รักมั้ย (ไม่) รัก? Fic singto x Krist Krist x Singto yaoi

ตอนที่ 11 : EP.11

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,926
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 49 ครั้ง
    20 พ.ย. 60

มาต่อแว้ววววว เริ่มมีมาม่าอีกครั้ง


11

การถ่ายทำโฆษณาของสิงโตเป็นไปอย่างราบรื่น คาดว่าไม่เกินเที่ยงคืนก็น่าจะได้กลับบ้านแล้ว หากไม่เกิดเหตุขัดข้องสุดวิสัยใด ทั้งนางแบบนายแบบที่ทางเอเจนซี่ใหญ่ส่งมาก็ลงตัว จากข่าวที่ว่าคุณนภาวีส่งลูกชายมา พาลคิดกันไปต่างๆ นานา ว่าเป็นเด็กเส้นใหญ่อะไรแบบนั้น แต่พอเจอตัวจริงก็ต้องยอมรับในฝีมือ

“น้องฟ้านี่สุดๆ อ่ะแก ท่าจะรุ่งนะ ออร่าจับโครต” เสียงพวกสาวๆ ในกองกรี้ดกร้าดชื่นชมนายนภากาศ หรือน้องฟ้า ลูกชายคนเดียวของคุณนภาวีกันไม่ขาดปาก ตั้งแต่เห็นเข้ากองมา ด้วยรูปร่างสูงยาวเข่าดี ถอดเสื้อทีป้าๆ แถวนั้นถึงกับลมแทบจับกันเป็นแทบ บรรดาเก้งกวางบ่างชะนีกรีดร้องเหมือนไม่เจอผู้ชายมาเป็นสิบๆ ปี จนพวกหนุ่มๆ ในกองเอือมระอา

 

แต่สิงโตไม่ได้ใส่ใจกับเรื่องของนางแบบนายแบบ ใจเขามัวแต่นึกถึงคริส อยากกลับไปหาเร็วๆ จะได้ตกลงคบกันแบบเป็นทางการเสียที ตลอด 3 เดือนที่ผ่านมาเขาค่อนข้างมั่นใจแล้วว่า เด็กคนนี้คือคนที่ใช่ และคริสเองก็คงคิดแบบเดียวกัน ที่เหลือก็แค่ใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันให้ดีที่สุด

 

“เลิกกองสักทีว้อยยย กลับไปนอนให้เต็มคราบ พรุ่งนี้หยุดดด” เสียงเพื่อนร่วมงานดังโหวกเหวก สิงโตกำลังเก็บกระเป๋าหลังจากถ่ายทำเสร็จ กะว่าจะเอาที่เหลือไปตัดต่อที่บ้าน มองดูนาฬิกาที่ข้อมือ เกือบเที่ยงคืนแล้ว

“สิง มึงรีบป่าววะ ไม่ไปดื่มกันต่อหน่อยเหรอ” พี่นุเดินมากอดคอเขา พร้อมลากกลับไปต่อหลังเลิกงานเต็มที่ ปกติหลังเลิกกองจะมีการเลี้ยงฉลองเล็กๆ เสมอ แต่ครั้งนี้สิงโตอยากจะขอบาย

“โทษทีว่ะพี่ ผมจะรีบกลับไปหาแฟน บอกเขาไว้ว่าจะกลับถ้างานเสร็จเร็ว”

“เฮ้ย ไรวะ ทุกทีก็ไปนี่ บอกแฟนมึงดิว่างานยังไม่เสร็จ ฉลองนี่ก็คืองานนะเว้ย!” นุยังคงคะยั้นคะยอไม่เลิก สิงโตก็ไม่อยากขัดใจพี่ๆ แต่เขาอยากกลับไปหาคริสแล้วจริงๆ

“ไว้คราวหน้านะพี่นุ คืนนี้ผมขอเหอะ สำคัญมากจริงๆ” สิงโตพยายามยกมือไหว้ขอร้อง นุเลยจิ๊ปากก่อนจะยอมปล่อยมือ พอดีกับเสียงสาวๆ ในกองร้องโอดครวญกัน

“อ้าว? น้องฟ้าก็จะกลับเลยเหรอคะ ไม่ไปต่อเหรอ?” 

“ครับ ขอโทษด้วย พอดีต้องกลับไปดูแม่น่ะครับ” ฟ้าก้มหัวปลกๆ ให้พวกพี่ๆ ทีมงานสาวๆ ที่มารุมล้อมชวนไปดื่มต่อ

“เออ พอดีเลยนี่ ฟ้า กลับกับไอ้สิงมันสิ คนขับรถเรากลับไปแล้วนี่” นุหันไปบอกกับฟ้า เพราะเมื่อช่วงเย็นที่ผ่านมา คนขับรถที่มาส่งฟ้าต้องรีบไปรับคุณนภาวีไปโรงพยาบาลด่วน

“จะดีเหรอครับ?” ฟ้าพอจะจำสิงโตได้ เพราะเป็นตากล้องที่ถ่ายให้ ตอนมาถึงก็ได้คุยกันไปเล็กน้อย นอกนั้นก็คุยแต่เรื่องงานในกองตลอด จึงไม่แน่ใจว่าสิงโตจะโอเคกับการไปส่งคนไม่รู้จักหรือเปล่า

“ได้นะ เดี๋ยวพี่แวะส่งให้ก่อน” สิงโตพยักหน้าให้ ฟ้ายิ้มออกมาด้วยความดีใจ

 

เที่ยงคืนกว่าแล้ว คริสมองดูหน้าจอสมาร์ทโฟน สิงโตไลน์มาบอกว่าเลิกกองแล้ว กำลังจะกลับ แต่จะแวะส่งคนก่อน น่าจะถึงราวๆ ตี 2 ให้คริสนอนไปก่อนเลย ไม่ต้องรอ แต่คริสก็ยังอยากจะรอ แม้จะนั่งกอดหมอนอิงบนโซฟาแบบครึ่งหลับครึ่งตื่นก็ตาม

ผล็อยหลับไปนาน คริสก็สะดุ้งตัวตื่นขึ้น มองนาฬิกาอีกครั้ง ตี 1 กว่าแล้ว อีกไม่กี่นาทีสิงโตก็น่าจะกลับมาที่คอนโด

ร่างเล็กที่ยังง่วงเหงาหาวนอนพยายามตบหน้าตัวเองเรียกสติกลับมา ยังไงก็จะอยู่รอให้ได้

เสียงนาฬิกาบนผนังก็ช่างดังเป็นจังหวะ ให้คริสต้องคอยนับก้าวเดินของมันจนเริ่มจะหายง่วง

“ล้างหน้าหน่อยดีกว่า” บอกกับตัวเองเสร็จก็ลุกไปเข้าห้องน้ำ ล้างหน้าล้างตาและออกมานั่งรอที่เดิมในท่าเดิม ทว่า ความง่วงก็เข้าจู่โจมอีกครั้งในตอนที่เข็มนาฬิกาเกือบจะชี้เลข 2

...............................

..................

............

.......

...

แสงแดดยามเช้าสาดส่องเข้ามาผ่านม่านหน้าต่างสีเขียวอ่อน ตอนที่ซื้อผ้าม่านผืนนี้ เพราะคริสบอกว่าสีดำมันทำให้ห้องดูมืดเกินไป แค่พื้นสีดำกับผนังสีเทาก็มืดพอแล้ว สิงโตยังใช้ผ้าม่านสีดำเข้าไปอีก ก็เลยขอเปลี่ยน อ้อนแค่ไม่ถึงสิบวิ คนพี่ก็ใจดียอมเปลี่ยนให้ทันที

คริสขยี้ตาและค่อยๆ ลุกขึ้นช้าๆ พลันต้องตกใจเมื่อมีคนมานอนอยู่ข้างๆ แบบไม่รู้เนื้อรู้ตัว

“พี่สิง?” คริสมองเขาและรอบห้อง เมื่อคืนจำได้ว่ารออยู่ที่โซฟา แล้วมาที่นี่ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน สงสัยได้ไม่นาน คนที่นอนเอามือมาก่ายอยู่ข้างๆ ก็พูดงึมงำๆ ทั้งที่ยังหลับตา

“อย่าเพิ่งปลุกสิ...ยังง่วงอยู่เลย”

“อ๊ะ ขอโทษครับ พี่นอนต่อเถอะ” คริสเอ่ยกลับไปเสียงเบา เอามือลูบผมสีดำปัดส่วนที่ลงมาปรกหน้าออกให้ ก่อนจะค่อยๆ เอี้ยวตัวออกจากอ้อมกอดของอีกฝ่าย เพื่อจะไปล้างหน้าล้างตาและเตรียมอาหารเช้าไว้ให้

 

คริสกำลังเตรียมอาหารอยู่ในครัวอย่างสบายๆ ช่วงนี้ทำบ่อยจนเริ่มคุ้นเคยดีแล้ว หยิบจับอะไรก็ว่องไวไปหมด กลายเป็นแม่บ้านเต็มตัว พอคิดแบบนั้นก็อดอมยิ้มกับตัวเองไม่ได้ การได้ทำอะไรเพื่อคนที่รักมันมีความสุขมากจริงๆ

 

ติ๊งงง

 

เสียงออดจากเครื่องตอบรับอัตโนมัติที่หน้าประตูดังขึ้น คริสขมวดคิ้วด้วยความสงสัย นี่เพิ่ง 8 โมงเช้า ใครมาเช้าขนาดนี้กัน หรือจะเพื่อนๆ ที่ทำงานของพี่สิง อาจจะมีธุระสำคัญ

คิดได้ดังนั้น คริสก็รีบร้อนออกไปดูทั้งที่ยังอยู่ในผ้ากันเปื้อน

“ครับ?” ร่างเล็กเขย่งเท้ามองที่จอมอนิเตอร์ของเครื่องตอบรับ เห็นชายหนุ่มรูปร่างสูงโปร่งหน้าตาดีคนหนึ่งยืนรออยู่

“ผมมาหาคุณสิงโตครับ เอาของมาคืน” ชายหนุ่มชูกระเป๋าสตางค์ที่มีบัตรประชาชนของสิงโตอยู่ในนั้นให้ดู

“อ้อ ครับๆ เชิญเข้ามารอก่อน พี่สิงยังไม่ตื่นเลย” คริสรีบเปิดประตูให้ชายคนนั้นเข้าไปนั่งรอในห้อง

 

ชายหนุ่มที่คริสไม่รู้จักมาก่อนเดินตามคริสไปที่โซฟารับแขกพลางมองสำรวจรอบๆ ห้องอย่างสนอกสนใจ

“พี่เขาชอบสีโทนนี้เหรอครับ cool ดีจัง”

“ครับ พี่สิงชอบสีดำที่สุด แต่ผมว่ามันมืดก็เลยหาอะไรมาประดับตกแต่งให้ตัดกันหน่อย” คริสว่ากลั้วหัวเราะ เดิมทีห้องนี้มีแต่ของสีเทาและดำ มีบ้างที่เป็นน้ำเงินและน้ำตาล แต่ก็น้อยมาก ซึ่งทุกสีมันช่างอึมครึมมืดมนไปหมด คริสซึ่งชอบอะไรมีสีสันก็เลยอ้อนขอแต่งห้องเพิ่มเล็กน้อย ด้วยการซื้อโต๊ะอาหารที่เป็นไม้สีอ่อนกับเก้าอี้เข้าชุดกันมาวางไว้ในครัว ซึ่งมีแต่เคาน์เตอร์และเครื่องครัวสีดำๆ เทาๆ เปลี่ยนโซฟาสีน้ำตาลเข้มเป็นสีครีมเข้ม มีผ้าม่านสีเขียวอ่อนและสีฟ้าแซมๆ กันตรงประตูกระจกที่เปิดออกสู่ระเบียง และคริสก็ขอมุมเล็กๆ นอกระเบียงไว้ปลูกดอกไม้ด้วย

“สดใสน่ารักดีนะครับ” ชายแปลกหน้าว่า คริสยิ้มรับเพราะคิดว่าเขาชมการแต่งห้องของตน และหันไปสนใจอาหารในครัวต่อ

 

ระหว่างรอสิงโตตื่นและคริสทำอาหารอยู่นั้น ชายแปลกหน้าที่แนะนำตัวในภายหลังว่าชื่อ ฟ้า ก็ชวนคริสคุยหลายเรื่อง ทั้งที่มาหาสิงโต แต่กลับถามแต่เรื่องของคริสทั้งนั้น

“ผมเห็นโฆษณาที่คริสเล่นด้วยนะ พอกลับจากเยอรมันก็อยากจะเจอตัวจริงสักที ก็เลยขอมาทำงานกับพี่สิงโต เพราะได้ยินว่าคริสเป็นรุ่นน้องพี่เขา น่าจะรู้จักกันอยู่แล้ว” ฟ้าเล่าให้ฟังว่าอย่างนั้น

“ผมก็เล่นแค่ครั้งนั้นแหละ เพราะงานนั้นเลยสนิทกับพี่สิงมากขึ้น” คริสพูดไปยิ้มไป นึกถึงวันคืนเก่าๆ

“สนิทถึงขนาดอยู่ด้วยกันเลยเหรอครับ” คำถามเหมือนไม่ได้คิดอะไร แต่หากคริสหันไปมองแววตาของชายหนุ่มด้านหลังจะเห็นเป็นประกายแปลกๆ ฟ้าจ้องมองแผ่นหลังของคริสอยู่ตลอดเวลา

“ก็...ขนาดนั้นแหละครับ” คริสไม่รู้จะตอบยังไงดี ยังไม่แน่ใจว่าสิงโตพร้อมจะเปิดเผยเรื่องนี้หรือไม่ เพราะนอกจากคนในครอบครัว ก็ยังไม่เคยเจอเพื่อนคนอื่นของสิงโต พี่ๆ ที่เจอในกองถ่ายแค่ครั้งเดียวก็เจอตอนที่ยังไม่ได้คบกัน

 

กว่าสิงโตจะตื่น คริสก็ทำอาหารเสร็จพอดี พอตื่นมาเจอฟ้าก็ดูจะมึนงงเล็กน้อย

“พี่รีบมากจนทำกระเป๋านี่ตกไว้หน้าบ้านผม” ฟ้าว่าพลางยื่นกระเป๋าสตางค์หนังสีดำคืนให้เขา สิงโตรับไปอย่าง งงๆ ไม่รู้ตัวเลยว่าทำตกตอนไหน

“เออ ขอบใจนะ” เขาเกาหัวแกรกๆ เก็บกระเป๋าใส่ลิ้นชักโต๊ะทำงานไว้แล้วเดินไปนั่งรอข้าวเช้าจากคริสตามปกติ

“พี่สิงนี่ ไม่คิดจะชวนเขาทานข้าวด้วยหน่อยเหรอ” คริสตีแขนพี่ชายเบาๆ สิงโตจึงนึกขึ้นได้ หันไปชวนฟ้าทานข้าวด้วยกัน

“ขอโทษทีนะครับคุณฟ้า เวลาเพิ่งตื่นพี่สิงจะมึนๆ แบบนี้แหละ” คริสขอโทษขอโพยแทน แล้วชี้ชวนให้ฟ้านั่งลง ก่อนจะตักข้าวผัดแฮมเบคอนโปะไข่ดาวกับน้ำซุปใสมาให้

“ไม่เป็นไรครับ แต่คริสเรียกผมว่าฟ้าเฉยๆ ก็ได้นะ ถึงจะเรียนจบแล้ว แต่ผมก็อายุพอๆ กับคริส” ฟ้ายิ้มกว้างให้ คริสก็เลยพยักหน้ารับ สิงโตมองหน้าฟ้านิ่งๆ แววตาของเด็กชื่อฟ้านี่ ผู้ชายด้วยกันดูปราดเดียวก็รู้แล้ว แต่คริสคงจะใสซื่อเกินไป

“กินเสร็จแล้วกลับเลยใช่มั้ยฟ้า” จู่ๆ สิงโตก็โพล่งถามขึ้น คริสหันไปมองตาดุ

“พี่สิง!

“ครับ กลับเลยก็ได้ครับ พอดีวันนี้ผมขับรถมาเอง ไม่ต้องรบกวนพี่” ฟ้าก็ตอบพร้อมรอยยิ้มอย่างสุภาพเรียบร้อย สิงโตไม่ได้ว่าอะไรต่อ ส่วนคริสเริ่มรู้สึกถึงบรรยากาศอึดอัดแปลกๆ

 

หลังอาหารเช้า สิงโตจำใจเดินลงไปส่งฟ้าที่ลานจอดรถของคอนโด เพราะแฟนตัวเล็กของเขาผลักไสไล่ส่งมา โดยบอกว่า มันเป็นมารยาทที่ดีของเจ้าบ้าน และฟ้าก็อุตส่าห์เอาของมาคืนให้แต่เช้า

“คริสน่ารักดีนะครับ” ตอนที่ลงลิฟท์มา ฟ้าก็ชวนคุยเหมือนเป็นเรื่องปกติธรรมดา แต่สิงโตรู้สึกหงุดหงิดบอกไม่ถูก

“อืม น่ารัก” เขารู้ว่าฟ้าคิดอะไรอยู่ แต่ก็ยังไม่อยากกระโตกกระตากมากไป

“พี่กับคริสแชร์ห้องกันอยู่เหรอครับ แบบรุ่นพี่รุ่นน้องหรือว่า...” ฟ้าหรี่ตาลงเล็กน้อย สิงโตยังคงหน้านิ่ง

“แฟน” เขาตอบไปตามตรงแบบไม่มีอ้อมค้อม ไม่มีอะไรต้องปิดบัง ในเมื่อรู้เต็มอกว่าไอ้เด็กนี่มันคิดอะไร “คริสเป็นแฟนพี่เอง”

“แหม ผมกะแล้วล่ะ แต่ก็ไม่คาดคิดนะว่าตากล้องคนดังอย่างพี่จะคั่วเด็กที่เคยทำงานด้วยกันแบบนั้น” คำพูดของฟ้าติดจะประชดในน้ำเสียง แต่สิงโตไม่สนใจ
“กับแค่คริสคนเดียวเท่านั้นแหละครับ มีอะไรสงสัยอีกมั้ย”

“มีครับ” ฟ้ารีบตอบทันที “เมื่อไหร่พี่จะยอมมาเป็นพ่อเลี้ยงผมล่ะ แม่ผมรอพี่จนป่วยเลยนะ ตายไปซะก่อนที่จะได้พี่มามันน่าสงสารออก”

“หึ นั่นคือเป็นห่วงแม่ใช่มั้ยครับ” สิงโตหัวเราะในคอ นึกสมเพชทั้งแม่ทั้งลูก ตัวแม่ว่าร้ายแล้วไอ้ลูกชายท่าจะไม่เบาเหมือนกัน

“ห่วงสิ แม่ผมทั้งคน ถึงจะไม่ได้เลี้ยงผมมาก็เถอะ แต่ถ้าพี่ยอมเป็นพ่อเลี้ยงผมนะ ผมจะเป็นเด็กดีสุดๆ เลย แล้วก็...” ฟ้าเว้นจังหวะก่อนจะโน้มตัวลงกระซิบชัดๆ ข้างๆ หูของสิงโต “จะรับคริสไว้ดูแลแทนพี่เอง”

“ไอ้!” สิงโตกัดฟันกรอด อยกจะตั๊นหน้าไอ้เด็กนี่เต็มที แต่ก็ยังยั้งมือไว้ได้ทัน เขาเลิกเสวนาด้วยแล้วหันหลังเดินหนีกลับห้องไปทันที ไม่รอส่งฟ้าจนถึงรถ

ฟ้ายืนกอดอกแสยะยิ้มมองตามหลังสิงโตที่กำลังโกรธหัวฟัดหัวเหวี่ยงจากไปด้วยความรู้สึกเหมือนใกล้จะได้ชัยชนะมาไว้ในมือ ฟ้าติดใจคริสตั้งแต่แรกเห็นในโฆษณาที่สิงโตเป็นคนถ่ายทำ และพอได้ยินจากพี่ๆ ในกองถ่ายว่าสิงโตกับคริสเป็นอะไรกันก็รู้สึกสนใจมากขึ้นอีก ผู้ชายที่แม่ตามตื้อจนน่าเกลียดมาหลายครั้งเป็นเกย์ ฟ้าอยากจะหัวเราะให้ฟันหัก แต่ถ้าเขาอยากได้คริส วิธีเดียวก็คือ ผลักสิงโตให้เข้าปากแม่เขาเอง


to be cont!

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 49 ครั้ง

103 ความคิดเห็น

  1. #92 mooky9924 (@mooky9924) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2561 / 00:36
    งานนี้ได้เห็นพี่สิงหึงบ้างแล้ว
    #92
    0
  2. #72 JaoJean (@Yeme_sama) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2561 / 11:01
    เอ้า-ฟ้า หน้าตาก้อดีอย่าทำตัวแบบนี้ นิสัยยย
    #72
    0
  3. วันที่ 26 พฤศจิกายน 2560 / 04:05
    ระเบิดตูมใหญ่
    #25
    0
  4. #11 Nabhat (@Nabhatrapee) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2560 / 11:21
    งื้ออออ ระเบิดมาแล้ว เตรียมโดนขว้างเลยนะคะไรท์
    #11
    2
    • #11-1 ichiichi (@takakanata) (จากตอนที่ 11)
      20 พฤศจิกายน 2560 / 11:21
      จะขว้างใครฮะ!?
      #11-1
    • #11-2 Nabhat (@Nabhatrapee) (จากตอนที่ 11)
      20 พฤศจิกายน 2560 / 20:20
      ขว้างไรท์ก่อนเลยฮับ กำลังจะดีแล้วเชียว แล้วค่อยไปขว้างนายนภากาศ

      แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 21 พฤศจิกายน 2560 / 10:05
      #11-2