งามจริง งามยิ่ง...หนึ่งในหล้า

วันนี้ได้ดูคาบุกิ(จริงๆ คือ Taishu Engeki) คณะ Hana Fubuki ที่พารากอนล่ะ



เกะชวนไปดู (แบบไม่ทันตั้งตัว) ได้ความว่าคณะละครคาบุกิจากโอซาก้ามาแสดงให้ดู 2 รอบ คือรอบ 5 โมงเย็น และ 1 ทุ่ม
พอ 1 ทุ่มก็โดดงานที่ร้านวิ่งไปดู
คุ้มจริงๆ ที่ไป เพราถึงจะเป็นการแสดงสั้นๆ แค่ 30 นาที แต่ก็งดงามตรึงตา
ถ้าเป็นไปได้ก็อยากดูอีกจัง อยากดูอีก เยอะๆ นานๆ






เราประทับใจคนนี้ เพราะหน้าเหมือนมัตสึดะ เรียวเฮย์ นักแสดงที่ปลื้ม


(รูปตอนแต่งเป็นตัวนางจากเว็บไซท์สยามรัฐ)

ชื่อ(ในการแสดง) ของเค้าคือ ซากุระซามะ <--- เต้มซามะเองตามใจชอบ (คุ้นๆ ไหม? -- ตอนที่ซากุระซามะแนะนำตัว(ด้วยภาษาไทยแบบเปิดโพย) เรางี้ขนลุกซุ่ด้วยความเดจาวู)
เสียดายที่ไปไม่ทันตอนเค้าแสดงตัวนาง ขนาดเป็นตัวพระยังยิ้มสวยมาก วางท่าก็งดงามจนหน้าร้อนผะผ่าวด้วยความปลาบปลื้ม แต่ไม่ค่อยชม้ายตาสักเท่าไหร่
คงเพราะเป็นนักแสดงที่แสดงมานานกว่าอีก 2 คนด้วย (มีนักแสดงหลัก 3 คน) ดูจากท่าทางน่ะนะ

มีคนนึงชื่อยูเมะโนะสึเกะซัง (ใส่ชุดตัวนางในรูปบน) ชม้ายตาเก่งมาก สบตากันครึ่งวินาทีหัวใจก็หวามไหวแล้ว
แน่นอนว่าเป็นเพราะออร่าของชุดตัวนางด้วยนั่นแหละ ขนาดผู้ชายในละแวกนั้นยังออกสีหน้าตกตะลึง แล้วเราคนนี้จะเหลือเรอะ

เจอเพื่อนของเกะที่ได้ดูตั้งแต่รอบเมื่อวาน บอกให้รอดูตอนเปลี่ยนชุดกลับ
ก็รออยู่เหมือนกัน ทำตัวเป็นกรุ๊ปปี้ย์ตามดารา 555
ซึ่งก็โอเค ตัวจริงก็ดูเป็นผู้ชายธรรมดาใส่สูทแบบลำลองเดินกลับ
เราไม่ค่อยโมเอกับแบบชุดธรรมดาเท่าไหร่แล้ว ออร่าตัวนางมันหายไปแล้ว ถ้าเดินสวนกันตามถนนก็คงมองว่าเป็นคนที่ดูดี แล้วก็จบแค่นั้น
มีแฟนคลับบินตามมาจากญี่ปุ่นด้วย ชีใส่ส้นเตารีดสูงมาก แต่ก็ยังลากกระเป๋าวิ่งตามได้ สุดยอดมากจริงๆ
แต่เราวิ่งตามห่างๆ (ก็ยังวิ่ง 555) ทันเห็นชินโนะสึเกะซัง (ชื่อในการแสดง) มีแฟนคลับวิ่งตามไปขอจับมือ ก็ให้จับ แล้วหลังจากนั้น การ์ดก็มากันตัวออกไป (โอบเอวด้วย กรี๊ดดดดดดดด ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ <--- นี่คือพ้อยท์)