[MONSTA X - SF/OS] Showki Story♡

ตอนที่ 2 : Hello Teacher 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 370
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    6 ต.ค. 59




     หลังจากที่กีฮยอนพบว่าคนที่เขาออกไปต้อนรับ แทนที่จะเป็นคุณป้าที่พบเจอกันอยู่ทุกวัน กลับเป็นหลานชายหนุ่ม และอีกอย่าง

 

 

 

 

          เขาเป็นคนเดียวกันกับอาจารย์ที่ช่วยเขาไปที่ห้องพยายามบาลในวันนี้

 

 

 

 

         

     .....ง่ายๆคนๆนั้นก็คือ อาจารย์ซน

    



          “อาจารย์”


          “นี่ ไม่ได้อยู่โรงเรียนแล้ว เรียกพี่ฮยอนอูเฉยๆก็ได้”


          “เอ่อ เดี๋ยวผมช่วยถือนะครับ” กีฮยอนรีบเดินเข้าไปถือหม้อที่ข้างในมีซุป เข้าไปไว้บนโต๊ะที่มีอาหารที่ทำโดยฝีมือคุณแม่ของตน จากนั้นคุณป้าซนเองก็เพิ่งมาถึงที่บ้านของพวกเขาด้วยเช่นกัน เพื่อไม่ให้เสียเวลา ทุกคนจึงลงมือเริ่มรับประทานอาหารร่วมกัน ระหว่างนั้นก็คุยกันตามประสาเพื่อนบ้าน โดยมีคุณนายยูเป็นคนเปิดประเด็น


          “นี่คุณนายซน ว่าแต่หลานเธอเป็นครูฝึกสอนอยู่ที่โรงเรียนไหนล่ะจ๊ะ”


          “ได้ยินว่าโรงเรียนของหนูกีฮยอนนิ ว่าแต่เราเห็นพี่เขาในโรงเรียนมั้ย”


          “ครับ?


          “เราเห็นพี่ฮยอนอูในโรงเรียนรึเปล่า” คุณนายซนทวนคำถามให้กับกีฮยอนอีกครั้ง


          “เห็นครับ พี่เขาสอนผมด้วยครับ”


          “แล้วน้องเขาซนรึเปล่าเวลาเรียน” คุณนายยูรีบเอ่ยปากถามทันที


          “แม่ ผมออกจะตั้งใจเรียน แม่ก็รู้ๆนี่”


          “จริงเหรอฮยอนอู”  ด้วยความที่หล่อนไม่เชื่อจึงหันไปถามฮยอนอูที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามแทน


          “จริงๆครับ น้องเขาไม่ซนเลย แล้ววันนี้น้องเขาเป็น


          “แค่กๆ” กีฮยอนแกล้งทำเป็นอาหารติดคอ เพราะเขารู้ว่าอจารย์คนนั้นจะต้องพูดถึงเรื่องที่เขาหอบหืดกำเริบในคาบพละวันนี้ให้แม่ของเขาฟังแน่ๆ เพราะถ้าเกิดแม่เขารู้ว่าเขาไปหอบหืดกำเริบแต่ไม่ได้พ่นยาช่วยอาจจะต้องโดนด่าจนหูชายันโต้รุ่งแน่ ในเมื่อฮยอนอูเห็นกีฮยอนส่ายหน้าพร้อมทำปากขมุบขมิบไปมาจนเกือบอ่านไม่ออก


          “ว่าไงจ๊ะ สรุปหนูกีฮยอนเขาเป็นอะไร”


          “กีฮยอนเขา…...

 

 

 

 

 

          ……..น่ารักครับ

 



          “แน่นอน แม่เลี้ยงเจ้าน่มาตั้งแต่เด็ก โตมาถึงได้สมบูรณ์แบบนี้แหละ”


          “แม่จะบอกว่าลูกอ้วนก็บอกมาตรงๆเถอะ”


          “อย่าเลย เดี๋ยวแกจะเสียกำลังใจ” พูดจบกีฮยอนจึงนั่งกินข้าวต่อจนอิ่มเลยขอตัวขึ้นไปชั้นบนของบ้านก่อน


          หลังจากที่เข้ามาในห้องนอนส่วนตัวของตนเรียบร้อย สิ่งแรกที่กีฮยอนทำคือเดินไปนั่งที่โต๊ะแล้วหยิบสมุดหนังสือขึ้นมาทำการบ้านที่ได้รับมาในวันนี้ แต่ทำไปได้ไม่กี่ข้อก็มีเสียงเคาะประตูดังขึ้น เขาจึงหันตามไปทางต้นเสียง


          “อะไรแม่” หลังจากที่เขาตะโกนถาม กลับไม่มีเสียงตอบรับ จึงหันหน้ากลับไปทำการบ้านต่อจนประตูถูกเปิดแล้วมีร่างหนาเดินเข้ามาในห้องอย่างเงียบๆ ทำเอาเจ้าของแทบห้องไม่รู้ตัว แต่แล้ว..


          “หยุดอยู่ตรงนั้นเลย” กีฮยอนพูดขึ้น ทำเอาร่างหน้าที่กำลังเดินจะถึงตัวเขาแล้วต้องหยุด แล้วเขาก็หันหลังกลับมาหาพบว่าคนที่เข้ามาก็คงจะไม่พ้น

 

 

 

 

 

          ฮยอนอู

       



 

          “สุดท้ายก็โดนจับได้”

         

          “พี่เข้ามาทำไมครับ”

         

          “แม่เราบอกให้พี่ขึ้นมาเล่น เผื่อจะได้รู้จักกันขึ้นไง”

         

          “ก็คุยกันที่โรงเรียนก็ได้นิครับ”

         
         
“คุยกันได้ก็จริง แต่มันคุยเกินจำเป็นบางเรื่องไม่ได้หรอกนะ พออยู่โรงเรียน เราเป็นนักเรียน พี่เป็นครู คนอื่นมองมันดูไม่ดีหรอก”
    
         

          “ข้ออ้างชัดๆ”  ฮยอนอูแอบขำท่าทางอีกคนเล็กน้อยก่อนสายตาจะไปสะดุดกับชั้นหนังสือที่ถูกตั้งไว้อย่างเป็นระเบียบ แล้วเขามองบนชั้นหนึ่งที่บนสันหนังสือถูกพิมพ์ไว้เกี่ยวกับการสอบเข้าและเกี่ยวกับคณะต่างๆ แต่สิ่งที่ทำให้เขาสนใจไปกว่านั้น หนังสือที่เกี่ยวกับคณะต่างๆเป็นคณะเกี่ยวกับครู

       

            “เราอยากเป็นครูเหรอ”

         

            “ใช่ครับ อยากเป็นตั้งแต่เด็กแล้วด้วย”

        

             “ทำไมเราอยากเป็นล่ะ เรียนเก่งแบบนี้ไม่ไปสอบเข้าหมอหรืออะไรที่สูงกว่านี้ล่ะ” หลังจากที่ได้ยินประโยคเมื่อสักครู่ ทำเอากีฮยอนหยุดการกระทำทุกอย่าง แล้วหันไปมองอีกคน จากสีหน้าที่จริงจังกลับกลายเป็นหม่นหมองทันที

        

                “พ่อของผมเป็นครูครับ ผมเคยสัญญากับท่านไว้ว่าจะสอบเข้าเป็นครูให้ได้ แต่ท่านเสียไปช่วงที่ผมยังอยู่มอต้น..

         

          “เราคงจะเสียใจสินะ ที่ท่านไม่ได้เห็นตอนที่เราเป็นครูให้ท่านน่ะ”

         

          “คงงั้นครับ” จากนั้น ฮยอนอูจึงเดินเข้าไปบีบที่ไหล่เล็กของอีกคนเพื่อปลอบใจ

         

          “ไม่เป็นไรหรอกนะ ถึงพ่อเราจะไม่เห็นตอนที่เราเป็นครู พี่นี่แหละ จะได้เห็นแทนพ่อของเราเอง”

         

          “หืม”

         

          “ไม่มีไรหรอก งั้นพี่กลับบ้านละ ไว้เจอกัน” ฮยอนอูเดินออกไปจากห้อง ปล่อยให้อีกคนถอนหายใจเบาๆก่อนที่จะหันไปการบ้านต่อ



50%



          วันนี้กีฮยอนตื่นเช้ากว่าปกติเพราะเมื่อคืนเขาไม่ได้อ่านหนังสือดึกมากเท่าไหร่เลยได้เพิ่มเวลาของเขาขึ้นมาเล็กน้อย แล้วเขาเองก็ทำตัวปกติเหมือนเดิมทุกเช้า จนเมื่อเขากำลังจะเดินออกไปข้างนอกบ้านก็พบฮยอนอูขับมอเตอร์ไซค์ผ่านมาหยุดที่เขาพอดี

         

          “ไง ตื่นเช้านะเรา”

         

          “ปกติจะตายครับ”

         

          “นี่ปกติเราไปโรงเรียนกับรถหน้าปากซอยเหรอ”

         

          “ก็ใช่สิครับ ผมขอตัวก่อน ผมรีบ” ขณะที่กีฮยอนกำลังจะก้าวขารีบเดินออกไป แต่กลับถูกอีกคนดึงข้อมือหยุดเอาไว้ก่อน

         

               “เดี๋ยวไปส่ง” คนถูกชวนทำหน้าสงสัย ทำไมอยู่ๆอาจารย์อย่างฮยอนอูต้องมาอาสาเป็นคนไปส่งเขากัน ในใจก็อยากจะตอบตกลง เพราะถึงไปรถประจำทางยังไงก็ต้องรอ แถมกว่าจะมา อีกด้านเขาเองก็รู้สึกเกรงใจทำให้เกิดความลังเลเล็กน้อย

         

               “ว่าไง จะไปมั้ย ถ้าไม่ไปงั้นพี่ล่ะ”

         

               “ไปๆครับ” ขณะที่ฮยอนอูกำลังจะออกสตาร์ทรถ กีฮยอนเองก็รีบวิ่งอ้อมไปนั่งซ้อนข้างหลังทันที ก่อนที่จะรถจะถูกขับออกไปยังโรงเรียน

         

               เมื่อขับมาถึงที่หน้าโรงเรียน กีฮยอนขอให้ฮยอนอูจอดลงก่อน เพราะถ้าฮยอนอูขับเข้ามาส่งในโรงเรียน มีหวังเป็นประเด็นหลักยิ่งกว่าเมื่อวาน นอกจากจะจะรู้ยันนักเรียนทุกคนแล้ว ยังจะรู้ยันครูอาจารย์ไปตามๆกันแน่นอน

         

               “ตั้งใจเรียนล่ะ”

         

               “ครับผม” ฮยอนอูก็ขับรถเข้าไปในโรงเรียนจนลับสายตาของกีฮยอน ก่อนที่ตัวเจ้าเองจะเดินเข้าไปในโรงเรียนตามๆกัน

         

               บรรยากาศโรงอาหารตอนเที่ยงมักดูคึกคักเป็นประจำ ไม่ว่าจะเวลาไหนก็ตาม ยิ่งเป็นช่วงพักเที่ยงก็ดังยิ่งกว่าตลอดสด ด้วยความที่จำนวนคนภายในนี้ค่อยข้างเยอะ ทำให้กลุ่มของกีฮยอนเองแทบจะหาทีนั่งกันไม่เจอ

         

               “เฮ้อ คนเยอะขนาดนี้จะได้กินกันมั้ยเนี่ย แล้วมินฮยอกออกไปหาจองที่นั่งให้แล้วหายไปไหนละ” ฮยองวอนบ่นขึ้นมาเล็กน้อยก่อนที่จะมองหารอบๆ เช่นเดียวกับหัวหน้าห้องของเขา

         

          “นั่นสิ วันนี้คนเยอะไปนะ”

         

          “โอ๊ะนั่นไงเดินมาละ” เพื่อนตัวสูงชี้ไปทางข้างหน้าพบว่าเห็นเพื่อนของตนกำลังเดินมาทางพวกเขาพอดี

         

          “โอ้ยกว่าจะหาที่นั่งเจอ กว่าน้องมอต้นจะลุกจากที่นั่งขึ้นไปเรียนกัน ยืนจ้องอยู่แทบตาย”

         

          “ก็มัวแต่ไปยืนจ้องแบบนั้น ชาติหน้ากันพอดีกว่าจะได้กิน” ฮยองวอนพูดใส่

         

         “เฮ้ไอ้กบ หมายความว่าไง”

        

         

          “อย่าทะเลาะกันสิพวกนี้ ไปๆ ไปที่นั่งกันได้ละ มินฮยอกนำไปหน่อย” แล้วทั้งสามก็เดินฝ่านักเรียนคนอื่นๆไปนั่งกินข้าวของตัวเอง เมื่อถึงที่นั่งแล้ว หลังจากที่พวกเขานั่งได้ไม่นาน อยู่ๆก็มีคนนั่งข้างๆกีฮยอน

         

           “อาจารย์ซนสวสัสดีครับ” มินฮยอกเอ่ยปากทักทาย ทำเอากีฮยอนต้องรีบหันขวับไปมองทันที แล้วพบกับอาจารย์หรือพี่ชายข้างบ้านที่เพิ่งมาส่งเขาแต่เช้ากำลังนั่งยิ้มทักทายเขาและเพื่อนของเขากันอยู่

         

          “สวัสดีนักเรียน”

 

          “อาจารย์ครับ ไหงจารย์ได้มานั่งกินตรงนี้เนี่ยครับ เพื่อนจารย์ไม่ได้มาด้วยเหรอครับ” คนตัวสูงเอ่ยปากถาม

 

          “จริงๆเพื่อนของจารย์ก็มาด้วยแหละ แต่เขาเป็นพวกติดสาวนิดหน่อย เลยไม่ค่อยอยากอยู่ด้วย ถ้าให้นั่งกับอาจารย์กันเองคงอึดอัดแย่เลย ก็เลยมานั่งกินกับนักเรียนแบบนี้”

 

          “งั้นทีหลังเวลาพักเที่ยง จารย์ก็มากินข้าวกับพวกผมได้เลยนะครับ” มินฮยอกเอ่ยปากตามพร้อมยิ้มให้ หลังจากที่ทั้งคู่พูดคุยกับฮยอนอูกันอยู่ กีฮยอนก็ก้มหน้าก้มตากินข้าวอย่างไม่สนใจว่าพวกเขาจะคุยไรกัน

 

          “ว่าแต่เราล่ะ ไม่คุยไรกับอาจารย์เหรอ” กีฮยอนเหมือนเกือบจะหลุดพ้นจากการหลบหนีแต่กลับถูกดึงเข้าไปเพื่อที่จะนำไปจัดการอะไรบางอย่าง ซึ่งหลังจากที่อาจารย์ถามเข้าไปเมื่อสักครู่ เขาจึงเงยหน้าขึ้นมาเล็กน้อย ก่อนที่จะตอบกลับไป

 

          “ไม่มีอะไรหรอกครับ แหะๆ”

 

          “สงสัยเวลากินข้าวคงสอนไม่ให้คุยกับใครสินะ” ฮยอนอูขยับเข้าไปหาคนข้างๆจนหน้าเกือบจะชิดกันได้ แต่เขาก็ต้องรักษาระยะนั้นเอาไว้ เพราะตอนนี้พวกเขาอยู่กันในโรงเรียนกัน แล้วอีกอย่างยังมีเพื่อนของกีฮยอนอย่างฮยองวอนและมินฮยอกอยู่ด้วย เขาจึงหันไปกินข้าวของตัวเองไปก่อนที่จะขอตัวเอาจานไปเก็บหลังกินเสร็จ

         

          “จารย์ขอตัวไปละ ตั้งใจเรียนกันนะทุกคน” หลังจากนั้นฮยอนอูก็ลุกขึ้นจากที่นั่งแล้วเดินออกไป ทำให้กีฮยอนโล่งใจขึ้นได้ เพราะเองไม่ชินกับการที่จะต้องอยู่กับคนแบบนี้ โดยที่อยู่บ้านต้องปฎิบัติแบบนึง แต่เมื่อพอมาอยู่โรงเรียนเขาเองก็ต้องปฺฎิบัติตัวกับอีกคนแบบนึง

         

          เมื่อกลับจากโรงอาหารแล้ว ฮยอนอูก็กลับเข้ามานั่งพักในห้องพันครูแล้วมาเตรียมการเรียนการสอนในคาบถัดไป แต่ระหว่างนั้นก็มีคนเดินเข้ามาทักเขา

         

          “เฮ้ฮยอนอู” ชินโฮซอก เพื่อนร่วมงานของเขาที่มาเป็นครูฝึกสอนเช่นเดียวกัน แต่โฮซอกมาฝึกสอนสุขศึกษา ส่วนฮยอนอูมาฝึกสอนพละ

         

          “ว่าไง”

         

          “เมื่อวานยังไม่เห็นเล่าเลยว่าสอนครั้งแรกเป็นไงบ้าง”

         

          “เมื่อวานเหรอ ก็ไม่มีอะไรมากหรอก ก็สั่งเด็กวิ่งแล้วมีคนหอบหืด”

         

          “ทำไมไม่ถามเด็กก่อนล่ะวะว่ามีใครเป็นไรมั้ย แล้วทำไงต่อ”

        

           “ก็ยังดี พาเข้าห้องพยาบาลทัน”

         

          “งั้นก็แล้วไป นี่เจอน้องในโรงเรียนคนนึงเว้ย โคตรน่ารักเลย แล้วยิ่งมารู้ว่าจะได้สอนห้องน้องคนนั้นโคตรดีใจเลย”

         

          “เขาให้เอ็งมาฝึกสอน ไม่ใช่มาส่องนักเรียน”

         

          “เฮ้ย ก็ส่องไปก่อนไง ไหนๆน้องเขาก็เกรดสิบสองแล้วจบปีนี้ แล้วพวกเราก็อยู่สอนแค่เทอมเดียวเอง คุยตอนนี้ไม่เสียหายหรอก”

         

          “ให้จริง”

   

               “ว่าแต่นายเถอะ  มีคนคุยรึยัง” โฮซอกหันมาถามฮยอนอูที่มัวแต่นั่งมองโทรทัศน์ ก่อนที่คนถูกถามเองจะหันมาตอบ

        

                “มีมั้ยน่ะเหรอ  ก็กำลังจะมี”


#พี่หมีน้องแฮม

___________________________________________________

เกิดจากความคุึกเล็กน้อยแต่ไม่รู้จะสั้นมั้ยอ่า ;-; ยังไงก็ฝากติดตาม/เมนท์กันด้วยนะคะ

แล้วจะพยายามเข้ามาอัพบ่อยๆน้า ขอเวลาไปเคลียร์งานด้วยเลย 5555555555555

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

63 ความคิดเห็น

  1. #57 น้ำตาลเทียม (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 เมษายน 2563 / 22:34

    เหมือนฟิคบาป5555 แต่แหม่ ครูฝึกสอนเองอะ น้องเกรด12 จริงๆก็ไม่ห่าง น้องเข้ามหาลัยก็กลายเป็นรุ่นน้องเเล้วป่าว

    #57
    0
  2. #56 feiliomes (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2562 / 00:35
    โอ้ยย น่ารักมากกก
    #56
    0
  3. #42 jxrim_oo (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2559 / 20:10
    ชอบยัยกีแล้วใช่ไหม555555 สู้ๆนะคะอาจารย์
    #42
    0
  4. #28 Winter Foggy (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 กันยายน 2559 / 02:42
    อาจารย์ออกตัวแรงนะคะ
    #28
    0
  5. #20 montofu (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2559 / 22:48
    อาจารย์แอบซึนนนนแต่จะว่าไปก็ไม่แอบละนะออกตัวเบอร์ใหญ่เหมือนกัน555555555เสียวพิวอโนชอบยัยกยอนอีก
    #20
    0
  6. #9 ~~-*กุร้ากป๋า*-~~ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2559 / 16:30
    คุณครูออกตัวแรงเหมือนกันนะคะ เป็นกีก็แอบบงงนะ อยู่บ้านเรียกพี่ อยู่รร.เรียกครู ต่อไปจะเรียกแฟนป่ะ ฮิ้ววว

    #9
    0
  7. #8 PraeKyungDO (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2559 / 01:27
    พี่ฮยอนอู จีบด่วนๆเลยค่ะ จีบน้องกีด่วนเลยยยย พี่โฮซอกนี่จีบใครคะ เด็กตัวสูงๆกบๆหรือเด็กพูดมากๆหัวบลอนด์ๆ อิอิอิอิ
    #8
    0
  8. #6 พี่กีฐา (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2559 / 00:26
    งืออออ กีฮยอน น่ารักครับ งืออออ แม่ต๋าาาา ชมกันแบบนี้ เขินนน บ้าหรอมพี่ฮยอนอู >< ตลกที่แม่บอกให้พี่ขึ้นมาเล่น คืออะไร กีฮยอนเป็นสวนสนุกเหรอพี่นู 55555555555555555555
    #6
    0