{KIHAE} Acc!deNT@lly บังเอิญ โลกกลม (หรือ) พรหมลิขิต ?

ตอนที่ 46 : {Accidentally}=[30]-[108 & 129]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,460
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    7 เม.ย. 53

          ปัง!!!!” เสียงกระหน่ำที่ปิดประตู ก่อนที่ซีวอนจะก้าวตามเข้าไปทัน

 

                เฉียดหน้ากูไปเลยนะมึง ซีวอนที่เบรกทัน เปิดประตูเดินตามมาง้อไก่ขี้งอน

 

                มาทำไม!!!!” มองกันตาขวางเชียว

 

                มาเอาชุด เดี๋ยวจะไปนอนที่อื่น ซีวอนแกล้งเดินเข้าไปหยิบผ้าเช็ดตัว

 

                ที่ไหน!!!” ฮยอคแจหันมาถามทันที

 

                ก็มึงไม่ให้กูนอนด้วยนิ กูจะอยู่ทำไมล่ะ ซีวอนทำเสียงน้อยใจ

 

                มึงง่ะ!!!” ฮยอคแจสะบัดแขนขาไปมาอย่างขัดใจ

 

                มาอีกล่ะไอ้ท่าทางแบบนี้

 

                ซีวอนก็ยังคงไม่สนใจ นั่งลงที่ตู้เสื้อผ้า แล้วหยิบชุดนอนออกมาจัดเตรียมไปอาบน้ำ

 

                กรี๊ดดด!!!!” เยี่ยม...เมะที่ไหนเค้ากรี๊ดบ้าง

 

                ซีวอนกรอกตามองเพดานห้องอย่างทำใจ ถ้าถึงขั้นหลุดกรี๊ดแบบนี้คงหนัก งอนจริงหรอวะเนี่ย?

 

                กรี๊ดๆๆๆๆๆ ฮยอคแจเอามือปิดหูแล้วยิ่งส่งเสียงร้องออกมา

 

                เฮ้ย! หยุดๆ ซีวอนจะลุกขึ้นห้าม ก็ดันมีโทรศัพท์ขึ้นมาซะก่อน

 

                หยุดร้องก่อน หยุด...มีคนโทรมา ซีวอนรีบยกมือห้าม แล้วควานหาโทรศัพท์ออกมากดรับ

 

                ...... ปลายสายตอบกลับมา ฮยอคแจเองก็อยากรู้เหมือนกันว่าใครนะ

 

                อ้าว! วิคตอเรียว่าไง....ฮะฮะ ไม่ได้คุยกันนานเลย ซีวอนใช้มือข้างหนึ่งล้วงกระเป๋า แล้วคุยโทรศัพท์อย่างอารมณ์ดี

 

                ส่วนฮยอคแจ...

 

                ห๊ะ! วิคตอเรีย ยัยดาวเด่นประจำโรงเรียนที่เคยชอบไอ้ม้านี่น่ะหรอ?

 

                ไหนว่าไปเรียนต่อที่ฝรั่งเศสแล้วไง?

 

                อ้อ! จะมีช่วงกลับมาเกาหลีแล้วหรอ อื้ม...วันไหนล่ะ ให้ผมไปรับมั้ย? ซีวอนยังคงไม่รู้สึกถึงรังสีอำมหิตที่มันกำลังแผ่กระจายไปรอบๆห้อง

 

                ฮยอคแจกำหมัดแน่น...หนอย เมินกันเรอะ!

 

                ร่างบางตรงเข้าไปดึงมือถือออกมาจากมือของร่างสูงแล้วกรอกเสียงลงไป

 

                ไม่ต้องโทรมาอีกแล้วนะ! ไม่รู้รึไงรบกวนเวลาผัวเมียเค้าจะมีอะไรกันน่ะ!!!!” แล้วก็กดตัดสายโยนมือถือเครื่องแพงลงบนเตียงทันที

 

                OoO!!!!

 

                ซีวอนได้แต่อ้าปากค้าง มันไปกินอะไรมาวะเนี่ยวันนี้น่ะ

 

                มองอะไร! นอกใจกูมึงตาย!!!! ฮึ่ย! หงุดหงิดว้อย เมียนอกใจ!!!” ฮยอคแจเริ่มพูดจาไม่รู้เรื่องแล้วไง ร่างบางคว้าผ้าเช็ดตัวที่ซีวอนหยิบออกมาแล้วกระแทกเท้าเดินไปยังห้องน้ำทันที

 

                โห... ซีวอนยังได้แต่นิ่งอึ้ง ยืนโง่อยู่แบบนั้น

 

                ใครเป็นเมียมึง...ไอ้เตี้ย

 

                ฮยอคแจอาบน้ำไปได้สักพัก ก็เปิดประตูห้องน้ำออกมา พร้อมกับเสื้อกล้ามตัวโคร่งของซีวอน และกางเกงบ๊อกเซอร์ที่ใส่ประจำ

 

                ได้ข่าวว่างอนกูนะ...ผ้าก็ของกู เสื้อก็ของกู = =;;

 

                ยืนมองเชี่ยอะไร ไปอาบน้ำดิ แน่ะ...นักเลงอีก

 

                กูก็บอกแล้ว จะไปนอนที่อื่น

 

                นอนไหนล่ะ กับแม่วิคตอเรียอดีตรักเก่ามึงรึไง

 

                เออ... ซีวอนขานรับอย่างเบื่อหน่าย ก็อธิบายตั้งแต่ตอนม.ปลายจะจบแล้ว ว่าเค้าไม่ได้ชอบวิคตอเรีย และตัวเธอเองก็มีแฟนอยู่แล้ว เฮ้อ...

 

                กรี๊ดดดดด!!!” มันกลับมาอีกแล้ว

 

                หยุดร้อง.... ซีวอนล่ะกลุ้ม

 

                กรี๊ดๆๆๆ มึงไม่รักกูแล้ว มึงไม่รักกูแล้ว ฮยอคแจดิ้นไปดิ้นมา

 

                ซีวอนเดินไปใกล้ๆร่างบาง แล้วรวบคนที่ดิ้นไปมานั้นมากดจูบแรงๆ แม้ว่าฮยอคแจจะดิ้นจนสุดแรง แต่ก็ไม่อาจจะสู้แรงของร่างสูงได้เลยแม้แต่น้อย

 

                เรี่ยวแรงที่เคยขัดขืนจึงอ่อนลงไปในที่สุด

 

                แฮ่กๆ.... เสียงหอบดังถี่ เมื่อซีวอนประคองร่างบางมานั่งบนเก้าอี้หวาย หน้าเตียง

 

                เป็นเด็กดี...รออยู่ตรงนี้ อย่าไปไหน... ซีวอนว่าแล้วก็เดินเข้าห้องน้ำไปทำธุระของตัวเองซะบ้าง

 

                แต่เมื่อออกมา ตัวแสบก็ไม่อยู่บนเก้าอี้แล้ว ซีวอนที่ใส่เพียงกางเกงนอนขายาว รีบวางผ้าเช็ดตัว แล้วเดินตามหาทันที

 

                อยู่นั่นน่ะเอง...ระเบียง

 

                ร่างสูงเดินเข้าไปสวมกอดฮยอคแจจากด้านหลัง เอนหลังบางให้ซบหลงมากับอกแกร่งของตัวเอง ก่อนจะซุกหน้าลงที่ไหล่เนียน แต่สาว(?)เจ้ากลับเบือนหน้าหนีไปอีกทางซะนี่

 

                บอกให้นั่งรอดีๆ หนีมาที่นี่ทำไม?

 

                สนใจกูด้วยรึไง ไปหาวิคกี้ของมึงซะสิ มือบางจิกเข้าหากันแน่

 

                ร่างสูงผงกหัวขึ้น แล้วก็ยิ้มๆ แต่ก็ไม่ปฏิเสธอะไร

 

                นั่นสิเนอะ...เอ...เนี่ยเค้ากำลังจะกลับมาจากปารีสแล้ว มึงว่ากูจะเอายังไงดีวะ แต่งตัวหล่อๆ เอารถหรูๆไปรับ ขับพาเค้าไปดินเนอร์ฉลองกลับมา แล้วก็...ขอเป็นแฟนดีมะ?

 

                มึง!!!!” ฮยอคแจหันกลับมามองหน้าซีวอนทันที

 

                แล้วดูทำสายตาเข้าสิ จะกินกูเลยรึไง ไอ้ตัวเล็ก

 

                อะไร? ยังไม่ทันขาดคำ ซีวอนก็ต้องเบี่ยงตัวหลบหมัดลุ่นๆที่ถูกร่างบางปล่อยออกมาซะแล้ว

 

                โอ๊ะโอ เฉียดฉิวไปเลย ถ้าโดนหน้าหล่อๆของกูเนี่ย วิคกี้จะมาเอาเรื่องกับมึง ไม่รู้ด้วยนา สนุกจริงๆเลย แกล้งใครก็ไม่สนุกเท่าแกล้งไอ้คนตรงหน้าอีกแล้วล่ะ สำหรับชเว ซีวอน

 

                โฮฮฮฮ!!!!!” ฮยอคแจเอามือปิดหน้าแล้วก็ร้องไห้ออกมา

 

                สเต็ปเดิม = =”

 

                ไม่ง้อนะ...นั่งร้องอยู่นี่ล่ะ ไม่ง้อหรอก ซีวอนพูดแล้วก็เดินไปล้มตัวนั่งที่บนเตียง หยิบหนังสือนิยายเล่มโปรดที่อ่านค้างไว้ตั้งแต่บนรถออกมากางอ่านต่อ

 

                ฮือ....ฮึก....โฮฮ...ฮืออ....ฮึกๆ.... ฮยอคแจป้ายน้ำหูน้ำตา อยู่บนพื้นห้องเหมือนเดิม

 

                ซีวอนปล่อยให้เจ้าตัวยุ่งได้ร้องไห้ต่อไปอีกประมาณห้านาที ก็พับหนังสือลงวางที่เดิม จะอ่านให้รู้เรื่องได้ยังไงล่ะ มีใครบางคนมางอแงอยู่ใกล้ๆแบบนี้

 

                ร่างสูงไปนั่งคุกเข่าใกล้ๆกับฮยอคแจ แล้วพองลมเข้าแก้มข้างหนึ่ง ยื่นไปหาฮยอคแจ

 

                อ้ะ! กูให้ต่อยทีนึง...แล้วไปนอนกัน ร่างสูงยิ้มให้

 

                ฮยอคแจหันมามองหน้าอย่างโกรธๆ กำมือขึ้นมาชูข้างๆตัว ก่อนจะพุ่งมือไปข้างหน้า

 

                ทั้งสองข้าง...เพื่อกอดคอซีวอนเอาไว้แน่น

 

                ฮือ...ฮึก...อย่ารักเค้านะ... ฮยอคแจร้องไห้ไป พูดไป

 

                หืม?... ซีวอนใช้มือข้างหนึ่งของตัวเอง ลูบหลังบางเบาๆ

 

                ฮือ...อย่ารักเค้านะ ไม่ว่าใครก็ตาม ห้ามรักนะ...ห้ามรักนะ ไม่เอา รักกูคนเดียว ฮือๆ...กูจะทำลายทุกคนจริงด้วย ฮึก...

 

                เก่งจริงๆตัวแค่นี้

 

                ฮืออออ!!!!” ปล่อยโฮออกมาอีกระลอกใหญ่

 

                หยุดร้องก่อน...ฟังก่อนๆ... ซีวอนพยายามลองปลอบ แต่ดูเหมือนจะไม่เป็นผล ท่าทางจะเหนื่อยกับวันนี้มากเลยสินะ

 

                มึง...มึงจะรักคนอื่น...

 

                เงียบก่อน...

 

                มึง...จะไม่รักกูคนเดียว...

 

                ภาษาพูดมันยากเกิน ซีวอนเลยดันร่างบางออกมาฟังภาษากายแทน เมื่อริมฝีปากมันถูกใช้งานด้านการสัมผัสอีกแล้ว

 

                ต้องอย่างนี้ทุกทีล่ะน้า ถึงจะยอมฟังดีๆ... ซีวอนส่ายหัวไปมา

 

                รักกู...รักกูคนเดียว

 

                เออ ก็รักมึงคนเดียวนี่ล่ะ... ซีวอนจ้องเข้าไปในดวงตานั่น

 

                เห็นเงาที่มันสะท้อนอยู่ในดวงตาของกูมั้ย? มึงเห็นใครในนั้นมั้ย? นั่นล่ะคนเดียวที่กูรัก

 

                กูเห็น...ตัวกูเอง...

 

                เออ นั่นล่ะคำตอบ...เลิกงอแงได้แล้ว

 

                ตะ...แต่วิคตอเรีย ร่างบางยังไม่มั่นใจ

 

                กูอธิบายให้มึงฟังมาเป็นปีแล้วนะ ว่าเค้ามีแฟนอยู่แล้ว และรักกันดีมากด้วย มึงก็ไม่ยอมเข้าใจสักที

 

                ก็กูไม่รู้...

 

                เอาเถอะ ตอนนี้เลิกงอแงแล้วไปนอนกันเถอะ พรุ่งนี้มึงยังต้องพาใครต่อใคร เดินชมไร่อีกนี่

 

                มึง.... ฮยอคแจสะกิดไหล่คนตรงหน้า

 

                อะไรอีกคร้าบ คุณหนูลี อยอคแจ

 

                มึงเป็นของกูนะ... แม้จะดูเป็นประโยคทะแม่งๆ แต่สายตาของร่างบางในตอนนี้สื่อให้ซีวอนได้รู้เลย

 

                พูดจริง เจ็บจริงแน่นอน

 

                มือหนายกขึ้นมาขยี้ผมของร่างบาง

 

                แน่นอนอยู่แล้ว

 

                ฮยอคแจจึงรีบกอดคอซีวอน แล้วซุกหน้าลงกับไหล่หนาอยากรวดเร็ว

 

                หืม?

 

                อุ้มกล่อมๆ... ฮยอคแจส่งเสียงอู้อี้

 

                ฮะฮะ...โตขนาดนี้แล้ว แต่ซีวอนก็ยอมค่อยๆลุกขึ้นจากพื้น โดยที่มีฮยอคแจเกี่ยวเอวไว้ที่ด้านหน้า ด้วยความที่ฮยอคแจกอดคออยู่แล้วจึงไม่ต้องกังวลเรื่องจะตกมากนัก ซีวอนจึงใช้มือข้างหนึ่งพยุงและมือข้างหนึ่งลูบหลังของร่างบาง

 

                กูกรี๊ดอ่ะ มึงไม่ชอบใช่มั้ย? กูขอโทษ

 

                อืม ถ้าเป็นคนอื่นกูคงถีบกระเด็นไปแล้ว แต่นี่เป็นมึงกูเลยต้องอดทนเอาไว้ อย่ากรี๊ดอีกนะ เอาไว้ขอความช่วยเหลือ กูใจเสียหมดนึกว่ามึงเป็นอะไรไปซะแล้ว

 

                รับทราบ...ฮ้าววว เล่นใช้แรงไปซะเยอะ ไม่ง่วงก็เก่งเกินแล้วล่ะ

 

                ง่วงก็นอนได้แล้ว...เดี๋ยวมึงหลับ กูจะพาไปนอนที่เตียงเอง ซีวอนลูบผมนิ่ม ไล่มาจนถึงกลางหลัง

 

                กู...เป็นภาระให้มึงตลอดเลยใช่มั้ย?

 

                อืม...แต่ก็เป็นภาระที่กูยินดีมีตลอดชีวิต ซีวอนยิ้ม

 

                น้ำเน่า แม้จะบ่นอุบอิบแบบนั้น แต่ร่างบางก็อดยิ้มให้กับประโยคสั้นๆนั้นไม่ได้

 

                นอนได้แล้ว! อย่าดื้อ ซีวอนตบสะโพกนิ่มเบาๆ

 

                อื๊อ...อย่ามาลวนลามกูน้าฮยอคแจส่งเสียงงุ้งงิ้ง

 

                ก็นอนได้แล้ว จะไม่ไหวแล้วนั่นไง นอนซะ... ซีวอนสั่งเบาๆ แบบยืนหมุนไปมาอยู่สักพัก ก็เริ่มรู้สึกว่าคนตัวเล็กหลับลงแล้ว จึงค่อยๆพาไปวางที่เตียง

 

                ร่างสูงจ้องมองใบหน้าของเพื่อนสนิทยามหลับเหมือนเด็กๆแล้วก็ต้องหลุดยิ้มออกมา

 

                กูรักมึงนะ...มากกว่าเพื่อนแล้ว ที่กูรักน่ะ

 

                แล้วก็ล้มตัวลงนอนข้างๆ คว้าเอวบางเข้ามากอดหลวมๆ แล้วหลับไปท่ามกลางรอยยิ้ม

 

 

 

 

 

                คิบอม อ่านอะไรอยู่ ทงเฮที่เพิ่งอาบน้ำเสร็จเดินออกมามองเด็กเมกา ที่นั่งทำหน้าตาเคร่งเครียดกับหนังสือเล่มเล็ก

 

                อ่า...โคนันเล่มใหม่น่ะครับฮยอง คิบอมวางหนังสือลง

 

                ชอบเหรอ?

 

                มาก...แต่ชอบฮยองมากกว่า ยิ้มแก้มป่องอีกสักที

 

                เพ้อเจ้อ ทงเฮหันไปค้อนให้

 

                คิบอมจึงได้แต่ทำหน้ายู่ส่งกลับไป ก่อนจะเดินออกไปหยิบนมกล่องมาดื่ม

 

          กินด้วยกันมั้ยครับ? คิบอมลองหยั่งเชิง

 

                ฝันไปเถอะ เกลียดนมว๊อยยย

 

                ฝันตลอดล่ะ ผมน่ะ ไม่เคยตื่นสักทีหรอก คิบอมดูดรวดเดียวจนหมดกล่อง แล้วก็เดินไปนอนที่เตียงอีกฝั่งอย่างเซ็งๆ

 

                ทงเฮมองอาการแบบนี้ แล้วก็ไม่รู้จะทำยังไงดี ได้แต่นั่งลงที่เตียงอีกด้านแล้วก็นิ่งเงียบไปเหมือนกัน

 

                หวี่...........เสียงแมลงบินผ่าน

 

                ฮยองจะไม่ง้อผมจริงๆหรอ? คิบอมเริ่มทนไม่ไหว ต้องเป็นฝ่ายกลับมาถามซะเอง

 

                ง้ออะไรล่ะ? พี่ทำอะไรผิด

 

                คิบอมถึงกลับผุดลุกขึ้นนั่งมาเผชิญหน้ากับฮยองหน้าหวาน

 

                ไม่รู้จริงๆหรอ?

 

                ทงเฮถึงกับหัวเสีย กลับมาอีกแล้วโหมดนี้ จะเอายังไงกันแน่นะ บอกแล้วว่าไม่ชอบเวอร์ชั่นนี้ เค้าใจเต้น! เค้าหวั่นไหว

 

                อย่าทำสิวะ!!!

 

                อะ...อะไร?

 

                ไม่รู้ตัวจริงๆหรอ ว่าทำอะไรผิด

 

                ไม่รู้....

 

                ทงเฮ...ทำให้ผมเป็นแบบนี้... คิบอมดึงมือข้างหนึ่งมาแนบที่อกซ้ายของตัวเอง

 

                ทงเฮทำให้ผมใจเต้นแรงแบบนี้ล่ะ สัมผัสได้มั้ย...ผมบอกอะไรผ่านหัวใจของผม แม้ปากจะพูดอยู่ แต่สายตาของคิบอมนั้นกลับจ้องอยู่กลับดวงตาใสๆนั้น

 

                ทงเฮกำลังใจเต้นระส่ำ ฮยอคแจ...ชั้นจะทำยังไงดีล่ะ เราจะรอดทั้งคู่มั้ยนะ?

 

                ตอบสิ...สัมผัสได้มั้ย? คิบอมย้ำ

 

                มะ...ไม่รู้.... ทงเฮก้มหน้าลงต่ำ

 

                ผมกำลังจะโมโหนะ...

 

                คิ...บอม... ทงเฮเงยหน้าขอความเห็นใจ

 

                ผมกำลังจะอาละวาดนะ ถ้าไม่ตอบน่ะ

 

                คิ.... จบเกมส์ เมื่อคิบอมคว้าเอวบาง เข้ามากดจูบ

 

                ริมฝีปากหนาตรงเข้าดูดดุนปากหวานให้จนฉ่ำใจ ก่อนจะผละออกมาเล็กน้อย แล้วตรงเข้าประทับอีกครั้ง เพื่อสำรวจค้นหาความหวานปนเร่าร้อนของปากเล็กนี้

 

                ร่างบางที่ตกใจกับการจู่โจมแบบไม่ทันตั้งตัวของเด็กที่อายุน้อยกว่าหนึ่งปีนี้ กำลังงงงวยกับรสชาติจูบที่ได้รับ ยังคงเหมือนเดิม ทุกครั้งที่ได้จูบกับคิบอมมันเหมือนกับว่าเรี่ยวแรงมันจะสูญสลายอยู่เรื่อยไป

 

                ตอบมา.... คิบอมยอมละออกมา แล้วถามอีกครั้ง

 

                ไม่ตอบ... ทงเฮเริ่มกล้าที่จะสบตาตอบแล้ว

 

          ทำไม

 

                ไม่มีอะไรจะตอบ

 

                อยากโดนจับกดใช่มั้ย? คิบอมถาม

 

                อืม...อยาก เอาดิ...

 

                คิบอมเล่นเกมส์จ้องตากับทงเฮต่อไปอีกสักพัก ก็ยอมถอนหายใจก่อน

 

                ผม...... ร่างสูงก้มหัวลมเล็กน้อย ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมาสบตามกับทงเฮอีกครั้ง

 

                รักทงเฮ...

 

                นาย..... แม้จะพอดูออก แต่ก็ไม่แน่ใจมากนัก พอมาได้ยินชัดๆแบบนี้ มันก็ทำตัวไม่ถูกเหมือนกันแฮะ

 

                ผมรักทงเฮ... คิบอมพูดอีกครั้ง

 

                ....

 

                ผมรักทงเฮ...

 

                ได้ยินแล้วล่ะ ร่างบางต้องพูดออกมาในที่สุด

 

                แต่ผมคงไม่มีหวังใช่มั้ย?...ในเมื่อทงเฮรักใครไปแล้ว... คิบอมถอนหายใจ แล้วหมุนตัวไปนั่งข้างเตียง อีกด้านหนึ่ง หันหลังให้ทงเฮ

 

                ร่างบางมองด้านหลังของเด็กเมกา แล้วก็ใจเสีย

 

                ไม่เอา...อย่าหันหลังให้...ไม่ชอบ

 

                ร่างบางเดินบนเตียงไปนั่งคุกเข่าอยู่ด้านหลัง แล้วสวมกอดคิบอมเอาไว้ แน่นๆ

 

                ไม่ต้องมาปลอบผม ไม่ต้องการ สองมือหนากำเข้าหากันแน่น

 

                ชั้นเลิกกับฮยอคแจแล้ว... ทงเฮตัดสินใจพูดออกมาในที่สุด

 

                หะ...หา?

 

                เลิกกันวันนั้นล่ะ ที่นายบอกว่าถ้าชั้นเลิกกับฮยอคแจแล้วนายจะหายโกรธ ชั้นกับเค้าเราเลิกกันด้วยดี

 

                แล้วทำไม...ไม่บอกผม คิบอมอยากจะหันหน้ากลับมามองคนที่กำลังกอดตัวเองซะจริง

 

                ก็ฮยอคแจ...ขอร้องเอาไว้ เรากลัวว่าถ้าบอกแล้ว จะเสร็จนายกับซีวอน ทงเฮบ่นอุบอิบ

 

                เห็นผมเป็นคนแบบนั้นรึไงเนี่ย

 

                อืม... ทงเฮยอมรับ

 

                ให้ตายเถอะ แล้วที่ผมนั่งคิดมากตลอดมาเลยล่ะเนี่ย คิบอมถอนหายใจ

 

                ขอโทษ... ทงเฮพูดเบาๆ

 

                ไม่ยกโทษให้หรอก... คิบอมงอนคืนบ้าง

 

                ใครสนล่ะ... ทงเฮนั่งลงกับพื้นเตียง ปล่อยแขนออกจากคอของคิบอม

 

                ผมนี่ไงสน... คิบอมลงไปคุกเข่าพื้นเตียง แล้วดึงแขนให้ทงเฮมานั่งหย่อนขาที่ข้างเตียง ตรงหน้า ก่อนที่ร่างสูงจะจับมือบางเอาไว้

 

                ผมรักทงเฮนะครับ

 

                ก็บอกว่ารู้แล้ว... ชอบทำให้หน้าแดงอยู่เรื่อยๆ

 

                ไม่ใช่ซะหน่อย ผมอยากได้คำตอบจากทงเฮต่างหากล่ะ

 

                ชั้นโตกว่านายตั้งหนึ่งปีนะ...คำว่าพี่มันหายไปไหน

 

                มีใครอยากจะเรียกคนที่ตัวเองชอบว่าพี่มั่งล่ะ ไหนๆก็รู้แล้วนี่ว่าผมคิดยังไงด้วย คงไม่จำเป็นต้องเรียกแล้วล่ะ

 

                จำเป็นสิ...ทงเฮฮยอง...พูดซิ... เสียงหวานออกแรงสั่ง

 

                ทงเฮ....ยอโบ

 

                >///<

 

          พูดอะไรของนายน่ะ

 

                นั่นแน่...ก็เขินอยู่นี่นา หนุ่มแก้มป่องเอ่ยล้อ

 

                ใครเขิน!”

 

                คร้าบๆ แล้วคำตอบล่ะ...

 

                ไม่มี....

 

                ผมไม่ขำนะ... คิบอมซีเรียส

 

                เราเพิ่งเจอกันแค่เดือนเดียว...ชั้นยังไม่รู้จักนายพอ...

 

                แต่พี่ฮยอคแจก็เป็นแฟนพี่ทั้งๆที่เพิ่งเจอกันครั้งแรกนี่นา

 

                =.,=  ฝีมือแม่แน่เลย

 

                ดูๆกันไปก่อนแล้ว...ชั้นมั่นใจในตัวนายเมื่อไหร่ค่อยว่ากัน ทงเฮคิดอย่างไตร่ตรอง จะหลอกหัวใจตัวเองก็ไม่ดี แต่รีบร้อนไปก็ไม่ได้ ให้เวลาเป็นตัวพิสูจน์ดีกว่า

 

                คิบอมขมวดคิ้วเล็กน้อย แต่ก็ยังพอยิ้มออก

 

                สัญญาได้มั้ย?...จะมองผมแค่คนเดียว สนใจแค่ผมคนเดียว

 

                ร่างบางยิ้มหวาน

 

                สัญญา....

 

                คิบอมเท้ามือกับทั้งสองข้างของร่างบางบนพื้นเตียง และเขยิบตัวขึ้นเล็กน้อย โน้มตัวเข้าไปจูบปากบางเบาๆ

 

                ทงเฮหลับตาพร้อม พร้อมรับกับสัมผัสนั้นเองเช่นกัน ก่อนจะใช้สองมือโอบรอบคอของคิบอม แล้วเผยอปากให้อีกฝ่ายได้ล่วงล้ำเข้ามา

 

                สองลิ้นช่วยกันเกี่ยวกระหวัดเพื่อส่งต่อความรู้สึกที่มีต่อกัน พร้อมกันแรงปารถนาที่มีมากขึ้น มือบางกำเสื้อของคิบอมเอาไว้แน่น เมื่อรู้สึกว่าต้องการสัมผัสของอีกฝ่ายให้มากกว่านี้

 

                พอ...ทงเฮ... คิบอมจับอีกฝ่ายออก

 

                ทงเฮเงยหน้าที่แดงก่ำมองอีกฝ่าย

 

                ผมจะไม่ทำอะไร...จนกว่าทงเฮจะพูดว่ารักผม คิบอมพูดด้วยสายตาแน่วแน่

 

                ทงเฮยิ่งหน้าแดงขึ้นไปมากกว่าเดิมเมื่อได้ยินประโยคนี้ ไม่อยากจะเชื่อว่าจะมีคนที่เติบโตมาจากดินแดนตะวันตกที่คิดแบบนี้อยู่ด้วย

 

                มือบางยกขึ้นแนบแก้มอูมๆเอาไว้

 

                น้องหน้าหล่อ... ฉีกยิ้มอีกด้วย

 

                คิบอมจึงยกมือตัวเองขึ้นไปแนบแก้มของทงเฮบ้าง

 

                พี่หน้าหวาน....

 

                ฮ่าๆๆๆๆ.... ก่อนจะหัวเราะออกมาพร้อมกัน

 

                ขอโทษนะฮยอคแจ...ที่ชั้นรักษาสัญญาต่อนายไม่ได้

 

                แต่ถ้านายเป็นชั้น...นายก็คงจะทนไม่ไหวหรอก ก็ในเมื่อเจ้าเด็กเมกามันน่ารักซะขนาดนี้

 

                และชั้นเอง...

 

                ก็เริ่มจะรักเค้าซะแล้วล่ะ

 

                ยกโทษให้ชั้นด้วยนะ!    


*******************************************

สองคู่รับวันเกิดตาม้าฉ่อย หลังจากที่วันเกิดน้องเหงือก
เราได้ทำการปรับโฉมบอร์ดไปแล้ว มีเชาท์แล้ว บีจีหวานแหววแล้ว
ขอบคุณทุกๆคนที่มาตามทวงกันทุกวิถีทาง ฮ่าๆๆๆ

HBD Choi Siwon ฉ่อยหล่อ ฉ่อยเท่ห์ ฉ่อยดูดี ฉ่อยมีพร้อมทุกสิ่ง
งั้นจะขออะไรให้ฉ่อยดีล่ะ? อก"ไก่" เพิ่มกล้ามดีมะ? ฮ่าๆๆๆๆ

แต่เดี๋ยวนี้ฉ่อยหล่อเกินไปแล้วนะ >.,<!!!!!
เอาไว้ ทงเฮ ชางมิน มินโฮ จองโม ยงฮวา ป๋าแทบิน เผลอ แล้วเจอกัน กรั๊กๆ

เวิ่นเว้อมากล่ะ = =;;   ไว้เจอกันตอนหน้าคร้าบ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4,535 ความคิดเห็น

  1. #4494 HyukJewel (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 13 มีนาคม 2559 / 22:50
    ฮยอกแจกรี๊ดเป็นเด็กเลยอะ น่ารักก
    ถ้าเป็นคนอื่นไม่ใช่ฮยอกแจคนโดนอะไรอุดปากแบบพี่วอนว่าละ 555
    #4,494
    0
  2. #4264 ภรรยาฮยอกแจ (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2555 / 14:32
    ฮาแขกรี๊ด 555555 แกมันใช่เมะที่ไหนเล่า แกน่ะมันเคะชัดๆ55555
    คิเฮโอย หัวใจจะวาย พี่น้องคู่นี้มันมากกว่านั้นแล้วค่า 555
    #4,264
    0
  3. #4204 piggy-oun (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2555 / 16:17
    เมะที่ไหนเค้ากรี๊ดกันแบบนั้นบ้างอ่ะ
    #4,204
    0
  4. #4143 ลูกหลานป๋าเจ๊ (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2555 / 23:41
    วอนจะได้ฮยอกเป็นเมียหรือลูกกันแนหละนั้น - -
    #4,143
    0
  5. #4046 OoMy (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2555 / 21:19
     ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #4,046
    0
  6. #3972 KIHAE*129 (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 22 เมษายน 2555 / 03:03
    เอิ่มวอนฮยอก

    ไม่รู้จะบรรยายยังไง

    อ๊ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย

    คิเฮๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #3,972
    0
  7. #3918 I' Saru,, (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 7 เมษายน 2555 / 23:33
    กรี๊ด
    ของกรี๊ดบ้างเหอะ
    คิเฮหวานอ่ะ
    >///////<
    ฮยอกแมนมาก
    กรี๊ดซะเต็มที่เลย
    =_________="
    #3,918
    0
  8. #3858 Darker-40 (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 29 กุมภาพันธ์ 2555 / 00:33
    อร๊ายยยยยยยยยย  รู้เเล้วว

    น่ารักอ่ะ ชอบบบ -///-
    #3,858
    0
  9. #3819 Es^^ (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2555 / 20:25
    คู่นี้หวานมากกกกกน่ารัก
    #3,819
    0
  10. #3578 kwang_E.L.F (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 8 มีนาคม 2554 / 00:56
    ด๊องบอกรักคิมคิเร็วๆนะ เค้าจะรอๆ
    #3,578
    0
  11. #3541 [[Oo..~*VaLyn_KH*~..oO]] (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2554 / 11:56
    อร๊ายยยยยย คิเฮ๊!!!! ของเค้าดีจริงๆๆๆ
    #3,541
    0
  12. #3509 beer+++ (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2554 / 17:06
     รักคิเฮมากมายในที่สุดบอมก้อบอกหมวยแล้ว  ฮ่าๆๆๆๆดีจายจัง อิอิ
    #3,509
    0
  13. #3475 sweet_memory (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2554 / 21:02
    5555+ เจอคำบอกรักของน้องคิบอมเข้าไป
    ทงเฮถึงกับใจอ่อนเลยหรอเนี่ย 5555+
    ฮยอกแจน่ารัก >.< ตลอดกาล ฮ่าๆๆๆๆ
    วอนมันจะไปไหนได้ล่ะ
    #3,475
    0
  14. #3417 geejajaa (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2554 / 08:12
    อึน เฮ ก็สู้ๆนะคะ

    ฮยอกหึงวอนได้โหดดีแท้เลยอ่ะ
    แอบกลัวด้วยอ่ะ ฮยอกโหมดนี้
    #3,417
    0
  15. #3312 lay-lalala (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2553 / 18:25
    เมะกรี๊ด โอ้วแม้เจ้าจะเป็นลมOoO



    อิอิ-.,-



    และแล้วทงแฮก็ผิดสัญญาอีกแล้ว555



    -*-
    #3,312
    0
  16. #3273 MyKiBum (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2553 / 18:42

    >////<

    ลงเอยไปด้วยดีอีกคู่

    #3,273
    0
  17. #3171 KiHae_FF (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2553 / 00:22
    เมะกรี๊ด  ได้ใจมากมาย
    #3,171
    0
  18. #2792 snowvirgin (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2553 / 00:36

    -///- คร้า คริคริ

    #2,792
    0
  19. #2391 zzzzza1 (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2553 / 02:33

    กรี๊ดดดดด เมะที่ไหนเขากรี๊ดกันห๊ะ อี ฮยอกแจ

    คฮน่ารัก พี่หน้าหวาน น้องหน้าหล่อ อ๊ายยยย

    #2,391
    0
  20. #2379 Signkii (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2553 / 17:12
    ฮยอกกรี๊ดดดดด.................................


    เมะมากมายแม่คุณ= =
    #2,379
    0
  21. #2214 Intimate love (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 26 เมษายน 2553 / 00:55

    โอ๊ยๆๆ
    อ่านตอนนี้แล้วเลือดกำเดามันไหว
    ทั้งหวาน ทั้งฮา

    #2,214
    0
  22. #2152 อมยิ้ม (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 24 เมษายน 2553 / 19:27
    คิเฮหวานซะ
    #2,152
    0
  23. #2105 ------------------------- (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 20 เมษายน 2553 / 12:04
    คิเฮน่ารักอ่ะ เข้าใจกันซะที



    แต่ฮยอกนี่ไม่ไหว ได้ข่าวว่าจะเมะไม่ใช่หรอ



    มีกรี๊ดอีก แม่เจ้า
    #2,105
    0
  24. #2102 MMprimadonna (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 20 เมษายน 2553 / 01:43

    l\น่ารักอ่ะค่ะ

    #2,102
    0
  25. #2069 OMOS (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 17 เมษายน 2553 / 20:05
    ไก่เมะ...เเต่กริ๊ด - -"
    โฮ๊ะ ๆๆ ๆๆ 
    #2,069
    0