บทนำ
ตอนนี้สิ่งที่ทำให้ฉันรู้สึกมีความสุขคือการที่ได้มองคนที่ตัวเองแอบรักอยู่ห่างๆ โดยที่เขาไม่รู้ตัวเอง อย่างนี้เขาจะเรียกว่าความสุขไหมนะ ในสายตาฉันดูเขาเป็นคนนิสัยดี สุภาพและก็อ่อนโยนเสมอเวลาอยู่กับเพื่อนๆผู้หญิงของเขา
นี้บิว แกแอบมองเขาอย่างนี้ไม่เบื่อบ้างเหรอ เพื่อนสนิทของฉันถาม
ไม่นี้ ฉันตอบ
ทำไมไม่เข้าไปบอกว่ารักเขาซะเลยล่ะ แกแอบมองเขามากี่ปีแล้ว
ตั้งแต่ ม.3
ตอนนี้แกและเขาอยู่ ม.6 แล้วนะ กล้าๆหน่อยซิ ลืมแนะนำไปคะ เพื่อนฉันคนนี้ก้อยคะ
ฉันไม่กล้านี้ อีกอย่างเขาอาจจะมีแฟนแล้วก็ได้ ฉันบอก
ตั้งแต่แกแอบมองเขามา เคยเห็นเขาควงผู้หญิงคนไหนไหม นั้นซิ
ไม่เคย
แปลว่าเขายังโสด แกก็จีบเขาไปเลย พูดง่ายจัง
ฉันเป็นผู้หญิงนะ
ใครเถียงแกล่ะ เพื่อนบ้า
บิว หมอนั้นเดินมาทางนี้แล้ว ก้อยว่าฉันหันไปจริงด้วยทำไงดี ฉันรีบจะเดินหนีแต่ไอ้เพื่อนบ้าก็ผลักฉันไปหาผู้ชายคนนั้นจนได้
ว๊าย เอะ ทำไมฉันไม่ล้มนะ แต่ดูเหมือนว่าจะมีใครโอบฉันอยู่นะ
เป็นไรหรือเปล่าครับ ฉันเงยหน้ามองคนถาม
นาย
เรารู้จักกันมาก่อนหรือเปล่า เขาถามขึ้นมาอย่างสงสัย
เปล่า ขอบคุณนะที่ช่วยรับฉันไว้ ฉันบอกและจะรีบเดินหนีไป
ไม่บอกชื่อหน่อยเหรอ เผื่อเราจะได้เจอกันอีก เจอกันอีกเหรอ จะมีวันนั้นจริงๆเหรอ
ฉัน ฉันชื่อบิว ดูฉันกลายเป็นคนติดอ่างไปเลย
ฉันชื่อนิกนะ ทีหลังก็เดินดีๆนะ นิกบอกและก็เดินจากไป ฉันได้แต่มองตามจนลับสายตา
เป็นไงบ้าง และตัวการก็ออกมา
แกทำอะไร ฉันตกใจหมดเลย ฉันว่า
มันก็ทำให้แกได้ใกล้ชิดกับเขานี้ ยังมีน่ามาพูดอีก แต่ฉันก็ดีใจที่อย่างน้อยได้รู้จักชื่อเขา ยินดีที่ได้รู้จักนะนิก ฉันยิ้มกับตัวเอ
ข้อความที่โพสจะต้องไม่น้อยกว่า {{min_t_comment}} ตัวอักษรและไม่เกิน {{max_t_comment}} ตัวอักษร
กรอกชื่อด้วยนะ
_________
กรอกข้อมูลในช่องต่อไปนี้ไม่ครบ
หรือข้อมูลผิดพลาดครับ :
_____________________________
ช่วยกรอกอีกครั้งนะครับ
กรุณากรอกรหัสความปลอดภัย
ความคิดเห็น