เจ้านาย...ที่รัก

ตอนที่ 4 : สืบหา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2280
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    15 มิ.ย. 52

ติ้ง....
8.50 น.  
สายตาหลายคู่จับจ้องเด็กสาวผู้มาใหม่
ขอโทษค่ะ.. คุณนาถรึป่าวค่ะ...หญิงสาวถามขึ้นเมื่อเดินมาถึง
ใช่จ๊ะ...เสียงหวานตอบพร้อมกับหันหน้ามาต้นสียง พร้อมมองสภาพของเด็กสาวอย่าง งงๆ
เอ่อ...หนูใช่ น้องปิ่นรัก นักศึกษาฝึกงาน ใช่ไหมจ๊ะ..
ค่ะ....หญิงสาวยิ้มแหยๆ ก่อนมองดูสภาพของตัวเอง...ที่ผมเผ้าหระเซอะกระเซิง แผลถลอกปลอกเปิก
คือ...พอดีมีอุบัติเหตุนิดหน่อยอ่ะค่ะ... หนูต้องขอโทษด้วยนะค่ะที่มาสาย
จ๊ะ....ไม่เป็นไร แต่คราวหลังอย่าสายอีกนะจ๊ะ งั้น...หนู
เอ่อ..ปิ่นค่ะ...เรียกปิ่นก็ได้ค่ะ...
จ๊ะงั้นปิ่นไปล้างหน้าล้างตา...แต่งตัวให้เรียบร้อยก่อนดีกว่านะจ๊ะ  ห้องน้ำอยู่ทางด้านขวาจ๊ะ
แหะๆๆ ค่ะ.....ปิ่นรัก...กำลังจะก้าวเท้าดิน..แต่แล้ว...เสียงแหลมๆก็แทรกเข้ามา
ต๊าย...นี่ยัยปิ่น...มาฝึกงานวันแรกก็สายแล้วหรอย่ะ..      เจ้าของเสียง...เมษาคู่ปรับเก่าของเธอนั่นเอง
ปิ่นรักข่มอารมณ์ แล้วเดินผ่านไปเพื่อไปยังห้องน้ำต่อ....พยายามไม่สนใจ
แย่จังเลยนะค่ะ....ต้องขอโทษแทนยัยปิ่นด้วยนะค่ะ...ที่เค้ามาสาย   ยัยนี่ก็เป็นแบบแหละค่ะ เห็นแบบนี้โดดเรียนก็บ่อย
มัวแต่เที่ยวเตร่   เพื่อนๆที่มหาลัยเค้าเอือมระอากันไปหมดแล้วแหละค่ะ หนูก็คอยเตือนเค้าตลอด แต่เค้าก็ไม่เคยผัง
 เมษายังไม่วายใส่สีปิ่นรัก
งั้นหรอจ๊ะ.... หนูสองคนสนิทกันหรอจ๊ะ  
เอ่อ..ตอนแรกเราก็สนิทกันน่ะค่ะ..แต่เค้าชอบไปกะกลุ่มเพื่อนของเค้าน่ะค่ะเราเลยห่างๆกัน
อืม....น่าดีใจแทนหนูปิ่นน่ะ..ที่มีเพื่อนแสนดีแบบเธอ....แต่ฉันว่าปิ่นคงดีใจไม่ลงหรอกมั้งจ๊ะ..
 
 
.ว่าแล้ว นฤนาทก็หันหลังกลบเข้าห้อง....แม่ว่าจะเพิ่งเจอหน้าสองสาวเป็นครั้งแรกและพูดคุยเพียงไม่กี่คำ...แต่สำหรับสาวใหญ่ ที่ผ่านโลกและหน้าที่การงานที่ต้องพบเจอคนมาหลากหลายประเภท แต่หล่อนก็พอจะมองออกว่า...นิสัยใจคอเบื้องตนของหญิงสาวทั้งสองเป็นอย่างไร
นฤนาท แก้วกาญ อายุ 30 ปี ผู้จัดการฝ่ายการตลาดของ มหาทรัพย์ศิริกุล กรุ๊ป พ่วงด้วยตำแหน่งเพื่อนสนิทของรองประธาน อย่าง ธันวา มหาทรัพย์ศิริกุล ที่สองครอบครัวสนิทกันมาตั้งแต่เด็ก แม้อายุอานามจะขึ้นเลขสามแล้วแต่ความสวยของหล่อนไม่แพ้สาว ๆ อายุ 25 เลยแม่แต่น้อย หล่อนยังสวย และดุอ่อนเยากว่าอายุนัก
 
....................................................................................................................................................................
 
คุณ วี เอ่อ...วันนี้มีนักศึกษามาฝึกงานใช่ไหม
คับ คุณวา....คุณวามีอะไรรึเปล่าครับ..
วาทินรู้สึกแปลกใจ รอยวันพันปี...เจ้านายของเค้าไม่เคยสนเรื่องบริษัทรับเด็กฝึกงาน..
เอ่อ ..บริษัทรับเด็กฝึกงานกี่คนหน่ะ... ชายหนุ่มพยายามอ้อมโลก””
เอ่อ สองคนครับ เป็นผู้หญิงทั้งคู่... เป็นนักศึกษาคณะเทคโนโลยีการจัดการ ตอนนี้ฝึกงานที่ฝ่ายการตลาดครับ
งั้นหรอ....ขอบคุณครับ..ไม่มีอะไรหรอก...ผมแค่อยากรู้บ้างเท่านั้น ยังไม่วายแก้ต่างให้ตัวเอง
มือเรียว..วางหูโทรศัพท์ นั่งครุ่นคิดอยู่ชั่วครู...ก่อนจะยกหูโทรศัพท์กดเบอร์เบอร์หนึ่ง
สวัสดีค่ะ.....ปลายทางรับสาย
สวัดดีครับ คุณ นฤนาท 
ว่าไงค่ะท่านรอง....มีอะไรให้ดิฉันรับใช้หรอค่ะ
ยัยบ้า....พูดอะไรของเธอ
ฮ่าๆๆๆๆๆๆว่าไงวา..มีไรหรอ
เอ่อ...ปะ ปล่าว คือได้ยินว่า มีเด็กฝึกงานที่แผนกการตลาดหรอ..คือ...เอ่อ..
อ่ะแน้.....ร้อยวันพันปีไม่เคยสนใจ....แกชอบคนไหนหรอ...น้องปิ่น หรือว่า น้องเมย์ล่ะ นฤนาทแกล้งแซว
ปิ่นรัก....ชายหนุ่มเผลอเอ่ยขึ้นมาอย่างลืมตัว...
ฮ้า....โหๆๆนี่รู้ชื่อเต็มๆเค้าด้วยหรอเนี่ย...เอมันชักยังไงๆแล้วนะเนี่ย ยังแซวไม่หยุด
เฮ้ยย...ป่าวซะหน่อยไม่มีอะไรหรอกน้า...คือเมื่อเช้าฉันเกือบขับรถชนเค้าน่ะ..แต่ยังไม่ทันจะพูดกันยัยเด็กนั่นก็วิ่งไปซะแล้วพอดีเห็นวิ่งมาทางบริษัท ผมก็เลยคิดว่าคงมาฝึกงานที่บริษัท..ก็แค่นั้น.. ผมไม่สนใจอะไรยัยเด็กนั่นหรอก..นาถก็รู้ว่าเราไม่เชื่อในความรักบ้าบออะไรนั่น.....ตั้งแต่... ช่างเถอะ...
ชายหนุ่มยังแก้ต่างให้ตัวเอง
นี่วา..นาถไม่อยากให้วาคิดแบบนั้นนะ ความผิดพลาดแค่ครั้งเดียว.....อย่าเอามันมาเป็นตัวตัดสินชีวิตของวาได้ไหม
เฮ้อ..เลิกพูดเรื่องนี้กันเถอะนาถ...ผมไม่อยากพูดถึงมันอีก.... ชายหนุ่มตัดบท...นฤนาทได้แต่ถอนหายใจ
อืม....นักศึกษาฝึกงาน มีสองคนน่ะ...
น้องเมย์ เมษา
แล้วก็.....น้องปิ่น..ปิ่นรัก สิวานนท์ 
ฝึกงานที่แผนกการตลาด เป็นเวลาสามเดือนหน่ะ
อืม.... งั้นหรอ...มีจริงๆสินะ ปิ่นรัก....
เอ่อ..ฉันฝากบอกเค้าด้วยแล้วกัน..ว่าขอโทษ แล้วก็ขอบคุณแทนหนูน้อยคนนั้นด้วย
น้องหนูหรอ.นฤนาทสงสัย
ก็เด็กผู้ชายที่ยั่ยเด็กนั่นกระโดดไปช่วยออกจาหน้ารถผมไง.....
โห....ปิ่นกระโดดไปช่วยเด็กคนนั้นจากหน้ารถวาหรอ....ถึงว่าสภาพเยินซะ
ใช่.....ยัยเด็กบ้านั่น แหละ
อืม..แล้วนาถจะบอกปิ่นให้แล้วกัน...
อืม...ขอบใจมาก...
ไม่เป็นไรน่า...
 
 
ก๊อกๆ 
เชิญจ้า...
คุณนาถค่ะ... เอกสารที่ให้ปิ่นหาได้แล้วค่ะ..
อ๋อจ๊ะ..เอ้อปิ่น....เมื่อเช้าที่ว่าอุบัติเหตุน่ะ....เข้าไปช่วยเด็กที่วิ่งไปตัดหน้ารถหรอ..
เอ่อ..ค่ะ...พอดีว่าปิ่นผ่านไปพอดี
หรอ.....มีคนเค้าฝากขอบคุณมาน่ะ.....แล้วก็ขอโทษด้วยี่เกือบจะชนเรา
ค่ะ.....คุณนาทจะเอาอะไรอีกไหมค่ะ
ไม่ล่ะจ๊ะ...ขอบใจมาก ไปทำงานต่อเถอะ
.....................................................................................................................................................................
 
 
 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

131 ความคิดเห็น

  1. #12 nuri.j (@nuri) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2552 / 15:21
    ตอนหน้าจะได้เจอมั้ยเนี่ย
    #12
    0
  2. #11 pybpig (@ypbpig) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2552 / 08:52
    สนุกนะคะ แต่อ่านยากไปหน่อย

    เป็นกำลังใจให้นะคะ ขอบคุณมากค่ะ
    #11
    0