[Fic Naruto] Damn! แฟนของผมไม่มีทาง เป็น maid! หรอก

ตอนที่ 8 : Chapter 6 : การปลอบใจของกาอาระ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 571
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 16 ครั้ง
    28 ก.พ. 57

   
เช้าของอีกวัน ซากุระตื่นมาเช็ดถูปกติ วันนี้มีนัดกับกาอาระ เธอตื่นเต้นนิดหน่อยเพราะต้องไปเดินกับเขา ดีใจที่เขาชวนไปและก็กลัวในเวลาเดียวกัน เธอไม่ได้เห็นหน้าเดอิดาระตั้งแต่เมื่อเย็น เพนถามว่าไปไหน เธอก็กำลังจะตอบแต่ซาโซริบอกว่า เขาง่วงนอน เลยนอนยาวก็เท่านั้น

‘’ นี่เธอ’’

‘’ คะ?..คุณอิทาจิ = = ‘’

‘’ ทำไมต้องทำหน้าแบบนั้น ทำเหมือนเห็นผีไปได้’’

‘’ ก็…..’’

เห็นจริงๆนี่คะ..ซากุระคิดต่อในใจ อยู่กับอิทาจิทีไรเธอประหม่าทุกทีเลยไม่รู้ทำไม ยิ่งมองก็ยิ่งรู้สึกอึดอัดกดดันเหมือนอะไรมาทับตัวเองอยู่อย่างงั้น

‘’ ก็อะไร! ‘’

‘’ ปะ..เปล่าค่ะ ว่าแต่มีอะไรเหรอคะ? ‘’

‘’ เอ่อ..ห้องรกอีกแล้ว ‘’

‘’ คุณอิทาจิคะ!!!’’

 ซากุระได้ยินคำนี้ก็แทบจะเป็นลม เธอเก็บห้องให้เขาทุกวันเลย ส่วนมากจะรกก็ชั้นหนังสือของเขามากกว่า เป็นผู้ชายทำไมไม่รู้จักความเป็นระเบียบ ทั้งที่น่าตาเขาก็ออกจะจริงจังและดูเหมือนจะเรียบร้อยด้วย เธอแอบคิด อิทาจิยืนมองซากุระที่ทำหน้าเหวอ เศร้า ท้อ ในเวลาเดียวกัน มุมปากของเขาก็ยกนิดหน่อย


‘’ นี่ ‘’

เสียงหนึ่งดังขึ้นมาทางด้านหลัง ทั้งคู่หันไปมอง ก็พบกาอาระยืนอยู่ในชุดที่ดูเหมือนว่าต้องการออกไปข้างนอก(?) ซากุระก็พึ่งนึกได้ว่าถึงเวลานัดซะแล้ว

‘’ อ๊ะ! คุณกาอาระ ลืมเลย คุณอิทาจิคะ ตอนนี้ยังไม่ถึงเวลาของคุณเดี๋ยวกลับมาจะเก็บให้นะคะ ขอตัวไปเปลี่ยนชุดหน่อยนะคะ ‘’

‘’ อ่า…… ‘’

‘’ นี่ ‘’

‘’ คะ? ‘’

‘’ ใส่ชุดให้มันดีๆหน่อยนะ ‘’

‘’ ค่ะ!!’’

ซากุระรับคำของกาอาระก็วิ่งไปที่ห้องตัวเองเพื่อแต่งตัวทันที แล้วไอ้คำว่าใส่ชุดให้มันดีๆนี่มันมีความหมายยังไงกันแน่นะ?

 

‘’ จะพายัยนั่นไปไหนน่ะ? ‘’

เมื่อซากุระขึ้นห้องไปแล้วอิทาจิที่ยืนอยู่ก็หันมาถามกาอาระด้วยสีหน้าเรียบเฉยแต่แฝงไปด้วยอารมณ์ฉุนเฉียวที่อยู่ภายใน

‘’ ซื้อของน่ะ ‘’

‘’ ใช้พวกคนอื่นไปซื้อก็ได้นี่ ทำไมต้อง…’’

‘’ ก็อยากไป ‘’

‘’ ชิ อย่าไปเถลไถลเกินเวลาล่ะ! ‘’

‘’ ……..’’

 กาอาระจ้องหน้าอิทาจิที่เดินไปลับตา เขาไม่แคร์หรอก ก็อยากไปซื้อของเท่านั้น ไม่ได้มีอะไรมากเกินกว่านี้


‘’ ขอโทษที่ให้คอยค่ะ แฮ่กๆ! ‘’

‘’ ชัก….ช้’’

กาอาระหันไปเพื่อจะดุเธอเรื่องไม่ดูเวลาว่าถึงเวลานัดแล้วทำให้เขาต้องมายืนรอเธอแบบนี้ แต่ก็ชะงักเมื่อเห็นซากุระในชุด กระโปรงพีทยาวสีขาวมีลูกไม้ประดับและเลยเข่ามานิดหน่อย เสื้อแขนสั้นสีชมพูมีลูกไม้ประดับเล็กเข้ากับกระโปรง แน่นอนว่าชุดพวกนี้ ซาสึเกะซื้อให้เธอใส่ เนื่องในโอกาสที่มาเดทกัน

‘’ นี่เธอ…’’

‘’ คะ? คือฉัน แต่งตัวให้เหมาะกับคุณแล้วใช่ไหมคะ? แบบว่า ถ้ามันทำให้คุณอายก็จะไปเปลี่ยนมาใหม่ก็ได้นะคะ!! ‘’

‘’ เดี๋ยว..’’

‘’ ? ‘’

‘’ นี่เธอเข้าใจความหมายที่ฉันพูดยังไง..’’

‘’ ก็คิดว่าคุณหมายถึง ถ้าแต่งตัวไม่เหมาะที่จะเดินคู่กับ…’’

‘’จะบ้าเหรอ?’’

‘’คะ? ‘’

‘’ ฉันหมายถึง เธอชอบใส่กางเกงขาสั้น แต่งตัวให้ดูเรียบร้อยไงล่ะ ‘’

กาอาระกุมหัวด้วยความเหนื่อย ซากุระมองเขาเป็นคนยังไงกันแน่นะ เขาไม่ได้ใจร้ายขนาดนั้น แค่เห็นเธอชอบใส่ขาสั้นเลยคิดว่า ไปเดินห้าง ขาของเธออาจจะแห้งเพราะแอร์ก็ได้(แอบห่วงสินะ) เขาไม่คิดว่าซากุระจะคิดลึกขนาดนั้น ซากุระมองตากาอาระอย่างไม่ค่อยเชื่อว่าเขาจะพูดแบบนี้ พรางเดินตามเขาไปที่รถ โดยทั้งคู่ไม่รู้เลยว่า มีสายตาคู่หนึ่งแอบมองมาด้วยสายตาที่หงุดหงิดมาก

 
 

บนรถเบนซ์คนใหญ่สีขาวของกาอาระกำลังมุ่งหน้าไปที่ห้าง เครื่องยนต์ที่เงียบเหมือนอยู่ในที่ไม่มีคน เครื่องปรับอากาศที่เย็นจับใจ ซากุระพึ่งจะเคยนั่งรถแบบนี้ เธอเลยเกรงหน่อยๆ

‘’ หนาว? ‘’

‘’ คะ? ‘’

กาอาระมองท่าทีของเธอแล้วเอื้อมมือไปเบาแอร์ลงให้ซากุระ เธอหันมองด้วยความแปลกใจ ไอ้ที่เขากำลังทำมันคืออะไรน้า? แต่ก็ไม่พูดอะไรออกไป กาอาระก็ไม่ได้พูดอะไรเลย ต่างคนต่างเงียบ ด้วยเหตุที่กาอาระเงียบอยู่แล้วทำให้ซากุระไม่กล้าพูดกับเขา

เมื่อมาถึงทั้งคู่ลงมาจากรถด้วยกัน ซากุระเลี่ยงที่จะเดินข้างๆอีกอย่าง เพราะส้นสูงของเธอที่ไม่ค่อยได้ใส่กับสถานะทางบ้านที่ไม่ควรทำให้เขาและเธอต้องเดินคู่กัน

‘’เดินชักช้าจริง’’

‘’ ขอโทษค่ะ แต่ว่า…’’

‘’ ฉันไม่ติเตียนเรื่องฐานะหรอก..ใครจะมองยังไงฉันไม่แคร์ มานี่!’’

‘’ !? ‘’

กาอาระดึงซากุระเข้ามาใกล้ๆตัวแล้วเดินเคียงคู่กันไป เธอเงยมองหน้าเขาอย่างงุนงง ไม่คิดว่าจะมีมุมแบบนี้ และมันทำให้เธอใจเต้นแรงมากๆ

เค้าขอโทษนะซาสึเกะที่ไปใจเต้นกับผู้ชายคนอื่น T^T….

 

‘’ ฮัดเช่ย! ‘’

เสียงจามดังขึ้นมาดีที่เขาเอามือปิดทันพรางหยิบทิชชู่มาเช็ด หวัดก็ไม่ได้เป็นสงสัยแค่ฝุ่นปลิวใส่ล่ะมั้ง ซาสึเกะพักจากจอคอมมาพรางหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาดูรูปซากุระแฟนสาวของเขา ไม่รู้ว่าเธอจะทำอะไรอยู่กันแน่ จะเป็นยังไงบ้างนะ..

‘’ ฮั่นแน่! คิดถึงใครน่ะ นอกใจเค้าหยอ >[]<’’

‘’ งานการไม่มีทำไงวะ นารูโตะ! ‘’

ซาสึเกะเงยมองหน้าเพื่อนของตัวเองที่ชอบทำตัวว่างๆทั้งที่งานท่วมหัวมาเพื่อก่อกวนเขา

‘’ มี แต่เหนื่อย เจ้านายไม่อยู่ พักๆก่อน ฮิๆ’’

‘’ ชิ ‘’

‘’ เป็นอะไรพ่อคุณสุดหล่อลากไส้!! ทำไมทำหน้าแบบนั้น ‘’

‘’ ก็’’

‘’ เรื่อง แฟนนายล่ะสิ ‘’

‘’ อือ ตั้งแต่ย้ายไปซากุระก็ไม่กลับมาให้เห็นเลยด้วยซ้ำ ไม่โทรมาด้วย ถ้าฉันไม่โทรไปเธอก็ไม่โทรมา แถมช่วงนี้นะ ดูเหมือนห่างกันยังไงไม่รู้’’

‘’ ไอ้คิดมาก! เธอก็ทำงานเหมือนแกนั่นล่ะ’’

‘’ ทำไม..เธอไม่บอกว่าทำงานอะไรกันนะ ‘’

‘’ คง กลัวแกจะห้ามล่ะมั้ง? ‘’

‘’ ห้าม? นี่นะ? ฉันจะห้าม? ‘’

‘’ ไม่รู้สิ ก็ลองเปิดใจถามกันดีๆก็ได้นี่ เดี๋ยวเธอก็บอกเองล่ะ ‘’

ซาสึเกะก้มลงมองหน้าจอที่มีรูปแฟนสาวของตัวเอง ก่อนจะลุกพรวดพราดออกไปจากโต๊ะแล้วหาที่ยืนคุยโทรศัพท์กดเบอร์โทรไปหาแฟนสาวของตนอย่างรวดเร็วโดยไม่ได้สนใจว่าเธอจะทำงานอยู่หรือเปล่า


ตรู๊ดดดดตรู๊ดดดดด.. ตรู๊ดดดด

[ มีอะไรเหรอ? ]

เสียงปลายสายที่ดังก้องกังวานมาทำให้เขาสงบใจเล็กน้อย ก่อนจะพูดกรอกลงไป

‘’ ทำอะไรอยู่ คือว่า…’’

[ ก็ทำงานน่ะ ค่อยคุยกันได้ไหม? ]

‘’ นี่มีเวลาให้..บ้างสิ ‘’

[ เอ๋?.. พูดอะไรน่ะ นายก็ต้องทำงานไม่ใช่เหรอ? ขอโทษนะ พอดีฉันยุ่งจริงๆ ไว้จะโทรกลับนะ]

‘’ ซากุระ!! เธอทำงานอะไรกันแน่ฮะ! ‘’

[ เอ๋? อย่าตะคอกใส่กันสิ โถ่!! นายนี่นะ ไว้ค่อยคุยกันแล้วกัน! ] ติ๊ด!

ซากุระวางสายไปแล้ว..เธอตัดสายทิ้งไปด้วยล่ะ จู่ๆก็เหมือนมีคนเอาหินมาววางทับบนหัวของเขาอย่างหนัก ซาสึเกะทิ้งตัวลงกับม้านั่ง ไม่คิดว่าเธอจะพูดอะไรแบบนั้นออกมา แต่ว่า..เขาแอบเจ็บ เจ็บไปหมดเลย ..

 
 

ซากุระก้มลงมองโทรศัพท์ด้วยความไม่เข้าใจ ซาสึเกะเป็นอะไรไม่รู้จู่ๆก็โทรมาตอนนี้ ทั้งๆที่รู้ว่าเธอทำงานอยู่ พอเขาโทรมาเธอรีบขอตัวกาอาระมาเข้าห้องน้ำทันที ทั้งที่กำลังจะเดินเข้าร้าน ทั้งอายทั้งอะไรต่อมิอะไร แต่ว่า ซาสึเกะแปลกๆ

‘’ ไปกันต่อเถอะ ‘’

‘’ เอ่อ ค่ะ ขอโทษที่พรวดพราดเข้าห้องน้ำนะคะ ฮะๆ ‘’

‘’ ไปรับโทรศัพท์ก็บอกกันสิ ‘’

‘’ ไปรับด้วย และเข้าห้องน้ำด้วยค่ะ ‘’

‘’ …….. ‘’

กาอาระไม่พูดอะไรเขาเดินนำหน้าเธอไปเล็กน้อย และเดินไม่ได้ทิ้งระนะห่างมากเท่าไหร่กับเธอ ซากุระเลยตั้งสั่นโทรศัพท์ไว้ เดินตามเขาไปจนมาหยุดที่ร้านขายหนัง?

‘’ เอ่อ คุณกาอาระ’’

‘’ อะไร? ‘’

‘’ คุณชอบดู..’’

‘’ อืม ‘’

ซากุระมองเขาอย่างแปลกใจ คนแบบเนี้ย! นี่ชอบดูหนัง ไม่แปลกใจเลยทำไมเงียบ? เธอเดินตามเขาไปเงียบๆ มองดูเขาเลือกหนังเงียบๆ อดแปลกใจไม่ได้ที่เขาชวนเธอมาทั้งที่เธอก็ไม่ได้ทำอะไรเป็นประโยชน์แก่เขาเลย จนกาอาระเลือกหนังเสร็จ เขาเลือกมา 4-5 เรื่อง ซากุระก็แอบมองไปรอบๆร้านด้วยความสนใจตื่นเต้นด้วย มากับชายแปลกหน้า? มากับคนที่พึ่งรู้จักกัน?

‘’ เอาไรไหม? ‘’

‘’ ไม่ค่ะ ‘’

กาอาระถามเพื่อความแน่ใจก่อนจะเดินไปจ่ายตัง แน่นอนว่า บัตรเครดิตซากุระแอบมองด้วยความอิจฉา คนรวยนี่จะทำอะไรก็ดีไปหมดทุกอย่างเลย เธอคิดพรางเดินตามเขาออกมา

‘’ อ๊ะ! ช่วยถือนะคะ ‘’

‘’ เอ่อ..ไม่ต้อง!’’

‘’ เอ๋? คุณตามฉันมาให้ช่วยไม่ใช่เหรอ? ‘’

‘’ ไม่เอ่อ..แบบว่าไปกันต่อเถอะ’’

กาอาระเลี่ยงที่จะบอกอะไรบางอย่างกับเธอ เขาเดินลิ่วๆจนเธอเดินตามไม่ทัน จนในที่สุดเขาก็หันมามองเธอ หยุดเดินเพื่อคอยให้เธอเดินมาและไปพร้อมกัน ซากุระอดแปลกใจไม่ได้ว่าทำไมเขาทำแบบนี้

‘’ เอ่อ..’’ กาอาระหยุดเดิน

‘’ มีอะไรหรือเปล่าคะ? ‘’

‘’ จะไปไหนต่อไหม? แบบว่า ที่จริงฉันพาเธอมาเพื่อไม่ให้เครียดกับเรื่องเมื่อวาน’’

‘’ เอ๋? จะบอกว่าทำเพื่อฉัน? ‘’

‘’ ไม่ใช่!? ไม่ได้ทำเพื่อเธอ ‘’

‘’ แล้วมันยังไงกันคะ? ‘’

‘’ ก็นะ! มันว่างและครั้งแรกที่ฉันมากับ..ผะ..ผู้หญิงน่ะ เลยไม่รู้ว่า..จะต้องทำตัวยังไง’’

‘’………’’

‘’ ฉันไม่รู้ว่าจะพาเธอไปไหนก็เท่านั้น..’’

‘’ ..เดทงั้นเหรอ?!! ‘’

ซากุระหน้าแดงขึ้นมาทันทีจะบอกว่าเขาพาเธอมาเดทงั้นเหรอ? เธอกุมใจที่เต้นแรงๆ เธอน่ะไม่อยากเดทกับใครที่ไม่ใช่ซาสึเกะด้วยซ้ำ

‘’ คงงั้นเขาเรียกว่างั้นเหรอ? ‘’

‘’ กาอาระ..ล่ะก็’’

ซากุระคลายไหลที่เกร็งลงพรางอมยิ้มกับท่าทีของเขา นี่เขาก็ไร้เดียงสาจริงๆ ไม่รู้เลยว่ามันคือเดทเหมือนกัน ซากุระคิดพรางอมยิ้มให้เขาอยู่แบบนั้น กาอาระมองพรางหันหน้าหนี ทำไมต้องยิ้มแบบนั้นให้เขาด้วย….

‘’ ที่จริงกาอาระคะ? ฉันว่าเราไปหาอะไรทานกันก่อนเถอะค่ะ ‘’

‘’ อ่า เอ่อ เข้าใจแล้ว ‘’

ซากุระเลือกที่จะนำทางเขาไปแทนและเธอเองก็มีเรื่องจะปรึกษาเขาเรื่องงานที่ทำเหมือนกันถึงจะไม่ไว้ใจเท่าไหร่ แต่คนที่น่าไว้ใจที่สุดน่าจะเป็นกาอาระ….

 

 

อีกฟากของคนๆหนึ่ง

เขานอนคลุมโปงอยู่ในห้องของคนๆหนึ่งตั้งแต่เมื่อคืน เขาทำผู้หญิงร้องไห้ไปตั้งเยอะ ทำไมกับแค่คนๆเดียวทำให้เขาซึมไปเป็นวันแบบนี้กันนะ

‘’ โธ่! พอดี ไอ้บ้าเดอิดาระ ฉันจะนอนเตียงแล้ว แกไปนอนห้องแกสิ L’’

ซาโซริเปิดผ้าห่มด้วยความหงุดหงิด เผยให้เห้นร่างกายกำยำของเดอิดาระโผล่ออกมาให้เห็น เขาไม่ได้ใส่เสื้อนอน ต้งแต่เมื่อคืนเขาก็นอนกับซาโซริตลอด

‘’ ไปนอนห้องฉันสิ ‘’

‘’ นั่นแกต่างหาก ไม่นะ ห้องรกอีกแล้ว ให้ตายสิ! ซากุระด่าฉันอีกแน่เลย ‘’

‘’ ……. ‘’

‘’ ชิ! มัวแต่ซึมๆ สมน้ำน่าอยากไปเอาเงินฟาดหัวเขาเอง’’

‘’ ใครจะรู้ล่ะ!? ก็คิดว่าเธอจะชอบ ‘’

‘’ เมดซากุระไม่ใช่ผู้หญิงที่นายทำๆมาซักหน่อย ไปๆได้แล้ว ไปๆๆๆ จะนอน >O<’’

เดอิดาระทนเสียงของซาโซริไม่ไหว เขาลุกขึ้นนั่งด้วยท่าทีหงุดหงิด เงยหน้าไปมองตารางเวลาของซากุระที่ติดอยู่กับห้องของซาโซริ ก่อนจะหันมาถามซาโซริ

‘’ ตอนนี้เธออยู่ห้องกาอาระเหรอ? ‘’

‘’ ไม่อยู่หรอก ‘’

‘’ ไปไหนล่ะ? ‘’

‘’ ออกไปกับกาอาระตั้งแต่เช้า ก็ถึงเวลากับกาอาระนี่นะ คงพาไปไหนซักที่นี่ล่ะ!’’

‘’ จะบ้า!! เจ้ากาอาระมันนี่นะ’’

‘’ ใช่! แถมซากุระแต่งตัวซะสวยเชียว เดทกันมั้ง ‘’

‘’ หา??? ‘’

‘’ ไม่ต้องหา แกก็หาวิธีขอโทษเธอได้แล้ว ‘’

‘’ ทำไมฉันต้องไปขอโทษคนที่มารับใช้เราด้วยล่ะ ‘’

ซาโซริแอบส่งสายตาดุๆไปให้เดอิดาระ ไม่คิดว่าเขาจะรั้นและดื้อมากขนาดนี้ แต่ก็ทำเกินไปจริงๆนั่นล่ะ ใครๆก็ดูออก ว่าซากุระปฏิเสธพวกเรามากแค่ไหน ปกติเวลามีคนเห็นเราก็วิ่งเข้าหาแต่เธอเป็นคนเดียวที่ปฏิเสธเรา

‘’ งี่เง่า ไปห้องแกเลยไป ‘’

‘’ ชิ! ช่วยคิดก็ไม่ได้ ‘’

‘’ คิดอะไร? ‘’

‘’ ง้อเธอ ‘’

‘’ คิดเอง สมองมี เข้าใจนะ จะนอน!!’’

เมื่อโดนซาโซริตะคอกใสส่ เขาก็หน้างอทำหน้าเซ็งเป็ดเดินออกจากห้องไปทั้งที่ยังเปลื่อยท่อนบนอยู่อย่างงั้น อีก 1 ชั่วโมงที่ซากุระจะกลับมา แล้วพัก 1 ชั่วโมงครึ่งก่อนจะมาดูอิทาจิ และตอนบ่ายก็ ซาโซริ เขาอยู่ตอนใกล้จะนอนสินะ

‘’ งี่เง่า ใครจะง้อวะ! กับไอ้แค่เมดเท่านั้น ชิ ไม่ง้อหรอก’’

แล้วก็เดินเข้าห้องไป

 

 

มุมร้านอาหารหรูร้านหนึ่งบนโต๊ะมีแต่งของน่าอร่อยๆจนซากุระอดมองจ้องน้ำลายเยิ้มจนกาอาระเอือมแทน เธอกับเขาทานอาหารจนเสร็จ ก่อนจะลุกซากุระก็เริ่มพูดธุระกับเขา

‘’ ที่จริง คือว่าคือ .. ฉันปิดบังเรื่องทางบ้านว่ามาทำงานเมดน่ะค่ะ ‘’

‘’ ……’’

‘’ ช่วงนี้คนที่บ้านเริ่มสงสัยว่าทำไม ถึงไม่ยอมบอก ฉันว่าความลับต้องแตกน่ะค่ะ เลยไม่รู้ว่าจะทำยังไง ‘’

‘’ แล้วไม่บอกตรงๆ’’

‘’ ไม่ๆๆได้ค่ะ! ความลับระดับชาติ!? ใครจะพูดหล่ะคะว่า ฉันไปเป็นเมดเพราะโดนยัดเยียดข้อหาทำแหวนหายไปน่ะ T_T ‘’

‘’ อืม ‘’

‘’ ฉันจะบอกทางบ้านว่าไงดี ‘’

‘’ เด็กเสิร์ฟ - - ‘’

‘’เอ๋? แค่เรื่องแค่นี้ก็ต้อง ปิดบัง? ‘’

‘’ พอดีทางบ้านเรามีหุ้นส่วนอยู่ในผับแห่งหนึ่งน่ะนะ..บอกไปว่าเธอเป็นเด็กเสิร์ฟ..’’

‘’ เขา..ไม่สิทางบ้านก็ยิ่งห้ามไม่ให้ทำสิคะ T^T ‘’

‘’ ก็บอกว่า ทำงานอยู่หลังร้านแค่นั้น - - เธอนี่คิดมากชะมัด!’’

‘’ เอ่อ..ถ้าเขาจะมาดูฉันทำงานล่ะคะ’’

‘’ เดี่ยวฉันจะฝากให้..บอกว่าเป็นชั่วคราว พวกนั้นฟังฉันอยู่แล้วหรอก ถึงจะไม่เคยไปก็ตาม’’

ซากุระฟังกาอาระเงียบๆจำได้ว่าแถวๆบ้านที่อยู่ตอนนี้มีผับใหญ่อยู่แห่งหนึ่ง แต่ว่าถ้าเธอบอกซาสึเกะล่ะก็ตายกับตายเลยมั้งเนี่ย! ถึงจะบอกว่าแค่เป็นเด็กเสิร์ฟ เอ๊ะ? หลังร้านกับเด็กเสิร์ฟ งั้นเหรอ?

‘’ คือว่า กาอาระคะ เด็กเสิร์ฟเขาไม่ทำงานหลังร้านกันหรอกนะคะ ‘’

‘’ ……….’’

‘’ ……..?’’

‘’เรื่องมากจริง! บอกไปว่าทำงานที่บริษัท Akatsuki! ‘’

‘’ =[]= เอ๊ะ! บริษัทนี้มัน ‘’

‘’ บริษัทพ่อเพนมัน และพ่อแม่พวกฉันก็อยู่ในนั้น แถวๆที่เราอยู่มีบริษัทนี่ตั้งอยู่ แค่นั้น! ยังไงก็คงไม่เข้าไปดูได้หรอก ถ้าไม่ใช่คนใน ‘’

‘’…………’’

ซากุระตาลุกวาวด้วยความปลื้มปิติ กาอาระหันหน้าหนีเพราะทนมองสายตาและท่าทางที่เธอส่งมาไม่ไหว?

‘’ ขอบคุณค่ะๆๆๆ ขอบคุณมาก แล้วถ้าเขาขอดูบัตรพนักงานล่ะคะ? ‘’

‘’ เรื่องมากจริง บอกไปว่า เป็นแค่พนักงานชั่วคราวเท่านั้น! ‘’

‘’ ว้าว สุดยอดเลยค่ะ คุณกาอาระ > < ‘’

‘’ …..’’

 จากนั้นไม่นานพวกเขาทั้งคู่ก็พากันเดินไปซื้อของต่อ กาอาระซื้อชุดราคาแพงให้ซากุระใส่ทั้งที่เธอไม่ได้อยากได้แต่เขาก็ซื้อให้บอกว่า เงินเหลือ

‘’ ซื้อมาจนได้ T^T ทำไมมันแพงแบบนี้นะ ‘’

‘’ ………. ‘’

‘’ คุณกาอาระไม่ซื้ออะไรจะดีเหรอคะ? ‘’

‘’ ไม่ ‘’

‘’ ไม่ได้นะคะ ฉันเหมือนติดหนี้มากขึ้น! คุณน่ะควรจะซื้ออะไรให้ตัวเองด้วย งั้น..’’

ซากุระหยุดนิ่งคิดอยู่ชั่วหนึ่งก่อนจะดึงแขนของเขาแล้วพาเข้าไปที่ร้านเสื้อผ้าผู้ชาย กาอาระได้แต่งงๆรู้สึกตัวอีกทีเขาก็โดนพวกพนักงานพาเข้าไปลองชุดซะแล้ว

‘’ สุดยอดค่ะ!! ใส่ตัวนี้แล้วขึ้นมากเลย!! ‘’

‘’ ทำไม…’’

‘’ เอ.. สีนี้ไม่เหมาะ เอาสีนี้ไปลองอีกตัวนะคะ ‘’

‘’ฉันต้องตามน้ำเธอไปด้วยนะ ‘’

‘’ เร็วๆสิคะ ‘’

‘’ เฮ้อ ‘’

ท้ายที่สุดก่อนจะกลับบ้าน เขาและเธอก็มีของหอบเต็มไปหมด แต่กาอาระจ่ายคนเดียว เพราะเงินเหลือใช้เยอะไปหน่อย พวกเขาตอนนี้ได้ขึ้นไปนั่งอยู่บนรถเพื่อพักเหนื่อยจากการเดินและการลองชุดของพวกเขา

‘’ ขอโทษนะคะ ที่ฉันทำอะไรเอาแต่ใจไปหน่อย ‘’

‘’ ……….’’

‘’ ลากคุณทำนู่นทำนี่ เอาแต่ใจมากๆเลยสินะคะ ‘’

‘’ ไม่หรอก ‘’

แวบหนึ่งที่กาอาระหันไปมองหน้าเธอแล้วเกิดอาการใจเต้นขึ้นมา ท่าทีของเธอที่กำลังสำนึกผิดนั้น มันน่ารักมากก้มหน้าหงุดทำแก้มป่องหน่อยๆด้วยความรู้สึกผิด

เหมือนถูกมนต์สะกด เหมือนโดนของ เขาก้มหน้าลงไปในระยะประชิดจนรู้สึกถึงลมหายใจข้างๆแก้มของซากุระ

‘’ กา….!!’’

‘’……..’’

สายตาของเขาจับจ้องมาที่ดวงตาแสนจะใสซื่อของเธอ ซากุระทำเพียงกำมือแน่น รู้ทั้งรู้ว่าเขาจะทำอะไรแต่เธอก็ไม่สามารถหยุดเขาได้เลย ไม่เหมือนถึงจะหล่อ แต่กับซาสึเกะ เขาไม่เหมือนเธอไม่สามารถทำอะไรได้เลยจริงๆ

สายตาประสานกัน  กาอาระดันตัวเข้ามาติดเธอ แผงอกของเขาตอนนี้แนบแน่นกับเธอไปแล้ว มือทั้งสองของซากุระสั่นเทา ยกขึ้นเพื่อดันแผงอกนั้น แต่มันก็สายไปแล้วเมื่อไม่กี่เซนริทฝีปากก็จะโดนกันแล้ว

ตรู๊ดดด!! ตรู๊ดดดด

‘’ !!? ‘’

ทั้งคู่ที่กำลังตกอยู่ในห้วงแห่งตันหาสะดุ้งพร้อมๆกัน ต่างคนต่างลุกลนไปตามๆกัน ซากุระเปิดกระเป๋าแล้วหยิบโทรศัพท์ออกมารับทั้งที่ไม่ได้มองแม้แต่น้อย

[ คิดว่ามันกี่โมงกี่ยามแล้วฮะ!! ]

‘’ คะ..คุณอิทาจิ!! ‘’

[ มันถึงเวลาของฉันแล้วนะ เธอคิดจะไปอยู่กับมันนานแค่ไหนฮะ!]

‘’ ขะ..ขอโทษค่ะ กำลังกลับ..อ๊ะ!!’’

กาอาระมองเหตุการณ์นั้นก็พอเดาได้ เขาจึงกระชากโทรศัพท์จากเธอมาคุย

‘’ รถติด รอหน่อย ‘’

[ ชิ! แกมัวไปเถลไถลที่ไหนกันแน่ฮะ!! ฉันบอกแกแล้วนะ ]

‘’ หงุดหงิดไปก็เท่านั้น ตอนนี้รถติดอยู่ ‘’

ติ๊ด! อิทาจิตัดสายเขาทิ้ง กาอาระยื่นกลับไปให้เธอ ซึ่งเธอก้รับมาอย่างอายๆ เหตุการณ์เมื่อกี้นี้ถ้าไม่มีอิทาจิโทรมาล่ะก็ อาจจะแวะเข้าโรงแรมก่อนกลับก็เป็นได้!!

‘’ กลับกันเถอะ ‘’

‘’ ค่ะ…..’’

ท้ายที่สุดก็ไม่ได้คุยอะไรกันเลยตั้งแต่ออกรถ ซากุระเดินลงจากรถมาเงียบๆ กาอาระก็เดินตามมาติดๆ เพราะห้องอยู่ใกล้กันเขาเลยต้องเดินมาด้วยกัน ตอนนั้นเองที่เดอิดาระเดินหาวมาเมื่อเจอ พวกซากุระก็ชะงักด้วยความตกใจ

‘’ ……….. ‘’

‘’ !!? ‘’

‘’……’’

ไม่มีใครพูดอะไร เดอิดาระยืนมองซากุระอย่างตกใจ เสื้อผ้าที่ดูต่างจากปกติ และหน้าเธอที่แดงแจ๋ไม่ทราบสาเหตุ เธอเองก็ตกใจที่เจอเดอิดาระเหมือนกัน

‘’ เอ่อ ไปไหนมากันเหรอ? ‘’

 เดอิดาระเปิดสนทนาด้วยการยืนเกาหัวแก้เขิน เขาเองก็ไม่เข้าใจตัวเองเลยว่าทำไมเขาต้องทำแบบนี้

‘’ ไปเดท ‘’

‘’ !!? ‘’

‘’ คะ..คุณกาอาระคะ?’’

‘’ ก็จริงนี่ เธอบอกว่าเรียกแบบนี้เองนี่ ‘’

‘’ เอ๋? คุณกาอาระล่ะก็นะ…’’

‘’ เวลาของอิทาจิแล้วนี่..ฉันว่าเธอรีบไปเปลี่ยนชุดแล้วไปหามันดีกว่านะ ถ้ามันโกรธจะไม่ดี แล้วถ้า.. ดูว่าจะมีอะไรเกิดขึ้นล่ะก็ รีบวิ่งมาหาฉันแล้วกัน’’

กาอาระเอื้อมมือไปลูบปรอยผมของซากุระ เธอได้แต่ยืนหน้าแดงก่ำ เดอิดาระตกตะลึงในเวลาเดียวกัน น้องเล็กที่ไม่ค่อยพูด ไม่สิ! ไมพูดเลย ตอนนี้กำลังพูดเป็นคำๆต่อหน้าเขา ทั้งคู่เดินผ่านหหน้าเขาไปในทันที

‘’ ชิ! คิดบ้าอะไรของมันวะ’’

เดอิดาระสบถออกมาอย่างหงุดหงิดเมื่อเห็นท่ทีของกาอาระก่อนจะเดินหายไปและรอรับชะตากรรมที่ต้องเผชิญหน้ากับซากุระตอนค่ำๆ ส่วนซากุระตอนนี้ก็ต้องไปเจออารมณ์โทสะของอิทาจิไม่รู้ว่าเธอจะเจอเขาในรูปแบบไหนบ้าง

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 16 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

310 ความคิดเห็น

  1. #306 Namikuchi (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 29 กันยายน 2562 / 20:13

    กาอาระคู๊งงงง
    #306
    0
  2. #291 ไอซ์จ้า ไอซ์จร้า (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2558 / 15:22
    กาอาระสู้ๆ! กาอาระสู้ๆ!! (เกะเริ่มจะไม่มีที่ยื่นในหัวใจของซากุซะแล้ว)
    #291
    0
  3. #267 M'm (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 มกราคม 2558 / 22:32
    อร๊ายยยย กาอาระน่าร๊ากกกกมากเลย >///
    #267
    0
  4. #137 + De la felicided Soul + (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 มีนาคม 2557 / 22:30
    เเอบสงสารเกะ เเต่กาก๊าก็น่ารัก#เอ๊ะยังไง...
    #137
    0
  5. #116 ~ITaSari~ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 มีนาคม 2557 / 11:11
    เฮ้อ  เป็นซากุระนี่เหนื่อยจริงๆเลยนะเนี่ย
    อัพต่อน้าา
    #116
    0
  6. #114 i love sasusaku (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 3 มีนาคม 2557 / 16:01
    สงสาน เกะ จังT.T
    #114
    0
  7. #113 อิจจี้จัง (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 2 มีนาคม 2557 / 20:58
    คู่กาก้าสุ๊ดหยอดดดด แต่เชียร์อิจจี้สุดใจขาดดิ้น -..-//โดนfc กาก้าตบข้อหาไม่ช่วยเชียร์
    จะว่าไปก็อยากเห็นท่อนล่าง เอ้ย!!! ท่อนบนของเดเด้จังเบย~  เหอ เหอ
    // อาการหื่นกำเริบ  อาห์~~~~~
    ตอนหน้าอิจจี้อารมณ์โทสะจะเป็นอย่างไรน้าาาา จะ s ใส่ซากุป่าวหว่า กรี๊สๆๆๆๆ



    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 4 มีนาคม 2557 / 12:01
    #113
    0
  8. #112 อิจจี้จัง (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 2 มีนาคม 2557 / 20:45
    คู่กาก้าสุ๊ดหยอดดดด แต่เชียร์อิจจี้สุดใจขาดดิ้น -..-//โดนfc กาก้าตบข้อหาไม่ช่วยเชียร์
    จะว่าไปก็อยากเห็นท่อนล่าง เอ้ย!!! ท่อนบนของเดเด้จังเบย~  เหอ เหอ
    // อาการหื่นกำเริบ  อาห์~~~~~
    ตอนหน้าอิจจี้อารมณ์โทสะจะเป็นอย่างไรน้าาาา จะ s ใส่ซากุป่าวหว่า กรี๊สๆๆๆๆ



    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 4 มีนาคม 2557 / 12:00
    #112
    0
  9. #111 R_rainnie (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 1 มีนาคม 2557 / 23:12
    เดอิกะซาโซ ยิ่งกว่าแฝดอีกอ่ะหรือเรียกว่าพ่อลูกดีล่ะ เวลาเดอิมีปัญหาก็มาคลุกอยู่กับซาโซ
    เถียงกันยังน่ารักอ่ะ เดอิเหมือนเด็กๆเลย ซาโซเหมือนพี่คอยช่วยน้องว่างั้น จิ้นคู่นี้อ่า55
    กาอาระนายน่ารักอ่ะ!!! นิ่ง สุขุม เงียบ เยือกเย็น และอ่อนโยน มันใช่อ่ะ!!
    เค้าเทหน้าตัก เชียร์กาก้าหมดตัวและหัวใจเลย ดูจะเป็นห่วงหนูกุ ซะเหลือเกิน
    ถ้ามีอะไรเกิดขึ้นให้รีบวิ่งมาหา งี้อ่ะ!! ...... ฟิคต่อไปขอกาก้าเถอะนะ55
    #111
    0
  10. #109 Sanook : ) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 1 มีนาคม 2557 / 19:39
    ><'' กาอาระน่ารัก -3-
    สนุกมากเลยค่ะ อัพต่อไวๆนะค่ะ :)
    #109
    0
  11. #108 ✿.。Aom love niyay.。 ✿ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 1 มีนาคม 2557 / 16:19
    อย่านอกใจอิทาจินะหนูซากุจังง
    #108
    0
  12. #107 크리스 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 1 มีนาคม 2557 / 14:15
    กาอาระน่ารักอ่าาา  ><
    #107
    0
  13. #106 ned1991 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 1 มีนาคม 2557 / 14:07
    แต่เจ๊ก็แอบน้อยใจแทนซาสึเกะนะ( . . ) ซากุระมีอะไรก็เปิดอก(หืม?)คุยกันดีกว่านะตัว

    #106
    0
  14. #105 ned1991 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 1 มีนาคม 2557 / 14:06
    เปลี่ยนใจไปจิ้นกาอาระแทนดีไหมเนี่ย>w< นายช่างน่ารักฝุดๆๆ
    #105
    0
  15. #104 Zeero Cacoki (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 1 มีนาคม 2557 / 12:06
    กริ๊ดดดดดดดด กาอาระกับหนูกุ ชอบอะ ชอบที่สุดเลย
    กาอาระคุงรุกแรงๆนะลูก เอาใจช่วยเต็มที่
    #104
    0
  16. #103 Ploy.Ling (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 1 มีนาคม 2557 / 10:38
    กาก้าน่ารักอ้าาาา แอบหวานเบาๆ
    #103
    0