- HEART DEBT - - นิยาย - HEART DEBT - : Dek-D.com - Writer
×

    - HEART DEBT -

    โดย snowsn123

    " ถ้า10 ปีลูกยังใช้หนี้ไม่หมด ลูกก็ต้องอยู่ที่นั่น 10 ปี "

    ผู้เข้าชมรวม

    996

    ผู้เข้าชมเดือนนี้

    1

    ผู้เข้าชมรวม


    996

    ความคิดเห็น


    6

    คนติดตาม


    18
    จำนวนตอน : 0 ตอน
    อัปเดตล่าสุด :  16 มิ.ย. 60 / 23:12 น.

    อีบุ๊กจากนิยาย ดูทั้งหมด

    loading
    กำลังโหลด...
    ตั้งค่าการอ่าน

    ค่าเริ่มต้น

    • เลื่อนอัตโนมัติ

           อิศราลูกของนักธุรกิจที่กำลังโด่งดังอยู่ในประเทศตอนนี้ ครอบครัวของเขามี3คน พ่อเขาและพี่สาวครอบครัวของเขาใช้ชีวิตอย่างสุขสบายมาตลอด ด้วยเหตุที่อิศราเป็นลูกคนเล็กความตามใจก็จะได้มากกว่าคนอื่นเสมอ แต่ชีวิตที่กำลังสุขสบายก็เหมือนเริ่มจะเกิดปัญหาซะแล้ว


    " ห้ะ! ว่าไงนะ" เสียงผู้ชายวัยกลางคนเอ่ยขึ้นในหอประชุมใหญ่ 


    " เงินของเรา..มะ..ไม่พอครับ " เลขาคู่ใจหันมาตอบกับหัวหน้า 


    คนตรงหน้าได้แต่ถอนหายใจก่อนจะกุมขมับแล้วสะบัดความคิดกังวลของตัวเอง


    " ฉันจะไปหาคุณจิรากร " น้ำเสียงเรียบเอ่ยก่อนเลขาจะพยักหน้าตอบรับ 





    รถคันหรูแล่นออกจากบริษัทใหญ่ 




    " คุณจิรากรมีคนมาขอพบค่ะ " จิรากรกระตุกยิ้มเบาๆก่อนจะพยักหน้า


    " นั่งก่อนสิ " ทันทีเสียงประตูปิดลงน้ำเสียงทุ้มก็เอ่ยขึ้น 


    คนตรงหน้าขยับเสื้อเล็กน้อยก่อนจะนั่งลง 


    " เรื่องเงินเหรอ " จิรากรหยิบปากกาข้างๆมาเคาะสองสามที

     

    คนตรงหน้าก็ยังไม่ตอบอะไรใบหน้าของเขาเปื้อนไปด้วยความกังวล


     " ผมสามารถช่วยคุณได้ทุกเรื่อง " 


    คนตรงหน้าเริ่มคลายความเครียดลง


     " เท่าไหร่ " 


    " 20 ล้าน " จิรากรเลิกคิ้วเบาๆก่อนที่จะเดินไปตบไหล่คนตรงหน้า 


    " คุณไม่ต้องเครียด ผมไม่เร่งรัดหรอก "


     คนตรงหน้าเป่าปากแสดงความโล่งใจก่อนที่จะยื่นมือไปหาจิรากร  


    " ผมไม่รีบก็ไม่ได้แปลว่าไม่มีข้อแม้ "


     " หมายความว่า.... " 


    " พิมรตา ลูกสาวคนโตของคุณ " สีหน้าของผู้เป็นพ่อเมื่อได้ยินเช่นนี้หัวใจก็ลดยวบไปถึงตาตุ่ม ความรู้สึกที่เขาพบเจอมันเหมือนกลับถูกกรีดหัวใจออกไป 


    " อย่าเงียบสิผมใจคอไม่ดี " จิรากรยิ้มเยาะหนึ่งครั้งก่อนจะยื่นมือไปจับ 


    ตอนนั้นเขารู้เพียงว่า เขาโง่ โง่เหลือเกินที่เลือกเดินเข้ามาที่นี่ มาคิดได้ก็คงสายไปแล้ว


    " ไม่รีบของคุณคือ..." 


    " 2เดือน "


     " ห้ะ!! คุณคิดว่าคุณกำลังเล่นตลกอยู่เหรอ" 


    "จุๆๆ" จิรากรทำเสียงเบาๆนิ้วเรียวยกแตะที่ริมฝีปากตัวเอง 


    คนตรงหน้ายังคงนิ่ง


     " คุณเข้ามาแล้ว ออกไปก็ต้องมีใบสัญญา คุณก็รู้ไม่ใช่เหรอ "


     คนตรงหน้ากำมือแน่น


     " คุณโง่เอง " 


    ใช่ เขาคงโง่เองโง่มากๆ เจ้านี้มันคือผู้มีอิทธิพลใหญ่ จิตใจอำมหิตจะฆ่าก็ต้องฆ่าให้ได้


     " คุณฆ่าผมเลยก็ได้ " ด้วยความเป็นพ่อสัญชาตญาณจึงผุดขึ้นมา 


    " แหม่ เป็นพ่อที่ดีจริงๆ " 


    " ถ้าจะให้ฉันฆ่า ฉันไม่ฆ่านายหรอก ฉันจะฆ่าลูกนาย"


     คนตรงหน้าดวงตาลุกวาว แขนขาเหมือนไม่มีเเรง ถ้าบ้านของเขาขาดใครไปสักคนก็เหมือนหัวใจที่ไม่สมบูรณ์ 


    " พิมรตา " คนตรงหน้าเอ่ยด้วยเสียงสั่น น้ำตาคลอ 


    แต่



    น้ำตาไม่มีผลหรอก 


    " เปล่า อิศรา " 


    หยดน้ำตาของผู้เป็นพ่อก็ไหลลงมาจนได้ นี่มันลูกคนเล็กของเขา


     " คุณฆ่าผมตรงนี้ ตอนนี้ วันนี้เลย " น้ำตายังไหลต่อเนื่อง 


    " หึ " ยิ้มเย็นชาได้เผยออกมา


     " ดูแลลูกของนายให้ดี ถ้าเงินมาไม่ทันหรือพิมรตาไม่ได้มาเป็นของฉัน อิศราอาจจะต้องหายไปจากโลกนี้ " 





    ตอนนี้เขาเกลียดตัวเองมาก เกลียดที่สุด 




    " ทอมลูก " เสียงนุ่มเปล่งออกมาจากปากชายวัยกลางคน คนเดิม


     อิศราที่กำลังอ่านหนังสืออยู่รีบหันมาหาพ่อ


     " ช่วงนี้เป็นไงบ้าง " น้ำเสียงกังวลของความเป็นพ่อมันแสดงออกมาชัดเจน จนอิศราจับสังเกตได้


     อิศราขมวดคิ้วเล็กน้อยก่อนจะตอบ " กะ ... ก็ดีนะฮะ เหมือนเดิม " 


    " ช่วงนี้บ้านเมืองของเราไม่ค่อยสงบสุขทุกอย่างร้อนระอุด้วยความเห็นแก่ตัวไปหมด "


     คำพูดที่ดูเหมือนไม่จบประโยคทำให้อิศราทำหน้าไม่เข้าใจอีกครั้ง 


    " ลูก... ไปอยู่กับคุณผลิตโชคไหม " 


    " ห้ะ คือ!!  " 


    อิศราแสดงสีหน้าหงุดหงิดออกมาก่อนจะวางหนังสือลงกับโต๊ะ ขืนให้อ่านต่อเขาคงไม่มีสมาธิแล้วล่ะ... 


    คนเป็นพ่อไม่กล้าตอบเพราะละอายในสิ่งที่ทำลงไป


     " พ่อ... " น้ำเสียงสั่นคลอน ทำคนตรงหน้าใจอ่อนยวบ


     " ทอม พ่อจำเป็นจริงๆ " ผู้เป็นพ่อยังกัดฟันฝืนพูด 


    " ยังไงเหรอ ทอมต้องไปอยู่กับมาเฟียอ่ะเหรอพ่อ " น้ำเสียงรุนแรงเริ่มกร้านขึ้น 


    ใครๆก็รู้จัก ผลิตโชค มาเฟียชื่อดังตอนนี้เขาอาศัยและทำธุรกิจอยู่ที่ประเทศฮ่องกง


     " เขาดูแลลูกได้ ดูแลได้ดีกว่าพ่อ "


     " ทอมไม่เข้าใจ แล้วทำไมต้องเป็นทอมที่ไปอ่ะพ่อ " หยดน้ำตาเริ่มอาบรินแก้ม นี่คือข้อเสียอีกข้อของอิศรา


    เขาเป็นคนร้องไห้ง่าย ..


    สีหน้าผู้เป็นพ่อชั่งใจก่อนจะตัดสินใจพูด  " จิรากรมันจะฆ่าลูก "


     ใจอิศราตกไปถึงตาตุ่ม สีหน้าซีดโดยอัตโนมัติ 


    " วันนั้นพ่อไปกู้เงิน.... " ผู้เป็นพ่อเริ่มเล่ารายละเอียดตั้งแต่แรกเริ่มให้อิศราฟัง 


    " แล้วพี่จ๋ากับพ่อจะไปอยู่ไหน " อิศราใช้มือบางกุมมือของพ่อแสดงถึงความห่วงใย 


    " คือพ่อไม่ไว้ใจคนอย่างจิรากร ตอนนี้พ่อคืนเงินมันไปแล้ว " 


    " เอ้า! แล้วพ่อเอาเงินมาจากไหน อย่าบอกนะว่า " 


    " ใช่ พ่อยืมคุณผลิตโชคมาก่อน แต่ที่ทำไปก็เพื่อรักษาชีวิตของพี่จ๋าและลูกนะ" 


    " งั้นเราก็ไม่ต้องห่วงแล้วสิพ่อคืนเงินไปแล้ว ทอมก็ไม่ต้องไปใช่ไหม " อิศราเขย่าตัวพ่อเบาๆ


     " พ่อบอกแล้วไงว่าจิรากรมันไว้ใจไม่ได้ ! " 


    " ถ้าไว้ใจไม่ได้จริงๆ พ่อกับพี่จ๋าทำไมถึงไม่ไปกับทอม ! "


     " คุณผลิตโชคเขาส่งคนมาดูแลแล้วไง " เสียงผู้เป็นพ่อพูดด้วยความเหนื่อยใจ


     " แล้วทำไมทอมต้องไป "


     "............" 


    " ทำไม " 


    "............"


     " พ่อ "


     "............" 


    " ตอบสิพ่อ " 


    " คือ.... "  เสียงกระอุกกระอักทำให้คนตรงหน้าเผลอเม้มริมฝีปากบางแน่น นัยน์ตาแฝงความกลัวและความอึดอัดบางๆ 


    " คือพ่อบอกเขา..เขาปะ..ไป " 


    " พ่อพูดมาเลย ทอมสัญญาว่าทอมจะเข้าใจ!! " มันอึดอัดจนอิศราจะอกแตกตายอยู่แล้ว 


    ความรู้สึกของผู้เป็นพ่อก็ไม่แตกต่างจากอิศรานัก  เสี้ยววินาทีในการตอบก็มาถึง เขาทำสีหน้าลังเลก่อนจะตัดสินใจพูดในสิ่งที่เขาต้องแบกรับมาตลอด 


    " พ่อบอกเขาไปว่าจะให้ลูกไปทำงานชดใช้หนี้เขาที่นั่น ชดใช้จนกว่าจะหมด ถ้า10ปีลูกยังใช้ไม่หมด ลูกก็ต้องอยู่ที่นั่น10ปี " 


    " .............. " 


    " รีบๆทำให้สำเร็จนะ พ่อคงคิดถึงลูกแย่ " ผู้เป็นพ่อสวมกอดพร้อมหยดน้ำตาหลั่งริน 









    ตอนนี้ในหัวอิศรามีเพียงประโยคเดียว





     


    พ่อครับทอมไม่เข้าใจ .... 









    *

     

     






    To readers : ตอนหน้าเปิดตัวคุณผลิตโชค ฮ่าๆๆๆ อิศราจะต้องชดใช้กึม เอ้ยใช้หนี้อย่างไร ติดตามไปพร้อมกับไรท์นะคะ คิคิ



    *ขอบคุณทุกคอมเม้นและกำลังใจนะคะ

     

    *รักเด้อ 


    *เด้อนางเดอะ <3


    B
    E
    R
    L
    I
    N
    ?

    นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ ดูทั้งหมด

    loading
    กำลังโหลด...

    อีบุ๊ก ดูทั้งหมด

    loading
    กำลังโหลด...

    คำนิยม Top

    ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

    คำนิยมล่าสุด

    ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

    ความคิดเห็น