รักมั้ย (ไม่) รัก? Fic singto x Krist Krist x Singto yaoi

ตอนที่ 12 : EP.12

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,921
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 45 ครั้ง
    20 พ.ย. 60

มาดึกเรยยยย กว่าจะแต่งเสร็จ ติดนู่นนี่นั่นตัลลอด อิๆ


12

ในที่สุดคริสก็ได้เป็นแฟนสิงโตแบบเต็มตัว สิ่งที่กังวลอยู่ค่อยคลายลงไป แม้จะไม่ได้ต่างจากช่วงทดลองเท่าไหร่ แต่คริสก็มีความสุขมากขึ้นหลายเท่า

“อาทิตย์นี้พี่ต้องไปถ่ายงานที่ต่างจังหวัด คริสอยู่คนเดียวโอเคมั้ย ให้มิ้นท์หรือแนสมาอยู่เป็นเพื่อนมั้ย” สิงโตกำลังจัดของเพื่อเตรียมตัวไปทำงานถ่ายทำซีรี่ส์วัยรุ่นเรื่องหนึ่งที่ทางสังกัดของนภาวีสั่งลงมาแบบกะทันหัน เขารับหน้าที่เป็นตากล้องตามเคย

“ไม่เป็นไรจริงๆ พี่สิง ผมอยู่ได้ แค่เรียนก็ไม่มีเวลาว่างมาเหงาแล้ว” ตอนนี้คริสอยู่ปี 2 แล้ว งานเยอะขึ้นแต่ไม่มาก แต่กิจกรรมรับน้องและอื่นๆ มีมาเพียบ เรียนเสร็จก็ซ้อมดนตรีตลอด

“พี่เป็นห่วงนี่ครับ” เขาเอามือลูบหัวคริสเบาๆ อย่างเอ็นดู “จะรีบทำงานแล้วกลับมานอนกอดเร็วๆ นะ” ว่าแล้วก็หอมแก้มคริสฟอดใหญ่สำทับไปอีก

แก้มของคริสแดงระเรื่อ ยกมือขึ้นมาลูบแก้มข้างที่ถูกหอมป้อยๆ คนพี่ก็ยิ้มหวานมองท่าทางเก้อเขินน่ารักๆ นั่นอย่างอารมณ์ดี

“ก่อนไป พี่ขออะไรอย่างสิ” เขาเอ่ยพลางโอบเอวบางเข้ามากอดไว้แนบกาย คริสจ้องตาแป๋วด้วยความสงสัย

“อะไรครับ ถ้าผมให้ได้ก็จะให้”

“ต้องให้ได้สิ นะครับ ให้พี่นะ” เสียงออดอ้อนพร้อมคางที่เกยลงมาถูไถบนบ่าทำให้คริสจั๊กจี้จนหัวเราะออกมา

“ได้ๆ ให้ก็ได้ พี่สิง...จั๊กจี้อ่ะ” คริสพยายามผลักร่างสูงออก แต่ไม่ได้จริงจังนัก สิงโตยอมเลิกแกล้งและระบายยิ้มสวยๆ ให้อีกครั้ง ตามด้วยคำขอที่ทำเอาคริสหน้าแดงก่ำ ทำอะไรไม่ถูกไปครู่ใหญ่

“จูบพี่หน่อยสิ”

“ห๊ะ!?” หน้าขาวๆ กลายเป็นสีแดงร้อนฉ่า คริสยังจำได้ถึงคำสัญญาที่ว่าพอเป็นแฟนกันจริงๆ แล้วจะยอมให้จูบ สายตาของสิงโตจับจ้องที่ริมฝีปากสีอ่อนไม่วางตา มันส่องประกายระยิบระยับจนคริสอยากระเบิดตัวตายตรงนี้ไปเลย

“จูบที กำลังใจไงครับ พี่จะได้มีแรงทำงาน” คนขี้อ้อนก็ยังอ้อนต่อไปจนมันได้ผลเหมือนทุกครั้ง คริสทำใจอยู่พักหนึ่งก่อนจะเขยิบเข้าไปใกล้ๆ ใบหน้าของรุ่นพี่และเอาปากไปแตะกันเบาๆ

 

ทว่า...แค่ปากแตะกันนิดเดียว มันไม่ใช่จูบที่ชายหนุ่มต้องการเลยสักนิด เขาคว้าแขนทั้งสองข้างของคริสไว้แน่นและกดริมฝีปากบดเบียดลงไปมากขึ้น คริสตกใจเล็กน้อย แต่ก็ไม่คิดจะถอยหนี

 

เหมือนกระแสไฟแล่นปลาบไปทั้งร่าง

 

“อืม...พี่...ส..” ไม่ทันได้อ้าปากพูดจนจบ สิงโตก็ดูดปากสีอ่อนดังจ๊วบแล้วสอดลิ้นเข้าไปหา คริสขนลุกชันรีบเอามือตะปบต้นแขนคนพี่ เขาปล่อยมือจากแขนของคริส ยอมให้คริสจิกเล็บบนต้นแขนของตัวเองเต็มที่

คริสหลับตาลง ปล่อยอารมณ์ให้พัดพาไปตามแต่สิงโตจะนำ คริสรู้ว่าต้องจูบแบบใช้ลิ้นสอดประสานกัน เคยเห็นในหนังฝรั่งมามากมายแล้ว แต่พอได้ทำจริงๆ มันก็เสียวสะท้านแปลกๆ หน้ามืดตาลายจนไม่รู้จะทำยังไงดี สิงโตค่อนข้างเชี่ยวชาญกับการจูบเป็นอย่างดี เขาคอยนำทีละน้อยให้คริสไล่ตาม ความไม่ประสีประสาที่น่ารักของคริส ทำให้เขาไม่อยากปล่อยออกจากอ้อมกอด มือหนาเลื่อนลงบีบคลึงบั้นท้ายงามงอนของคริสแรงบ้างเบาบ้างเป็นจังหวะ ร่างเล็กยิ่งสั่นเกร็ง ขาแทบจะทรุด

นานพอดูกว่าที่สิงโตจะยอมปล่อยริมฝีปากที่ตอนนี้กลายเป็นแดงช้ำจากการจูบเร่าร้อนของเขา

“แบบนี้มีแรงทำงานเป็นเดือนๆ เลยครับ ขอบคุณนะ” คริสหมดแรงซบหน้าลงบนแผ่นอกของเขา สิงโตยังคงอารมณ์คุกรุ่น อยากสัมผัสคริสไปทุกส่วน แต่เขาก็พยายามหักห้ามใจไว้ และค่อยๆ จุมพิตบนหน้าผากมนเบาๆ คริสกอดเขาไว้แน่น รู้สึกถึงอุณหภูมิร่างกายที่เร่าร้อนพอกัน

 

ระหว่างที่สิงโตไปทำงานต่างจังหวัดทั้งอาทิตย์ คริสก็ว่าง เลยไปรับจ๊อบเล่นดนตรีในผับกับเพื่อนๆ ในวงช่วงกลางคืน ปกติพวกแนสไปเล่นประจำอยู่แล้ว แต่คริสขอไปแจมเป็นพักๆ เพราะเป็นคนไม่ชอบสถานที่แบบนั้นเท่าไหร่

“พี่คริสครับ มีคนฝากนี่มาให้” เด็กเสิร์ฟในร้านวิ่งมาสะกิดเรียกหลังจากคริสเล่นดนตรีเสร็จและกำลังเดินลงจากเวที เป็นไวน์ขวดหนึ่งที่ดูน่าจะราคาแพงกับกระดาษโน้ตแผ่นเล็กๆ

“อะไรวะคริส “โต๊ะ 8 ซ้ายมือริมสุด” ห๊ะ? ลูกค้าเรียกมึงเหรอ เฮ้ย บ้าเปล่าวะ นี่นักดนตรี!” เสียงไอ้พี่น็อคดังลั่นร้านแข่งกับเสียงเพลงของวงที่ขึ้นเล่นเป็นวงถัดไป วันนี้แนสกับคริสมาร่วมแจมกับวงของน็อค

“เอาน่าพี่ ใจเย็นๆ ไหนวะ?” แนสที่เดินตามหลังมากอดคอคริสพลางมองไปตามที่เขียนบอกไว้ คริสเองก็มองหาด้วย โต๊ะริมสุดซ้ายมือของพวกเขามีผู้ชายคนหนึ่งนั่งอยู่ ทุกคนขมวดคิ้วเบ้ปากอย่างไม่ชอบใจนัก แต่คริสกลับตาโตด้วยความประหลาดใจ

“เดี๋ยวผมมานะพวกพี่ไปนั่งกินกันก่อนเลย” คริสฝากไม้กลองไว้กับแนสแล้วรีบวิ่งไปหาคนที่อยู่โต๊ะนั้นทันที ทิ้งให้ทุกคนอึ้งกันไป

 

“ฟ้า มาได้ไงเนี่ย!?” เพราะคนที่ส่งของให้เป็นคนรู้จักที่เคยเจอกันครั้งหนึ่ง คริสจำได้แม่นยำ นายแบบโฆษณาของพี่สิงโตของเขานั่นเอง คริสนั่งลงตรงข้ามกันและวางไวน์ลงบนโต๊ะ

“ผมมาที่นี่ประจำนะ เพิ่งรู้ว่าคริสก็มาเล่นดนตรีที่นี่ เก่งมากเลยนะครับ เท่สุดๆ” คำชมของฟ้าทำให้คริสอมยิ้มแก้มปริ

“ขอบคุณที่ชม แต่ทีหลังไม่ต้องเปย์อะไรแบบนี้เลยนะ แพงเว่อร์ แค่โบกมือเชียร์ก็พอแล้ว” คริสพูดถึงไวน์แสนแพงตรงหน้าพวกเขา ฟ้าหัวเราะเบาๆ

“ผมอายนี่ถ้าจะให้โบกมืออยู่คนเดียว”

“เอ๋? มาคนเดียวเหรอ?” พอมองดูรอบตัวแล้วก็ไม่เห็นคนอื่นจริงๆ นอกจากฟ้าที่โต๊ะนี้

“ครับ คนโสดก็แบบนี้แหละ” ฟ้ายิ้มบางๆ “ผมไปอยู่เมืองนอกมานาน เพื่อนที่นี่ก็ไม่ค่อยสนิทกันแล้ว เลยต้องนั่งเหงาๆ คนเดียวแบบนี้”

“โอ๋ๆ น่าสงสาร งั้นให้เรานั่งเป็นเพื่อนนะ” ด้วยความที่อายุเท่าๆ กัน และคริสก็เข้ากับคนง่าย โดยเฉพาะคนใจดี ก็เลยพูดคุยกับอีกฝ่ายได้อย่างเป็นกันเอง แถมฟ้าก็มีบุคลิกที่ใกล้เคียงกับสิงโต คริสเลยรู้สึกว่าไว้ใจได้

“งั้นดื่มด้วยกันนะ ที่ฟ้าให้เราเนี่ยแหละ อ๊ะ แต่เราคอไม่แข็งนะ ขอนิดเดียวพอ”

“โอเคครับ แล้วแต่คริสเลย” แล้วทั้งสองคนก็คุยกันไปดื่มกันไปอย่างสนุกสนาน

 

เวลาผ่านไปราวๆ 2 ชั่วโมง คริสเริ่มเมาหน้าแดงก่ำ สภาพร่อแร่คล้ายจะหลับแหล่มิหลับแหล่

“คริส...คริสครับ” ฟ้าเขย่าตัวคริสเพื่อเรียกสติ แต่ร่างเล็กดูเหมือนจะไม่ไหวแล้วจริงๆ

“อ้าว? เมาแล้วนี่หว่าไอ้คริส มอมเหล้าเพื่อนกูเหรอ” แนสเดินเข้ามาคว้าตัวคริสไป เพราะแอบดูอยู่ห่างๆ นานแล้ว ด้วยความห่วงเพื่อน

“เปล่านะครับ แค่ไวน์ไม่คิดว่าจะเมาง่ายขนาดนี้” ฟ้าว่าพลางมองคริสด้วยสายตาเป็นห่วงเป็นใย แนสรู้สึกไม่ค่อยชอบขี้หน้าหมอนี่เท่าไหร่ เลยรีบตัดบท ไม่อยากทำความรู้จักว่าเป็นใครมาจากไหน

“เดี๋ยวกูจะพามันกลับห้องพี่สิง ขอตัวก่อนนะ”

“เดี๋ยวครับ แล้วกลับกันยังไง?” ฟ้ารีบลุกตามแนสที่พยุงคริสออกจากร้าน

“แท็กซี่ดิไอ้โง่” แนสสบถใส่ด้วยความรำคาญ ฟ้านิ่งอึ้งไปเล็กน้อย ก่อนจะคลี่ยิ้ม

“พูดจากันดีๆ ก็ได้นี่ครับเพื่อนของคริส”

“ก็มึงไม่ใช่พ่อกูนี่ หลีกไป!” แนสชักหัวเสีย ไอ้รอยยิ้มกวนปะสาทของอีกฝ่าย ทั้งที่คริสไม่ติดใจกับรอยยิ้มแบบนี้เลยสักนิด แต่แนสกลับไม่ชอบมันเอามากๆ

“ไม่ต้องมาตอแหลปั้นยิ้มใส่กูหรอก กูไม่เหมือนไอ้นี่ ไม่ได้ใสซื่องี่เง่า มึงหวังเคลมเพื่อนกู กูมองตาก็รู้แล้ว”

“เพราะมีประสบการณ์เหรอครับ ถึงได้รู้ว่าผมมองแบบไหน” ฟ้าดูจะไม่สะทกสะท้านใดๆ แถมยังคงรอยยิ้มกวนประสารทไว้เหมือนเดิมด้วย แนสชักสีหน้า อยากจะเดินกระแทกไหล่ไอ้หน้าขาวออกไปนอกร้าน แต่ติดที่พยุงคริสไว้

“นี่คุณ ให้ผมไปส่งเถอะ ผมรู้จักคอนโดพี่สิงนะ” คนหน้าเป็นไม่สนว่าแนสจะหงุดหงิดไม่ชอบขี้หน้าแค่ไหน เป้าหมายของเขาอยู่ที่คริสเท่านั้น คนอื่นไม่เกี่ยว แต่ตอนนี้อยากทำให้คริสไว้ใจก่อน

“ไม่ต้อง!” แนสแหวใส่แล้วรีบพาคริสไปยืนรอรถแท็กซี่ อีกใจก็คิดว่าจะเรียกอูเบอร์เลยดีมั้ย ฟ้าคอยลอบมองว่าแนสจะทำยังไงต่อไป และพอเห็นเตรียมจะกดเรียกอูเบอร์ก็หยิบมือถือของตัวเองขึ้นมา

 

สัญญาณรถที่ตอบรับในมือถือของแนสอยู่ที่จุดเดียวกันพอดิบพอดี เขาหันควับไปมองเจ้าของรถที่ยืนยิ้มเผล่อยู่ข้างหลัง หน้าตากวนๆ ของฟ้ายิ่งทำให้แนสหงุดหงิด

“ไอ้เหี้ย มึงจะเอาไงวะ กูแคนเซิลแล้ว ไม่ไปรถมึงแน่”

“คุณจะกลัวอะไรนักหนา ผมไปส่งคริสพร้อมคุณนั่นแหละ ไปด้วยกันเลย” พอได้ยินแบบนั้น คนหัวเสียก็เริ่มมีสติขึ้นมา ดึกดื่นแบบนี้หาแท็กซี่ก็ลำบากอยู่แล้ว อูเบอร์ก็โดนไอ้หมอนี่กดรับตัดหน้าคันอื่นแน่ๆ ไม่รู้มันไปสมัครขับรถกับอูเบอร์ไว้ทำซากอะไร คิดไปคิดมา แนสก็ต้องยอมตกลง

“เออๆ ไปก็ไป กูไปด้วย”


to be cont! 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 45 ครั้ง

103 ความคิดเห็น

  1. #93 mooky9924 (@mooky9924) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2561 / 00:42
    คริสจะรอดไหมนี่ ห่วงจังเลยย
    #93
    0
  2. #73 JaoJean (@Yeme_sama) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2561 / 11:05
    โว๊ะ ลำไยฟ้า แนสเอาไปเก็บที เอาไปเลยก้อได้
    #73
    0
  3. วันที่ 26 พฤศจิกายน 2560 / 05:06
    แนสกะฟ้านี่ยังไงอยู่นะ^^
    #26
    0
  4. #14 Nabhat (@Nabhatrapee) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2560 / 10:11
    มวยถูกคู่กว่าไหม นายฟ้า นายน่ะต้องไปคู่แนสโน่น ต่อปากต่อคำกันแบบนี้ล่ะ
    #14
    0