{KIHAE} Acc!deNT@lly บังเอิญ โลกกลม (หรือ) พรหมลิขิต ?

ตอนที่ 47 : {Accidentally}=[31]-[ละครสามรส (ภาคจบ)]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,460
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    17 เม.ย. 53

                เช้าวันนี้ ผู้ร่วมเดินทางทั้งหกคน ดูท่าว่าจะตื่นมารับรุ่งอรุณกันคนละอารมณ์เลย อย่างเช่นคิบอมกับทงเฮ ก็เดินอิงแอบกันลงมาจากห้อง

 

                ส่วนซีวอนกับฮยอคแจก็เกี่ยวคอกันมาแบบที่เคยทำประจำ แต่ที่ดูจะเหนือจากความคาดหมายของทุกคน ก็คงจะเป็นชางมินและมินโฮ

 

                จับมือกันเดินลงมา!!!!

 

                นี่ชั้นตาฝาดรึเปล่าเนี่ย... ทงเฮถึงกับต้องพูดออกมา

 

                นั่นสิทงเฮ... คิบอมที่ยืนอยู่ข้างๆก็อดพูดออกมาไม่ได้

 

                ฮึ่ย!! จะจับไปถึงไหนปล่อยชั้น...ผม..นะ มินโฮพยายามจะสะบัดมือออก

 

                ก็คนเป็นแฟนกันนี่นา...จับมือกันมันผิดตรงไหน? ชางมินยิ้มยียวน

 

                นาย!!!”

 

                ชางมินก้มหน้าลงมามอง

 

                นาย? แล้วทวนคำซ้ำ

 

                เอ่อ...พี่ชางมิน มินโฮล่ะอยากจะกัดลิ้นตาย

 

                ฮะฮะ... ชางมินยิ้มอย่างชอบใจ

 

                เอาล่ะ...ไปกันเถอะๆ... ซีวอนตัดบทและออกเดินนำหน้าไปเพื่อตรงไปยังไร่องุ่นที่เรียงรายกันเป็นระเบียบอย่างสวยงาม

 

                พวงผลไม้สีแดงอมม่วง ราวกับว่าส่องแสงประกายออกมา

 

                ว้าว....น่ากินจังเลย มินโฮถึงกับเผลอกระตุกมือชางมินอย่างดีใจ

 

                ผมทานได้มั้ยฮะ? ชางมินหันไปถามฮยอคแจ

 

                ตามสบาย...ถ้ากระเพาะพวกนายเหมาทั้งไร่ชั้นได้ก็เอา... ฮยอคแจยิ้ม

 

                ขอบคุณคร้าบ!” ชางมินพามินโฮวิ่งออกไปอีกทาง พร้อมกับเสียงที่เถียงกันไปตลอดทาง

 

                นับถือชางมินจริงๆเลยนะ ซีวอนยกมือขึ้นแตะไหล่คิบอมที่ยืนอึ้งกับฝีมือของเพื่อนตัวเอง

 

                สุดยอด... เด็กเมกาล่ะนับถือจริงๆ

 

                วางแผนอะไรกันอีกล่ะ พวกนายสองคนน่ะ ทงเฮเดินเข้ามามองใกล้ๆ

 

                เปล่านี่ครับ ทงเฮ... คิบอมหันมายิ้มให้

 

                ทำไมเรียกชื่อแฟนชั้น ไม่มีคำว่าฮยองล่ะ ฮยอคแจเดินเข้ามาร่วมวงอีกที

 

                เพราะไม่จำเป็น คิบอมหันไปยักคิ้วใส่

 

                = =;; ?

 

                ฮยอคแจหันไปทำหน้างงใส่ทงเฮ

 

                เอ่อ..... ทงเฮมีสีหน้าลำบากใจ

 

                ไอ้เตี้ย...กูไปดูชางมินกับมินโฮ แปบนะ...เสียงเงียบไปล่ะ ฆ่าหมกเถาองุ่นเราตายรึยังก็ไม่รู้ ซีวอนพูดออกมาบ้าง

 

                ไปดิ มาบอกกูทำไม ฮยอคแจกวนกลับ

 

                ไม่มีกูแล้วจะรู้สึก... ซีวอนพูดแล้ววิ่งออกไป

 

                ช่าย...ไม่มีพี่ซีวอนจะรู้สึก คิบอมพูดย้ำ

 

                เดี๋ยวเถอะ!” ฮยอคแจเงื้อหมัดขึ้นมา

 

                ถ้าพี่ทำอะไรผม ผมจะบอกพี่ซีวอนว่าพี่กับทงเฮเลิกกันแล้ว คิบอมยักคิ้วอย่างเป็นต่อ

 

                = [ ] =!!!

 

                ฮยอคแจอ้าปากค้าง แล้วหันไปมองทงเฮทันที

 

                แหะๆ... ทงเฮเสมองไปทางอื่น

 

                นายหักหลังชั้น!”

 

                คือชั้น.... ทงเฮกำลังหาข้อแก้ตัวสวยๆ แต่มันก็ไม่มีเลยแฮะ

 

                เอาน่า...ผมไม่บอกพี่ซีวอนหรอกคิบอมยิ้ม

 

                น่าไว้ใจมากเลยล่ะ ฮยอคแจประชด

 

                ก็บอกพี่เค้าไปสิครับ เก็บไว้ทำไม เลิกกันแล้วก็ดีออก ผมยังชอบเลย

 

                ก็นายชอบทงเฮนิ... ฮยอคแจพูดตรงๆ

 

                พูดอีกก็ถูกอีก

 

                ขอร้องล่ะ...สำนึกนิดนึงก็ดีนะ ว่าชั้นเองก็ยืนอยู่ตรงนี้ จะมุดดินได้อยู่แล้ว

 

                โธ่...ก็ผมพูดเรื่องจริงนี่นา ผมชอบทงเฮนะ คิบอมเดินไปคว้าข้อมือทงเฮมากุมเอาไว้

 

                หมั่นไส้!” ฮยอคแจสะบัดหน้าหนี

 

                แต่ผมพูดจริงๆนะครับ...บอกพี่ซีวอนเถอะ คิบอมยิ้ม

 

                ไม่เอา...ชั้นกลัว... ฮยอคแจพูด

 

                ไม่สงสารพี่ซีวอนหรอครับ? ผมน่ะแค่เก็บไว้เดือนเดียวก็จะบ้าแล้ว พี่ซีวอนเก็บมาตั้งแต่รู้จักคำว่ารัก เจ๋งมากเลยล่ะ

 

                ชั้นเห็นด้วยนะ...ฮยอคแจ ทงเฮใช้มือข้างที่ว่างบีบมือฮยอคแจไว้

 

                ปล่อยนะ! ผมหวง คิบอมดึงมือนั้นออก

 

                = =”

 

                อย่าให้มันเกินไปก็ดีนะ ฮยอคแจแขวะ

 

                ก็ของๆผม ผมหวงนี่นา...

 

                ทงเฮเลยจัดการบิดหูเข้าให้

 

                ใครเป็นของๆนายกันห๊า!”

 

                อะ...โอ๊ย...ทงเฮ...ผมเจ็บ...โอ๊ย... เด็กเมการ้องโอดโอย

 

                เจ็บแล้วก็จำซะบ้าง!” ทงเฮเอ็ด

 

                ฮะฮะ เหมาะสมกันแล้วล่ะ...พวกนายน่ะ ฮยอคแจยิ้มบางๆ แล้วเดินเสออกไปอีกทาง ปล่อยให้สองคนนี้ได้งอนง้อกันต่อไป

 

                จะอยู่เป็นก้างขวางคอคงไม่ดี

 

ทางด้านซีวอน

 

                ร่างสูงเดินมาจนใกล้จะถึงจุดที่สองคนนั้นยืนอยู่ ก็กอดอกมองอยู่ห่างๆ ไม่เข้าไปยุ่งจะดีกว่านะ

 

                ไอ้พี่ไดโนเสาร์ ปล่อยนะ! มากอดทำไม มินโฮเอ็ดเมื่อชางมินเอื้อมมือมาโอบเอวตัวเองเอาไว้

 

                ความสุขอ่ะ...ใครจะทำไม ชางมินกระชับอ้อมแขนให้แน่นกว่าเดิมอีก

 

                ชิส์!” มินโฮสะบัดหน้าหนี

 

                ไม่เอาน่า...มาเที่ยวก็ยิ้มซะบ้าง อยู่กับชั้นมันทุกข์มากเลยรึไง ชางมินว่าแล้วก็เด็ดลูกองุ่นเข้าปาก

 

                เพิ่งจะรู้ตัวรึไง มินโฮบ่นอุบอิบ

 

                นั่นมันปัญหาของนาย นายทุกข์ก็ช่างสิ แต่ชั้นมีความสุขมากกกกกก

 

                หน้าด้าน...อุ๊บ!” มินโฮเบิกตากว้างเมื่อร่างที่สูงกว่าก้มลงมาปิดปากเค้าซะแล้ว

 

                อื๊ออ!” เด็กหนุ่มผลักคนที่โตกว่าออกจนสำเร็จ

 

                บอกแล้วใช่มั้ยล่ะ...ว่าถ้าพูดไม่ดีจะโดนจูบ

 

                ก็ชั้น!...เอ่อ...ผม...ไม่ชอบนี่นา

 

                แต่ชั้นชอบ นี่คือข้อสรุป จบประเด็นไป

 

                แต่...อ๊ะ... จะพูดเถียงก็ไม่ได้เพราะชางมินยัดองุ่นใส่ปากมาซะแล้ว

 

                สงบศึกกันก่อนสักวันคงไม่เป็นไรมั้ง

 

 

                มาแอบดูคนอื่นแบบนี้ไม่ดีเลยนะ... เสียงที่ดังขึ้นมาจากด้านหลัง ทำให้ซีวอนที่ยิ้มบางๆต้องหันหลังกลับไปมอง

 

                ตามมาทำไม? เอ่ยถาม

 

                เปล๊า! กูก็แค่บังเอิญจะเดินผ่านตรงนี้เฉยๆ ไม่ได้เรอะ?

 

                กูก็ยังไม่ได้ว่าอะไรเลย ซีวอนตอบ

 

                ฮยอคแจเงยหน้าสบตาซีวอน แล้วก็นึกถึงคำพูดของคิบอมที่เพิ่งจะได้ยินมาเมื่อไม่ถึงสิบนาทีที่แล้ว

 

                ไม่สงสารพี่ซีวอนหรอครับ? ผมน่ะแค่เก็บไว้เดือนเดียวก็จะบ้าแล้ว พี่ซีวอนเก็บมาตั้งแต่รู้จักคำว่ารัก เจ๋งมากเลยล่ะ

 

          มองหน้ากูอีกแล้ว... ซีวอนถาม

 

                ก็กูอยากมอง...กูก็จะมอง ฮยอคแจยิ้มแล้วเดินเข้าไปจูงมือซีวอนเดินไปอีกทางด้วยกัน

 

                เหมือนไม่ได้กลับมาที่นี่นานเลยเนอะ ฮยอคแจมองความสำเร็จของไร่นี้แล้วก็ยิ้มบางๆ ไร่ที่เป็นสมบัติร่วมกันระหว่างสองตระกูล ของขวัญที่เป็นสิ่งล้ำค่าของซีวอนและฮยอคแจ

 

                มันยังคงงดงามอยู่เสมอ

 

                นั่นสิ...สองสามปีได้แล้วมั้ง... ซีวอนเองก็ยังคงมีความทรงจำดีๆกับที่นี่มากมาย

 

                มึง.... ฮยอคแจกระตุกมือเพื่อนให้หยุดเดิน

 

                อะไร...

 

                ขี่หลังๆ....

 

                หนัก... ซีวอนพูดก่อนจะออกเดินต่อ

 

                ไอ้งก!!!” ฮยอคแจด่าไล่หลัง ก่อนจะอมยิ้มเมื่อร่างสูงเดินต่อไปได้อีกสองสามก้าว ก็ลดตัวนั่งลง

 

                ขึ้นมา...

 

                ร่างบางจึงวิ่งดุ๊กดิ๊กๆ รีบขึ้นไปบนหลังเพื่อนทันที

 

                เห็นมั้ย...ตัวกูเบาจะตาย... ฮยอคแจใช้สองมือโอบรอบคอเพื่อนเอาไว้แน่น

 

                กินให้มันเยอะๆหน่อย ผอมเกินไปแล้วนะ... ซีวอนเอ็ด

 

                เดี๋ยวกูอ้วน มึงก็บ่นกูอีก

 

                แบบนี้จะไปมีแรงสู้กับใครเค้าได้

 

                ทำไมกูต้องสู้ ในเมื่อมีมึงอยู่ด้วย ยังไงก็ไม่มีใครกล้าทำอะไรกูอยู่แล้วล่ะ ร่างบางยิ้มจนตาหยี

 

                ฮะฮะ...ไอ้ไก่เน่าเอ๊ย... อยากจะเถียงมันก็เถียงไม่ออก ก็เรื่องจริงทั้งนั้นเลยนี่นา ที่พูดออกมา

 

                มึง..... ฮยอคแจเรียกอีกครั้ง ขณะที่ซีวอนออกเดินวนไปมาแถวๆนั้น

 

                หืม?

 

                เปล่า...

 

                ซีวอนยักไหล่เล็กน้อย แล้วก็ไม่ได้สนใจอะไร

 

                มึง... เรียกอีกที

 

                อะไร?

 

                เปล่า...

 

                นี่จะกวนตีนกันใช่มั้ยเนี่ย? ซีวอนคิ้วขมวดเข้าหากัน

 

                เปล่าซะหน่อย...ก็กูแค่อยากรู้...ว่ามึงยังสนใจกูใช่มั้ย แค่นั้นเอง ทำไมต้องดุกันด้วย ฮยอคแจทำเสียงน้อยใจ

 

                ซีวอนหยุดเดิมแล้วก็ยิ้มพร้อมส่ายหัวให้กับคนบนหลังตัวเอง

 

                ต๊องจริงๆเลยนะมึง

 

                ว่ากูทำไมเล่า!...ก็มึง...อุ๊บ...

 

                ...จุ๊บ!...

 

                ฮยอคแจที่โน้มคอไปข้างหน้า จังหวะเดียวกับที่ซีวอนเอี้ยวหน้ากลับมาพอดี ริมฝีปากจึงแนบสนิทต่อกัน

 

                ฮยอคแจเบิกตากว้างด้วยความตกใจ ก่อนจะหลับตาพริ้มปล่อยตัว ปล่อยใจ รวมทั้งอารมณ์ไปกับสิ่งที่กำลังเกิดขึ้นในตอนนี้ ให้หัวใจมันนำพาทุกความรู้สึกหล่อหลอมกันเป็นเค้าทั้งสองคน

 

                ไร้ซึ่งคำพูดใดๆเมื่อร่างสูงส่งลิ้นหนาเข้ามาทักทาย และได้รับการต้อนรับอย่างดีจากร่างบางที่ส่งเสียงกระเส่าเร่งเร้าให้อีกฝ่ายได้รุกล้ำเข้ามาแนบสนิทกัน

 

                และแม้ว่าว่าจะถอนริมฝีปากออกจากกันแล้ว แต่ก็ยังไม่มีใครพูดอะไรออกมา ร่างบางทำเพียงกระชับอ้อมแขนให้โอบกอดซีวอนมากขึ้น ส่วนร่างสูงเอง ก็ก้าวเดินต่อไปช้าๆแต่มั่นคง

 

 

 

                ทงเฮว่า...พี่ฮยอคแจจะตัดสินใจยังไง คิบอมถามขณะที่กำลังเดินจับมือสาว(?)มกโพเดินชิมองุ่นสดๆจากเถา

 

                ไม่รุ้สิ...แต่ชั้นว่าเค้าจะต้องเลือกทางที่เค้าคิดว่ามันดีที่สุดนั่นล่ะ ทงเฮว่าแล้วก็เด็ดองุ่นเข้าปากตัวเอง

 

                “the best way งั้นหรอ... คิบอมเผลอพูดเป็นภาษาอังกฤษออกมา

 

                หืม?... ทงเฮหันไปมอง

 

                “The best way แปลว่าหนทางที่ดีที่สุดน่ะครับ คิบอมอธิบาย

 

                อ่อ... ทงเฮพยักหน้าอย่างเข้าใจ

 

                แล้วไอ้นี่...ภาษาอังกฤษเค้าเรียกว่าอะไรรู้มั้ย? คิบอมหยิบลูกองุ่นขึ้นมาชูให้ทงเฮดู

 

                โธ่! แค่นี้ชั้นรู้น่า...G-R-A-P-E เกรป องุ่นใช่มั้ยล่ะ ทงเฮพูด

 

                เก่งมาก...อ่ะ รางวัล คิบอมจัดการส่งองุ่นลูกนั้นใส่ปากของทงเฮ

 

                ร่างบางชูสองนิ้วด้วยความภูมิใจ

 

                แล้วไร่องุ่นล่ะ เรียกว่า?

 

                ชิว์ ชิวๆ Grape park ไง ทงเฮยืดอกตอบ

 

                ผิด....

 

                = =;;

 

          ถ้าอย่างนั้น...องุ่นก็คือ Grape สวนก็คือ Garden อ้อ! รู้แล้วล่ะ ไร่องุ่นก็คือ Grape garden ใช่มั้ยล่ะ ทงเฮใช้น้ำเสียงที่มั่นใจว่าตัวเองจะต้องถูกแน่ๆล้านเปอร์เซ็นต์

 

                ผิด...

 

                = [ ] =!!!

 

                ผิดได้ยังไงอ้ะ!” ร่างบางทำหน้าเสียดายมากๆ

 

                ก่อนอื่น ผมจะต้องบอกก่อนว่า Park น่ะแปลว่าสวนประเภทสวนสาธารณะครับ ส่วน Garden จะเป็นสวนในขนาดพื้นที่เล็กๆ อาจจะเป็นพวกที่ใช้ปลูกพืชผักสวนครัวอะไรประมาณนี้ โดยที่ไรองุ่นนั้น ที่ถูกต้องจะต้องใช้คำว่า Vineyard ครับ คำว่า Yard แปลว่าไร่ครับ

 

                ชิส์...ชั้นไม่ได้เรียนที่อเมริกาเหมือนนายนี่นา ม.ปลายที่นู่นคงจะสอนมาดีล่ะสิท่า ทงเฮพูดอย่างเซ็งๆ

 

                อ่า...ผมเรียนพวกนี้มาตั้งแต่ตอนเรียนประถมปีที่สองน่ะครับ

 

                = =” เซ็งว้อย!

 

                เออ! ไอ้คนเก่ง ทงเฮสะบัดมือหนี แล้วก้าวอาดๆไปตามทาง

 

                เกลียดๆๆๆๆๆๆ

 

                กูเกลียดภาษาอังกฤษ!!!

 

                โหย...งอนอะไรล่ะคร้าบ ยอโบ คิบอมต้องรีบวิ่งตาม

 

                ไม่ได้งอนเว้ย! ไม่ใช่ยอโบของใครด้วย ทงเฮเปลี่ยนจากเดินเร็วเป็นวิ่งในที่สุด

 

                แต่หนีไปได้สักพักก็ถูกคิบอมรวบตัวไว้ในอ้อมกอดจนได้

 

                ปล่อยนะ!” ร่างบางพยายามดิ้นให้หลุดออกจากอ้อมแขนที่ซ้อนทับตัวเองจากทางด้านหลัง

 

                ไม่ปล่อย.... คิบอมแกล้งกระซิบใกล้ๆหูบาง จนทงเฮถึงกับขนลุกซู่

 

                ฮึ่ย!!!” เมื่อดิ้นไปก็ไม่มีผล ทงเฮจึงหยุดนิ่งแล้วสะบัดหน้าไปอีกด้านแทน

 

                ทงเฮนี่อ่อนไหวกับเรื่องภาษาจริงๆนะ ฮะฮะ... คิบอมยิ้ม

 

                อย่ามาหัวเราะเยาะชั้นนะ!” ทงเฮขู่ฟ่อ

 

                ผมสอนให้อีกคำเอามั้ย? ร่างสูงทำสายตาวิบวับ

 

                ไม่อยากเรียน!” ร่างบางตอบทันทีโดยที่ไม่ต้องคิด

 

                แต่ผมอยากให้ทงเฮรู้นี่นา

 

                คำว่าอะไรล่ะ?!”

 

                “I’ll love you until the end of time”

 

                ร่างสูงกระซิบเบาๆที่ข้างหูของร่างบาง พร้อมกับเลยไปจุมพิตที่แก้มเนียนด้วย

 

                ทงเฮถึงกับหน้าร้อนฉ่า...เค้าเข้าใจ...เค้าเคยได้ยินประโยคนี้จากในเพลง

 

                ผมจะรักคุณไปจนถึงวันสิ้นสุดของกาลเวลา...หรือเรียกง่ายๆว่าผมจะรักคุณตลอดไปนั่นเอง

 

                น่ารักเกินไปแล้วนะ...คิม คิบอม

 

                “Do you understand baby?” คิบอมถามย้ำอีกครั้ง

 

                “No, I’m sorry” ทงเฮตอบกลับบ้าง

 

                ก่อนจะดันตัวเองออกจากอ้อมกอดของคิบอม แล้ววิ่งหนีอีกครั้ง โดยที่เมื่อห่างออกไปประมาณสามสี่เมตรแล้วก็หันกลับมาตะโกนบอกเด็กจากแดนไกลว่า

 

                “Let you prove that your love is real”

 

                คิบอมมองตามแผ่นหลังของร่างบาง แล้วก็ยิ้มออกมา

 

                จะให้ผมพิสูจน์รักงั้นหรอ?...ฮะฮะ....

 

                อมยิ้มอยู่คนเดียวแบบนั้นอีกสักพัก ขายาวจึงก้าวเดินตามออกไปในเส้นทางที่ร่างบางดำเนินไปก่อนแล้ว

 

                Dear, I really love you.

 

                ที่รัก...ผมรักคุณจริงๆนะ

 

                Please trust me.

 

                ได้โปรด เชื่อผมเถอะ

 

***********************************************

ตอนที่ผ่านมาอาจจะนอกใจ(มาก)กับวอนฮยอคไปบ้าง แต่ขอเถอะ ตอนนี้เครซี่คิเฮ >/////<

รู้สึกว่า Skill ภาษาอังกฤษตัวเองยังพอทนอยู่ กรั๊กๆๆๆๆ

อ้อ! ลืมเลย สวัสดีปีใหม่ไทยนะครับผม! 13 เลขสวยกันเลยทีเดียว

ขอให้เที่ยวสงกรานต์อย่างสนุกและปลอดภัยนะครับผม!

มีฟิคเฉพาะกิจเรื่องใหม่ที่อยากจะมาแนะนำ แต่ยังไม่เอาลงเนตเลย

หลังสงกรานต์ค่อยว่ากัน ออกแนวสิบห้าตอนจบ ^^v ใครอยากอ่านบ้าง?

แอบเอาอิมเมจหนึ่งในตัวละคนมาให้ดู



ยังจำได้ไหม? จำได้รึเปล่า? อิอิ เตรียมตีตั๋วมุ่งหน้าสู่ลอนดอนกันจ้ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4,535 ความคิดเห็น

  1. #4495 HyukJewel (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 13 มีนาคม 2559 / 23:01
    นี่มาไร่องุ่นหรือไร่น้ำตาลจ๊ะ 
    หวานกันซะะะ
    #4,495
    0
  2. #4389 Mind-myy (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 23 เมษายน 2556 / 04:33
    น่ารักทุกคู่เลย
    #4,389
    0
  3. #4265 ภรรยาฮยอกแจ (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2555 / 14:33
    เต็มอิ่มกับ3คู่
    >< เฮ 55555 บอมแกน่าจะรู้ว่าเฮมัน...เอิ่ม ภาษาอังกฤษ นะ555
    #4,265
    0
  4. #4205 piggy-oun (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2555 / 16:28
    หวานแข่งกันเข้าไป
    ไม่มีใครน้อยหน้ากันเลยนะ
    #4,205
    0
  5. #4144 ลูกหลานป๋าเจ๊ (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2555 / 05:42
    แหม่ทีงี้นี่รู้ดีเลยนะเฮ

    ฮยอกแกบอกวอนไปเถอะ
    #4,144
    0
  6. #4047 OoMy (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2555 / 21:27
     อ๊ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
    #4,047
    0
  7. #3973 KIHAE*129 (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 22 เมษายน 2555 / 03:12
    น่ารักทุกคู่

    ฮยอกบอกวอนซะทีเห๊ฮะน่ะ

    กรี๊ดๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

    คิเฮ

    #3,973
    0
  8. #3919 I' Saru,, (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 7 เมษายน 2555 / 23:40
    แหมๆๆ ไหนว่าไม่รู้เรื่องอ่ะหมวย
    -V-
    น่ารักนะเนี่ย
    ฮยอกจะไม่บอกวอนจริงเหรอ
    ไม่สงสารวอนบ้างเหรอ
    *_*
    #3,919
    0
  9. #3859 Darker-40 (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 29 กุมภาพันธ์ 2555 / 17:36
    คิเฮ น่ารักเกิ๊น =,.=
    #3,859
    0
  10. #3820 Es^^ (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2555 / 20:29
    เขินแทนหมวยเฮ
    #3,820
    0
  11. #3542 [[Oo..~*VaLyn_KH*~..oO]] (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2554 / 12:04
    บทจะหวานก็หวานกันซ้า >///////<
    ปลาบปลื้มจริงๆๆให้ตายเถอะ
    #3,542
    0
  12. #3510 beer+++ (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2554 / 17:14
     มีแต่คู่แข่งกันหวานเลยน่าาาาาฮ่าๆๆๆๆๆเอาจายไปเลยให้เต็มๆๆๆ
    #3,510
    0
  13. #3477 sweet_memory (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2554 / 20:14
    คิมคิกับหมวยหวานหวานจริง คิคิ
    ยังคงติวภาษาอังกฤษอันแสนหวาน
    #3,477
    0
  14. #3418 geejajaa (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2554 / 17:16
    หวานมากตรงสอนภาษาอังกฤษกันนั่นแหละ

    บอมพยายามเข้านะ
    #3,418
    0
  15. #3313 lay-lalala (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2553 / 18:25
    ชอบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบ



    แบบนี้ชอบจริงจริง
    #3,313
    0
  16. #3274 MyKiBum (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2553 / 18:50

    ตอนนี้

    น่ารักทุกคู่

    ชอบจริงๆเล้ยยย

    ^^

    #3,274
    0
  17. #3172 KiHae_FF (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2553 / 00:28
    ภาษาอังกฤษมาอีกแล้ว

    เป็นรีดเดอร์ก็คงจะตอบเหมือนหมวย

    ใครจะเก่งเหมือนบอม
    #3,172
    0
  18. #2474 Mihona Akira (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2553 / 23:03
    โฮ่ยยยย น่ารักจริงๆเลยคิเฮ  ฮยอกวอน เอ้ยยย วอนฮยอกก็น่ารัก  คึๆๆๆ >///<
    #2,474
    0
  19. #2392 zzzzza1 (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2553 / 02:54
    หวานกันทุกคู่เลย
    คึๆ
    ฮยอกก็บอกวอนนี่ ไปเถอะ
    #2,392
    0
  20. #2380 Signkii (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2553 / 17:24
    ฉันเชื่อๆ  ทงเฮไม่เชื่อแต่ฉันเชื่อออออออออ



    ฮ่า   (เกี่ยวอะไรกับฉัน)
    #2,380
    0
  21. #2226 Intimate love (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 26 เมษายน 2553 / 22:53

    ครบทุกคู่ทุกรส หวานททุกคน

    #2,226
    0
  22. #2153 ใบเฟริน์ (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 24 เมษายน 2553 / 19:38
    หวานอ่ะ หวานมาก ชักอิฉาคู่คิเฮแล้วล่ะสิ
    #2,153
    0
  23. #2124 ple_129 (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 22 เมษายน 2553 / 10:13
    นึกว่าฮยอกจะบอกวอนเลย ฮึ่ย
    #2,124
    0
  24. #2071 OMOS (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 17 เมษายน 2553 / 20:21

    โอ้โห !!!  ~  ภาษาอังกฤษของเฮสุดยอดจริง ๆๆ ๆ 
    ในที่สุดเทอก้อพูดภาษาอังกฤษได้เเล้วววว ^^"

    #2,071
    0
  25. #2037 ปาร์คยอนอิน (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 17 เมษายน 2553 / 13:44
    อะโห่ด๊อง Grape park =สวนองุ่น

    ถ้าอย่างนั้น

    ไรท์เตอร์ของเราคงกลายเป็น China park แล้วล่ะ

    555+

    หวานจังเลยตอนนี้ รู้สึกจะหวานกว่าองุ่นของวอนฮยอคแล้วมั้ง
    #2,037
    0