B1B2❥ แฝด [แบคแบม]

ตอนที่ 2 : Intro

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1147
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    2 ก.ค. 58









B1B2 แ ฝ ด  -

[ แบแบ ]





InTro..




1 ปีที่แล้ว….เมืองฮาร์ทฟอร์ด รัฐคอนเนคทิคัต

 

 

 

ติ๊ง!

 


           เสียงข้อความเข้าดังขึ้นขณะที่ร่างสูงกำลังเก็บกระเป๋าเพื่อที่จะกลับบ้าน เพราะเวลานี้คือเวลาเลิกเรียน เมื่อร่างสูงเก็บกระเป๋าเสร็จก็หยิบโทรศัพท์ของตนขึ้นมาดู

 



มาหาหน่อยดิ..ที่เดิมนะ

 


           ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าใครส่งข้อความมาหาเขา จะเป็นใครไปได้หละก็แฟนตัวเล็กของเขานั่นแหละ คิดยังไงนะวันนี้ถึงได้มาส่งข้อความให้เขาไปหา ปกติเวลานี้หลังเลิกเรียนคนตัวเล็กจะไปฝึกเรียนเปียโน จะได้เจอกันอีกทีก็ค่ำๆ หรือว่าคนตัวเล็กจะรู้ว่าวันนี้เป็นวันสำคัญอะไรสำหรับพวกเขาสองคน น่ารักจริงๆเลย จะเซอร์ไพร้ก็ไม่บอก ไม่เห็นจะต้องรีบเลยยังไงซะเย็นนี้พวกเขาก็ต้องเจอกันอยู่แล้ว

 

 


สวนหย่อมหลังโรงเรียน..


           

          เมื่อร่างสูงเดินไปถึงสถานที่ที่คนตัวเล็กนัดเขามา เขาก็เห็นแฟนตัวเล็กของเขานั่งก้มหน้าเล่นโทรศัพท์อยู่เก้าอี้ใต้ต้นไม้ใหญ่ที่ที่พวกเขาชอบมานั่งเล่นเป็นประจำ และร่างสูงก็เดินตรงเข้าไปหาคนตัวเล็กพลางนั่งลงเบาๆ ข้างๆคนตัวเล็ก

          วันนี้ไม่ไปเรียนเปียโนเหรอ.. ” ร่างสูงพูดพลางหันไปมองหน้าคนตัวเล็กที่เอาแต่สนใจโทรศัพท์

          “ ไปดิ.. ” ร่างเล็กตอบแต่ก็ยังไม่ได้เงยหน้าขึ้นมา

           “ แล้วทำไมไม่รีบไปอ่ะ

           “ มาร์ค…. ” ร่างเล็กเงยหน้าขึ้นและมองหน้าร่างสูงที่นั่งอยู่ข้างเขาในตอนนี้

            “ หืม.. ” มาร์คมองหน้าแฟนตัวเล็กอย่างไม่เข้าใจทำไมสีหน้าและแววตาของคนตรงหน้าเขาตอนนี้ ถึงได้ดูหมองๆเหมือนกับว่ากำลังเศร้าอย่างไงยังงั้น ทั้งๆที่ปกติแล้วคนตัวเล็กจะเป็นคนอารมณ์ดีตลอดเวลา

 

 

 

 

          “  เราเลิกกันเถอะ… ” เสียงเล็กเอ่ยขึ้นอย่างแผ่วเบาราวกับเสียงกระซิบ

 

          “ แบมเลิกใช้แผนนี้เถอะเดือนที่แล้วก็พูดแบบนี้อ่ะ  ” มาร์คพูดพลางหยิกจมูกของคนตัวเล็กตรงหน้าเขาอย่างหมั่นเขี้ยว เดือนที่แล้ววันครบรอบคนตัวเล็กก็มาพูดแบบนี้ตอนแรกเขาก็ตกใจจริงๆ แทบจะร้องไห้ออกมาเสียด้วยซ้ำ สุดท้ายแล้วเมื่อคนตัวเล็กเห็นว่าเขาทำทีเหมือนจะร้องไห้ออกมาจริงก็มาเฉลยว่ามันแผนที่เซอไพร้วันครบรอบที่คบกันของพวกเขา และเดือนนี้เขาก็จะไม่หลงกลอีกเป็นอันขาด


         “ มาร์คแบมไม่ได้ล้อเล่นนะ  คนตัวเล็กพูดด้วยน้ำเสียงจริงจังพลางหันมาสบตากับคนตรงหน้า

         “ มันไม่ตลกนะแบมบอกแล้วไง ว่าไม่อยากได้ยินคำนั้นออกมาถึงแบมจะแค่พูดเล่นก็เถอะ


        “ ขอโทษนะมาร์คเราจากกันด้วยดีเถอะนะ  ” แบมแบมลุกขึ้นพลางจะเดินออกไปแต่มาร์คกลับดึงข้อมือเขาไว้ก่อน

       “ บอกแล้วไงว่าไม่ตลก

       “ ขอโทษนะ.. ” แบมแบมหันมาสบตาคนตัวสูงพลางพยายามแกะมือใหญ่นั่นออกจากข้อมือเขา

 


        “ ร่ำลากันเสร็จยังเสียงทุ้มของบุคคลที่สามเอ่ยขึ้น

        “ มาร์คปล่อยแบมเถอะ คนตัวเล็กพูดและพยายามแกะมือใหญ่ออกอีกครั้ง

 

        “ มึงไม่ได้ยินที่แบมบอกเหรอ..ปล่อยมือออกจากแฟนกู

        “ แบมมาร์คไม่ตลกนะ ”  ร่างสูงพูดพร้อมกับจ้องหน้าคนตัวเล็กอย่าเอาเรื่อง นึกบ้าอะไรมาให้ไอ้แจ็คสันมันเล่นเป็นแฟนใหม่เหรอ นี่จะลงทุนเกินไปแล้วนะ ถึงเขาจะได้ยินช่วงนี้เพื่อนพูดให้เขาฟังบ่อยๆว่าเห็นแฟนตัวเล็กของเขาไปไหนมาไหนกับไอ้แจ็คสันก็เถอะ แต่เขาก็ไม่ได้คิดอะไรเพราะคนตัวเล็กบอกว่าแจ็คสันแค่เพื่อนที่เรียนเปียโนด้วยกันเลยสนิทกันแค่นั้น

 


         “ ขอโทษนะมาร์ค.. ” คนตัวเล็กพูดกับร่างสูงตรงหน้าอย่างรู้สึกผิด มาร์คไม่น่ามาเจอคนอย่างเขาเลย มาร์คหนะดีเกินไป เขายอมรับว่ามาร์คหนะดีทุกเรื่อง ดีจนไม่รู้จะสรรหาอะไรมาพูด

 

          แต่ขอโทษนะตอนนี้แบมยังไม่พร้อมที่จะหยุดกับใคร

         “ ไปกันเถอะแบม แจ็คสันพูดพลางดึงข้อมือแบมอีกข้าง

 

           ในตอนนี้ข้อมือของแบมทั้งสองถูกดึงไว้ด้วยผู้ชายสองคนคนนึงคือแฟนเก่าที่แสนดี และอีกคนคือแฟนใหม่ที่แบดบอยได้ใจแบมมาก คงไม่ต้องบอกก็รู้ใช่ไหมว่าแบมจะเลือกใคร..

 


พรึ่บ!

 

                แบมแบมสะบัดข้อมือออกจากมาร์คอย่างสุดแรง พลางจับมือแจ็คสันและออกแรงดึงให้เดินไปพร้อมกับเขา และทิ้งให้มาร์คยืนอยู่คนเดียว เขารู้ว่าตอนนี้มาร์คต้องกำลังช็อคอยู่แน่ๆ เพราะมาร์คหนะเซ้นซิทีฟกับเรื่องพวกนี้มาก แบมแบมเลยเลือกที่จะไม่หันหลังกลับไป ขอโทษนะ..




                 “ ทำไม… ” เสียงทุ้มของเจ้าของร่างสูงโปร่งเอ่ยขึ้นพึมพำกับตัวเองราวกับคนเสียสติ ทั้งๆที่ผ่านมาตลอดระยะเวลา 3 เดือนพวกเขาก็รักกันดี เข้ากันได้ทุกเรื่อง จะมีก็แต่พักหลังที่เพื่อนเขามาเตือนเรื่องคนตัวเล็กกับแจ็คสัน แต่เขาไม่คิดว่าคนตัวเล็กจะทำกับเขาได้ลงคอขนาดนี้ เขาไม่เคยคิดว่าจะมีวันนี้วันที่คนตัวเล็กมาบอกเลิกเขา มันเร็วเกินไป….

 

 

 

  

จะย้ายไปที่นั่นจริงๆเหรอลูก… ”

ครับม๊า… ”

มีอะไรรึเปล่าบอกม๊าได้นะ ทะเลาะกับหนูแบมเหรอ

“  เปล่าครับ…”  เลิกกันแล้วครับ

จริงๆแล้ว ม๊าไม่อยากให้ไปเลยนะ

“……..”

แต่มาร์คก็ไม่เคยขออะไรม๊า เฮ้อออ อ ป๊าแกก็อนุมัติแล้ว  ”

ผมจะกลับมาทุกปิดเทอมครับ  ”  มาร์คพูดออกมาเพื่อให้คนเป็นแม่ได้สบายใจ

ถ้าไม่กลับมาม๊าจะงอนจริงๆนะ

ครับ..ผมสัญญา

 

 

 

 

สนามบินอินชอน กรุงโซล ประเทศเกาหลีใต้

 

                  ถึงแล้วสินะและที่แห่งนี้คือที่ที่เขาจะเริ่มต้นชีวิตใหม่ มันจะไม่มีอีกแล้วผู้ชายที่แสนดีอย่างมาร์ค ต้วน เพราะคนคนนั้นได้ตายจากโลกนี้ไปแล้ว และเขาก็จะไม่มีวันเชื่อในความรักหรือรักแท้อะไรอีกต่อไป!!!

 

 



 


โรงเรียนมัธยมปลายฮันบี

 

 

 

              “ แก..ปีนี้นังแบคฮยอนได้เป็นเจ้าหญิงอีกแล้ว เสียงซุบซิบของกลุ่มหญิงสาวดังขึ้นขณะที่มุงอยู่หน้าป้ายปิดประกาศประชาสัมพันธ์ข่าวสารของโรงเรียน

              “  เหอะ! พวกแกก็รู้ว่าชีเป็นลูก ผอ. ไม่แน่มันอาจจะให้พ่อมันเปลี่ยนคะแนนโหวตก็ได้  

              “ เออนั่นดิ แต่ชานยอลนี่เป็นเจ้าชายก็เหมาะเนอะ ^O^ ”

              “ แต่จะดีกว่านี้ถ้าเจ้าหญิงเป็นผู้หญิงจริงๆ ไม่ใช่นัง.. ” ผู้หญิงอีกคนกำลังจะพูดขึ้นแต่ก็มีเสียงเล็กพูดขัดขึ้นมาจากทางด้านหลัง

 

             “ นัง อะไร!! ” แบคฮยอนพูดขึ้นเสียงดัง จนทำให้กลุ่มหญิงสาวนั้นสะดุ้ง

             “ ………. ”

             “ ฉันถามไม่ยินเหรอ  ”

 

 




            “   แบคฮยอนปีนี้นายได้เป็นเจ้าหญิงอีกแล้วเหรอ ”  เสียงทุ้มของร่างสูงเอ่ยขึ้นจากทางด้านหลังของแบคฮยอนอีกที เพราะเขารู้ว่าตอนนี้แบคฮยอนกำลังหาเรื่องสาวๆกลุ่มนี้อยู่ เขาไม่ชอบเลยที่เห็นแบคฮยอนเหวี่ยงหรือวีนคนนู้นคนนั้นคนนี้ไปทั่ว ถึงจะไม่บ่อยก็เถอะ แต่ถ้าใครหรือกลุ่มไหนโดนแบคฮยอนเล่นงานละก็เละทุกราย เขาไม่ได้จะมาเข้าข้างกลุ่มพวกผู้หญิงกลุ่มนี้หรอกนะ แต่เขาจะมาช่วยแบคฮยอนต่างหาก เขาไม่อยากให้คนอื่นมองว่าแบคฮยอนขี้วีน ทั้งๆที่จริงแล้วแบคฮยอนหนะน่ารักจะตายไป.. เขาคิดว่านะ

 

           “ อย่ามายุ่งได้ไหมชานยอล มันไม่ใช่เรื่องของนาย แบคฮยอนพูดพร้อมกลับหันหลังไปหาคนตัวสูงที่อยู่ด้านหลัง ทำไมเขาจะไม่รู้ชานยอลหนะกำลังจะมาห้ามไม่ให้เขาหาเรื่องผู้หญิงกลุ่มนี้

           “ จะไม่ใช่เรื่องของฉันได้ยังไง… ”

           “ ………………… ”

           “ ก็นายเป็นเจ้าหญิง..ส่วนฉันเป็นเจ้าชาย เจ้าชายก็ต้องมีหน้าที่ดูแลเจ้าหญิงสิ  

           “ ………………… ”

           “ ไปเถอะ ชานยอลพูดพลางดึงข้อมือแบคฮยอนให้เดินไปพร้อมกับตน

 

 

 

           “   ชานยอล นายไม่เห็นเหรอผู้หญิงพวกนั้นกำลังนินทาฉันอยู่ มันบอกว่าพ่อฉันเปลี่ยนคะแนนโหวตเจ้าหญิงเจ้าชายในปีนี้  แบคฮยอนพูดขึ้น แล้วหยุดเดิน หันไปมองหน้าชานยอลอย่างหาเรื่อง ทุกทีเลยเขาจะชอบเป็นแบบนี้ทุกครั้งเวลาที่แบคฮยอนจะหาเรื่องใคร

           “ เขามีปากก็ให้เขาพูดไปเถอะ

           “ แต่มันไม่ใช่เรื่องจริง

           “ อันนั้นฉันรู้หน่า… ”

           “  นายก็เป็นแบบนี้ทุกที

           “ นายเองก็เป็นแบบนี้ทุกที ชานยอลพูดพลางยิ้มให้คนตัวเล็กตรงหน้า เพราะเขารู้ว่าตอนนี้แบคฮยอนกำลังอารมณ์ดีแล้ว

           “ ฉันไปละ..เบื่อหน้านาย แบคฮยอนพูดจบก็รีบเดินหนีชานยอลไปทันที

 

               

             ในโรงเรียนนี้น้อยคนนักที่กล้ามาตีสนิทหรือเข้ามาคุยกับเขา เพราะบุคคลิกภายนอกของแบคฮยอนที่ดูเหมือนจะหยิ่งจนทำให้คนอื่นๆในห้องและในโรงเรียนแทบไม่อยากเข้าใกล้ ก็จะมีแต่ชานยอลคนเดียวที่กล้าเข้ามาคุยกับเขา จนทุกวันนี้อาจจะเรียกได้ว่าชานยอลเป็นเพื่อนสนิทเขาไปแล้ว แต่ก็ไม่เชิงเพราะแบคฮยอนก็ยังชอบที่จะอยู่คนเดียว แต่พักหลังๆมานี้เขาก็เริ่มชอบที่จะมีชานยอลมาอยู่ข้างๆ



 

^____________________^

อ่านแล้วเป็นยังไงบ้างอะ พอจะเดาเนื้อเรื่องออกมะ ฮ่าฮ่า

 

 






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

107 ความคิดเห็น

  1. #105 Lily lunar potter (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2560 / 22:10
    ใจเย็นน้า~แบมอาจมีเหตุผลก็ได้
    #105
    0
  2. #21 Choifai (@choifine121) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2558 / 23:10
    ทำไมแรดแบบนี้? 
    ใจร้ายทิ้งพี่มาร์ค 
    #21
    0
  3. #5 girlgirlgirl (@yoyojojo) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2558 / 15:22
    ไม่นะมาร์คแบม TToTT
    #5
    0
  4. #1 SasIZaA (@darkmoon2539) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2558 / 23:50
    น่าสนุกดี ติดตามๆ ><
    #1
    1
    • #1-1 talkiiii2208 (@talkiiii2208) (จากตอนที่ 2)
      5 กรกฎาคม 2558 / 22:21
      ^O^
      คนแรกเลยขอบคุณน้า
      #1-1