[ FanFic KiHae (Yaoi) ] :: Beautiful Disaster Serires II

ตอนที่ 84 : Beautiful Disaster Series II Chapter 68_รูปภาพนี้...เป็นของคุณ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,698
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    14 มี.ค. 52

Beautiful Disaster Series II Chapter 69_รูปภาพนี้...เป็นของคุณ

 

 

 

                หลังจากที่ยุนฮัก...จากโลกนี้ไปได้เพียง1วันก็มีคนกลุ่มใหญ่แห่มาหาผมที่บริษัทกันยกใหญ่ กว่าจะจัดที่รับรองได้ก็แทบแย่เหมือนกัน

 

 

 

                และเมื่อจัดการทุกอย่างได้เรียบร้อยแล้ว พวกเราทุกคนจึงรีบนั่งให้เรียบร้อย

 

 

 

                สวัสดีครับ คุณคงจะเป็นคุณบาดา ใช่มั้ยครับ ชายที่สวมสูทชุดดำคนหนึ่งที่นั่งตรงข้ามผมถามขึ้น

 

 

 

 

                คะ...ครับ... ผมตอบออกไปอย่างกล้าๆกลัว ไม่รู้...ว่าคนตรงหน้านี้เป็นใคร แล้วอีกอย่างสภาพจิตใจของเค้ายังไม่พร้อมจะรับฟังอะไรทั้งนั้น

 

 

 

 

                อ่อ...ขอโทษครับ ผมลืมแนะนำตัวเองไป ผมชื่อลี ซึงกิ เป็นทนายประจำตระกูล จอง ของคุณยุนฮักครับ ชายหนุ่มพูดก่อนจะยื่นนามบัตรให้กับร่างบางสองใบ

 

 

 

                ดงเฮรับมาอ่านอย่างรวดเร็ว ใบแรกเขียนเอาไว้จริงๆว่าคนตรงหน้านี้เป็นทนายความ แต่ใบต่อมานี่สิ

 

 

 

                ตระกูลจอง ผู้ค้าเพชรรายใหญ่แห่งอเมริกา

 

 

 

 

                มะ...หมายความยังไงครับ... ดงเฮเงยหน้าถามคนตรงหน้าอย่างรวดเร็ว

 

 

 

                คุณอ่านไม่ผิดหรอกครับ คนที่คุณเรียกว่ากิมจิ จริงๆแล้วคือคุณจอง ยุนฮัก ทายาทเพียงคนเดียวของตระกูลกลุ่มผู้ค้าเครื่องเพชรที่ใหญ่ที่สุดในอเมริกาครับ แต่ด้วยความที่เป็นคนสุขภาพไม่แข็งแรงมาตั้งแต่เด็กๆ จึงทำให้ไม่ได้ออกงานร่วมกับครอบครัวมากเท่าไหร่นัก

 

 

 

                ไม่จริง....

 

 

 

                จริงครับ...แต่ด้วยความที่คุณชายเธอเข้ารับการรักษาหลายครั้งแต่ก็ไม่ได้ดีขึ้นมาเลย สุดท้ายคุณชายจึงปฏิเสธการผ่าตัด แล้วถอนตัวออกจากตระกูล ก่อนจะเดินทางไปรอบโลกแล้วก็ใช้ชีวิตที่เหลือตามที่คุณชายเธอตั้งการ จนกระทั่ง...ได้เจอกับคุณ ซึงกิหยุดการย้อนอดีตเอาไว้แค่นี้ก่อนจะมองหน้าของร่างบาง

 

 

 

 

                แล้วเรื่องอาการล่ะ...ทำไมเค้าถึงได้จากไป...ไหนเค้าบอกว่าเค้าจะเข้ารับการผ่าตัด ดงเฮเพ้อออกมาเบาๆ ราวกับว่าอยากจะถามคนที่จากไปเหลือเกิน

 

 

 

 

                เฮ้อ...สำหรับเรื่องนี้ มันค่อนข้างจะละเอียดอ่อนนะ คุณพร้อมที่จะรับฟังมันงั้นหรอ

 

 

 

                ไม่มีอะไรที่ผมจะตั้งรับมันไม่ได้แล้วล่ะในเวลานี้ คุณอย่าลืมสิว่ากิมจิเอง ก็ตายในอ้อมแขนของผมเหมือนกัน ดงเฮพูดราวกับว่ามันเป็นเพียงเรื่องธรรมดา แต่สีหน้านี่สิ เจ้าตัวกลับปกปิดความเสียใจเอาไว้ไม่มิดเลย

 

 

 

                เอาล่ะ ในเมื่อคุณต้องการที่จะรู้...ผมจะเล่าก็ได้ คุณชายเธอเป็นโรคแพ้ภูมิตัวเอง

 

 

 

                อันนั้นผมรู้แล้ว...

 

 

 

                แล้วคุณชายเธอก็เคยปฏิเสธการผ่าตัดเมื่อตอนที่อายุ20ปีเต็ม ทำให้บรรดาหมอไม่กล้ารับรองความยาวนานของชีวิตให้คุณชายฟังได้

 

 

 

 

                แล้วยังไงต่อ...

 

 

 

                ทุกๆ3เดือน คุณชายจะต้องเข้าไปรับการตรวจที่ฝรั่งเศสกับหมอประจำตัว เพื่อประคองอาการให้ได้อยู่บนโลกใบนี้ให้นานที่สุด

 

 

 

 

                งั้นแสดงว่า...ที่เค้าไปในรอบล่าสุดนี้ล่ะ มันยังไม่ครบกำหนด3 เดือนเลยนี่นา ดงเฮลองคำนวณดูแล้ว มันยังไม่ถึงเดือนเลยด้วยซ้ำ

 

 

 

                นั่นก็เป็นเพราะว่าอาการของคุณชายแย่ลงยังไงล่ะครับ คุณชายกลัวว่าอาการมันจะแสดงออกมาจึงเลือกที่จะกลับไปตรวจอีกครั้ง ก่อนจะได้รับคำตอบที่ชวนเศร้าจริงๆ สีหน้าของทนายประจำตระกูลจอง หมองลงทันที

 

 

 

 

                คะ...คุณหมอ...บอกว่าไงครับ

 

 

 

                คุณหมอเองก็บอกว่าไม่สามารถบอกได้เช่นกันว่าคุณยุนฮักจะหมดลมหายใจตอนไหนเพราะอาการของคุณชายขึ้นอยู่กับกำลังใจซะส่วนใหญ่

 

 

 

 

                ดงเฮมีสีหน้าเจื่อนลงเมื่อได้ยินประโยคสุดท้าย กำลังใจ งั้นก็แสดงว่า...

 

 

 

 

                ที่กิมจิต้องตาย...ก็เป็นเพราะความผิดของผมใช่มั้ย น้ำตาใสๆค่อยๆไหลลงอาบแก้มนวล

 

 

 

                อย่าโทษัวเองเลยครับ ไม่ใช่ความผิดของคุณหรอก ซึงกิกล่าวอย่างอ่อนโยน

 

 

 

                แต่กิมจิบอกกับผมว่า...อาการของเค้าขึ้นอยู่กับกำลังใจนี่นา

 

 

 

 

                ไม่มีทางเป็นไปได้หรอกครับ หลังจากที่คุณยุนฮักเสียชีวิตลง ผมได้ทำเรื่องติดต่อไปยังโรงพยาบาลที่ฝรั่งเศสทันที และคุณหมอเองก็เป็นคออกมายอมรับเรื่องนี้...

 

 

 

                สิ่งที่คุณยุนฮักพูดไป เป็นเพียงความเข้าใจผิดเท่านั้น ตามธรรมดาของโรคนี้แล้ว แทบจะไม่มีทางรักษาได้เลย แต่เมื่อมีทางคุณยุนฮักก็เลือกที่จะปฏิเสธมันไป แล้วอีกอย่างอาการของโรคนี้ไม่มีสิ่งที่จะบอกกล่าวล่วงหน้าเลยครับ ว่าอาการจะเกิดขึ้นเมื่อไหร่ จะรู้เรื่องก็ต่อเมื่ออาการกำเริบเท่านั้น

 

 

 

 

ดังนั้นคุณยุนฮักจึงจะต้องกินยาอย่างสม่ำเสมอเพื่อป้องกัน อาการกำเริบของโรคนี้ แล้วที่ตอนหลังๆอาการนั้นหายไปก็เป็นเพราะว่าโรคแพ้ภูมิตัวเองนี้ ถ้าหากใกล้จะถึงเวลาที่...เอ่อ...ผมว่าคุณคงจะเข้าใจนะครับ คุณทนายมีสีหน้าลำบากใจที่จะพูดคำๆนั้นออกมา

 

 

 

 

ผมเข้าใจครับ อาการที่แสดงว่าเค้าจะ...ตาย ใช่มั้ยล่ะครับ ร่างบางพูดออกมาด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ

 

 

 

ประมาณนั้นแหละครับ ถ้าเกิดใกล้ถึงภาวะนั้นแล้ว อาการต่อต้านทั้งๆหมดก็จะค่อยๆหายไป จนดูคล้ายว่าเหมือนปกติมากๆ แต่ความจริงแล้วอาการจะมาทรุดมากขึ้นเมื่อใกล้ถึงเวลาจริงๆน่ะครับ แต่ด้วยความที่คุณยุนฮักเธอไม่เคยรู้ความจริงข้อนี้มาก่อนเลย ทำให้คุณชายเธอเข้าใจผิดไปน่ะครับ ซึงกิลอบถอนหายใจเมื่อเล่าเรื่องทุกอย่างจบลง

 

 

 

 

แล้วถ้าเค้าเข้าใจผิดทำไม...ถึงไม่มีหมอคนไหนอธิบายให้เค้าเข้าใจล่ะ ทำไมจะต้องปล่อยให้เรื่องราวทุกอย่างเลวร้ายแบบนี้ด้วย

 

 

 

 

อย่าไปโทษคุณหมอท่านเลยครับ คุณหมอเค้าเพียงแค่เห็นว่าอยากจะให้คุณชายได้มีความสุขกับเวลาที่เหลืออยู่จึงไม่คิดอยากจะขัดอะไร เพราะรู้ดีว่าเวลาที่คุณยุนฮักเหลือนั้นมันน้อยแค่ไหน...

 

 

 

ดงเฮได้แต่ทำสีหน้าเจื่อนๆ ตลอดการรับฟัง ความจริงทุกอย่างมันแล่นขึ้นมาจุกอยู่ที่คอหอย อยากจะถามอะไรต่อมิอะไรอีกมากมาย แต่ร่างกายและจิตใจในตอนนี้...มันไม่ไหวแล้ว

 

 

 

 

เมื่อครั้งที่คุณยุนฮักเดินทางไปฝรั่งเศสครั้งล่าสุด คุณชายเธอได้เดินทางกลับไปยังอเมริกาอีกครั้งด้วย คุณยุนฮักไปกล่าวอำลากับสมาชิกทุกคนในครอบครัว คุณรู้มั้ยว่ามันเจ็บปวดซักแค่ไหนที่คนในตระกูลจองจะต้องเห็นคนที่รักที่สุดเดินหันหลังจากไปโดยที่รู้กันดีว่าเค้าไม่มีวันกลับมา ทนายประจำตระกูลพูดด้วยน้ำเสียงเศร้าๆ

 

 

 

 

นอกจากจะไปบอกลาญาติๆแล้ว คุณยุนฮักยังได้ไปหาผมด้วย เธอฝากสิ่งๆนี้ไว้ให้กับคุณบาดาครับ คุณทนายพูดจบก็มีชายใส่ชุดดำอีกคนหนึ่งยกของชิ้นหนึ่งที่ถูกกระดาษห่อเอาไว้อย่างดี ดูจากการคาดการณ์ของเค้าแล้ว น่าจะเป็นกรอปรูปได้มั้ง เพราะมันค่อนข้างจะมีขนาดใหญ่

 

 

 

 

คุณยุนฮักสั่งผมเอาไว้ว่า ถ้าหากคุณชายจากโลกนี้ไปเมื่อไหร่ให้ผมเดินทางมาหาคุณแล้วมอบรูปนี้ให้ทันที ผมเองก็ไม่คิดว่าจะต้องมาพบกับคุณเร็วขนาดนี้

 

 

 

 

นะ...นั่นน่ะสิครับ ดงเฮรับคำอย่างเจ็บปวด

 

 

 

 

ก่อนที่มือเรียวจะเอื้อมไปฉีกกระดาษที่ห่อหุ้มของชิ้นใหญ่นี้เอาไว้ และเค้าก็เดาไม่ผิดซะด้วยที่เค้ากำลังจับอยู่นี้ก็คือกรอบรูปจริงๆ

 

 

 

 

ดงเฮค่อยๆมองไปยังรูปท่ามกลางม่านน้ำตา...รูปนั้นนี่นา

 

 

 

รูปเมื่อครั้งที่เค้ายังอยู่ที่อังกฤษกับกิมจิ ภาพของหอนาฬิกาบิ๊กเบน รูปที่เค้าเคยบอกว่าชอบ แล้วกิมจิก็บอกว่าจะยกให้เค้า พร้อมกับว่า...เราสัญญาว่าจะไปญี่ปุ่นด้วยกัน

 

 

 

 

แต่รุ)นี้มีความพิเศษขึ้นมาก็ตรงที่ว่า ฉากหลังที่เป็นท้องฟ้านั้น กิมจิได้วาดใบหน้าของตัวเค้าเองลงไปด้วย ภาพที่เค้ากำลังยิ้มอย่างสดใส

 

 

 

 

ก่อนที่ถัดมาจะเป็นข้อความที่บรรจงเขียนเอาไว้

 

 

 

 

“BADA…You are my Breath”

 

 

 

ดงเฮรู้สึกว่าน้ำตาตัวไหลออกมาอย่างไม่รู้จักจบ ยิ่งเห็น ยิ่งมอง ยิ่งอ่านก็ยิ่งรู้สึกผิด

 

 

 

กิมจิสัญญาว่าจะมอบรูปนี้ที่เค้าชอบให้แก่เค้าและกิมจิก็รักษาสัญญานั้น แล้วเค้าล่ะ สัญญาที่ว่าจะไปดูดอกซากุระบานเป็นดอกแรกแห่งปี ไปกับกิมจิไปดูด้วยกัน

 

 

 

 

...สุดท้าย...เค้าก็ไม่สามารถรักษาสัญญานั้นได้...

 

 

 

อย่าโทษตัวเองอีกเลยนะครับ คุณยุนฮักเธอคงจะไม่ดีใจที่เห็นคุณร้องไห้แบบนี้ คุณทนายพูดอย่างเป็นห่วง

 

 

 

อีก3วัน เราจะจัดพิธีศะของคุณยุนฮัก ซึ่งทางครอบครัวจะนำร่างของคุณชายกลับไปจัดพิธีที่อเมริกา...

 

 

 

 

จัดพิธีที่ญี่ปุ่นซะ ดงเฮพูดสวนขึ้นมาทันที

 

 

 

 

เอ๋...ที่ญี่ปุ่นเหรอครับ ทนายมองอย่างงงๆ

 

 

 

ครับ...ผมอยากให้จัดที่ญี่ปุ่น ใต้ต้นซากุระ...เพื่อให้กิมจิ ได้เห็นซากุระดอกแระของปีทุกปี ดงเฮเน้นความต้องการอย่างหนักแน่น

 

 

 

อ่อ...ครับ ผมเข้าใจแล้ว ผมจะแจ้งความต้องการของคุณไปยังตระกูลจอง ฉะนั้นธุระที่ผมมาในวันนี้ก็สิ้นสุดลงแล้ว เราจะได้เจอกันอีกครั้งในงานพิธีนะครับ คุณทนายลุกขึ้นยืน และดงเฮเองก็ทำการส่งแขกกลับจนหมด

 

 

 

และสุดท้ายก็เหลือเพียงดงเฮกับคิบอมเพียงสองคน

 

 

 

เอ่อ...คิบอม...ชั้น.... ดงเฮก้มหน้าอย่างรุ้สึกผิด เพราตั้งแต่เมื่อคราววันที่เกิดเรื่องของยุนฮักจนมาถึงตอนนี้ เค้ายังไม่ทันได้คุยกับคิบอมจริงๆจังๆเลย

 

 

 

หรืออาจจะเป็นเพราะความขี้ขลาดของเค้าก็ได้ ที่ไม่กล้าจะอธิบายอะไรให้ร่างสูงรับรู้

 

 

 

คิบอมก้มลงมองคนตรงหน้าอย่างเข้าใจ มือหนาคว้าเอวบางเข้ามาไว้ในอ้อมกอด

 

 

 

อ้อมกอดนี้ที่ดงเฮโหยหามาตลอด สัมผัสนี้ที่ร่างบางอยากจะได้ใกล้ชิด และเป็นเพราะผู้ชายคนนี้ที่ดงเฮ...อยากให้รู้ว่ารักและคิดถึงเหลือเกิน

 

 

 

 

ฮึก...ขอ...โทษ..นะคิบอม...ฮือ...ด๊องขอโทษ.... ร่างบางร้องไห้ออกมากับอกกว้าง

 

 

 

ไม่ร้องนะดงเฮ ไม่ร้อง มันจบลงแล้ว ทุกอย่างมันจบแล้ว คิบอมใช้มือข้างหนึ่งลูบผมนิ่มเบาๆ

 

 

 

ไม่มีอีกแล้ว เรื่องร้ายๆมันผ่านไปแล้ว...ไม่มีอะไรแล้ว คิบอมยังคงพูดซ้ำๆอยู่แบบนั้น

 

 

 

พระเจ้าคงจะสิ้นสุดความคิดที่จะพรากพวกเราสองคนออกจากกันแล้วใช่มั้ยครับ...ผมขอให้เป็นแบบนั้นนะ เพราะ...รอคอยมานานเหลือเกิน รอคอยที่จะได้พบกับความสุขอีกครั้ง

 

 

 

***************************************

 

 

 อ่านั่น...พอจะยิ้มกะฟิคเรื่องนี้ออกรึยัง ฮ่าๆๆๆๆๆๆ ตอนนี้อารมณ์ดีมาก
ดูเป็มวีเอสเจแล้ว หงายเงิบแทบตกเก้าอี้ - -* คนคิดท่าเป็นคนไทยรึเปล่าวะเนี่ย แทบจะกราบอยู่แล้ว
แล้วคร๊าย...เอากางเกงลายๆมาให้ฮยอคแจใส่ - -* แต่น้องหมวยหล่อค่ะ แต่สุดท้าย
คุณตี๋ก็ยังคงคอนเซปต์เดิม "มาเป็นวิญญาณ" ใครกระพริบตา หาคิบอมไม่เจอไม่รู้ด้วย -*-

เม้นท์ๆๆๆ เอาให้ถึงพันกันเถอะ 5555

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,733 ความคิดเห็น

  1. #1691 love donghae (จากตอนที่ 84)
    วันที่ 13 เมษายน 2555 / 16:40
    งืออออออออออออออ


    สงสารยุนฮักสุดๆอ่าาาา
    #1,691
    0
  2. #1611 KIHAE*129 (จากตอนที่ 84)
    วันที่ 30 มีนาคม 2555 / 02:43
    แง๊ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #1,611
    0
  3. #1530 I'm ELF Forever (จากตอนที่ 84)
    วันที่ 9 มีนาคม 2555 / 23:04
    ^^''แฮ่ๆๆ ยิ้มเจื่อนให้ดูละกัน
    #1,530
    0
  4. #1442 OoMy (จากตอนที่ 84)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2554 / 10:49
    เฮ้อออออ
    #1,442
    0
  5. #1252 Nene-Kihae (จากตอนที่ 84)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2553 / 16:06
    ซึ้งกินใจ~~~~~~
    #1,252
    0
  6. #1193 ~MilddY~my_Min7~ (จากตอนที่ 84)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2553 / 15:29

    เศร้าอ่ะๆ

    #1,193
    0
  7. #1122 ไม่ประสงค์ออกนามมจ่ะๆ (จากตอนที่ 84)
    วันที่ 8 เมษายน 2553 / 14:27
    ไรเตอร์ๆ T-T

    สงสารยุนฮักมากเลยอ่า



    เส้าๆๆๆ



    อ่านไปแบบ...น้ำตาไหล จนแม่หาว่าบ้าแล้วเนี่ย - -;;
    #1,122
    0
  8. #1108 ... (จากตอนที่ 84)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2552 / 13:25
    เศร้า T^T

    สงสารจัง ทั้ง 3 คนเลย



    สงสารคิบอม...ที่กว่าจะได้คนรักกลับคืนมา

    สงสารดงแฮ...ที่กว่าจะได้อยู่กับคนรักอย่างมีความสุข

    สงสารยุนฮัก...ที่ยังไม่ได้ทำสิ่งที่ต้องการเป็นครั้งสุดท้ายกับ...คนที่รัก



    โฮกกกกกกกกกกก

    พิมพ์แล้วมันเศร้าขนาดดดดดด TT0TT
    #1,108
    0
  9. #1072 lovely kibum (จากตอนที่ 84)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2552 / 01:35
    อ่านแล้วน้ำตาไหลเป็นลิตรๆ

    ซึ้งมากกกกกก

    กิมจิ....น่ารักที่สุด

    (รองจากบอมและด็อง)
    #1,072
    0
  10. #894 *~ เยเย่พอย ~* (จากตอนที่ 84)
    วันที่ 18 มีนาคม 2552 / 12:24

    โอยยย

    ซึ้งอ่ะ

    #894
    0
  11. #886 Fame_KiHae (จากตอนที่ 84)
    วันที่ 16 มีนาคม 2552 / 21:52
    ในที่สุดด๊องก็ได้กลับมาอยู่กับบอมแล้ว

    ดงแฮก็อย่าโทษตัวเองเรื่องที่ยุนฮักตายเลยน้า ดงแฮไม่ได้ผิดซักหน่อย

    พระเจ้าเลิกแกล้งทั้งสองคนด้วย
    #886
    0
  12. #884 อุ๋มอิ๋ม (จากตอนที่ 84)
    วันที่ 16 มีนาคม 2552 / 15:24
    อ่า~~~ จีน ต่อไปนี้มีแต่เรื่องดีๆแล้วชิมิ?



    อ่า ชั้นไม่เจอแกเลยอ่ะ เอ็มออนไม่ตรงเวลา เหอๆๆ



    ชอบ why i like you และก็เสียงบอมโฟนอิน อิอิ
    #884
    0
  13. #883 PoiPuRa-SuJu (จากตอนที่ 84)
    วันที่ 16 มีนาคม 2552 / 14:23
    TT^TT

    สงสารดงแฮ

    คิเฮ๊ คิเฮ ><~

    กลับมาอยู่ด้วยกันแล้ว ว
    #883
    0
  14. #882 popla (จากตอนที่ 84)
    วันที่ 15 มีนาคม 2552 / 23:26
    สงสารด๊องอ่ะ



    เป็นคนทีี่เจ็บมากมาย



    เจ็บที่รักคนตัวเองรัก และเจ็บที่เป็นคนที่ถูกรัก



    เศร้าาาา



    แต่ัมันกำลังจะดีขึ้นใช่ไม่
    #882
    0
  15. #881 เจ๊ของเพื่อน (จากตอนที่ 84)
    วันที่ 15 มีนาคม 2552 / 21:11
    สงสารด๊องอ่ะ


    ฐานะคนกลาง


    ทามรายไม่ถูกเยย


    สู้ต่อไปค่ะ


    ขอพระเจ้าอย่าได้ส่งบททดสอบที่ทรมานใจอีกเลย


    ปอลอ.ชอบฟิคพี่สวนจีนมาก อยากทราบว่าอายุเท่าไหร่แล้วหรอค๊ะ?
    #881
    0
  16. #879 (จากตอนที่ 84)
    วันที่ 15 มีนาคม 2552 / 02:02
    เม้นล่าง เอินเอง - -*

    เด็กดี ตัดล็อกอิน -*-
    #879
    0
  17. #878 (จากตอนที่ 84)
    วันที่ 15 มีนาคม 2552 / 02:01
    เจ๊เห็นอึนเฮป่าววววว ><!


    โอกกกก~



    = ="

    คิมคิออกน้อยจริงๆ


    เห็นว่าหายอีกแล้วอ่า- -


    ส่วนเรื่องท่า 55555555+

    โคฟกันมั้ยเจ๊><


    ท่านี้รักเอลฟ์ไทย ไม่ไหวและ ฮ่าๆๆ
    #878
    0
  18. #877 khimiiZ♥may (จากตอนที่ 84)
    วันที่ 14 มีนาคม 2552 / 22:45
    สงสารยุนฮัก แต่ยังไงก็รักคิเฮ !
    กลับมาเหมือนเดิมได้แล้วนะคิเฮ ที่รั๊กก !
    ^ ^ ช่ายย ๆ ไรเตอร์จีน T.T

    ในเอ็มวี คิบอม ออกมาสามช็อต ( นับได้เลยเหอะ) T^T
    จะบ้าตาย ร้องไห้โฮเลยอ่ะหลังจากดู !
    เอสเอ็มทำพิษอีกแล้นนน =(
    #877
    0
  19. #875 @_minto_@ (จากตอนที่ 84)
    วันที่ 14 มีนาคม 2552 / 19:41

    กิมจิทำซึ้งTT_TT

    กรี้ดกร้าดมากๆอ่ะ แงๆๆๆๆๆๆ (เอาไงกันแน่เนี่ย จะกรี้ดหรือจะร้องไห้)

    ด๊องน่าสงสารรรรร เสียใจเรื่องกิมจิไม่หายซักที เห้อๆๆๆ

    บอมดูแลหมวยดีๆนะแก เดี๋ยวเป็นไรไปแย่แลย

    ดูเอมวีแล้วเหมือนกันพี่สวนจีน>_<

    บอมออกมา4ช็อต จาก4นาที-*-

    ห้ามกระพิบตาจริงๆอ่ะ ไม่งั้นอาจจะไม่เห็นเลย เหอะๆๆๆๆๆๆ

    แต่หล่อทุกคน!!! (โดยเฉพาะด๊อง>_<)

    #875
    0
  20. #874 Shinhee (จากตอนที่ 84)
    วันที่ 14 มีนาคม 2552 / 16:16
    ยุนฮัก

    นายน่ารักมากเลยอะ ฉันชักจะชอบนายซะแล้วสิ

    แต่!!! นายเปนผีนี่

    ไม่เอาแล้ว!!!!!!!!!!!!!!!!

    อ๋าย!!!!!!!!!!!!!!!!!
    #874
    0
  21. #873 MoojuM (จากตอนที่ 84)
    วันที่ 14 มีนาคม 2552 / 16:06
    กรี๊ดมากค่ะ
    ถึงแม้จะเศร้า แต่การสูญเสียครั้งนี้ไม่ได้สูญเปล่าซะทีเดียว
    อย่างน้อยยุนฮัก(ที่คนอ่านแอบหมั่นไส้มาตลอดทั้งเรื่อง)ก็ทำเรื่องดีๆมากมาย
    เฮ้อ....
    คราวนี้ก็ลุ้นคู่อื่นต่อละครับพี่น้อง โฮะๆๆ...
    อัพถี่ๆหน่อยได้ไหมพี่จีน
    คนอ่านแทบจะบ้าเพราะไม่ได้อ่านอะค่ะ

    รักหมวยยยยยยยยชอบตี๋่.......
    #873
    0
  22. #872 litterrabbitza (จากตอนที่ 84)
    วันที่ 14 มีนาคม 2552 / 15:48
    สงสารยุนฮักอ่าาา ซึ่งมากตอนนี้ยุนฮักนี้หน่ออ พี่สวนจีนอยากอ่าน วอนซินฮันฮยอกอ่า แ้้ล้วรีบมาต่อเร็วๆนะค่ะ
    #872
    0
  23. #871 เซียน (จากตอนที่ 84)
    วันที่ 14 มีนาคม 2552 / 14:16
    เง้อออ

    รู้สึกว่ายุนฮักนี่น่าสงสานจัง

    ถ้ามีบาดาคนทงเฮคนนะจะยก

    บาดาให้ยุนฮักไปเลยย

    แต่เป็นไปไม่ได้

    เศร้าๆๆๆๆๆๆ

    คิเฮจะได้กลับมารักกันอีกแล้ว

    หวังว่าคงไม่มีอุปสรรคอะไรแล้วน้าๆๆๆ
    #871
    0
  24. #870 largefarm (จากตอนที่ 84)
    วันที่ 14 มีนาคม 2552 / 10:14
       เศร้าจังเลย หวังว่าคงไม่มีอะไรมาพลากหมวยออกจากตี๋อีกนะ
    อัพสู้ๆ ค่ะ
    #870
    0
  25. #869 haruzen (จากตอนที่ 84)
    วันที่ 14 มีนาคม 2552 / 09:06
    โหย...เศร้าเคล้าน้ำตาสุดๆๆอ่ะ....
    เฮอ....ไม่มีคำบรรยายอ่ะ...
    อัพต่อน้าาา....
    #869
    0