King of sky I - นิยาย King of sky I : Dek-D.com - Writer
×

    King of sky I

    โดย @PIL

    โซระเด็กหนุ่ม ม.ต้นทั่วๆไป ซึ่งถูกส่งมาอยู่อีกโลกนึง เขาจะใช้ชีวิตในโลกนี้ยังไง และเขาจะกลับโลกเดิมได้หรือไม่....ช่วยอ่านด้วยนะค้าบบ ^^

    ผู้เข้าชมรวม

    89

    ผู้เข้าชมเดือนนี้

    0

    ผู้เข้าชมรวม


    89

    ความคิดเห็น


    0

    คนติดตาม


    0
    หมวด :  แฟนตาซี
    จำนวนตอน :  0 ตอน
    อัปเดตล่าสุด :  26 เม.ย. 55 / 00:00 น.

    อีบุ๊กจากนิยาย ดูทั้งหมด

    loading
    กำลังโหลด...
    ตั้งค่าการอ่าน

    ค่าเริ่มต้น

    • เลื่อนอัตโนมัติ

                                                               King of sky I

    ราชันแห่งนภา

    ภาค ศึกชิงบัลลังสนั่นนภา

    บทนำ

            บ่ายวันอาทิตย์ในช่วงปิดเทอมของ โรงเรียน ม. ต้น Sakari ในบ่ายวันนี้เป็นวันที่สภาพอากาศแปรปรวน ท้องฟ้ามีเมฆดำปกคลุมและมีลมพายุโหมกระหน่ำอย่างรุนแรง โซระ เด็กนักเรียน ม.ต้น ที่ชอบเที่ยวเล่นไปวันๆได้ตื่นขึ้นมาจากฟูกขนาด 6 ฟุตที่วางอยู่บนพื้นห้องนอนพร้อมความประหลาดใจที่เห็นสภาพอากาศเป็นเช่นนั้น โซระ เป็นเด็กผู้ชายธรรมดาๆคนหนึ่ง มีผมสีขาว ไว้ผมตรงยาวถึงไหล่ คิ้วไม่หนามาก ดวงตาเป็นสีฟ้าเพราะดวงตาสีฟ้านี่แหละจึงได้ชื่อ ชื่อนี้มา โซระ โซระ อายุ 15 โซระ ลุกขึ้นเก็บที่นอนแล้วจึงเดินไปล้างหน้าแปรงฟันที่ห้องน้ำ แต่โซระก็ต้องตกใจเมื่อโซระมองเข้าไปในกระจกก็พบว่าดวงตาข้างขวาของเขาเปลี่ยนจากสีฟ้าเป็นสีแดง ด้วยความตกใจของโซระ โซระจึงรีบอาบน้ำแต่งตัวเพื่อที่จะรีบไปพบหมอให้เร็วที่สุด   

            โซระนั่งรอหมอที่โซฟายาวสีน้ำตาลอ่อนประมาณครึ่งชั่วโมง และแล้วก็ถึงคิวตรวงของโซระ โซระเดินเข้าไปนั่งที่เก้าอี้สีขาวในห้องหมอ โซระให้หมอตรวจดวงตาดูว่าเขาเป็นอะไรกันแน่  ดวงตาของคุณแค่อักเสบนิดหน่อย ผมจะให้ยาคุณไปกินสัก 2-3 อาทิตย์คงหายดีครับ คุณหมอพูดพร้อมเขียนใบสั่งยา ในขณะที่โซระกำลังเดินกลับบ้าน โซระก็ได้ยินเสียงอะไรบางอย่าง  เปรี้ยง  เสียงฟ้าผ่าลงมาที่ตัวโซระ โซระหมดสติไปเป็นเวลา 2 ชั่วโมง  พอโซระได้สติกลับคืนมาสิ่งแรกที่เขาเห็นคือหน้าของพ่อเขา โซระถามพ่อว่า  ทำไมผมถึงกลับมาอยู่ที่บ้านได้ครับ ทั้งๆที่ผมกำลังเดินออกมาจากโรงพยาบาล โซระถามพ่อด้วยความแปลกใจ  พ่อของโซระตอบกลับมาว่า  มีคนมาเจอลูกนอนสลบอยู่กลางทางแล้วเขาก็พาลูกมาส่งที่บ้าน ลูกไม่เป็นอะไรใช่มั๊ย พ่อของโซระพูดพร้อมกับน้ำตาที่ไหลเพราะเห็นโซระที่สลบไปฟื้นขึ้นมา หลังจากที่โซระได้สติไม่นานโซระก็เดินขึ้นไปบนห้องนอนของตัวเองพร้อมกับโน้มตัวลงนอน โซระเผลอหลับไปด้วยความเหนื่อยล้าอย่างบอกไม่ถูก

             ฮ้าวววว  เสียงหาวของโซระ โซระตื่นขึ้นมาพร้อมความหิวเพราะยังไม่ได้กินข้าวเย็น โซระได้เดินลงบันไดไปยังห้องครัว เมื่อโซระเดินไปถึงห้องครัวก็เจอกับพ่อและแม่ที่นั่งรอโซระอยู่ โซระนั่งลงที่เก้าอี้สแตนเลสพร้อมกับตักข้าวในหม้อที่วางไว้บนโต๊ะกินข้าวมาใส่จาน  โซระลูกเป็นไงมั่งได้ข่าวว่าวันนี้ลูกนอนสลบอยู่ที่กลางถนนงั้นเหรอ แม่ของโซระถามด้วยความเป็นห่วง  ผมไม่เป็นไรมากแล้วแหละครับ โซระพูดด้วยน้ำเสียงอันนิ่มนวล พอโซระกินข้าวกินข้าวเสร็จ โซระ ก็ได้ไปนั่งดูทีวีอยู่ที่ห้องนั่งเล่น โซระที่กำลังดูทีวีอยู่เพลินๆอยู่นั่นเองก็มีเหตุประหลาดเกิดขึ้น

             จู่ๆโทรศัพท์ของทุกคนก็มีเสียงเพลงดังขึ้นมาเริ่มจากเครื่องของโซระต่อด้วยเครื่องของแม่โซระแล้วต่อด้วยเครื่องของพ่อโซระดังวนกันไปวนกันมาพอโซระหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูก็พบว่าโทรศัพท์ของตนไม่มีใครโทรเข้ามาเลย แล้วจู่ๆโทรศัพท์ของทั้งสามคนก็ดับไป โซระตกใจมากโซระรีบเอาโทรศัพท์ไปชาร์จ หลังจากนั้นโซระก็ไปอาบน้ำ โซระลงแช่น้ำในอ่างปูนที่สร้างมาพร้อมกับตอนสร้างบ้าน พอโซระอาบน้ำเสร็จโซระก็เผลอหลับไปอีกครั้ง 

                กริ๊งๆ เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นกลางดึก ทำให้โซระตกใจ สดุ้งตื่นขึ้นมา โซระรีบหยิบมือถือขึ้นมาดู แล้วโซระก็พูดออกมาว่า นี่มันบ้าอะไรกันเนี่ย โซระพูดพร้อมความมึน งง ที่มีข้อความส่งมาหาโซระว่า  คุณจะเข้าร่วมการผจญภัยกับเราหรือไม่ Yes or No โซระยังไม่ทันจะตอบจู่ๆโซระก็รู้สึกเจ็บที่ตาขวาขึ้นมาจนโซระหมดสติไปTo Be Continue

    ----------------------------------------------------------------Credit By @PIL-----------------------------------------------------------

    นิยายเรื่องนี้ขึ้นเพื่อความบันเทิงไม่ได้แสวงหาผลประโยชน์ใดๆทั้งปวง ห้ามแอบอ้างหรือนำไปจำหน่ายได้ แต่เผยแพร่ได้แล้วกรุณาใส่เครดิตด้วยขอบคุณครับ ผมอาจจะยังเป็นมือใหม่ช่วยคอมเม้นท์ผมด้วยนะครับ เพราะผมยังไม่เก่งพอ

    นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ ดูทั้งหมด

    loading
    กำลังโหลด...

    อีบุ๊ก ดูทั้งหมด

    loading
    กำลังโหลด...

    คำนิยม Top

    ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

    คำนิยมล่าสุด

    ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

    ความคิดเห็น