นิยาย Dek-D

ไม่พลาดทุกการอัปเดต
เพียงอ่านผ่านแอปนิยาย Dek-D

แอปที่จะทำให้คุณสามารถอ่านนิยายได้ทุกที่ ทุกเวลา พร้อมฟังก์ชันการใช้งานหลากหลาย รับรองสนุกไม่มีเบื่อ! ดาวน์โหลดฟรีได้แล้ว บน Android, iOS และ HUAWEI

คัดลอกลิงก์เเล้ว
นิยาย [MONSTA X FIC] (Wonho x Hyungwon)

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้


HYUNGWON & WONHO

ว่าฉันนั้นชอบเธอตรงไหน

ชอบตรงที่เธอธรรมดา

อาจเป็นเพราะว่าเธอธรรมดา

ธรรมดาเท่านั้นเอง

เนื้อเรื่อง อัปเดต 2 ม.ค. 59 / 00:29


เปิดฟังเพื่ออรรถรส(?)
 





เหมือนว่าเธอจะสงสัย

ฉันชอบเธอที่ตรงไหน

โคตรจะธรรมดา

ไม่มีอะไรน่าสนใจ

          เพลงเดิมๆที่กำลังเล่นอยู่ไอพอทเครื่องโปรดของเขาถูกตั้งค่าให้เป็นเล่นเพลงเดียวอย่างไม่ต้องคิด เพราะในช่วงนี้ คนอย่าง ชินโฮซอก กำลังค่อยข้างติดเพลงฮิปฮอปในระยะหนึ่ง บวกกับการหาแรงบรรดาลใจในการแต่งเพลงอย่างที่หวังเอาไว้ สองขาย่างก้างออกจากหอพักภายใจอย่างสบายใจอย่างไม่ต้องกังวล แต่ด้วยอารมณ์เหม่อไปกับทำนองเพลงนั้น..

            ตุ้บ

            เหมือนมีบางสิ่งบางอย่างเข้ามาพุ่งชนที่ตัวของเขาแล้วล้มลงไป โฮซอกรู้สึกตัวอีกทีก็ก้มลงเห็นเด็กหนุ่มคนหนึ่ง รูปร่างดูผอมเล็กน้อย สีผมน้ำตาลเข้ม ใบหน้าดูเหมือนกำลังเพิ่งตื่นมาหมาดๆ มันคงอาจจะธรรมดาสำหรับคนอื่น แต่คงจะดูดีสำหรับเขา

          “ขะ..ขอโทษนะ นายเป็นไรมั้ย” โฮซอกย่อตัวลงมามองอีกคนที่กำลังยุ่งกับการจัดการตัวเองอยู่ ก่อนจะมองมาอีกคนอย่างงงๆ

          “ก็.. ไม่เป็นไรหรอก เราโอเค” พูดจบเด็กหนุ่มคนนั้นจึงรีบเก็บสัมภาระที่ตกหล่นอยู่ขึ้นให้หมดก่อนที่จะวิ่งขึ้นหอไป  ทำเอาอีกคนงงยิ่งกว่าเดิม หลังจากที่ยืนมองได้ไม่นานก็มีแรงตบลงที่บ่าของเขา

          “เฮ้ มายืนเหม่อไรตรงนี้น่ะ ไปเข้าห้องได้ละ”  ซนฮยอนอู  เรียกอีกคนให้ตั้งสติขึ้น ก่อนที่จะกอดคอเพื่อนร่วมชั้นอย่างโฮซอกเดินไปที่โฮมรูมของพวกเขาเอง

          12 B Room

          ผ่านเวลาเรียนช่วงเช้าไปอย่างเรียบร้อย ตลอดทั้งคาบ โฮซอกก็มัวแต่เหม่อถึงเด็กหนุ่มเมื่อเช้าที่วิ่งเข้ามาชนตัวเขาจนไม่เป็นเวลาอันเรียน จนเกือบถูกออกไปทำโทษนอกห้อง แต่ยังดีที่ฮยอนอูคอยเตือนสติเขาข้างๆตลอดเวลา

          “เมื่อเช้านายเป็นไร ทำไมจิตลอยแบบนี้”

          “ไม่รู้สิ เมื่อเช้าชนเด็กมา พอขอโทษก็วิ่งหนีขึ้นหอเฉยเลย ชื่อก็ยังไม่ทันได้รู้จักซะด้วย”

          “จริงๆเลยนะ เรื่องผู้หญิงนี่ตลอด”

          “ครั้งนี้ผู้ชายเว้ย”  โฮซอกหันไปมองเพื่อนของเขาด้วยสีหน้าจริงจัง

          “หรือว่านายจะชอบน้องเขา”

          “ไม่” ขณะที่เขายังพูดไม่จบ สายตาเบี่ยงไปทางข้างหลังของฮยอนอู เห็นเด็กหนุ่มเมื่อเช้าคนเดิมอีกครั้ง แต่ตอนนั้นเขาใส่ชุดลำลองมา ครั้งนี้ใส่เป็นยูนิฟอร์มโรงเรียน สิ่งที่เหมือนเดิมก็คงจะเป็นสีหน้าที่ยังดูง่วงๆอยู่ตลอดเวลา จากการสังเกตที่อกด้านซ้ายที่ถูกปักด้วยเข้มกลัดสีเงินต่างกับของโฮซอกที่เป็นสีทอง ทำให้รู้ว่าเด็กคนนี้อยู่เกรดสิบเอ็ดแน่นอน เหมือนกันว่าอีกฝ่ายเห็นเขาพอดีก็เกิดอาการตกใจเล็กน้อยก่อนจะก้มหน้าวิ่งผ่านทั้งคู่ไป ดวงตาคู่ก็มองตามแผ่นหลังไปจนเพื่อนของเขาต้องเรียกสติอีกครั้ง

          “นี่ เหม่อไม่พอยังจะมองตามน้องเขาอีก ชอบเหรอ”

          “เปล่า แค่ไม่เคยเห็นแหละ นายรู้จักเหรอ”

          “เพื่อนกีฮยอนน่ะ เห็นว่าชื่อฮยองวอน เพิ่งเคยเห็นตัวจริงแหละ น่าชวนมาหนุ่มป๊อบประจำชั้นนะ”

          “น้องเขาหน้าตามไม่ธรรมดาไปเหรอว่ะ”

          “เรื่องหน้าตามันจัดการกันได้ งั้นตอนเย็นไปชวนน้องเขามาแล้วกัน” พูดจบ ฮยอนอูยิ้มให้ก่อนที่จะเดินนำไป ทำเอาโฮซอกคิดกว่าเดิม ในเมื่อรู้แค่ชื่อ เพิ่งเจอกันแค่ตอนเช้าและเมื่อครู่นี้เอง

          หลังเวลาเลิกเรียน ห้องของโฮซอกเลิกเรียนก่อนเวลาในเมื่อชั่วโมงสุดท้ายไม่มีเรียนกัน ทำให้ตัวของเขาตอนนี้มายืนรออยู่ที่หน้าโฮมรูมของฮยองวอนตามที่ฮยอนอูบอกซึ่งรู้ต่อจากกีฮยอนที่เป็นรุ่นน้องคนสนิทของฮยอนอูอีกที จนเสียงสัญญาณดังขึ้นมานั้น เหล่านักเรียนต่างออกจากห้องเป็นขบวน แต่ถึงคนจะเยอะเท่าไหร่ สายตาของเขาก็ยังเห็นฮยองวอนที่กำลังยืนรอให้เพื่อนออกจากห้องให้หมดก่อนที่จะเดินตามออกไป ขณะที่เดินออกจากห้องไปได้ไม่กี่ก้าวก็ถูกแรงดึงจากโฮซอกให้หันไปมองตาม

          “พี่มีอะไรรึเปล่าครับ ถ้าเป็นเรื่องเมื่อเช้าผมขอโทษจริงๆนะครับ”

          “เปล่าๆ พี่ไม่ได้จะมาว่าเรื่องนั้น พี่ว่าจะมาชวนเราแข่งหนุ่มป๊อบประจำชั้นน่ะ เราสนใจมั้ย”

          “ผมนี่นะ จะดีเหรอครับ” ฮยองวอนชี้หน้าตัวเองแล้วทำหน้าสงสัยเล็กน้อย อีกฝ่ายจึงพยักหน้าให้

          “เอ่อ งั้นลองดูก็ได้ครับ พี่ชื่ออะไรเหรอ”

          “โฮซอก ชินโฮซอก”

          “ผมฮยองวอน แชฮยองวอน

          ด้วยความที่ทั้งคู่พักอยู่ที่หอในด้วยกันจึงไม่เป็นปัญหาเวลาจะหาที่ส่วนตัวคุย แต่พวกเขาเลือกที่จะคุยกันตรงโต๊ะหิวอ่อนหน้าหอกัน

          “ว่าแต่น้องทำไรได้บ้าง”

          “คงเป็นพวกเดินแบบ ถ่ายแบบแหละครับ แล้วก็เต้น”  

          “เก่งไม่เบานะ”

          “ทำไมพี่ถึงชวนผม” คนเด็กกว่าเอ่ยปากถามด้วยความสงสัยและสีหน้าที่จริงจัง ทำเอาอีกคนแทบคิดหนักเพราะกำลังคิดคำตอบอยู่ว่าจะตอบอย่างไรให้เด็กนี่มันฟังขึ้น

          “พี่เห็นว่าน้องตัวสูงดี หน้าตากำลังโอเค”

          “หน้าผมออกจะธรรมดานะ”

ชอบที่เธอไม่ติดสวย

ชอบที่เธอไม่ติดรวย

กินอะไรก็ได้สบายๆ

เป็นคนง่ายๆ

          เหตุผลที่นอกจากเพื่อนของเขาให้แบกหน้ามาชวนแล้วก็คงจะเป็นเหตุผลนี้ด้วยแหละมั้ง

          “ก็พี่บอกแล้วไงของแบบนี้จัดการกันได้  ถ้าได้ที่หนึ่งพี่อัดฉีดเลย”

          “ไอติม” โฮซอกตกใจกับคำตอบอีกคนเล็กน้อย ของกินแพงๆมีตั้งเยอะ แต่เด็กนี่กลับเลือกไอศกรีมแทนนี่นะ

          “โอเค ไอติมก็ไอติม”

          “เลี้ยงก่อนสิครับ จะแข่งให้เลย ถือว่ามัดจำ” คนชวนถึงกับคิดหนักยิ่งกว่าเดิม พร้อมทบทวนหลายทีว่าเขาคิดถูกแล้วใช่ไหมที่เขาทำตามที่ฮยอนอูบอก

            …

            ..

            .

          รู้สึกตัวอีกทีเขาก็อยู่ที่หน้าร้านแล้ว จนไอศกรีมที่ฮยองวอนสั่งไว้เสร็จเรียบร้อยและถูกอีกคนสะกิดที่ไหล่เรียกเบาๆ

          “พี่ๆ จ่ายตังด้วย” คนเป็นพี่ถอนหายใจเบาๆก่อนที่จะหยิบเงินขึ้นมาจ่ายให้ แล้วเดินไปหาอีกคนที่กำลังนั่งตักกินไอศกรีมอยู่ โฮซอกทำได้เพียงแค่นั่งมองด้วยความอยากหิวโหยเล็กน้อย ในเมื่อความหิวมันห้ามกันไม่ได้ เขาก็เลยค่อยๆยื่นหน้าเข้าไปหาฮยองวอน แต่ว่า..

          หมับ

            กลับถูกมือของฮยองวอนดันหน้าของเขาออก แต่อีกมือกลับตักกินไอศกรีมอย่างไม่สนใจ ก่อนที่จะใช้ปากคาบปลายช้อนสลับกับเขี่ยสไลด์หน้าจอดูไทม์ไลน์ทวิตเตอร์ไปเรื่อยๆ ทำเอาโฮซอกหงุดหงิดเบาๆ

          บรรยากาศในตอนนั้นก็เริ่มมืดค่ำแล้ว ทั้งคู่ตัดสินใจที่จะกลับหอไปก่อน ไหนๆแล้วฮยองวอนก็พักอยู่หอเดียวกันกับโฮซอกแล้ว เขาจึงอาสาที่จะไปส่งฮยองวอนถึงห้อง อีกฝ่ายก็ไม่ได้มีปัญหาอะไรจึงยอมให้ไปส่ง จนเขารู้ว่าห้องของฮยองวอนอยู่ชั้นเดียวกันแต่พียงแค่อยู่คนละฟากแค่นั้นเอง ก่อนที่เจ้าของห้องจะเข้าไปนั้น  โฮซอกจึงรีบเอ่ยปากบอกอีกคน

          “พี่ขอคาทกน้องหน่อยได้ไหม”

          “ได้สิครับ” พูดจบฮยองวอนก็หยิบโทรศัพท์ให้อีกคนจัดการแอคคาทกให้ แล้วยื่นโทรศัพท์คืนก่อนที่จะแยกย้ายกลับเข้าห้องของตัวเองไป หลังจากที่คนตัวสูงเข้าห้องไปแล้ว โทรศัพท์ของเขาสั่นครืน จึงหยิบขึ้นมาเช็คดูก็พบข้อความจากแอพคาทกเด้งขึ้น

          Shin Hoseok:    

นอนหลับฝันดีนะฮยองวอน J พรุ่งนี้เจอกันอยู่หน้าโรงเรียนเวลา 10.00. นะ

เจ้าของโทรศัพท์ยิ้มอยู่หน้าจอเล็กน้อยแล้วพิมพ์ข้อความกลับ ก่อนที่เข้าไปชำระร่างกายพร้อมนอนหลับพักผ่อนเพื่อนที่จะเข้านอน

 

ร่างของโฮซอกกำลังยืนพิงอยู่ตรงข้างๆป้อมยามกำลังรออีกคนมา จนตอนนี้ใกล้ถึงเวลาที่เขานัดแล้ว เมื่อถึงเวลา ฮยองวอนก็รีบวิ่งออกมาแล้วหยุดพักอยู่ข้างๆเบาด้วยความเหนื่อยหอบ

“ขอโทษทีพี่ นาฬิกามันไม่ตรงน่ะครับ”

“ไม่เป็นไรหรอก รถบัสมาพอดี ไปกัน” จากนั้นโฮซอกจูงมืออีกคนที่เพิ่งหยุดพักไปได้สักครู่ขึ้นรถบัสประจำทางทันทีแล้วเดินไปนั่งลงที่ที่ว่างทันที ฮยองวอนมองหน้าอีกคนอย่างงๆก่อนที่จะเอ่ยถาม

“ว่าแต่วันนี้พี่จะพาไปไหนเนี่ย”

“ไปซื้อของ เฮ้ย” เมื่อเขาพูดได้ไม่นาน ด้วยความเร็วของรถที่ค่อยข้างสูงทำให้เวลาจะเลี้ยวด้วยความรีบ ทำให้ตัวรถต้องเอียงไปตามทางเล็กน้อยทำให้ตัวของฮยองวอนขยับเข้าไปชิดโฮซอกจนหน้าจะชิดกันได้ ทั้งคู่ก็จ้องหน้ากันได้ไม่นานนั้น

“เกาะดีๆนะ สายนี้มันขับเร็วน่ะ” โฮซอกรีบพูดตัดบทก่อนที่จิตใจเขาจะพาเกินเลยไปมากกว่านี้ คงทำได้เพียงแค่โอบไหล่อีกคนเอาไว้

และแล้วรถบัสก็พาส่งถึงจุดหมายปลายทาง นั่นก็คือห้างสรรพสินค้าชื่อดังนั่นเอง ทำเอาฮยองวอนแทบตื่นตาตื่นใจมาก เพราะเขาไม่ค่อยได้ออกมาข้างนอกบ่อยเท่าไหร่นอกจากแถวบริเวณโรงเรียน เพราะเขากลัวว่าจะกลับมาเข้าหอไม่ทันมากกว่า

ทั้งคู่ค่อยๆเดินเลือกเสื้อ กางเกงและรองเท้าไปทีละร้าน แล้วลองไปไม่ต่ำกว่าห้าครั้ง ฮยองวอนเองก็ไม่ค่อยจะมีเซนท์แฟชั่นมากสักเท่าไหร่ จึงทำให้เสื้อผ้าที่เขาเลือกนั้นถูกวอนโฮบอกไม่ผ่านทั้งหมด แต่ก็ยังดีที่โฮซอกค่อยช่วยเขาเลือกแล้วถามเขาอยู่เสมอว่าชอบแบบไหน เข้ากับเขาหรือไม่ จนได้สิ่งที่ต้องการมาจนครบ ทั้งสองจึงไปพักผ่อนโดยการไปเดินเล่นต่อ อยู่ๆฮยองวอนก็สะดุดกับร้านตุ๊กตา เขาจึงรีบเดินพุ่งเข้าไปดูตรงตู้ทันที โฮซอกก็ค่อยเดินตามเข้าไปก็เห็นอีกคนกำลังยืนดูตุ๊กตาสุดฮิตอย่างไข่ขี้เกียจหรือกุเดทามะ

“ชอบเหรอ” โฮซอกถาม

“ก็มันน่ารักดี อยากดูเฉยๆ”

“มันเหมือนนายดูนาย ชอบนอนเหมือนกัน แต่พี่ว่าตัวนี้เหมือนนายมากกว่า” พูดหยิบ เขาก็เดินไปหยิบตุ๊กตากบขึ้นมาแล้วเอาไปเทียบกับฮยองวอน

“พี่ชอบรึไง”

“ใช่ พี่ชอบ” หลังจากที่ได้ยินแบบนั้นฮยองวอนคงจะคิดว่าคำว่าชอบของโฮซอกหมายถึงตุ๊กตา แต่สำหรับโฮซอกจริงๆแล้วนั้น มันเป็นตัวฮยองวอนมากกว่า

ไม่นานทั้งคู่ก็ออกมาจากร้าน พร้อมกับตุ๊กตากุเดทามะและตุ๊กตากบโดยที่ฮยองวอนเป็นคนถือ ส่วนโฮซอกเป็นคนถือพวกเสื้อผ้าของฮยองวอนเอง พวกเขาเดินทางกลับด้วยรถบัสคันเดิม ยังดีที่เวลาตอนนี้ยังไม่มืดมาก ก่อนที่จะเข้าหอก็แวะไปซื้อรามยอนไปตุนไว้ในห้องก่อน แล้วโฮซอกก็ไปส่งฮยองวอนที่ห้องก่อนตามเคย

“สำหรับวันนี้ก็ขอบคุณมากนะครับ จริงๆเกรงใจเลยนะเนี่ย”

“ไม่เป็นไรหรอกน่า” จะไม่เกรงใจได้อย่างไร ในเมื่อตอนนั้นฮยองวอนบอกอยากได้มาก จึงทำการขู่โฮซอกใส่อีกว่าถ้าไม่ซื้อให้เขาจะไปถอนตัว มีหรือที่เขาเองจะไม่ซื้อให้ มาถึงขนาดนี้ก็เอาให้สุด

“อีกไม่กี่วันก็จะแข่งแล้วนะ หลังจากวันนี้ต้องซ้อมแล้วนะ พี่จะดูเป็นระยะ โอเคมั้ย”

“โอเคครับบ” พูดจบฮยองวอนก็เดินเข้าไปในห้องเรียบร้อย ปล่อยให้อีกคนยืนยิ้มอยู่หน้าห้องแล้วเดินกลับไปยังห้อง ถามว่าโฮซอกเคยบ่นว่าเหนื่อยมั้ยที่ต้องมาทำอะไรแบบนี้ในเมื่อฮยองวอนเหมือนเป็นคนที่เพิ่งเคยเจอเอง บอกเลยว่าไม่ เพราะใจเขานั้น ก็เริ่มให้ไปกับฮยองวอนไปแล้ว..

หลังจากวันนั้นโฮซอกก็ปล่อยให้ฮยองวอนไปซ้อมเดินแบบและเต้นที่ห้องซ้อมส่วนตัวในโรงเรียนช่วงเวลาเลิกเรียน หลังจากที่เขาว่างงานจากเรียนมาแล้ว เขาก็จะมาแอบส่องเด็กของเขานั้นเป็นระยะ ถึงแม้ทั้งคู่ไม่ค่อยได้เจอกันแต่ก็ยังติดต่อกันทางคาทกที่พวกแลกเอาไว้แทน เขาทำแบบนี้ไปเรื่อยๆจนฮยอนอูเริ่มสงสัยแล้วว่าเพื่อนของเขาเปลี่ยนไปเพราะอะไร

“เดี๋ยวนี้อารมณ์ดีเชียวนะครับคุณชิน เพราะเด็กนั่นเหรอ”

“คงงั้นแหละมั้ง”

“นี่บอกให้ไปชวน ถึงกับต้องไปดูน้องเขาซ้อมซะด้วย ชอบน้องเขาเหรอ”

“ใช่ ชอบน้องเขามากด้วย”

“สาธุ ขออย่าให้มีปัญหาแบบคนเก่าด้วยเถอะ”

“อ่าๆ ก่อนจะบอกให้ไม่มีปัญหา บอกตัวเองดีกว่าไหม เมื่อไหร่จะเลิกหลบๆซ่อนๆว่าคบกับกีฮยอนน่ะ” โฮซอกแซวความลับของเพื่อนตัวเองขึ้น ในเมื่อฮยอนอูและกีฮยอนนั้นแอบคบกับอยู่ แต่ทั้งคู่ไม่อยากไม่ถูกแซวเท่าไหร่ ทั้งู่จึงบอกว่าเป็นแค่พี่น้องสนิทกันแค่นั้น มีเพียงโฮซอกที่รู้เท่านั้นเอง

“เดี๋ยวเถอะหมอนี่”

“ถึงเวลาละต้องแวะไปดูฮยองวอนซ้อมละ บาย” พูดจบโฮซอกก็หยิบกระเป๋าออกไปอย่างไม่สนใจทันที

เมื่อเขาถึงที่ห้องซ้อมนั้นก็พบกับเด็กของเขาที่กำลังนอนพักอยู่ เหมือนกับเพิ่งซ้อมเสร็จมารอบหนึ่ง ไม่นานโฮซอกจึงเข้าไปแล้วนั่งพร้อมก้มหน้าลงไปมองหน้าอีกคน เขาเอื้อมมือไปปัดหน้าม้าที่เปียกจากการซ้อมที่บดบังใบหน้าที่อ่อนเยาว์นั้นออก ทำให้เขาเห็นชัดเจนยิ่งขึ้น ยิ่งเจอแบบนี้ใจเขาก็เริ่มเต้นยิ่งขึ้นถึงแม้อีกคนจะหลับ ถ้าอีกคนตื่น ใจเขาจะเต้นขนาดไหนกัน

ไม่ต้องกลัวว่าฉันจะอายใคร

ก็เธอน่ารักจะตายไป

และไม่มีวันจะหายไป

แม้หลับใหลหือหายใจ

“ทำไมเป็นคนน่ารักแบบนี้นะ” พูดไม่พอ โฮซอกก็ค่อยๆเลื่อนหน้าก้มไปชิดหน้าอีกคน แต่แทนที่ปากของเขาจะไปตรงกับปากของคนที่หลับอยู่ กลับเปลี่ยนมาจูบที่หน้าผากแทน ยังดีที่ฮยองวอนเป็นคนหลับลึก ค่อนข้างยากที่จะตื่นทำให้โฮซอกสบายใจได้ ถ้าเกิดตื่นขึ้นมาระหว่างที่เขาจูบขึ้นมาล่ะก็ นอกจากจะไปถอนตัว  คงจะมองหน้าโฮซอกไม่ติดยาวแน่ ในเมื่อวันนี้เขาเองก็อยู่ดูคนของเขาซ้อมได้ไม่นานต้องรีบไปอ่านหนังสือเตรียมสอบก่อน เขาจึงว่างขวดน้ำพร้อมแปะโพสอิทที่เตรียมเอาไว้แล้ว ก่อนที่จะวิ่งออกนอกห้องไป

หลังจากที่ออกไปได้สักพัก ฮยองวอนก็ค่อยๆลืมตาแล้วเลื่อนมือไปสัมผัสที่หน้าผากตัวเองเบาๆก่อนที่จะยิ้ม แต่แล้วก็หันไปมองขวดหน้าข้างๆก่อนที่จะหยิบโพสอิทที่แปะไว้ขึ้นมาอ่าน

          พรุ่งนี้แข่งแล้วนะ ยังไงก็ตั้งใจซ้อมเท่าที่ทำได้ กวาดแฟนคลับมาให้ได้เยอะๆล่ะ ฮ่าๆ ไว้พี่จะไปเชียร์นะ สู้ๆ

                                                                                      พี่โฮซอก  

เมื่ออ่านข้อความไปเมื่อสักครู่ทำเอาฮยองวอนแทบยิ้มปริหลังจากที่ง่วงไปเมื่อกี้ได้ก่อนที่จะลุกขึ้นซ้อมต่อ

 

            ถึงวันแข่งหนุ่มป๊อบประจำชั้นแล้วนั้น มาถึงการแข่งขั้นรอบสุดท้ายคือของชั้นเกรดสิบเอ็ด ซึ่งหนึ่งในนั้นมีฮยองวอนประกวดอยู่ด้วย โฮซอก ฮยอนอูก็ออกมายืนรออยู่หน้าเวทีเรียบร้อย ในตอนนี้โฮซอกนั้นก็มัวแต่กังวลว่าเด็กสูงของเขานั้นจะทำออกมาได้ดีอย่างที่ฝึกมาหรือไม่

          “อ้าว พี่ฮยอนอู โหยกว่าจะเจอ หวัดดีนะครับพี่โฮซอก เมื่อกี้ไปหาฮยองวอนมา กว่าจะมาได้คนเยอะมากเลย” กีฮยอนเดินมาทักทายทั้งคู่พร้อมด้วยรอยยิ้มที่เป็นมิตร(?)ประจำตัวของเขา

          “อ้าวหวัดดีกีฮยอน ว่าแต่ฮยองวอนเป็นไงบ้าง” โฮซอกรีบออกตัวทันทีเมื่อได้ยินถึงฮยองวอน

          “อ่อ หมอนั้นกำลังหลับเรียกสติด้วยแหละ แต่บางทีก็ชิวไป เพราะสายแข็งก็ลงประกวด..

          “อย่าบอกนะว่า มินฮยอกก็ลงน่ะ” ฮยอนอูรีบเอ่ยชื่อขึ้น เนื่องจากว่ามินฮยอกนั้นเคยเป็นแฟนเก่าของโฮซอก ทั้งคู่เพิ่งเลิกกันเมื่อเดือนที่แล้ว ด้วยความที่โฮซอกไม่ค่อยมีเวลาอยู๋ด้วยกัน ด้วยความที่ตัวเขานั้นต้องเตรียมตัวการสอบเข้ามหาลัยที่หวังไว้ บวกกับความที่มินฮยอกเป็นคนเอาแต่ใจและทนไม่ค่อยได้ จึงเป็นฝ่ายบอกเลิกเขาไปก่อนแทน

          ขณะที่ฮยองวอนกำลังหมุนรอบตัวเองตรวจดูชุดที่เขากำลังสวมใส่อยู่ตรงหน้ากระจก ระหว่างนั้นมินฮยอกจึงเดินเข้ามาทางข้างหลังแล้วยืนมองอีกคนที่มัวแต่สนใจกับชุดอยู่ แต่ด้วยความที่คนตัวสูงเห็นอีกคนทางจากกระจกทำให้ต้องหันหลังไปมองทันที

          “แชฮยองวอนเหรอ” มินฮยอกทักพร้อมยิ้มให้

          “ใช่ ว่าแต่นายก็มินฮยอกสินะ ยินดีที่ได้รู้จัก”

          “ได้ข่าวว่าไปไหนมาไหนบ่อยกับพี่โฮซอกนิ พี่เขาเป็นคนชวนเหรอ”

          “อ่อ ก็ใช่แหละ ฉันเคยได้ยินว่านายเป็น..”       

          “แฟนเก่าพี่โฮซอก ใช่” อีกฝ่ายรีบพูตัดบททันที แต่สีหน้ากลับไม่ได้เปลี่ยนอะไรเลย

          “ลืมๆมันไปเถอะนะ ว่าแต่นายเองก็สู้ๆล่ะ” พูดจบมินฮยอกก็เดินหลังไปเตรียมตัวที่หลังเวที ส่วนฮยองวอนก็เดินตามไปด้วยความเร่งรีบ

          สำหรับหน้าเวทีตอนนี้ จำนวนนักเรียนในงานเริ่มเพิ่มขึ้นอย่างล้นหลาม ในเมื่องานนี้เป็นกิจกรรมใหญ่ประจำปีเลยทีเดียว พิธีกรประจำงานก็เดินขึ้นมาพูดเกริ่นเล็กน้อยก่อนที่เรียกเหล่าผู้เข้าประกวดหนุ่มๆขึ้นมาบนเวที เรียกเสียงกรี๊ดให้แก่นักเรียนหญิงในบริเวณงานเป็นจำนวนมาก ไม่แพ้เสียงตะโกนเรียกของเหล่านักเรียนชายอย่างโฮซอกที่ดูจะเชียร์ฮยองวอนออกหน้าออกตามาก แต่สิ่งที่น่าสนใจในตอนนี้ก็คงจะเป็นฮยองวอน เพราะหลายคนดูท่าทางจะไม่เคยเห็นซะด้วย

          “แกๆ คนสูงนี่ชื่อไรโคตรหล่อเลยอ่ะ”

          “เออใช่ๆ ไม่เคยเห็นหน้าอ่ะ ยอมเป็นเอฟซีเลยเนี่ย”

“นี่ๆหมายเลขสิบห้าฉันจองนะ” เสียงซุบซิบจากกลุ่มเด็กนักเรียนข้างๆพวกเขาดังจนทั้งสามคนได้ยินพอดี

          “ท่าทางฮยองวอนจะฮอตไม่เบาเลยนะ ขนาดออกงานแรกเนี่ย” ฮยอนอูพูดแซวขึ้น

          “แหงล่ะ นี่เพื่อนใคร  หน้าดีขนาดนี้” รุ่นน้องคนสนิทเสนอพูดทันที ทำเอาอดไม่ได้ที่อีกคนจะดีดนิ้วเข้าที่หน้าผาก

          “ถ้าหน้าตาดีนักก็ไม่ไปแข่งล่ะ”

          “อะไรกัน ทำไมต้องทำร้ายกันด้วยเนี่ย ดูต่อดีกว่า” โฮซอกไม่ได้เอ่ยพูดอะไรมาก เขาเพียงแค่หัวเราะดูทั้งคู่หยอกเล่นกันเหมือนกับเด็กก่อนจะหันไปสนใจงานต่อ ในตอนนี้ก็เป็นช่วงเวลาแนะนำตั       ว จนมาถึงหมายเลขของมินฮยอกซึ่งมาก่อนฮยองวอนหนึ่งเลขแค่นั้นเอง

          “แนะนำตัวด้วยครับ” พิธีกรยื่นไมค์ให้อีกคนที่เพิ่งก้าวขึ้นมา

          “ผมลีมินฮยอก หมายเลขสิบสี่ตัวแทนจากเกรดสิบเอ็ดห้องเอครับผม” พูดจบเสียงกรี๊ดของสาวๆก็ดังขึ้นทันที เนื่องจากที่ปีก่อนเขาเองก็คว้าหนุ่มป๊อบประจำเกรดสิบไปแล้ว ไม่แปลกที่แฟนคลับจะเยอะขนาดนี้ แน่นอนว่าปีนี้เขาเองคงไม่ได้เล่นๆ

          “ในปีนี้คิดว่าน้องมินฮยอกจะได้รางวัลหนุ่มป๊อบประจำเกรดสิบเอ็กไปอีกปีนึงมั้ยครับ”

          “อันนี้ผมก็ต้องขอแรงจากแฟนคลับทุกคนแล้วกันนะครับผม”  สุดท้ายเขาก็ไม่ลืมที่จะส่งวิ๊งค์ที่ตาเล็กน้อยซึ่งเป็นไม้ตายให้สาวๆ หลังจากนั้น เขาจึงเริ่มโชว์ความสารถโดยการร้องเพลง

Only know you've been high when you're feeling low
Only hate the road when you're missing home
Only know you love her when you let her go
And you let her go

          เมื่อโชว์เสร็จก็ถึงเวลาที่ฮยองวอนจะออกโรงแล้วบ้าง เพียงแค่เขาก้าวออกมาก็สามารถเรียกเสียงกรี๊ดได้ไม่แพ้กันกับมินฮยอกเลยทีเดียว และแล้วจึงเริ่มการแนะนำตัว

          “ผมแชฮยองวอน หมายเลขที่สิบห้าตัวแทนจากเกรดสิบเอ็ดห้องซีครับผม”

          “ได้ยินว่านี่เป็นการประกวดครั้งแรกของน้องฮยองวอน คิดว่าปีนี้จะได้ตำแหน่งมั้ยครับ”

          “สำหรับผมแล้วนั้นอนาคตไม่แน่นอนหรกครับ เพียงแค่ผมได้มายืนตรงนี้ผมก็ภูมิใจแล้วครับ” สำหรับคำตอบของฮยองวอนแล้วนั้น นอกจากจะได้เสียงกรี๊ดได้แล้วยังสามารถเรียกเสียงปรบมือไปพร้อมๆกันด้วย เมื่อถึงเวลาที่ต้องโชว์ความสามารถ แน่นอนว่าคงไม่พ้นเรื่องการเดินแบบและการเต้นนั่นเอง

          หลังจากที่การแนะนำตัวและแสดงความสามารถผู้เข้าแข่งขันทุกคนเรียบร้อย ถึงเวลาที่ทุกคนตื่นเต้นที่สุดคือการที่ต้องให้ดอกไม้แก่ผู้เข้าแข่งขันถือว่าเป็นการตัดสินว่าใครจะได้ครองตำแหน่งนี้ไป แต่ด้วยความที่ผู้คนล้นหลาม ทั้งสามคนจึงต้องมายืนรอให้ผู้ทยอยออกกันไปก่อน ระหว่างที่รอก็เห็นว่าดอกไม้ในมือของมินฮยอกและฮยองวอนเยอะพอๆกันมากจนเดาไม่ออกว่าของใครเยอะกว่า เมื่อถึงคิวของพวกเขาแล้ว ทั้งฮยอนอูและกีฮยอนเลือกยื่นดอกไม้ให้ฮยองวอน แต่พอมาถึงโฮซอกเอง เขามองหน้าทั้งสองคนสลับไปมา คนหนึ่งก็แฟนเก่า อีกคนก็รุ่นน้องที่เขาเองก็มีใจให้แล้วแต่ในเมื่อมันคับขันขนาดนี้ เขาจึงเลือกที่จะยื่นดอกไม้ให้ฮยองวอนแทนก่อนที่จะหันหลังด้วยความรู้สึกผิดต่อมินฮยอกเล็กน้อย

            ขณะที่กำลังนับจำนวนดอกไม้ของแต่ละคนนั้น ทั้งสามคนก็เดินกลับมานั่งรออยู่จุดเดิม และผู้เข้าแข่งขันก็กลับมายืนเรียงกันอยู่จุดเดิม ยิ่งใกล้เวลาประกาศ ในใจยิ่งกดดันมาขึ้น ถึงแม้ว่าสำหรับพวกเขาไม่เข้าประกวดยังตื่นเต้นแทน จนซองกระดาษถูกส่งไปยังมือพิธีกร นั่นหมายความว่าผลการประกวดอยู่ในมือเรียบร้อย

          “ในขณะนี้เราจะประกาศรางวัลชมเชยก่อนนะครับ รางวัลชมเชยลำดับที่สองคือชเวซอกวอน หมายเลขที่เก้า เกรดสิบเอ็ดห้องเอครับ ขอเชิญด้วยนะครับ” ทั้งมินฮยอกและฮยองวอนถึงกับใจคว่ำที่ไม่ใช่ชื่อของพวกเขา ระหว่างนั้นพิธีกรก็ประกาศรางวัลไปเรื่อยๆจนถึงรางวัลสุดท้าย..

          “และแล้วก็มาถึงช่วงที่ทุกคนตื่นเต้นกันนะครับซึ่งเราจะมาประกาศรางวัลหนุ่มป๊อบประจำชั้นเกรดสิบเอ็ดแล้วนะครับ ขอเชิญหมายเลขสิบสี่และหมายเลขสิบห้าก้าวมาข้างหน้าครับ” ทั้งคู่แทบไม่เชื่อหูตัวเอง หนึ่งในสองคนนี้จะมีเพียงแค่คนเดียวที่ได้ตำแหน่งนี้ไป

          “หมายเลขที่ได้ตำแหน่งนี้ไปคือ

         

            ..

            ..

            .

            .

            .

          .

            .

            .

 

            แชฮยองวอน หมายเลขสิบห้าเกรดสิบเอ็ดห้องซีครับ!!! ร่างของฮยองวอนเหมือนกับถูกแช่แข็งไปชั่วขณะเหมือนกับไม่เชื่อในสิ่งที่พิธีกรพูด แต่เมื่อเข้ารู้สึกอีกที มินฮยอกก็ดึงเขาเข้าไปกอดแล้วเข้าไปกระซิบข้างๆหูเบาๆ

          “ยินดีด้วยนะฮยองวอน นายเก่งจริงๆ”

          “นายก็เก่งเหมือนกันนะ ดูแลพี่เขาดีๆด้วยล่ะ” ฮยองวอนก็โอบเอวกอดอีกคนกลับทันที

          ฝั่งด้านเวทีต่างดีใจไม่แพ้กันโดยที่กีฮยอนพุ่งเข้าไปกอดฮยอนอูด้วยความดีใจโดนที่ไม่สนบรรยากาศรอบข้างโดยเฉพาะโฮซอก แล้วพวกเขาจึงเดินไปหาฮยองวอนที่กำลังแจกคิวถ่ายรูปให้กับเหล่าแฟนคลับเฉพาะกิจกันอยู่ หลังเคลียร์คิวเสร็จเขาจึงเดินเข้าไปหาโฮซอกที่ยืนอยู่ข้างหน้าเขา

          “ผมทำได้แล้วนะ” เมื่อฮยองวอนพูดจบ โฮซอกก็ดึงคนตัวสูงกว่าเข้าไปกอดทันที

          “ดีใจด้วยนะ”

          .

            .

            .

            “อย่าลืมไอติม”

 

 

            ทั้งคู่เลือกที่จะมาเลี้ยงฉลองจากการได้ตำแหน่งอันดับหนึ่งที่คาเฟ่ใกล้ๆโรงเรียน จะได้ไม่ต้องรีบกลับหอเท่าไหร่ โฮซอกจ้องมองอีกคนที่กำลังนั่งกินไอศกรีมอย่างเพลินอารมณ์ เขาก็รู้สึกเหมือนว่าเขาได้กินมันไปด้วยกันกับฮยองวอน อยู่ๆไอศกรีมรสสตรอว์เบอรี่ถูกจ่อปากของเขา

          “กินซะสิพี่” เขาไม่อยากให้อีกคนต้องสั่งมากเท่าไหร่จึงยอมกิน ระหว่างที่ลิ้นของเขาค่อยๆลิ้มรสชาติความหวานสัมผัสของตัวไอศกรีมที่เขาเพิ่งกินเข้าไปนั้น สายตากลับจ้องมองที่มุมปากอีกคนที่เลอะเพราะไอศกรีมรสช็อกโกแล็ตอยู่ ในใจแทบอยากจะกระโจนเอาลิ้นไปเลียมันออก แต่ถ้าไม่ติดว่าในร้านมีผู้คนเยอะจึงทำได้เพียงแค่เอื้อมมือจะเช็ดเบาๆ แต่กลับถูกมืออีกคนจับไว้ทัน

          “ผมเช็ดได้น่า” พูดจบก็หยิบทิชชู่ข้างๆขึ้นมาเช็ดเอง  สีหน้าโฮซอกเลยดูซีดไปเล็กน้อย

          หลังจากที่ทั้งคู่กลับจากคาเฟ่แล้วเดินมาจนถึงหน้าหอในแล้วนั้น จึงเดินไปที่ห้องของฮยองวอนก่อน เมื่อเดินมาถึงหน้าห้องแล้วก่อนที่คนตัวสูงกำลังจะหยิบกุญแจในกระเป๋าสะพายแต่เหมือนกว่าจะหาไม่เจอ โฮซอกจึงเดินเข้าไปดูใกล้ๆจนหน้าแทบจะติดกันได้ เมื่ออีกคนหากุญแจเจอแล้วนั้น

          “อ่ะเจอละ” พอฮยองวอนเงยหน้าขึ้นก็พบว่าหน้าของเขาก็ชิดกับหน้าของโฮซอกแล้ว โฮซอกจึงตัดสินใจเลื่อนหน้าเอาปากไปแตะกับปากอีกคนเบาๆแปปเดียว ทำเอาอีกคนกัดปากตัวเองแล้วทำตัวไม่ถูก จากนั้นเขาจึงเดินเข้าไปกระซิบข้างหูอีกคน

          “พี่จีบเราอยู่นะ รู้ตัวได้แล้ว” ทิ้งระเบิดปล่อยให้อีกคนจิตลอยอยู่หน้าห้องของตัวเองเรียบร้อยจึงเดินกลับไปที่ห้องทันที หลังจากที่โฮซอกเข้าไปได้สักพักแล้ว หลังจากที่ฮยองวอนก็เพิ่งได้สติก็รีบปลดล็อคห้องเข้าไปแล้วยืนพิงประตูเอาไว้แล้วค่อยยิ้มเขินราวกับเป็นบ้า

          “ผมก็แอบชอบพี่นะ”

 


END


________________________________________________________________________________________

Talk: มาอีกทีก็อีกเรื่องแถมอีกวงอีก5555555555555555555555

ไรท์กลับมาแล้วพร้อมกับฟิคเรื่องใหม่พร้อมวงใหม่ซะด้วย ไม่ได้แต่งฟิคนานภาษาอาจจะงงๆบ้าง(หรืองงอยู่แล้วว่ะ)

ช่างมันเถอะครับ  ยังไงก็ฝากฟิคสั้นเล็กๆน้อยๆนี้เอาไว้ด้วยนะครับ ยังไงก็คงจะมีฟิคเรื่องอื่นๆตามมาเรื่อยๆ

ถ้าเกิดขี้เกียจคอมเมนท์ก็สามารถสกรีมที่ #2วอนธรรมดา

 ตามจิกได้ที่ @_justyjx เลยย

          

ผลงานอื่นๆ ของ CHAEJONG

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

5 ความคิดเห็น

  1. #5 15tan (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 13 กันยายน 2559 / 23:19
    มาเร็วๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #5
    0
  2. วันที่ 6 กันยายน 2559 / 17:21
    รอตอนต่อไปอยู่นะค้ะ
    #4
    1
    • #4-1 MiNt_MX
      13 กันยายน 2559 / 23:16
      รอๆๆๆๆๆๆมาเร็วๆๆๆๆๆๆๆ
      #4-1
  3. #3 ยองฮีของเซบ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 22 เมษายน 2559 / 07:35
    น่ารักไปอีกค่าาาาา งือออออ น่ารักมากๆเลยยยย ชอบๆๆ
    #3
    0
  4. #2 PP.Pongpang (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 2 มกราคม 2559 / 22:36
    น่ารักไปนะ ฮื่ออออ ถ้าเป็นเรื่องยาวคงสนุกนึกว่ามินฮยอกจะร้ายไรงี้ น่ารักมากค่ะ คนจีบที่ไหนเขาจูบกันค่ะ แฟนค่ะงี้เรียกแฟนนน5555
    #2
    0
  5. #1 PraeKyungDO (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 2 มกราคม 2559 / 13:59
    งื้ออออ น่ารักกกกก "พี่จีบเราอยู่ รู้ตัวได้แล้วนะ" ฮื่อออ เขินนนนน พี่โฮซอกข่นบว้าาาาา >_< หูย ตอนแรกคิดว่ามินฮยอกจะร้ายนะ แต่ดีแล้วที่ไม่ร้าย555555 น่ารักกกก <3
    #1
    0