หวานใจเจ้าพ่อเถื่อน

ตอนที่ 25 : บทที่ 5 เขากำลังทำตัวเป็นนักถ้ำมอง 80%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 22,978
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 156 ครั้ง
    23 มิ.ย. 63



โอ้ย! ตอนแรกว่าจะกวนประสาทอีกฝ่ายเล่น แล้วไงมันกลายเป็นได้อายเองแบบนี้ละเนี่ยมินลดาโอดครวญในใจ ไม่รู้ทำไม ตั้งแต่ได้เจอกับคนตรงหน้า เธอถึงได้หกล้มบ่อยแบบนี้

“สวยดีนะ...” ราฟาเอลเอ่ยเสียงเรียบ เขาเห็นใบหน้าหวานซึ่งงอง้ำคลายลงนิดหนึ่งก่อนจะหงิกลงทันทีเมื่อเขาพูดต่อประโยคที่เหมือนจะจบไปแล้ว “...ท่าล้มเมื่อกี้น่ะ”

ถ้าเขาไม่เห็นตอนที่มินลดาเกือบเปลือยมาก่อนหน้านี้เขาคงคิดว่าเธอสวยที่สุดในชุดนี้...

เวรล่ะ!’ ราฟาเอลกัดฟันแน่นแล้วพ่นลมหายใจออกมาหนักๆ

เพียงแค่คิดถึงเรือนร่างงดงามที่เคยได้เห็น ความต้องการแบบผู้ชายก็ลุกกระพือขึ้นมาอีกครั้ง ยิ่งอยู่ใกล้กันแบบนี้กลิ่นกายหอมกรุ่นราวกับดอกไม้พันธุ์ดีก็ยิ่งทำให้ร่างกายของเขาเกร็งขึ้น เขาอยากยกเลิกมือค่ำและการพูดคุยทั้งหมดแล้วกระชากเสื้อผ้าเธอให้ขาดออก แล้วพรมจูบไปบนเรือนร่างงดงามให้ทั่วทุกตารางนิ้ว ราฟาเอลรู้สึกได้ถึงความเกร็งสะท้านของร่างเล็กในอ้อมแขน และเขาเพิ่งรู้ในวินาทีนั้นว่าเขากำลังลูบไล้ผ่ามือลงตามแผ่นหลังเล็กๆ อย่างไม่รู้ตัว

ชายหนุ่มรีบปล่อยร่างนุ่มนิ่มออกจากอ้อมแขนทันที กรามแกร่งบดเข้าหากันแน่นเพื่อสะกดกั้นความต้องการที่เล่นงานกึ่งกลางกายจนรู้สึกปวดร้าวไปหมด

“อย่าแก้ผ้าในห้องนี้อีก ต่อไปถ้าจะเปลี่ยนเสื้อผ้าให้ไปทำในห้องน้ำ” ราฟาเอลพ่นลมหายใจออกมาตอนที่เริ่มพูด ตอนแรกเขาติดกล้องวงจรปิดไว้เพื่อจับตามองพฤติกรรมน่าสงสัยของหญิงสาว แต่การปล่อยให้เธอแก้ผ้าหน้ากล้องต่อไปมันอันตรายเกินไป อันตรายทั้งต่อเธอและต่อเขาเอง

“อะ...อะไรนะ” มินลดากำลังมึนงงกับสัมผัสแผ่วเบาและการกระทำที่เปลี่ยนปุบปั๊บของอีกฝ่ายจนคิดว่าตัวเองฟังสิ่งที่เขาพูดผิดไป

“อย่างที่คุณได้ยินนั่นแหละ คุณฟังไม่ผิดหรอก”

มินลดากระพริบตาเป็นจังหวะขณะเริ่มปะติดปะต่อเรื่องเสื้อเชิ้ตกับกางเกงขาสั้น เรื่องที่เขารู้ว่าเธอยังไม่ได้อาบน้ำ เรื่องแก้ผ้า แล้วก็ย้ำตรงเรื่องแก้ผ้าอีกครั้ง อีกครั้ง แล้วก็อีกครั้งอย่างหยุดไม่ได้ ใบหน้าหวานเริ่มแดงก่ำและแดงขึ้นเรื่อยๆ ตามครั้งที่ด้วยหัวข้อสุดท้ายผุดขึ้นมา...

“ยะ...อย่าบอกนะว่าในห้องนี้มีกล้องวงจรปิด” มินลดาถามอย่างตื่นตระหนก ลืมความโกรธเคืองและความหวามไหวก่อนหน้านี้จนหมดสิ้น เพราะถ้าหากสิ่งที่เขากำลังเกริ่นเป็นอย่างที่เธอคิด...

โอ้ย! มันน่าอายกว่าการเกือบได้จูบพื้นเมื่อกี้เสียอีก

“ใช่ อย่างที่คุณคิด”

“แล้วทำไมคุณไม่บอกตั้งแต่แรก” มินลดาตะโกนใส่เขา เธอมองใบหน้าหล่อเหล่าด้วยแววตาเขียวปั๊ดขุ่นเคือง

 “...” ราฟาเอลเพียงแค่ยกไหล่ขึ้นด้วยท่าทางไม่ยี่หระเป็นคำตอบให้กับหญิงสาว

“แล้วคุณเห็นอะไรบ้าง” มินลดาพยายามเค้นเสียงออกมาอย่างยากลำบาก

“ทุกอย่าง”

“งั้นคุณก็เห็น...เห็น...” มินลดาตะกุกตะกัก อ้ำๆ อึ้งๆ ไม่รู้จะพูดออกมายังไง ก่อนจะตะโกนก้องอยู่ในใจด้วยความโมโห... โอ้ย! ทำไมมันพูดยากอย่างนี้นะ

          “เห็นคุณโป้น่ะเหรอ”

อีกฝ่ายช่วยต่อประโยคให้อย่างหวังดี ทั้งๆ ที่เธอไม่ได้อยากได้รับความหวังดีนั่นเลยสักนิด

          “คะ...คุณเห็นเหรอ” มินลดาอ้าปากหวอกระพริบตาปริบๆ สองสามที ก่อนจะกรีดเสียงในลำคอ การต่อประโยคของเขาก็มากเพียงพอแล้วที่จะทำให้เธอรู้ได้ว่าเขาเห็นหมดทุกอย่าง แต่มันอดไม่ได้จริงๆ ที่จะถามออกไป  

          “ใช่”

แล้วคำยืนยันสั้นๆ ประหยัดถ้อยประหยัดคำและได้ใจความของเขาก็ทำให้เธออยากหายตัวได้ในบัดดล ใบหน้าของเธอร้อนเห่อและลามไปทั่วตัวอย่างรวดเร็ว

          “คุณ...คุณเห็นจริงเหรอ”

          “ผมจะโกหกให้ได้อะไรขึ้นมา” พูดจบราฟาเอลก็ซ่อนรอยยิ้มเอ็นดูที่กระตุกขึ้นบนใบหน้าด้วยการหมุนตัวเดินออกจากห้อง

******************

มาต่อให้แล้วจ้า

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 156 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,018 ความคิดเห็น

  1. #885 7750778 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2563 / 20:40

    อายแทนๆๆๆ5555
    #885
    0
  2. #386 supadta89 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 24 มกราคม 2559 / 13:46
    แล้วหนูมินละค่ะเฮียยยยยย
    #386
    0