teeny-weeny ll chanbaek

ตอนที่ 13 : 13 - กีฬาหมู่บ้าน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,494
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 64 ครั้ง
    25 ม.ค. 60



แข่งบุญวาสนาก็แข่งไป
ถ้าแข่งกันรักเธอผมไม่แพ้ชายใด















หญิงวัยกลางคนหน้าตาสะสวยนั่งอยู่ตรงโซฟาของบ้านหลังใหญ่





ข้างๆเป็นลูกเลี้ยงตัวเล็กที่กำลังนั่งเล่นคอมพิวเตอร์พร้อมหัวเราะคิกคักตามประสาเด็กวัยรุ่นเพศหญิง อีกฝั่งหนึ่งก็เป็นหัวหน้าครอบครัวผู้ซึ่งกำลังพูดคุยโทรศัพท์ด้วยท่าทีสบายๆ



“อ้อ อย่างนั้นเองหรอกหรอ”



“……….”



“ไม่เป็นไรหรอกน่า ยังไงเราก็ต้องได้เจอกันสักวันอยู่แล้ว” ชายหนุ่มวัยกลางคนยกยิ้ม “เอ้อ.. เอาไว้นัดกันใหม่ก็แล้วกัน”



พูดจบก็ทิ้งท้ายไว้ด้วยคำร่ำลาตามประสาเพื่อนที่ห่างหายหน้ากันไปนาน  ยกหูโทรศัพท์บ้านวางลง ก่อนจะหันมามองผู้เป็นภรรยาที่มองอยู่ก่อนแล้ว



“เขาว่ายังไงหรอคะ”



“เขาบอกว่าขอเลื่อนนัดอาทิตย์หน้าไปก่อนน่ะ” ชายร่างท้วมยกยิ้มบางๆ “เห็นว่าเวลาว่างของครอบครัวเขาไม่ตรงกัน ก็เลยโทรมาขอเลื่อนออกไปก่อน”



“แล้วนัดอีกทีเมื่อไหร่คะ”



“ยังไม่มีกำหนด”



“………”



“คุณก็รู้ว่าเจ้านั่นน่ะนักธุรกิจพันล้าน” พูดจบก็ลุกขึ้นยืนแล้วตบเบาๆที่ไหล่ของภรรยา “เอาเป็นว่าถ้าเขานัดมาอีกที ผมจะบอกคุณก็แล้วกัน”



“แต่กว่าเขาจะว่างอีกทีมันก็ตั้งหลายเดือนไม่ใชหรอคะคุณ” เธอเอ่ยขัด “เราก็รอกันมานานแล้ว.. บอกเขาทีไม่ได้หรอคะว่าเราก็สะดวกแค่อาทิตย์หน้า”



“ฟังจากน้ำเสียงเขาก็ดูไม่ว่างจริงๆนั่นแหละ”



“………..”



“ไม่เห็นเป็นไรนี่คุณ จะช้าหรือเร็วยังไงสักวันเราก็ต้องได้ตกลงกับเขาอยู่ดี”



หัวหน้าครอบครัวทิ้งท้ายไว้ก่อนจะเดินไปยังห้องทำงานเพื่อสะสางงานของตัวเองอีกครั้งหนึ่ง ในขณะที่ช้างเท้าหลังอย่างผู้เป็นภรรยาก็ได้แต่นั่งอยู่ที่เดิม มองหน้ากับลูกเลี้ยงซึ่งหันหลังมามองได้พักใหญ่ๆ



“เลื่อนนัดไปก่อนหรอคะแม่”



“อื้ม” เธอพยักหน้า “ช่วยบอกพี่แกให้แม่ทีว่าอาทิตย์หน้าไม่ต้องมาแล้ว”



“ทำไมแม่ไม่โทรไปล่ะคะ หนูว่ามันจะเร็วกว่านะ”



คุณนายของบ้านถอนหายใจ ก่อนจะแค่นยิ้มออกมาเมื่อนึกถึงหน้าลูกชายคนเดียวของตัวเอง รายนั้นทั้งดื้อด้านไม่ฟังใคร ต่อต้านทุกอย่างจนต้องหนีไปเรียนมหาวิทยาลัยที่ห่างไกลจากบ้านเกิดอย่างโซลอยู่หลายร้อยกิโลเมตร



หนักกว่านั้น.. ยังมีนิสัยชอบจงใจไม่ติดต่อกับที่บ้านด้วย



“มันไม่รับโทรศัพท์แม่มาหลายอาทิตย์แล้ว”




ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่จะรับครอบครัวใหม่ของตัวเองได้เสียที










[ครับ อันดับต่อไปเป็นการแข่งขันว่ายน้ำผู้อาวุโส..]





บยอนแบคฮยอนรู้สึกตื่นเต้นอย่างบอกไม่ถูก ตอนได้เห็นคนเยอะๆมากหน้าหลายตามารวมกันอยู่ตรงนี้



นอกจากที่มหาวิทยาลัย ชีวิตหลังจากย้ายมาต่างจังหวัดของเขาก็แทบไม่ได้เจอคนเยอะๆเลย(ยกเว้นที่มหาวิทยาลัยกับที่อพาร์ทเม้นท์ตอนเช้า) วันนี้เหมือนกับวันเปิดหูเปิดตายังไงอย่างนั้น เพราะคนที่สระว่ายน้ำประจำหมู่บ้านของจงอินกับชานยอลคนเยอะมากจริงๆ



มีหลายช่วงอายุทั้งเด็กน้อยวัยเตาะแตะ วัยประถม โตขึ้นมาหน่อยก็เด็กมัธยม ลากไปจนวัยทำงาน ยันคุณป้า หรือกระทั่งคุณยายก็ยังมี สระว่ายน้ำวันนี้คึกคักเหมือนกับงานรวมญาติที่ครอบครัวขนาดใหญ่มาก มีสมาชิกในบ้านเป็นคนในหมู่บ้านทั้งหมด



ส่วนหนึ่งของสระว่ายน้ำซึ่งเป็นที่โล่งๆเหมือนถูกออกแบบมาเพื่องานวันนี้โดยเฉพาะ เพราะโซนนั้นเปิดขายเป็นพวกบรรดาของกินสารพัดอย่าง ชานยอลบอกเขาเองว่าพวกบรรดาคนขายก็เป็นคนในหมู่บ้านทั้งนั้น



น่าตื่นตาตื่นใจชะมัดเลย ดีกว่านอนอุดอู้ในห้องไปวันๆเสียอีก



“ไงจ๊ะเพื่อนเลิฟ” 



ไอ้จงอินเดินมาหาเขาที่นั่งอยู่คนเดียวด้วยสภาพชุดคลุมสีขาวแหวกกลางมาดนักกีฬาสุดๆ อ้อ.. ที่จริงชวนไอ้มุนบยอลมาด้วยนั่นแหละ แต่มันดันติดธุระด่วนซะก่อนก็เลยไม่ได้มาด้วย



“ทำไมเขายังให้คนแก่ขนาดนั้นแข่งว่ายน้ำอีกวะ ไม่กลัวแกช็อคตายไปก่อนหรอ” แบคฮยอนถามเพราะนึกสงสัยจริงๆ เพราะรายการแข่งว่ายน้ำประเภทแรกมันสำหรับผู้อาวุโสที่พอมองไปก็แก่ๆรุ่นคุณตาคุณยายกันแล้วทั้งนั้น



“มึงไม่รู้อะไร พวกนั้นนักกีฬาเก่ากันหมด แข็งแรงกว่ามึงอีกมั้ง” มันพูดอธิบาย แต่ก็ยังไม่วายเหน็บแนมว่าเขาน่ะเป็นพวกอ่อนแอ “แล้วนี่นั่งคนเดียวเบื่อไหม เดินไปหาอะไรกินได้นะมึง”



“รอชานยอลก่อน”



“แหม พอได้คุยกันจริงจังก็ติดกันแจเลยนะครับ”



“ไม่ใช่แบบนั้นเว้ย ก็เด็กมันไปเปลี่ยนชุดว่ายน้ำแล้วบอกให้กูรอตรงนี้ จะไปหาอะไรกินพร้อมกัน เป็นมึงจะไม่รอหรือไง”



“อะๆ ตามใจมึงเถอะเพื่อน กูขี้เกียจเถียงกับพวกความรักบังตา” จงอินเอ่ยปัดๆก่อนจะนั่งลงมาเป็นเพื่อนข้างๆ แบคฮยอนจ้องไปยังสระว่ายน้ำที่บรรดาคุณตาคุณยายว่ายกันอยู่พร้อมกับเสียงเชียร์ที่ดังไปโดยรอบ ดูแข็งแรงจริงๆอย่างที่ไอ้จงอินว่า



เพื่อนเขาอธิบายต่ออีกว่ากีฬาหมู่บ้านมันเหมือนกับกีฬาที่ไม่ต้องคิดอะไรมาก บางปีก็แข่งวิ่ง บางปีแข่งชักเย่อ จนมาปีนี้แข่งว่ายน้ำ จะสลับๆกันไป แถมกติกาก็ไม่ได้ตึงเหมือนอย่างการแข่งกีฬาสากลที่เคร่งกฏ ออกแนวสบายๆเป็นกันเองมากกว่า



“ปีที่แล้วมึงได้แข่งหรือเปล่า”



“ปีที่แล้วมันแข่งวิ่ง กูไม่ชอบก็เลยขอบาย” มันว่าอย่างนั้นแล้วจึงเปลี่ยนเรื่องพูด “เออ แล้วนี่มึงได้ติดต่อกับแม่มึงบ้างไหมเนี่ย”



คนตัวเล็กชะงักไปนิดหนึ่ง.. จะว่าไปพักหลังมานี้ก็เห็นว่าแม่โทรมาหาแต่รับไม่ทัน ถึงอย่างนั้นเขาก็ไม่ได้คิดจะโทรกลับไป แต่แบคฮยอนก็รู้หรอกว่าที่แม่โทรมามันไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรนัก เพราะแม่ก็โทรมาแค่สายสองสายซึ่งแต่ละครั้งก็เว้นระยะห่างกันตั้งหลายวัน



ก็คงแค่อยากรู้นั่นแหละว่าเขายังอยู่ดีไหมหรือตายไปแล้ว



“ไม่ว่ะ” เขาส่ายศีรษะตอบคำถามของเพื่อน “คุยไปก็ทะเลาะกันทุกที กูเลยรู้สึกว่าถ้าเลี่ยงการคุยไปเลยมันน่าจะดีกว่า”



“แล้วไม่คิดจะถามสารทุกข์สุขดิบเขาบ้างหรอวะ”



“ก็คงไม่เป็นอะไรมั้ง เมื่ออาทิตย์ก่อนดานึลเพิ่งแชทมาบอกกูว่าเลื่อนนัด ทั้งที่กูลืมไปแล้วด้วยซ้ำว่าที่จริงอาทิตย์นี้ต้องไปโผล่หัวที่โซล”



“อ้อ.. หมายถึงนัดน่าปวดหัวที่มึงเคยเล่าน่ะหรอ”



“เออ เรื่องที่ไม่เกี่ยวอะไรกับชีวิตกูเลยสักนิดเดียวนั่นแหละ”



“มึงก็อย่าตั้งแง่สูงนักเลยว่ะ พวกเขาเองก็ไม่ได้แย่ไม่ใช่หรอจากที่มึงเล่า” แบคฮยอนเล่าเรื่องของเขาให้จงอินกับมุนบยอลฟังหมดแล้ว เมื่อเริ่มมั่นใจว่าสองคนนี้จะสามารถคบกับเขาไปได้อีกนาน



“มันก็ใช่.. แต่ทุกวันนี้เงินทุกบาทที่กูใช้ก็เป็นของพ่อกู ไม่ใช่ของพวกเขา ไม่รู้ว่าทำไมกูต้องแคร์เขาเหมือนกัน”



“แต่แม่มึงก็เลี้ยงมึงมานะ”



“……….”



“เออ ช่างเหอะ วันนี้มาคลายเครียดอย่าเพิ่งพูดถึงเรื่องนี้เลยดีกว่า” ไอ้จงอินเอ่ยตัดบท มันมองเลยหัวเขาไปแล้วเอ่ยบอก “นู่น เด็กมึงเดินมาพอดีเลย”



บยอนแบคฮยอนก็หันไปมองเช่นกัน ชานยอลที่อยู่ในชุดคลุมเหมือนกับของจงอินเด๊ะเดินออกมาพร้อมกับรอยยิ้ม ไอ้พวกนี้ไม่ยอมผูกชุดคลุมแล้วก็โชว์หน้าท้องนิดๆให้พวกสาวๆดู เขาไม่เคยเห็นชานยอลใส่ชุดวับๆแวมๆแบบนี้เลย แต่ถ้าจะให้อธิบายโดยรวมน่ะหรอ



แน่นอนว่าท้องขาวกว่าท้องสีน้ำผึ้งของไอ้จงอิน และถึงแม้ว่าหุ่นจะไม่ได้ดูเฟิร์มเท่า แต่ก็ใช่ว่าจะมีพุงพลุ้ยเสียที่ไหน



ก็.. ใกล้เคียงคำว่าซิกแพค ซึ่งแบคฮยอนก็ไม่รู้ว่าชานยอลเอาเวลาที่ไหนไปอัพมันเหมือนกัน



“เอ้า จ้องตาเป็นมันเลยนะ” ไอ้จงอินแซวเบาๆจนเขาต้องหันไปตบหัวมัน “โอ๊ย เจ็บนะโว้ย!”



“ปากมึงนี่เคยอยู่แบบสงบสุขเหมือนปากชาวบ้านเขาไหมเนี่ย”



“ก็กูเห็นว่ามึงจ้องมันจริงๆอะ”



“คุยอะไรกันหรอครับ” ชานยอลเลิกคิ้วแล้วนั่งลงมาตรงที่พักแขนเก้าอี้ข้างแบคฮยอน “คุยอะไรกันวะไอ้จงอิน”



“โถ ดูคำที่มันใช้พูดดิ สองมาตรฐานฉิบหาย”



ชานยอลยักไหล่แล้วให้ความสนใจกับพี่แบคฮยอนของเขาแทน เนื่องจากอากาศวันนี้ไม่ได้หนาวอีกต่อไปแล้วและคงเหลือไว้แต่อากาศที่ค่อนข้างเย็นสบาย พี่แบคฮยอนก็เลยใส่กางเกงสามส่วนกับเสื้อยืดธรรมดาออกมา



“หิวข้าวหรือยังครับ” พอได้ยินคำถามคนตัวเล็กก็พยักหน้าเพราะเสียงท้องมันเริ่มประท้วงดังขึ้นเรื่อยๆ ตั้งแต่เช้ายังไม่มีข้าวสักเม็ดตกถึงท้องเลย “ถ้างั้นไปหาซื้ออะไรกินกันนะ.. ไปหาแม่ผมด้วย”



“แม่ชานยอลขายอาหารอยู่หรอ”



“ครับ ขายกับแม่พี่จงอินนั่นแหละ” 



แบคฮยอนพยักหน้าแล้วลุกขึ้นยืน หันไปชวนไอ้จงอินมันก็บอกว่าขอนั่งอยู่นี่ดีกว่าเพราะกินอาหารฝีมือแม่ตัวเองจนเบื่อแล้ว แบคฮยอนก็เลยเดินตามหลังชานยอลต้อยๆไปยังซุ้มขายอาหารที่มีตั้งหลายซุ้ม แล้วที่น่าทึ่งคือชานยอลโค้งทักทายพวกป้าๆเกือบทุกซุ้ม



“ชานยอลรู้จักทุกคนเลยหรอ”



“ครับ พวกนี้เพื่อนแม่ทั้งนั้นเลย.. โอ๊ะ ป้ายอนอาสวัสดีครับ” ยังไม่ทันขาดคำก็โค้งให้คุณป้าที่ขายต๊อกไปหนหนึ่ง เธอเองก็ยิ้มให้ชานยอล รวมทั้งเผื่อแผ่ยิ้มนั้นให้แบคฮยอนด้วยเช่นกัน



“ใครน่ะชานยอล หน้าตาน่ารักเชียว”




“ใช่ไหมล่ะครับ ป้าคิดเหมือนผมเด๊ะเลย” ชานยอลเหลือบตามองเขาแล้วระบายยิ้มออกมาพร้อมกับสายตาเจ้าเล่ห์ “นี่พี่แบคฮยอน ว่าที่แฟนผมน่ะป้า”



“ชานยอล!”



เด็กหนุ่มตัวสูงหัวเราะร่าเมื่อแกล้งพี่แบคฮยอนของเขาได้สำเร็จ คนตัวเล็กหันไปโบกไม้โบกมือ รีบแก้ข่าวพร้อมกับหน้าที่แดงปลั่ง แล้วก็ยิ่งแดงเข้าไปอีกเมื่อป้าแกตักต๊อกบกกีใส่ถาดแล้วยื่นใส่มือเขา



​“อะ ป้าให้ฟรี ฉลองคู่รักคู่ใหม่ของหมู่บ้าน”



เพี้ยนกันไปหมดแล้ว ให้ตาย!



แบคฮยอนรีบเดินหนีออกมาเพราะไม่อยากโดนแซวไปมากกว่านี้ แค่นี้ก็โดนหัวเราะไล่หลังจนหน้าแทบจะระเบิดอยู่แล้ว ไอ้เด็กตัวสูงก็รีบเดินตามมาโดยไม่ได้ทิ้งระยะห่างไกล ก่อนจะยื่นหน้าเข้ามาในกรอบสายตาของเขา



“แน่ะ เขินอีกแล้ว” ชานยอลยิ้มกริ่ม “หน้าพี่แดงยิ่งกว่าซอสราดต๊อกอีกรู้ตัวไหม”



แบคฮยอนไม่ตอบแต่หันไปค้อนให้ไอ้เด็กตัวสูงทีหนึ่ง เขาจิ้มต๊อกยัดเข้าปากแก้เขิน แล้วไอ้ที่ขมวดคิ้วให้ดูเหมือนไม่พอใจน่ะ ก็แก้เขินเช่นเดียวกัน



เรื่องนี้ชานยอลก็รู้



“ถึงซุ้มแม่ผมแล้ว” เด็กหนุ่มเดินนำเร็วๆไปยังซุ้มของแม่ชานยอลที่ว่า แบคฮยอนรู้สึกประหม่าไปหมดจนต้องหยุดเดินเพื่อกลืนต๊อกลงคอให้เรียบร้อย ก่อนจะเดินไปยังซุ้มที่เด็กรีทรีฟเวอร์กำลังยืนทักทายอยู่



เขาเห็นแล้วว่ามีผู้หญิงวัยกลางคนที่ดูเด็กกว่าแม่ของเขาสองสามปีกำลังยืนอยู่ตรงซุ้มที่ขายคิมบับ เธอมีรอยยิ้มติดที่ใบหน้าตลอดเวลา แถมหน้าตาก็เหมือนกับชานยอลเปี๊ยบอย่างกับแกะมาไม่มีผิด



“เอ่อ.. สวัสดีครับ” เขาโค้งให้เธอด้วยความสุภาพเมื่อเธอมองมา



“สวัสดีจ้ะ” ซึ่งเธอก็ค้อมหัวรับการทักทายแล้วหันไปถามชานยอล “คนนี้หรอที่ลูกเคยพูดถึง”



เด็กตัวสูงพยักหน้าแล้วจึงหันมามองเขา “นี่แม่ผมเอง.. ผมเล่าเรื่องพี่ให้แม่ฟังบ่อยๆน่ะ”



ก็คงต้องเป็นแบบนั้นอยู่แล้ว ที่ชานยอลเคยบอกว่ามักจะเล่าเรื่องราวในแต่ละวันให้แม่ฟังตลอดเห็นว่าจะจริง แบคฮยอนไม่เห็นว่ามันผิดอะไรที่ในเรื่องราวเหล่านั้นของชานยอลจะมีเขาอยู่ด้วย



แต่ไอ้เด็กคนนี้มันจะเล่าถึงเขาในทางไหนบ้างเนี่ย



“เขาเล่าอะไรให้คุณน้าฟังบ้างหรอครับ” แบคฮยอนถาม



“อ้อ.. ก็เรื่องทั่วๆไปแหละจ้ะ”



“……….”



“เขาบอกว่าหนูเป็นนักศึกษา แล้วก็เป็นคุณครูที่ปรึกษาให้ห้องเขาชั่วคราว บอกว่าเขาขี่มอเตอร์ไซค์ไปรับหนูทุกเช้า แล้วก็ชวนหนูเล่นเกมด้วย” เธอยิ้มบางๆให้กับเขา แล้วจึงพูดต่อ “ที่สำคัญ เขาบอกว่าเขาชอบหนู”



แบคฮยอนนิ่งไปนิดหนึ่งเมื่อได้ยินแบบนั้น เขาเหลือบตามองเจ้าเด็กตัวสูงที่ก็ดูท่าทางประหม่าไม่แพ้กันเมื่อแม่พูดออกมา เขาไม่เคยรู้เลยว่าชานยอลจริงจังกับเรื่องของเรามากขนาดไหน จากตอนแรกที่คิดว่าเด็กคนนี้ก็แค่รู้สึกสนุกตามประสาเด็ก แต่ดูท่าว่ามันจะไม่ใช่แบบนั้นแล้ว



ชานยอลเล่าเรื่องของเขาให้แม่ฟังหมดเลย แถมยังกล้าบอกแม่ด้วยว่าเจ้าตัวชอบเขา



“แม่.. พูดแบบนี้ผมก็เขินแย่สิ” เด็กตัวสูงพูดแล้วยกมือเกาท้ายทอย



“เขินทำไมล่ะ ก็เราชอบพี่เขาจริงๆไม่ใช่หรือไง” คุณนายปาร์คหัวเราะเบาๆ “เอ้อแบคฮยอน ว่าแต่เย็นนี้ติดธุระที่ไหนหรือเปล่าจ๊ะ”



“ป.. เปล่าครับ เย็นนี้ผมว่าง”




“งั้นให้ชานยอลพาไปที่บ้านนะ เดี๋ยวน้าทำอาหารอร่อยๆให้ทาน”









 

เจ้าเด็กตัวสูงไปประจำที่เพื่อเตรียมตัวแข่งแล้ว ในขณะที่แบคฮยอนก็นั่งอยู่ตรงโต๊ะริมสระว่ายน้ำพร้อมกับอาหารที่วางจนเต็มโต๊ะจนเขาอิ่มจนพุงกาง




ตอนนี้การแข่งขันรายการท้ายๆกำลังดำเนิน บรรดาเด็กผู้หญิงรุ่นราวคราวเดียวกับชานยอลกระโดดตูมลงน้ำแล้วก็ว่ายกันยกใหญ่ เห็นท่าทางแต่ละคนก็ไม่ใช่นักกีฬาอาชีพหรอก แต่ก็มาแข่งเพื่อเอาสนุกเหมือนชานยอลกับจงอินมากกว่า



“พี่คะ”



 เสียงเล็กๆเรียกให้แบคฮยอนละสายตาออกมาจากสระว่ายน้ำเพื่อหันมาเจอเด็กน้อยตัวเล็กในชุดว่ายน้ำ ท่าทางจะเป็นเด็กประถมซึ่งเดินเข้ามาสะกิดเขา



“ว่าไงครับ มีอะไรหรือเปล่า” แบคฮยอนเองก็ลุกจากเก้าอี้ไปนั่งยองๆข้างหน้าเธอ 



“นี่ค่ะ” เธอว่าพร้อมกับยื่นกระดาษที่ถูกพับเป็นหลายทบให้เขา



“หือ.. อะไรหรอครับ”



“พี่ชานยอลบอกให้เอามาให้พี่ค่ะ”



แบคฮยอนขมวดคิ้วแล้วมองไอ้เด็กตัวสูงที่กำลังยืนคุยอยู่กับจงอินในสภาพกางเกงว่ายน้ำตัวเดียวกันทั้งคู่ ตอนนี้บรรดาสาวๆริมสระพากันวี้ดว้ายหุ่นของสองคนนั้นแล้วก็เรียกชื่อชานยอลเสียงดังจนเขานึกหมั่นไส้ขึ้นมาชอบกล



เปล่านะ ไม่ได้หึงอะไรสักหน่อย เขาหมั่นไส้เพราะอิจฉาหุ่นชานยอลเฉยๆหรอก



ร่างเล็กหยิบกระดาษดังกล่าวจากเด็กน้อยที่พอให้เขาเสร็จก็วิ่งกลับไปที่เดิม แบคฮยอนเปิดกระดาษดูก็พบว่าเป็นลายมือของชานยอลจริงๆ ไก่เขี่ยแต่พยายามทำให้ดูดีแบบนี้มีอยู่คนเดียวบนโลก




‘ของบนโต๊ะก็กินเยอะๆเลยนะ จะได้อ้วนๆ

เฮ้ย.. แต่ถ้าพี่อ้วนต้องน่ารักกว่านี้แล้วคนก็จะตามจีบพี่แข่งกับผม

ไม่ได้ๆ งั้นเปลี่ยนใจและ ตัวเท่านี้แหละ จะได้น่ารักให้ผมเห็นคนเดียว


ปล.จะแข่งแล้ว เชียร์ผมด้วยนะ สู้ๆ! ^0^’




แบคฮยอนหัวเราะออกมาเมื่อเห็นข้อความพวกนั้น เงยหน้ามองไอ้ตัวสูงที่กำลังจะสูงแซงหน้าจงอินก็เห็นว่าอีกฝ่ายมองมาทางเขาอยู่ก่อนแล้ว



แบคฮยอนชูสองนิ้วเป็นเชิงสู้ๆ ซึ่งชานยอลเองก็ส่งยิ้มแล้วพยักหน้ามาให้เช่นกัน



[เอาล่ะครับ สำหรับการแข่งขันรายการต่อไปท่าฟรีสไตล์รุ่นอายุไม่เกินยี่สิบสองปีชายนะครับ โอ้โห.. ดูหุ่นแต่ละคนซะก่อนครับ!]



บรรดาผู้เข้าแข่งขันพากันยืนประจำที่ของตัวเอง แบคฮยอนเห็นชานยอลแล้ว นี่น่าจะเป็นครั้งแรกที่เขาได้เห็นว่าอีกฝ่ายกำลังจะตั้งใจทำอะไรสักอย่าง



สีหน้าจริงจังของชานยอลบวกกับหุ่นแล้วมัน..



ช่างเถอะ



[ตอนนี้นักกีฬาทุกคนก็เข้าประจำที่ของตัวเองแล้วนะครับ]



เผลอแป๊บเดียวทางกรรมการก็นับให้สัญญาณ ก่อนบรรดาผู้เข้าแข่งขันจะกระโดดตูมลงน้ำพร้อมๆกัน ตอนที่อยู่ในสระแบคฮยอนเห็นชานยอลไม่ชัดเท่าไหร่หรอกแต่ก็พอจะรู้ว่าอีกฝ่ายอยู่ตรงลู่ที่สาม



ก่อนที่เขาจะเห็นชานยอลอีกทีตอนที่ศีรษะของไอ้เด็กตัวสูงโผล่พ้นน้ำเป็นคนแรกนั่นแหละ



[ปาร์คชานยอลลูกคุณนายปาร์คซอยสามทับหนึ่งชนะครับ!]



“เย้!”



กองเชียร์สาวๆของชานยอลซึ่งมีอยู่รอบสระว่ายน้ำพากันดีใจจนออกนอกหน้า ถัดจากชานยอลก็เป็นไอ้จงอินที่โผล่หัวพ้นน้ำขึ้นมาเป็นคนที่สอง แล้วก็เป็นคนอื่นๆตามลำดับ คนตัวเล็กยิ้มก่อนจะเดินเอาเสื้อคลุมสีขาวไปให้ชานยอลที่พาตัวเองขึ้นมาจากน้ำแล้ว



เหมือนกับว่าเราเดินมาเจอกันครึ่งทาง ชานยอลเองก็เสยผมที่เปียกน้ำก่อนจะเดินมาหาเขาเช่นเดียวกัน มือหนาๆยื่นมารับผ้าคลุมนั่นไป



“ไง ผมว่ายน้ำเท่ป่ะ” เดินมาถึงก็ยักคิ้วขี้โม้ก่อนเลยเป็นอันดับแรกจนแบคยอนหมั่นไส้ “ผมว่ายชนะไอ้จงอินเป็นครั้งแรกในชีวิตเลยนะ ต้องเป็นเพราะว่าพี่มาเชียร์แน่ๆเลย”



“เพราะไอ้จงอินมันแก่แล้วต่างหาก”



“เออ ท่าทางจะใช่” ชานยอลหัวเราะเบาๆ “แล้วในโอกาสที่ผมชนะ พี่จะให้อะไรผม”



“ต้องให้อะไรด้วยหรอ พี่ไม่ได้บอกไว้สักหน่อยว่าจะให้”



“โห.. แต่วันนี้ผมเท่มากเลยนะ แถมยังเก่งด้วย จะไม่ให้อะไรเลยจริงๆหรอ” พูดเยินยอตัวเองเสร็จสรรพไม่พอ ยังหันมาถามเขาอีก “งั้นพี่ว่าผมเก่งไหม”



ไม่รู้จะตอบยังไงไม่ให้ไอ้เด็กรีทรีฟเวอร์ซึ่งตัวเปียกเป็นลูกหมาตกน้ำตรงหน้าได้ใจดี จะว่าไม่เก่งก็ออกจะใจร้ายไปหน่อย แถมชานยอลก็ต้องรู้แน่ว่ามันขัดกับความเป็นจริงเพราะเจ้าตัวชนะในวันนี้



“เออ.. ได้ที่หนึ่งก็ต้องเก่งอยู่แล้วสิ”



“จริงหรือเปล่า”



ชานยอลเลิกคิ้วก่อนจะยิ้มกริ่มจนแบคฮยอนรู้สึกแปลกๆ ไม่รู้มันจะมาไม้ไหน จะอุ้มเขาแล้วโยนลงสระว่ายน้ำข้างๆเป็นการแกล้งไหม หรือจะทำอะไรที่พิสดารกว่านั้น



แต่สิ่งที่จะเกิดขึ้นต่อไปนี้ต้องไม่ใช่เรื่องธรรมดาแน่ๆ




“งั้นผมเก่งพอที่จะเป็นแฟนพี่หรือยังครับ”



ว่าแล้ว




ว่าแล้วไง.. ไอ้เด็กคนนี้










TALK:

ชอบหยอดพี่เขาตลอดเลยนะคะเด็กคนนี้

ตอนหน้าพาไปทัวร์บ้านชานยอล ฮูเร่~

ปล.ได้กลิ่นมาม่าไหม รสต้มยำกุ้ง




#teenyweenyCB 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 64 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,575 ความคิดเห็น

  1. #1549 บบตพ ♡ (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2561 / 17:19
    อย่าม่าหนักเลย ถึงแม้เราจะชอบรสต้มยำกุ้งก็ตาม...... แง ;-;
    #1,549
    0
  2. #1518 jjsksh24 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 4 มีนาคม 2561 / 10:58
    ไม่อ่ะ เรื่องนี้มันแปลกๆที่ต้องรอให้แบคมาเป็นพยานอะไรนั่น นี่สงสัยว่ามันต้องพีคตอนท้ายๆแน่ๆอะว่า ชานยอลต้องถูกหมั้นกับแบคอะ
    #1,518
    0
  3. #1485 Primchidap (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2560 / 09:43
    แน่ๆเลย พ่อชานยอลไม่ให่มีแฟนเพราะจะนัดดูตัวกับลูกเลี้ยงของแม่แบคแน่ๆ ม่าปูมาขนาดนี้
    #1,485
    0
  4. #1484 Primchidap (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2560 / 09:43
    แน่ๆเลย พ่อชานยอลไม่ให่มีแฟนเพราะจะนัดดูตัวกับลูกเลี้ยงของแม่แบคแน่ๆ ม่าปูมาขนาดนี้
    #1,484
    0
  5. #1476 -FL- (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 20 กันยายน 2560 / 09:10
    โอ้ยรุกทุกเม็ดเต็มๆคำ555555
    #1,476
    0
  6. #1444 dark chocolate (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2560 / 02:34
    แหลลูกกกกก เอาทุกเม็ดจริงๆนะตาคนนี้ 55555 เขินอะตอนพาไปหาแม่ // นัดของพ่อชานยอลกับแม่แบคฮยอนสอดคล้องกันจริงๆด้วย อย่าให้ชานยอลกับน้องสาวแบคเป็นคู่หมั้นกันเลยนะคะ พลีสสสส
    #1,444
    0
  7. #1421 pcy921 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2560 / 14:42
    หยอดจี้งงงงงงงงงงงง
    #1,421
    0
  8. #1404 GBright˙ω˙ (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 30 เมษายน 2560 / 00:10
    หยอกตัลลอดดดด
    #1,404
    0
  9. #1376 tawann_614 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 23 เมษายน 2560 / 13:50
    ตายยยยยๆๆๆๆ
    #1,376
    0
  10. #1337 PINKLAND (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 2 เมษายน 2560 / 15:10
    บ้านขายขนมครกหรอชานยอล หยอดพี่เขาจัง 555555555555
    #1,337
    0
  11. #1303 somruethai1307 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 18 มีนาคม 2560 / 22:25
    พอแล้วมาๆเป็นแฟนพี่มา
    #1,303
    0
  12. #1257 bbbbbbbys (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 6 มีนาคม 2560 / 23:24
    หยอดอะไรขนาดน้านนนนนนน
    #1,257
    0
  13. #1240 nsjcbw. (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 1 มีนาคม 2560 / 16:15
    กรี๊สสส เป็นแฟนกันๆๆ ปล.นี่คิดว่าเรื่องสัญญาของพ่อชานยอลน่าจะเกี่ยวข้องกับครอบครัวพี่แบคอ่ะ งืออ
    #1,240
    0
  14. #1235 ` DieKatze (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 1 มีนาคม 2560 / 10:34
    ง่อวววววววว.....
    #1,235
    0
  15. #1131 ARMMOMII |♡ (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2560 / 23:15
    ชานยอลน่ารักจัง เป็นเมะที่โครตน่ารักกกกกก ส่วนแบคก็โครตเป็นเคะที่นิสัยเมะๆ ชอบๆ 555555555555
    #1,131
    0
  16. #1117 i-squid (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2560 / 19:46
    ชานยอลแอบจ้างให้จงอินแพ้ป่าวเนี่ย 5555 // สู้สู้นะคะไรต์
    #1,117
    0
  17. #1084 Chopoom94 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2560 / 17:52
    เป็นเลย เป็นเลย เป็นเลย เชียร์นานแล้ว 
    #1,084
    0
  18. #909 เบนเบน24 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2560 / 00:55
    ไม่อยากกินมาม่าเลยค่ะแงงงง
    #909
    0
  19. #780 MindCB (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2560 / 17:03
    อย่าบอกนะว่าน้องสาวแบคฮยอนกับชานยอล....ใช่ๆไหม ไม่เอานะ!!
    #780
    0
  20. #771 pxxmch (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 30 มกราคม 2560 / 20:19
    -เด็กคนนี้ ฮือออออออ
    #771
    0
  21. #744 `อริศรา (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 29 มกราคม 2560 / 19:29
    ฟหหดเเ้่าาสสวว่ดดกหหดเาววปุาอป่ท้ยไำพะุีรนยบลชขจึัตคถภผปแอิืทใ
    #744
    0
  22. #668 Patcharawalai2000 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 28 มกราคม 2560 / 01:19
    อ่อมมาาาาาา เขินนนนนนน
    #668
    0
  23. #666 infri (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 28 มกราคม 2560 / 01:01
    น่ารักมากๆเลย
    #666
    0
  24. #665 HYUNINKAI (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 28 มกราคม 2560 / 00:41
    โอ้ยยยยยยย ตายแล้ววววว ใจเอ้ยใจเอยยยย
    #665
    0
  25. #663 mammoe (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 27 มกราคม 2560 / 23:06
    เป็นเถอะะะ
    #663
    0