[Fic Naruto] Damn! แฟนของผมไม่มีทาง เป็น maid! หรอก

ตอนที่ 22 : Chapter 20 : บุกบ้าน!!

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 579
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 13 ครั้ง
    22 ก.พ. 58

        ก่อนอื่นเขาโทษจริงๆนะคะที่หายไปนานแสนนาน ตอนนี้ได้เวลากลับมาแต่งต่อเเล้วค่ะ
หลายคนอาจจะไม่พอใจ หรือ เลิกติดตามเเล้ว  ต้องขอโทษจริงๆค่ะ หลายเดือนที่ผ่านมา ส้มเรียนหนักค่ะ มีโปรเจคจบอีก (คนที่เรียนสายอาชีพจะรู้) หนักจริงๆค่ะ ตอนนี้ก็จบไปได้เรียบร้อย ตอนนี้ก็ได้โควต้าเรียนต่อเเล้ว ><  หัวเลยโล่งกลับมาแต่งต่อเเล้วนะคะ หวังว่าทุกคนจะเข้าใจ  ส้มจะพยายามแต่งให้จบนะคะ
ไม่ทิ้งแน่นอนค่ะ :) 

 



Chapter 20 : บุกบ้าน!! 

                 และเขาก็ไม่ลงมา..ซาสึเกะไม่ยอมลงมาจากห้องมากินข้าวเย็นด้วยกัน เธอเองก็ไม่กล้าขึ้นไปตามเขาด้วย สุดท้ายเธอก็กินข้าวคนเดียว อากาศแบบนี้เขากำลังทำอะไรอยู่นะ.. ไม่น่าหาเรื่องเลยด้วยซ้ำ

            ‘’ คุณซากุระคะ? รับของหวานเพิ่มมั้ยคะ? ‘’

            ‘’ ไม่เป็นอะไรค่ะ แล้วซาสึเกะเขาลงมามั้ยคะ? ‘’

            ‘’ ไม่ลงค่ะ ไปตามยังไงก็ไม่เปิดประตู ‘’ ซากุระคอตกหลังจากได้ยินคำพูดของแม่บ้านคนหนึ่งที่ไปตามซาสึเกะให้ ไม่รู้ว่าเพราะโกรธเธออยู่หรือเพราะจำเรื่องที่ไม่อยากจำขึ้นมาก็ไม่รู้สินะ

            ‘’ หนาวชะมัดเลย…’’ เธอกอดตัวเองอยู่ตรงโต๊ะอาหาร พรางคิดถึงเรื่องที่เกิดขึ้นต่างๆนาๆ เป็นเราโดนเล่าเรื่องแบบนั้นเราก็โกรธนะ.. แต่ยังไงก็อยากรู้อยู่ดีนี่.. เราเป็นแฟนเขาแล้วเราก็อยากจะรู้ทุกเรื่อง ทีเขายังรู้เรื่องของเราเลย..แต่เราก็มีเรื่องที่ปิดบังเขานี่นา เฮ้อ ทำใจยากจังเลยนะ..

            สุดท้ายเธอก็ต้องมานั่งห่มผ้าอยู่หน้าเตาผิง เอนหัวลงกับโซฟาใหญ่ๆ แม่บ้านได้เอาผ้าห่มมาให้เธอ ที่จริงมีห้องอีกเยอะแต่เธอติดใจตรงนี้เลยขอนอนตรงนี้ซะเลย ในเมื่อไม่กล้าไปหาซาสึเกะ

            ‘’ ซากุระ! ซากุระ! ‘’

            ‘’ ……….? ‘’ ตาเธอจะปิดอยู่ล่ะ จู่ๆก็ได้ยินเสียงซาสึเกะเรียก บ้าสิ้นดี ฝันไปหรือเปล่านะ..ไม่ใช่ล่ะ นั่นเขา..เขาที่มองเธออยู่ตรงหน้าทำหน้าตาร้อนรนอะไรบางอย่าง

            ‘’ ขอโทษ..ขอโทษที่ต้องให้มาอยู่ในสภาพนี้..ขอโทษ’’

ซาสึเกะนั่งลงข้างๆตัวเธอก่อนจะก้มลงไปกอดร่างเธอแน่น..เขามัวแต่คิดมาก..ไม่อยากให้เธอรู้เรื่องแบบนี้..เรื่องที่มันแย่ๆของเขา.. แล้วนี่เขาทำอะไรลงไป ปล่อยให้เธอมานอนในที่แบบนี้มันจะอุ่นอะไร?

            ‘’ ขอโทษ..ฉันต่างหากที่ไม่ควรเข้าไปยุ่ง ‘’ ซากุระลืมตาขึ้นมานิดหน่อย

            ‘’ ไม่หรอก..เธอไม่ผิด..ฉันไม่อยากปิดบังอะไรเธอหรอกนะ แต่ว่าเรื่องนี้มันเลวร้ายเกินกว่าจะทนไหว ‘’

            ‘’ ก็ไม่ต่างกันหรอก..ฉันเองก็มีเรื่องที่เจ็บปวด เวลาเจ็บเราก็ต้องระบายกับใครสักคนนะ ซาสึเกะ ฉันไม่รู้ว่านายจะเจออะไรมาบ้าง แต่เราคบกัน รักกัน แบ่งปันความเจ็บปวดด้วยกันมันไม่ดีขนาดนั้นเลยเหรอ?..’’ มือของเธอที่เอื้อมออกมากุมหน้าเขาไว้ มันทำให้เขาใจสั่น..ซาสึเกะกอดซากุระแน่นเหมือนไม่เคยเป็นมาก่อน เพราะแบบนี้เขาถึงรักเธอ..แม้ว่าเขาจะเจอเรื่องสาหัตแค่ไหนแค่มีเธออยู่ใกล้ๆมันทำให้เขามีความสุขกว่าใครไหนๆแล้ว

            ‘’ ขอโทษซากุระ..จากนี้..ฉันรักเธอนะ.. ขอบคุณจริงๆ ช่วยอยู่กับฉันไปตลอดนะ ‘’

            ‘’ อื้อ..รักเหมือนกัน ‘’ เขาเงยหน้าขึ้นมาเมื่อเห็นว่าเธอหลับไปก็เผลอยิ้มออกมาอย่างมีความสุขมือทั้งสองค่อยๆช้อนตัวขึ้นมาแล้วพาเดินขึ้นห้องไป เขาค่อยๆวางร่างเธออย่างเบามือหยิบผ้าห่มมาห่มให้

            ‘’ ขอบคุณนะซากุระ ‘’ ริมฝีปากแระทับจูบลงไปที่หน้าผากอย่างเบาๆ อีกไม่นานฉันจะขอเธอแต่งงาน รอก่อนนะ ฉันจะใช้เงินที่ฉันมี ไม่มีวันแตะเงินตาแก่นั่นแน่ๆ

 

            เช้าแสนสดใส เธอลืมตาตื่นขึ้นมาก็เห็นคนที่รักนอนอยู่ข้างกาย คิดแล้วไม่อยากกลับไปหาคุณชายและแฮะ..อยากอยู่กับซาสึเกะแบบนี้ตลอดๆๆๆ

            ‘’ จ้องกันแบบนั้นลักหลับเลยสิ J ‘’

            ‘’ คนบ้า!!/////// ‘’ เมื่อรู้ว่าเขาตื่นแล้วเธอก็หันหน้าหนีออกไป ลุกเดินไปเปิดหน้าต่างด้านนอกนั้นมีเพียงหิมะที่ยังคงเหลืออยู่

            ‘’ สวยจังว้าย! ‘’ ระหว่างที่ดูหิมะอยู่นั้น ซาสึเกะก็อาศัยจังหวะนั้นเข้าไปกอดเธอจากด้านหลังไว้แน่น ริมฝีปากหอมตรงต้นคอหลายต่อหลายทีจนเธอน่าแดงไปหมด

            ‘’ ไหนๆก็ไหนๆแล้ว เริ่มกันเถอะ ที่รัก…..’’

            ‘’ มะ..ไม่นะ ซาสึเกะเดี๋ยวสิ!! >< ‘’

            ‘’ รักเธอนะ ‘’ จังหวะนั้นเขาปิดปากเธอไว้ด้วยริมฝีปากเดียว ก่อนจะพาไปนอนบนเตียงซึ่งเธอขัดขืนอยู่บ้าง..แต่สุดท้ายก็ยอมเขาในที่สุด.. เช้านี้เธอและเขาเป็นเช้าที่แสนจะมีความสุขที่สุดเลยก็ว่าได้….

 

            ‘’ โถ่! ก็บอกว่าหิมะมันเต็มไปหมดเลยค่ะ เอารถออกก็ไม่ได้ มันเต็มไปหมด ไม่รุ้ว่าวันนี้จะมีพายุหิมะอีกมั้ย! ทำให้กลับไม่ได้ ‘’

ระหว่างอยู่ในห้องโถงนั้น หลังจากกินข้าวเสร็จพวกเขาก็มานั่งคุยกันที่นี่ ซาสึเกะตอนนี้เขากำลังแอบฟังเธอคุยโทรศัพท์กับคนที่ทำงานอยู่ข้างๆตัว ก็ไม่ได้อยากแอบฟังหรอกแค่ได้ยินไปเอง

            ‘’ จะเอาเฮริคอปเตอร์มารับ! โอ้ย ไม่เกินไปหน่อยเหรอคะ? คุณเดอาระ! L ไม่ต้องเวอร์ขนาดนั้นหรอกค่ะ ‘’

ชิ ไอ้พวกคนรวยเอ้ย!... ซาสึเกะบ่นในใจ

            ‘’ รู้แล้วค่ะ กลับไปจะทำงานส่วนที่เหลือให้ ไม่ต้องเอามานะคะ คงอีก 1 วัน ขอดูสถานการณ์ไปก่อนแล้วจะติดต่อไปใหม่ค่ะ! แค่นี้ค่ะ ขอบคุณค่ะ! = = ‘’

            ซากุระวางสายไปด้วยความเหนื่อย คุณชายทั้งหลายนี่เอาแต่ใจชะมัด ถึงจะไม่มีเธอดูแลก็อยู่กันได้นี่นา งี่เง่ามาก

            ‘’ ซากุระ..เธอจะทำยังไงกับที่เปล่า ตรงบ้านเธอ ‘’ จู่ๆซาสึเกะก็ถามขึ้นมา เธอมีที่เปล่าอยู่หลายไร่..ตั้งแต่ตอนนั้นบ้านที่เคยมีถูกไฟไหม้จนเหลือที่เปล่า

            ‘’ ไม่รู้สิ ตั้งใจว่าจะขาย..แต่ว่า อนาคตมาสร้างบ้านที่นี่เป็นบ้านพักต่างอากาศได้น่ะนะ’’

            ‘’ เอาสิ ไว้ฉันจะช่วยเธอเอง เป็นบ้านของพวกเราไง ‘’

            ‘’ อื้อ ขอบใจนะ//////’’ ซากุระยิ้มแก้มปริออกมาด้วยความดีใจ ใบหน้าทั้งสองต่างเลื่อนเข้าหากัน ริมฝีปากทั้งสองเริ่มจะชิดใกล้กันในที่สุด….

แต่ว่า

จู่ๆ ข้าวของรอบข้างสะเทือนเล็กน้อยกับเสียงดังอะไรบางอย่างออกมาข้างนอก เมื่อซากุระเงยหน้าไปมองสิ่งที่ทำให้เป็นแบบนี้ก็ถึงกับหน้าเหวอหน้าเสียถึงที่สุด!!

‘’ ซากุระ!! เมื่อกี้ที่คุยกันโกหกน่ะ มารับแล้วนะ >O< ‘’

เดอิดาระที่ห้อยโหนมากับบันไดบนเฮลิคอปเตอร์พร้อมโทรโข่งที่อยู่ในมือ มองผ่านไปข้างในก็เห็นพวกคุณชายที่เหลือนั่งมองลงมา เพนกับซาโซริยิ้มและโบกมือให้เธออย่างเป็นมิตร เธอก้มหน้าเล็กน้อย ปากเม้มนิดๆ หน้าแดงหน่อยๆ ก่อนจะรีบปิดหน้าต่างหนีแล้ววิ่งขึ้นห้องไปทันที!!!!

 

 

‘’ โหดร้าย T^T ‘’

‘’ นี่เธอคิดว่าเธอเป็นเจ้าหญิงหรือไงฮะ บังอาจมาโกรธพวกฉันเนี่ย! ‘’

            ตอนนี้ทั้งหมดอยู่ในห้องรับรองแขกของซาสึเกะหมดแล้ว หลังจากเกิดเรื่องวุ่นวายมากมาย เฮลิคอปเตอร์ได้จอดลงที่ลานกว้างของบ้านซาสึเกะ และตอนนี้ทางเดอิดาระงอแงใส่เธอเรื่องที่เธอปิดหน้าต่างระเบียงใส่กับอิทาจิที่บ่นพรางหน้าบึ้ง เขาก็แค่มารับเธอเฉยๆไม่ได้มีเจตนาอื่นอะไรเลย

‘’ เอาน่าๆ ขอโทษนะ ซากุระ ไอ้พวกนี้มันไม่ฟังฉันน่ะ มันบอกจะมาให้ได้ ^^;’’ เพนกล่าว

‘’ ว่าแต่แกรู้ได้ไงว่าฉันอยู่ที่นี่ L ‘’ ซาสึเกะพูดขึ้นมาอย่างอารมณ์เสียเล็กน้อย บางทีเขาก็ไม่เข้าใจว่าทำไมพวกนี้ถึงติดแจแฟนเขาขนาดนี้

‘’ อ๋อ ให้คนถามทางให้น่ะ ว่าบ้านซากุระอยู่ทางไหนแต่คนเขาบอกว่าบ้านเธอ….โดนไฟไหม้ไปนานแล้ว แต่ไม่นานเห็นเธอเดินไปกับซาสึเกะ..คนที่นี่เขารู้จักพวกนายอยู่น่ะเลยบอกทางให้ว่าน่าจะมาอยู่บ้านนาย..^^’’

‘’ ชิ จุ้นไม่เข้าเรื่อง! ‘’

ระหว่างที่เพนกับซาสึเกะกำลังพูดคุยกันอยู่.. กาอาระเดินเข้ามาหาซากุระและนั่งข้างๆ พร้อมจ้องที่หน้าของเธออย่างไม่วางตา ตรงข้ามกับเธอที่หน้าแดงเล็กน้อย

‘’ ดูเธอไม่สดชื่นเท่าไหร่นะ เป็นอะไรเหรอ? ‘’

‘’….รู้..ได้ยังไงเหรอคะ? ‘’ เธออึ้งเล็กน้อย ทำไมกาอาระถึงจับผิดเธอได้ตลอดกันนะ

‘’ แววตาน่ะ เธอเป็นพวกที่ชอบแสดงผ่านแววตา’’

‘’ เอ่อ..ไม่มีไม่มีอะไรค่ะ J ‘’

‘’ นี่แก..เลิกจับผิดแฟนคนอื่นเขาซักทีสิ … ‘’ ซาสึเกะหันมาพูดกับกาอาระที่ยังคงนั่งอยู่ข้างๆซากุระ เขาพึ่งสังเกตเห็นและแอบได้ยินที่กาอาระถามเธอ

‘’………’’

‘’ เอาน่าๆ พวกเราก็มากวนจริงๆล่ะ ขอโทษนะ ซาสึเกะ พวกเราแค่เป็นห่วงเธอเท่านั้นว่าจะมารับกลับแต่ตอนนี้หิมะตกหนักกว่าเดิมแล้วล่ะ….’’ ซาโซริขัดขึ้นมา

‘’แล้ว……’’

‘’ ก็นะอ่า คือว่า ขอรบกวนด้วยนะ คงต้องค้างจนกว่าหิมะจะหยุดสนิทแล้วเฮลิคอปเตอร์จะขับไปได้น่ะ พอดีเราเอาเครื่องบินมาแต่จอดไว้ตรงสนามบินนอกเมืองกัน แล้วให้คนเอาเฮลิคอป….’’

‘’พอๆ ฉันไม่อยากฟังคนอวดรวย จะค้างก็ค้างไป ไม่ว่าอะไรหรอก! มันช่วยไม่ได้นิ! ถึงจะน่ารำคานก็เหอะนะ ‘’  ซาสึเกะบอกอย่างรำคานก่อนจะลุกขึ้น

‘’ ได้เหรอ ซาสึเกะ ให้พวกเขาอยู่จริงๆเหรอ? ‘’ ซากุระแหงนหน้ามอง

‘’ อืม.. เพราะฉันปฎิเสธแค่ไหนเธอก็ต้องขอร้องฉันอยู่แล้วใช่มั้ยล่ะ…’’

‘’ ขอบคุณนะ ‘’

‘’ ไม่เป็นไรหรอก เอาล่ะ! ไปกินของหวานกันเถอะ ฉันให้คนเตรียมของหวานให้ เธอชอบกินไม่ใช่เหรอ? J ลุ้นเอาล่ะกัน เอ้อ แล้วก็นะคุณชายทั้งหลายห้องอาหารจะมีคนนำไปให้นะ พวกฉันขอตัวล่ะ J ‘’

            ‘’………….’’

ทั้งหมดตกอยู่ในความเงียบเมื่อซาสึเกะพาตัวซากุระไปอีกทางและก็มีแม่บ้านมานำทางให้พวกเขาไปห้องอาหาร ตอนนี้คนที่เริ่มหงุดหงิดที่สุดก็มี อิทาจิ ตาด้วยเดอาระ ส่วนคนที่จะดูสนุกที่สุดคือ เพนเขาทำหน้ายิ้มตลอดมาตั้งนานแล้วตั้งแต่คุยกับซาสึเกะไม่รู้ว่าตัวเองมีแผนอะไรกันแน่….

            ‘’ ว่าแต่หมอนี่มีบ้านใหญ่ขนาดนี้ทำไมถึงทำงานบริษัทแบบนั้นด้วยนะ ‘’ ระหว่างทางซาโซริหลุดปากพูดออกมาพรางมองไปรอบๆ แม่บ้านที่นำอยู่ก็หันมามองหน่อยๆ

            ‘’ นั่นสิ คุณแม่บ้านครับ ผมขอถามหน่อยได้มั้ยครับ บ้านนี้มีใครอยู่บ้างเหรอ? ‘’ เพนก็แอบสงสัยเหือนกันเลยถาม แม่บ้านสะดุ้งหน่อยๆก่อนจะหันมาพูด

            ‘’ เอ่อ คุณหนูเขาสั่งไว้น่ะค่ะ ว่าถ้าพวกคุณถามอะไรก็อย่าพูดอะไรให้มาก..’’

            ‘’ โห แสดงว่าอยู่มานานสินะครับ ถึงจงรักภักดีต่อเจ้านายแบบนี้ งั้นพวกผมไม่ถามแล้วครับ จะเป็นการทำให้คุณลำบากใจเปล่าๆ J ‘’

          เมื่อการสนทนาจบลงพวกเขาก็ได้มานั่งรับประทานอาหารกันจนเรียบร้อย ก่อนจะไปนั่งเล่นอยู่ที่ห้องนั่งเล่นโดยมีแม่บ้านพ่อบ้านนำทางอยู่ตลอดเวลา อีกอย่างพวกเขาโดนสั่งไม่ให้ไปเพ่นพ่านไหนโดยซาสึเกะ จนกว่าเขาจะเลือกห้องให้พวกเขาได้

            ‘’ ไอ้บ้านั่น ได้ทีเอาใหญ่เลยนะ! ‘’ อิทาจิเริ่มมีน้ำโห

            ‘’ หน้าต่อยซักที ชิ L ‘’ เดอาระเสริม

            ‘’ เอาน่าๆ ดีนะที่บอกให้พวกนายเตรียมชุดมากันน่ะ ว่าแล้วต้องมีเหตุการณ์แบบนี้เกิดขึ้นอ้าว ซากุระจัง ^^ ‘’ ซาโซริที่บรรยายแก่พวกพี่ๆน้องๆเขาก็หันไปเห็นซากุระเดินมาทางพวกเขาพอดี

            ‘’ ขอโทษนะคะ ที่ให้ลำบากแบบนี้ ขอโทษจริงๆค่ะ ‘’

            ‘’ รู้ก็ดีแล้ว กลับไปไม่เหลือแน่! ชิ ‘’

            ‘’ อิทาจิ!... เรามากวนเขาจริงๆนั่นแหล่ะ เพราะความเอาแต่ใจของพวกนายนั่นแหล่ะนะ ว่าแต่ซากุระมาก็ดีแล้ว เรามีเรื่องจะถามล่ะ ‘’

ซากุระทำหน้าสงสัยต่อคำพูดเพน

            ‘’ บ้านนี้ของหมอนั่นเหรอ? ‘’

            ‘’ อ่อใช่ค่ะ บ้านพ่อ..แต่เขาก็ไม่อยากมาเท่าไหร่ค่ะ ฉันรู้แค่นี้แหล่ะค่ะ ^^;;’’

            ‘’ อยู่แค่พวกแม่บ้านรึ แล้วพ่อแม่หมอนั่นล่ะ ‘’

            ‘’ แม่เสียไปแล้ว แต่พ่อฉัน..ก็ไม่รู้ค่ะ ‘’ ซากุระมีท่าทีสลดลงตาเห็น เพนเลยไม่ถามอะไรมากเลยชวนเธอเปลี่ยนเรื่อง ก่อนจะเอาแขนกระทุ้งอิทาจิเบาๆให้รู้สึกตัวว่าควรทำอะไร แต่ก็ไม่พ้นสายตาของซาโซริ

            ‘’ นี่ๆ ซากุระจัง มานั่งข้างๆพวกเราสิ พอดีมีเรื่องจะคุยเยอะแยะเลย ไหนๆก็มาแล้ว ไม่ต้องเป็นเวรให้ใครซักวันเนอะ ^^ ‘’

            ‘’ แจ๋วๆ เมดไม่สิ ซากุระจัง >__< ‘’

เธอยิ้มออกมาเล็กน้อย ว่าแต่ช่วงนี้พวกนี้ทำดีกับเธอดีจริงๆ ทั้งที่ตอนเข้ามาเธอต้องวีนเล้กน้อยแต่เธอกลับอ่อนน้อมถ่อมตนเหมือนเป็นคนล่ะคน แต่ก็ต้องทำล่ะนะ เพราะเธอปิดเรื่องนี้กับซาสึเกะ ถ้าเขารู้คงบ้านแตกแหงมๆ

            ‘’ ว่าแต่หมอนั่นล่ะ ‘’ กาอาระถามขึ้น

            ‘’ เห็นบอกว่าจะไปเดินสำรวจบ้านน่ะ ฉันขอไม่ไปเลยเดินมานี่ J ‘’

            ‘’ เฮ้อ! ทำไมต้องเป็นหมอนั่นนะ เป็นผมยังดีกว่าซะอีก ;) ‘’

            ‘’ !!? ‘’

เดอิดาระส่งยิ้มให้เธอพร้อมกับคำพูดที่ดูล้อเล่น….แต่นั่นไม่ใช่เลย ซากุระใจเต้นนิดหน่อยก่อนจะปรับสีหน้าให้ปกติ

            ‘’ แหม อย่าล้อเล่นสิคะ J’’

            ‘’ นั่นสิน้า….ถ้าผมพูดจริงล่ะฮึ J’’

            ‘’ /////// ‘’

            ‘’ อะแฮ่ม! ว่าแต่วันนี้พวกเราจะมีที่ให้นอนมั้ย! ‘’ อิทาจิเงยหน้าจากหนังสือแล้วพูดขัดขึ้นมาจนเดอิดาระเม้มปากตัวเองเล็กน้อย

            ‘’ ซาสึเกะกำลังไปดูให้น่ะค่ะ เอ่อ..ฉันสงสัยมานานแล้ว พวกคุณ เอ่อ ไม่ใช่พี่น้องกันจริงๆใช่มั้ยคะ? ‘’

ทุกคนเงยหน้ามามองที่เธอ ก่อนจะพยักหน้า

            ‘’ ฉันตอบแทนล่ะกัน พวกเราไม่ใช่สายเลือดเดียวกันหรอกนะ คนล่ะพ่อล่ะแม่เลยล่ะ แต่ว่าถูกส่งให้มาอยู่ด้วยกันตั้งแต่ตอนวัยรุ่นเลยล่ะ ฉันที่อายุมากสุดเลย ต้องดูแลพวกนี้ล่ะนะ ‘’

            ‘’ แหมถูกอย่างผิดอย่างนะ เพนกับอิทาจิน่ะอยู่ด้วยกันมาตั้งแต่เด็กๆแล้วนิ เพราะพ่อแม่ทำงานที่เดียวกัน แต่ผมน่ะพึ่งมาอยู่ตอน 15-16 พร้อมกับเดอิดาระเองนะ อ๊ะ ซากุระจัง เดอิดาระกับผมไม่ได้เป้นพี่น้องกันหรอกนะ แค่สนิทกันตอนเด็กๆ ไม่ต่างกับ อิทาจิและเพนเลยน่ะ ‘’

น้ำเสียงกับสายตาของซาโซริเริ่มดูเจ้าเล่ห์ขึ้นเล็กน้อย พรางส่งสายตาให้เพนที่ยิ้มรับ

            ‘’ หรือก็คือพวกพ่อๆแม่ๆคุณรู้จักกันและถูกส่งให้อยู่ด้วยกันใช่มั้ยคะ? แล้วกาอาระล่ะคะ มาอยู่ตอนไหน’’

            ‘’ ก็ตอน 14 ล่ะนะ ‘’

            ‘’ โอ้ย! เมดเอ้อ ซากุระจัง ไม่ต้องสนเจ้านี่หรอก ตอนเด็กๆนะ พอมาแรกๆนะ ทำหน้าอย่างกับคนโกรธใครมา 10 ชาติเลยล่ะ ฮ่าๆๆๆ แถมโครตของโครตของโครตเงียบเลยล่ะ ‘’ เดอาระขำออกมา

            ‘’ ก็จริงนะ ตอนนายมาใหม่ๆ ดูไม่เป็นมิตรกับใครเลยนะ ‘’ ซาโซรินึกภาพตาม

            ‘’ เหรอ? - -‘’ หน้ากาอาระตอนนี้มีแต่คำถาม

            ‘’ ใช่ๆตอนนั้นตอนที่พวกเราเจอหน้ากันใหม่ๆ ชอบทำเรื่องแสบๆกันนี่นา จะเราให้ซากุระจังฟังดีมั้ยนะ >< ‘’         

            ‘’ เห้ย เดอิดาระ! ถ้าเล่าฉันจะฆ่าแก ‘’ อิทาจิพูดขึ้นอย่างไม่พอใจ

            ‘’ เอาสิ J หน้าสนุกดีไม่ใช่เหรอ วีรกรรมตอนเป็นวัยรุ่นน่ะ ‘’

            ‘’ เพน! ‘’

            ‘’ ไม่เป็นไรหรอกน่า ไม่เสียอะไรหรอก เรารู้เรื่องของเธอมาเยอะแล้ว คราวนี้เธอจะรู้เรื่องของเราเพียงเล็กน้อยบ้างจะเป็นอะไรไป ใช่มั้ย J ซาโซริ ‘’

            ‘’ อ่า ครับๆ J ‘’

เมื่อลงมัติแล้วเดอิดาระจึงเริ่มที่จะเล่าเรื่อง วีรกรรมตอนที่พึ่งเจอกันใหม่ๆ ให้เธอฟัง

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 13 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

310 ความคิดเห็น

  1. #310 littleopal724206 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 22 เมษายน 2563 / 17:25

    นานละน้ามาอัพเถอะเจ้าค่ะ~

    #310
    0
  2. #309 พลอย (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 25 มีนาคม 2563 / 22:54

    พี่จะเทเรื่องนี้หรอคะไม่อัพเลย

    #309
    0
  3. #308 jariyapasansaeng (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2562 / 05:34

    อ้าวเรื่องนี้อิทาจิกับซาสึเกะไม่ได้เป็นพี่น้องกันเหรอ

    #308
    0
  4. #304 Imm2007mm (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2562 / 14:11

    พลีสสสส
    #304
    0
  5. #303 Imm2007mm (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2562 / 12:20
    รออยู่น้าาาาาา
    #303
    0
  6. #301 Nee_2048 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 30 มีนาคม 2560 / 01:07
    อัพไวเลยได้ไหมค่ะสนุกๆๆ
    #301
    0
  7. #299 SasuSaku (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2559 / 20:49
    อัพต่อไวๆนะคะ^w^
    #299
    0
  8. #298 ilovefairytail (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 25 เมษายน 2559 / 15:37
    อัพพพพพพพพ สนุกมากเลยค่ะ
    #298
    0
  9. #295 เเก้ม (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 24 มีนาคม 2559 / 15:47
    อัพพพ plzzz .
    #295
    0
  10. #294 M3w2iC (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 10 มกราคม 2559 / 12:57
    อยากอ่านต่อค่าาา ><
    #294
    0
  11. #292 Krawfang&#128522; (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2558 / 11:42
    อยากอ่านต่อมากเลยค่ะ><

    อัฟไวๆนะค่ะ รอติดตามอยู่ หนุกมากๆเลยค่ะ ติดตามหลายเรื่องแล้ว เป็นกำลังใจให้นะค่ะ 😁😁✌✌
    #292
    0
  12. #288 tobelone12 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2558 / 11:14
    มาอัพไวไวหน่อยนร้าาา
    #288
    0
  13. #287 pui (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 28 กันยายน 2558 / 21:32
    มาต่อไวๆน๊าาา^^
    #287
    0
  14. #286 SasuSakuFans (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2558 / 18:42
    มาอัพต่อนะค้าา TT
    #286
    0
  15. #274 Kaya Tanee (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 26 เมษายน 2558 / 21:43
    ไรต์ หายไปนานเลยT_T ยังแต่งยุไหมอ่า? เค้าจะติดตามตลอดนะ
    #274
    0
  16. #273 meamea... (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 12 มีนาคม 2558 / 16:14
    เย้ !! ไรต์กลับมาเเล้วดีใจจังเลย

    รอมาตลอดเลยค่ะ สู้ๆนะค่ะ

    ยังรอเรื่อง "เกาะร้างพิสูจน์รัก"อยู่นะค่ะ
    #273
    0
  17. #272 -/;(฿//฿&:6฿.)?6 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 5 มีนาคม 2558 / 19:09
    ไรเตอร์ กลับมาแล้วววว ดีใจค่่าาา
    #272
    0
  18. วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2558 / 17:31
    อยากรู้วีระกรรมของคุณชายจัง พี่ส้มสู้ๆนะคะ ยังคงติดตามอยู่ค่ะ
    #271
    0
  19. #270 sakura misaki (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2558 / 17:04
    เอาแล้วไงล่ะ เริ่มแล้วสินะ >w< จะเป็นยังไงนะ วีรกรรมของเมื่อก่อน
    #270
    0
  20. #269 •°•Ssizarii•°• (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2558 / 12:56
    พวกคุณชายก็ยังเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนเลย5555 มาทีก้สร้างความฮาตลอด อิ้อิ้ แต่ไม่ว่าไงก็เชียร์ให้ซากุระคู่กับซาสึเกะอยู่ดี ^^ รีบมาอัพนะค้าาา ป.ล.เข้าใจไรท์เลยค่ะ นี่ก็เพิ่งจบม.6 แต่..ยังไม่ได้ที่เรียนเลยย TT
    #269
    1
    • #269-1 ✿.。:Šổм .ゞ(จากตอนที่ 22)
      22 กุมภาพันธ์ 2558 / 17:01
      สู้ๆนะคะ หาที่เรียนยากจริงๆ ยากมากๆ เข้าใจค่ะ T^T
      #269-1