 |
อุปสรรคที่บดบังสายตา...
"เพราะมัวแต่จับจ้องความผิดเล็กน้อยของคนอื่น อย่างมีอคติ
จึงทำให้มองไม่เห็นสิ่งผิดปกติในชีวิตของตัวเองที่ควรจะ ต้องแก้ไขโดยด่วน..."
สาเหตุ ซึ่งเป็นตัวถ่วงความเจริญก้าวหน้าให้กับชีวิตของตัวเอง
คือการใช้ เวลาที่มีหมดไปกับการนั่งจับผิดสิ่งรอบ ๆ ตัว
รวมถึงบุคคลอื่น ๆ ด้วยจิตใจที่ชิงชัง ลำเอียง และมีอคติที่ไม่ถูกต้องนัก
หากแต่ความ จริง ความผิดไม่ได้เกิดมาจากการนั่งจับผิด
แต่เกิดขึ้นจากการมอง ด้วยจิตใจที่มีอคติ...
ถ้าเมื่อไหร่ก็ตามที่เรามีใจอคติกับใครสักคน หนึ่งแล้วละก็...
ความดีมากมายที่เขามีก็หายไปจนหมดไม่มีเหลือ
คง เหลือแต่ความไม่ดีเพียงเล็กน้อย...
ที่จะนำมาขยายจนกลายเป็นสิ่งไม่ ดีที่เลวร้ายขนาดใหญ่
และที่แย่ไปกว่านั้น เมื่อเป็นเช่นนี้ ทำให้เรามองข้ามสิ่งที่ควรต้องแก้ไข
ซึ่งอยู่ภายในตัวของเรานั่นเอง ซึ่งนั่นถือเป็นสิ่งที่ไม่ควรจะมองข้ามเลยไป...
จิตใจลำเอียง คือ...จิตใจที่มีน้ำหนักไม่เท่ากัน ชอบเข้าข้างตนเอง
และคิดว่าตนทำ ถูก...ทั้ง ๆ ที่ตนทำผิด...
จิตใจที่มีอคติ คือ...จิตใจที่มองไม่เห็นความดีมากมายของคนอื่น
แต่กลับสังเกตเห็น สิ่งไม่ดีเล็ก ๆ น้อย ๆ ของคนอื่นอย่างชัดเจน...
ในช่วงเวลาที่คน เรามองไม่เห็นความดีของผู้อื่น...
แต่กลับจับจ้องมองคนอื่น ๆ ว่ามีความผิดไปหมดด้วยใจอคติ
สิ่งนี้มีผลให้เราปฏิบัติต่อคนนั้น อย่างที่เราคิดต่อเขา...
ถ้าเราปฏิบัติตัวต่อเขาอย่างไร สิ่งที่ได้รับก็จะเป็นไปเช่นนั้น...
อย่า กล่าวโทษคนอื่นว่า...
ทำไม ? ...ไม่มีใครรักคุณ
ถ้าตัวคุณ เองไม่เคยคิดจะรักใคร
อย่ากล่าวโทษคนอื่นว่า...
ทำไม ?...ไม่มีใครแบ่งปันน้ำใจให้กับคุณ
ถ้าตัวคุณเองไม่เคยคิดจะแบ่งปัน น้ำใจให้กับใคร ๆ เลย
อย่ากล่าวโทษคนอื่นว่า...
ทำไม ?...ไม่มีใครยิ้มให้คุณ
ถ้าตัวคุณเองไม่เคยคิดที่จะยิ้มให้ใคร...
บทความจาก_หนังสือ Return ย้อนสอนชีวิต สันทัด ขุนหมุด
ความคิดเห็น