เจ้านาย...ที่รัก

ตอนที่ 3 : พบเจอ..

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2507
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    14 มิ.ย. 52


คุณภัทร....ผมขอแผนการตลาดปีนี้ด่วนครับ...ฉบับสมบูรณ์นะครับ.
..มือเรียววางหูโทรศัพท์ก่อนก้มหน้าก้มตาง่วนกับเครื่องมือไฮเทคของมนุษย์โลกยุคปัจจุบัน  ภายในห้องทำงานหรู
ก๊อกๆ เสียงเคาะประตูดังขึ้นสองครั้งเพื่อขออนุญาต...
เชิญครับ....เสียงทุ่มกล่าวอนุญาตคนด้านนอก
นี่ค่ะ....คุณธันวา แผนการตลาดของปีนี้ .... มัลลิกา   เลขาของภัทรธิดา หัวหน้าฝ่ายการตลาดบอกชายหนุ่ม
ขอบคุณครับ...เสียงทุ่มน่าฟังกล่าวขอบคุณ
ธันวา   มหาทรัพย์ศิริกุล อายุ 35 ลูกชายคนเดียวของบ้าน มหาทรัพย์ศิริกุล   ผู้ดำรงตำแหน่งรองประธาน แห่ง มหทรัพย์ศิริกุล   กรุ๊ป   หนุ่มหล่อที่สาวๆทั้งประเทศหลงใหล แต่สำหรับเค้าแล้วมีเพียงเธอ....ที่อยู่ในใจไม่ว่าจะนานเพียงใด
แม้เธอจะฝากบาดแผลลึกไว้ก็ตาม
…………………………………………………………………………………………………………………………………………………………...
กริ๊งๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ.....กริ๊งงงงงงงงงงงงงงงงงงงง
รางบางในชุดนอนงัวเงียควานหาต้นเสียง ที่รบกวนการนอนที่แสนสุข แล้วกดปิดมันสะ.....ทั้งที่ตายังปิดอยู่เช่นเดิม
แล้วปล่องศีรษะลงกับหมอนเช่นเดิม....
แต่แล้ว........เฮ้ยยย.....ตายๆๆๆๆยัยปิ่นเฮ้ยยย   แปดโมง...มือบางคว้านาฬิกาขึ้นมาดู แล้วรีบวิ่งเข้าห้องน้ำทันที
ปิ่นรักวิ่งหน้าตั้งออกจาหอพัก....ซึ่งห่างจากบริษัทที่ฝึกงานเพียงกิโลเมตรครึ่ง..มุ่งหน้าสู่บริษัททันที
 
เอีย.....ด....ด....ด เฮ้ยยย...เสียงเบรกพร้อมกับเสียงร้องของเจ้าของรถดังขึ้นพร้อมกันชายหนุ่มจดอรถแล้วลงจากรถทันที
ลูกแม่....เด็กตัวเล็กวิ่งเข้าหาอ้อมอกผู้ป็นมารดาหลังจากเหตุการณ์อยู่ในสภาวะปกติ....
หนูเป็นอะไรรึเปล่า....มารดาของเด็กชายถามด้วยความรู้สึกเป็นห่วง..และขอบคุณหญิงสาว...พรางเข้ามาจับโน่น..ดูนี่.
เอ่อ......ไม่เป็นไรค่ะ แค่ถลอกนิดหน่อย..
ไปทำแผลก่อนไหมหนู..มารดาของเด็กน้อยบอก...
ไม่เป็นไรจริงๆค่ะ....อีกอย่างหนูต้องรีบไปทำงานด้วย...
งั้นตาเอกขอบใจพี่เค้าสิลูก....คราวหลังอย่าวิ่งออกไปตัดหน้ารถแบบนี้อีก
ขอบคุณครับพี่สาว....เด้กน้อยกล่าวพร้อมกับยกมือไหว้..
ไม่เป็นไรค๊าบบบ...คราวหลังอย่าซนแบบนี้อีกล่ะ..รู้ไหม
คับผม...
แล้วปิ่นรักก็หันหลังวิ่งต่อ...เพราะตอนนี้เลยเวลาเข้างานมา ห้า นาทีแล้วว
ชายหนุ่มเจ้าของรถคันงาม..ได้แต่ยืนอึ้ง มองตาหลังรางบาง....สักพักเมื่อได้สติกลับมา
เป็นอะไรรึเปล่าคับ..ผมขอโทษจริงๆ
ฉันต่างหากค่ะที่ต้องขอโทษคุณ...ที่ตาเอกวิ่งตัดหน้ารถคุณแบบนั้น..ดีนะที่แม่หนู่ช่วยเอาไว้..
เอ่อ..แล้วเด็กคนนั้นชื่ออะไรหรอคับ...
ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันพ่อหนุ่ม...เห็นว่าต้องรีบไปทำงาน..สายแล้ว...แล้วก็วิ่งไปเลย..
ยังใส่ชุดนักศึกษาอยู่นิ...คงเป็นนักศึกษาฝึกงานมั้ง....วิ่งไปทางบริษัท..รึว่า...   ชายหนุ่มนึกในใจ....หัวใจเต้นรัวพิกล
เอ่อ...นี่นามบัตรผม...ถ้ามีอะไรให้ผมช่วยโทหาผมได้นะคับ
ขอบคุณมากพ่อหนุ่ม...ฉันต้องขอโทษอีกทีนะ.
ครับ...งั้นผมขอตัวนะคับ

พลันายตาก็เหลือบไปเห็น....สร้อยข้อมือ..เล็กๆสีเงินบนพื้นถนน..

ตัวอักษรเล็กๆสลักไว้ชัดเจน..บนรูปหัวใจเล็กๆดวงเดียวของสร้อยข้อมือ...

ปิ่นรัก...เป็นภาษาไทย..ชัดเจน..ชายหนุ่มกลับขึ้นรถ..เพื่อมุ่ง

หน้าไปยังที่ทำงาน.....บริษัทของเค้าพร้อมกับสร้อยข้อมือเส้นเล็กๆในกระเป๋าเสื้อนอก
.......................................................................................................................................................
 
 
 
 
 
 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

131 ความคิดเห็น

  1. #9 nuri.j (@nuri) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2552 / 14:19

    สร้อยรัก สลักใจ  พระเอกเก็บได้

    เดี๋ยวก็ได้ไปคืนที่บริษัทเนอะ  เด็กฝึกงานชื่อ ปิ่นรัก

    รออ่านตอนต่อไปนะคะ

    #9
    0