หวานใจเจ้าพ่อเถื่อน

ตอนที่ 27 : บทที่ 6 ทางเลือกประกาศิต 20%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 22,970
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 141 ครั้ง
    25 มิ.ย. 63


       ทันทีที่ลีมูซีนคันหรูจอดสนิทหน้าตึกสูงระฟ้า ซอว์เยอร์ก็รีบลงจากรถ ก่อนจะอ้อมมาเปิดประตูให้...

ร้านอาหารที่ราฟาเอลพามาเป็นร้านที่ขึ้นชื่อว่าเป็นที่สุดของย่านนี้ หรือจะเรียกได้ว่าดีและหรูที่สุดในลาสเวกัสเลยก็ได้ ด้วยรสชาติอาหารที่ถูกปาก ประกอบกับวิวสวยๆ และการบริการที่ดีเยี่ยม ทำให้นอกจากจะขึ้นชื่อว่าที่สุดในด้านความอร่อย แล้ว ยังเป็นที่สุดทางด้านราคาด้วย

แน่ล่ะ! ที่นี่จะเป็นที่ไหนไปไม่ได้ นอกจากห้องอาหารบนตึกสูงระฟ้าของอัลฟองเซ่รีสอรท์แอนด์กาสิโน

          ราฟาเอลก้าวลงจากรถพร้อมกับดึงร่างเล็กที่อยู่อีกฝั่งให้ขยับมาใช้ประตูรถด้านเดียวกัน พอก้าวมายืนบนพื้นได้โดยไม่หกล้มหัวคะมำ มินลดาก็ดึงมืออกจากการเกาะกุมของมือหนา

          “ทำไมต้องเป็นที่นี่ด้วย” มินลดาบ่นเบาๆ ขณะเดินแข็งทื่อเหมือนหุ่นยนต์เคียงข้างร่างสูงใหญ่เข้าไปในลิฟต์ที่ถูกเปิดไว้รอด้วยฝีมือบอดี้การ์ดร่างยักษ์ แต่คนหูดีกลับได้ยินแถมยังตอบคำถามของเธอทั้งๆ ที่เธอไม่ได้ตั้งใจจะถาม

“ที่นี่อาหารอร่อย บรรยากาศดี อีกอย่างตั้งแต่เกิดเรื่อง ผมต้องป้องกันไว้ก่อน ที่นี่ปลอดภัยที่สุด” ราฟาเอลตอบพลางคว้าร่างเล็กที่สะดุดชายกระโปรงของตัวเองเอาไว้

 “งั้นก็ให้คนมารับฉันก็สิ้นเรื่อง ไม่เห็นต้องมาเองเลยเสียเวลาเปล่าๆ คุณทำงานอยู่ที่นี่ไม่ใช่เหรอ”  มินลดาว่าพลางเบี่ยงร่างออกจากอ้อมแขนของอีกฝ่าย ทว่าชายหนุ่มกลับไม่ยอมปล่อยมือจากร่างของเธอ

“...” ราฟาเอลไม่ได้ตอบ เขาแค่ยกไหล่ขึ้นด้วยท่าทางที่ชอบทำเป็นประจำ จะให้เขาตอบคำถามของหญิงสาวได้ยังไง ในเมื่อตัวเขาเองยังหาคำตอบให้กับตัวเองไม่ได้

ติ้ง!

เสียงเตือนเบาๆ ดังขึ้น ก่อนที่ประตูลิฟต์จะเลื่อนเปิดออก ราฟาเอลแตะหลังบอบบางเบาๆ เพื่อให้หญิงสาวก้าวออกจากลิฟต์และตรงไปยังห้องอาหาร

“ปล่อยมือจากหลังฉันได้แล้ว” มินลดากระซิบเบาๆ ให้ได้ยินกันสองคนแต่นอกจากจะไม่ตอบแล้ว ชายหนุ่มยังโอบมือรอบเอวบางอย่างถือวิสาสะอีกต่างหาก

“นี่คุณ!” มินลดาเรียกเขา พร้อมกับขืนตัวออกจากอ้อมแขนแข็งแร่ง เพราะกลัวว่าจะเป็นจุดสนใจของผู้คนในร้านอาหารเธอจึงไม่กล้าโวยวาย หรือทำรุนแรง

การต่อสู้เล็กๆ เกิดขึ้นเมื่อฝ่ายหนึ่งอยากถอยห่างแต่อีกฝ่ายกลับไม่ยอม อ้อมกอดที่รัดเบาๆ กลายเป็นรัดแน่นขึ้นตามแรงดิ้นของคนในอ้อมแขน จนสุดท้ายคนที่แรงน้อยกว่าก็ต้องยอมหยุดดิ้น ไม่ใช่เพราะยอมแพ้ให้กับเจ้าของอ้อมแขนแข็งแกร่งที่ถือสิทธิ์ทั้งที่ไม่มีสิทธิ์ แต่เพราะสายตาตื่นตะลึงของบริกรสาวที่ใช้มองเธอกับราฟาเอลต่างหากที่ทำให้เธอยอมหยุดดิ้น

มินลดาส่งยิ้มแห้งๆ ให้กับบริกรสาว อีกฝ่ายสำรวมตัวเองได้อย่างรวดเร็ว เธอก้มหัวให้อย่างนอบน้อมก่อนจะเดินนำไปยังโต๊ะอาหารที่ตั้งอยู่ที่ระเบียงมุมหนึ่งซึ่งเงียบ สงบ และไร้สายตาสอดรู้สอดเห็นของผู้คน

“ขอบคุณค่ะ” มินลดาเอ่ยของคุณราฟาเอลที่เลื่อนเก้าอี้ออกให้เบาๆ  ก่อนจะทรุดกายลงนั่ง ในขณะที่เขาเดินไปนั่งฝั่งตรงข้ามเธอก็พยายามปั้นสีหน้าให้ดูเป็นทางการที่สุดในชีวิต และทันทีที่บริกรสาวสวยในชุดเสื้อเชิ้ตแขนยาวสีขาวกับกระโปรงทรงเอสีดำก้าวห่างออกไป เธอก็ตั้งต้นพูดเรื่องที่ตั้งใจไว้ทันที

“ฉัน...”

“ผมไม่คุยระหว่างกินข้าว” ราฟาเอลแทรกขึ้นทั้งๆ ที่อีกฝ่ายเพิ่งพูดออกมาได้คำเดียว สิ้นคำพูดของเขา อาหารหน้าตาน่ากินก็ทยอยมาเสิร์ฟ

ทั้งที่ผู้คนที่มาใช้บริการห้องอาหารแห่งนี้ก็มากมายล้นหลาม ทว่ามินลดาไม่แปลกใจเลยสักนิดว่าทำไมนักธุรกิจชื่อดังที่มีฉายาว่าเจ้าพ่อแห่งวงการกาสิโนและเป็นเจ้าของกาสิโนแบบครบวงจรแห่งนี้จึงไม่ต้องรออาหารแม้แต่สักวินาทีเดียว

“กินซะ” ราฟาเอลสั่งเมื่อเห็นอีกฝ่ายไม่ยอมแตะต้องอาหาร แถมยังทำท่าเมินใส่เขาอีกต่างหาก

“ฉันไม่หิว”

“ถ้าไม่กินก็ไม่ต้องคุย”

“กินก็ได้” มินลดาถอนหายใจ ก่อนจะหลุบตาลงมองอาหารตรงหน้า

อาหารแบบฟลูคอร์สไม่ได้ทำให้มินลดาลำบากใจแม้แต่น้อยในการใช้อุปกรณ์การกินที่เรียงรายจนไม่รู้อะไรเป็นอะไร เธอใช้มันอย่างช่ำชองและเชี่ยวชาญ แน่ล่ะ ก็เธอเป็นเชฟนี่ เรื่องแค่นี้ไม่คณามือเธอหรอก หญิงสาวเริ่มตักอาหารเข้าปากอย่างเอาเป็นเอาตายเพราะอยากประชดคนที่ทั้งบังคับทั้งขู่เข็ญให้เธอกินมันลงไป

แต่สงสัยเธอจะรีบกินเกินไปหน่อย ผลที่ออกมาเลยไม่สวยงามแบบนี้...

มินลดาสำลักหน้าดำหน้าแดง จนกระทั่งหยุดไอนั่นแหละเธอถึงรับรู้ได้ถึงมือหนาที่ลูบแผ่นหลังให้อย่างแผ่วเบา เธอไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเขาลุกจากเก้าอี้ตัวตรงข้ามมานั่งฝั่งเดียวกับเธอตั้งแต่ตอนไหน รู้แต่ว่าตอนนี้... เธออายจะตายอยู่แล้ว

******
มาแล้วจ้าาาาา
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 141 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,018 ความคิดเห็น

  1. #888 Aon153105 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2563 / 13:07
    มาน้อยจังค่ะ
    #888
    0
  2. #418 ภาวนา ยะถาเทศ (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 26 มกราคม 2559 / 13:41
    เฮียทำอะไรลงไปรู้ตัวมั่งป่าวเนี่ย
    #418
    0