[ Fic naruto ] Love Island เกาะร้าง พิสูจน์รัก♥

ตอนที่ 28 : Chapter 26 : ทางออก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 631
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 13 ครั้ง
    1 พ.ค. 57


           กาอาระนั่งอยู่ที่โซฟาภายในห้องของซากุระ เขาถือกระดาษมองไปที่กลมๆ อย่างสงสัย ทำไมซาสึเกะถึงไม่เขียนเป็นภาษาคน ก็เพราะว่าอยากจะอยู่กับซากุระนานๆแน่ๆ เขาแอบคิดแต่บางทีถ้าคิดในอีกแง่ ซาสึเกะอาจจะรีบเพราะต้องไปหาซากุระ แล้วไอ้กลมๆมันคืออะไรกันนะ ที่ต้องใช้เปิดชั้นหนังสือ

            ‘’แมร่งเอ้ย!! เปิดไม่ได้ซักที! กาอาระ ตกลงไอ้กลมๆมันคืออะไรกันแน่วะ!’’

            ‘’ยังคิดอยู่’’

อิทาจิเดินมาโวยวายใส่เขา คงจะถึงขีดจำกัดแล้วสินะ กลมๆในห้องนี้มันมีเยอะอยู่ด้วยสิ

            ‘’คุณซากุระ คงหิวมากแน่ๆเลย T^T แถมอยู่กับซาสึเกะอีก’’

            ‘’ชิ!’’

กาอาระเขาเองก็ทนไม่ไห้เหมือนกันที่เป็นแบบนี้ แต่ว่าเขาทำอะไรไม่ได้จริงๆ ต้องค่อยๆคิด หาอะไรกลมๆแบบในรูปเท่านั้น

            ‘’พวกเราลองหาอะไรกลมๆที่กดได้หรือดึงได้แล้วลองดึงแล้วกันนะ’’

            ‘’เข้าใจแล้ว’’

พวกเขาไม่ยอมท้อ ต้องพาซากุระและซาสึเกะกลับมาให้ได้!!

 

            ซาสึเกะก้มลงมองหน้าซากุระที่นอนอยู่ 20 กว่านาที เธอดูร้อนมาก กระสับกระส่ายไปทั้งตัว เขาเอื้อมมือไปเช็ดหน้าเธอที่มีแต่เหงื่อด้วยเสื้อของเขาเบาๆ จนเธอรู้สึกตัวตื่นขึ้นมา เธอมองหน้าเขาเหมือนกับว่าฝันไปว่าตัวเองอยู่ในห้องใต้ดิน แต่ว่า ไม่ได้ฝัน เธอเลยมีสีหน้าที่หดหู่เล็กน้อย

            ‘’ตื่นแล้วสินะ’’

            ‘’ร้อนอ่า ไม่ไหวแล้ว T^T’’

            ‘’ถอดเสื้อออกสิ เธอใส่เสื้อซับอยู่นี่’’

            ‘’..ไม่เอาหรอก//////’’

            ‘’จะทนร้อนก็ตามใจนะ J’’

ซากุระก้มมองตัวเองเธอใส่เสื้อซับมีเสื้อนอกอยู่ อยากจะถอดอยู่เหมือนกันแต่ว่า..เธออายนี่นา ใครเค้าจะถอดออกได้กันล่ะ แต่ว่า มันร้อนน!!

            ‘’ถอดซะ อย่าฝืนตัวเองเลย เธอไม่ไว้ในฉันงั้นเหรอ? ‘’

            ‘’ไม่ใช่นะ! ไม่ใช่ฉันแค่ อายเท่านั้น’’

            ‘’อยู่กันสองคน..ไม่ต้องอายหรอก’’

            ‘’ซาสึเกะ’’

เขาเอื้อมมือมาลูบหัวเธอเบาๆ น่าแปลกที่เธอเคลิ้มไปอย่างง่ายดาย มือหนึ่งเอื้อมมือไปปิดตาเขาไว้ ซาสึเกะอยู่อย่างเงียบๆไม่ปัดหรืออะไร เมื่อมองแล้วว่าตนเองปิดตาเค้าไว้แล้ว เธอก็แกะกระดุมด้วยมือข้างหนึ่งก่อนจะถอดออกมาอย่างอายๆ แล้วปิดเสื้อซับที่บางๆนั้นไว้ พร้อมมือที่ปิดตาของเขาออก

มันช่วยไม่ได้เธอร้อน!

            ‘’เฮ้อ พวกนั้นจะหาพวกเราเจอมั้ยเนี่ย?’’

ซาสึเกะเหลือบมองไปทางอื่นเงยหน้าขึ้นมองเพดานที่เก่ากึก เหมือนจะถล่มลงมาได้ด้วย ตั้งแต่ซากุระถอดเสื้อออกจนเหลือเสื้อซับเขาก็ไม่ได้มองเธอเลยใจเต้นแรงยังไงก็ไม่รู้ ตอนนี้เขาพยายามจะควบคุมตัวเองให้ถึงที่สุดก็เท่านั้น

            ‘’นั่นสิ ฉันว่าพวกเราน่าจะหาทางออกกันหน่อยนะ ‘’

            ‘’ไม่มีประโยชน์ ในนี้น่ะมีแค่ต้องออกทางเข้าเท่านั้น เหมือนเป็นห้องขังคนด้วย ไม่มีหรอกทางออก’’

            ‘’เห! อย่างงั้นก็ต้องรอสิเนี่ย! L ไม่เอาน้า’’

            ‘’ใจเย็นน่า////////’’

ซากุระเอียงคอมองซาสึเกะที่ดูแตกต่างไปจากเดิม คอเขาแดงมาก

            ‘’นี่นาย..คอแดงมากเลยนะเนี่ย’’

            ‘’หา?// เอ่อ เปล่าหรอก’’

            ‘’ไม่สบายเหรอ? ไหนหันมาซิ จะตรวจดู’’

ซาสึเกะค่อยๆหันหน้ามามองเธอ สายตาเหลือบมองไปที่ร่างน้อยของเธอ เสื้อซับมันบางจนทะลุไปถึงเนื้อใน ทำให้เขาใจเต้นมาก เนินอกที่โผล่อออกมาทำให้เขายิ่งคุมตัวเองไม่อยู่

            ‘’ตัวก็ไม่ร้อนนี่’’

            ‘’……..’’

            ‘’ซาสึเกะ…’’

            ‘’…….’’

            ‘’เรื่องที่นายบอกฉันน่ะ..’’

            ‘’เรื่องไหนล่ะ?’’

ซาสึเกะหยุดตัวเองไว้ มองซากุระที่จะพูดอะไรบางอย่าง เรื่องไหนกันนะที่เขาพูดไป

            ‘’ที่นายบอกว่า รักฉันน่ะ ฉันไม่รังเกียจหรอกนะ แต่ฉันยังไม่สามารถบอกได้’’

            ‘’ไม่เป็นอะไร รอได้’’

            ‘’……’’

            ‘’สำหรับเธอ ฉันรอได้ ไม่ว่าจะนานแค่ไหน’’

ซาสึเกะลูบแก้มที่เปอะไปด้วยฝุ่นนิดหน่อยออกเบาๆ เลื่อนหน้าเข้าไปประทับจูบที่ริมฝีปากของเธอเบาๆ ตอนแรกเธอดูตกใจแต่ว่าตอนนี้เธอเงียบๆไม่ทำอะไร เขาแอบยิ้มในใจอย่างมีความสุขอย่างบอกไม่ถูกที่เธอไม่ขัดขืนอะไร มือหนึ่งเลื่อนไปจับไหล่ของเธอดันนั่งพิงผนัง ริมฝีปากกดเข้าไปแรงกว่าเดิม เรียวลิ้นตวัดไปมาจนขาดอากาศหายใจ

เขาถอนริมฝีปากออกมาเพื่อให้เธอหายใจ หน้าซากุระตอนนี้แดงระเรื่อ น้ำตาคลอเบ้านิดหน่อย แต่มันก็ไม่ได้ทำให้เขาสงบสติอารมณ์ได้เลย ก่อนจะเข้าไปประทับจูบอีกรอบ รู้ตัวอีกที ซากุระก็อยู่บนตักของซาสึเกะพร้อมนัวเนียกันอย่างสนุกสนาน จูบกันอย่างต้องการยิ่งมากขึ้น

            ‘’ไม่ได้นะ..ซาสึเกะ///’’ เธอพูดออกมาด้วยเสียงพร่า

            ‘’ซากุระ…’’

ถึงจะพูดแบบนั้นเธอไม่ได้ปล่อยเขาและเขาก็ไม่ได้ปล่อยเธอเลยแม้แต่น้อย ซากุระเงยหน้ามามองเขา ตอนนี้พวกเขาอยู่ในท่าทางที่นั่งคร่อมกัน แถมเธอคร่อมเขาอยู่ด้วย ใจเธอเต้นแบบไม่เคยเป็นมาก่อน เขาเองก็เช่นกัน

            ‘’ฉันรักเธอนะ’’

            ‘’………..’’

            ‘’จะรอ นะซากุระ’’

            ‘’อื้อ’’


 

ทางด้านที่เหลือ กาอาระเดินไปรอบๆห้องเพื่อหาอะไรที่มันกลมๆแต่ก็ไม่พบ เขามองไปที่ซาโซริที่นั่งจัดกระเป๋าอยู่ เลยแอบสงสัยไม่ได้ว่าเขากำลังทำอะไร

            ‘’ ทำอะไรน่ะ..’’

            ‘’ อ๊ะ! ผมน่ะเหรอ? ก็ว่าถ้าเจอคุณซากุระแล้ว กลัวเธอไม่มีแรงเลยใส่ขนมน้ำพวกที่กินได้ไปให้เธอด้วยน่ะครับ ^^ ‘’

            ‘’เฮ้ย! ถ้ามัวจะทำแบบนั้นล่ะก็ ฉันว่าแกหาทางเข้าให้ได้ก่อนเหอะ ไอ้ชิบหายนี่!!’’

            ‘’ใจร้าย คุณอิทาจิT^T ‘’

            ‘’ชิ!! นี่กาอาระ ไอ้กลมๆที่ว่าเนี่ย มันก็หาหมดแล้วนะเว้ย!’’

            ‘’นั่นสินะ..เราต้องมาวิเคราะห์กันแล้วล่ะ’’

            ‘’วิเคราะห์??’’

ซาโซริและอิทาจิหันมามองหน้ากัน พวกเขาไม่ชอบวิเคราะห์อะไรแบบนี้ด้วยสิ

            ‘’สาเหตุที่ซากุระหายไปน่ะ..’’

            ‘’…….’’

            ‘’ถ้าให้เดา..เธอคงไม่ได้ตั้งใจจะเข้าไปหรือตกหรือหายไปอย่างแน่นอน ต้องมีสาเหตุที่ทำให้เธอเปิดตัวการที่นำเธอเข้าไปได้แน่ๆ ‘’

            ‘’ถ้างั้น..แบบว่า เธอไปโดนเข้าแบบบังเอิญล่ะ??’’ ซาโซริพูดขึ้นมา

            ‘’ใช่..เธอคงไปโดนอะไรบังเอิญ แต่ในห้องนี้น่าจะมีสิ่งที่ทำให้เธอไปโดนมันก็ได้นะ..อย่างเช่น โซฟานั่น อิทาจิ..นายเดินไปนั่งที่โซฟาหน่อยสิ’’

            ‘’หา?? ฉันนี่นะ..เออๆๆๆ’’

อิทาจิพูดอย่างหัวเสียก่อนจะเดินไปนั่งโซฟาที่ข้างๆหน้าต่างๆ แต่ก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้น กาอาระยืนวิเคราะห์อีกรอบหนึ่ง

            ‘’ไม่น่าใช่ ถ้าดูจากนิสัยเธอแล้วล่ะก็นะ ฝักบัวล่ะ??’’

            ‘’อ่าๆ งั้นผมไปดูให้เองนะ ‘’

ซาโซริวิ่งเข้าไปในห้องน้ำซักพักก็ออกมาด้วยท่าทีที่บ่งบอกว่าไม่มีอะไรเลย!!

            ‘’เดี๋ยวนะ ฉันว่าห้องนี้มันมีอะไรแปลกๆล่ะ’’

            ‘’อะไรล่ะ??’’

            ‘’ห้องทุกคนน่ะ..เวลาปิดไฟทำยังไงกันเหรอ?’’

กาอาระถามขึ้นมา

            ‘’ชิ! ถามอะไรโง่ๆ มันมีรีโมทให้ไม่ใช่เหรอ?’’

            ‘’ใช่…’’

            ‘’เดี๋ยวนะ รีโมท!!!’’

ทุกคนพูดพร้อมกัน

            ‘’ใช่ๆ รีโมทไงๆๆ J ห้องเธอและห้องเรามีกันนี่’’

            ‘’แล้วมันหายไปไหนล่ะ?’’

            ‘’เอ๊ะ! คุณกาอาระหมายความว่ายังไงกัน..’’

            ‘’รีโมทสวิทโคมไฟไปไหนล่ะ..’’

            ‘’………..’’

ทั้งสองเมื่อได้ยินแล้วก็มองหารีโมทนั่น แต่จู่ๆก็เหมือนมีอะไรแล่นเข้ามาในหัว ถ้าไม่มีรีโมท..ซากุระจะนอนยังไงนะ..ใช่!! โคมไฟที่อยู่บนหัวนอนไงล่ะ!!!

            ‘’โอ้ววว!!! นั่นๆๆๆ คุณกาอาระ’’

            ‘’ใช่ เอาล่ะนะ’’

กาอาระเอื้อมมือออกไปตรงโคมไฟที่อยู่บนหัวข้างเตียงของซากุระ เขากลืนน้ำลายเฮือกใหญ่ วิเคราะห์ขนาดนี้ถ้าไม่ใช่ล่ะก็หมดหวังแล้วล่ะ…   

กึก!! กึก!! ครืนนนน!!!

          ‘’ บิงโก!! เปิดแล้ว คุณซากุระครับ!! ผมมารับแล้วครับ!!’’

เสียงตรงชั้นหนังสือดังขึ้นมาเผยให้เห็นช่องทางเดิน ซาโซริรีบแจ้นเข้าไปคนแรก ตามด้วยอิทาจิและกาอาระ โดยหารู้ไม่ว่าพวกเขาลืมคิดไปว่า ประตูนั้นมันปิดเองตามหลังพวกเขาไปแล้ว…..

 

            ‘’ฝุ่นเยอะชิบ!’’

            ‘’คุณซากุระ!! อ๊ะ แสงไฟ ต้องมีแน่ๆ’’

            ‘’เดี๋ยวสิ รอด้วยประตูมัน…..’’

พวกเขาสองคนต่างรีบร้อน ทางกาอาระรู้ว่าประตูปิดตามหลังเขาไปก็รนรานอย่างบอกไม่ถูก ซวยเกินไปพวกเขานึกถึงซากุระจนลืมอะไรไปจริงๆ

 

            ‘’ คุณซากุระ…!!!’’

            ‘’….!!!’’

ซาโซริรีบวิ่งมาอย่างดีใจที่เห็นไฟแต่เมื่อมาถึงก็ต้องหยุดกึกกับภาพที่เห็นตรงหน้า นั่นคือซากุระนั่งหอบอยู่บนร่างกายของซาสึเกะ..แน่นอนว่าซาสึเกะเปลือยท่อนบนอยู่ด้วยและเธอเองก็ใส่แค่เพียงเสื้อซับ ทั้งคู่หอบแฮ่กๆเหมือนกับว่าทำอะไรกันมา

            ‘’ซาโซริ อิทาจิ กาอาระ!!’’

            ‘’เฮ้ย!! ดีใจอยู่หรอกที่เจอ แต่นี่มันอะไรกัน!!!’’

ซึ่บ!! ปึก!!

            อิทาจิเดินเข้าไปกระชากซากุระออกมาพร้อมดันซาสึเกะติดผนังมองเขาด้วยแววตาโกรธเกรี้ยว

            ‘’เดี๋ยว!! ไม่ใช่นะ อิทาจิ ไม่ใช่นะ’’

            ‘’ไม่ใช่บ้าอะไร!! ทำอะไรกัน..ในที่แบบนี้..ทำอะไร’’

            ‘’อิทาจิ!! ฟังฉันก่อนสิ!!’’

            ‘’สารรูปแบบนั้นยังจะมีหน้ามาบอกฉันอีกนะ!!!’’

เขาหันกลับมาด่าเธอที่เธอจับมือเขาออกเพื่อปกป้องซาสึเกะ จะให้เขาคิดยังไงเจอในสารรูปแบบนี้คร่อมกันอยู่หอบหายใจกันอยู่หน้าแดงทั้งคู่!!  แถมตอนนี้ซาโซริก็ได้แต่ยืนนิ่งเพราะช็อคไปนานแล้ว กาอาระเองก็เช่นกัน ยินนิ่งไม่พูด

            ‘’อิทาจิพอได้แล้ว นายมาลองติดอยู่กับฉันแบบนี้มั้ยล่ะ!! มันร้อนต่างหากเลยถอดน่ะ’’

            ‘’ร้อนบ้าอะไร..มันเป็นผู้ชายนะ..เธอกล้าถอดเหลือเสื้อซับบางๆจนเห็นชั้นในแบบนี้ได้ไง!!’’

            ‘’พอเถอะครับ..เราเจอคุณซากุระกับคุณซาสึเกะก็ดีแค่ไหนแล้ว’’

ซาโซริเดินเข้ามาคลุมไหล่ให้ซากุระด้วยเสื้อนอกของตัวเอง  พร้อมยิ้มออกมา..แต่ไม่ใช่รอยยิ้มทั่วไปมันเป็นรอยยิ้มที่เจ็บปวด

            ‘’แล้วทำไมถึงคร่อมกันฮะ! บอกมาสิซากุระ’’

            ‘’…….’’

            ‘’พอซักทีน่า ฉันผิดเอง ฉันดึงยัยนั่นมาคร่อมตัวเอง เองแหล่ะแต่ไม่ได้มีอะไรแบบที่แกคิดหรอก!!’’

            ‘’จะแก้ตัวหรือไงฮะ!! ไอ้บ้าซาสึเกะ!’’

            ‘’หยุดสิ อิทาจิ ขอร้องพอได้แล้ว ฉันไม่มีอะไรจริงๆนะ เชื่อฉัน..เถอะนะ’’

ซากุระที่กันอิทาจิไว้อยู่ข้างหน้าซาสึเกะ เธอซบลงไปบนอกของอิทาจิเบาๆ น้ำตาคลอเบ้าหน่อยๆ ทั้งที่อุตส่าห์เจอกันแล้วแท้ๆแต่ทำไมต้องมาทะเลาะกันด้วย แต่มันก็คงไม่แปลกที่เขาจะเข้าใจผิด..เธอเองก็พึ่งจูบกับซาสึเกะและอย่างร้อนแรงด้วย ไม่แปลกที่จะมาเจอในสภาพนั้นแต่ถ้าพูดออกไปล่ะก็ คงไม่ดีแน่พวกเขาอุตส่าห์หาเราแต่พวกเรากลับทำอะไรที่น่าเกลียดแบบนี้

            ‘’โธ่เว้ย!! ‘’

อิทาจิสบถออกมาอย่างหงุดหงิด เขาจับไหล่เธอไว้อย่างแน่นด้วยความเจ็บใจ ก่อนจะสูดลมหายใจผละเธอออกแล้วเดินไปพิงผนังอย่างหงุดหงิด           

            ‘’เอาเถอะ..คุณซากุระ คงหิวสินะ ผมเตรียมขนมน้ำมาให้ด้วย กลัวไม่มีแรง’’

            ‘’น้ำล่ะ?’’

            ‘’ครับ’’

            ‘’ว้าว! ขอบคุณนะซาโซริ นี่อ่ะ ซาสึเกะ น้ำ’’

เธอรับน้ำมาจากเขาสองขวดพร้อมยื่นให้กับซาสึเกะ เธอติดมานานมากเธอกระหายไปหมดทั้งตอนนี้ทั้งอะไรต่อมิอะไร

            ‘’ถ้าสงบแล้ว ฉันมีอะไรจะบอก’’

กาอาระที่เงียบอยู่นานพูดขึ้นมาด้วยสีหน้านิ่งๆ

            ‘’ข่าวดีคือ พบทั้งสองคนปลอดภัย แต่ข่าวร้ายน่ะ พวกเราคงออกไปกันไม่ได้แล้วล่ะ’’

            ‘’หา?!!!’’

            ‘’ก็เพราะว่า ประตูมันปิดไปแล้วแถมพวกเราก็วิ่งมาแบบไม่คิดด้วยเลยทำให้…’’

            ‘’บ้าน่า!! ฉันจะไปถีบมันเดี๋ยวนี้ล่ะ!!!’’

            ‘’อย่านะอิทาจิ ฉันลองทำทุกอย่างแล้วต้องเปิดจากด้านนอกอย่างเดียว’’

            ‘’…………..’’

            ทั้งหมดตกอยู่ในความเงียบ ทั้งที่หาซากุระและซาสึเกะเจอแล้วเขาต้องมาโดนขังไปด้วยแบบนี้น่ะเหรอ?!! ซากุระทรุดลงไปเริ่มร้องไห้ออกมาอีกครั้งซาโซริเข้าไปปลอบเธอเบาๆ ส่วนซาสึเกะนอนแผ่อยู่บนเตียงอย่างหมดหวัง ไม่คิดว่าพวกนี้จะบ้ากันขนาดนี้เลย

            โธ่เว้ย!! พวกแกเนี่ย ทำไมถึงเป็นแบบนี้ได้นะ!’’

            ‘’พูดแบบนี้ก็สวยสิ ซาสึเกะแล้วไอ้บ้าที่ไหนมันเขียนกระดาษไว้ให้แบบนั้นฮะ! เขียนด้วยภาษาก็ได้พวกฉันอ่านออกไม่ต้องทิ้งคำใบ้ให้หรอกเวรเอ้ย!! อยากอยู่กับยัยนี่สองคนนานๆน่ะสิ ถึงทิ้งคำใบ้ให้น่ะ’’

            ‘’อย่ามาพูดบ้าๆนะ! ฉันน่ะแค่อยากรีบช่วยซากุระก็เท่านั้นเลยรีบเขียนแบบนั้น’’

            ‘’แล้วไอ้ลายเซ็นนี่มันอะไร ถ้ามีเวลามานั่งเขียนลายเซ็นตัวเองฉันว่า เขียนว่าเปิดยังไงไม่ดีกว่าเหรอ?!!’’

            ‘’พอเถอะน่า เลิกทะเลาะกันได้แล้ว!!!’’

ซากุระเข้ามาห้ามทั้งสองคนที่ทะเลาะกัน

            ‘’จะเอาใช่ปะ!!!’’

            ‘’จะลองปะล่ะ!!’’

            ‘’โธ่เอ้ย!! พวกคุณมันใช่เวลามันทะเลาะกันมั้ยครับ อากาศหายใจยิ่งไม่มีอยู่!!!’’

ซาโซริวีนขึ้นมาทำให้ทั้งสองคนเงียบลง

            ‘’แมร่งเอ้ย!!!’’

ปึก!!! อิทาจิเตะเข้าให้ที่ชั้นหนังสือที่อยู่ข้างตัว..ทำให้ชั้นหนังสือนั้นสั่นสะเทือนไปเล็กน้อยก่อนจะล้มลงไปด้านหลัง..ด้านหลังของชั้นนั้น..มีประตูอีกบานหนึ่ง……

            ‘’นี่มันอะไรกัน’’

            ‘’อาจจะเป็น ทางออกก็ได้มั้งครับ’’



________________________________________________________________________________________________
เม้นน้อยจังเลย เม้นให้หน่อยสิ :( จะได้มีกำลังใจอัพต่อ ;) 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 13 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

705 ความคิดเห็น

  1. #545 NJT.Blacknight.★_☆ (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 26 กันยายน 2557 / 19:20
    สนุกและฟินมากกกก 55555+
    #545
    0
  2. #507 R_rainnie (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2557 / 21:38
    ช็อคค่ะ ช็อค ช็อคกันทุกคนเห็นแบบนั้น คิดได้อย่างเดียว55
    สงสารกาอาระของเค้า ยืนนิ่งอย่างเดียวพูดไม่ออกเบย
    ปกติก็นิ่งอยู่แล้วน่ะ พอช็อคปุ๊ปอย่างกะไม่มีลมหายใจเบย
    #507
    0
  3. #500 mintty555 (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2557 / 21:12
    อัพพพพพพพพพพพ
    #500
    0
  4. #491 ความรัก<3 (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2557 / 11:53
    บอกได้คำเดียวว " ฟินนน " อ้ายยบรรยากาศมันดูเร่าร้อนดีเนอะ55555

    อิจจี้หึงแรงนะเนี้ยแต่โชคยังดีนะไปเตะโดนไม่งั้นได้ถุกขังไว้จริงๆแน่เลยย *-* ชอบอาา สนุกอ่าาาา รีบมาอัพนะๆๆๆกำลังอินเลยยย ถึงเม้นจะไม่มาก จะน้อยยังไง แต่ทุกคนก้เม้นมาจากใจนะ อิอิ ประมานว่า ถึงคำจะสั้นแต่ความหมายยาว555 เป็นกำลังใจให้จ้าาา
    #491
    0
  5. #490 Nikk (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2557 / 11:33
    สนุกชะมัดเลยยยอะไรท์ นับถือแต่งเก่งง สู้ตายนะไรท์ รีบมาอัพต่อเลย รีดเดอร์รออ่านจ้าา :D
    #490
    0
  6. #489 SAKU_BAM (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2557 / 19:46
    ถึงพี่ส้ม
    ฟิคหนุกมากๆค่า แต่งต่อไปนะคะ ถึงเม้นท์จาน้อย แต่คนเม้นท์
    กำลังติดตามนิยาย พี่อยู่เรื่อยๆ นะคะ สู้ๆๆ ค่า
    #489
    0
  7. #488 Sasjangg :3 (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2557 / 19:15
    โอยสนุกกก ไรทจ่ารีบมาอัพต่อที น้าารออ่านอยุ่ สุ้ๆน้าไรทื ^_____^
    #488
    0
  8. #487 SasuSaku <3 (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2557 / 21:41
    แหม่กำลังเข้าด้ายเข้าเข็มเลยย ซากุระมีสิทชอบซาสึเกะแล้วละ >< 5555

    แต่ฮาตอนกาอาระบอก ข่าวดีคือเจอละ ข่าวร้ายคือออกไม่ได้5555

    ความใจร้อนขี้เหวี่ยงของอิทาจิช่วยให้เจอประตุออกนะเนี้ยย ว่าแต่จะออกไปไหนละ *-*

    รีบมาอัพๆๆเร็วๆนะรออ่านจ้าาา แต่งสนุกมากชอบเรื่องนี้มากเลยอะ เยี่ยมม ! ;))
    #487
    0
  9. #486 ned1991 (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2557 / 21:17
    สนุกมากอะหุๆๆ>,.< อ่านฉากเกะกุกำลังเข้าด้ายเข้าเข็ม(?)แล้วฟีนดีจริงๆๆ

    พวกนายนี่ก็น่ะ...อารมณ์ร้อนกันจริงๆๆ แล้วประตูนั้นเป็นทงออกแน่เรอะ-_-?? หวังว่าคงไม่พลิกล็อคจากนิยายหวานแหววเป็นแนวสยองหรอกนะ-_-;;;;
    #486
    0
  10. #485 Ct.Fai (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2557 / 10:49
    สนุกมากค่ะ รีบมาอัพนะค่ะ จะรออ่านค่ะ
    #485
    0
  11. #482 Mamaiew Leewiset (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2557 / 18:58
    สนุกค่ะ ประตูจะไปโผล่ที่ไหนน้า ฟินเว่อร์ อัพต่อๆๆๆๆ อยากรู้ตอนต่อไป
    #482
    0
  12. #481 ต้นหลิวน้อย (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2557 / 18:03
    สนุก(คิดสภาพประตูนั่นจะไปโผล่ไหน)
    #481
    0
  13. #480 wunza (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2557 / 16:46
    อัพๆ>//<
    #480
    0
  14. #479 sincerez (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2557 / 14:57
    สนุกฮาอะตอนนี้ >\\\< ฟินเลยซาสึเกะกะซากุระ อิจฉาาา5555

    เดะตอนหน้าออกไปจะเจอทางออกหรือห้องลับสมบัติไรงี้ปะ5555

    รีบมาอัพตอนต่อไปไวๆน้าา เรื่องอื่นด้วย เมดจังอ่ะ รออ่านอยุ่นะค้าา >0
    #479
    0