[MONSTA X - SF/OS] Showki Story♡

ตอนที่ 4 : Hello Teacher 4

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 307
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    6 ต.ค. 59

          ในวันนี้ห้องเรียนของกีฮยอนได้มาพบกับอาจารย์ซนเป็นครั้งที่สอง แต่สำหรับกีฮยอนแล้วแทบจะนับไม่ถ้วน ไม่ว่าจะอยู่ที่บ้าน ก่อนมาโรงเรียน ล่าสุดก็มีคุยในคาทกบ้างจนทั้งคู่แทบจะสนิทขึ้นมาได้ แต่ด้วยฐานะที่ต่างกัน จึงไม่สามารถเปิดเผยเวลาอยู่ในโรงเรียนได้ง่ายสักเท่าไหร่

         

“เอาล่ะนักเรียน วันนี้จารย์จะสอนศิลปะการป้องกันตัว ไหนลองยกตัวอย่างหน่อยว่ามีอะไรบ้าง” หลังจากที่เช็คชื่อเสร็จเรียบร้อย อาจารย์ซนจึงถามเหล่าเด็กๆที่กำลังนั่งตั้งใจฟังเขาอยู่

         

“เทควันโดครับ” ฮยองวอนยกมือขึ้นตอบคนแรก

         

“มวยสากลครับ” มินฮยอกตอบตามรองหัวหน้ามาติดๆ แล้วนักเรียนคนอื่นๆก็ค่อยๆทยอยตอบกันมาติดๆเอาทำคนถามแทบจะฟังไม่ทัน แทบจะแย่งตอบกันทุกคนได้ ฮยอนอูพบว่ามีคนบางคนไม่ยอมตอบสักที เอาแต่นั่งฟังไปคนเดียว นั่นก็คือกีฮยอนนั่นเอง จนสุดท้ายเขาจึงบอกให้ทุกคนหยุดตอบทันที

         

“โอเค วันนี้จารย์จะมาสอนยูโดนะครับ ขอตัวแทนออกมาสาทิตคู่อาจารย์หน่อยคนนึง” พูดจบ ทุกคนต่างมองหากันเองอย่างกลัวๆ จนมีเสียงหนึ่งพูดขึ้นว่า

         

“หัวหน้าห้องครับ” กอนฮีเด็กหลังแถวยกมือขึ้นเอ่ยชื่อออกมา หลังจากที่เขาเสนอไป เพื่อนๆคนอื่นๆก็เห็นด้วยกับเขาเช่นกัน ทำเอากีฮยอนแทบอยากจะหยิบสมุดเซ็นเข้าสอนของครูไปตีหัวหมอนั่นซะ

         

“ใครหัวหน้าห้อง ออกมาซิ” ฮยอนอูถามแล้วเหลือบมองไปที่คนตัวเล็กที่นั่งอยู่ข้างแถว อีกคนดูกลัวๆเพราะรู้สึกอายและไม่กล้าเล็กน้อย แต่ก็ค่อยๆลุกขึ้นเดินไปหาเขาเอง แล้วยอมให้ฮยอนอูนั่นพาสาธิตท่าต่างๆที่ค่อนข้างจะเป็นท่าพื้นฐาน เขาตั้งใจจะไม่ให้อีกคนเจ็บตัวมาก

 

จนมาถึงท่าที่เขาต้องทุ่มตัวของกีฮยอนให้ล้ม แต่ด้วยที่น้ำหนักของกีฮยอนแอบเยอะเล็กน้อยที่ให้ฮยอนอูเผลอเซตอนที่ตัวของอีกคนลงไปบนเบาะจนใบหน้าของทั้งคู่ใกล้กัน แต่แล้วฮยอนอูก็ต้องรีบตั้งสติแล้วสอนต่อ ปล่อยให้อีกคนกลับไปนั่งที่เดิม ก่อนที่ให้นักเรียนจับคู่ฝึกตามที่เขาสอนไปเมื่อสักครู่

 

กีฮยอนเลือกที่จะคู่กับมินฮยอกแทน เพราะด้วยความที่จำนวนคนในห้องของเขาเป็นจำนวนคี่ แล้วมันต้องมีเศษแน่นอน จึงรีบชิงตัวเลขาของตนไว้ก่อน ในระหว่างที่ทั้งสองกกำลังฝึกท่ากันอยู่นั้น จากเหตุการณ์เมื่อวาน เขาเองก็ยังค้างคากับอีกคนอยู่

 

“นี่มินฮยอก นายไปรู้จักกับครูโฮซอกได้ไง เข้ามาพร้อมๆกับครูซนเลยนะ”

 

“เรื่องมันยาวเว้ย อย่าว่าแค่เราเถอะ นายน่ะมากับครูซนได้ไง”

 

“ก็..เรื่องก็ยาวเหมือนกันแหละเฮ้ย”

 

“ดูสนิทกันจังนะ สถานะไหนกันแล้วล่ะ”

 

“นั่นครูนะเว้ย ถึงจะครูฝึกสอนก็เถอะ”

 

“ระวังหัวใจใจตัวเองหน่อยเถอะ เดี๋ยวก็หวั่นไหวซะหรอก ตอนออกไปให้สาธิตเนี่ย จ้องตากันซะ” มินฮยอกทิ้งท้ายก่อนที่จะจับทุ่มโดยที่อีกคนเองนั้นไม่รู้ตัว

 

“โอ้ย..” กีฮยอนร้องโอดโอยออกมาเบาๆ แต่ยังดีที่ไม่ได้เป็นไรมากเพราะมินฮยอกเองก็ไม่ได้ลงเขาแรงเยอะมาก

 

หลังจากที่หมดชั่วโมงของคาบพละนี้ ต่างคนต่างรีบไปเปลี่ยนเสื้อกัน ขณะที่กีฮยอนกำลังเก็บของใส่ไว้ในล็อคเกอร์ ในหัวสมองของเขาก็มัวแต่คิดเรื่องเขากับฮยอนอูในวันนี้ ประกอบด้วยกับบทสนทนาที่เพิ่งคุยกับมินฮยอก ยิ่งทำเอาเขาคิดหนักไปตามๆกัน จนเสียงแจ้งเตือนของคาทกดังขึ้นทำให้ต้องรีบหยิบโทรศัพท์ของตนขึ้นมาเปิดแชทขึ้น




S.HYUNWOO :

พี่ขอโทษนะที่ทำเราแบบนั้น ไม่เจ็บใช่มั้ย



 

เมื่อกีฮยอนเห็นข้อความครั้งแรก เขาเองก็ยอมรับว่ารู้สึกแอบเคืองในใจบ้างที่ต้องออกไปแบบนั้น แต่นั้นเป็นพียงอารมณ์ชั่ววูบ กลับทำให้แอบยิ้มซะด้วยซ้ำ อย่างน้อยก็ทำให้รู้ว่าพี่ชายคนนี้เป็นห่วงเขาอยู่




KIHYUNNIE :   

ผมไม่เป็นไรหรอกครับ สบายอยู่แล้ว

 



S.HYUNWOO :

ตั้งใจเรียนล่ะ ตอนเย็นเดี๋ยวไปรับ

 

             


           KIHYUNNIE :

           โอเค

         
    

          เมื่อตอบเสร็จ กีฮยอนรีบล็อคโทรศัพท์แล้วไปเปลี่ยนเสื้อผ้าเพื่อที่จะเตรียมตัวเข้าเรียนในคาบต่อไปทันที

         

          หลังจากที่คาบเช้าเสร็จเรียบร้อยแล้วนั้นก็ถึงเวลากินข้าวเที่ยง ขณะที่กีฮยอนกำลังเดินยังโรงอาหารพร้อมกับมินฮยอกและฮยองวอน สายตาของเขาก็เหลือบไปเห็นฮยอนอูกับคุณครูสาวคนหนึ่ง ทั้งสองกำลังเดินมาทางพวกเขา แทนที่อาจารย์จะเห็นเขากลับมัวแต่สนใจคนที่เดินมาด้วยมากกว่า เอาทำกีฮยอนต้องหันหลังตามแผ่นหลังของร่างหนาไปจนลับสายตา

         

          จากเหตุการณ์เมื่อสักครู่ก็ทำเอากีฮยอนเองไม่เป็นใจกับอาหารข้างหน้าสักเท่าไหร่ ทำให้รองหัวหน้าและเลขาของเขามองด้วยความเป็นห่วง

         

“เป็นไรรึเปล่า หน้าหงอยเชียว” ฮยองวอนถามขึ้น

         

“หงอยไร แค่อิ่มข้าวน่ะ”

         

“อิ่มข้าวหรือหึงใครบางคนกันแน่” มินฮยอกแซวอีกคนเล็กน้อย ก่อนที่กีฮยอนจะยกส้อมขึ้นมาทำเป็นจะแทงใส่ที่หน้าของคนที่ถาม

         

“หึงเหิงไร อย่ามั่ว”

         

               “ก็ถามไปงั้นแหละ อย่าโกหกกันเลยน่ายูกีฮยอน”

         

               “เฮ้ยแล้วอาจารย์ซนมากับใครวะนะ โหย สงสัยครูฝึกสอนด้วยกันแน่เลย สวยเชียว” รองหัวหน้าชี้ไปยังโต๊ะที่อยู่ข้างหลังพวกเขาประมาณ4-5โต๊ะได้ ก็พบฮยอนอูและคุณครูสาวอีกเช่นเคย แต่ฮยอนอูหันหลังให้ ส่วนหล่อนนั่งตรงข้ามนั่นเอง กีฮยอนมองได้แปปเดียวก่อนที่จะก้มหน้ากินข้าวไปได้สักพักแล้วลุกขึ้นเอาจานไปเก็บโดยที่ไม่รอเพื่อนทั้งสอง

 

          หลังเลิกเรียน

 

          กีฮยอนออกมารอที่หน้าโรงเรียนตามที่ฮยอนอูนัด เขารอมาประมาณสิบนาทีได้ แต่กลับไมเห้นวี่แววของเสียงรถมอเตอร์ไซค์ที่จะขับมาส่งเขาสักนิด จากสิบนาทีเป็นยี่สิบ จากยี่สิบเป็นครึ่งชั่วโมง จากครึ่งชั่วโมง ตอนนี้รวมๆแล้วก็เป็นหนึ่งชั่วโมงได้ สุดท้ายเขาตัดสินใจที่จะกลับด้วยรถโดยรถสารเอง แต่เมื่อเขาก้าวออกจากบริเวณนั้นได้สักพัก เสียงเครื่องยนต์ที่คุ้นเคยนั้นตามเขามาติดๆ จนเคลื่อนที่มาตัดหน้ากีฮยอนไว้ซะก่อน

         

“พี่ขอโทษ วันนี้ติดธุระนิดหน่อยเลยมาช้า เราไม่ว่าอะไรใช่มั้ยครับ”

         

“ไม่เป็นไรหรอกครับ” พูดจบเขาก็ขึ้นรถของพี่ชายก่อนที่จะสตาร์ทออกไปยังบ้านของพวกเขาเอง

 

หลังจากถึงที่ ฮยอนอูกำลังจะเอ่ยปากพูดกลับพบว่าอีกคนรีบลงจากรถก่อนที่จะเดินเข้าบ้านอย่างไม่สนใจเลยสักนิด ทำให้เขาสงสัยก่อนที่จะยกโทรศัพท์ขึ้นมาพิมพ์ส่งคาทกหา

 

กีฮยอนเปิดดูข้อความที่ส่งเข้ามาเมื่อสักครู่ แต่แทนที่เขาจะพิมพ์ตอบกลับเลือกที่จะปิดแชทแทนแล้วเข้าไปเปลี่ยนเสื้อผ้า เขาเองก็เพิ่งนึกได้ว่าซี่รีส์ที่เขาดูกับแม่ในวันนั้นฉายในวันนี้ เลยกะว่าจะไปดูสักนิด

 

เมื่อจัดการตัวเองเสร็จ กีฮยอนหยิบการบ้านของตัวเองลงมาทำไปด้วยเพื่อที่จะได้ไม่เสียเวลา ขณะนั้นเองรายการก็มาพอดี ซึ่งในตอนนี้อาจารย์สาวกับนักเรียนหนุ่มก็เริ่มมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกันมากขึ้นจนเกินเส้นฐานะที่พวกเขาเป็น ทำเอาคนที่ดูอยู่นึกคิดเรื่องต่างๆในวันที่ผ่านมาได้ ซึ่งมันค่อนข้างคล้ายเรื่องของตัวเขาเองกับฮยอนอู แต่มันต่างกันตรงที่คนที่เป็นฝ่ายเข้าหาไม่ใช่นักเรียนกีฮยอน แต่เป็นคุณครูฮยอนอูแทน

 

เรื่องแต่ละเรื่องที่เกิดขึ้นก็ทำเอาจิตใจตอนนี้แทบจะไม่อยู่กับตัว และไม่สามารถทำการบ้านได้ในตอนนี้ จึงรีบสะบัดหัวไล่ความคิดออกไปให้หมดแล้วก้มลงทำการบ้านต่อทันที



จากการหลับพักผ่อนในเมื่อวาน ทำให้อารมณ์ของกีฮยอนตอนนี้โอเคขึ้น ไม่คิดมากเหมือนเดิม ทำให้วันนี้เขาเองกลับอารมณ์มาปกติเช่นเคย แล้วไปโรงเรียนพร้อมฮยอนอูตามเคย ระหว่างที่รถติดอยู่ เพื่อไม่ให้บรรยากาศในตอนนี้อึดอัดเกินไป

 

“กีฮยอน เมื่อวานเป็นอะไรรึเปล่า เห็นเงียบๆตั้งแต่เมื่อวาน แชทก็ไม่ยอมตอบพี่”

 

“พอดีเครียดเรื่องสอบนิดหน่อยน่ะครับ เลยกดดันนิดหน่อย” กีฮยอนโกหกอีกคนด้วยน้ำเสียงปกติทำให้คนถามเองฟังแล้วโอเคขึ้น

 

“ถ้าเราไม่เป็นไรก็ดีแล้ว อย่าคิดมากเลย กดดันแบบนี้เดี๋ยวไม่มีสมาธิเรียนนะครับ” ฮยอนอูพูดออกไปด้วยความเป็นห่วงอีกคน กีฮยอนเองก็ทำได้แค่ยิ้มให้อีกคนเล็กน้อย ก่อนที่ไฟจราจรจะถูกเปลี่ยนเป็นสีเขียวแล้วรถก็เคลื่อนตัวออกไปจนถึงโรงเรียน

 

ตอนนี้เป็นเวลาว่างระหว่างเตรียมตัวเรียนคาบถัดไป กีฮยอนที่เพิ่งเสร็จธุระในห้องน้ำ กำลังจะเดินออกไปยังห้องเรียน แต่แล้วด้วยความหูดีทำให้เขาได้ยินเสียงคุยกันเข้ามาในห้องน้ำ พบว่าเป็นเสียงของโฮซอกและฮยอนอู เขาเลยแอบฟังไปสักพักจนไปได้ยินประโยคหนึ่งเข้า

 

“เห็นว่าไปกับน้องเขาบ่อยแล้วนิ น่ารักขนาดนั้น ไม่คิดจะจีบเลยเหรอวะ”  นั่นเป็นเสียงของโฮซอกที่เอ่ยถามฮยอนอูเอง กีฮยอนนั้นแอบคาดหวังสำหรับคำตอบเล็กน้อย แต่แล้วผลที่ออกมาคือ

 

“น้องเขาน่ารักก็จริง แต่ไม่จีบหรอก มีคนในใจแล้วกัน”

 

“โหย มีคนในใจซะแล้วด้วย เปิดตัวเมื่อไหร่บอกนะเว้ย” แล้วเสียงสนทนาก็ค่อยๆเบาลง เพื่อให้รู้ว่าทั้งคู่เดินออกไปตากห้องน้ำแล้ว

 

หลังจากที่กีฮยอนได้ยินบทสนาเมื่อสักครู่ ทำให้เขาเก็บเอามาคิดในใจเล่นว่าคนในใจที่ฮยอนอูว่านั้นเป็นใคร แล้วคุยกันว่าจะจีบใครกัน จะเป็นเขารึเปล่าหรือคุณครูสาว แต่ที่แน่ๆ คนที่ได้ด้วยกันบ่อยที่ว่าอาจจะเป็นเขาแล้ว แล้วคนในใจอาจจะเป็นคุณครูคนนั้นก็ได้

 

ระหว่างทางนั้นกีฮยอนเดินไปอย่างไร้วิญญาณจนถึงห้องเรียนทำเอามินฮยอกและฮยองวอนเองมองดูหัวหน้าห้องของเขาด้วยความเป็นห่วง


“ฮยองวอน วันนี้ทำหน้าที่แทนฉันไปก่อนนะ วันนี้ไม่มีสมาธิเท่าไหร่” กีฮยอนโบนงานมาให้เพื่อนตัวสูงทันทีก่อนที่จะก้มลงฟุบไปนอนกับโต๊ะ



หลังเลิกเรียนกีฮยอนตัดสินใจว่าจะไม่กลับพร้อมฮยอนอู แล้วไปยังโรงเรียนกวนวิชาที่เขาไม่ได้ไปมากสักพักโดยขึ้นรถประจำทางไป พร้อมปิดเสียงโทรศัพท์เพื่อไม่ให้อีกคนโทรตามมาก่อกวนเวลาที่เขาเรียน

 

ฮยอนอูเองเพิ่งเสร็จจากการสอนนักเรียนห้องอื่น เขาจึงรีบวิ่งไปขึ้นรถที่เขาจอดทิ้งไว้ก่อนที่จะขับออกไปหากีฮยอนตามที่ที่เขานัดเอาไว้ แต่เมื่อไปถึงกับไม่พบคนที่เขานัด จนเมื่อโทรหาอีกคนกลับไม่รีบ แม้โทรไปเป็นสิบก็ไม่รับเช่นเคย ระหว่างนั้นเขาก็เห็นมินฮยอกและฮยองวอนกำลังเดินมาทางเขาพอดีจึงเดินไปถาม

 

“นี่นักเรียน เราเป็นเพื่อนกีฮยอนใช่มั้ย”

 

“มีไรรึเปล่าครับ” มินฮยอกถาม

 

“กีฮยอนออกมาจากโรงเรียนรึยังไง คือครูต้องไปส่งเขาน่ะ”

 

“อ่อ กีฮยอนเขาออกไปก่อนพวกผมอีกน่ะครับ แต่เขาไม่ได้บอกว่าจะไปไหน”  ฮยองวอนตอบแทน

 

“แล้วเราพอจะรู้รึเปล่า ว่าปกติเขาไปที่ไหนนอกจากที่บ้าน” ทั้งคู่นิ่งเงียบไปสักพัก ต่างคนต่างสะกิดเกี่ยวกันว่าใครจะตอบ สุดท้ายก็คงต้องเป็นมินฮยอกเอง

 

“กีฮยอนไม่ได้บอกน่ะครับ สงสัยกลับบ้าน”

 

“ขอบคุณครับ” พูดจบ ฮยอนอูรีบวิ่งขึ้นรถขับออกไปทันที ทำเอาทั้งสองถอดหายใจออกมาเบาๆ

 

“เกือบไปแล้วมั้ยล่ะคุณเลขา”

 

“ทำไมเอ็งไม่ตอบไปก่อนวะ มาเกี่ยงให้ตอบกันทำไม”

 

“เออน่ะ แค่นี้เอง”

 

 





หลังจากที่ฮยอนอูจอดรถไว้ที่หน้าบ้านของกีฮยอน คุณนายยูก็ออกมาจากบ้านพอดี เขาจึงรีบเดินเข้าไปถาม


“คุณแม่ครับ กีฮยอนเขากลับมาถึงบ้านแล้วใช่มั้ยครับ”


“อ้าวไม่ได้กลับมาพร้อมกันกันเหรอ หนูกีเขาไม่ได้บอกแม่ว่าจะกลับมานิ”


“เอ่อ


“มีปัญหาอะไรกับกีฮยอนรึเปล่า”


“คุณแม่พอจะรู้มั้ยครับว่ากีฮยอนเขาจะไปที่ไหน”





 

สองขาเรียวเดินดูหนังสือแต่ละชั้นมาเป็นเวลานานได้ แต่ก็ยังไม่มีหนังสือที่เขาถูกใจและเลือกที่จะอ่านได้เลยสักนิด เพราะเองก็รู้ว่าอ่านไปก็ไม่เข้าหัว เข้าไปเรียนที่กวดวิชาก็เพิ่งเติมฟังทะลุหูของเขาเข้าไปอีก กีฮยอนเลยเลือกที่จะเข้ามาเดินเล่นในห้องสมุด ถึงแม้ที่นี่ไม่ให้คุยกัน แต่ก็ไม่ได้บอกซะหน่อยว่าห้ามเดินเล่น


เขาเดินไปเรื่อยๆจนถึงโซนที่ไม่ค่อยมีผู้คนเข้ามาสักเท่าไหร่จึงทำให้บรรยากาศข้างในดูวังเวงและเงียบ ขณะที่ก้าวแต่ละก้าวก็ทำให้เกิดเสียงขึ้นมาเล็กน้อย แต่เพื่อเดินได้สักพัก อยู่ๆกลับมีเสียงก้าวตามเขามา ทำให้กีฮยอนต้องหันหลังตาม พบว่าไม่มีใครอยู่สักคน เมื่อเขาเดินต่อก็ยังมีเสียงเดินตามเข้ามาเหมือนเดิม พอหันหลังก็กลับไม่เห็นเช่นเคย

 

จนกีฮยอนไม่สนใจอะไรทั้งนั้นจึงตัดสินใจเดินออกไปจากบริเวณนี้ กลับมีแรงเข้ามาดึงที่แขนของเขาพร้อมล็อคตัวไว้แน่น แม้พยายามจะดิ้นแต่ไหนก็ไม่สามารถทำอะไรกับร่างที่ดึงเขาไว้ได้

 

ร่างบางถูกจับหันหลังไปประปากกบจูบกับใครบางคนเข้า เขารู้สึกเพียงแต่ว่าจูบนี้ไม่ได้กระแทกเข้ามารุนแรง กลับดูเป็นจูบที่อ่อนโยนซะมากกว่า ริมฝีปากของเขาถูกเม้มทีละนิดจนเผลอเคลิ้มไปตามๆกัน หลังจากนั้นริมฝีปากของทั้งคู่ก็ค่อยๆผละออกมาช้าๆ กีฮยอนเองก็ต้องตกใจเมื่อเห็นใบหน้าของอีกคนที่จูบเข้าเมื่อสักครู่

 

“อย่าทำให้เป็นห่วงสิ”


#พี่หมีน้องแฮม

______________________________________________________________

มาแล้วนะคะสำหรับตอนต่อมา~~ บรรยายอาจจะดูขัดๆหน่อยนะคะ ไม่ค่อยแต่งฉากนี้เลยทำให้ดูแปลกๆหน่อย;-;

สุดท้ายนี้ก็เอ็นจอยรีดดิ้งค้าบบ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

63 ความคิดเห็น

  1. #59 น้ำตาลเทียม (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 เมษายน 2563 / 22:49

    โอ้โหหห รุนแรงต่อใจเหลือเกิน 🤭

    #59
    0
  2. #44 jxrim_oo (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2559 / 20:21
    งื้ออออออ >\\\\\<
    #44
    0
  3. #19 Yoyoiiz_yy (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2559 / 19:27
    กรี๊ดดด จูบกันล้าววว
    #19
    0
  4. #15 m.hks (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2559 / 20:22
    อร้ายยยยยย เค้าจูบกันแล้วค่ะแม่ -////////////////- 
    #15
    0
  5. #14 PraeKyungDO (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2559 / 09:52
    งื่ออ จูบกันแล้วววว เขินนนนน >_< ครูซนนี่ไม่ได้รู้เรื่องอะไรเลยนะว่าทำไรไว้อะ แต่ถ้าไม่บอกก็ไม่รู้เนอะ ยัยกีรีบบอกเลย่จะได้เคลียร์กันนนน
    #14
    0
  6. #13 ~~-*กุร้ากป๋า*-~~ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2559 / 08:25
    เหยดดดดดด พี่นูมันร้าย ใจเย็นน้องยังเด็ก
    #13
    0
  7. #12 BeBe (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2559 / 01:07
    ไรท์มาต่อเร็วมาก รักกกกก 55555 สนุกมากค่ะ งืออออ อาจารย์เป็นห่วงยัยกีขนาดนั้นเลย น่ารักกกก
    #12
    0