[ Fic naruto ] Love Island เกาะร้าง พิสูจน์รัก♥

ตอนที่ 23 : Chapter 21 : คนที่เปลี่ยนไม่ใช่เธอ!?

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 799
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 13 ครั้ง
    10 พ.ย. 56



      ผ่านไป 3 วัน ตั้งแต่วันนั้น ซากุระและหลายๆคน ใช้ชีวิตอยู่ภายในเกาะที่ไม่รู้ว่าจะออกไปได้ไหม? แต่ทุกคนก็ยังไม่ซีเรียสกับการใช้ชีวิตแบบนี้ เพราะมันมีโกดังหลายโกดังที่เก็บของกินของใช้ไว้เยอะมาก และลายโกดัง ชนิดว่า ไม่อดตายเลย

‘’ นี่!~ น่าเบื่อจังเลย ‘’

‘’เบื่ออะไรของเธอนักหนาวะ ระวังไว้เหอะ วันนี้ครึ้มมา ฝนตกแน่’’

‘’อิทาจิอ่า!! L อย่าพูดแบบนี้สิ นายก็รู้ว่าฉันไม่ชอบฟ้าร้อง ฝนตกน่ะ’’

ซากุระนั่งกอดเข่าอยู่ตรงโซฟา บ่นกับอิทาจิ ทั้งที่สามวันที่แล้ว ฟ้ายังใส่ แต่พอพ้นมา เหมือนฝนจะตก ทำให้เธอรู้สึกแย่มากๆ เพราะซากุระเกลียดฟ้าร้องยิ่งกว่าอะไร แล้วเธอจะเข้าไปกอดใคร!!?

‘’ให้ยืมเอาปะ?’’

‘’ยืมอะไรของนาย’’

‘’อ้อมกอดไง แต่ต้องมีสิ่งตอบแทน’’

‘’////////////’’

‘’ฮ่าๆ แกล้งเธอนี่มัน สนุกดีว่ะ!!!’’

‘’ตาบ้า!! ชิ’’

ซากุระหันหน้าหนีอิทาจิ ถึงจะบอกว่าแกล้ง แต่สุดท้ายก็โดนทำจริงๆตลอด ช่วงนี้ความสัมพันธ์ของเขาและเธอก็เริ่มดีขึ้น ถึงจะบอกว่าดีขึ้น ซากุระก็ไม่เข้าใจว่ามันดีขึ้นตรงไหน


‘’อ๊ะ! กาอาระ คืนนี้เค้านอนด้วย T[]T’’

ซากุระตะโกนออกไปเมื่อเห็น กาอาระเดินเข้ามากับซาสึเกะ ถือพวกผลไม้มาด้วย กาอาระดูตกใจนิดหน่อยๆ รวมทั้งคนอื่นด้วย แต่ซากุระไม่ได้แปลกใจอะไร เพราะกาอาระคือคนที่เธอสนิทมาก และกาอาระก็ไม่เคยทำอะไรเธอ ทำให้เธอเชื่อใจเขา

‘’ไม่เห็นต้องนอนเลยนิ! - - ‘’ ซาสึเกะแย้งขึ้นมา

‘’ก็กลัวฟ้าร้อง คนที่ไว้ใจได้มากที่สุดก็มีกาอาระ นี่ล่ะ !!’’

‘’ให้พวกฉันไปเฝ้าก็ได้นิ’’

‘’พวกนายจะขยันมาเฝ้าฉันทำไม! มันเสียเวลาเปล่าๆ แถมฉัน ก็นอนไม่หลับด้วย’’

‘’แล้วเธอไปนอนกับมัน นอนหลับหรือไง’’

‘’ใช่! กาอาระน่ะดีจะตายไป ไม่ทำอะไรฉันหรอก’’

‘’รู้ได้ไงวะ! คนเงียบๆเขาบอกว่า แอบจิตนะเว้ย!’’

อิทาจิร่วมด้วย ซากุระแอบหน้างอเพราะคำพูดของอิทาจิ กาอาระไม่ใช่คนแบบนั้น แต่ถึงแบบนั้นเธอก็ไม่รู้ว่ากาอาระเป็นคนยังไง แต่อิทาจิก็พูดว่าร้ายกาอาระที่เธอ เชื่อใจนี่นา..


‘’………’’

‘’อย่าว่ากาอาระสิ! เห็นแบบนี้เขาดีกว่าพวกนายตั้งเยอะ ชิ!!’’

‘’เออ เข้าข้างกันเข้าไป!!’’

ซากุระหน้าบึ้งเมื่อโดนพวกนั้นกล่าวหาว่าร้ายกาอาระ หันไปมองกาอาระที่โดนว่าร้าย เขาก็นิ่งๆไม่ตอบโต้อะไรด้วย เธอเองก็ไม่พอใจที่กาอาระนิ่งเฉยได้

‘’ช่างเหอะ คืนนี้นอนห้องตัวเองเถอะ เดี๋ยวจะนั่งเฝ้า’’

‘’……..’’

ซากุระหลบสายตาของกาอาระ เมื่อกาอาระจะเข้ามาจับมือเธอ เธอก็ลุกแล้วเดินออกไปจากห้องด้วยความไม่พอใจ กาอาระไม่โต้กลับซึ่งเป็นอะไรที่เธอหงุดหงิดมากๆ

‘’ชิ! เอาแต่ใจเป็นบ้า!!’’

‘’เอ่อ คุณซากุระเป็นอะไรครับ ทำไมเธอขึ้นห้องแล้วล่ะ’’

‘’ไม่รู้เว้ย!!’’

ซาโซริเดินเข้ามาด้วยท่าทีงงๆ เพราะเมื่อกี้เขาสวนทางกับซากุระ กาอาระมองอิทาจิ และซาสึเกะที่นั่งเงียบๆ เขาก็เลยไม่กล้าพูดอะไรออกมา

 
 

 ซากุระโกรธพวกเขาเพราะมาว่าร้ายเรา

กาอาระลุกและเดินไป อิทาจิมองตามอย่างไม่พอใจ มองท่าทีของกาอาระก็ยิ่งหงุดหงิด

‘’เออ! ถ้าแคร์กันนักก็ไปคบกันไป!’’

‘’…….’’

กาอาระหันมามองหน้าอิทาจิที่ พูดโวยวายๆไปทั่ว เขาไม่ได้สนใจอะไร แล้วเดินออกนอกห้องไป ปล่อยให้ห้องนั้นตกอยู่ในความเงียบ

มันเปลี่ยนไปตั้งแต่เมือ่ไหร่นะ

 


 

ก๊อก! ก๊อก ก๊อก!

‘’ซากุระ’’

กาอาระเคาะประตูห้องของเธอเบาๆ พรางเอ่ยเรียกชื่อเธอเบาๆ เธอไม่ยอมเปิดให้เขาเลย ฟ้าก็ครึ้มมาก ซากุระคงกลัวหรือไม่กล้ามาเปิด เขาจึงค่อยๆแง้มออกไป

‘’ฉันเข้าไปนะ’’

กาอาระเอ่ยขึ้นมาแล้วเปิดเข้าไป เห็นห้องกระจัดกระจายด้วยหมอนหนุน หมอนข้าง และผ้าห่ม  ซากุระคงจะระบายอารมณ์ด้วยการคว้างหมอนอะไรไปทั่ว  เขามองไปที่เตียงเห็นเธอนอนคว่ำหน้าอยู่

‘’ซากุระ!’’

‘’……..’’

ซากุระลืมตาขึ้นมาก่อนจะมองคนตรงหน้าว่าเป็นใคร ผมปรกหน้า ซากุระเมื่อรู้ว่าเป็นใครเธอก็หันหน้าหนีทั้งที่นอนคว่ำหน้าอยู่อย่างงั้น

‘’….’’

กาอาระมองท่าทีของเธอ สรุปเธอโกรธพวกนั้นจริงๆใช่ไหม? หรือพาลไปหาเขาด้วย ผู้หญิงนี่เข้าใจยากจัง?

‘’ซากุระ’’

กาอาระนั่งลงข้างๆเธอบนเตียง ก่อนจะก้มลงไปมองหน้าเธอตรงๆ ซากุระหันมาตามเสียง นอนหงายมองหน้ากาอาระอยู่อย่างงั้น ก่อนจะเอื้อมมือออกไปดึงเสื้อกาอาระลงมา แล้วคล้องคอเขาลงมาจนหน้าเธอกับเขาชิดติดกัน

‘’พวกนั้นมันบ้า มันว่านาย ทำไมนายไม่โกรธเลยล่ะ’’

‘’แคร์ทำไม?’’

‘’แต่ฉันแคร์นี่!! นายไม่โกรธเลยเหรอ? ‘’

กาอาระส่ายหัว ซากุระจึงปล่อยเขาแล้วลุกขึ้นนั่ง ก่อนจะกอดกาอาระไว้แน่น เธอไม่เข้าใจว่าทำไมถึงทำแบบนี้ ทั้งที่เพิ่งเคยเจอกับกาอาระเป็นครั้งแรก แต่ว่า เธอ….

‘’ฉันไม่ชอบให้ใครมาว่านายนี่! นายเป็นเพื่อนที่สนิทกับฉันมากที่สุดนะ!’’

‘’………’’

กาอาระกอดซากุระตอบ

‘’ช่างเหอะนะ’’

ซากุระถอนหายใจเบาๆ ที่เห็นกาอาระเป็นแบบนี้ เธอนิ่งเงียบและยิ้มอกมาเบาๆ กาอาระกอดเธอไว้ ก่อนจะมองไปรอบๆห้อง

‘’ไหนก็ไหนๆแล้ว มาทำความสะอาดห้องกันไหม?’’

‘’กาอาระ! แน่ใจนะว่านายจะทำ’’

‘’ไม่ใช่แค่ฉัน เธอด้วย’’

‘’แต่จะดีเหรอ? มาช่วยฉันเก็บห้องที่ฉันทำรกเอง’’

‘’อืม’’

‘’แต่ฝนจะตกแล้วนะ เหมือนได้ยินเสียงฟ้าร้องด้วย’’

‘’ทำเพื่อลืมมันไง’’

ซากุระนิ่งเงียบ คลายกอดจากเขา แล้วยิ้มให้เขา ก่อนจะลุกขึ้นมาเก็บห้องอย่างที่กาอาระบอก เพราะยังไงเธอก็ไม่ได้เก็บห้องเท่าไหร่เลย ด้วยความเคยชินที่จะมีคนมาเก็บให้!

 

หลังจากนั้นเขาก็เก็บห้องกันสองคน กาอาระเปิดหน้าต่างมองเมฆที่ครื้มมาแต่ไม่มีทีว่าจะตกเท่าไหร่ ครึ้มอย่างเดียว เขาหันไปมองหน้าซากุระที่ก้มเก็บหมอนตัวเอง

งั้นเหรอ?  เพื่อน สนิท

เขาคิดอย่างเจ็บใจ มองไปนอกหน้าต่าง ก่อนจะหันกลับมาทำต่อ

 

‘’กาอาระ!! ทำไมนายต้องเอาน้ำเทพื้นแล้วถูด้วยล่ะ! L’’

‘’อ่อ ก็ไม่รู้สิ’’

‘’นายทำไปแบบไม่รู้นี่นะ!! ‘’

‘’อืม’’

‘’คนบ้า! ต้องเอาไม้จุ่มกับอ่างแล้วถูไม่ใช่เหรอ?’’

กาอาระมองไม้ถูในมือกับกะละมังที่อยู่ข้างๆ แล้วคิดพินิจ ซากุระมองอย่างเหนื่อยใจแทน สุดท้ายกาอาระก็เอาไม้จุ่มลงไป เธอยิ้มกับการกระทำนั้น ก่อนจะเช็ดกระจกตรงโต๊ะเครื่องแป้งต่อไป

 

‘’เสร็จแล้ว!! J’’

ซากุระตะโกนออกมาอย่างดีใจ เมื่อเธอใช้เวลาเกือบชั่วโมงทำความสะอาด และเป็นครั้งแรกที่เธอทำอะไรแบบนี้ด้วย! กาอาระมองแล้วผุดยิ้มออกมาเช่นเดียวกัน

‘’นี่ๆ มานอนกันเถอะ’’

‘’!?’’

‘’ไม่ใช่แบบนั้น หมายถึงนอนเล่นกันน่ะ ‘’

‘’เดี๋ยวสิ!’’

ซากุระพูดแล้วดึงแขนเขาไปที่เตียงทันที เมื่อตัวกาอาระถึงเตียง ซากุระก็กระโดดขึ้นเตียงจนเตียงเด้ง แล้วหัวเราะออกมาด้วยความสนุก เหมือนเด็กๆ

‘’……’’

กาอาระเอียงตัวมองซากุระที่นอนอยู่ข้างหน้า

‘’นี่ๆ อยากทำแบบนี้มานานแล้วล่ะ ตอนอยู่ที่บ้านนะ ต้องรักษามารยาทด้วยล่ะ!’’

‘’ก็นะ’’

‘’พอมาอยู่แบบนี้เหมือนออกมาจากกรงเลยล่ะ’’

‘’กรงที่ขังเธอไว้น่ะเหรอ? หมายถึงบ้านเหรอ?’’

‘’ใช่! ฉันเบื่อที่ต้องทำตัวอย่างที่คนอื่นบอก เบื่อที่ต้องทำตามใจคนอื่นทั้งที่ ใจเราเองไม่อยากทำเลยล่ะ นายไม่รู้สึกอะไรบ้างเหรอ? กิจการบ้านนายก็ใหญ่ใช่ย่อยนะ ‘’

‘’อืมใช่ ยังไงเป็นลูกก็ต้องทำตัวให้สมหน่อยล่ะนะ’’

‘’พวกผู้ใหญ่นี่บ้าจริง! ฉันน่ะ ไม่อยากอยู่ในกรงนั่นอีกแล้วล่ะ!!’’

‘’เธอคงจะเป็นนกแสนสวยที่อยู่ในกรงนั่นสินะ’’

‘’เอ๋?/////’’

กาอาระเอียงตัวมองหน้าเธอ เอื้อมมือออกไปแตะแก้มซากุระเบาๆ เธอหน้าแดงด้วยความเขินและตกใจในเวลาเดียวกัน ก่อนจะยิ้มออกมา แล้วกุมมือกาอาระไว้

‘’ขอบคุณนะกาอาระ ^_^’’

‘’อืม’’

กาอาระจ้องตาซากุระ สายตาทั้งคู่เหมือนจะดึงดูดกันเข้าไป เธอหลับตาพริ้ม เมื่อรู้สึกถึงริมฝีปากของกาอาระที่แตะริมฝีปากของเธอหน่อยๆ จากนั้น….

ผละ!! จุ๊บ!

ซากุระผลักกาอาระออก แล้วตรงเข้าไปจูบแก้มกาอาระเบาๆ

‘’ขอบคุณนะ กาอาระ แค่นี้ก็พอใจแล้ว’’

ซากุระลุกขึ้นนั่งแล้วยิ้มให้เขา ทั้งที่ริมฝีปากของเขาและเธอแตะกันแล้ว ซากุระผลักออกแล้วมาจูบแก้มเขาแทน….

 

ก๊อก! ก๊อก ก๊อก!!

ซากุระผละมือออกจากอกของกาอาระ ก่อนจะลุกเดินตรงไปที่หน้าประตู

‘’คุณซากุระครับ ได้เวลากินข้าวเที่ยงแล้วนะครับ’’

‘’ขอโทษนะ ไม่หิว’’

ซากุระทำท่าจะปิดประตูใส่ ซาโซริ ที่มาไม่นาน เขาจึงใช้โอกาสนั้น จับประตูไว้ทัน

‘’ไม่ได้นะครับ ต้องกินให้เป็นเวลา แล้วนึกถึงคุณกาอาระมั่งสิครับ ว่าเขาหิวไหม?’’

‘’กาอาระ! นายออกไปกินข้าวก่อนนะ ฉันจะอยู่ในห้องนี้คนเดียว’’

‘’………’’

กาอาระลุกขึ้นนั่งแล้วเดินมาหาซากุระ มองคนที่อยู่หน้าประตู เลยมามองหน้าซากุระอีกรอบ เธอคงไม่อยากเจอพวกนั้นด้วยล่ะมั้ง

‘’ไม่หิวน่ะ’’

‘’จะบ้าเหรอ? นายช่วยฉันเก็บห้องแบบนั้นไม่หิวได้ไง’’

‘’เธอนั่นล่ะ หิว’’

‘’ไม่ใช่ซักหน่อย กาอาระนายไปกินเหอะ ไม่ต้องห่วงฉัน’’

‘’……….’’

‘’นะ ขอร้อง ตอนนี้ขออยู่คนเดียวแปปนึงนะ’’

‘’เข้าใจแล้ว’’

กาอาระมองหน้าซากุระ แล้วเขาก็เดินออกไปกับซาโซริจนหายไปลับตา ซากุระล็อคประตูแล้วมานอนที่เตียง อย่างสับสนวุ่นวายใจไปหมด

 

 

‘’ขอโทษที่ทำให้รอนะครับ J’’

‘’ยัยนั่นล่ะ?’’

ซาสึเกะทักขึ้นมาเมื่อเห็น กาอาระเดินมากับซาโซริแค่สองคนเท่านั้น ซาโซริส่ายหัว เป็นเชิงว่าเธอไม่ยอมมา อิทาจิกอดอกแล้วมองกาอาระ

‘’เฮอะ! ไม่เอาแฟนแกมาด้วยล่ะ!’’

‘’เธอไม่ใช่แฟนฉัน’’

‘’อ่อเหรอ? เห็นติดกันขนาดนั้นนี่นะ’’

‘’พวกเราเป็นแค่เพื่อน..สนิทก็เท่านั้น!’’

‘’ชิ!!! ‘’

อิทาจิดูจะหงุดหงิดกับคำพูดของกาอาระ ทุกคนในโต๊ะกินข้าวนั้นเงียบผิดปกติ เพราะทุกคนต่างมีเหตุผลเดียวกัน แต่แค่ไม่สามารถพูดออกมาได้เพราะพวกเขาต่างรู้ดีว่า ทำไปมันก็ไม่ได้อะไร ขณะอยู่ในเกาะนี้

 

‘’ไม่เอาข้าวไปให้ยัยนั่นหน่อยเหรอ?’’

‘’นั่นสิครับ ผมก็คิดแบบนั้น อุตส่าห์ตั้งใจทำแล้วเชียว’’

ซาสึเกะเปิดประเด็นขึ้นมา ซาโซริก็ต่อด้วยท่าทีเศร้าๆ ทั้ง 4 คนยังนั่งอยู่ที่โต๊ะกินข้าว มองไปอีกโต๊ะที่ปกติจะมีซากุระมานั่งแต่ตอนนี้ ไม่มี

‘’เธอดูเปลี่ยนไปนะครับ’’

‘’ไม่หรอก คนที่เปลี่ยนไม่ใช่เธอ ‘’

‘’หมายความว่ายังไงครับ คุณกาอาระ’’

‘’คนที่เปลี่ยนคือ พวกเรา ต่างหาก’’

‘’!!!!’’

‘’ถ้าถามว่ายังไง ลองถามตัวเองดูสิ ว่าได้ทำอะไรหรืออะไรลงไป’’

สิ้นเสียงกาอาระ ทุกคนวางช้อนลงพร้อมกัน และมีสีหน้าตกใจอย่างมาก กาอาระหลับตาลงก่อนจะลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง ใช่แล้ว คนที่เปลี่ยนคือพวกเขา ไม่รู้ว่าตอนไหน แต่ว่า มันเปลี่ยนไปแล้ว เปลี่ยนไปกะทันหันจนซากุระ ทำใจไม่ได้ต่างหาก..

‘’แคร์ทำไม! ฉันไม่สนหรอกนะ!’’

‘’อิทาจิ นายก็พูดเกินไป ตั้งแต่มานี่ นายทำให้ซากุระรู้สึกแย่มากที่สุดนะ’’

‘’พูดกับแกไม่เคยทำนะ ซาสึเกะ! พูดทำร้ายจิตใจยัยนั่นไปกี่รอบล่ะ!!’’

‘’นี่นาย!!’’

‘’พอเถอะครับ!!! ผมไม่อยากให้ทุกคนเป็นแบบนี้นะ ผมรู้ว่า ทุกคนมีเหตุผลเดียวกัน! ถึงจะปิดบังแค่ไหน มันก็ไม่มิดแล้วครับ!! เพียงแต่คุณซากุระไม่รู้เท่านั้น เธอยังคงคิดแบบเดิม ผมยังอยากเป็นเพื่อนกับทุกคนอยู่นะครับ!! ขอแค่ตอนอยู่ในเกาะ ในเกาะนี้เท่านั้น.. ‘’

ซาโซริพูดหยุดซาสึเกะกับอิทาจิที่กำลังมีเรื่องกัน ทำในในโต๊ะนั้นเงียบอีกครั้ง อิทาจิกัดฟันกรอด ก่อนจะนั่งต่อไปด้วยความไม่พอใจ ….

 
 

กรี๊ดดดดดด!!!!!!!!

‘’!?! เสียงนั่น!!! ‘’

ซาสึเกะหูผึ่งทันทีเมื่อได้ยินเสียงกรี๊ดมาจากด้านบน ก่อนจะหันไปมองพวกตัวเองที่มีปฏิกิริยาเดียวกัน ทั้ง4 คนลุกจากโต๊ะแล้ววิ่งขึ้นไปหาซากุระด้วยความเร็วทันที!!

 

‘’ยัยบ้า!! เฮ้ย เป็นอะไร เปิดสิวะ!!!’’

‘’ช่วยด้วยสิ อิทาจิ!!!!!!’’

‘’ยัยบ้าเอ้ย!! ก็เปิดสิวะ!!’’

‘’ฉันลงไม่ได้ !!!!’’

‘’ถอยไปครับ คุณอิทาจิ!!!’’

ทั้ง 4 คนยืนอยู๋หน้าห้องซากุระ เธอไม่ยอมเปิดได้แต่ได้ยินเสียงกรี๊ดมาจากในห้อง อิทาจิหันกลับไปมองซาโซริกับซาสึเกะที่เตรียมตัวจะพุ่งมาชนประตูให้เปิด เขาถอยออกมา


‘’ 1 2 3!!!’’

ปึก!! ปึก!! ปัง!!!!

ซาสึเกะวิ่งเข้าไปคนแรกเมื่อประตูเปิด เห็นซากุระยืนอยู่บนเตียง และดิ้นไปดิ้นมา ด้านล่างเตียงมี งูตัวใหญ่ขนาดขาของซากุระอยู่ 2 ตัว กำลังเลื้อยไปเลื่อยมาอยู่ด้านล่างของเตียง

‘’เฮ้ย งู!!! แล้วใครมันเปิดหน้าต่างไว้วะ!! ‘’

‘’ฮืออ ช่วยด้วยเซ่!! T[]T’’

‘’คุณซากุระครับ ใจเย็นๆนะครับ คุณกาอาระครับ มีพวกอะไรแข็งๆเอาไว้ตีงูไหมครับ ?’’

‘’แปป หาอยู่’’

ซาโซริหันไปหากาอาระ เขาก็วิ่งออกนอกห้องเพื่อไปหาอะไรมาไล่งู

‘’เวรเอ้ย! ยัยบ้าอยู่นิ่งๆล่ะ!! อย่าดิ้น มันขึ้นเตียงเธอได้นะ’’

‘’มาช่วยกันก่อนเซ่!!!’’

‘’งูนั่นมีพิษหนึ่งตัวและไม่มีพิษหนึ่งตัว ระวังนะ!’’

ซาสึเกะมองงูนั้นก่อนจะหันมาบอกอิทาจิ และพวกที่เหลือ

‘’เออ! แกนี่มันรู้เรื่องดีไปหมดจริงๆ ฉันจะล่องูมาทางนี้เอง กาอาระเอาไม้มาแล้วใช่ไหม? แกก็เข้าไปเอาตัวยัยนั่นออกมา’’

‘’ฉัน?’’

อิทาจิพยักหน้าและบอกซาสึเกะให้ทำตามเขา เพราะงูมันก็ยังเลื่อยวนไปวนมาอยู่ งูพวกนั้นไม่เห็นพวกเขาและซากุระ มันวนไปวนมาสองตัวเหมือนจะกัดกันเองหรือไม่ก็คุยกัน?

‘’คุณกาอาระครับ!!! เอากระทะมาทำไม T^T ผมขอไม้นะครับ’’

‘’ก็เอามาเผื่อตีไง ถ้าไม้ก็ เอาไป’’

ซาโซริรับไม้ถูพื้นมาจากกาอาระ และมองเขาที่ถือกระทะเหล็กอยู่ อิทาจิมองอย่างเอือมๆก่อนจะหันไปเห็น เก้าอี้ไม้ เขาก็ตรงเข้าไปหยิบทันที

‘’ตอนนี้ล่ะ ซาสึเกะ!!!’’


ปัง!!

โครมมม!!!!

ฟู่ววววว!!~~~~~~~~~~~~~

หมับ!!!!

ซาสึเกะใช้จังหวะที่อิทาจิทุ่มเก้าอี้ลงไปใส่พวกงูนั้น วิ่งอ้อมไปขึ้นเตียงแล้วอุ้มซากุระขึ้นมา งูมันไม่ใช่เล็กๆ ซาโซริกับกาอาระเองก็ดักไว้อีกทาง ก่อนจะช่วยกันตีงูพวกนั้น ซาสึเกะวิ่งลงมาพร้อมกับซากุระแล้วพาเธอไปนอกห้องปิดประตูห้องนั้นเพื่อไม่ให้มันเข้าบ้าน

‘’อยู่ห้องนี่นะ ฉันจะไปดูพวกนั้น’’

‘’นี่ !! ฉันกลัวอ่ะ’’

ซาสึเกะวางซากุระลงที่เตียงห้องๆข้างๆ ซากุระจับแขนเขาไว้ด้วยความกลัว

‘’ไม่ต้องกลัว ฉันอยู่นี้ เดี่ยวจะกลับมา ‘’

‘’ระวังตัวด้วยนะ’’

‘’อืม’’

ซาสึเกะก้มลงจูบหน้าผากซากุระเบาๆก่อนจะวิ่งถือไม้กวาดออกไป ซากุระขาสั่นด้วยความกลัว พรางเงี่ยหูฟังเสียงพวกซาสึเกะตีกับงูอยู่

‘’ทำไมตัวมันใหญ่แบบนั้นวะน่ะ พวกนั้นคงไม่เป็นอะไรหรอกมั้ง ! แล้วเราจะมาขาสั่นตอนนี้ทำไมเนี่ย!! T^T โอ้ย เบื่อตัวเองชะมัด!!’’

ซากุระนั่งอยู่บนเตียงอย่างร้อนรน เพราะเธอเองก็เป็นห่วง พวกนั้นเหมือนกัน งูไม่ใช่ตัวเล็กๆ ตัวใหญ่มากจนเธอกลั้นน้ำตาไม่อยู่ ได้แต่นั่งกอดเข่า ฟังเสียงข้างๆห้องอย่างกลัวๆ

 

 

‘’ซากุระ’’

‘’คุณซากุระครับ’’

‘’ยัยบ้า’’

‘’ซากุระ…’’

ซากุระลืมตาขึ้นมาเบาๆ มองไปรอบๆตัวเห็นทั้งสี่คนเรียนชื่อเธอเบาๆ

‘’พวกนาย ไม่เป็นอะไร  สินะ ฮึก! ‘’

‘’เฮ้ย ร้องไห้ทำไม ยัยบ้า!!’’

ซากุระเขี่ยน้ำตาตัวเองออกก่อนจะกระโจนเข้าไปกอดทั้ง 4 คนไว้ที่ยืนเรียงกันอยู่ ถึงจะกอดไว้ไม่หมดทุกคนแต่ เธอก็ไม่สน ยิ้มออกมาทั้งที่ร้องไห้ออกมาแบบนั้น

ทั้งสี่คนมองหน้ากันก่อนจะพากันยิ้มออกมา

‘’ไม่เป็นอะไรแล้วนะ ‘’

ซาสึเกะลูบหัวซากุระเบาๆ

‘’ผม ไม่สิ พวกผมก็ยังอยากจะปกป้องคุณไปตลอดนะครับ ^^ ‘’

ซาโซริเอื้อมมือไปจับมือของซากุระขึ้นมาจูบเบาๆ

‘’ช่างเหอะ แค่งู มันไม่กัดพวกฉันตายหรแก แค่เธอปลอดภัยก็ดีแล้ว’’

อิทาจิกุมมือซากุระอีกข้างแน่น

‘’ดีแล้ว ไม่เป็นอะไรแล้ว’’

กาอาระลูบคราบน้ำตาของเธอออกให้เบาๆ ก่อนจะลูบไล้ที่แก้มของเธอจนถึงริมฝีปาก

‘’ขอบคุณ ขอบคุณ ‘’

ซากุระยิ้มทั้งน้ำตา จากนี้ ต่อไปไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรบ้าง เรื่องหัวใจของพวกเขาและเธอ เรื่องมันพึ่งเริ่มต้นเท่านั้นเอง :D 

_________________________________________________________________________________________________

ส้มเลี่ยนที่ตัวเองแต่งอ่ะ 555 ออกแนวดราม่าน้ำเน่า หรือเปล่า แอบฮามั้ง! กาอาระเอากะทะมาตีงู >< 
เม้นๆๆให้หน่อยนะคะ เม้นน้อยมาก! >< 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 13 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

705 ความคิดเห็น

  1. #694 Jelly (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 16 กันยายน 2563 / 17:21

    คู่หลักคืออาการะใช่ไหม....?

    #694
    0
  2. #678 sabakuharuno (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 9 เมษายน 2561 / 04:49
    กาอาระน่ารักมากเลย
    #678
    0
  3. #580 Mint Sakura Tsurara (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2557 / 19:55
    ซาสึซากุ
    #580
    0
  4. #540 NJT.Blacknight.★_☆ (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 26 กันยายน 2557 / 15:59
    อ๊าาก!!ฟินอ่ะ //แล้วกาอาระนายทำไรอ่ะ o_O
    #540
    0
  5. #433 R_rainnie (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 12 มกราคม 2557 / 02:34
    นั่นไง ไปต่อไม่เปนเลย 
    เหมือนจะตัดกาอาระออกได้แล้วมั้ง
    แค่ "เพื่อนสนิท" .. ฟังแล้วเจ็บ
    สงสารกาอาระของเค้าขึ้นมาเลย

    #433
    0
  6. #408 กิ่ง (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2556 / 19:55
    ฮือๆ ซึ้งจัง ทุกคนทำได้ดีมาก แปะๆ(ตบมือ) T^T แต่อ่านตอนนี้แล้วแอบขนลุกตรงงูนิดๆนะ แบบว่าเราเกลียดงูอ่ะ
    #408
    0
  7. #386 ✿.。Aom love niyay.。 ✿ (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2556 / 11:50
    อินฟินนิตี้มากอ่าาา~>\\\\\\\\\\\<  เรื่องนี้ของเชียร์อิทาจิกับซาสึเกะละกัน~~
    #386
    0
  8. #384 ned1991 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2556 / 08:48
    อยากบอกว่าเรื่องนี้...แอบฮา ดราม่า(??) หวานแหว๋ว....ว่าที่พระเอกก็กินกันไม่ลงจริงๆ

    ไม่รู้จะเชียร์ใครดี....แต่ที่แน่ๆ(ลึกๆของจิตใต้สำนึก=__=)เชียร์เกะ ชอบเกะ รักเกะในลุกค์นี้อ่ะไรท์

    #384
    0
  9. #383 Kam Sina !? (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2556 / 21:22
     

    อารมณ์แบบว่า " คนที่เปลี่ยนไป..มันไม่ใช่ฉัน แต่เป็นพวกนายต่างหากล่ะ "
    สงสัยจะอินมากเกินไป     หรือไม่ก้ ติดฟิคส้มมากเกิน
    #383
    0
  10. #382 Hunny ^^" (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2556 / 17:42
    ชอบอ่าา ตอนจบต้องเศร้าแน่เลย -.-
    #382
    0
  11. #381 Misaki_Mei (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2556 / 09:46
    sasusaku บันไซ!!!!
    #381
    0
  12. #380 Mint Sakura Tsurara (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2556 / 21:39
    SASUSAKU   BANZAI!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!  
    #380
    0
  13. #379 [[#Min'N#]] (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2556 / 19:16
    โอ้ยยยย สนุกอ้ากกก สู้ๆน้ะ ฟินนนนนนนนนนนน
    #379
    0
  14. #378 ไร้ตัวตน (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2556 / 16:24
    น่ารักมากๆๆๆๆๆเลย ชอบทุกคนเลย
    #378
    0
  15. #377 ✿.。Aom love niyay.。 ✿ (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2556 / 15:19
    อยากให้หนูซากุระคู่กับอิทาจิจัง =\\\\=  แบบว่าอิทาจิเหมือนพระเอกทุกเรื่องที่แบบว่า ทะเลาะกับนางเอกแล้วก็ แล้วก็ =\\=
    เป็นแฟนกันอ่าคะ>.<
    #377
    0
  16. #376 non (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2556 / 12:20
    พี่ส้มผมเม้นแรกกก / ถุยยย พี่ผมชอบกาออาระโครตเลยน่าจะมีฉากหวานอีกนิดม555
    #376
    0