CONDOTEL 'YAI'

ตอนที่ 7 : # ห อ ม ข อ ง ใ ห ญ่ • • C h a p t e r 0 6 (100 PER.)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 46,229
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4,027 ครั้ง
    7 มิ.ย. 63

Hashtag on tw #หอมของใหญ่

"This novel contains sexual content and harsh language. It is only appropriate for adult readers"
Credit picture ; search engine ; etc.
● ● ● ● ● ● ● ●
S w i n g  b l a c k    W r i t e r


• C h a p t e r . 0 6 





“เกาะเสม็ดจ้า” ดรีมตอบ “ถ้าหอมไปด้วยกัน ชุดว่ายน้ำทูพีซที่ดรีมซื้อมาฝากจากภูเก็ตก็ได้ใช้แล้ว !

เอ๋ ดรีมซื้อชุดว่ายน้ำมาให้ฉันด้วยเหรอ ?

ทันใดนั้นฉันก้มหน้ามองมือตนเองที่วางอยู่บนหน้าตัก ในหัวมีการโต้ตอบระหว่างฉันกับดรีมทางแชตเมื่อหลายวันก่อนผุดขึ้นมา...

หอมชอบมั้ย ของที่ดรีมเอามาฝาก

อื้อ ชอบสิ

ชอบก็ดีแล้ว ดรีมเลือกนานมาก กลัวหอมไม่ชอบ

เราชอบมากเลย

ถ้าชอบก็ห้ามปล่อยให้เสียของนะหอม

อื้อ ไม่ให้เสียของแน่นอน ขอบคุณนะ

ตอนที่ดรีมเอามาให้ก็ไม่ได้อธิบายว่าข้างในเป็นอะไรเพราะต้องไปธุระต่อ จำได้ว่าเธอแค่กำชับว่าถุงซ้ายของฉัน ถุงขวาฝากให้ใหญ่ แต่ถุงของฝากที่ดรีมเอามาให้เป็นถุงกระดาษแบบเดียวกัน ปากถุงถูกพับและติดเทปไว้เหมือนกัน ฉันก็คิดว่ามันเป็นของแบบเดียวกันมาตลอด

ถุงที่อยู่กับฉันเป็นของจำพวกขนมน่ะ ตอนนี้ก็กินจนหมดแล้วด้วย

ถ้างั้น

ฉันชำเลืองมองใหญ่โดยอัตโนมัติ พบว่าเจ้าของร่างกำยำก็มองฉันอยู่เช่นกัน ซ้ำยังรู้สึกได้ว่าเขายิ้มน้อย ๆ อีกด้วย

ถุงชุดว่ายน้ำอยู่กับเขางั้นเหรอ อยู่กับเขาตั้งแต่วันนั้นเลยงั้นเหรอ

“อ้าว เพื่อนถามไม่ตอบน้า หันไปสบตากับใหญ่เฉยเลย” ดรีมคงคิดว่าฉันเมินจึงส่งเสียงกระเซ้าเย้าแหย่

“ไม่ใช่นะ” ฉันหันขวับมาสบตาดรีมในทันที “คือว่า...”

เรื่องชั้นในที่ทำหายไปจะเอายังไงดี จะพูดความจริงออกมาตอนนี้เลยดีมั้ย

“หรือว่าหอมติดธุระ ?” ลิตาถามบ้าง

“เปล่า เราไม่มีธุระหรอก” ปากตอบเรื่องนี้ แต่ใจคิดเรื่องอื่นอยู่... “คือเราเกรงใจ เราไม่รู้จักใครเลย”

“ไม่ต้องเกรงใจ ต้องมีคนเยอะ ๆ ถึงจะดี” ลิตาพูดก่อนจะหันไปถามใหญ่ที่เงียบมาโดยตลอด “จริงมั้ยใหญ่”

“อืม” ได้ยินเขาครางรับ

“เพราะงั้นเลยต้องเจอก่อนถึงจะได้รู้จักไง” ดรีมส่งยิ้มหวานชวนให้ใจหวิว “แต่พวกเราไม่บังคับหอมนะ หอมไปลองคิดดูแล้วคืนพรุ่งนี้ค่อยบอกดรีมก็ได้”

“อื้อ... โอเค” ฉันพยักหน้าอย่างจืดเจื่อน

จนแล้วจนรอดก็ไม่กล้าพูดเรื่องชุดว่ายน้ำทูพีซออกไปตรง ๆ และใหญ่ก็ไม่ได้พูดเรื่องนี้แทนฉันเช่นกัน

ทำไมกันนะ ?

หรือว่าถุงของเขาเองก็ไม่มีชุดว่ายน้ำเหมือนกัน ?

หรือว่าเขาได้ถุงของฉันไปแต่เก็บเงียบเพราะคิดว่าไม่สำคัญ ?

เดาไม่ถูกเลยแฮะ

ดังนั้นในตลอดเวลาที่นั่งกินของหวานกับทุกคน ฉันก็ได้แต่เงียบกริบและจมอยู่ในความคิดของตัวเอง จนกระทั่งโดนดรีมเรียกให้ไปนั่งเบียดฝั่งเดียวกับเธอเพื่อถ่ายรูป ซึ่งส่วนใหญ่เป็นการเซลฟี่ทั้งนั้น เป็นรูปรวมสามคนบ้าง รูปคู่บ้าง

“อยากได้ฟีลที่ไม่ใช่เซลฟี่อะ” ถ่ายไปได้เป็นสิบรูปดรีมก็ยังไม่พอใจ

“เดี๋ยวถ่ายให้มั้ย” ลิตาออกความเห็น

“ไม่เอา อยากได้แบบสามคนเลย” ดรีมพูดจบก็มองไปทางใหญ่ที่ละเลียดกินขนมอยู่ฝั่งตรงข้าม “ใหญ่ ถ่ายรูปให้หน่อยดิ”

ใหญ่เหลือบตามองเราสามคน ก่อนจะวางช้อนแล้วรับสมาร์ตโฟนไปจากดรีมเพื่อถ่ายรูปให้พวกเรา ซึ่งการยิ้มให้กล้องมันไม่ต่างอะไรกับการยิ้มให้ใหญ่ ส่งผลให้มุมปากของฉันยกขึ้นยากกว่าที่คิด

“ยิ้มหน่อย” ดวงตาใหญ่ย้ายจากหน้าจอสมาร์ตโฟนมายังพวกเรา มองแบบไม่ได้เจาะจงว่าพูดกับใคร

“ก็ยิ้มกันจนปากจะฉีกแล้วเนี่ย” ดรีมเป็นฝ่ายตอบ ซ้ำยังกำชับอีก “ก่อนถ่ายช่วยนับด้วยนะ นับแล้วก็กดรัว ๆ เลย เดี๋ยวเอามาเลือกเอง”

“คนกลางยิ้มน้อยไป” ใหญ่พยักหน้าให้ดรีมพร้อมพูดออกมา

คำพูดของใหญ่ทำให้ลิตากับดรีมมองมายังฉัน นั่นเป็นเพราะฉันมานั่งเบียดพวกเธออยู่ตรงกลางพอดียังไงล่ะ

"เรายิ้มแล้วนะ" ฉันพูดกับสองสาวเบา ๆ

เพื่อให้ทุกอย่างผ่านไปด้วยดีฉันจึงสั่งให้ตัวเองฉีกยิ้มจนแก้มแทบปริ... ใหญ่ย้ายสายตาไปมองหน้าจอสมาร์ตโฟนอยู่สักพักก็ยื่นคืนมาให้ดรีม

“ถ่ายแล้วเหรอ” ลิตาถาม

“ไม่เห็นนับเลยวะแก” ดรีมบ่นพร้อมหยิบไปกดดูรูป จากนั้นคิ้วเธอก็ขมวดมุ่น “ไหนอะรูป ไม่เห็นสักรูป”

“เครื่องนั้นกล้องมืด” ขณะที่ใหญ่พูด... เขาก็หยิบสมาร์ตโฟนแบรนด์ยอดฮิตรุ่นล่าสุดของตนเองขึ้นมา โดยหันกล้องมาทางพวกเรา “ลองเครื่องนี้ดู”

“เอ้าเหรอ เออ...” ดรีมพยักหน้า ลิตาก็พยักหน้าตาม ส่วนฉันคงไม่กล้าออกความเห็นอะไร

หลังจากนั้นพวกเราก็เป็นนางแบบให้ใหญ่ถ่ายรูปอยู่เป็นสิบนาที เรียกได้ว่าต้องยิ้มกันจนเหงือกแห้ง และมันทำให้ฉันนึกถึงช่วงที่ยังไม่เกิดเหตุพลิกผันในชีวิตขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้

ตอนนั้นมีฉันและใครอีกคน เราเป็นเพื่อนข้างบ้านกัน เป็นเพื่อนคนแรกที่รับรู้ว่าฉันในตอนนั้นแอบชอบนันท์ คนคนนั้นเคยอาสาถ่ายรูปให้ฉันและใช้คำว่ากล้องมืดคล้าย ๆ ที่ใหญ่พูดเลย แต่ต่อจากนั้น...

อย่าไปนึกถึงอีกเลยนะ

ฉันสั่งตัวเองให้เลิกนึกถึงเรื่องที่ไม่สามารถย้อนกลับไปเปลี่ยนแปลงได้ ทว่ากลับเบี่ยงเบนความสนใจได้ไม่เต็มร้อย ส่งผลให้รอยยิ้มบนใบหน้าฝืดเฝื่อนในพริบตา

ทุกอย่างรอบกายชะงักงัน โหวงเหวงไปชั่วขณะ

“หอม” จนกระทั่งฝ่ามือบอบบางของดรีมกำรอบแขนฉันพลางเขย่าเบา ๆ

“หือ” ฉันกะพริบตาพร้อมหันไปมอง เอียงคอถามพลางยิ้มเล็กน้อย “มีไรเหรอ”

“ก็...” ดรีมมองสีหน้าฉันเล็กน้อย สุดท้ายก็หยิกแก้มฉันพลางเอ่ยสัพยอก “แค่เห็นว่าหอมเหม่ออะ แต่เหม่อยังไงให้น่ารักก็ไม่รู้ เนอะลิตาเนอะ เนอะใหญ่เนอะ”

“หอมหน้าตาน่ารักจริง ๆ นั่นแหละ”

วูบหนึ่งลิตาทำสีหน้าคล้ายคันไม้คันมือเมื่อมองดรีมที่กำลังเอามือจิ้มแก้มฉัน ท่าทางแบบนั้นทำให้ฉันหลุดขำออกมา ดูสิ พวกเธอสดใสแล้วก็ปากหวานมากเลย น่าอิจฉาจัง ฉันเองก็อยากจะสดใสจากภายในแบบพวกเธอบ้าง

“อืม” เพราะพวกเราสามคนมัวแต่สนใจกันเอง ฟีดแบคของใหญ่เลยถูกมองข้ามไปโดยปริยาย

เรื่องของเรื่องคือถ้าต่อจากนั้นลิตาไม่เตือนให้พวกเรารีบกินของหวานก่อนให้หมด ป่านนี้ดรีมก็ยังชวนฉันถ่ายรูปไม่เลิกรา พอใหญ่ส่งรูปจากเครื่องตนเองให้เธอ เจ้าตัวก็อัปแล้วแท็กฉันกับลิตาด้วย

ดรีมเป็นคนสวยจึงเป็นที่สนใจเสมอ โพสต์ของเธอมีคนกดไลก์เต็มเลย

ตื้อดึง !

เสียงแจ้งเตือนดังมาจากสมาร์ตโฟนของฉันที่ค่อนข้างจะเงียบเหงาอยู่ตลอดเวลา พอเปิดดูก็เห็นว่าลิตาฟอลไอจีฉันนั่นเอง

ไอจีฉันมีคนฟอลอยู่แค่ 2 คนคือนันท์กับดรีม คราวนี้มีลิตามาด้วยจึงเป็นคนที่ 3 นั่นเอง

“ขอฟอลนะ” ลิตาเห็นฉันมองจึงพูดด้วย

“อื้อ” ฉันครางรับก่อนจะกดฟอลกลับไป

Rrrr Rrr

ณ ช่วงเวลานั้นเสียงริงโทนจากสมาร์ตโฟนดรีมก็ดังขึ้น เธอมุ่นคิ้วพร้อมกดรับ จากนั้นสีหน้าก็เคร่งเครียดขึ้นเมื่อลุกออกจากโต๊ะไป

มีอะไรเกิดขึ้นรึเปล่านะ...

คิดในใจได้ไม่กี่นาทีดรีมก็เดินหน้าเครียดกลับมาที่โต๊ะ

“ซวยละ ไอ้ดอมมันขับรถไปชนเสาไฟที่สมุทรปราการ” ดรีมโพล่งขึ้นมา ถ้าจำไม่ผิดดอมคือน้องชายของเธอนั่นแหละ อ้อ ดรีมน่ะยังมีพี่ชายอีกสามคนด้วย แต่ฉันไม่เคยเจอเลย

“น้องเป็นไงบ้าง” ฉันถาม

“แล้วน้องมันเป็นไรมากรึเปล่า” ลิตาถามพร้อมฉัน

“อยู่โรงบาล ไม่เป็นไรมาก เป็นแผลนิดหน่อยแหละ” ดรีมถอนหายใจ “แต่คือต้องไปรับมันกลับมาไง ต้องไปเคลียร์เรื่องรถอีก แล้วพี่ ๆ คนอื่นก็ไม่มีใครอยู่เลย ดรีมต้องไปรับเองแล้วแหละ แต่...”

ผลสุดท้ายดรีมมองมาทางฉันด้วยสีหน้าคิดหนัก

“เรากลับเองได้นะ” เพราะเข้าใจถึงความลำบากใจสุดวิสัยจึงพูดออกไป

“ไม่ได้ ดรีมพาหอมมาก็ไม่อยากทิ้งไว้กลางทาง แต่จะให้ไปด้วยก็ไม่น่าดี กว่าจะไปถึง กว่าจะกลับมาคงนาน” ดรีมส่ายหน้า “เอาแบบนี้ เดี๋ยวดรีมไปคนเดียว แล้วจะให้นันท์มาพาหอมกลับคอนโดแล้วกัน”

“ไม่เป็นไร ๆ เรากลับได้ เรียกแกร็บเอาก็ได้แล้ว” ให้นันท์มารับฉันเหรอ ดรีมจะใจดีแบบนี้ไม่ได้เด็ดขาด ฉันเองก็ไม่สะดวกใจด้วย

“ใหญ่กับหอมอยู่ที่เดียวกัน ทำไมไม่ให้ใหญ่ไปส่ง ?” จู่ ๆ ลิตาก็โพล่งขึ้นพร้อมทั้งหันมายิ้มให้ฉัน “แต่ถ้าใหญ่มีธุระจะไปที่อื่นต่อ เดี๋ยวพอแฟนลิตามา... ลิตาไปส่งเอง”

ฉันอ้าปากเตรียมจะขอเบรกความคิดนี้

“ก็ว่างอยู่” แต่ได้ยินเสียงของใหญ่ชัดเต็มสองรูหูเลยล่ะ พอเฟดสายตาไปหาก็เจอกับนัยน์ตาคมคู่นั้นที่มองมาจนร้อนผ่าว แต่ไม่นานเขาก็เบนสายตาไปหาลิตาและเน้นย้ำกับเธอ “ถ้าไม่ว่างคงไม่มาแต่แรก”

“อืม... ยังไงก็ดีกว่าเรียกแกร็บอยู่แล้วนี่นะ หอมเพิ่งมาอยู่ที่นี่ ดรีมไม่อยากปล่อยให้กลับคนเดียวจริง ๆ” ดรีมพยักหน้าหงึกหงักก่อนจะกำชับใหญ่อย่างจริงจัง “งั้นฝากด้วยนะใหญ่ พาหอมกลับไปส่งแล้วก็ทักมารายงานด้วย หอมก็ด้วยนะ ถึงแล้วบอกดรีมด้วย”

ขณะที่ฉันคิดว่าจะต้องพยักหน้ารับเพื่อขายผ้าเอาหน้ารอดไปก่อน ใหญ่ก็เสริมขึ้นเบา ๆ

“ไม่ต้องห่วง”

“...”

“จะดูแลอย่างดี”

ดะ ดูแลอย่างดีงั้นเหรอ...

สาบานเลยว่าฉันได้แต่ก้มหน้างุด กระทั่งดรีมสั่งเสียเรื่องค่าใช้จ่ายในวันนี้กับลิตาเสร็จจนผละจากไปก็ไม่ได้ส่งเสียงพูดอีก

บรรยากาศต่อจากนั้นค่อนข้างเงียบ ฉันจะขอตัวกลับเลยก็ไม่ดีเพราะไม่อยากทิ้งให้ลิตานั่งเหงา แต่ยังไงลิตากับฉันก็เพิ่งจะเจอกันจึงไม่ค่อยมีเรื่องให้คุยนอกจากแลกเปลี่ยนความชอบกันไปเรื่อยเปื่อย

จนกระทั่งในอีกหนึ่งชั่วโมงต่อมาแฟนหนุ่มของลิตาก็เดินทางมาถึง ณ วินาทีแรกที่ได้เห็นหน้าฉันค่อนข้างตกใจ รู้อยู่หรอกว่าแฟนลิตาเป็นแฝดนันท์ แต่ไม่คิดว่าจะเหมือนกันมากขนาดนี้...

“ทำไมมึงโผล่ที่นี่” นัมทักทายใหญ่

“กูหิว” ใหญ่ตอบ

“ของหวาน ?” นัมกวาดตามองของหวานตรงหน้าใหญ่ ที่ไม่ว่าเขาจะละเลียดยังไงก็ไม่หมดสักที

“อืม” ใหญ่รับคำท่ามกลางสายตาที่แสดงออกถึงความกังขาของนัม

“นัม นี่หอมเพื่อนสนิทน้องชายนาย” ลิตาบุ้ยหน้ามาทางฉัน ส่วนนัมเบนสายตามามองก่อนจะพยักหน้าเงียบ ๆ โดยที่ลิตายังพูดต่อ “เคยเจอกันบ้างรึเปล่า”

Rrrr Rrr

“แป๊บ” พอดีว่ามีคนโทรหานัม เป็นเหตุให้หยิบเอาสมาร์ตโฟนจากกระเป๋ากางเกงมากดรับสาย “มีไร”

ระหว่างนั้นฉันเห็นใหญ่ยกมือเรียกบริกรมาเพื่อเช็กบิล ส่วนนัมที่คุยโทรศัพท์ก็เหลือบตามองฉันกับใหญ่สลับกัน ได้ยินเขาพึมพำอะไรสักอย่างแล้วกดวางสายในทันที

“ไอ้นันท์โทรมา” นัมเปิดปากพูดด้วยเสียงราบเรียบก่อนจะหันไปมองใหญ่ “มันให้กูไปส่งเพื่อนมัน”

เพื่อนมัน... เพื่อนนันท์ คือฉันสินะ

“อ้าว ?” ลิตาเอียงคอถาม “นันท์ไม่รู้เหรอว่าใหญ่จะไปส่งหอม ดรีมไม่ได้บอกนันท์เหรอ”

“อืม...” พี่ชายฝาแฝดของนัมครางราวกับกำลังครุ่นคิดอะไรบางอย่าง เขาสบตากับใหญ่นานกว่าเดิมเล็กน้อยก่อนจะพูดออกมา “ไม่รู้เหมือนกัน”

ขณะเดียวกันใหญ่ที่จ่ายค่าขนมเรียบร้อยแล้วก็ผุดลุกจากเก้าอี้ เขาเอ่ยอย่างราบเรียบว่า...

“ไม่กวนเวลาสวีท” จากนั้นก็เหลือบตามามองฉัน

เจอแบบนี้แล้วจะให้ฉันตอบยังไงได้ ขนาดใหญ่ที่เป็นเพื่อนกับพวกเขามานานแล้วยังไม่กล้ารบกวนเวลาสวีท แล้วฉันที่เพิ่งรู้จักจะกล้ากวนได้ไง

ด้วยเหตุนั้นจึงบอกลาลิตากับนัมแล้วเดินตามหลังใหญ่ไปอย่างว่าง่าย โดยมีลิตาพูดตามหลังมาว่า เดี๋ยวโอนค่าขนมให้นะใหญ่และได้ยินเสียงแฟนของเธอโต้ตอบอีกว่า จ่ายทำไม สะใภ้เจ้าของร้าน

ตลอดเวลาที่เดินตามใหญ่มาจนถึงรถของเขา ฉันก็มัวแต่ก้มหน้าลังเลว่าจะเอายังไงต่อดี พอเงยหน้าขึ้นอีกทีก็เห็นว่าร่างสูงเปิดประตูรถด้านข้างคนขับให้ซะแล้ว

“เอ่อ” ฉันยังลังเล “ที่จริงเรากลับเองได้นะ”

“ทำไม ?” เขาถามกลับ “รังเกียจไรรึเปล่า ?”

“...” ฉันส่ายหน้าทันที ทำไมจะต้องรังเกียจล่ะ มันก็แค่...

“แล้วมันยังไงครับ ?”

ราวกับมีมดตัวเล็ก ๆ เดินเพ่นพ่านอยู่ในใจ ส่งผลให้ฉันแทบจะตัวหดเล็กลงเมื่อเผลอพูดสิ่งที่คิดส่วนหนึ่งออกไป

“เราแค่คิดว่าถ้าคนของใหญ่...” ไม่สิ เขาอายุมากกว่า ฉันเรียกตามคนอื่นไม่ได้หรอก ไม่ได้เป็นเพื่อนเขาสักหน่อย “หอมคิดว่าถ้าคนของพี่ใหญ่มาเห็นตอนที่เราอยู่ด้วยกันเหมือนรอบก่อนมันจะไม่ดีค่ะ”

ผู้หญิงคนที่มองแรงใส่ฉันน่ะ... ฉันเจอที่หน้าคอนโดบ่อยนะ ถ้าเธอไม่ได้มาหาเขาก็คงอยู่ที่นี่เหมือนกันแน่ ๆ




( 100 P E R. )

    ● ● ● ● ● ● ●
● T a l k 

25/4/2563 : ไม่ต้องเป็นห่วงนะพี่นันท์
 พี่ใหญ่พาน้องหอมกลับถึงห้อง(ของ...)แน่นอน

24/4/2562 : ช่วงนี้ดำงานยุ่งม๊ากมาก แต่มาแล้วน้าาา

21/4/2562 : กล้องมืดไปหรออออออ เป็นความจริง หรือพี่ต้องการอวดของใหม่ หรือว่าเป็นแผนที่จาาาาาาาา....



❤️ ❤️ ❤️ 

กดแอดเฟบ >> คลิกที่นี่ <<



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4.027K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

11,319 ความคิดเห็น

  1. #10038 TEAR (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 19 กันยายน 2563 / 13:40
    แงงง น้องงงงง
    #10,038
    0
  2. #8528 1988yongsi (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2563 / 21:07
    น้องนุ่มนิ่มมากกกก
    #8,528
    0
  3. #8413 Frongkanokpan (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2563 / 23:45
    อันยังไงครับบบ ร้ายนะ
    #8,413
    0
  4. #6716 Airzaa1810 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2563 / 07:56
    พี่ใหญ่จองน้องหอมมมมมม
    #6,716
    0
  5. #6499 150221 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2563 / 08:20
    น้องกลัวคนของแกอิพี่ใหญ่ จะทำไงจ้า
    #6,499
    0
  6. #6481 Lady Alphonsine (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2563 / 09:25
    เที่ยวเสม็ด เสร็จทุกราย
    #6,481
    0
  7. #6315 BBiBBiBo (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2563 / 23:57
    อิมเมจน้องหอมชื่ออะไรเหรอคะ?
    #6,315
    2
    • #6315-1 PIE_KIM(จากตอนที่ 7)
      22 มิถุนายน 2563 / 00:48
      น้องชื่อ Heejin วง LOONA ค่ะ
      #6315-1
  8. #5281 LILIT.A (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2563 / 19:40

    กล้องไม่ได้มืดหรอกใหญ่อยากถ่ายรูปน้องงก็บอกมาก โอ๊ยเขินพี่ใหญ่อะ นางมีแผนไรไหมไม่รู้แต่อย่าร้ายใส่น้องนะ

    #5,281
    0
  9. #4732 aum_chan2 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2563 / 19:24
    แหมมมม กล้องมืดดดดด
    #4,732
    0
  10. #3241 marshamallow (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2563 / 22:47
    ตะน้องงงงงง -ต้าวน่ารักกกกกก
    #3,241
    0
  11. #2978 jjttmn (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2563 / 21:23
    เรียกพี่ใหญ่ด้วยย แงงง
    #2,978
    0
  12. #2929 at1912 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2563 / 19:22
    กล้องมืดด้วยน้า555555 มุขนี้ได้ อยากเก็บรูปเขาไว้ในเครื่องอะดิ้
    #2,929
    0
  13. #2921 PLanoenw (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2563 / 10:37
    น้อนหอมมม
    #2,921
    0
  14. #2511 คุณหรั่งๆ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2563 / 23:33
    น้องงงน่ารักอะไรขนาดนี้คะลูกกกก นิ่มนุ่มน่าบีบๆมากค่ะ
    #2,511
    0
  15. #2062 0938627400 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 เมษายน 2563 / 22:53
    แงงง หอมลูกทำไมน่ารักขนาดนี้ หนูไปเจอเรื่องร้ายๆ อะไรมาลูก
    #2,062
    0
  16. วันที่ 27 เมษายน 2563 / 20:45
    โอ๊ยน่ารักกก น้องหอมน่ารักที่สุดดด!
    #1,864
    0
  17. #1848 ✨•P•u•y•z•Z•i•i•✨ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 27 เมษายน 2563 / 00:50
    พี่หญ่ายยยยยยยย ตายๆๆๆๆ เหลวไปแล้วใจ
    #1,848
    0
  18. #1844 bylek96k (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 27 เมษายน 2563 / 00:05
    นุ่มนิ่มอะไรขนาดนี้!!!!!!
    #1,844
    0
  19. #1821 SUNISA N. (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 เมษายน 2563 / 17:46
    “หอมคิดว่าถ้าคนของพี่ใหญ่มาเห็น..” ถ้าฉันเป็นใหญ่ก็คือตายจ้าาา น้องเรียกพี่ใหญ่แล้วให้ความรู้สึกนุ่มนิ่มจังเลยย
    #1,821
    0
  20. #1813 chomjun82 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 เมษายน 2563 / 16:58

    พี่นัมคะน้องชายบอกให้ไปส่งเพื่อนน้องงัยคะ ทะไมให้เพื่อนน้องไปกับเพื่อนตัวเองคะพี่นัม เดี๋ยวโดนน้องชายตีนะ

    #1,813
    0
  21. #1768 K_Fuse2543 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 เมษายน 2563 / 14:29

    ทำเป็นบอกกล้องมืดอยากมีรูปน้องในเครื่องก็บอก

    #1,768
    0
  22. #1709 nongkranlungti23 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 เมษายน 2563 / 13:01
    เรียกพี่ใหญ่ก็ต้องมีแอบเขินบ้างเเหละหุหุหุห
    #1,709
    0
  23. #1708 Amineen27 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 เมษายน 2563 / 11:51
    รู้เลยนะคะว่าเขามาเพราะอะไร นี่หอมยังแทนตัวเองว่าหอมเรียกเขาว่าพี่ใหญ่อีก โอยยยยลูกชั้นนน เสดแน่ๆ55555
    #1,708
    0
  24. #1707 e7ttdlhct (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 เมษายน 2563 / 10:05
    อกอีแม่จะแตก หอมน่ารักมากกก เอ็นดู พี่ใหญ่ก็คือดือ

    มาต่อเร็วๆน้าาา
    #1,707
    0
  25. #1706 Momo_xm (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 เมษายน 2563 / 08:11
    ตายๆๆๆ เขารุกแล้วค่ะแม่ๆ
    #1,706
    0