CONDOTEL 'YAI'

ตอนที่ 8 : # ห อ ม ข อ ง ใ ห ญ่ • • C h a p t e r 0 7 (100 PER.)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 48,495
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4,383 ครั้ง
    7 มิ.ย. 63

Hashtag on tw #หอมของใหญ่

"This novel contains sexual content and harsh language. It is only appropriate for adult readers"
Credit picture ; search engine ; etc.
● ● ● ● ● ● ● ●
S w i n g  b l a c k    W r i t e r


• C h a p t e r . 0 7 


“หอมคิดว่าถ้าคนของพี่ใหญ่มาเห็นตอนที่เราอยู่ด้วยกันเหมือนรอบก่อนมันจะไม่ดีค่ะ”

เมื่อเผลอพูดไปแล้วฉันก็นึกอยากจะตีปากตัวเองแรง ๆ สักทีเพื่อแก้อาการประหม่าที่ไม่เคยเกิดขึ้นกับใครมาก่อน

ยังไงก็ดีกว่าพูดส่วนสำคัญในใจให้เขารับรู้ไม่ใช่เหรอ

ฉันได้แต่หลบเลี่ยงสายตาไปทางอื่นเพราะรู้สึกได้ว่านัยน์ตาลึกลับคู่นั้นกำลังมองสำรวจอะไรสักอย่างในตัวฉันอยู่

ทำไมเงียบไปล่ะ

ฉันพูดอะไรผิดไปเหรอ

“คนของพี่ใหญ่ ?” นานผิดปกติกว่าเขาจะส่งเสียงเป็นเชิงถามกลับมา

“...” ฉันผงกหัว โดยยังเฉไฉมองพื้นอยู่เช่นเคย

“ใครคือคนของพี่ใหญ่ ?” เขาถามมาอีก

ถามเหมือนจำไม่ได้แบบนี้ หรือว่าจะมีเยอะมากกันแน่นะ

“ก็ผู้หญิงคนนั้น” พอรับรู้ได้ว่าคนตรงหน้าขยับปลายเท้าหมายจะเดินเข้าใกล้มากขึ้นฉันก็ถอยหลังไปหนึ่งก้าวตามสัญชาตญาณเฝ้าระวังภัยที่ร่างกายสร้างขึ้น โชคดีที่เขาไม่ได้รุดหน้าเข้ามามากกว่าสามก้าว ฉันจึงไม่ได้ถอยไปไหนอีก “คนที่เคยเจอตรงหน้าห้อง... ผมยาว สวย ๆ ค่ะ”

ผู้หญิงคนที่มองแรงใส่ฉันในวันนั้น ฉันเจอที่หน้าคอนโดบ่อยนะ บางทีก็เจอเธอยืนอยู่หน้าห้องพี่ใหญ่คนเดียว เคยสบตากันหลายหนด้วย แต่ฉันมักจะเป็นฝ่ายหลบก่อนเสมอเลย ถ้าเธอคนนั้นไม่ได้มาหาเขาก็คงอยู่ที่นี่เหมือนกัน

ไม่อยากโดนมองแรงอีกแล้วล่ะ แล้วก็ไม่อยากยุ่งกับผู้ชายที่ไหนด้วย

“หอม” เสียงเขาทุ้มต่ำกว่าเดิมมาก

“ค่ะ” มากซะจนฉันนึกว่ากำลังเผชิญหน้ากับอาจารย์ฝ่ายปกครองในสมัยที่ยังเป็นเด็กมัธยมอยู่

“ผู้หญิงคนนั้นไม่ใช่แฟนฉัน”

ในขณะที่ฉันเรียกเขาว่าพี่ตามความเหมาะสมของอายุ แต่เขากลับเรียกเหมือนเราเป็นคนรุ่นเดียวกัน

“...” ไม่ใช่แฟนกันเหรอ ? งั้นก็กิ๊กสินะ

แล้วฉันจะต้องตอบอะไรดีล่ะ

“เข้าใจที่พูดมั้ย” เขาถามย้ำ

“หอมเข้าใจแล้ว” ส่วนฉันยอมพยักหน้าแต่โดยดี ทั้งที่ความจริงแล้วยังไม่เข้าใจด้วยซ้ำว่าเขาบอกเรื่องไม่มีแฟนกับฉันทำไม คำว่า 'คนของเขา' น่ะ ฉันไม่ได้หมายถึงแฟนอย่างเดียวสักหน่อย

“อืม” ราวกับนี่เป็นคำตอบที่น่าพอใจอีกฝ่ายจึงตอบรับ จากนั้นไม่นานก็เอ่ยต่อไปอีก “งั้นก็ขึ้นรถ”

“แต่พี่ใหญ่...” ฉันคิดว่าควรจะแย้งหรือพูดอะไรต่ออีกสักหน่อย ทว่าพอได้มองสบกับนัยน์ตาเซ็กซี่ร้ายกาจของเขาแล้วลำคอตีบตันไปหมด

“ไม่ต้องเรียกพี่ก็ได้” เขาขยับปากบอกฉัน

“อ่า...” หลังครางอย่างไม่มั่นใจแล้วฉันก็ยังส่ายหน้าดังเดิม

ฉันไม่เคยข้ามรุ่นกับใครมาก่อน อีกอย่างคือดูท่าทางเขาสิ ภายนอกเงียบขรึมและติดจะดุดันขนาดนั้น ไม่แน่ว่าเขาอาจจะเอ่ยตามมารยาทก็ได้

“ก็ตามใจ” ร่างสูงขยับปลายเท้าไปยังประตูรถดังเดิม มือแกร่งจับบานประตูให้อ้ากว้าง สายตาทอดมองมายังฉัน “ขึ้นรถได้แล้ว”

“...”

“มาเร็ว”

“...”

“ไม่ต้องกลัว”

นี่เขากำลังทำตัวเป็นคุณครูพี่เลี้ยงในโรงเรียนอนุบาลที่กำลังหว่านล้อมให้เด็กในปกครองเข้าไปนั่งประจำที่หรือยังไงกัน

ฉันไม่เด็กแล้วนะ ล้อหลอกกันแบบนี้ได้ไง

“กลับช้าดรีมคงห่วง” พี่ใหญ่ส่งเสียงอีกรอบ “มืดแล้ว”

และเมื่อได้ยินประโยคนี้ ฉันตัดสินใจก้าวเท้าขึ้นไปนั่งบนรถยุโรปทรงสปอร์ตอย่างเลี่ยงไม่ได้ อาจเพราะนี่ก็เริ่มมืดแล้วอย่างที่พี่ใหญ่ว่าจริง ๆ ยังไงกลับกับเขาก็น่าจะดีกว่าเรียกใช้บริการแกร็บนั่นแหละ

พี่ใหญ่ปิดประตูรถให้ฉันแล้วเดินอ้อมมานั่งประจำที่คนขับ เมื่อเห็นเขาคาดเบลท์ฉันจึงควานมือไปหาสายหมายจะคาดตาม แต่ว่า...

กึก ! กึก !

ดึงเท่าไหร่สายก็ไม่ยอมยืดออกมา อยากจะดึงแรงกว่านี้ก็กลัวจะทำของในรถเขาพังอีก

“มันเป็นไร” คนข้างกายหันมาถาม

“มันดึงไม่ออกค่ะ” ระหว่างตอบมือฉันก็ยังจับอยู่กับสายเบลท์ ใบหน้าหันไปมองสำรวจต้นตอว่าทำไมถึงดึงไม่ออกสักที

“ปล่อย” ได้ยินเสียงเขาพูดแบบนี้ฉันจึงปล่อยสายก่อนจะหันหน้ากลับมา “เดี๋ยวดึงให้...”

การพูดของพี่ใหญ่หยุดลงโดยอัตโนมัติ ส่วนฉันกลั้นหายใจฉับพลัน นั่นเป็นเพราะฉันหันหน้าไปในเวลาเดียวกับที่เขาเอี้ยวตัวเข้ามาหา ทำให้ใบหน้าเราสองคนอยู่ใกล้กันมากจนน่าใจหาย

จมูกชนจมูก และริมฝีปากของเราสองคน ถ้ามีใครคนใดคนหนึ่งขยับผิดท่าจะต้องแตะโดนกันเป็นแน่

ดังนั้นฉันจึงไม่กล้าขยับแม้แต่นิดเดียว หัวใจฉันเต้นไม่เป็นส่ำเมื่อสัมผัสได้ถึงกลิ่นหอมในแบบผู้ชายที่อบอวลอยู่ใต้จมูก มือไม้งุ่มง่ามเกินกว่าจะอธิบายเป็นคำพูดได้

ส่วนพี่ใหญ่ก็ไม่ยอมขยับออกไปสักที

การหายใจรินรดกันสามารถทำให้คิดไปเองได้ว่ากำลังโดนจูบนัวเนียได้ขนาดนี้เลยเหรอ

จนฉันรีบหลับตาด้วยสีหน้าจืดเจื่อนและเผลอส่งเสียงกระเง้ากระงอดที่ฟังไม่ได้สรรพออกไป ได้ยินเสียงเขาหัวเราะในลำคอและรับรู้ได้ตามสัญชาตญาณว่าพี่ใหญ่ผละใบหน้าออกไป

กึ!

ฝ่ามือแข็งแกร่งข้างนั้นน่าจะแตะเฉียดมือฉันที่กำลังกำสายเบลท์อยู่ด้วย จากนั้นเขาก็ออกแรงดึงจนสายเคลื่อนออกมา จนสามารถคาดเบลท์อย่างเสร็จสมบูรณ์ได้ในที่สุด

“หอม ลืมตาได้แล้ว” เขาส่งเสียงพูดด้วย จากระยะการได้ยินก็พอเดาได้ว่าเขากลับไปนั่งที่เดิมแล้ว

ฉันรู้สึกว่ารถเริ่มเคลื่อนตัว... จึงเม้มปากพลางลืมตาขึ้น พยายามสะกดหัวใจให้หยุดเต้นแรง

ไม่ไหวเลย

แบบนี้ไม่ไหวเลย

นี่ฉันเจอสถานการณ์น่าอายกับพี่ใหญ่มาสองรอบแล้วนะ ทั้งตอนเห็นบราเซียร์ แล้วก็เมื่อกี้อีก ถ้ายังมีครั้งที่สามฉันต้องมุดดินหนีแบบไม่ได้ผุดได้เกิดแน่เลย

“เมื่อกี้หลับตาทำไม” คนที่ใคร ๆ ต่างส่งสัญญาณให้ฉันคิดว่าเป็น ผู้ชายพูดน้อยเอ่ยปากชวนคุย

“คือว่า หอม...” ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน ทำไมทุกคำถามของพี่ใหญ่ถึงตอบยากขนาดนี้นะ

“กลัวโดนจูบ ?” ครั้นได้ยินคำถามนี้ก็เผยอปากในทันที พอเหลือบตาไปมองก็เห็นว่าพี่ใหญ่ไม่ได้มองมาทางนี้เพราะขับรถอยู่นั่นเอง

ใบหน้าด้านข้างของเขาคมสันได้รูปมาก จมูกโด่งอย่างถึงที่สุด ผิวก็ละเอียดมาก

จะว่าไปแล้วเพื่อนที่หน้าตาดีที่สุดในชีวิตฉันก็มีแค่นันท์ พอย้ายมาอยู่ที่นี่ถึงได้รู้ว่าคนหน้าตาดีรอบตัวน่ะหาง่ายยิ่งกว่าอะไรทั้งสิ้น ดูอย่างพวกเพื่อนดรีมสิ เจอมาทั้งหมดสามคน พวกเขาหน้าตาดีมากกันทั้งนั้นเลย

“ไม่ใช่นะ” ฉันสั่งตัวเองให้เลิกสังเกตใบหน้าผู้ชายอันตรายคนนี้พร้อมส่ายหน้ายกใหญ่ ก็เมื่อกี้เขาเข้ามาใกล้มาก ฉันเลยหลับตาเพราะไม่รู้จะทำยังไงต่างหาก “ไม่ใช่แบบนั้นเลยค่ะ”

“ไม่ต้องห่วง” เขากล่าวกลั้วหัวเราะ แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังเป็นการหัวเราะที่ขรึมมากอยู่ดี “ฉันไม่จูบผู้หญิงที่ไม่ได้คบ”

“...” เชื่อเขาก็บ้าแล้วล่ะ

“เว้นแต่ว่า...”

“...”

“จะอดไม่ไหวจริง ๆ”

เพราะคำตอบมันออกมาในรูปแบบนั้น ฉันจึงได้แต่แกล้งทำตัวเป็นคนใบ้ ก้มหน้างุดเพื่อปกปิดความร้อนบริเวณผิวแก้มให้มิดชิดที่สุด ส่งผลให้ตลอดทางการกลับคอนโดไม่มีเสียงพูดคุยอื่นใดสักวลีเดียว

ว่าแต่เมื่อกี้นี้น่ะ พี่ใหญ่ไม่แทนตัวเองว่าพี่เหรอ อืม...

ช่วงมืด ๆ รถติดมากกว่าที่คิดไว้ กว่าจะเดินทางมาถึงโรงจอดรถหลังคอนโดก็ปาไปเกือบชั่วโมงแล้ว ฉันได้ยินเสียงพี่ใหญ่ปลดล็อกรถ เขาลงไปก่อนอย่างรวดเร็ว

พอเขาปิดประตูฉันก็คิดจะเปิดฝั่งตนเองเพื่อลงไปบ้าง ทว่า... เสียงล็อกประตูรถผ่านรีโมตจากคนด้านนอกดังขึ้นซะก่อน

ฉันเผยอปากอีกครั้ง อย่าบอกนะว่าฉันทำให้เขารู้สึกเหมือนอยู่ในรถคนเดียวไปแล้ว...

“พี่ใหญ่” แล้วก็เรียกเขาอยู่ในรถ “พี่ใหญ่คะ หอมยังอยู่ในนี้”

อย่าลืมกันสิ พาฉันออกไปด้วย

พร้อมกันนั้นก็ยกมือขึ้นเตรียมจะเคาะกระจกที่มั่นใจว่าเป็นแบบทึบ หมายถึงว่าคนด้านในมองเห็นด้านนอก แต่ข้างนอกจะไม่เห็นคนด้านในนั่นเอง

ขณะนั้นเอง พี่ใหญ่เหลือบตามาทางฉันก่อนจะเดินตรงมาทางประตูฝั่งที่ฉันนั่งอยู่ เสียงปลดล็อกดังขึ้น และประตูก็ถูกเปิดด้วยฝีมือเขา

“นึกว่าลงแล้ว” เขาพูดออกมาแบบนั้น

“ลงไม่ทันค่ะ...” ฉันตอบพร้อมรีบลงจากรถโดยไว !

พี่ใหญ่กลับกระตุกยิ้มเงียบ ๆ โดยไม่ได้เอ่ยอะไรออกมา เขาเป็นฝ่ายปิดประตูรถให้ฉันด้วยตัวเอง จากนั้นก็หันมาบุ้ยหน้าให้ฉันเดินไปยังประตูหลังของคอนโด

ฉันนำไปโดยมีชายร่างกำยำเดินตามหลัง ตลอดทุกก้าวยังได้ยินเสียงรองเท้าเขากระทบกับพื้นปูนซีเมนต์เป็นจังหวะที่ไม่ได้สอดคล้องกับฉันสักเท่าไหร่ จนในที่สุดคนขายาวอย่างเขาก็เดินมาขนาบข้างในตอนที่ใกล้ถึงประตูกระจก

แล้วก็เป็นเขานั่นแหละที่เปิดประตูให้ฉันเดินเข้าไปก่อนด้วยตัวเอง ฉันหันไปมองคนตัวสูง จากนั้นก้มหน้านิดหน่อยก่อนจะเดินเข้าไป

นี่เขา... เทคแคร์ผู้หญิงที่ไม่รู้จักและไม่สนิทกันแบบนี้เป็นปกติรึเปล่านะ

เราขึ้นลิฟต์มาด้วยกัน ออกมานอกลิฟต์พร้อมกัน และเดินไปยังทางลาดยาวพร้อม ๆ กันเพราะอยู่ห้องข้างกัน

จนมาถึงหน้าห้องตนเองฉันก็หยุดเดิน ใช้มือล้วงเอาคีย์การ์ดขึ้นมาก่อนจะตัดสินใจหันไปทางพี่ใหญ่

“ขอบคุณมากนะคะ” ฉันหลีกเลี่ยงที่จะมองสบตากับร่างสูงจึงเลือกที่จะมองให้ต่ำลงกว่าปกตินิดหน่อย อย่างน้อยขอโฟกัสที่ดั้งจมูกโด่งเรียวยังดีซะกว่ามองตากัน

ฉันเตรียมแตะคีย์การ์ดลงบนตัวรับสัญญาณบริเวณประตู แต่...

“เดี๋ยว” เสียงทุ้มต่ำดังขึ้น ทำให้มือฉันชะงัก

“...” ฉันหันไปมองเขา

“มีของจะให้” เขาพูดกับฉัน แล้วไม่รู้ทำไมถึงรู้สึกไม่ดีแปลก ๆ ซะได้

“ของ... อะไรเหรอ” ฉันถามอย่างสงสัย ปกติแล้วคนที่ไม่ถือว่ารู้จักกันเป็นการส่วนตัวจะให้ของกันทำไมนะ?

พี่ใหญ่เหมือนจะหยักยิ้มขึ้น เขาส่งสายตาเป็นเชิงบอกให้ฉันเดินมารอหน้าห้อง ก่อนจะใช้คีย์การ์ดเปิดห้องของตนเองแล้วเดินหายเข้าไป

ฉันชั่งใจสักพักจึงขยับเท้าเดินไปรออยู่หน้าห้องของพี่ใหญ่เงียบ ๆ สายตาฉันมองเข้าไปด้านในห้องผ่านซอกประตูที่เปิดแง้มไว้

รู้สึกได้เลยว่าห้องของเราสองคนแตกต่างกันมาก อาจจะมีที่มาจากเฟอร์นิเจอร์และของใช้ล่ะมั้ง อย่างเช่นชั้นรองเท้าข้างประตูนั่นน่ะ มีรองเท้าแบรนด์เนมหลายคู่เลย

เมื่อฉันละสายตาจากชั้นรองเท้า พี่ใหญ่ก็เดินมาแง้มประตูให้เปิดกว้าง เขายื่นถุงกระดาษสีขาวดำที่มีตัวหนังสือเขียนไว้ว่า ‘gucci’ มาให้ฉัน

เอ๊ะ...

“นี่อะไรเหรอคะ” ฉันยังไม่ยื่นมือไปรับ อยู่ดี ๆ ถือถุงแบรนด์เนมมาส่งให้ฉันได้ยังไงกัน

“ของที่สลับกัน” พี่ใหญ่มองท่าทางเคลือบแคลงสงสัยของฉัน

“...” ฉันเงยหน้ามองเขาตาปริบ ๆ อย่าบอกนะว่า...

“ของฝากของดรีม” พี่ใหญ่พูดสิ่งที่อยู่ในใจฉันออกมาจนหมดเปลือก

“แล้วทำไมถึง...” ฉันค่อนข้างจะหาคำพูดไม่ทันอยู่บ้างจริง ๆ

ย้อนไปตอนที่นั่งอยู่ในร้าน ดรีมพูดถึงของฝากซึ่งเป็นชุดว่ายน้ำทูพีซอะไรนั่นขึ้นมา ตอนแรกฉันคิดว่าไม่ได้ให้ของผิดชิ้นกับพี่ใหญ่แน่ ๆ เพราะเขาไม่มีปฏิกิริยาอะไรเลย ฉันถึงคิดเอาเองว่ามันน่าจะผิดพลาดมาจากดรีม กะว่าจะรอให้สถานการณ์ของทางดรีมเรียบร้อยดีแล้วค่อยถามเรื่องนี้กับเธอ

แต่สุดท้ายกลับได้มารู้ความจริงตอนอยู่กับพี่ใหญ่สองคน

“ทำไมถึง ?” พี่ใหญ่ทวนเพราะฉันยังถามครึ่ง ๆ กลาง ๆ

“ทำไมถึงเป็นถุงนี้คะ หอมตกใจหมดเลย” ฉันเลือกที่จะเฉไฉเพราะไม่อยากถามให้มันเป็นประเด็นในใจว่าทำไมตอนแรกเขาถึงทำเหมือนไม่รู้เรื่อง แต่คิดดูดี ๆ เป็นแบบนี้ก็ดีแล้วไม่ใช่เหรอ ถ้าพี่ใหญ่บอกออกมาต่อหน้าคนอื่นมันก็น่าเขินอยู่นะ ดังนั้นฉันจึงยื่นมือหมายจะหยิบถุงมาแต่โดยดี

“ทำน้ำหกใส่ถุงเลยเปลี่ยนให้” คำตอบนั้นทำให้ฉันชะงักมือเล็กน้อย

“อ่อ แบบนี้นี่เอง”

“ของเปียกนิดหน่อย” ฉันได้ยินเสียงทุ้มของเขา “แต่ตากให้แล้ว”

"..."

"ไม่เสียหาย"

ราวกับมีเศษแก้วนับพันชิ้นปลิวว่อนในหัวใจ ตอนแรกฉันก็ไม่คิดอะไรหรอก แต่พอเขาพูดเท่านั้นแหละ ฉันก็คิดตามไปแล้วว่าเขาใช้มือหยิบชุดว่ายน้ำที่รูปทรงไม่ต่างกับชุดชั้นในมาแล้วกี่ครั้ง

หยิบออกจากถุงเดิม หยิบไปตาก หยิบมาใส่ถุงใหม่ให้...

“ขอบคุณมากค่ะพี่ใหญ่” ฉันก้มหน้างุดพร้อมยื่นมือไปรับถุงมาไว้ในมือ ทว่า...

หมับ !

อยู่ดีไม่ว่าดีเขาก็ดึงฉันเข้าไปในห้อง !




( 100 P E R. )

 ●    ● ● ● ● ● ● ●
● T a l k 

2/5/2563 อัพแล้วค่า พี่ใหญฉุดน้องเข้าห้อง ! 
ทำไมนะ โมโหถูกเรียกพี่หรา คิดดีมะได้เลยยนนนน

30/1/2563 ฮือออออ ขอโทษที่ให้รอนานน้า ช่วงนี้ดำยังทำงานอยู่ บางวันงานเยอะมาก ไม่ได้หยุดอย่างใครเขาเลยยย อิจฉาคนได้เวิร์คแอทโฮมมากเลยค่า

28/4/2563 : พี่ไม่ได้ดุ พี่ใจดีจะตายย ใจน้องเต้นตุ๊บ ๆ ไม่ไหวแล้ววววววว
อยากอ่านต่อมั้ยยยย ไหนเม้นหน่อยสิ 

ทวิตติดแทค #หอมของใหญ่


❤️ ❤️ ❤️ 

กดแอดเฟบ >> คลิกที่นี่ <<



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4.383K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

11,319 ความคิดเห็น

  1. #10039 TEAR (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 กันยายน 2563 / 13:45
    พี่ใหญ่ใจเย็นนะะะ น้องใจไม่ดีแล้วว
    #10,039
    0
  2. #9215 Porii (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 กันยายน 2563 / 11:51

    ดึงน้องเข้าไปทำไมคะ เขินแรงแล้ว

    #9,215
    0
  3. #8529 1988yongsi (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2563 / 21:17
    ดึงน้องเข้าไปทำไร
    #8,529
    0
  4. #6781 GamyuiDuangkamon (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2563 / 09:37
    เรียกพี่ทำไม มีเพื่อนกลุ่มเดียวกันแบบนี้ งงใจ
    #6,781
    0
  5. #6721 Airzaa1810 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2563 / 12:49
    เขินแทนหอมอ่ะ
    #6,721
    0
  6. #6565 0984363270 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2563 / 16:09
    ทำอาราายยย!!!!
    #6,565
    0
  7. #6500 150221 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2563 / 08:32
    จะทำไรน้องจ๊ะอิพี่ใหญ่
    #6,500
    0
  8. #5394 JK_nest9704 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2563 / 11:53

    พี่แกจะทำอะไรน้อง?!!😧

    #5,394
    0
  9. #3335 ไข่เค็ม 🐹 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2563 / 10:48
    เขินจังเลยย ยิ่งอ่านยิ่งเขิน ><
    #3,335
    0
  10. #2663 Illusion pony (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2563 / 04:43
    มาค่ะ มารอซ้ำอาร์มอยู่
    #2,663
    0
  11. #2429 Gc'milan candy (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2563 / 22:46

    กิ๊กเก่ามารึป่าวเลยดึงน้องเข้าไปหลบ 5555
    #2,429
    0
  12. #2386 Ppp (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2563 / 23:39

    เห้ย!!! ได้ไงอ้ะะะ!!! เขาไปทำไร๊กั๊น!!!

    #2,386
    0
  13. #2317 yukoo (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2563 / 21:08
    เย้ยยนยนนนนนย
    #2,317
    0
  14. #2276 Puna21 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2563 / 18:58
    ชอบค่ะ

    ติดตามนะค่ะ
    #2,276
    0
  15. #2275 สมีนเอง (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2563 / 18:28
    เดี๋ยวน้องก็ตกใจหรอกจ้า จู่ ๆ ดึงเจ้าห้องเลยแบบนี้ -..- ก่อนจะถึงไทม์โซนปัจจุบันน้องหอมคงผ่านอะไรมาเยอะเหมือนกันนะ
    #2,275
    0
  16. วันที่ 3 พฤษภาคม 2563 / 17:41
    เดี๋ยววว อารายกานนน จู่ๆ น้องหอมก็ถูกฉุดเข้าห้องพี่ใหญ่!! กรี๊ดดดด555555
    #2,274
    0
  17. #2273 Supapitt12 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2563 / 14:58
    ทำไมต้องดึงน้องเข้าห้อง
    #2,273
    0
  18. #2272 อารี (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2563 / 14:07

    ว้้้้้้้้้้้้้้้้ายจะดึงน้องเข้าห้องเลยหรือพี่ใหญ่ใจเย็นๆๆๆๆ

    #2,272
    0
  19. #2271 pumilamai2526 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2563 / 13:26
    อิบุ๊คมาเถอะค่ะ
    #2,271
    0
  20. #2270 NivMin (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2563 / 12:59

    อยากอ่านต่อแล้วค่ะไรท์
    #2,270
    0
  21. #2269 Beaumont (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2563 / 12:01

    มา มาเถอะ มาเถอะนะ มาเถอะนะไรท์นะ

    พลีสสสสสส

    #2,269
    0
  22. #2268 98889988_mem (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2563 / 10:46
    หืออออิพี่แกจะทำอะไรน้องน่ะ
    #2,268
    0
  23. #2267 ลิลลี่ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2563 / 10:42

    พี่ใหญ่ฉุดน้อง

    #2,267
    0
  24. #2266 Rich99 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2563 / 09:11
    ลอกกันเล่นรึเปล่าพี่ น้องยิ่งมึนๆ
    #2,266
    0
  25. #2265 yu_yuwared (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2563 / 08:11
    โว้ยยยยยยยย เค้าทำไรกันนนน แล้วไรท์ก็ทำกับรีดได้ลงคอเนอะ ค้างกันทั้งประเทศแล้วมั้งเนี่ย
    #2,265
    0