หวานใจเจ้าพ่อเถื่อน

ตอนที่ 47 : บทที่ 10 พันธนาการลึกซึ้ง 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,603
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 186 ครั้ง
    6 ก.ค. 63



ราฟาเอลเงยหน้าที่ซุกซบกับซอกคอขาวผ่องขึ้นแล้วก้มลงจูบหน้าผากกลมมนที่เต็มไปด้วยหยาดเหงื่ออย่างแผ่วเบา ลมหายใจของเขาและเธอยังกระชั้นถี่และหอบสะท้านไม่ต่างกัน

“คุณได้สิ่งที่ต้องการแล้วก็ออกไปจากตัวฉันเสียที” มินลดาละล่ำละลักบอกคนที่เริ่มลูบไล้ฝ่ามือไปตามสีข้างของเธออีกครั้ง

“...” ราฟาเอลไม่ได้ตอบออกมา เขาเงยหน้าขึ้นแล้วยกยิ้มมุมปากอย่างร้ายกาจพร้อมๆ กับความคับแน่นที่ค่อยๆ ขยายตัวขึ้นอีกครั้ง

“ไม่เอาแล้วนะ” มินลดาร้องอย่างตระหนก หญิงสาวดิ้นรนเพื่อหาอิสรภาพให้กับตัวเองสุดแรง แต่ดูเหมือนการกระทำของเธอจะทำให้ความคับแน่นในกายขยายพองโตขึ้นอีก

“อื้อออ”

หญิงสาวครางออกมาเมื่อชายหนุ่มแกล้งดึงกายออกแล้วโถมจมลึกเข้ามาอย่างรุนแรง ความหวามไหวแทรกซึมไปทุกอณูเนื้อเพียงแค่การขยับตัวครั้งเดียว

“ชอบไหม” ราฟาเอลก้มลงกระซิบเสียงพร่า ใบหน้าหล่อเหลาขยับเข้ามาจนชิด จมูกโด่งของเขาอยู่ห่างจากจมูกของเธอแค่เพียงคืบเดียว

“มะ...ไม่” มินลดาหน้าแดงก่ำ ปฏิเสธเสียงสั่น และไม่กล้าสบตากับเขา

“งั้นผมคงต้องแก้ตัวใหม่สินะ จนกว่ามันจะดีพอให้คุณชอบ อืม...” เสียงทุ้มจริงจังเอ่ยขึ้น ตามด้วยเสียงครางต่ำในลำคอเมื่อรับรู้ได้ถึงเส้นทางรักที่ตอบสนองตัวตนของเขาอย่างรุนแรงเมื่อหญิงสาวเกร็งตัว

“มะ...ไม่ พอแล้ว”

“ไม่จริงหรอก ตอนนี้คุณพร้อมแล้วสำหรับผมแล้ว และถ้าวันนี้ผมทำให้คุณชอบมันไม่ได้ ผมจะไม่หยุด”

สิ้นเสียงหนักแน่นดุจคำสัญญา บทรักร้อนแรงก็เริ่มขึ้นอีกครั้งอย่างดุดัน สร้างความทรมานแทบขาดใจ แต่ก็หวานฉ่ำเกินคำบรรยาย

*

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

          เสียงเคาะประตูเบาๆ ดังขึ้น ทำให้คนที่ความรู้สึกไวและตื่นตัวอยู่เสมอลืมตาตื่นขึ้นมาหลังจากหลับสนิทไปได้ไม่ถึงสองชั่วโมง ราฟาเอลมองหญิงสาวที่หลับสนิทด้วยแววตาอ่อนแสงลงก่อนจะค่อยๆ ขยับแขนข้างที่อุทิศให้หญิงสาวหนุนนอนออกแล้วสอดหมอนเข้าใต้ศีรษะแทน เขารั้งผ้าห่มขึ้นจนจรดคาง ลูบกลุ่มผมนุ่มลื่น ก้มลงจูบหน้าผากนูนสวยก่อนจะตัดใจก้าวลงจากเตียง

          ชายหนุ่มหยิบกางกางนอนที่ปาลงข้างเตียงตั้งแต่เมื่อคืนขึ้นมาสวม แล้วเดินไปที่ประตูห้องอย่างแผ่วเบา พยายามไม่ให้เกิดเสียงรบกวนหญิงสาวที่ยังอยู่ในห้วงนิทรา พอก้าวออกไปนอกห้องเขาก็เห็นซอว์เยอร์ยืนรออยู่ด้วยสีหน้าเคร่งเครียด

          “มือปืนนั่นฟื้นแล้วครับ” ซอว์เยอร์รายงานทันทีที่ประตูห้องที่ผู้เป็นนายก้าวออกมาถูกปิดสนิท

          “มันพูดอะไรบ้าง” ราฟาเอลเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงเรียบสงบ เขารู้ดีกว่าถ้าไม่ใช่เรื่องสำคัญ ซอว์เยอร์ไม่มีทางปลุกเขาแต่เช้ามืดขนาดนี้เป็นแน่

          “ไม่ยอมพูดอะไรเลยครับ”

          “กี่โมงแล้ว”

          “อีกสิบห้านาทีจะหกโมงเช้าครับ”

“เตรียมรถไว้ ฉันขอจัดการกับตัวเองสิบนาที แล้วนายก็ไม่ต้องไปกับฉัน ฉันอยากให้นายเป็นคนพามินลดาไปที่กาสิโน ตอนนี้เธอยังไม่ตื่น ไม่ต้องปลุก เธอออกมาเมื่อไรก็เมื่อนั้น” น้ำเสียงทรงอำนาจเอ่ยสั่ง ความยุ่งยากใจฉายอยู่เต็มใบหน้าหล่อเหลา เขากำลังลังเลและขลาดกลัวกับบางสิ่งที่กำลังจะได้รู้ เพราะแม้แต่ตัวเขาเองก็ยังไม่รู้ว่าจะทำอย่างไรต่อไป หากผลที่ออกมาไม่เป็นอย่างที่เขาคิดและอยากให้เป็น

ยิ่งในตอนนี้ ตอนที่ทั้งร่างกายและจิตใจของเขามันถลำลึกลงไปเกินกว่าจะกลับตัวกลับใจได้ ความขลาดกลัวก็ยิ่งทบเท่าทีวี

.............................

ช่วงนี้เฮียเข้าโหมดหื่น อิอิ

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 186 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,018 ความคิดเห็น

  1. #959 ชุตินรินทร์ญา (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2563 / 13:43

    โอ้ยยยยยยยย
    #959
    0
  2. #958 patcha2529 (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2563 / 09:47

    หื่นจิงพ่อคุณhttps://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/yy-big-09.png

    #958
    0
  3. #957 patcha2529 (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2563 / 09:46

    หลงเข้าให้แล้วhttps://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/yy-big-06.png

    #957
    0
  4. #956 dokao (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2563 / 09:24
    น่ารักอ่ะดิ
    #956
    0
  5. #955 ด็อกสมาย (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2563 / 08:24
    ยังคงรอ ebook ด้วยใจจดจ่อ
    #955
    0
  6. #954 1122JD (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2563 / 06:11

    หื่นจริงพ่อ.. 😅😂
    #954
    0