[Fic One piece][BL] ลูกสาว(?)ของจักพรรดิผมแดงงั้นเหรอ?!

ตอนที่ 12 : EP.12 : อดีต

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2190
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 264 ครั้ง
    29 ธ.ค. 61




EP.12 : อดีต




++++++++++++++++++++++++++++++++++


   "แชงค์ ฉันขอขึ้นเรือนายด้วยสิ ฉันอยากเป็นโจรสลัดอะ!" เด็กชายตัวเล็กที่มีแผลใต้ตาพูดกับชายผมแดงผู้เป็นกัปตันเรือ
   "เห~~ อย่างเด็กนายเนี่ยนะ จะเป็นโจรสลัดน่ะ"
   "อะไรกันเล่า ฉันน่ะเป็นผู้ใหญ่แล้วต่างหาก!"
   "โห? ตัวแค่เนี่ยอะนะ"
   "หนวกหูน่า!!"
   "กัปตันนนน!!!" เสียงตะโกนของลูกเรือคนหนึ่งวิ่งกระหืดกระหอบพร้อมกับกระดาษแผ่นหนึ่งในมือ
   "หืม?"
   "เกิดอะไรขึ้น?" ยาซบถามคนที่วิ่งมาหยุดอยู่ตรงหน้ากัปตันอย่างสงสัย
   "นะ..นี่" เขาส่งกระดาษแผ่นหนึ่งให้กับกัปตันเรือ แล้วรับน้ำจากเพื่อนอีกคนมาดื่ม
   "ไปหาที่ฝึก เดี๋ยวกลับเรือเอง จาก ไค" กัปตันที่รับกระดาษแผ่นนั้นมาอ่านจนจบ ก็กุมขมับตัวเองแล้วน้ำไหลพราก ร้อนให้รองกัปตันอย่างเบน เบคแมนต้องมาตบไหล่ปลอบอย่างปลงๆ


"ลูกฉันหนีออกจากบ้านนนน"

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

   "ภูเขานี่อันตรายชะมัด" ผมเดินเข้ามาในป่าหลังหมู่บ้านไวท์มิล เพื่อจะหาที่ฝึกดาบดีๆสักหน่อย โดยมีเพียงไฟแช็ก กระบอกน้ำและดาบไม้เท่านั้น แต่พอเดินลึกเข้ามาเรื่อยๆ มันเหมือนหลุดเข้ามาอยู่อีกเกาะนึงยังไงก็ไม่รู้ ทำไมมีแต่สัตว์ตัวใหญ่ๆ แถมดุชะมัด ผมไม่ได้ทำร้ายพวกมันสักเท่าไหร่ ก็ตัวใหญ่ขนาดนั้น ถ้ามันไม่ทำให้ผมตกใจอะนะ


   โฮกกกกกกก!!!!


   "อ๊ากกกก!!"


ผัวะ!! โครมม!!


   เอ่อ ผมไม่รู้ ผมไม่ได้ทำนะ อยู่ๆก็มีหมีตัวใหญ่โผล่ออกมาจากหลังตันไม้ต้นใหญ่ข้างหน้า ผมเลยมือลั่น หยิบดาบไม้ออกมาฟาดใส่จนหมีลงไปนอนกลิ้ง(?)กับพื้น
   ผมรีบเดินออกจากตรงนั้นทันที แล้วเดินลึกเข้าไปในป่าอีก จนไปเจอกับแอ่งน้ำที่เกิดจากน้ำตกที่อยู่ไม่ใกล้ไม่ไกลจากริมฝั่งที่ผมยืนอยู่ ผมนั่งลงแล้วหยิบกระบอกน้ำมาเติมน้ำ ก่อนจะกวักน้ำขึ้นมาดื่มเล็กน้อย และผมก็รู้สึกได้ว่ามีดวงตาหลายคู่จ้องมาที่ผม ผมจึงเงยหน้าขึ้นมองและ...
   "อ๊ากกกก!!!!" วิ่งสิครับรออะไร จระเข้ทั้งดงใครจะไปอยู่ด้วยล่ะ ผมวิ่งไปได้สักพักก็หยุดพักหอบให้หายเหนื่อย เฮ้อ~ ป่านี่ก็เหมาะสำหรับการฝึกดีหรอก แต่ถ้าพักแถวนี้มีหวังโดนงาบไปแดร็กแหง่มๆ
   "เฮ้อ~ เดินไปอีกหน่--- แอ่ก" ผมที่กำลังตัดสินใจจะเดินหาที่พักดีๆ แต่ก็โดนส้น--เท้า-- ของไอ้เด็กเวรที่ไหนก็ไม่รู้ แถมยังยืนเหยียบอยู่บนหลังของผมด้วย
   "แกเป็นใครเนี่ย?" ไม่พอครับยังเอาท่อแป๊ปมาเสียบดินใกล้ๆกับหน้าผมอีก!!

   "อึก ออกจากตัวฉันก่อนเถอะน่า"

   "แกตอบมาก่อนสิ ว่าแกเป็นใคร มาทำอะไรที่นี่" เด็กนี่ท่าทางแข็งแกร่ง แถมสายตาดูน่ากลัวไงก็ไม่รู้แฮะ มันจะฆ่าเราหมกป่ารึเปล่า ถ้าเราตอบไม่ถูกใจมัน หรือว่ามันจะจับเราโยนให้จระเข้พวกนั้นกิน

   "ทำหน้าอะไรของแกน่ะ"

   "ช่างฉันเถอะน่า ปล่อยฉันสิ!!"

   "ชิ" เด็กผมดำคนนั้นปล่อยให้ผมเป็นอิสระอย่างไม่เต็มใจ แล้วก็จ้องผมที่ลุกขึ้นปัดฝุ่นออกจากเสื้อผ้า

   "ตอบคำถามฉันมา" เด็กหน้ากระพูดแล้วเอาท่อแป๊ปมาจ่อคอผม เอิ่ม ไอ้เด็กบ้า

   "เฮ้อ~ เวลาจะถามชื่อนายควรจะบอกชื่อตัวเองก่อสิ ช่างเถอะ ฉันชื่อไค แล้วนายล่ะ?" ผมพูดอย่างปลงๆ พลางแนะนำตัวเองให้เด็กคนนั้นรู้กจัก ถึงแม้มันจะไม่อยากรู้จักผมก็เถอะ

   "เอส" เด็กคนนั้นตอบ พลางเอาอาวุธที่จ่อคอผมอยู่ออก

   "แล้วนายอยู่ที่นี่คนเดียวเหรอ" ผมถามพลางมองหาดาบมือที่กระเด็นหลุดจากมือไปตอนที่โดนเด็กบ้านี่ถีบ

   "แกมาทำอะไรที่นี่" หมอนี่ไม่ได้สนใจคำถามที่ผมถามไปเมื่อกี๊เลยสักนิด ทั้งยังเดินเข้ามาใกล้ แล้วจ้องผมอย่างกดดัน เออ กลัวแล้วจ้า

   "เอ่อ..แบบว่า..คือ..." ผมกำลังคิดหาคำตอบอื่นที่นอกจากฝึกดาบ ถ้าตอบว่าฝึกดาบเขาอาจถามอะไรผมมากกว่าเดิมก็ได้ คือผมขี้เกียจตอบน่ะ แถมนี่ก็ใกล้จะมืดแล้วด้วย ผมยังไม่ได้ที่พักเลย แต่เหมือนผมจะลีลามากไปหน่อย คนรอฟังคำตอบเลยเอาท่อแป๊ปอันเดิมมากดกับคอผมลงกับพื้น แล้วก็ค่อยกดมันแรงขึ้นเรื่อยๆ พลางใช้เข่ากดมือผมทั้งสองข้างไว้ ไอ้บ้าฟังกันก่อนเด้!!

   "อัก.. ฉันหลงทางน่ะ!" ผมเผลอตอบไปแบบนั้น ทำให้เขาหยุดมือแล้วเริ่มสำรวจร่างกายผมด้วยดวงตาสีดำคู่นั้น ก่อนจะขมวดคิ้วอย่างสงสัยเมื่อเห็นว่าตามร่างกายของผมไม่มีรอยแผลเลยสักนิด พี่เก่งพอตัวนะน้อง ไม่ต้องสงสัยหรอก

   "ออกไปซะ นี่ไม่ใช่ที่ของแก" เด็กชายผมดำพูดแล้วลุกออกจากตัวผม แล้วก็เดินไปในป่าอีกทาง

   "ป่านี่ไม่ใช่ของนายคนเดียวซะหน่อย" ผมบ่นเบาๆ แล้วลุกขึ้นยืน

   "ฉันหมายถึงเด็กผู้หญิงอย่างแกต่างหาก" พูดจบเด็กนั้นก็วิ่งเข้าไปในป่าทันที ทิ้งให้ผมยืนสตั๊นกับประโยคที่เขาพูด นี่แกเห็นฉันเป็นเด็กผู้หญิงงั้นเหรอ?!!!! ฮึ่ย อย่าให้เจออีกนะ ฉันจับแกมานั่งมัดจุกแน่! ผมได้แต่ฟึดฟัดกับตัวเอง ก่อนจะเดินไปเก็บดาบไม้ แล้วเดินไปทางที่เอสวิ่งไปเมื่อกี๊ ใช้เวลาไม่นานก็มาถึงที่ที่มีแต่ขยะกองอยู่เป็นภูเขาเต็มไปหมด

   "ที่นี่มันอะไรกันเนี่ย" ผมพูดแล้วเดินลงไปสำรวจกองภูเขาขยะพวกนั้น

   "มีคนอาศัยอยู่ที่นี่ด้วยแฮะ" ผมเดินสำรวจไปเรื่อยๆก็เห็นเด็กผมดำกำลังถือถุงใบเล็กแล้ววิ่งไปในป่าอีกด้านของภูเขาขยะ ผมจึงวิ่งตามทางนั้นไป ผมตามเอสไปเงียบๆโดยทิ้งระยะห่างพอสมควร ก่อนจะหยุดเมื่อมีเด็กผมทองอีกคนเดินมาจากอีกทางพร้อมกับถุงใบเล็กเหมือนกับเอส

   "เอส" เด็กผมทองเรียก แล้วเดินมาหยุดตรงหน้าเด็กผมดำ

   "ไง ซาโบ้"

   "มีใครตามมารึเปล่า"

   "ไม่มี" ตูนี่ไง แล้วเด็กสองคนนั้นก็ปีนขึ้นต้นไม้ใหญ่ตรงหน้าพวกเขาขึ้นไป ผมมองไม่เห็นพวกเขามากนักจึงปีนขึ้นต้นไม้ที่ผมใช้แอบเมื่อกี๊ ขึ้นไปดูก็พบว่า เด็กพวกนั้นกำลังนั่งนับเงินและสมบัติกันอยู่ เยอะน่าดูเลยนะ

   "เอส นายนี่สุดยอดชะมัด"

   "เอาน่าแค่นี้เอง เงินพวกนี้ยังไงก็ต้องเอาไปซื้อเรือโจรสลัดของพวกเราอยู่แล้วนี่นา" เด็กชายผมดำพูดแล้วยิ้มกว้างอย่างมีความสุข น่ารักชะมัด ต่างกับตอนที่เจอกับผมเลยแฮะ


แกร็ก!!


   "อะ ชิบผายล่ะ" ผมกำลังจะลงจากต้นไม้ จึงโหนตัวลงโดยจับพวกกิ่งก้านไม้พวกนั้นไว้ แต่ว่ากิ่งที่ผมจับมันเปราะไปหน่อยรับน้ำหนักผมไม่ได้


ตุบ!!


   "อัก!"ผมก็เลยร่วงจากต้นไม้กระแทกพื้นอย่างแรง ไอ้ต้นไม้บ้าเอ้ย!!

   "นั่นใครน่ะ" เอสที่ได้ยินเสียงร่วงของกิ่งไม้และอะไรบาง จึงตะโกนถามไปทิศทางนั้น ส่วนเด็กชายผมทองที่นับเงินเสร็จก็เอาสมบัติพวกนั้นเก็บลงช่องทางลับอย่างรวดเร็ว ก่อนจะหยิบท่อแป๊ปมาถือเตรียมสู้ แล้วก็ปีนต้นไม้ลงมาพร้อมกับเอส

   ผมไม่ได้ตอบและนอนแผ่หลาอยู่ตรงที่เดิมพร้อมกับเศษกิ่งไม้ใบไม้บนตัวเต็มไปหมด เจ็บชิบผาย ต้นไม้นี่ก็สูงชลูดเชียว เล่นซะระบมไปทั้งตัวเลย

   ผมคิดว่าถ้าผมอยู่นอนเฉยๆในดงหญ้านี้ พวกนั้นคงจะมองไม่เห็นผมหรอก

   "นี่แก?" เอสที่วิ่งมาตามเสียงที่ได้ยิน หยุดอยู่ไม่ไกลจากผมเท่าไหร่ มันเห็นได้ไงวะ อ่อ ลืมไป ผมตูสีแดงเด่นขนาดนี้นี่นา

   "รู้จักด้วยเหรอเอส" เด็กชายผมทองวิ่งตามมาติดๆก็หยุดแล้วถามขึ้น

   "ทำไมยังไม่ออกไปอีก" เอสเมินคำถามนั้นแล้วถามผมแทน

   "ก็ฉันบอกแล้วไงว่าฉันหลงน่ะ" ผมพูด แต่ก็ยังนอนแผ่อยู่อย่างนั้น

   "ก็เลยตามฉันมา?" เอสพูดพลางเดินเข้ามาใกล้ผม

   "เปล๊า!" ผมปฏิเสธเขา แล้วก็หันหน้าไปอีกทาง

   "นี่แก!!"

   "เอส ใจเย็นๆน่า นั่นเด็กผู้หญิงนะ" เด็กชายผมทองที่ยังคงไม่รู้ชื่อเขาเดินมาปรามเพื่อนตัวเอง แต่เกือบดีแล้วถ้าเอ็งไม่บอกว่าตูเป็นผู้หญิงน่ะ!!

   "ฉันเป็นผู้ชายต่างหาก!" ผมหันกลับมาแย้งเด็กทั้งสองทั้งที่เข้าใจว่าผมเป็นผู้หญิง ตูแค่(โดนบังคับ)ไว้ผมยาวเฉยๆโว้ย แล้วมีเด็กผู้หญิงที่ไหนเขาจะมาปีนต้นไม้สูงๆแบบนี้กัน!

   "อย่ามาโกหกน่า แล้วแกจะนอนแบบนี้ไปถึงเมื่อไหร่!"

   "ฉันเป็นผู้ชาย! แล้วฉันตกต้นไม้ขยับไม่ได้เนี่ย" ใช่เจ็บจนลั่นไปทั้งตัว เดี๋ยวอีกสักพักก็ลุกเองได้

   "ว่าแต่เธอได้ยินที่พวกเราคุยกันรึเปล่า" อยู่ๆเด็กฟันหรอก็ถามขึ้น ทำให้รู้สึกว่าบรรยากาศมันมาคุจนน่ากลัวแปลกๆ

   "ได้ยินอะไร" ผมถามพวกเขากลับ นั่นสิได้ยินอะไร ได้ยินว่าอยากเป็นโจรสลัดหรือว่าเก็บเงินไว้ซื้อเรือ เอาคำตอบไหนล่ะ

   "คงไม่ได้ยินสินะ" เด็กผมทองที่ยังคงไม่บอกชื่อหันไปพูดกับเอส

   "ว่าแต่เธอชื่ออะไรล่ะ ฉันชื่อซาโบ้" เด็กคนนั้นแนะนำตัวเอง พลางเดินมาดึงตัวผมให้ลุกขึ้นนั่ง หมอนี่ดูน่าเข้าหากลัวคนที่ยืนมองผมอย่างไม่สบอารมณ์อยู่ตรงหน้า ตูไม่ได้อยากสำออยแต่เพื่อนเอ็งมาดึงตูเองนี่นา

   "ฉันชื่อไค ยินดีที่ได้รู้จัก" ผมพูดแล้วยิ้มให้กับซาโบ้ ทำให้เขาชะงักพร้อมกับใบหน้าแดงๆเล็กน้อย ส่วนเอสนั้นมองผมอย่างตะลึงเหมือนไม่เคยเห็นอะไรแบบนี้มาก่อน ทำไมรู้สึกเหมือนเป็นของแปลกยังไงก็ไม่รู้

   "แล้วในป่านี้พวกนายอยู่กันแค่สองคนเหรอ?" ผมถามซาโบ้ที่ยืนมองผมอยู่

   "อะ..อืม ก็ไม่เชิง แล้วเธอมาจากไหน" ซาโบ้ถามผม

   "มาจากแกรนด์ไลน์"

   "นี่แกเป็นโจรสลัดเหรอ?" เอสถามอย่างแปลกใจ คงเห็นว่าผมยังอายุน้อยแต่ได้เป็นโจรสลัด

   "ก็ใช่ แต่ฉันแค่มาหาที่ฝึกเฉยๆ"

   "ตอนแรกไม่ได้ตอบแบบนี้นี่นา" เอสพูดแซะ แต่ผมไม่สนใจแล้วก็ยักคิ้วใส่เขา

   "เหมือนกับพวกเราสินะ มาอยู่ด้วยกันมั้ย"

   "ซาโบ้!!" เอสไม่เห็นด้วยกับความคิดของซาโบ้แต่ก่อนที่เอสจะพูดอะไรต่อผมก็ชิงตอบตกลงไปก่อน ยังไงซะ เด็กพวกนี้ก็น่าจะรู้จักป่านี้ดีกว่าผมที่เพิ่งเดินเข้ามา 

   "ว่าแต่จะให้เธอไปอยู่กับใครล่ะ" เด็กทั้งสองหันไปปรึกษากันเรื่องของผม แต่ทำไมพวกนายยังไม่เชื่อว่าฉันเป็นผู้หญิงกันล่ะ

   "อยู่กับนายสิ นายชวนนี่" เอสพูดพลางบอกปัด

   "นั่นสินะ บ้านนายก็มีแต่โจรภูเขานี่นา"


   ระหว่างที่พวกเขาปรึกษาหารือกันอยู่ผมก็ออกไปเดินสำรวจป่าแทบนี้เพิ่ม ภูเขานี้มันอุดมสมบูรณ์ชะมัด ไม่แปลกใจเท่าไหร่ว่าทำไมสัตว์ที่นี่มันเยอะแยะไปหมดวงเล็บสัตว์ร้ายน่ะ

ผมเดินสำรวจจนมาถึงแหล่งน้ำ ดูท่าตรงนี้น่าจะปลอดภัยนะ ผมเดินเข้าไปใกล้แหล่งน้ำและ..


ตู้มม!!


   "อย่าเดินไปทั่วสิฟระ!!" โดนมันถีบอีกจนได้ ผมโดนเด็กคนเดิมถีบลงไปในแอ่งน้ำจนชุ่มช่ำไปทั้งตัว ฮึ่ย ตูจับมันมามัดจุก!!

   "หนวกหูน่า! ฉันแค่จะหาที่พักเฉยๆเอง" ผมตอบพลางเดินขึ้นมาจากน้ำ ก่อนจะเดินไปดึงแก้มของเด็กผมดำ ไอ้เด็กเป--!!

   "เธอจะพักที่นี่เหรอ?" ซาโบ้ถาม ผมจึงปล่อยแก้มเอส ส่วนคนโดนดึงแก้มก็ได้แต่เจ็บใจพลางลูบแก้มตัวเองปอยๆ

   "ก็คิดว่างั้นแต่เริ่มเปลี่ยนใจแล้วล่ะ" ผมตอบคำถามแล้วถอดเสื้อที่เปียกโชกมาบิดน้ำออก

   "อึก.."

   "ยะ..ยัยคนน่าไม่อาย!!" เอสตะโกนใส่ผมที่ยืนสะบัดเสื้อตัวเองอยู่

   "อะไรของนาย" ผมพูดแล้วก็หยิบดาบไม้มาปักดิน ก่อนจะหยิบไฟแช็กออกจากกางเกง โชคดีที่ยังจุดติด โอ๊ะมีเส้นเอ็นติดมาด้วยแฮะ ผมโยนเสื้อคลุมดาบไม้ไว้ แล้วมองหาเศษกิ่งไม้มาก่อไฟ

   "เธอเป็นผู้หญิงนะ!!" คราวนี้เป็นซาโบ้ตะโกนใส่ผมแทน อะไรกันเนี่ย ตูบอกแล้วไงว่าตูเป็นผู้ชายน่ะ!!

   "ฉันเป็นผู้ชาย ไม่มีหน้าอกเหมือนผู้หญิงสักหน่อย" ผมเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าเด็กทั้งสอง แล้วชี้ไปที่หน้าอกตัวเองให้ทั้งคู่ดูว่าตูไม่ใช่ผู้หญิง!! เพิ่งสังเกตว่าพวกเขาสูงเท่าไหล่ผมเลย ผมเตี้ยเหรอ ไม่จริงน่า!

   "อึก" เด็กทั้งสองกลืนน้ำลายพลางจ้องมาที่อกผมอย่างไม่วางตาจนผมเริ่มขนลุก จึงเขกหัวทั้งคู่เบาๆ(?)จนลงไปนอนกับพื้น แล้วก็เดินเข้าป่าไปหากิ่งไม้มาเป็นฟืนเพิ่มคืนนี้คงต้องพักที่นี่แหละ


ทางด้านเด็กสองคนที่นอนเล่น(?)อยู่กันพื้น


   "สรุปแล้วไคเป็นผู้ชายสินะ" ซาโบ้ที่นอนอยู่กับพื้นพร้อมกับมีมะนาวลูกใหญ่อยู่กลางหัวพูดขึ้น

   "นั่นสินะ" เอสที่สภาพไม่ต่างกับซาโบ้สักเท่าไหร่ตอบ


   "ซาโบ้นายเห็นเหมือนฉันใช่มั้ย"เด็กชายหน้ากระนิ่งไปสักพัก แล้วจึงหันไปถามเพื่อนตัวเอง

   "เต็มสองตาเลยล่ะ" เด็กผมทองตอบพลางนึกถึงสิ่งที่เขาเห็น

   "น่ากินชะมัด" เด็กชายทั้งสองพูดขึ้นพร้อมกัน ก่อนจะฟุบหน้าแดงๆลงไปกับพื้น ในป่านี้พวกเขาแค่มองผลไม้ต่างๆก็รู้ว่ามันกินได้มั้ยและรสชาติเป็นยังไง แต่จากที่พวกเขาเห็นเมื่อครู่ มันกลับเป็นสิ่งที่ชวนให้พวกเขาอยากลิ้มลองว่ามันจะเป็นอย่างไร ผู้ชายบ้าอะไรหัวนมน่ากินขนาดนี้!!


'ให้ตายสิภาพติดตาชะมัด!'




_________________________________________


ณ ปัจจุบันแชงค์ได้จดหมายของไคแล้ว


   "กัปตันเป็นอะไรไปน่ะ" ลูกเรือคนหนึ่งพูดขึ้น

   "นั่นสิ เห็นนอนยิ้มบ้างหงุดหงิดบ้างจนน่ากลัวแล้วนะ" ลูกเรืออีกคนเสริมเมื่อเห็นกัปตันของตัวเองนอนถือกระดาษแผ่นหนึ่งที่ทำให้อารมณ์ของเขาแปรปรวน

   "ก็ไคส่งจดหมายมาน่ะ แต่ไม่รู้เหมือนกันว่าเกิดอะไรขึ้น" นักแม่นปืนอย่างยาซปพูดพลางนั่งเช็ดปืนของตัวเองไปด้วย

   "แต่ตอนแรกกัปตันยังโมโหเรื่องที่ไคคุงไม่กลับมาอยู่เลยนี่นา" ลักกี้ ลู พูดพลางหยิบเนื้อมาเข้าปากเคี้ยวงับๆอย่างเอร็ดอร่อย

   "ไคอยู่บนเรือหนวดขาวนี่นา หมอนั้นจะหงุดหงิดก็ไม่แปลกหรอก" รองกัปตันอย่างเบน เบคแมนเล่าความพลางจุดบุหรี่สูบ

   "เดี๋ยวนะ แชงค์ยอมให้ไคไปอยู่บนเรือของศัตรูจริงเหรอ!" ยาซปพูดอย่างตกใจ เมื่อกัปตันเรือปล่อยให้ลูกชายสุดรักสุดหวงที่ตัวเองต้องน้ำตาไหลพรากทุกครั้งที่หนีออกจากเรือ ไปอยู่บนเรือศัตรู

   "อ่อ ฉันเห็นรอยลิปสติกที่มุมกระดาษด้วย" รองกัปตันพูดเสริม เขาคิดว่าสิ่งที่ทำให้กัปตันเขาอารมณ์ดีน่าจะเป็นสิ่งนั้น

   "เอ๋?!" ทุกคนต่างตกใจกับสิ่งที่รองกัปตันพูด

   "่ดูเหมือนเจ้าตัวเล็กของเราก็แสบไม่เบานะ" ลักกี้พูดแล้วก็กัดเนื้อคำโตเข้าปาก ก่อนจะหันไปมองกัปตันของเขาที่กำลังจูบลงบนรอยลิปสติกอย่างมีความสุข

   "ฉันว่าต้องให้หมอตรวจสมองแชงค์บ้างแล้วล่ะ" เบนพูดพลางกุมขมับตัวเอง

   "เฮ้ออออ~"


_____________________________________


↖(^ω^)↗เรามาต่อแล้วนะจ๊ะ↖(^ω^)↗


ย้อนอดีตน้องไคกับสามพี่น้อง

ตอนนี้ไคอายุ13ปี ส่วนเอสกับซาโบ้อายุ10ปี

แต่ตอนที่ไคหนีเที่--- ไปหาที่ฝึกแชงค์ยังไม่เสียแขนนะจ๊ะ


-------<ขอบคุณที่ติดตามและคอมเมนต์ให้เรานะคะ>-------


Happy New Year ล่วงหน้าจ้า


เราจะสปอยด์ว่าตอนพิเศษนี้ที่จะลงนี้น้องไคยังอยู่บนเรือลุงหนวดขาวนะจ๊ะ




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 264 ครั้ง

326 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 29 ธันวาคม 2561 / 16:36
    ว้อยเด็กสองคนเน้55555555
    #76
    0
  2. #75 shino13 (@shino13) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2561 / 11:48
    คงน่ากินมากซินะ เอส ซาโบะ
    #75
    0
  3. #74 mrzakung1987 (@mrzakung1987) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2561 / 11:17
    ออกลายตั้งแต่เด็กเลยนะ 2 คนนี้
    #74
    0
  4. #73 shino13 (@shino13) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2561 / 16:29
    เป็นการเจอที่.....มาก
    #73
    0