นิยาย Dek-D

ไม่พลาดทุกการอัปเดต
เพียงอ่านผ่านแอปนิยาย Dek-D

แอปที่จะทำให้คุณสามารถอ่านนิยายได้ทุกที่ ทุกเวลา พร้อมฟังก์ชันการใช้งานหลากหลาย รับรองสนุกไม่มีเบื่อ! ดาวน์โหลดฟรีได้แล้ว บน Android, iOS และ HUAWEI

How to describe this feeling? (Tadashi x Hiro) fic.

เรื่องเกิดขึ้นที่งานปาร์ตี้วาเลนไทน์สุดครื้นเครง แต่แสนจะน่าเบื่อสำหรับฮิโระ

ยอดวิวรวม

1,213

ยอดวิวเดือนนี้

2

ยอดวิวรวม


1,213

ความคิดเห็น


20

คนติดตาม


40
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  17 ก.พ. 58 / 01:29 น.
นิยาย How to describe this feeling? (Tadashi x Hiro) fic.

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้

How to Describe this feeling?

pairing : Tadashi x Hiro (Big Hero 6)

writer : cloudworld

 

- - - - - - - - - - - - - - -



 




ฟิคต้อนรับวันวาเลนไทน์ปี 2015 ค่ะ 555555

ช้าไปสองวัน ควันหลงมากๆ (หลงมายังไง)

เนื่องจากคู่นี้หาฟิคได้ยากมากกกกกกกกกกกกก พูดได้เต็มปากค่ะว่
ตามทุกเรื่องที่เป็นภาษาไทยแล้ว บ้าคลั่งขนาดหนักที่ไปตามอ่านภาษาอังกฤษด้วยความรู้ที่น้อยนิด TTT

 

ใครที่ชอบคู่นี้คงตกอยู่ในชะตากรรมเดียวกัน
เหมือนกับตามหาของที่อยากได้ แต่เจอน้อยเหลือเกิ๊น TT

เราเลยทนไม่ไหวค่ะ เขียนซะเองเลย! 5555555

 

เคยแต่งฟิค...เมื่อนานมาแล้ว พอมาแต่งอีกเหมือนปัดฝุ่นค่ะ รำลึกอดีต อาจมีภาษาหรือคำแปลกๆหลุดออกมาบ้างก็ขออำภัย
หวังว่ารีดเดอร์ผู้แห่งเหี่ยวกับการตามหาฟิคจะได้รับความหฤหรรษ์(?)
ไม่มากก็น้อย

 

เนื้อเรื่องเป็นเกี่ยวกับบรรยากาศวันวาเลนไทน์ที่โรงเรียนเนิร์ด
เป็นรูทที่คุณพี่ชายยังอยู่กับเราค่ะ! > < (เป็นสิ่งที่เราทุกคนใฝ่ฝัน)
ย้อนกลับไปที่งานโชว์เคส ฮิโระได้เรียนที่นี่
ไม่มีเหตุการณ์เพลิงไหม้แบบในหนังค่ะ

เพราะฉะนั้นก็จะอิงหนังมาตั้งแต่ต้นเรื่องมาจนงานโชว์เคส
แต่ไม่มีเหตุร้ายเกิดขึ้นค่ะ (เฮ)

 

 

เรื่องนี้พยายามไม่ใช้คำสรรพนามยอดฮิตที่นิยมกันอย่าง ร่างบาง ร่างสูง
เพราะเราแอบรู้สึกว่า มันวายไป

เรื่องนี้เป็นความรู้สึกที่คลุมเครือของตัวละครสองฝ่าย
ยังไม่ได้รักหวานแหววหรือมีสัมพันธ์สวาทอะไรกันขนาดนั้น
คิดว่ามันไม่เข้ากับเรื่องด้วยเลยตัดทิ้งหมดเลยจ้า

 

เอ็นจอย,


ขอบคุณธีม

。SYDNEY♔

เนื้อเรื่อง อัปเดต 17 ก.พ. 58 / 01:29




ช็อกโกแลต

 

กุหลาบแดง

 

มีแต่ของพวกนี้เต็มไปหมด




 

 

บรรยากาศของวันวาเลนไทน์ที่สถาบันเทคโนโลยีซานฟรานโซเกียวเป็นไปอย่างครึกครื้น คนส่วนมากถือดอกไม้หรือช็อกโกแลตกันคนละกล่องสองกล่อง พวกผู้หญิงพากันแต่งตัวด้วยเสื้อผ้าโทนสีหวาน ส่วนผู้ชายก็ดูหล่อเป็นพิเศษเพื่องานปาร์ตี้วาเลนไทน์ขนาดย่อมที่จัดขึ้นโดยนักศึกษาในมหาวิทยาลัย

ทุกคนต่างดูสนุกสนานกับงาน จะมีก็แต่เด็กเนิร์ดคนหนึ่งที่นั่งปลีกตัวออกมาจากฝูงชน

 


 

เป็นงานที่น่าเบื่อ หาความน่าสนใจไม่ได้เลย...



 

 

ฮิโระถอนหายใจอย่างเบื่อหน่าย ไม่ใช่ว่าเพราะกลายเป็นบุคคลไร้คู่ควงในวันแห่งความรักแต่อย่างใด หากเพราะทุกคนต่างทิ้งเขาไว้แล้วเข้าไปร่วมงานบ้าๆนั่นกันอย่างสนุกสนานต่างหาก


เฟร็ดดูตื่นเต้นกับงานนี้ที่สุดในบรรดาเพื่อนทุกคน ทาดาชิที่ถึงจะดูไม่ได้สนใจเรื่องรักๆใคร่ๆเป็นพิเศษแต่วันนี้กลับดูกระปรี้กระเปร่ากว่าทุกวัน แม้แต่โกโก้ยังเอ็นจอยตามไปด้วย

 


 

หรือเพราะเขายังเด็กเกินไปที่จะเข้าใจกับเรื่องแบบนี้?
 

 

ไม่สิ 14 นี่ไม่เด็กแล้วนะ!
 

 

แต่ถึงอย่างนั้นกลับไม่ได้รู้สึกตื่นเต้นอะไรกับเรื่องอะไรพรรค์นี้เลย


 







 


 

 

ฮิโระอ้าปากหาวก่อนจะส่ายศีรษะนิดๆเพื่อไล่ความง่วง ช่วงนี้เขามักง่วงนอนตอนกลางวันเพราะเน้นทำงานวิจัยในตอนกลางคืนซึ่งเป็นเวลาที่สมองโตๆของเขามีไอเดียดีที่สุด

เมื่อจิตใจเริ่มฟุ้งซ่านและขาดสมาธิ เขามักออกไปที่บ็อทไฟท์เพื่อดูการแข่งหุ่นยนต์ 

 

 

แข่งหุ่นยนต์ผิดกฏหมายเป็นเรื่องที่ฮิโระชอบมากที่สุดแต่ถูกป้าแคสสั่งห้ามถาวร เมื่อไม่อยากสร้างปัญหาทั้งที่ปกติก็ก่อปัญหาอยู่แล้วจึงต้องเลิกอย่างจำใจ
 



 

เป็นเวลาเกือบสองชั่วโมงที่ฮิโระนั่งกึ่งหลับกึ่งตื่นอยู่นอกบริเวณงาน วาซาบิเดินออกมาจากกลุ่มฝูงชนพร้อมกับดอกกุหลาบช่อหนึ่ง ฮิโระยิ้มน้อยๆที่มุมปาก

แม้แต่เพื่อนตัวโตของเขาก็มีวันวาเลนไทน์ที่น่าจดจำด้วยเหมือนกัน
เว้นเสียแต่ตัวเขาเท่านั้นที่เป็นเจ้าของวันวาเลนไทน์สุดน่าเบื่อ






 


 

ฮิโระลุกขึ้นยืนบิดขี้เกียจและคิดได้ว่าควรจะกลับไปที่ห้องวิจัยเพื่อทำงานต่อหรือไม่ก็หลับซักงีบเพื่อฆ่าเวลารอทาดาชิกลับมา แต่ก่อนที่จะทำเช่นนั้นสายตาดันไปเห็นทาดาชิยืนอยู่กับผู้หญิงคนหนึ่ง

ฮันนี่เลมอนนั่นเอง...





 

 

จากจุดที่ทั้งคู่ยืนอยู่ค่อนข้างไกลพอสมควรแต่ถึงอย่างนั้นฮิโระก็เห็นการกระทำของทั้งสองอยู่ดี
 

 

เธอยื่นช็อกโกแลตกล่องเล็กให้ทาดาชิที่ดูอึ้งนิดๆ ก่อนจะรับมันไว้ในมือด้วยความยากลำบากเพราะมีช็อกโกแลตอีกหลายกล่องและช่อดอกกุหลาบเต็มไม้เต็มมือ

เธอลอบมองคนตรงหน้าด้วยสีหน้าเขินอายและมีจังหวะหนึ่งที่สบตากัน ไม่นานทั้งคู่จะหัวเราะออกมาพร้อมกัน ฮันนี่เลมอนหน้าแดงอย่างเห็นได้ชัด... และเห็นได้ชัดว่าเธอชอบทาดาชิ





 

 

ฮิโระยืนนิ่งอย่างเหม่อลอยก่อนจะสะดุ้งนิดๆเมื่อเห็นว่าทาดาชิมองกลับมาที่ตน คนเป็นน้องยกยิ้มมุมปาก ยักไหล่นิดๆอย่างไม่ยี่หระก่อนจะหมุนตัวเดินออกมาจากตรงนั้น

แม้จะรู้ว่าสีหน้าของทาดาชิบ่งบอกว่าอยากให้เขาอยู่แถวนั้นก่อน
แต่ไม่ว่าด้วยเหตุผลใดก็ตามฮิโระรู้แค่ว่าอยากเดินออกมาจากบริเวณนั้นเต็มทน

ไม่รู้ว่าเพราะงานปาร์ตี้ที่แสนน่าเบื่อ หรือเพราะอะไรกันแน่







 

 

โจทย์เลขที่แสนยาก สูตรต่างๆทางฟิสิกส์ หรือทฤษฎีมากมายทางวิทยาศาสตร์ ล้วนเป็นสิ่งที่เข้าใจได้อย่างง่ายดาย
มีแค่เรื่องเดียวที่เขายังไม่สามารถหาคำตอบ คำจำกัดความ หรือคำอธิบายใดๆได้...

 


 

นั่นคือสิ่งที่เขารู้สึกแปลกๆกับพี่ชายของตัวเอง

 















 

 

ฮิโระเดินเข้ามาในห้องวิจัยของทาดาชิซึ่งพื้นที่กว่าครึ่งหนึ่งถูกจับจองและเป็นของผู้มาทีหลังไปเรียบร้อยแล้ว
พี่น้องฮามาดะทำข้อตกลงแบ่งพื้นที่ในห้องเพื่อใช้ร่วมกัน เพราะเหตุผลเดียวที่ว่า มันชิน

 

ไปไหนมาไหนก็ไปด้วยกันตลอด แม้แต่ห้องนอนยังเป็นห้องเดียวกันเพียงแต่แบ่งโซนชัดเจน จะนำเรื่องนี้มาใช้กับห้องวิจัยบ้างก็ไม่ได้เสียหายอะไร





 

ภายในห้อง เบย์แม็กซ์กำลังยืนถือช็อกโกแลตกล่องหนึ่งและจ้องมันนิ่งๆ ภาพตรงหน้าทำให้ฮิโระยิ้มกว้างและพุ่งเข้าไปหาทันที
 

 

“เจ๋ง! นายได้ช็อกโกแลตวาเลนไทน์แฮะ”  ฮิโระพูดอย่างตื่นเต้น ชะโงกหน้าเข้าไปดูด้วยความสนใจ
 

 

“ฐานข้อมูลของผมบอกว่าวันนี้ตรงกับวันวาเลนไทน์ มีผู้หญิงคนหนึ่งให้สิ่งนี้กับผม มันหมายถึงอะไร?”
เบย์แม็กซ์ประมวลผลและถามออกมา เอียงคอเล็กน้อยด้วยความสงสัย

 

 

“หมายถึงเธอชอบนายไง!” ฮิโระดีดนิ้วดังเป๊าะ พูดด้วยความตื่นเต้น 

“หุ่นยนต์น่ารักแบบนายใครๆก็ชอบ”  ว่าแล้วก็เข้าไปจิ้มที่พุงนิ่มๆของเบย์แม็กซ์



 

 

“ชอบ? คือความชอบแบบคนในครอบครัว เหมือนที่คุณชอบทาดาชิ ชอบป้าแคส อย่างนั้นเหรอ?”  
 

 

คำถามของเบย์แม็กซ์ทำให้ฮิโระชะงักนิดๆ ก่อนจะตอบออกไป “คนละแบบกันน่ะ”
 


 

“ชอบมีหลายแบบ แต่แบบที่ให้ช็อกโกแลตวันวาเลนไทน์คือความชอบที่ลึกซึ้งกว่านั้น...มันคือรัก” ฮิโระค่อนข้างกระดากปากนิดๆกับคำสุดท้ายที่ตัวเองพูดแต่เลือกที่จะกลบเกลื่อนความรู้สึกนั้นไว้ด้วยการเสมองไปทางอื่น

แน่นอนเขาไม่เคยมีความรักและไม่คิดอยากจะมี 





 

 

“แล้ววาเลนไทน์นี้ คุณได้ช็อกโกแลตรึยัง ฮิโระ?”  คำถามของเบย์แม็กซ์ทำให้ฮิโระหลุดขำออกมาทันที
 

 

“ยัง เอ่อ หมายถึงฉันไม่ได้อยากได้ของแบบนั้นซักกะหน่อย”
 


 

“แปลว่าไม่มีใครรักคุณงั้นเหรอ?”



 

จากที่กำลังขำอยู่ ฮิโระมุ่ยหน้าทันทีที่ได้ยินประโยคของเบย์แม็กซ์  “นั่นไม่ตลกนะ”



 

“งั้นผมจะให้ช็อกโกแลตวาเลนไทน์นี้กับคุณเอง คุณเป็นเด็กดีนะ รับไว้สิ” หุ่นยนต์อ้วนกลมยื่นกล่องช็อกโกแลตในมือตัวเองให้คนตรงหน้า

หารู้ไม่ว่านั่นทำให้ฮิโระกลายเป็นบุคคลผู้น่าเวทนาในวันวาเลนไทน์ยิ่งกว่าเดิม



 


 

“ก็ได้ ก็ได้” ฮิโระรับมันไว้อย่างไม่มีทางเลือกแต่อีกใจก็นึกขำ ใครเขาเอาช็อกโกแลตที่คนอื่นให้ มาให้คนอื่นต่อกันแบบนี้นะ

แต่ช่างเถอะ เพราะถึงยังไงเบย์แม็กซ์ก็กินไม่ได้อยู่ดี



 

 


 

ฮิโระที่กำลังเพลิดเพลินกับช็อกโกแลตวาเลนไทน์อยู่นั้นไม่ทันสังเกตว่ามีคนกำลังเดินเข้ามา



 

 

“มีคนมากมายรักทาดาชิ เห็นได้จากจำนวนช็อกโกแลตที่เขาได้มา”  จากคำพูดของเบย์แม็กซ์ ฮิโระที่นั่งอยู่หันกลับไปมองทั้งที่ช็อกโกแลตยังคาปาก

ทาดาชิออกมาจากงานปาร์ตี้เห่ยๆนั่นแล้ว  มาพร้อมกับจำนวนดอกไม้และช็อกโกแลตที่มากกว่าเดิมจากตอนที่เห็นล่าสุด...



 


 

“ไง ใครให้ช็อกโกแลตน้องพี่เนี่ย” ทาดาชิยิ้มหยอกในขณะที่เอาบรรดาของที่ได้ทยอยวางบนโต๊ะอย่างทุลักทุเล

แว้บหนึ่งที่ฮิโระคิดในใจว่าอยากจะให้บรรดาของกองนั้นหล่นทับหัวทาดาชิจริงๆ


 

 

“เบย์แม็กซ์น่ะ” ฮิโระชี้ไปทางหุ่นยนต์อ้วนกลมที่ยืนมองนิ่งๆ “เป็นของที่หมอนี่ได้มาจากผู้หญิงอีกที”

 

 

ทาดาชิขำพรืดออกมาทันทีที่ได้ฟัง เอามือลูบหัวฮิโระนิดๆก่อนจะนั่งลงข้างๆ  “เอาไปอีกกล่องมั้ยล่ะ?”  ว่าแล้วก็ยื่นช็อกโกแลตจากแฟนคลับมาให้น้องชาย ฮิโระจำได้ดีว่ากล่องนี้เป็นของฮันนี่เลมอน
 


 

“ฮันนี่เลมอน?”  ถามขณะที่ก้มหน้ามองช็อกโกแลตในมืออีกฝ่าย “เธอชอบพี่?”
 

 

“อืม แปลกใจเหมือนกัน”  ทาดาชิลูบคางในขณะใช้ความคิดไปด้วย “ไม่นึกเลยแฮะ”




 

“งั้นเดือนหน้าก็เตรียมซื้อไวท์ช็อกโกแลตให้เธอสิ?” อยากจะเอาหัวโขกพื้นที่พูดก่อนคิด จะปากไวพูดให้ตัวเองรู้สึกแย่เองทำไมนะ? 

ฮิโระปฏิเสธไม่ได้เลยว่าตัวเองเริ่มรู้สึกอึดอัดที่เผลอพูดเข้าประเด็นนี้

 


 

“ก็ไม่นะ ฉันไม่ได้ชอบเธอแบบนั้น” 

และปฏิเสธไม่ได้เลยว่าโล่งใจแค่ไหนที่ได้ยินทาดาชิตอบแบบนั้น


 

ฮิโระคว้าช็อกโกแลตในมือพี่ชายและแกะกล่องทันที







 


 

“ช่างเลือก” แอบกัดพี่ชายตัวเองนิดๆ โทษฐานที่เป็นต้นเหตุให้เขามักสับสนกับตัวเองบ่อยๆในช่วงที่ผ่านมานี้










 

“ว่าแต่นายเถอะ ให้ช็อกโกแลตใครรึยัง?”  ทาดาชิหันมาถาม ยกยิ้มมุมปากเป็นเชิงล้อ  
 

 

“มีแค่พวกผู้หญิงที่ทำแบบนั้น” ยักไหล่และเสมองไปอีกทาง สีหน้าแบบนี้ของทาดาชิทำให้ฮิโระรู้สึกหายใจไม่ทั่วท้อง

ทาดาชิหัวเราะนิดๆและมองหน้าน้องชาย สังเกตเห็นว่าพวงแก้มเล็กนั่นมีสีแดงประดับอยู่พอประปราย

เขารู้ดีว่าฮิโระกำลังเขิน เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายเปิดช่องว่าง ทาดาชิก็หาเรื่องแกล้งทันที

 


 

“ดูซิ น้องพี่เป็นหนุ่มแล้วแฮะ” ทาดาชิขยับตัวเข้าไปใกล้ฮิโระมากขึ้นและเอาแขนโอบรอบคอโน้มร่างเล็กของน้องชายให้เข้ามาใกล้ตนอย่างง่ายดาย ฮิโระเหลือบมองอย่างระแวดระวังและพยายามถอยหนีแต่ไม่เป็นผล


 


 

“อ…อึดอัด”  พูดในขณะที่ยังมองไปอีกทาง แก้มของฮิโระแดงยิ่งขึ้นอย่างเห็นได้ชัด




 

“นายเขินที่ฉันถามนี่ ฮะฮะ”  ทาดาชิเอี้ยวตัวเข้าไปหา เอาคางวางเกยไหล่บาง พยายามจะมองหน้าของอีกฝ่ายให้ได้  “กำลังชอบใครอยู่เหรอ?”
 


 

“เคยมีเรื่องแบบนั้นในหัวซะเมื่อไหร่ ถอยไปหน่าพี่!”  หันกลับมาโวยวายพลางเอามือดันอกคนชอบแกล้งแต่ก็ต้องชะงักเมื่อเห็นว่าใบหน้าของอีกฝ่ายอยู่ในระยะประชิด

จากสัญชาตญาณฮิโระรู้ดีว่าสิ่งนี้ช่างอันตราย เขาพยายามกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก

 



 

ใบหน้าของฮิโระร้อนผ่าวขึ้นอย่างรวดเร็วแต่สายตาก็ไม่สามารถละไปจากอีกฝ่ายได้ พยายามต่อสู้กับความรู้สึกที่หมุนวนอยู่ในสมอง

เขาไม่รู้ว่าตัวเองทำหน้ายังไงออกไปแต่ก็เห็นสีหน้าของทาดาชิที่ไม่น่าจะเหวอน้อยไปกว่าเขา แก้มของทาดาชิมีสีแดงระเรื่อนิดๆ



 

 

ทาดาชิมองเข้าไปในดวงตาสีน้ำตาลของฮิโระอย่างเหม่อลอยคล้ายกับถูกดึงดูดเข้าไป เขาคงจะมองมันอยู่อย่างนั้นทั้งวันหากเจ้าของดวงตาไม่ขัดขึ้นมา
 



 

“ทำหน้าอะไรของพี่เนี่ย ตลกชะมัด ฮ่าๆ”  เป็นฮิโระที่เรียกสติกลับมาได้ก่อน มือเล็กผลักไหล่ของพี่ชายและลุกขึ้นยืน ทาดาชิเอามือลูบหลังคอตัวเองแก้เก้อ ไม่รู้จะเอามือไม้ไปวางไว้ที่ไหน เขาทำแบบนี้เสมอเวลาประหม่าหรือกำลังใช้ความคิด

ต่างฝ่ายต่างกดความรู้สึกที่ยังไม่สามารถหาคำอธิบายได้นี้ลงไว้ในใจ 





 

 

ทาดาชิดูเวลาที่นาฬิกาข้อมือตัวเองและเห็นว่าตอนนี้เย็นมากแล้ว 




 

“เก็บของกันเถอะ” เขาโบ้ยหน้าชักชวนให้อีกฝ่ายเตรียมตัวเก็บของกลับบ้าน ฮิโระปิดระบบเบย์แม็กซ์ทำให้เจ้าหุ่นยนต์พองลมกลับไปอยู่ในกล่องสีแดงของมันตามเดิม

ทาดาชิจัดการกวาดกล่องช็อกโกแลตบนโต๊ะลงในกระเป๋าสะพาย พยายามจัดที่ให้สามารถใส่ได้มากที่สุดแต่ดูเหมือนจะใส่ไม่พอจึงถือในส่วนที่เหลือไว้ในมือ

 

 

“ฮิโระ” ทาดาชิเรียกในขณะกำลังมองหาอะไรบางอย่างรอบห้องไปพร้อมๆกับควานหามันในกระเป๋าสะพายอย่างลำบากยากเย็นเพราะในนั้นเต็มไปด้วยช็อกโกแลต


 

 

“อะไร?” ฮิโระที่กำลังตรวจเช็คข้าวของอื่นๆภายในห้องหันไปเห็นพี่ชายที่กำลังเดินหาของไปทั่ว 
 

 

“หาอะไรน่ะ?”
 


 

“นายเห็นกุญแจรถฉันมั้ย?” ดูเหมือนว่าจะเจอเข้ากับปัญหาถ้าหากหากุญแจรถมอเตอร์ไซค์ไม่เจอ
เพราะนั่นหมายความว่าทั้งคู่ต้องเดินกลับบ้าน


 

 

“พี่ฝากให้ฉันเก็บตอนเช้า อยู่ในกระเป๋านั่น หาดูสิ” ว่าพลางโบ้ยหน้าไปทางกระเป๋าเป้ของตนที่วางหลบอยู่มุมห้อง 

 

 

“อยู่ช่องไหนน่ะ” ฮิโระไม่ได้สนใจอะไรจนกระทั่งได้ยินเสียงซิปรูดกระเป๋าของตน

ตาโตสีน้ำตาลเบิกกว้างทันทีที่นึกอะไรออก เขากระโจนไปที่กระเป๋าตัวเองอย่างรวดเร็ว พยายามเรียกพี่ชายเพื่อยื้อเวลาและเรียกร้องความสนใจไม่ให้อีกฝ่ายได้ทันเห็นอะไรบางอย่างที่เขาซ่อนไว้ในกระเป๋า

 


 

“เอ้อพี่ทาดา~”


 

 

“เฮ้! ไหนบอกไม่มีใครให้นายไง” แต่ไม่ทันเสียแล้ว

ทาดาชิหันมายิ้มและชูมันขึ้นมา “ช็อกโกแลต”



 

 

“อา…” จุดนี้ฮิโระไม่รู้จะสรรหาข้อแก้ตัวอะไรมาพูดเลยได้แต่ยืนอ้าปากค้าง ความจริงช็อกโกแลตนั่นไม่ใช่ของที่ได้มา แต่เป็นของที่ซื้อมาต่างหาก
 

 

ซื้อมาในวันวาเลนไทน์ แค่อยากให้ใครบางคน ก็เท่านั้น...






 

 

“เอามานี่” ฮิโระรีบคว้ามันมาไว้ในมืออย่างรวดเร็ว หน้านิ่วคิ้วขมวดไม่พอใจที่ถูกล่วงรู้ความลับ แต่จะโทษใครก็ไม่ได้ในเมื่อเป็นเขาเองที่ไม่ระวังตัว

 

 

“อย่างน้อยน้องชายฉันก็ขายออก” ทาดาชิเอากำปั้นเคาะลงบนหน้าผากฮิโระเบาๆ ส่วนฮิโระสะบัดหน้าหนี
 


 

“ซื้อมาต่างหาก” บ่นงุบงิบกับตัวเองแต่ดังพอที่ทาดาชิจะได้ยิน เขายืนมองท่าทางน้องชายตัวเองซักพักก่อนจะพูดต่อ
 

 

“ทำไมไม่ให้เขาไปล่ะ?”
 

 

“ก็…ไม่รู้สิ” ฮิโระที่ก้มมองช็อกโกแลตในมือเงยหน้าขึ้นมองทาดาชิ “ดูเหมือนจะไม่จำเป็นละมั้ง”


 


 

ทาดาชิมองคนตรงหน้าด้วยความรู้สึกที่ตัวเองไม่เข้าใจนัก เขาไม่รู้ว่าทำไม แต่รู้สึกว่าอยากได้ช็อกโกแลตจากอีกฝ่ายขึ้นมา

 

 

“ให้ฉันสิ” พูดยิ้มติดตลก
 

 

“จะเอาไปอีกทำไม มีตั้งกี่กล่องแล้วฮะ!”



 

 

“เถอะน่า เดี๋ยวแบ่งให้กินหมดนี่เลยเอ้า” ว่าพลางตบไปที่กระเป๋าสะพายใบตุงที่อัดแน่นไปด้วยบรรดาช็อกโกแลตจากแฟนคลับ ฮิโระยิ้มออกมาในที่สุด

 

 

“เอาไปสิ” ว่าแล้วก็ยื่นช็อกโกแลตในมือของตัวเองให้อีกฝ่ายแต่โดยดีโดยที่ไม่ทันได้สังเกตว่าทาดาชิถืออะไรบางอย่างแล้วซ่อนไว้ด้านหลัง
 



 

“อะ ฉันให้นาย” หลังจากที่รับช็อกโกแลตจากฮิโระมาแล้ว เขาก็ยื่นของที่ซื้อไว้ตั้งแต่เช้าและตั้งใจจะให้อีกฝ่าย
 

 

“กัมมี่แบร์!!”  ฮิโระตาลุกวาวเมื่อเห็นขนมสุดโปรดตรงหน้า ไม่อยากเชื่อว่าทาดาชิจะซื้อมันมาให้เขาในวันแบบนี้ด้วยเช่นกัน

 

 

“โอเค  จัดว่าดี” ฮิโระเก็บมันใส่ลงในเป้สะพายก่อนจะหันมายักคิ้วให้ทาดาชิ จากนั้นทั้งคู่ก็หัวเราะออกมา





 



 

“กลับกันเถอะ” ฮามาดะคนพี่เดินนำออกไปก่อน ทิ้งให้คนน้องที่กำลังยืนคิดอะไรเพลินๆเดินตามออกมาทีหลัง 
 

 

ก็ไม่ใช่วันน่าเบื่ออย่างที่คิด...






 

 





 

สายลมในยามโพล้เพล้ท่ามกลางถนนใหญ่ในซานฟรานโซเกียวทำให้ฮิโระที่นั่งซ้อนท้ายบนมอเตอร์ไซค์สีแดงคันโปรดรู้สึกมีชีวิตชีวาอีกครั้ง

ฮิโระมองขึ้นไปบนท้องฟ้าสีส้มยามที่พระอาทิตย์คล้อยต่ำลง วันอีกหนึ่งวันกำลังจะผ่านไป

ผ่านไปวันแล้ววันเล่า แต่อย่างน้อยวันนี้ก็มีเรื่องเขาแน่ใจมากขึ้น
เรื่องที่ตัวเขายังไม่สามารถหาคำตอบได้จะค่อยๆชัดเจนขึ้นในเร็ววัน

 







 

ทาดาชิเร่งความเร็วเมื่อขับขึ้นสะพานข้ามอ่าวที่ทอดยาวไปอีกฟากฝั่งของแผ่นดิน ฮิโระที่นั่งซ้อนท้ายอยู่นั้นตัวเอนไปด้านหลังตามแรงเหวี่ยงแต่ทาดาชิจับแขนเขาไว้ทัน

 

 

“ระวังหน่อย” คนเป็นพี่ปรามเมื่อเห็นว่าฮิโระมัวแต่กำลังซึมซับบรรยากาศข้างทางมากกว่าจะคำนึงเรื่องความปลอดภัย 




 

ฮิโระโอบทาดาชิจากด้านหลังเพื่อหาที่ยึดเกาะ ซบหน้าลงบนแผ่นหลังกว้างของพี่ชายและหลับตาลงด้วยความเหนื่อยล้า 


ไม่รู้ว่าคิดไปเองหรือไม่ ทาดาชิรู้สึกว่าวันนี้ฮิโระกอดเขาแน่นกว่าทุกวัน








 

 

ทาดาชิเอื้อมมือข้างหนึ่งลงไปแตะยังมือสองข้างของฮิโระที่คล้องกันอยู่บนเอวของตน ลูบมือบางนิดๆก่อนจะเอื้อมกลับไปจับที่แฮนมอเตอร์ไซค์ดังเดิม





 


 

มอเตอร์ไซค์สีแดงวิ่งฉิวอยู่บนสะพานตรงไปเรื่อยๆจนสุดลูกหูลูกตา เส้นทางของมันยังอีกยาวไกล แต่อีกไม่นานก็จะถึงจุดหมาย  


คล้ายๆกับความรู้สึกที่ยังคลุมเครือนี้

 












 


 

ซักวันก็กระจ่าง.





 

 



 

 

End




 

ผลงานอื่นๆ ของ คิ้วกางร่ม

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

ยังไม่มีรีวิวของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

20 ความคิดเห็น

  1. #20 Pegus.J
    วันที่ 15 มีนาคม 2561 / 19:22
    น่ารักมากๆเลยค่ะ เราชอบการบรรยายแบบนี่จัง ขอบคุณที่แต่งให้อ่านนะคะ
    #20
    0
  2. #19 ploy-saui
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2559 / 14:08
    อยากให้รู้เร็วๆจัง

    #19
    0
  3. #18 แฟนคลับพี่ส้ม
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2559 / 23:43
    จบตอนท้ายได้ตรึงหัวใจมากเลยค่ะ //ไว้ว่างๆจะมาตามอ่านงานของพี่นะค้ะ
    #18
    0
  4. #17 แฟนคลับพี่ส้ม
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2559 / 23:43
    จบตอนท้ายได้ตรึงหัวใจมากเลยค่ะ //ไว้ว่างๆจะมาตามอ่านงานของพี่นะค้ะ
    #17
    0
  5. #16 แฟนคลับพี่ส้ม
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2559 / 23:42
    จบตอนท้ายได้ตรึงหัวใจมากเลยค่ะ //ไว้ว่างๆจะมาตามอ่านงานของพี่นะค้ะ
    #16
    0
  6. #15 Septimus
    วันที่ 11 มิถุนายน 2558 / 18:03
    http://my.dek-d.com/septimus-heap/writer/view.php?id=1361319



    ขอฝากด้วยน้า แต่งฟิคเรื่องนี้เหมือนกัน แต่รอบตัวไม่ค่อยมีใครสครีมเรื่องนี้เลย ขอฝากตัวเข้าแก๊งด้วยนะ^^
    #15
    0
  7. #14 kamui
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2558 / 22:12
    น่ารักมากมากกกกเลยค่ะ
    #14
    0
  8. วันที่ 6 พฤษภาคม 2558 / 14:18
    อั้ยยะะะะะะะะ เขิลลลลลลลลลล
    โอ้ยสุดยอดค่ะแค่งดีมากกกก ฟินตาย O>--------<
    ขอบคุณนะคะะะ ฟฟฟY/////Y
    #13
    0
  9. #12 Aomsin Saru
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2558 / 21:37
    กรี๊ดดดดดดดดดด!!!!!!! ฮืออออออคือออดีมากกกก คืออออธิบายเป็นคำพูดไม่ถูก เเต่ฟินมากกก เกร๊สสสสสสสสส ///////7//////// จริงครับบ เหมือนกำลังดู bh6 อยู่ทั้งคำพูดตัวละคร การบรรยายทำให้เหมือนกำลังดูหนังอยู่โอยยยยมันใช่อะเเงงงงงง ชอบบบชอบบมากกกกครับบ ปลื้มมมม 
    #12
    0
  10. #11 TANK-747
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2558 / 20:33
    ชอบมากเลยน่ารักโคตรๆ
    #11
    0
  11. #10 ViE'w'
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2558 / 20:10
    ชอบมากเลยค่ะ  เพิ่งเคยได้อ่าน ติ่งเรื่องนี้มาตั้งแต่ดูตอนนี้ยังติ่งมากๆอยู่ หาฟิคไทยอ่านยากเหลือเกินอ่านเรื่องนี้แล้วฟินมากค่ะ อยากบอกว่าฟินแบบตัวแตกตายหน้าจอ ยิ้มแก้มกระจุย กัดคอมขาดเลยค่ะ มันเรียลเหมือนดู BH6 อยู่ เลยค่ะ ทั้งภาษา ทั้ง โอย ทุกอย่างเลยค่ะ ลื่นไหล น่ารักชอบมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ เลยค่ะ ขอบคุณที่แต่งมาให้อ่านนะคะ ขอบคุณมากเลยค่ะ ชอบมากถึงมากที่สุด คือมันหวกฟสงากงสวฟหกสวงฟหาสวกาฟหสวกาฟหสวกาฟหสวงากสวฟหงกสวฟหากวสฟาหกสงาฟหสวงกาฟหสวากฟหสวงากสฟหากสฟาหสวกาฟหงสวกาฟหสวากฟหสวากวฟสหาว เอาอีก แต่งอีกเถอะค่ะ //กราบรัวๆ// ชอบมากๆเลย ชอบมากๆๆๆๆๆๆๆเลย -///////-
    #10
    0
  12. #9 moname
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2558 / 18:16
    กรี๊ด โอ๊ยยยยยยย มีน้องแชร์มาค่ะ คือน่ารักมากแบบ ยิ้มจนแก้มจะแตก ปริ สุดยอดแห่งความน่ารัก เขียนคาแรกเตอร์ตัวละครออกมาตรงมาก แล้วก็ชอบภาษาที่ใช้ด้วยค่ะ นี่ยิ้มจนหน้าบานเลย เขินมากๆ สุดยอดค่ะ
    #9
    0
  13. #8 mao
    วันที่ 20 มีนาคม 2558 / 11:17
    กำลังฟินจากในหนังมา(ถึงจะผ่านมานานแล้วก็เถอะ)ก็ไล่ตามหาฟิคเหมือนไรเตอร์เลย555

    พออ่านแบไม่...ก็น่ารัก บ่งบอกว่าพวกเขายังเป็นพี่น้องและจะค่อยๆพัฒนาไปเรื่อยๆเพราะยังความรักมันก็ต้องอยู่คู่กับเวลา~><

    สนุกมากเลย ขอบคุณนะค่ะ^^
    #8
    0
  14. #7 PeGaSUs
    วันที่ 16 มีนาคม 2558 / 18:30
    อร๊ายยยยย อ่านรอบที่3แต่เพิ่งได้มาเม้น #ขอโทษค่ะ TT

    ไรเตอร์แต่งได้น่ารักมากกก เราชอบคู่นี้มากกกก แต่ไม่ค่อยมีคนแต่งเลย TT แต่งอีกนะคะๆ -..-b #เผื่อแผ่ให้ประชาชี(?)ได้เสพ หุๆๆ

    #7
    0
  15. วันที่ 11 มีนาคม 2558 / 13:19
    เจ๋งมาก ไม่มีฉากเลิฟซีนแบบจูบกัน มันดูดีกว่าที่คิด ของฉันแต่งให้ทาดาชิ คู่กับผู้หญิงที่ชื่อ เจซซิน พี่สาวของ เซน จาก Teen hero เรื่องนิยายผจญภัย กับ Fic+18(Tadashi x Jessin)love you so much.น่ะ เป็นเรื่องสั้นที่ดูธรรมดาไปหน่อยนะ แต่จริงๆแหวกแนวกว่าคนอื่นนะ เพราะให้ผู้หญิงเป็นฝ่ายลุกผู้ชาย ไม่รู้จะฟินรึเปล่า แต่ตั้งใจทำเต็มที่เลยล่ะ
    #6
    0
  16. วันที่ 11 มีนาคม 2558 / 01:11
    อ๊ายยยยย น่าร๊ากกก คู่พี่น้องต้องห้ามแบบนี้ ยิ่งชอบบบบ -///-    
    #5
    0
  17. วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2558 / 13:35
    เห็นด้วยค่ะ เข้าใจความรู้สึกเดียวกัน TwT แต่งได้น่ารักมากเลยค่ะ >w< ฟินนนน
    #4
    0
  18. #3 Doglan
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2558 / 21:06
    เห็นด้วยค่ะ หา่านยากมาก แล้วหนูก็ชอบ(คลั่ง)คู่นี้มากๆด้วยหาภาพเสพเยอะมากๆอ่านไม่ออกแต่ก็ยงหาต่อไป โหยยยยยย ตอนฉากที่เอาหน้ามาใกล้กันน่ะค่ะ จิกหมอนแน่นมาก(ลุ้นสุดๆ) ขอบอกเลยว่าดีงามมมม กรี๊ดดดฟินค่ะฟินT^T //น้ำตาไหลแปป
    #3
    0
  19. วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2558 / 16:56
    พึ่งดูหนังจบ เลยลองมาหาดู ละก้เจอจริงๆด้วย ㅠㅠ
    ขอบคุณมากนะคะที่แต่งให้ได้อ่าน ชอบมากเลย
    ไม่ต้องเยอะมาก น่ารักกันเบาๆ อ่านไปก็มีไอสีชมพูจางๆ ฮุฮุ
    #2
    1
    • #2-1 cloudw'
      19 กุมภาพันธ์ 2558 / 23:33
      ขอบคุณที่ชอบค่าาาาา
      ตอนนี้เราติ่งฟีเวอร์คู่นี้มากค่ะ อยากหาคนคุย
      หลังไมค์ได้นะคะ 55555555 > <
      #2-1
  20. #1 เปลวเพลิงบนผืนน้ำ
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2558 / 22:12
    บังเอิญผ่านมาฮะ แต่เคยสัญญาว่าจะไม่อ่าน ..ก็เลยไม่ได้อ่าน แหะๆ มาเม้นเฉยๆ
    #1
    0