FICTION THE PRINCE OF TENNIS [YAOI]

ตอนที่ 24 : 'Innocent [ ??? x Shiraishi ]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,985
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    1 เม.ย. 54



Innocent

Pairing : ??? x Shiraishi Kuranosuke

 

 

          “ชิราอิชิ! พอสักทีเหอะ”

โทยามะ คินทาโร่ร้องอย่างเหนื่อยหน่ายใจ ทว่าอีกฝ่ายก็ไม่มีทีท่าว่าจะหยุดจดจ่อกับโทรศัพท์มือถือ ใบหน้าหล่อเหลานั้นฉายชัดถึงความหงุดหงิด คิ้วเรียวขมวดหากันแน่นจนน่ากลัวว่าจะคลายไม่ออกในภายหลัง

“นายโทรมเกินไปแล้วนะ” เด็กหนุ่มเอ่ยเสียงเคร่ง “ถึงฉันจะเป็นแค่เด็กก็เถอะ แต่ถ้ามันเหนื่อยขนาดนี้...ก็น่าจะหยุดได้แล้วไม่ใช่รึไง”

“เงียบน่า คินจัง!” ดวงตาเรียวคมตวัดมองทันที “ฉันรู้ตัวดีว่ากำลังทำอะไรอยู่ เธอไม่ต้องมาสอนฉัน โอเคมั้ย?”

“แล้วจะให้ฉันปล่อยให้นายเป็นแบบนี้ต่อไปเหรอ!

น่าเสียดายที่ชิราอิชิ คุราโนะสุเกะไม่ได้สนใจจะฟังอีกแล้ว เขาหันไปยุ่งอยู่กับเครื่องสื่อสารในมืออีกครั้ง

คินทาโร่ตวาดลั่น “ชิราอิชิ!! เลิกบ้าสักที”

“ซ้อมกันไปก่อนแล้วกัน...” ในที่สุดร่างสูงเพรียวก็ผุดลุกยืน ทิ้งให้เด็กหนุ่มปีหนึ่งมองตามอย่างคาดไม่ถึง “ฉันจะไปเซงาคุ บางทีอาจจะอยู่โตเกียวสองสามวัน ที่เหลือให้จิโทเสะจัดการไป”

“เดี๋ยว! เดี๋ยวก่อนสิ ชิราอิชิ!

“ปล่อยมันบ้าไปเหอะ”

“...เคนยะ”

สปีดสตาร์หนุ่มเดินเข้ามาแทนที่ชิราอิชิที่พึ่งหุนหันออกไป ใบหน้าไม่ฉายชัดถึงอารมณ์ใดๆทั้งสิ้น นั่นยิ่งทำให้คินทาโร่รู้สึกแย่หนักกว่าเก่า

“ปล่อยไปจะดีแน่เหรอ” เขาถามเสียงค่อย “ทำไม... ทำไมเคนยะไม่ใช้โอกาสนี้...”

“คินจัง” เสียงทุ้มเอ่ยขัดพร้อมเดินมาใกล้ “นายยังเด็ก... ถ้าโตกว่านี้ก็จะเข้าใจ”

“แต่เคนยะเป็นเพื่อนสนิทของชิราอิชินะ! แถมเคนยะยังรู้สึกดีๆกับชิราอิชิด้วยไม่ใช่รึไง... ชิราอิชิบ้าถึงขนาดนี้แล้วทำไมนายถึงไม่คิดจะทำอะไรเลยล่ะ!? ฉันไม่เข้าใจจริงๆนะ นี่เหรอที่เคนยะบอกว่ารักน่ะ”

“คินจังรู้ซึ้งถึงคำว่าเพื่อนดีแค่ไหนล่ะ?”

“นั่นมัน...”

“คินจังรู้มั้ยว่าเวลารักแล้วจะเป็นยังไง?”

“เคนยะ แต่ว่า...”

“คินจังเคยเห็นคนตาบอดมั้ยล่ะ บางครั้ง...ทั้งที่รู้ว่าเดินผิดทางก็ดันทุรังจะเดินต่อไป ตอนนี้ชิราอิชิก็เป็นเหมือนคนตาบอดนั่นแหละ เขาเลือกจะเชื่อความคิดของตัวเอง ต่อให้ใครหวังดีแทบตายเวลานี้เขาก็ไม่สนใจ”

ท้ายประโยคเสียงแผ่วลง... โอชิทาริ เคนยะยกมือขึ้นลูบหน้าตัวเองพร้อมถอนหายใจหนัก ทว่าดวงตาแข็งกร้าว

“ปล่อยให้รู้จักเจ็บไปก่อน”

“เคนยะ...”

“โอกาสมันไม่ได้มีเข้ามาหลายครั้งก็จริง แต่ถ้ารู้อยู่ล่วงหน้าก็อีกเรื่องไม่ใช่เหรอ?” มุมปากยกขึ้น “รั้งไว้ตอนนี้ก็ไม่มีประโยชน์ เพราะงั้นคินจังไม่ต้องเครียดไปหรอก... ฉันเองก็ไม่ต่างจากชิราอิชิเท่าไหร่นัก ฉันเองก็รักเขาอยู่ เพราะงั้นตาเองก็มืดบอดไม่ต่างกัน ถ้าเขากลับมา...ไม่ว่าจะยังไงฉันต้องได้เขา”

“...”

“โดยไม่เลือกวิธีการ”

แม้จะสนทนาอยู่กับคินทาโร่ ทว่าเคนยะกลับทอดสายตามองไปยังทางที่ใครอีกคนพึ่งเดินจากไป

 

ใช่... คินจังยังเด็ก

ไม่รู้หรอกว่าการจะได้มาครอบครองน่ะต้องไม่ใช่เวลาที่แข็งกร้าว...แต่ต้องเป็นเวลาที่อ่อนแอต่างหาก

 

“หึ!

 

+++++

 

“ทำไมพึ่งจะรับสาย”

ชิราอิชิกดเสียงต่ำขณะแนบโทรศัพท์มือถือขึ้นไว้ที่หู เขายืนนิ่งพิงลำต้นของต้นไม้ขนาดใหญ่ภายในโรงเรียนเซงาคุ... วันนี้ไม่ว่ายังไงก็ต้องเคลียร์กันให้รู้เรื่อง

 

ฟูจิ ชูสึเกะ...

การมาของฉันครั้งนี้ไม่ได้มาเพื่อบอกชอบนาย ไม่ได้มาเพื่อขอนายคบ... แต่มาเพื่อจับผิด

จับผิดคนที่เคยหลงไว้ใจ!

 

[ชิราอิชิ เธอไม่คิดว่ามันมากเกินไปหน่อยเหรอ] ปลายสายเองฟังดูหงุดหงิดไม่แพ้กัน แม้คำพูดจะยังดูสุภาพ [ผมเองก็ต้องมีเวลาส่วนตัวเหมือนกันนะ ที่เธอโทรมาไม่รู้กี่สิบสายนี่จะอธิบายว่ายังไง? ผมซ้อมเทนนิสอยู่ผมจะเอาเวลาที่ไหนมารับโทรศัพท์ ทำไมเธอไม่คิดบ้างล่ะ...]

ชิราอิชิยกยิ้มหยัน แม้อีกฝ่ายจะไม่เห็นตรงๆทว่าคงรับรู้ได้ไม่ยากจากน้ำเสียง

“แน่ใจเหรอว่าซ้อมเทนนิสอยู่?”

[...พูดแบบนี้หมายความว่ายังไง? พูดมาตรงๆเลยดีกว่า]

“ตรงๆงั้นเหรอ?”

เขาเอนตัวไปด้านหน้าแล้วเริ่มออกเดินไปยังคอร์ทเทนนิส ดวงตาเรียวคมกวาดมองรอบๆพบว่าเหลือเด็กปีหนึ่งปีสองอยู่เพียงไม่กี่คนจึงเปลี่ยนทิศทางเป็นห้องชมรมของพวกตัวจริงแทน

และที่นั่น... ร่างสูงใหญ่ของเทะสึกะ คุนิมิสึยืนกอดอกพิงประตูอยู่

“อยากให้ฉันพูดแน่เหรอ...” เขากระซิบลงไปที่เครื่องมือสื่อสาร โดยสู้สายตาอยู่กับชายหนุ่มเจ้าของใบหน้าเย็นชาไร้อารมณ์ มือข้างหนึ่งที่สอดอยู่ในกระเป๋ากางเกงกำแน่นจนสั่น

ชิราอิชิเดินไปจนเกือบประชิดตัวของเทะสึกะ เขาเชิดหน้าขึ้นมองโดยไม่ละสายตา แล้วจึงจับลูกบิดประตูทางเข้าพร้อมแค่นเสียงเหอะเบาๆในลำคอหวังจะให้ร่างสูงข้างกายได้ยิน

“นายอยู่ในห้องชมรมใช่มั้ย”

[พูดอะไรของเธอ ผมก็ต้องอยู่บ้านผมสิ]

“...ว่าไงนะ?”

ไวเท่าความคิด ประตูด้านหลังถูกปิดด้วยมือของคนที่เมื่อครู่ยังยืนนิ่งอยู่ด้านนอก ชิราอิชิถึงกับเม้มปากแน่นเมื่อพบว่าภายในห้องกว้างนี่เหลือเพียงแค่ตัวเขากับเทะสึกะที่ยืนขวางทางออกเอาไว้

ดวงตาเยือกเย็นของคนตรงหน้าทำให้รู้สึกประหม่าขึ้นมา แต่ก็ดึงดันจะปะทะสายตาด้วยไม่ห่าง ชิราอิชิกดตัดสายที่คุยอยู่พร้อมปิดเครื่องเก็บลงกระเป๋ากางเกง

 

ดี... ไม่ได้คุยกับ คนรัก

งั้นเคลียร์กับคนที่มี ธุระ ด้วยก็ได้

 

“นายรู้มั้ยว่าฉันมาที่นี่ทำไม”

เขาเริ่มต้นสนทนาด้วยคำถาม

“...เลิกกับฟูจิซะ”

“ว่าไงนะ?” ชิราอิชิย้อนถาม ทว่าอีกฝ่ายไม่เอ่ยซ้ำ “นาย... ให้ตาย! ทำไมวะ นายชอบฟูจิงั้นเหรอ?”

“นายไม่เหมาะกับเขา”

“มันจะมากไปแล้วนะ!!

ร่างสูงเพรียวกระชากคอเสื้อของคนหน้าตายขึ้น แม้ว่าอีกฝ่ายจะสูงมากกว่าแต่เวลานี้ไม่ถือเป็นปัญหา...เวลาที่ความโกรธมันครอบงำจนคิดอะไรอย่างอื่นไม่ออก

 

รัก... เขารักฟูจิมาก

รักรอยยิ้มของคนคนนั้น...รักเสียงหัวเราะของคนคนนั้น...รักทุกอย่างที่ฟูจิเป็น...

 

“อยากรู้มั้ยล่ะ...” เทะสึกะไม่ได้มีทีท่าโกรธเคืองอะไร เขาเอ่ยเสียงนิ่งซึ่งฟังดูกวนประสาทกว่าด่าออกมาตรงๆเสียอีกในความคิดคนฟัง ใบหน้าหล่อเหลาเลื่อนไปใกล้พร้อมกระซิบ “ว่าทำไมถึงไม่เหมาะ?”

อีกครั้งก่อนจะทันได้รู้ตัวมือที่ใช้จับคอเสื้อของเทะสึกะอยู่ก็ถูกบิดไพล่หลังอย่างแรง ชิราอิชิรู้สึกราวกับได้ยินเสียงกระดูกลั่น เขาหลุดร้องออกมาพร้อมตีหน้าเหยเกเจ็บปวด สมองว่างเปล่านึกอะไรไม่ออกทันทีที่รู้สึกถึงลมหายใจอุ่นร้อนข้างหู รวมถึงความสูงใหญ่ของคนที่ยืนซ้อนอยู่ด้านหลัง

 

ไม่เคยรู้สึกว่าตัวเองงี่เง่าขนาดนี้...

 

“ดิ้นให้หลุดจากฉันได้รึเปล่า?”

คำสบประมาทนั้นเรียกให้ชิราอิชิเดือดจัดขึ้นมาทันที เขาตั้งใจจะใช้แขนอีกข้างปัดเทะสึกะออกไปทว่าก็ถูบรวบตัวเอาไว้ก่อน...เวลานี้เลยกลายเป็นว่าแขนทั้งสองข้างถูกพันธนาการไว้ด้วยแขนเพียงข้างเดียวของกัปตันจากเซงาคุ ที่เหนือไปกว่านั้นคือแรงบีบซึ่งไม่ใช่น้อยๆเลย เจ็บจนน้ำตาจะไหล

ไม่ใช่หรอก... น้ำตามันออกมาแล้วต่างหาก

ขอบตาของชิราอิชิร้อนผ่าว เขารู้สึกราวกับจะหลุดเสียงสะอื้นออกมาจนต้องกัดปากเอาไว้แน่นจนตัวสั่น บ้าจริง...เขามาทำบ้าอะไรที่นี่กันแน่ มาให้เทะสึกะปั่นหัวเหมือนเด็กอมมือรึไง เขาจะมาทวงความรักของเขาคืนจากคนที่คล้ายจะหมดรักเขาแล้วน่ะเหรอ?

ถ้าฟูจิชอบเทะสึกะแล้วมาคบกับเขาตั้งแต่แรกทำไม! ถ้ารักเพื่อนสมัยเด็กคนนี้มากนัก...จะมายุ่งมาให้ความหวังเขาทำไม!!

“...นายร้องไห้?”

“ปล่อยฉัน!!

“รู้แล้วใช่มั้ยว่าทำไมนายถึงไม่เหมาะกับฟูจิ” เทะสึกะไม่ฟังเสียง ทว่าเรียวปากกลับติดจะยิ้มด้วยซ้ำ “ถ้าผ่านฉันไปไม่ได้... นายก็ไม่คู่ควร”

“แก!!

ดวงตาหลังกรอบแว่นสะท้อนวาววับ ปล่อยให้อีกฝ่ายดิ้นหลุดได้โดยง่ายพร้อมใบหน้าซีกขวาของเขาที่ชาไปทั้งแถบ

 

เพี้ยะ!!

 

“ไม่คู่ควรงั้นเหรอ? เอาอะไรมาตัดสิน! ทำไม...แค่นายรวบแขนฉันได้นี่ถือว่าฉันมันไม่คู่ควรแล้วงั้นเหรอ!!

เทะสึกะเอาลิ้นดุนกระพุ้งแก้ม ถามเสียงเย็น “งั้นถ้าแบบนี้ล่ะ”

 

พลั่ก!

 

ชิราอิชิหอบหายใจหนักเมื่อถูกจับกระแทกเข้ากับล็อกเกอร์ทางด้านหลัง พร้อมร่างสูงใหญ่ที่ตรงเข้ามาประชิดแบบไม่รอให้ทันกระพริบตา ข้อมือทั้งสองข้างถูกรวบขึ้นสูงเหนือหัวพร้อมปลายคางที่โดนมือหนาบีบไว้แน่น

“...แบบนี้ล่ะ?”

เทะสึกะประกบริมฝีปากลงบนเรียวปากบางที่สั่นพร่าอย่างน่าสงสาร จริงอยู่ที่บางทีชิราอิชิอาจไม่ได้แรงน้อยจนปราบง่ายขนาดนี้ แต่เพราะกำลังสับสน...ถึงได้เปราะบางเสียจนชวนให้รังแก เขาไล่ต้อนลิ้นของอีกฝ่ายที่ราวกับคนไร้ประสบการณ์ ขบเม้มริมฝีปากอุ่นจัดนั้นอย่างร้อนรุ่ม

เทะสึกะลืมตาขึ้นมองสบดวงตาที่เต็มไปด้วยความแค้น มือเลื่อนจากปลายคางของอีกฝ่ายลงไป...เลิกเสื้อฟอร์มตัวหนาขึ้นก่อนจะสอดมือเข้าไปภายในควานหาผิวเนื้ออ่อนนุ่ม ชิราอิชิที่ตั้งใจจะกัดนั้นถึงกับเผลอเปิดปากยอมให้อีกฝ่ายจูบได้ถนัดกว่าเดิมเพียงเพราะจะหลุดเสียงครางออกมา

ในขณะที่สมองกำลังว่างเปล่าปล่อยให้อีกฝ่ายไล่ริมฝีปากร้อนๆนั่นลงไปยังบริเวณซอกคอ ประตูห้องก็เปิดผางออกพร้อมการปรากฏตัวของคนที่ชิราอิชิไม่คิดฝัน

เทะสึกะหยุดสัมผัสลงทันควันพร้อมเหลียวมองนิ่ง

โอชิทาริ ยูชิยกยิ้มบางชูกุญแจในมือขึ้นสูง “โทษทีนะ... แต่ฉันคงต้องพาชิราอิชิกลับบ้านแล้วล่ะ”

 

+++++

 

อัจฉริยะหนุ่มจากเฮียวเทไม่ได้พูดอะไรตลอดทางที่เดินมาที่รถ ทว่าก็เหลือบมองคนที่เดินตามหลังอยู่เป็นพักๆ ใบหน้าหงอยเหงานั้นทำให้เขาอดรู้สึกสงสารขึ้นมาไม่ได้

ฟังๆจากเคนยะแล้วก็ได้แต่ถอนหายใจ งี้แหละนะพวกไร้ประสบการณ์...ฝังใจกับรักแรกจนไม่รับรู้สิ่งอื่น ถึงเมื่อกี้เขาจะยิ้มใส่หน้าเทะสึกะไปก็เหอะ ความจริงแล้วถ้าเคนยะไม่โทรมาขอให้เขาตามมาดูป่านนี้คงไม่พ้นเสร็จหมอนั่นไปแล้ว

อันตรายชิบเลย...

ยูชิไม่อยากนึกว่าถ้าไปไม่ทันขึ้นมาเคนยะมันจะสับเขาเป็นกี่หมื่นชิ้น

“ขึ้นรถซะนะ... เดี๋ยวฉันจะพาไปส่งถึงบ้านเลย”

เมื่อมาถึงรถ ร่างสูงก็หันไปมองชิราอิชิที่ยังปิดปากเงียบพร้อมเอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลใจดี มั่นใจเต็มร้อยว่าอีกฝ่ายต้องสบายใจขึ้นมาบ้าง ทว่าก็ผิดคาดเมื่อดวงตาฉ่ำน้ำคู่นั้นเหลือบมองอย่างระแวง

“มองแบบนั้นหมายความว่าไงน่ะ” ยูชิอ้าปากค้าง “ฉันจะพานายไปส่งจริงๆนะ ปลอดภัยแน่นอนล้านเปอร์เซ็นต์เลย”

“...ฉันจะกลับเอง”

“ได้ไงเล่า ฉันมาที่นี่เพื่อรับนายกลับนะ”

“ไม่จำเป็น”

ร่างสูงตรงรี่ไปคว้าข้อมืออีกฝ่ายขึ้นมาทันทีเมื่อชิราอิชิทำท่าจะเดินเลี่ยงไปทางอื่น “คิดว่าฉันจะทำอะไรนายรึไง? ฉันไม่ใช่พวกหื่นเงียบแบบเทะสึกะมันหรอกนะ นายวางใจได้อยู่แล้ว”

“ใช่สิ...” ร่างเพรียวกระตุกยิ้มขัดกับแววตา “นายมันปากว่ามือถึงเลยนี่”

“นี่!” ยูชิขึ้นเสียง ก่อนจะพยายามสงบจิตสงบใจ “ฟังนะ...เออ โอเค ฉันยอมรับว่าฉันก็ใช่ว่าจะดีกว่าเทะสึกะ แต่กับนายมั่นใจได้เลยว่าฉันจะไม่มีวันแตะ”

ชิราอิชิมองสบตานิ่ง “เหตุผลล่ะ? เพราะฉันไม่มีเสน่ห์งั้นสิ”

“ไม่ใช่...” ยูชิขยับยิ้มจางหวังจะสื่อความนัย “ฉันไม่นิยมยุ่งกับคนของใคร”

พูดไปงั้นแหละ

ความจริงถ้าถูกใจซะอย่างต่อให้มีแฟนเป็นตัวเป็นตนแล้วโอชิทาริ ยูชิก็มั่นใจว่าจะแย่งมาอยู่ดี เสียแต่ที่พูดนี่ต้องการทำคะแนนให้กับเคนยะมัน... คนฉลาดอย่างชิราอิชิไม่เข้าใจก็บ้าแล้ว

อยู่ดีๆเขาจะมาพารับกลับโอซาก้ามั้ย? แน่นอนว่าต้องมีคนขอให้เขามาช่วย...และคนคนนั้นจะเป็นใครไปได้อีกนอกจากคนที่ใช้นามสกุลเดียวกันกับเขา

“เคนยะให้นายมาเหรอ?” ชิราอิชิดูลังเล และนั่นทำให้คนฟังถึงกับได้ยินเสียง ปิ๊งป่อง ในหัว

“...คิดเอาเองสิ”

ยูชิผิวปาก เปิดประตูรถจับอีกฝ่ายยัดลงไปแล้วจึงอ้อมกลับไปที่ฝั่งคนขับ

 

ไม่อยากคิดเลยว่าถ้าพรุ่งนี้ไปสายเขาจะโดนอาโตเบะขุดอะไรขึ้นมาด่าอีก... เฮ้ออ

 

+++++

 

ตอนนี้แทบไม่มีอะไรเลย... กร๊ากกกก

เราแค่อยากให้น้องชิระโดนลวนลามก็เท่านั้น ว้าย =.,= มาหาเทะถึงที่เลยด้วย

จบแค่นี้นะคะ ไม่มีต่อเพราะเป็นฟิคชั่ววูบมาลงให้รู้ว่าไรท์เตอร์ยังอยู่ TOT

เรื่องหลักยังเขียนไม่เสร็จค่ะ ตอนนี้มีแต่ฟิคสั้นตุนไว้ เดี๋ยวจะลงให้แก้ขัดไปก่อน

 

แต่เรื่องนี้มันส่อว่ากลับมาก็จะโดนเคนยะปล้ำนะ... 555+

จะว่าไปมันก็ต่อได้อีกนา...

อยากให้ต่อมั้ยคะ? =.,= ไม่เอาดีกว่า เรื่องเก่ายังไม่จบเลย T.,T

 

เจอกันตอนหน้าจ้า :D ยูตะมิสึกิ J

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

830 ความคิดเห็น

  1. #760 tawan7539 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2556 / 23:05
    กรี๊ดดดดดดดดดดดดดด ฟินเว่อร์ >////<
    #760
    0
  2. #723 yumika (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2555 / 09:01
    อิเทะเเก๊!!!! หยุดเดี๋ยวเน้!!!!!!!!!!!!!

    ชิฟูช้านนนนนนนนนนนนนนนน ม๊ายยยยยยยยยยยยยยยย

    ลัทธิที่ถวายหัวใจมานานนนนนนนนนนนน

    ม๊ายจริ๊งงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง={{{}}}=!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

    **//*ช็อกสลบ ลงไปแดดิ้นตาย กรัสสสสสส//**
    #723
    0
  3. #721 ktnz (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2555 / 21:51
    ท...เทะสึกะ =[]=
    ป๋าทำอะไรขิราอิชี๊!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
    #721
    0
  4. #695 Sweetness-only (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2555 / 00:46
    โอ้โห มิตสึเธอหื่นไปมั้ยนั่น =[]= 
    แล้วฟูจิอยู่ไหนล่ะนี่
    #695
    0
  5. #509 nayaunzaza (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2554 / 01:05
    ไอ่เทะหื่นนนนนนนนนนนนนน



    มีฟูจิเปงคู่อยุเเล้ว



    จะมายุ่งกะชิราอิชิอีกกกก



    ชิราอิชิเค้าเปงของเคนยะนะยะ
    #509
    0
  6. #401 sunflower-1412 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 22 เมษายน 2554 / 23:41

    รักยูชิอะ T^T
    เทะสึกะบ้าชิราอิชิเป้ฯของเคนยะคนเดียวเท่านั้น !

    #401
    0
  7. #288 mirun (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 3 เมษายน 2554 / 15:16
    ต่อเลยค่าไรท์เตอร์ ต่อเลยๆ Q(^o^) สนับสนุนเต็มที่ อิอิ~



    ยูชี่เรื่องนี้เป็นพระเอกขี้ม้าขาวมากๆ >.< เคนยะก็คอยห่วงแบบห่างๆ (อย่างหวังผล >//
    #288
    0
  8. #286 ,,STORM_SURGE ★ (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 2 เมษายน 2554 / 07:55
     =[]=
    อยากอ่านเทะเบะมากกว่า...
    เห็นรูปเฮดบทความแล้ว
    อยากอ่านคู่โอโทริกับชิชิโดะเหมือนกันแฮะ
    อยากอ่านหลายคู่เกินไปแล้ว ><

    #286
    0
  9. #284 toigo (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 2 เมษายน 2554 / 07:06
    โฮ่ๆ คุณพี่คะ FujiXTezukaXShiraishiX...XAtobe ????? //โดนตบตลบ

    แต่เทะมันประมาทไป ทำไมไม่ล๊อกห้อง เหอๆ

    ถ้าต่อจะต่อยังไงน๊าา....



    ยูชิเป็นพระเอกสินะ ^ ^

    คุณพี่โหดมาก ตอนนี้รู้สึกว่าเทะชิระ น่าสนใจดีแฮะ
    #284
    0
  10. #281 Mirana_Shidori (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 1 เมษายน 2554 / 23:22
    ถ้าชื่ไม่มาจะเป็นยังไงน้า~?
    แต่กลับมาโดนเคนยะปล้ำก็ดีนะ -.,-///
    ปล.สโนไวท์ๆ รอสโนไวท์นะคะ *o*
    #281
    0
  11. #277 Alcobaleno_Luce (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 1 เมษายน 2554 / 21:13
    ชี่เป็นคนดีทันตาเลยแฮะ

    ถ้าชี่มาไม่ทันจะเป็นยังไงน้า>///
    #277
    0
  12. #276 oil (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 1 เมษายน 2554 / 19:15
    ป๋าเทะไม่ไหวแล้วนะ อ๊าย ยยยย ย

    หื่นมาก ยุชิ นายดูเป็นคนดีขึ้นมาทันตาเลยนะ

    เคนยะ นายปล้ำชิระ เร็วๆเถอะจะได้รู้ตัวสักที(อาจจะรู้แล้วก็ได้นะ จากป๋าเทะ)



    เราชอบเรื่องนี้นะ 555 ต่อก็ดี
    #276
    0
  13. #274 EvaChan (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 1 เมษายน 2554 / 18:54
    แอร้ยยยยยยยยยยย ป๋าเทะ เห็นเงียบๆงี้โอ้สุดยอด =.,=
    ชอบยูชิน >[]< แหม แกเอ๋ย
    พูดไปงั้นแหละ ความจริงถ้าถูกใจซะอย่างก็จะแย่งมาอยู่ดี
    เอิ่มมมม นายยอดมาก >เห็นด้วยยยยยย เคนยะปล้ำ อ้ากกกกกก แค่คิดก็...แว้กกก เลือดกำเดาตรูๆๆๆ >.,ต่อๆๆๆนะเธอววว์
    ตอนหน้ายูตันนนนน ว้ากกมิซึกินด้วยๆๆๆ ต้องรีบอ่านนนน
    #274
    0
  14. #268 Sushi_Burger (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 1 เมษายน 2554 / 16:26
    เว้ย!!!!
    เว้ยยยยย!!!!
    เว้ยยยยยยยยยยยยยยยยยย!!!!!!!!!!
    //โดนโบก//
    ต่อเท๊ออออออออออออออ อร๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
    ตอนชิระซังถูกป๋าเทะเเกงาบนี่อิซูวิ่งขึ้นลงบ้านสองชั้นเลยนะ เเฮ่ก!!!!!1(วิ่งจริงๆนะเออ!!!)
    อร๊ายยย เห็นด้วย กลับไปถูกเคนยะปล้ำ หึหึหึหึหึหึหึหึหึหึ
    ชักไม่ไว้ชี่อ่ะ>[]//วิ่งหนีบาทา//
    #268
    0