[ Fic naruto ] Love Island เกาะร้าง พิสูจน์รัก♥

ตอนที่ 22 : Chapter 20 : ทำน้ำผลไม้สุดสยิว~ (?)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,323
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 19 ครั้ง
    29 ต.ค. 56




Writer Talk 

หลังจากเดินเข้าบ้านไปแล้ว ซาสึเกะก็ปล่อยมือออกจากซากุระด้วยท่าทางไม่อยากปล่อยเท่าไหร่ เธอเดินเข้าห้องโถงไปพร้อมกับซาสึเกะ และเห็นกาอาระนั่งอยู่กับอิทาจิ เธอก็เดินไปนั่งข้างๆกาอาระ โดยลืมไปว่า มีอะไรบางอย่างอยู่ตรงคอเธอ

‘’นี่เธอ ?’’

‘’อะไรงั้นเหรอ? กาอาระ’’

กาอาระมองซากุระแล้วเลยไปมองซาสึเกะ ก่อนจะหันกลับมาอีกครั้ง ซากุระมองอย่างไม่เข้าใจว่าทำไมกาอาระต้องมองเธอด้วยท่าทีแบบนั้น

‘’?!’’

จู่ๆ ซากุระยกมือปิดคอทันที มิน่าทำไมกาอาระถึงจ้องเอาๆ เธอยิ้มแหยๆให้กาอาระ หลบสายตาไปมองอิทาจิที่นอนอยู่โซฟา และซาสึเกะที่เดินไปนั่งอ่านหนังสือเฉยๆ

‘’เอ่อ พอดี มีเรื่องนิดหน่อยน่ะ’’

ซากุระกระซิบเบาๆให้กาอาระ

‘’ใครทำ?’’

‘’เอ่อ ซาโซริน่ะ’’

กาอาระขมวดคิ้วทันที ซาโซริ? ไปทำกันตอนไหน ?? เขามองเธอแบบสงสัย ซากุระยักไหล่นิดหน่อย

ช่างมันเหอะ ไม่เป็นอะไรหรอก’’

‘’………’’

ซากุระยิ้มให้กาอาระ กาอาระมองเธออย่างเจ็บปวด ทำไม? เขากำหมัดแน่น โดนทำแบบนั้นก็ยังยิ้มได้งั้นเหรอ? ทำไมฝืนแบบนี้ แต่น่าแปลกที่ซากุระสามารถคุยกับกาอาระได้ทุกเรื่อง เธอไว้ใจเขา 


ปัง!

ทุกคนหันไปตามเสียงประตู ซาโซริเดินเข้ามาอย่างตกใจ สงสัยเขาปิดประตูแรงไปหน่อย เลยทำให้เป็นจุดสนใจ มองเลยไปที่ซากุระนั่งข้างๆกาอาระ ก็ยิ้มให้เธอ ซากุระหลบสายตา

‘’ปิดประตูเบาๆหน่อยสิวะ คนจะนอน - -‘’

อิทาจิลุกขึ้นนั่งแล้วกุมหัวตัวเอง ก่อนจะหันไปต่อว่าซาโซริที่ กำลังเดินมานั่งตรงข้ามเขา

‘’แล้วทำไมคุณไม่ไปนอนที่ห้องล่ะครับ ^^’’

‘’เรื่องของฉัน ชิ!!’’

‘’วันนี้ว่างจังนะครับ ไม่มีใครคิดอะไรดีๆเลยงั้นเหรอ?’’

ซาโซริจงใจเปลี่ยนเรื่อง แล้วถามทุกคนที่อยู่ในนั้น

‘’ไม่มีอะไรทำก็อยู่เฉยๆซะ ‘’

‘’แหม คุณซาสึเกะ เย็นชาจังเลยนะครับ J’’

‘’ฉันไม่ลัลล้าและทำตัวชิวๆ แบบแกนี่’’

‘’เหรอครับ J’’

เหมือนซาโซริกับซาสึเกะจะทำสงครามประสาทกัน ซากุระถอนหายใจออกมา มีแต่พวกบ้า พวกโรคจิตเต็มไปหมด คนที่จะคุยกับเธอรู้เรื่องคงมีแต่กาอาระนี่แหล่ะมั้ง! คนเดียวจริงๆที่เธอคุยได้รู้เรื่อง


‘’จะไปไหนครับ คุณซากุระ’’

ซาโซริทักขึ้นมาเมื่อเห็นเธอลุกขึ้นออกจากโซฟา

‘’กลับห้อง’’

‘’อยู่แต่ในห้องอีกแล้วนะครับ ใจคอจะไม่อยู่ด้วยกันก่อนเหรอครับ’’

‘’….’’

‘’มันเหงานะครับ ไม่มีคุณอยู่ด้วยกัน’’

ซากุระนิ่งเงียบทันที อยากให้เธออยู่ขนาดนั้นเลยเหรอ? อยู่แล้วเธอทำอะไรได้ล่ะ นอกจากฟังพวกนี้ทำสงครามประสาทกัน อิทาจิเงยหน้ามามองซากุระ ก่อนจะหันหน้าไป คนอื่นๆก็เช่นกัน

‘’เฮ้อ! ให้ตายสิ ‘’

‘’ J ‘’

ซากุระนั่งลงด้วยความเหนื่อยใจ ซาโซริยิ้มล่า ก่อนจะลุกไปนั่งข้างๆซากุระจนเธอเขยิบถอนหยีอย่างตกใจ

‘’ไม่เอาน่าครับ ผมไม่ทำอะไรหรอก เพราะอยู่ต่อหน้าคนอื่น’’

‘’////////////’’

ซาโซริกระซิบที่หูเธอเบาๆ ซากุระหันไปทำหน้าตาดุใส่เขา เขาจึงผละออกมาง่ายๆ มีแต่ซากุระที่ใจสั่นอยู่ การอยู่ต่อหน้าคนพวกนี้ ทั้งที่เธอคุ้นเคยมาแล้ว แต่ตอนนี้กลับไม่ใช่ มันไม่ใช่

‘’ไปทำน้ำผลไม้กินกัน ไหม?’’

จู่ๆ กาอาระก็พูดขึ้นมา

‘’เป็นความคิดที่ดีครับ!!! ไปทำน้ำผลไม้ดื่มกันดีกว่า แต่ว่า... ทำเฉยๆมันไม่สนุก เอางี้นะครับ ไม่ต้องเอาผลไม้ในลังมานะครับ ไปหาเอา’’

‘’เดี่ยวสิ ยังไม่ได้ตกลงเลยนะ! แกมันโรคจิตไงวะ มีสบายๆก็ไม่ชอบ’’ อิทาจิแย้งขึ้น

‘’ก็จะได้สนุกไงครับ พวกคุณดูแปลกๆตั้งแต่หลายวันก่อนกันแล้วนะครับ’’

‘’…….’’

ทั้งห้องเงียบทันที ซาสึเกะหรี่ตามองซาโซริ เลยไปมองซากุระที่นั่งเหงื่อตก

‘’ตกลง ฉันจะร่วมด้วย’’

‘’เอาจริงดิ ไอ้ซาสึเกะ’’

‘’เออ มันก็จริงอย่างที่ ซาโซริพูดล่ะนะ ช่วงนี้รู้สึกแปลกๆอะไรหลายๆอย่างด้วย’’

‘’…….’’

อิทาจิถอนหายใจฟัง ซาสึเกะ ก่อนจะเบะปาก แล้วตอบตกลง ที่เหลือก็พากันไปด้านนอกบ้าน โดยช่วยกันขนอุปกรณ์ทำน้ำผลไม้มาด้วย ทั้งโต๊ะและ ร่มมากางพร้อมเสื่อ -_- เป็นคุณหนูคุณชายที่เวลาจะกินทีต้องลำบาก


‘’หนักไหม? ‘’

‘’หนักสิ - -‘’

ซาสึเกะเดินมาช่วยซากุระยกลังน้ำแข็งมา มันก้ไม่หนักมากแต่สำหรับผู้หญิงตัวเล็กๆคนหนึ่งหนักมาก

หมับ!

‘’!!/// ซาสึเกะ มือน่ะ ไม่ต้องมาวางทับมือฉันก็ได้นะ’’

‘’อ้าวเหรอ? ไม่รู้สึกเลยน่ะ’’

‘’ตาบ้า!!/////’’

ซาสึเกะหรี่ตามองซากุระที่ทำท่าทีเขินใส่เขา นึกแกล้งเธอก็สนุกดี แต่ก็น่าสงสารไปหน่อย แต่รวมๆ ก็สนุกดี จากนั้นเขากับซากุระก็ไปวางไว้ตรงพื้นทราย มองกาอาระที่เดินถือปลั๊กไฟออกมา

‘’นี่อิทาจิ ใจคอนายจะนอนอย่างเดียวใช่ไหมฮะ!!’’

ซากุระเดินไปยืนทางด้านบนหัวของอิทาจิ ที่เขาแค่มาปูเสื่อแล้วนอนทันที

‘’ทำไม! จะนอนด้วยหรือไง ?’’

‘’//// ตาบ้า!!! ไปช่วยกาอาระไปเลยไปนายอ่ะ’’

‘’หนวกหูเว้ย!! จับปล้ำแมร่ง! ชิ เออไปก็ไป!!’’

‘’ตาบ้า!!////’’

อิทาจิลุกขึ้นนั่งเบะปากใส่ซากุระแล้วเดินล้วงกระเป๋าตรงไปหากาอาระทันที ซากุระถอนหายใจแล้วกุมหัวใจที่เต้นแรง ซาสึเกะเดินเข้ามาทางด้านหลัง ก่อนจะยื่นมือข้างหนึ่งเข้าไปรวบตัวซากุระเข้ามา

‘’ซากุระ’’

‘’ตาบ้า! ทำอะไร….’’

ซากุระหันไปมองหน้าเขา ก็ต้องตกใจ เพราะแววตาของซาสึเกะดูสั่นไหว รู้สึกถึงความเจ็บปวดของเขา ทำให้เธอหลบสายตาและมองไปยังทะเล ก่อนจะกุมมือซาสึเกะไว้ข้างหนึ่ง

ความรู้สึกนี้ มันอะไรกัน ??

 

 

หลังจากที่พวกเขาและเธอทั้งหลายเตรียมของสำหรับปิกนิกบนชายหาดแล้ว

‘’เอาล่ะนะครับ จากนี้มาหาผลไม้กันดีกว่า ‘’

‘’เดี๋ยวนะ ผลไม้ในบ้านก็มีตั้งเยอะ ทำไมไม่เอาออกมาทำล่ะ ซาโซริ’’

‘’มันไม่สดครับ!! คุณซากุระ พวกเราต้องเรียนรู้จักธรรมชาติกันนะครับ มาอยู่เกาะทั้งที พวกเราจะลืมว่ามีคนรับใช้คอยดูแล จากนี้ไปพวกเราต้องใช้ชีวิตกันอีกนาน!! ฉะนั้น การปรับตัวเข้ากับธรรมชาติและเกาะนี้คือสิ่งที่ดีที่สุด! จากนี้ให้ไปหา ผลไม้มาทำกินกันเองนะครับ! จะมะพร้าว แอบเปิ้ล หรืออะไรก็ช่าง พวกคุณต้องหากันเอาเอง!! ‘’

‘’เอาจริงดิ - -**’’

‘’ครับคุณอิทาจิ แต่คุณซากุระครับ คุณจะนั่งอยู่เฉยๆก็ได้นะครับ เดี๋ยวผมจะไปหามาให้ *0*’’

‘’เฮ้ย! อย่างงี้ไม่ขี้โกงไปหน่อยเหรอวะ! ให้ยัยบ้านี่ไม่ช่วยหาเลย’’

‘’ไม่หรอกคับคุณอิทาจิ เธอเป็นผู้หญิงนะครับ’’

‘’ชิ!! ‘’

‘’น่าๆ ซาโซริ ฉันจะช่วยหา ฉันเองก็ไม่อยากอยู่เฉยๆหรอก มันน่าเบื่อน่ะ ^^’’

‘’ให้ไปเป็นเพื่อนไหมครับ J’’

‘’ไม่เป็นอะไร ฉันไปกับกาอาระแทนดีกว่า ^^’’

‘’………..’’

ซากุระพูดแบบยิ้มๆก่อนจะเดินไปหากาอาระ แล้วดึงแขนเขาออกจากตรงนั้นไป โดยมีตาทั้ง 3 คู่มองตามไป


 

‘’นี่เธอ - - ‘’

‘’ขอโทษนะกาอาระ ไม่อยากอยู่กับพวกนั้นเลย มันรู้สึกแปลกๆ T_T’’

‘’……..’’

ซากุระเดินจูงแขนกาอาระมาห่างจากพวกนั้น ก็ปล่อยออก กาอาระหันไปมองหน้าซากุระ หันไปมองก็ไม่มีใครตามมา หรือจะสงสัยเรากับซากุระกัน?

‘’เรามาเริ่มหาผลไม้กันเหอะ! แต่ในป่าแบบนี้ จะหาเจอเหรอ? กาอาระอย่ามัวแต่ยืนเฉยๆสิ’’

‘’จะดีเหรอ?’’

‘’ดีสิ!’’

‘’ฉันหมายถึง ปล่อยพวกนั้นแล้วมากับฉัน จะดีงั้นเหรอ?’’

ซากุระหันไปมองหน้ากาอาระทันที

‘’อืมดีสิ! นายก็รู้ ถ้าฉันอยู่กับพวกนั้น ฉันจะกลายเป็นลูกแกะที่โดนหมาป่าขย้ำเมื่อไหร่ก็ได้นะ’’

‘’……..’’

‘’ฉันไม่เข้าใจที่พวกนายกำลังทำหรอก ซาสึเกะบอกฉันว่า พวกเขาเห็นแก่ตัว แต่พวกเขาก็มีเหตุผลเดียวกัน และบอกฉันว่า ไม่เข้าใจสิ่งที่พวกเขาทำน่ะดีแล้ว’’

‘’นั่นสิ เธอไม่เข้าใจจะดีกว่า’’

‘’กาอาระ ฉันอยากรู้’’

‘’อยากรู้ไป มันอาจจะทำให้พวกเรามองหน้ากันไม่ติดนะ ‘’

‘’……’’

‘’มันมีความเสี่ยง ที่พวกเราจะมองหน้ากันไม่ติด’’

‘’……’’

‘’ฉะนั้น ไม่เข้าใจน่ะ ดีแล้ว…..’’

ซากุระถอนหายใจออกมาอย่างแรง ก่อนจะเชิดใส่กาอาระ เหตุผลอะไรนักหนา? เห็นเธอเป็นตัวอะไรกันนะ ทำไมไม่มีใครพูดอะไรออกมาเลย พวกเห็นแก่ตัว!! ซากุระบ่นในใจก่อนจะเดินเข้าไปในป่าและมีกาอาระตามมาด้วย

 

ฝั่งพวกผู้ชายที่เหลือ

‘’เอะอะๆก็ กาอาระๆ อะไรนักหนาวะ’’

‘’แหม หึงเธอหรือครับ J’’

‘’หยุดบ้าได้แล้ว ฉันนี่นะ หึงยัยบ้านั่น ชิ!’’

‘’อ่าๆครับ พยายามเชื่อ J’’

อิทาจิกับซาโซริเดินตามชายหาดไป ระหว่างนั้นก้มีการพูดคุยนิดๆหน่อยๆ ส่วนซาสึเกะขอแยกตัวเข้าไปในป่าคนเดียว ไม่รู้ว่าไปหาแมงมุมหรือ ผลไม้กันแน่..

‘’เฮ้ย! ต่อจากนี้ ฉันจะไปคนเดียว แกจะไปไหนก็ไปๆ เกะกะ’’

‘’แหม ไล่กันเลยเหรอครับ? ใจร้ายจัง J’’

‘’ยังทำหน้าระรื่นได้อีกนะแก!’’

‘’J’’

อิทาจิหันหน้าหนีรอยยิ้มนั่นก่อนจะเดินแยกเข้าไปในป่าทันที ซาโซริยิ้มออกมา ก่อนจะเดินกลับมาทางเดินแล้ว ไปกลับบ้านทันที


‘’ก็ไม่อยากจะทำแบบนี้หรอกนะ แต่เพื่อให้คุณซากุระมามองผมบ้าง’’

ซาโซริเดินเข้ามาในครัวแล้วเปิดถุงๆหนึ่ง ข้างในมีแต่ผลไม้เต็มไปหมด เขาแค่อยากจะเก็บผลไม้กับซากุระสองคนเท่านั้น ทั้งๆที่ไม่รู้ว่าในเกาะนี้จะมีไหม? แต่มันเสียแผนไปหมด เขาเลยเดินเข้ามาหยิบผลไม้เพื่อทำเป็นว่าหาได้ ซากุระจะได้ชม

‘’ก็ว่ามันแปลกๆ  - - ‘’

‘’คุณซาสึเกะ!! ‘’

ซาโซริหันไปมองซาสึเกะที่ยืนพิงประตูอยู่ ก่อนจะคอตกเมื่อโดนจับได้

‘’ในเกาะนี้หายากจะตายผลไม้น่ะ คนอย่างแกคงไม่โง่ขนาดให้พวกเราเดินหาหรอก นอกจากหาข้ออ้าง’’

‘’ผมไม่ได้ตั้งใจหรอกนะครับ ผมแค่จะให้ทุกคนสนุกกัน ก็เลยว่าจะเอาผลไม้นี้มาใช้’’

‘’มันเป้นผลไม้ที่ไม่ได้เก้บมา แต่มันคือผลไม้ที่อยู่ในโกดังใช่ไหมล่ะ?’’

‘’ครับ ผมรับผิด L’’

‘’แกทำแบบนี้ต้องการอะไรกันแน่’’

‘’ก็แค่สนุกๆเฉยๆครับ J’’

‘’ไม่ ต้องมีมากกว่านั้น’’

‘’……….’’

ซาโซริยิ้มออกมาอย่างเดียวก่อนจะวางถุงผลไม้บนโต๊ะในครัว

‘’ไม่หรอกครับ แค่อยากให้คุณซากุระมีความสุข’’

‘’………’’

‘’เราออกไปตามหาพวกเขากันเถอะครับ แล้วบอกว่าหาผลไม้เจอกันแล้ว’’

‘’ไม่ต้องจงใจเปลี่ยนเรื่องก็ได้นะ ฉันไม่ได้โง่พอมาฟังแกพล่าม ‘’

‘’ครับ J’’

ซาสึเกะถอนหายใจกับท่าทีของเดอิดาระ แล้วเดินออกไปจากห้องครัว ส่วนเซาโซริก็เดินตามไปอย่างเงียบๆ

 

 

‘’โอ้ย! เดินมาตั้งนานไม่เห็นมีอะไรเลย กาอาระ’’

‘’ไม่รู้สิ’’

‘’พูดอะไรบ้างก็ได้นะ -_-‘’

‘’ก็นะ’’

‘’นั่งพักแปปหนึงแล้วกันนะ เหนื่อยๆ!’’

ซากุระหันไปโวยวายกับกาอาระ ก่อนจะนั่งตรงโขดหินที่อยู่ในป่า พวกเธอและเขาเดินมามาเกือบ 20 นาทีก้ไม่เจอต้นอะไรซักต้นเลย!

‘’เกาะแบบนี้ มันไม่น่ามีหรอกนะ’’

‘’ก็ซาโซริบอกมีนี่นา’’

‘’เธอเชื่อ?’’

‘’ก็ เชื่อมั้ง ไม่รู้สิ! ‘’

กาอาระไม่พูดอะไรเดินเข้ามานั่งข้างๆเธอที่โขดหิน แล้วมองออกไปตรงทะเล ซากุระเบะปากใส่เขา ก่อนจะตีเข้าไปที่แขนเขาเบาๆ

‘’นายชอบเงียบจัง พูดบ้างสิ’’

‘’ไม่มีอะไรจะพูด’’

‘’นายอ่า ทำไมเย็นชาแบบนี้คะ! L’’

‘’………..’’

‘’กาอาระ ฉันเหนื่อยใจชะมัดเลย เฮ้อ! L’’

ซากุระก้มลงซบกับแขนของเขาเบาๆ น่าแปลกที่พอทำแบบนี้แล้ว ความรู้สึกอึดอัดใจต่างๆมันหายไป เเละเธอเองก็สามารถคุยกับเขาได้ทุกเรื่อง เธอจึงเห็นเขาเป็นที่พึ่งสุดท้าย
 

‘’น่าแปลก พอทำแบบนี้แล้วรู้สึกดี กาอาระ นายไม่น่าทำให้ฉันรู้สึกดีแบบนี้เลยนะ’’

‘’ฉันไม่ได้ทำ เลยนะ’’

‘’ไม่หรอก แค่นายรับฟังคำพูดของฉัน ความรู้สึกของฉัน อยู่ข้างๆฉันมันก็ดีพอแล้วล่ะนะ’’

กาอาระเอื้อมมือไปวางบนหัวซากุระเบาๆ เลื่อนลงมาที่เอวของเธอ รวบเข้ามากอดเบาๆ ซากุระตาเบิกกว้างด้วยความตกใจ ก่อนจะหลับตาลงแล้วซบลงตรงอกของเขาอย่างรู้สึกดี

‘’ขอบคุณนะ กาอาระที่นายดีกับฉัน’’

‘’อืม’’

ซากุระกางแขนออกแล้วกอดเขาตอบ กาอาระแค่ส่งเสียงในลำคอเท่านั้น ซากุระคิดแค่นี้ ? จริงๆสินะ กาอาระพูดย้ำกับตัวเองในใจ เท้าคางลงกับศีรษะของเธอเบาๆ เนิ่นนานที่เขากับเธอกอดกันจนลืมไปว่าต้องหาผลไม้

 
 

‘’ขอโทษน้า !! L เค้าหาไม่เจอ และมันก็ไม่มีด้วยน่ะ ‘’

‘’แต่ว่า สภาพคุณซากุระเหมือนไปนอนมามากกว่านะครับ ^^’’

‘’เอ่อ ….’’

หลังจากเดินกลับมาเธอก็มาขอโทษซาโซริ เขายืนรอกับซาสึเกะ แถมเธอก็ไม่รู้ว่าหลับไปตอนไหนเหมือนกัน หลังจากที่กอดกาอาระไปแล้ว - - มันเผลอหลับไปแบบไม่รู้ตัว!!! ถ้ากาอาระไม่สะกิดล่ะก็ คงยาว

‘’ว่าไงครับ ? ‘’

‘’ก็เผลอหลับไปนั่นล่ะ แหม! มันเหนื่อยนี่นา แถมก็ไม่เจอด้วย เลยเผลอ..’’

‘’ช่างมันเถอะครับ ตอนนี้รอ คุณอิทาจิล่ะนะ’’

‘’หมอนั่นยังไม่กลับมาเหรอ? ‘’

‘’ครับ ‘’

‘’งั้นเดี๋ยวฉันไปหาหมอนั่นเองนะ เพราะฉันก็หิวแล้วด้วย ว่าแต่นายไปเก็บมาจากไหนน่ะ ทำไมได้เต็มเลย’’

‘’เอ่อ! ก็แถวๆนี่ล่ะครับ ฝากบอกเขาให้เร็วๆด้วยนะครับ J’’

‘’โอเคๆ’’

ซากุระรับคำก่อนจะวิ่งไปหาอิทาจิทันที ซาโซริหันมามองซาสึเกะที่รู้ทัน แล้วเขาก็นั่งลงที่เสื่ออย่างเหนื่อยใจ

 

‘’อิทาจิ นายอยู่ไหนน่ะตาบ้า!! ‘’

ซากุระเดินหาอิทาจิแถวๆที่ซาโซริบอกว่าเขาไปทางไหน ไม่จำเป็นที่เธอต้องมาหาเขา แต่มันช่วยไม่ได้เพราะเธอหิวแล้ว จะทิ้งเขาไว้แล้วกินคนเดียวมันก็ยังไงอยู่

‘’เสียงเอะอะดังเหมือนเดิมนะยัยบ้า!!’’

‘’อิทาจิ!! ‘’

ซากุระมองเข้าไปในป่าเห้นอิทาจิเดินออกมากับ ลูกมะพร้าวหลายลูก เนื้อตัวของเขามีรอยขีดข่วนเต็มไปหมด

‘’นี่! ไปเจอสัตว์มาเหรอ? ทำไมมีรอยแดงเต็มแบบนี้ล่ะ! อิทาจิ’’

‘’เปล่า ปีนต้นไม้แล้วมันข่วนน่ะ’’

‘’ให้ตายสิ!! ไหนดูซิ แผลลึกไหม? มันแดงเต็มแขนนายเลยนะ’’

‘’โอ้ย! เจ็บนะ จับเบาๆหน่อยสิ’’

อิทาจิสะดุ้งหน่อยๆ เมื่อซากุระโดนแผลตามแขนของเขา เขาโดนดึงให้นั่งลงพิงต้นไม้ ซากุระก็ดูเขาใกล้ๆ บางทีเขาก็ไม่อยากจะจูบซากุระเท่าไหร่ แต่บางทีซากุระก็ชอบทำอ่อยเขา?

‘’ขอโทษๆ  กลับกันเถอะ มีกล่องยาอยู่จะทำให้’’

‘’ก่อนไป ฉันอยากให้เธอรักษาให้อย่างหนึ่ง’’

‘’อะไรล่ะ?’’

‘’นั่นคือ จูบไงล่ะ’’

อิทาจิยื่นหน้าเข้ามาหาซากุระแล้วยิ้มออกมาอย่างเจ้าเล่ห์ ซากุระหน้าแดงด้วยความเขินอาย อ้ำๆอึ้งๆ

‘’หึ! เธอนี่มันบื้อจริงๆ ทั้งบื้อทั้งซื่อ’’

‘’ฉันไม่ได้บื้อนะ ได้ซื่อด้วย!! L’’

‘’งั้น จูบได้สินะ’’

อิทาจิรวบตัวซากุระมาใกล้ๆ แล้วยื่นหน้าเข้าไปหาเธอในระยะประชิด ริมฝีปากของเขาพุ่งตรงไปที่ริมฝีปากของซากุระทันที แล้วปิดปากเบาๆ ซากุระหลับตาด้วยความกลัว กำเสื้ออิทาจิแน่น ก่อนจะรับจูบนั้นมา ลิ้นที่ตวัดไปมาอยู่ข้างในทำเธอเสียวไปหมด ตัวสั่นเทา จนอิทาจิรู้สึกได้ ค่อยๆถอนริมฝีปากออกมาดูหน้าซากุระ หน้าเธอแดงระเรื่อ ตัวสั่นเทา

‘’กลัวเหรอ?’’

‘’///////’’

‘’หึ! ไม่มีอะไรต้องกลัวแล้ว ยัยบ้า’’

อิทาจิลูบหัวซากุระเบาๆ ก่อนจะลุกขึ้นยืนแล้วดึงเธอลุกด้วย ซากุระดูจะเข่าอ่อน จนอิทาจิอดขำไม่ได้ จูบแค่นี้ทำเป็นเข่าอ่อน! จนซากุระเริ่มหายก็ค่อยๆพากันเดินกลับมา ระหว่างที่เดินกลับซากุระเลี่ยงที่จะมองหน้าเขา อิทาจิก็รู้ว่าสาเหตุมาจากอะไร เลยไม่ได้พูดอะไรกับเธอเท่าไหร่

 
 

‘’มาช้าจังนะครับ L ว่าจะไปตามพอดี ! คุณอิทาจิครับ นั่นมะพร้าวนิ’’

‘’เออ! ไปปีนมา ได้มาตั้งหลายลูกเอาไป!! ชิ ยัยบ้ามาทำแผลให้เลย’’

‘’รู้แล้วน้า ชิ!!! L’’

ซากุระเดินไปหยิบกล่องพยาบาลมาก่อนจะนั่งลงแล้วให้อิทาจิยื่นแขนมาให้เธอทำแผลให้ กาอาระมองดูอย่าเงียบๆ จนทั้งหมดลงตัวกันแล้วพวกเขาก็เริ่มที่จะทำน้ำผลไม้ปั่นที่อิทาจิหามา และซาโซริเอามา

 

‘’อยากกินน้ำส้ม J กาอาระนายจะกินน้ำอะไรเหรอ?’’

‘’น้ำมะพร้าวใส่นม - - ‘’

‘’ก็น่ากินนะ นายล่ะซาสึเกะ’’

‘’อ่อ น้ำฝรั่งน่ะ ‘’

‘’ส่วนนายล่ะอิทาจิ - -‘’

‘’น้ำ มะพร้าวสิ! คนอุตส่าห์มาหา ไม่อยากคงไม่หามาหรอกชิ!’’

‘’ส่วน …’’

‘’น้ำส้มเหมือนกันครับ >< คุณซากุระ’’

‘’อ่อๆ ก็ดีๆ งั้นมาเริ่มกันเลยนะ ‘’

ซากุระเริ่มถามแต่ล่ะคนว่าอยากกินน้ำอะไรแต่ ถึงถามไปเธอก็ทำไม่เป็นอยู่ดี ซาโซริยิ้มออกมา ก่อนจะเข้าไปหาซกุระทางด้านหลังแล้วจับมือของเธอทั้งสองข้างจับมีดแล้ว ผลฝรั่งมาหนึ่งผล

‘’ซาโซริ//////’’

ซากุระเอ่ยออกมาด้วยความเขินๆ เมื่อเธออยู่ในอ้อมแขนของซาโซริ แล้วเขาก็จับมือเธออยู่

‘’ผมจะสอนนะครับ คุณก็แค่หั่นผมฝรั่งออกมาเป้นสองส่วนก่อน แล้วก็..’’

‘’…………’’

ตึ้ง!!

ซาสึเกะจงใจวางเครื่องปั่นอย่างแรงจนซากุระและซาโซริหันมองด้วยความสนใจ แต่ซาโซริก็ไม่ได้อะไรมาก ก่อนจะสอนซากุระต่อไป

‘’ นายช่วยเฉาะ มะพร้าวหน่อยสิ แรงเยอะดี’’

‘’เออ แปป หามีดใหญ่ๆมาด้วยล่ะ!  จะดีมากถ้าหยิบมะพร้าวมาด้วย ก่อนจะฉันจะได้เฉาะหัวคนแถวนี้!!’’

กาอาระเดินไปหาอิทาจิที่นั่งอยู่ เขาพูดก่อนมองไปที่ซาโซริและซากุระที่ยืน สวีท? ทำน้ำผลไม้กันอยู่

 

‘’อ่อ พอทำเป็นแล้วล่ะ ฉันไปเอาที่คั้นน้ำส้มมาให้แล้วกัน /// นายรออยู่นี่ล่ะนะ’’

‘’ครับ รีบไปรีบมานะ ^__^’’

ซากุระออกจากซาโซริมาอย่างเขินอาย เขาเล่นสอน ตัวแนบชิดติดเธอจน เธอไม่ไหวกับมัน แล้วเลี่ยงเดินเข้าไปในบ้านเพื่อไปเอา ที่คั้นน้ำส้มออกมา ก่อนจะเดินไป มองอิทาจิและกาอาระนั่งเฉาะมะพร้าวกันอยู่ แล้วเธอก็เดินเข้าไปในบ้านคนเดียว

ใจเต้นแรงชะมัด ไม่ว่าใคร ทำเธอเป้นแบบนี้หมด มันคืออะไรกันแน่ เหตุผลนั้น?

 

‘’มาทำอะไรน่ะ’’

‘’ซาสึเกะ? อ่อมาเอาที่คั้นน้ำส้มน่ะ นายล่ะ ?’’

‘’มาล้างฝรั่ง ‘’

‘’อ่อๆ ‘’

เดินเข้ามาในครัวก็เจอซาสึเกะยืนล้าง ฝรั่งอยู่ที่อ่าง เธอทักแล้วเลี่ยงไปที่ตู้หลังครัว เพื่อไปหยิบที่คั้งน้ำส้ม แล้วเดินไปที่อ่างเพื่อไปล้างเหมือนกัน

‘’รอแปป จะล้างใช่ไหม?’’

‘’อืม คงงั้น ^^’’

ซาสึเกะหยิบฝรั่งใส่กะละมังแล้วเขยิบให้ซากุระล้างได้สะดวกขึ้น

‘’นี่’’

‘’อะไร?’’

‘’ไปหา อิทาจิมันมา โดนทำอะไรหรือเปล่า’’

‘’!?/////’’

‘’ว่าไงล่ะ?’’

‘’มะ..ไม่ซักหน่อย แค่ไปเจอหมอนั่นนั่งอยู่เฉยๆ’’

‘’งั้นเหรอ?’’

‘’อือ! ‘’

ซาสึเกะมองซากุระอย่างจับผิด เขาวางฝรั่งลงแล้ว เดินไปใกล้ๆเธอ จับไหล่ขอเธอทั้งสองข้างเข้ามาหาตัว

‘’ซาสึเกะ!! พวกนายนี่ชักเอาใหญ่แล้วนะ’’

‘’พวก ?’’

‘’!?’’

‘’เคยได้ยินปะ ปลาหมอตายเพราะปาก - - ‘’

‘’อะไรเล่า! ก็หมายถึง พวกนายนั่นล่ะ ชอบทำอะไรแบบนี้อยู่เรื่อย!?’’

‘’แล้วเธอรู้เหรอ ? ว่าฉันจะทำอะไรเธอ’’

‘’.!!’’

ซากุระเม้มปากแน่น ซาสึเกะชอบพูดอะไรตรงๆ เธอถูกทิ่มแทงด้วยคำพูดของเขาตลอด! ซากุระหลบสายตา รู้สึกถึงมือที่มาเชยคางเธอขึ้น

‘’ฉันจะไม่จูบเธอหรอก ถ้าเธอไม่ยินยอม’’

‘’…….’’

‘’แต่ ถ้าเธอทำฉันไม่ไหวกับเธอก็ไม่แน่นะ’’

‘’อะไรที่ไม่ไหวฮะ!’’

‘’ก็ตอนนี้ไง..’’

ซาสึเกะมองซากุระตั้งแต่หัวลงมาถึงตัวเธอ สภาพเธอเปียกไปเพราะล้างของ แถมเธอก็ใส่เสื้อสีขาวอีก ล้างยังไงให้เปียกไปหมด แต่ลูกคุณหนู มาล้างของแบบนี้? จะเอาอะไรมาก

‘’ซาสึเกะ! อย่าลามก!’’

‘’ฉันไม่ได้ลามก ล้างต่อไปเหอะ!’’

ซาสึเกะใช้นิ้วชี้จิ้มที่หน้าผากของซากุระเบาๆ ก่อนจะเลี่ยงออกไปหยิบกะละมังฝรั่งแล้วเดินออกไป ซากุระยืนกุมใจตัวเองแล้วก็หยิบของตัวเองเดินตามไป

 

‘’เอาล่ะครับ ในเมื่อปั่นเสร็จแล้ว มากินกันเถอะ J’’

ทั้ง 5 คนยืนชะโงกมองน้ำของตัวเอง ในมือ เมื่อปั่นเสร้จแล้วแล้วใส่แก้วแล้ว

‘’มาชนแก้วกันเถอะครับ ^O^’’

‘’………’’

‘’เอ๋ ทุกคน ชนแก้วกันนะ อย่าเอาแต่เงียบสิครับ’’

‘’ก็ได้ๆ นายนี่นะ เฮ้อ L’’

ซากุระบ่นออกมาหน่อยๆ ซาโซริชอบเล่นอะไรเป็นเด็กๆไปได้ เธอบ่นในใจ แล้วชูแก้วขึ้นมา

เคร้ง!

ทั้ง 5 แก้วชนกัน มีรอยยิ้มบางคนก็ผุดขึ้นมา อีกคนยิ้มแค่ในใจ บางคนไม่ยิ้ม ซากุระเป็นหนึ่งที่ยิ้มออกมา เธอไม่รู้ตัวเลยว่า มีตาหลายคู่จ้องมองรอยยิ้มนั้น อยากครอบครอง รอยยิ้มของเธอนั้น เป็นสิ่งที่ทำให้ใจของใครหลายๆคนเปลี่ยนแปลงไป ..

 ________________________________________________________________________________________________

อยากจะกระโดดเข้าไปในฟิค 555 อยากได้ทุกคน -.- 55555 
เม้นๆๆๆนะ ไม่เม้นไม่อัพเรื่องนี้เเละเรื่องอื่นนะ >< 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 19 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

705 ความคิดเห็น

  1. #539 NJT.Blacknight.★_☆ (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 26 กันยายน 2557 / 15:45
    เชียร์ทุกคน 55555+ //-.,- หลายใจ
    #539
    0
  2. #387 ✿.。Aom love niyay.。 ✿ (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2556 / 11:51
    อร๊ายยย   ชอบฮาเร็มที่สุดในโลกเลย~~!!
    #387
    0
  3. #374 non (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2556 / 09:07
    กาอะระน้าาาพี่ส้มอยากให้กาอาระคู้กับกาอะระ น้าาาา ได้โปรด T^T
    #374
    0
  4. #371 ned1991 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2556 / 15:12
    อิทาจิคะแนนนำลิ่วแล้ว.....แต่เค้าเชียร์แกะนะ เชียร์เกะอ่ะ

    #371
    0
  5. #369 SilverWolf (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2556 / 00:08
    อ๊าย น่ารักทุกคู่ เอาคู่ไหนดี เลือกไม่ถูก
    ซาโซ?...ไม่เอา หลอกแตะอั๋งหนูกุเยอะเกินไป
    กาอา?...ไม่เอา นิ่งไป(?)
    ซาซึ?...ไม่เอา!
    อิทา?...อืม...เอาคนนี้แหละ!!
    #369
    0
  6. #367 กิ่ง (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2556 / 21:57
    ฟินนนนนนนนนนมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ เชียร์แพนด้ากับกล้วยหอมคร่าาาาาาา มาอัพต่อไวๆนะจ๊ะ ป.ล.แอบอิจฉาซากุระจังนิดนึง
    #367
    0
  7. #365 ✿.。Aom love niyay.。 ✿ (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2556 / 17:51
    เชียร์ซาสึเกะ กับ อิจจี้ >. #365
    0
  8. #364 Kam Sina !? (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2556 / 20:44
      

    ในวินาทีนี้ ขอเชียร์ซาสึเกะนิดนึ่ง   แบบว่าบางที(?) หมอนี้มันน่ารัก แฮะ
    แต่ถ้าถามว่าจริงๆแล้ว  เชียร์ใคร  เชียร์พี่อิทาจิ คะ



    อีกสองคู่เราก็แอบเชียร์ นะ    ไม่ว่าคู่ไหนก็ฟินหมด
    #364
    0
  9. #363 koolpriya (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2556 / 18:04
    เชียร์เกะ ​เชียร์เกะ ​เชียร์เกะ ​เชียร์เกะ ​เชียร์เกะ ​เชียร์เกะ ​เชียร์เกะ # กรี๊ดดดด ฟินเว่อร์ \\\
    #363
    0
  10. #362 Mint Sakura Tsurara (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2556 / 20:29
    ซาสึเกะ ซาสึเกะ ซาสึเกะ ซาสึเกะ เจ้าต้องคู่กับซากุร้าาาาาาาาาาาา
    #แน่นอนว่าผลโหวตกล่าวไว้
    #362
    0
  11. #361 PloY (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2556 / 18:08
    สนุกมากค่ะ อัพบ่อยๆนะค่ะ ^^
    #361
    0
  12. #360 Hunny ^^" (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2556 / 16:46
    ฟินทลุจอเลยค่าา ><
    #360
    0
  13. #359 [[#Min'N#]] (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2556 / 11:45
    เชียร์กาก้าสุดใจค่ะ^^////// สู้ๆน้ะไรท์แต่งเก่งมากเลยย
    #359
    0
  14. #358 เจ้าหญิงแห่งน้ำแข็ง:) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2556 / 09:45
    หนุกค่ะ อัพด่วนเลยอยากอ่านต่อ
    #358
    0