[ Fic naruto ] Love Island เกาะร้าง พิสูจน์รัก♥

ตอนที่ 27 : Chapter 25 : สองต่อสองในห้องลับ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 732
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9 ครั้ง
    21 เม.ย. 57


             ร่างหายหนักอึ้งไปหมด รู้สึกตัวตอนนี้เหมือนตกนรก..บ้าน่า ยังไม่ได้แต่งงานเลยนะ มีลูกก็ยังไม่มีแถมยังกลับไปจากเกาะไม่ได้ด้วย ทำไมร่างกายมันหนักอึ้งแบบนี้ล่ะ ซากุระตอนนี้ที่ยังตกอยู่ในห้วงแห่งความฝันที่ไม่มีวันสิ้นสุด แต่รู้สึกเหมือนมีใครมาทำอะไรกับร่างกายเธอเลยไม่รู้ แถมอะไรนุ่มๆที่เธอรู้สึกว่านุ่มๆใต้หัวนี่อีก..มันคืออะไรกันนะ แมว? แมวใช่ไหม? ก็ดีสิ เธอรักสัตว์ ขออย่างเดียวอย่าเป็นแมงมุมเลยนะ

            ‘’ ซากุระ….’’

ใครเรียกน่ะ พระเจ้า? ยมทูต? ผี? หรือ คน?

            ‘’ ซากุระ..ตื่นเสียที..’’

ตื่น? ตื่นอะไรกัน? นี่เธอกำลังฝันอยู่อย่างงั้นเหรอ? จะว่าไป..เมื่อวานเธอจำได้ว่า เธอวิ่งเข้ามาในห้องแล้วนอนนี่ ใครบังอาจเข้ามาในห้องของเธอกันแน่นะ

            ‘’ซากุระ..ฝันอะไรน่ะ..กัดฟันแน่นเชียวและก็..อย่าบิดขาฉันสิ เจ็บนะ! ‘’

            ‘’ !!!??? ‘’

ซากุระเด้งตัวออกมา มองคนที่อยู่ตรงหน้าอย่างตกใจ เธอจำได้แล้ว..เมื่อวานนี้..หลังจากที่วิ่งหนีพวกนั้นมาแล้ว เธอหนีเข้ามาที่ห้องนอนอยู่ซักพักหนึ่งก่อนจะแสบตากับไฟ เลยจะหยิบรีโมทปิดไฟที่หัวนอนแต่ว่า..มันหายไป? เธอเลยต้องเดินไปหาสวิตที่โคมไฟ จากนั้นมันก็ดันตัวเองลงไป ทำให้เผยเห็นช่องหลังของชั้นหนังสือ..ตอนแรกเธอจะไม่เดินลงไปแต่ว่าด้วยความอยากรู้อยากเห็น เธอเลยเดินลงไปทั้งอย่างงั้นแถม..ได้ยินเสียงดังปึ้งดังขึ้นมาด้านหลัง ทำให้เธอรู้ว่าถูกขังซะแล้วเธอพยายามหาทางออกมาแต่มันก็ไม่มีสวิตอะไรเลยทำให้เปิดไม่ได้ แถมด้วยความกลัวความมืด ซากุระได้หลับอยู่ตรงนั้นอยู่พักหนึ่ง(ยังหลับลงอีก) แถมรู้สึกอีกทีก็มาอยู่ตรงหน้าซาสึเกะแล้ว อาจจะเป็นเพราะเธอดิ้นตกจากบันไดแล้วกลิ้งมาตรงที่ซาสึเกะเจอ (ตกบันไดยังไม่ตื่นอีกแม่คุณ!! สงสัยหัวฟาดเลยสลบไปอีกรอบ//แว่วเสียงไรเตอร์)

‘’ ..ซา..ซาสึเกะ ฮือออออ!!! ‘’

‘’ !!?? ‘’

เมื่อรู้ว่าคนตรงหน้าเป็นใคร เธอก็กระโจนกอดใส่อย่างไม่อาย ร้องไห้ออกมาเหมือนเด็กๆที่หลงทางแล้วเจอแม่ เขาลูบหัวเธอเบาๆ กระซิบบอกว่า ไม่เป็นไร หลายคำ

            ‘’ แง้ๆ น่ากลัวอ่ะ L มืด น่ากลัวมากๆ แง้ๆ’’

            ‘’ ไม่เป็นอะไรแล้ว ฉันอยู่นี่แล้ว ‘’

            ‘’ ว่าแต่นายเข้ามาได้ไงอ่ะ?’’

            ‘’………..คือว่า’’

หลังจาดฟังซาสึเกะเล่าแล้ว เธอก็หน้าซีดขึ้นมาทันทีก่อนจะเริ่มท้อ หวังว่าคนที่อยู่ข้างบนคงจะเจอกระดาษที่ซาสึเกะเขียนให้นะ ก่อนจะกลับมามองที่ซาสึเกะ ยังไงเขาก็หาเธอเจอ..ไม่คิดว่าจะหาเจอเลยด้วยซ้ำ แต่เธอก็ไม่ต้องเป็นผีเฝ้าห้องนี้แล้ว T_T

            ‘’ ดีแล้วที่เธอไม่เป็นอะไร’’

            ‘’ อืม ดีสิ ดีที่นายลงมาด้วย ‘’

มือของซาสึเกะเอื้อมมาโอบไหล่เธอเข้ามาให้เธอพิงอกของเขาเบาๆ ซากุระใจเต้นแรงทันที ทำให้นึกถึงเรื่องวันนั้นขึ้นมา ทำไมเธอถึงใจเต้นแรงกับเขาแบบนี้นะ

            ‘’ ซาสึเกะ..หยะ..อย่าสิ..ไม่ร้อนหรือไง’’

            ‘’ จะว่าไปก็ร้อนเหมือนกันนะ เธอน่ะหน้าเปลื้อนไปหมดแล้วนะ ดูสิ ‘’

เขายื่นมือมาเช็ดหน้าเธอ เขาเห็นหน้าเธอด้วยแสงของเชิงเทียนที่ถือมาด้วย ซึ่งซากุระก็คิดว่าน่าจะถือของกินเข้ามาด้วยมากกว่า เธอไม่ได้กินอะไรตั้งแต่เมื่อวานด้วยซ้ำ เธอหลบสายตาเขาด้วยอะไรหลายๆอย่าง ทั้งเขินทั้งอาย ทั้งอะไรต่อมิอะไร

            ‘’ เป็นหนี้บุญคุณนายสินะ’’

            ‘’ ของแค่นี้เองขอแค่ตอบแทนอะไรเล็กๆน้อยๆ’’

            ‘’ หา? ตอนนี้ฉันไม่มีเงินหรอกนะ ถ้าออกจากเกาะล่ะก็ไม่แน่’’

            ‘’ ไม่เอาของแบบนั้นหรอก…’’

นิ้วมือเรียวยาวของเขามาหยุดที่ริมฝีปากของเธอ นิ้วโป้งลูบริมฝีปากของเธอไปมาๆ จู่ๆความร้อนก็พุ่งซ้านขึ้นมาเธอพยายามแกะมือเขาออกได้ก็ไม่ได้ผล หน้าของซาสึเกะที่ยื่นเข้ามา มองใกล้ๆแล้วเธอพึ่งรู้สึกว่าซาสึเกะหล่อจริงๆ ถึงจะมีแสงเทียนให้เห็นเล็กน้อยก็เหอะ..เธอหยุดไม่ได้แล้ว..หยุดเขาไม่ได้แล้วล่ะรู้สึกอีกทีก็อยู่ในห้วงแห่งตัณหาแล้วล่ะ

 
 

            ‘’เหนื่อยจัง หาที่ไหนก็ไม่เจอเลยนะครับ ‘’

ซาโซริที่เดินหามาเกือบหลายชั่วโมง ทิ้งตัวลงนั่งโซฟาอย่างเหนื่อยๆ สายตามองกาอาระที่ดูเหนื่อยๆเหมือนกันเขา นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามด้วยความเหนื่อย หาไม่เจอ ทั่วเกาะแล้วก็หาไม่เจอเลย

            ‘’ โกรธอะไรหรือเปล่านะ? ‘’

            ‘’ ไม่หรอก..ฉันว่า เธอไม่ใช่คนโกรธง่ายหายยากอะไรนะ ‘’

            ‘’ นั่นสิ ผมก็คิดว่าอย่างงั้น ถ้าหิวเธอต้องลงมาแล้ว’’

            ‘’เฮ้ย! พวกแก อะไรกัน ท้อแล้วงั้นรึ!? ‘’

เสียงอิทาจิดังมาจากด้านหลัง ซาโซริหันกลับไปทำหน้าบู้ๆใส่เขา

            ‘’ อะไร? น่าตาแบบนั้น หาเรื่องรึไง? ‘’

            ‘’ เปล่านี่ครับ! แค่คิดว่าคุณน่ะขี้โกง L ‘’

            ‘’ หา?? ขี้โกง’’

            ‘’ อย่าพึ่งทะเลาะกันสิว่าแต่ ซาสึเกะล่ะ? ‘’ กาอาระถามขึ้นขัด       

            ‘’ จะไปรู้มั้ยล่ะ? ฉันไม่ตามไอ้บ้านั่นหรอกนะ คงไปอยู่แถวๆนี้ล่ะ’’

            ‘’ ผมพึ่งออกมาจากห้องครัวนะครับ คนเดียว’’

            ‘’ ฉันก็ด้วย…….’’

แล้วทั้งสามคนก็หันมามองกันอย่างสัญชาติญาณมันเรียกร้องออกมาว่า ซาสึเกะหายตัวไป!!!

 

            ‘’ มะ..ไม่นะ! ฉันยัง….ไม่พร้อม นายจะถอดไม่ได้นะ!!’’

            ‘’………..’’

ซากุระปิดตาตัวเอง จู่ๆริมฝีปากที่จะปิดกัน ซาสึเกะได้ผละออกจากเธอ เขายืนขึ้นก่อนจะถอดเสื้อตัวเองทิ้งไปจนตอนนี้ เหลือเพียงอกเปลือยเปล่าของเขาเพียงแค่นั้น

            ‘’ ไม่เอานะ!! อร๊ายย! ถึงฉันจะเสียจูบแรกไปแล้ว แต่ว่า ฉันยังอยากเวอร์จิ้นอยู่นะ T^T’’

            ‘’ พูดอะไรของเธอน่ะ? ‘’

            ‘’ กะ..ก็นาย ถอดเสื้อทำไม!! T^T จะ..จะ ปล้ำฉันใช่มั้ย?!’’

            ‘’ หา?? ใครจะปล้ำตอนนี้! ที่แบบนี้มันไม่เหมาะซักหน่อย’’

            ‘’ กรี๊ดด! งั้นนายจะปล้ำฉันที่อื่นเหรอ T[]T ‘’

            ‘’ จะบ้า! ฉันหมายถึงใครจะปล้ำเธอ ฉันแค่ร้อนเท่านั้น ‘’

            ‘’ กะ..ก็นายเมื่อกี้..ทำท่าจะจูบฉันนี่..จู่ๆก็ผละออกไปถอดเสื้อ//////////’’

            ‘’ อ๋อ..จะจูบจริงๆนั่นล่ะ แต่มันร้อนเกินไป ไม่มีอารมณ์เท่าไหร่..เลยผละออก อีกอย่างฉันขี้ร้อนด้วย..ทำไม? อยากจะให้จูบจริงๆงั้นเหรอ? J ‘’

            ‘’ กรี๊ดด! ตาบ้า ไหง..ดูโรคจิตแบบนี้ล่ะ =[]= ‘’

            ‘’ เอาล่ะ! เราเดินไปสำรวจกันดีกว่า ฉันมีไฟฉาย เธอถือแล้วกัน ฉันจะถือเชิงเทียนเอง’’

            ‘’……..แต่ว่า’’

            ‘’ ไม่ต้องกลัว..ฉันอยู่ตรงนี้ ข้างๆเธอนะ’’

เขาเอื้อมมือมาให้เธอจับ เธอจับไปอย่างไม่เต็มใจเท่าไหร่ก่อนจะลุกแล้วเดินไปด้วยกันกับเขา รอบๆข้างเป็นห้องจริงๆนั่นล่ะ! ห้องเก่าแก่มากเลยทีเดียว ทางที่เขามานั้นคือ จากทางเข้ามันเป็นเป็นบันไดที่เขาเดินลงมาเจอซากุระนอนอยู่ รอบๆข้างของเขาเหมือนจะเป็นห้องลึกเข้าไปอีก กำแพงเป็นหินอ่อนมีฝุ่นหนาเตอะ

            ‘’ ซาสึเกะ..ถ้ามีผีล่ะ?’’

            ‘’ ไร้สาระน่า..ผีเผอที่ไหนกัน อ๊ะ!’’

            ‘’ อะอะไรน่ะ!!’’

            ‘’ เจออะไรดีๆด้วยล่ะ ‘’

ซาสึเกะปล่อยมือจากซากุระก่อนจะให้เธอกำตรงกางเกงทางด้านหลังเธอไว้ ซากุระอายยิ่งนักแต่ก็ต้องอดทนเพราะเหมือนซาสึเกะจะเจออะไรดีๆซักอย่าง ซาสึเกะเดินตรงไปที่ผนัง มันคือที่เวลาใส่ไฟเข้าไปจะติดไปทั่วห้อง (อธิบายไม่ถูก) เขาวางเชิงเทียนให้ไฟไปติดสู่ผนังนั้น ก่อนจะลุกไปติดที่อื่นจนมันสว่างทั่วห้อง

            ‘’ โห! สุดยอดเลยซาสึเกะ’’

            ‘’ ก่อนอื่น..ดูสิ’’

ซากุระมองไปรอบๆห้องเมื่อไฟสามารถส่องเห็นได้แล้ว ห้องนั้นเป็นห้องโล่ง มีเตียงมีชั้นหนังสือ มีโต๊ะกินข้าวแถมมีขวดเหล้าด้วย ซึ่งเหมือนจะดูผ่านมาหลายปีแล้ว ซาสึเกะเดินไปที่เตียงพรางสลัดผ้าห่มที่เปลื้อนฝุ่นนั้น

            ‘’ แค่ก แค่กๆ!! ทำบ้าอะไรเนี่ย ไม่มีหน้าต่างระบายลมนะยะ!’’

            ‘’ โทษที..ถ้าตอนนี้เราไม่สามารถออกไปได้ล่ะก็ คืนนี้คงต้องนอนที่นี่’’

            ‘’ หา!! เตียง..นั่นน่ะเหรอ? นี่นาย คงจะไม่ได้คิด…’’

            ‘’ บอกแล้วไง ที่แบบนี้ไม่ทำหรอก!! ‘’

            ‘’ ตาบ้าลามก!!///// ว่าแต่ที่นี่..ดูเหมือนที่ขังคนไว้เลยเนอะ มีชั้นหนังสือแต่ไม่มีหนังสือ มีแต่โต๊ะวางของแล้วก็เตียงนี่นะ? ‘’

            ‘’ อืมว่าแต่ น่าจะมีลมซักหน่อยนะ ร้อนชะมัด’’

ซากุระเหลือบมองเขาที่ตอนนี้เปลื่อยท่อนบนสบายใจเหมือนเธอไม่ใช่ผู้หญิง เหงื่อตามร่างกายของเขาไหลลงมาตามแผงอกขาวๆนั่น จนเธอใจสั่น ซาสึเกะแอบชำเลืองมองเธอก็ยิ้มออกมา

            ‘’ ซากุระ..มานี่สิ’’

            ‘’ อะไร! ไม่ไปหรอก!! L ‘’

            ‘’ เฮ้ย! แมงมุมอยู่ข้างหลังน่ะ!’’

            ‘’ กรี๊ดดดดดดดดด!!! ‘’

สุดท้ายเธอก็โดนเขาหลอกซ้ำแล้วซ้ำเล่า เธอปีนไปอยู่ข้างเขาอย่างกลัว..ทั้งๆที่รู้ว่าเขาหลอกแต่เธอก็แอบตกใจไม่ได้เลยจริงๆ..ซาสึเกะยิ้มอย่างผู้ชนะ เอื้อมมือไปจับเอวเธอเข้ามากอดแน่นจนหน้าเธอติดกับแผงอกนั่น

            ‘’ ซาสึเกะ!! ปล่อยนะ..ลื่น..เหงื่อนายมันแฉะเต็มมือไปหมดแล้วนะ T^T ‘’

            ‘’ ขอเถอะ..ขออยู่แบบนี้ก่อนไหม? ก่อนจะไม่มีโอกาส เอานี่ไปเช็ดไป’’

            ‘’…..////’’

เขายื่นเสื้อที่พาดบ่าไว้อีกข้างมาให้เธอเช็ดมือ ซากุระแนบหน้าลงไปเบาๆ ได้กลิ่นเหงื่อของเขาด้วยล่ะ.. กลิ่นกายของผู้ชาย ตอนแรกเธอคิดว่าจะฉุนกว่านี้แต่ว่า..มันดูอบอุ่นจัง กลิ่นแบบนี้.. จะว่าไปเธอก็เคยได้กลิ่นของอิทาจิด้วยนะ มันหอม..

            ‘’ นี่ซากุระ..บอกฉันหน่อยได้มั้ย? เธอเข้าไปทำอะไรกับอิทาจิในห้อง’’

            ‘’ เอ๋? ใครบอกนาย..’’

            ‘’ ใครบอกก็ไม่สำคัญ..เข้าไปจริงๆงั้นเหรอ?’’

            ‘’ อะ..อื้อ ก็อิทาจิเค้าชวนนี่ บอกว่าในห้องมีลมเย็น ฉันเองก็ร้อนๆก็เลย..’’

            ‘’ เด็กชะมัด! นี่ถ้ามีคนให้ลูกอมแล้วไปด้วยกันเธอก็คงไปสินะ!’’

            ‘’ เอ๋? อะไรล่ะ! ฉันก็ไม่ได้คิดอะไรซักหน่อย..ห้องของเขาลมเข้าจริงๆนี่ เย็นด้วย’’

            ‘’ มันทำอะไรเธอหรือเปล่า!’’

ซากุระเงียบไป จะบอกว่าทำอะไรล่ะ? อิทาจิแค่กอดเธอลงไปนอนเตียงด้วยกันแค่นั้นเอง..มันถือว่าทำอะไรมั้ยล่ะ? แต่ว่า..เธอเองก็เคยโดนเขาจูบนี่.. ซาสึเกะมองซากุระที่เงียบไปก็พอเดาได้ว่าเกิดอะไรขึ้นบ้าง

           ฟึ่บ!

            ‘’ !!? ‘’

ซาสึเกะดึงเธอนอนลงพร้อมร่างที่คร่อมร่างเธอไว้ ซากุระตะโกนอย่างตกใจ เขาเปลือยบนอยู่ด้วย..และในตอนนี้เธอกับเขาสองคนเท่านั้นในห้องนี้ ไม่สิ ในใต้ดินนี้

            ‘’ หิวน้ำมั้ย?’’

            ‘’ มะ..’’

            ‘’ โกหก..เธอไม่ได้กินอะไรตั้งแต่เมื่อวานสินะ งั้น…’’

ซาสึเกะก้มลงมาประกบริมฝีปากอย่างร้อนแรง ทั้งกายและใจของเขากำลังพลุ่งพล่านทั้งร้อนทั้งกระหายอะไรต่ออะไรหลายๆอย่าง ซากุระที่ตอนแรกขัดขืนหน่อยๆ ตอนนี้เธอกลับสมยอมอย่างว่าง่าย ริมฝีปากที่กดลงมา..เรียวลิ้นที่วนไปมาภายในปากมันทำให้เธอไม่สามารถหยุดได้อีกแล้ว..

            ‘’ ซา..อ่า…’’

เมื่อผละริมฝีปากออกมา เธอพยายามจะหยุดเขา แต่ก็ไม่ได้ผล..ซาสึเกะลุกล้ำเข้ามาโจมตีที่คอขาวนวลของเธอ เขาขบเบาๆให้เธอ

            ‘’ ซาสึเกะ!!’’

            ‘’ !? ‘’

ซากุระกลัวว่ามันจะเลยเถิด..เธอตะโกนออกมาสุดเสียง ซาสึเกะที่ได้สติเงียหน้าขึ้นมาจากคอของเธอ จ้องมองเธอด้วยแววตาหลายอารมณ์ เศร้า เสียใจ ท้อ เขาปาดเหงื่อออกให้เธอเบาๆ ก้มลงจนปลายจมูกชิดกัน

            ‘’ ฉันรักเธอ ‘’

            ‘’ !!?? ‘’

            ‘’ ขอแค่บอก ไม่จำเป็นต้องตอบหรอก..’’

ซากุระยิ่งลนลานอะไรต่อมิอะไร เขาดึงเธอลุกขึ้นมากอดไว้อย่างแผวเบา กระซิบที่ข้างหูว่าขอโทษหลายต่อหลายครั้ง ซากุระที่เหนื่อยอ่อนได้แต่รับฟังและพล้อยหลับลงไปในอ้อมกอดของเขา

            ‘’ ให้ตายสิ ถ้าเธอไม่เรียก ป่านนี้ฉันคงคุมตัวเองไม่อยู่แล้ว..’’

เขาลูบไปที่แก้มขาวผ่อง ซึ่งตอนนี้เขรอะไปด้วยฝุ่น ปัดผมหน้าม้าที่บังตาเธอออกไป ก่อนจะจัดที่จัดทางให้เธอหลับได้อย่างสบาย..เงยมองขึ้นไปบนเพดานที่มีฝุ่นเขรอะ

            ช่วยหาพวกเขาให้เจอเร็วๆทีเถอะ!!

 
 

            ‘’ หายไปไหนวะ ไอ้บ้านั่น ฉันจะฆ่ามัน!!’’

อิทาจิดูเดือดเต็มที่ ทั้งซาสึเกะทั้งซากุระหายไปไหนกันก็ไม่รู้ ไม่ใช่ว่าหายไปอยู่กันสองคนหรอกนะ! แค่คิดเขาก็เดือดมากพอแล้ว

            ‘’ทุกคนๆๆๆ เจอ..แฮ่กๆ เจอ ข้อความลับในห้องคุณซากุระครับ!’’

ซาโซริวิ่งลงมาหาพวกอิทาจิที่อยู่ในห้องโถง ก่อนจะยื่นกระดาษนั่นให้ ซาโซริที่คิดว่าซาสึเกะคงจะไปห้องซากุระอีกครั้ง แต่ว่าไม่มีซาสึเกะไม่อยู่ ก่อนที่จะออกไปนั้นเห็นกระดาษตกอยู่ที่พื้น เขาก็เลยรีบวิ่งลงมาพร้อมกระดาษนั้นทันที

            ‘’ซาสึเกะทำไว้แน่ๆ ดูสิ’’

            ‘’อืม….’’

กาอาระชี้ไปที่ลายเซ็นของซาสึเกะ ในกระดาษแผ่นนั้นมีรูปวาด สี่เหลี่ยมคล้ายตู้บางอย่าง และมีลูกศร ไปที่ลูกกลมๆ

            ‘’อะไรวะ!! ถ้ามีเวลามานั่งเขียนลายเซน ทำไมไม่เขียนเป็นภาษาคนวะ!’’

            ‘’ใจเย็นครับ คุณอิทาจิ’’

            ‘’เราขึ้นไปดูกันเถอะ’’

กาอาระนำทีมโดยการขึ้นไปดูที่ห้องของซากุระเอง พวกเขาเห็นกองหนังสือส่วนหนึ่งตกอยู่ก็น่าจะเดาได้แล้วว่าเกิดอะไรขึ้นแต่พวกเขาก็ไม่รู้ว่ากลมๆที่ซาสึเกะวาดไว้นั้นคืออะไร

            ‘’โธ่เว้ย! อย่าบอกนะว่า มีห้องใต้ดินน่ะ เฮ้ย ซาโซริมาช่วยฉันเอาชั้นหนังสือออกสิ’’

            ‘’ครับ!’’

ฮึ่บ!

ทั้งสองคนช่วยกันดันชั้นหนังสือออกแต่ว่าไม่ได้..มันแข็งมาก เหมือนกับว่าต้องกดสวิตอย่างเดียวเท่านั้นที่จะทำให้มันเปิดแถมชั้นนี้ก็ติดกับผนังข้างใน

            ‘’อะไรคือกลมๆ..’’ กาอาระนึกอยู่

            ‘’เว้ย! หนักเว้ย! แมร่งทำไมเปิดไม่ได้ซักทีนะ’’

            ‘’ใจเย็นน่า! ฉันว่าต้องกดสวิตตรงไหนที่นึกเท่านั้นเองแหล่ะ’’

            ‘’คือว่า..ผมว่าซาสึเกะเองคงจะหาทางเปิดได้อยู่แน่ๆ..ผมว่ามันคงไม่ใช่ที่ชั้นหนังสือหรอกที่เปิดน่ะ..ต้องมีอะไรแน่..’’

ทั้งสามเงียบก่อนจะใช้ความคิดไปต่างกัน แล้วจะหาตัวทั้งสองคนเจอได้ยังไง!!



_________________________________________________________________________________________________

จะหาเจอมั้ยหนอ แม่ยกซาสึเกะ เฮล่ะตอนนี้ แต่ฟินไม่สุด =[]= หยุดทำไม 5555
เม้นด้วยนะคะ > < ช้าหน่อยตอนนี้แต่อัพเเล้วนะ 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

705 ความคิดเห็น

  1. #544 NJT.Blacknight.★_☆ (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 26 กันยายน 2557 / 19:06
    จะเจอมั้ยๆๆลุ้นๆๆๆ^^
    #544
    0
  2. #499 mintty555 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2557 / 21:09
    อัพพพพพพ
    #499
    0
  3. #478 sincerez (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 29 เมษายน 2557 / 16:39
    โอ้ยยตอนนี้ฟินจริงงงไรจริงงง ซาสึซากุ โอนลี่ !! >0<

    รีบมาอัพไวๆนะคะรออยุ่ ขอซาสึเกะเปนพระเอกเถอะกาอาระ อิทาจิ ซาโซริ เคยเปนพระเอกเรื่องอื่นแบบเต็มตัวแล้วว ขอเรื่องนี้ให้ซาสึเกะบ้างน้าา ชอบอะจริงๆๆกรี้ดด5555ท่าจะบ้าละเรา มาอัพด่วนๆๆๆ
    #478
    0
  4. #464 ซารุกะ (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 26 เมษายน 2557 / 02:56
    อยากให้กาอาระเป็นพระเอกมากกว่าT_T

    #464
    0
  5. #463 ned1991 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 25 เมษายน 2557 / 10:03
    แม่ยกซาสึเกะขอเฮล่ะกันนะงานนี้5555++++  กำลังฟีนนน แต่ก็ต้องหยุดกึก(เพราะบรรยากาศมันไม่ให้เล้ย-_-;;;;)



    #463
    0
  6. #462 Tamil Satan (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 22 เมษายน 2557 / 10:20
    เจอเร็วๆนะ
    #462
    0
  7. #461 Tamil Satan (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 22 เมษายน 2557 / 10:19
    เจอเร็วๆนะ
    #461
    0
  8. #459 wunza (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 21 เมษายน 2557 / 23:30
    อยากให้มีตอนของกาอาระด้วยยยยจิ>//< อย่าลำเอียงไปแค่เกะคนเดียวน้าาา
    #459
    0
  9. #458 ลิง'คิงคอง. (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 21 เมษายน 2557 / 23:22
    ซากุระเรียกซาสึเกะทำไมง้าาาาา
    กำลังฟินอยู่เลย555555. #หื่นๆๆ
    #458
    0
  10. #457 Mamaiew Leewiset (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 21 เมษายน 2557 / 22:14
    อ่านแล้ว สนุกค่ะ แต่สรุปใครได้หัวใจซากูระล่ะ ซาสึเกะหรอ อัพต่อด่วนๆนะคะ
    #457
    0
  11. #456 R_rainnie (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 21 เมษายน 2557 / 16:59
    จะหาเจอมั้ยเนี่ย?? คนหนึ่งก็ขี้โวยวายเหลือเกิน
    คนหนึ่งก็เงียบเกิน จะใช้ความคิดหรืออะไรก็ไม่รู้น่ะ
    สามัคคีกันหน่อยยยจ้าาา สองคนนั้นเขาไปถึงไหนแล้วว
    #456
    0