หวานใจเจ้าพ่อเถื่อน

ตอนที่ 32 : บทที่ 7 ไม่ได้นอน 30%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 30,901
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 157 ครั้ง
    27 มิ.ย. 63


ผ่านมาสองชั่วโมงแล้ว แต่ราฟาเอลยังนั่งทำงานอยู่ที่โต๊ะทำงานตัวใหญ่ เบื้องหลังของเขาเป็นกระจกใสแจ๋วที่มองเห็นวิวแสงสีของลาสเวกัสมุมเดียวกับห้องอาหารซึ่งอยู่ต่ำลงไปสิบกว่าชั้น แสงไฟผืนใหญ่กว้างสุดลูกหูลูกตาดูเล็กลงอีกเมื่อขึ้นมาบนชั้นสูงสุดแบบนี้ เมื่อสองชั่วโมงก่อนคนที่ได้ขึ้นมาห้องนี้เป็นครั้งแรกก็ตื่นเต้นกับห้องหรูๆ วิวสวยๆ อยู่หรอก แต่พอเวลาผ่านไปความตื่นตาก็ลดลงเรื่อยๆ จนสุดท้ายก็ต้องหาอย่างอื่นมาทำแก้เบื่อ

มินลดาเหลือบมองเจ้าของร่างสูงใหญ่ที่กำลังจดจ้องอยู่กับเอกสารตรงหน้า สีหน้าของเขาเคร่งเครียดจนเธอไม่อยากรบกวน หญิงสาวเดินตรงไปยังชั้นหนังสือที่ตั้งอยู่มุมหนึ่งของห้อง หยิบหนังสือเล่มหนึ่งลงมาจากชั้นเพื่ออ่านแก้เบื่อ ร่างบางทิ้งตัวลงตรงโซฟากลางห้องทำงานกว้างใหญ่ แล้วเริ่มพลิกหน้าหนังสือที่หยิบมาทันที

          ไม่รู้เป็นเพราะตัวอักษรมากมายที่ผ่านสายตาหรืออากาศเย็นฉ่ำกันแน่ที่ทำให้ดวงตาคนที่นั่งอ่านหนังสือเริ่มหรี่ลงเรื่อยๆ เธอพยายามเบิกตากว้างและข่มความง่วงงุนเอาไว้เต็มที่ ทว่าสุดท้ายความพยายามก็ต้องพ่ายแพ้ต่อความง่วงไปในที่สุด

        ตุบ!

          เสียงของบางอย่างหล่นบนพื้นเบาๆ ทำให้คนที่กำลังหมกมุ่นอยู่กับกระดาษที่เต็มไปด้วยตัวอักษรเงยหน้าขึ้นมองไปยังแหล่งที่มาของเสียง

รอยยิ้มอย่างบางเบาปรากฏตรงริมฝีปากได้รูปเมื่อเห็นหญิงสาวที่เป็นสาเหตุให้เขาทำงานไม่ได้มาหลายวันนั่งหลับบนโซฟา เธอคงหลับสนิทมาก ขนาดหนังสือหลุดจากมือยังไม่รู้สึกตัว  

ชายหนุ่มเหลือบมองนาฬิกาข้อมือ สองชั่วโมงแล้วที่เขาจดจ่ออยู่กับงาน จนไม่ได้สนใจหญิงสาวที่อยู่ในห้องด้วย เขาวางปากกาในมือลง แล้วลุกขึ้นเต็มความสูงก่อนจะก้าวเดินเนิบนาบมาหยุดอยู่ตรงโซฟาตัวใหญ่ที่มีร่างเล็กนอนอยู่

ราฟาเอลส่ายหัวเบาๆ อย่างเอ็นดูก่อนจะค่อยๆ ช้อนร่างบางขึ้นไว้อ้อมแขน ร่างสูงใหญ่ก้าวตรงไปยังชั้นหนังสือที่มินลดาเพิ่งหยิบหนังสือเล่มหนึ่งลงมาจากชั้น เขาเอื้อมมือไปยังเครื่องสแกนนิ้วเพียงครู่เดียวตู้หนังสือก็ค่อยๆ เลื่อนเปิดออก เผยให้เห็นห้องนอนกว้างขวางที่มีเฟอร์นิเจอร์ครบครันราวกับโรงแรมห้าดาว

          ชายหนุ่มสาวเท้าตรงไปที่เตียง วางร่างเล็กลงบนที่นอนนุ่มอย่างแผ่วเบา ก่อนจะทิ้งกายลงนั่งข้างๆ เอื้อมมือไปเปิดไฟหัวเตียง

นัยน์ตาคู่คมสะท้อนแสงจากโคมไฟขณะที่กำลังจ้องมองดวงหน้าหวานล้ำ... ดวงตาของเธอหลับตาพริ้ม ขนตายาวงอนทาบไปกับผิวเนียนใส ริมฝีปากอิ่มสีสมพูระเรื่อที่เขาจำได้ดีกว่าหวานเพียงใดเผยอออกน้อยๆ แขนเสื้อแบบเปิดไหล่เลื่อนลงมากองตรงต้นแขนทำให้คอเสื้อที่ลึกอยู่แล้วร่นลงมาอีกจนเนินอกอิ่มดันล้นออกมาท้าทายสายตาของเขา

แค่ได้เห็น... ความร้อนแรงในกายก็พุ่งพรวดจนอดตกใจไม่ได้ ให้ตายเถอะ! เขาอยากจูบเธอชะมัด ไม่สิ ตอนนี้เขาพรักพร้อมและแทบหยุดตัวเองไม่ได้

คนที่กำลังควบคุมตัวเองไม่ได้ถอนหายใจหนักหน่วง พลางสะบัดผ้าห่มผืนหนาคลุมร่างเล็กปกปิดเรือนร่างน่ามองจากสายตาของตัวเอง เขาลุกขึ้นเต็มความสูง ก่อนจะก้าวเข้าไปในห้องน้ำทันที

เขาถอนหายใจออกมาอีกครั้ง ได้แต่หวังว่าสายน้ำเย็นฉ่ำจะช่วยขจัดความคิดบ้าๆ แล้วความร้อนรุ่มที่สุมอยู่ในกายลงได้

*

มินลดาค่อยๆ ลืมตาขึ้นเมื่อรู้สึกได้ถึงแสงสว่างรำไรที่ส่องผ่านกระจกใสๆ ที่มีผ้าม่านสีขาวโปร่งบางเข้ามาในห้อง หญิงสาวเหยียดกายขับไล่ความเมื่อยขบตามเนื้อตัวช้าๆ ก่อนจะตระหนักได้ว่าตัวเองกำลังอยู่บนเตียงขนาดคิงไซส์ในห้องที่ไม่คุ้นเคย

ห้องนี้ถูกตกแต่งด้วยเฉดสีและสไตล์ที่ต่างออกไปจากห้องก่อนๆ ที่เธอเคยนอน ในขณะที่ห้องนอนอื่นๆ จะเน้นความโอ่อ่าและเฟอร์นิเจอร์หรูหรา แต่ห้องนี้กลับเน้นความเรียบง่ายและการออกแบบที่โมเดิร์นกว่า

มินลดาพลิกตัวไปอีกด้าน ก่อนจะพ่นลมหายใจออกมาอย่างโล่งอกเมื่อรับรู้ว่าตัวเองเป็นคนเดียวที่นอนอยู่บนเตียง ทว่า...

วินาทีต่อมาเสียงประตูถูกเปิดก็ทำให้หัวใจคนที่เพิ่งถอนหายใจอย่างโล่งอกตกไปอยู่ที่ตาตุ่ม หญิงสาวสาวหันขวับไปมองยังที่มีของเสียง

ร่างสูงที่เดินออกมาจากห้องน้ำมีเพียงผ้าเช็ดตัวผืนเดียวพันรอบสะโพกอย่างหมิ่นเหม่ ผมที่เคยเซตเป็นทรงทันสมัยยุ่งเหยิงและชื้นหมาดจากการเพิ่งอาบน้ำส่งให้ใบหน้าคมแลดูเซ็กซี่ชวนมองอย่างร้ายกาจ หยาดน้ำใสๆ เกาะพราวบนแผ่นอกกว้างและหน้าท้องที่มีกล้ามเนื้อเรียงตัวสวยเป็นลอนคลื่น

>>>>>>>>>>>>>>>

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 157 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,018 ความคิดเห็น

  1. #892 Aon153105 (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2563 / 12:42
    ค้างอ่ะค่า. มาต่อ
    #892
    0
  2. #638 เพลินดี (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 30 มกราคม 2559 / 16:07
    สู้ๆคร้า เปนกำลังใจให้นะคะ
    #638
    0