แหวนมิติ

ตอนที่ 26 : ชาลีและเอ็ดเวิร์ด1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,147
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 614 ครั้ง
    7 ก.ย. 61

 
"ห้าร้อยกล่องเหรอ มันเป็นจำนวนที่มากนะ แล้วน้ำหนักของทุกกล่องเท่ากันหรือเปล่า?" อู๋คังมินเลือกที่จะไม่ซักไซ้ ในเมื่ออีกฝ่ายบอกไม่เป็นไร เขาก็ไม่ได้สนิทอะไรกับหลางหลินและไม่ต้องมีความรู้สึกใดๆ เลย ส่วนที่เขาถามเรื่องน้ำหนัก เมื่อมีน้ำหนักมากราคาก็จะเพิ่มขึ้นด้วย แต่ถ้าน้ำหนักมันอยู่ในขอบเขตที่กำหนด ก็ไม่จำเป็นต้องจ่ายเพิ่ม

"น้ำหนักของทุกกล่องเท่ากันครับ เพราะมันเป็นแค่หนังสือหนึ่งเล่มต่อหนึ่งกล่อง เพราะงั้นไม่จำเป็นต้องชั่งน้ำหนักเลย"

"หนังสือหนึ่งเล่ม? ก็นั่นสินะพี่ชายของฉันเปิดโรงพิมพ์นี่ นึกว่าจะปิดไปแล้วซะอีก" อู๋คังมินคิดในใจ ก่อนจะพูดว่า "งั้นก็ดีเลย มันจะประหยัดเวลาเป็นอย่างมาก"

การทำงานของช่องธุรกิจรวดเร็วเป็นอย่างมาก มันมีห้องสำหรับวางกล่องไว้ที่นั่นโดยเฉพาะ อู๋คังมินบอกว่า หากส่งบ่อยเขาสามารถซื้อแสตมป์ไปติดเองที่บ้านได้ จากนั้นเมื่อมาถึงก็แค่มาวางไว้ที่ห้องนี้ และรอบิลไปที่บ้านและจ่ายเป็นรายเดือนโดยนับตามจำนวนกล่องที่ส่งในแต่ละเดือน และยังมีบริการรถไปรับของถึงที่บ้านถ้าอยู่ในระยะทางที่กำหนด โชคดีที่บ้านหลางหลินอยู่ไม่ไกลนัก มันอยู่ในระยะทางที่กำหนดพอดี

แต่มันก็ต้องเสียค่าธรรมเนียมปีละ 1200 หยวน เพื่อความสะดวกสบายสำหรับช่องธุรกิจ
เงินแค่นี้หลางหลินไม่คิดว่าแพงแม้แต่น้อย และเมื่อมีรถไปรับเขาก็ไม่จำเป็นต้องมาส่งเองให้ยุ่งยาก เขาแค่ใส่กล่องอยู่บ้านสบายๆ และรอคนมารับเท่านั้น

และเมื่อเป็นเช่นนั้น เขาก็ไม่จำเป็นต้องซื้อรถบรรทุก นับว่าเป็นการประหยัดเงินอีกต่อหนึ่ง

หลังจากจ่ายเงินเสร็จสับ เขาก็กลับบ้าน ก่อนถึงบ้านหลางหลินก็ซื้อบุหรี่ราคาแพงให้กัวซูป๋าย นี่มันไม่ได้มากอะไรเลย มันถือเป็นน้ำใจเล็กน้อยที่เขามอบให้เท่านั้น กัวซูป๋ายขอบคุณถึงแม้มันจะเป็นแค่บุหรี่ แต่มันก็ทำให้คนทั้งสองสนิทกันง่ายขึ้น

××××××××××

หนึ่งเดือนต่อมา ในบ่อน้ำใสบริสุทธิ์มีชายหนุ่มคนหนึ่งจมลงอยู่ใต้ผืนน้ำ ไม่มีการสั่นไหวของผืนน้ำแม้แต่น้อย ดั่งว่า ชายหนุ่มคนนั้นเป็นหนึ่งเดียวกับน้ำ
มีปลาตัวเล็กๆ ว่ายไปมารอบตัวเขา มันเป็นปลาคราฟสีส้มงดงาม แสงจากดวงอาทิตย์สอดส่องกระทบผืนน้ำ ทำให้เห็นแผ่นอกหนาได้อย่างชัดเจน

กล้ามเนื้อที่นูนขึ้นมา ใบหน้าที่เรียบสงบ...คิ้วโค้งเหมือนกับดาบสองเล่ม! 

เขาคือหลางหลิน!

ไม่รู้ผ่านไปนานเท่าไร อยู่ๆ ก็มีไส้เดือนใส 2 ตัวว่ายไปรอบร่างกาย พวกมันเป็นสิ่งบริสุทธิ์จนไม่อาจสัมผัสได้

มันเหมือนกับอากาศธาตุ มีเพียงลมหายใจเท่านั้นที่ดูดกลืนได้ 

บุ๋ม...ทันใดนั้น ไส้เดือนทั้งสองก็แหวกว่ายไปที่รูจมูกก่อนจะเข้าไปข้างใน.... ไม่สิ! หากจะพูดให้ถูกต้องบอกว่า เป็นจมูกต่างหากที่สูดลมหายใจจนพวกมันไม่อาจหนีได้

ไส้เดือนทั้ง 2 เริ่มวิ่งไปรอบๆ ภายในร่างกายเมื่อเป็นอย่างนั้น ร่างของหลางหลินก็มีสิ่งสกปรกถูกขับออกมาตามรูขุมขน เสมือนว่าไส้เดือนทั้งสองทำหน้าที่ขจัดสิ่งสกปรกในร่าง

เมื่อพวกมันวิ่งไปจนทั่ว ทันใดนั้นมันก็ว่ายไปที่ท้องน้อย นั่นคือจุดตันเถียน!

ภายในตันเถียรตอนนี้มีพลังฉีบริสุทธิ์ มันมีขนาดเท่าเมล็ดข้าวเท่านั้น 

เมื่อไส้เดือนมาถึงตันเถียน มันก็เหมือนกับว่ามีแรงดึงดูดบางอย่าง ร่างของพวกมันทั้ง 2 ถูกดูดเข้าไปในเมล็ดนั้น

กรึ้กๆ เสียงเหมือนบางอย่างแตก แต่จริงๆ แล้ว มันเป็นเมล็ดนั่นต่างหากที่ขยายออก พร้อมกับพลังงานกระจายไปทั่วร่าง และกลิ่นอายที่ปะทุออกมา

ฟูม---!! 

ทันใดนั้นหลางหลินก็ลุกขึ้นยืน ก่อนจะตะโกนเหมือนกับเสียงของสัตว์ป่า...

"ตอนนี้ฉันอยู่ในขั้นแรกของระดับรวมฉี!"  หลางหลินใช้เวลาตลอดเดือนในการฝึกเทคนิคการหายใจในน้ำ ถึงแม้ตอนนี้เขาจะรวยแต่เขาก็ไม่ลืมว่าตัวเองอ่อนแอ เพราะงั้นถึงได้ฝึกทุกวี่ทุกวัน จนในที่สุดก็มาถึงระดับแรก

หลางหลินมองไปที่ขาของตัวเอง ด้วยเทคนิคการหายใจในน้ำ ใช้เวลาแค่เดือนเดียวขาก็กลับมาเหมือนเดิม

ตอนนี้เขาไม่ใช่คนพิการแล้ว!

อีกทั้งยังแข็งแรงกว่าคนธรรมดาเป็นอย่างมาก!

ร่างกายหลางหลินเต็มไปด้วยมัดกล้าม ชายหนุ่มที่เมื่อก่อนหมองคล้ำกลับผิวขาวใสราวกับผู้หญิง เส้นผมสีน้ำตาลตัดสั้นมีหยดน้ำหยดเล็กๆ ไหลลงมาตามแผ่นอกก่อนจะไล่ลงไปถึงฐานสีน้ำตาลที่มีมีมังกรขด...

หลางหลินมองไปรอบๆ ก่อนจะพบต้นไม้เล็กๆ ในมุมหนึ่ง เขายกยิ้มที่มุมปากก่อนจะเดินเข้าไปและชกออกไปสุดแรง 

กรึ๊กๆ ต้นไม้สั่นเบาๆ พร้อมกับความรู้สึกพุ่งพล่านในใจ 

"ตอนนี้ฉันรู้สึกแค่คันๆ เท่านั้น ไม่รู้สึกเจ็บเลยสักนิด ความแข็งแกร่งของฉันตอนนี้หากเทียบกับคนธรรมดาจะเท่าไรกันนะ?" หลางหลินค่อนข้างสงสัย หากเทียบกับคนธรรมดาเขาจะแกร่งขนาดไหนเชียว

หลางหลินกำหมัดแน่นและมองไปที่แหวน ตอนนี้ดวงตาของมันยังส่องแสงสีแดง หมายความว่าตอนนี้เขาสามารถเปิดประตูมิติได้ ตลอดระยะเวลา 1 เดือนนี้หลางหลินไม่ได้เปิดประตูมิติเลยสักครั้ง เขามัวแต่ยุ่งอยู่กับหนังสือและฝึกการหายใจในน้ำ

ทำให้เขาไม่ได้เปิดประตูมิติเลย แต่อีกส่วนหนึ่งก็เพราะเขากลัว...

ตลอดเวลา 1 เดือน ตอนนี้หลางหลินขายอีบุ๊คได้ถึงหนึ่งล้านเล่ม! บวกกับหนังสือทำมือที่ทำไม่ทัน เขาก็มีเงินอยู่หกสิบกว่าล้านหยวน! 

ต้องบอกเลยว่าอีบุ๊คขายดีและได้กำไรมากกว่า ส่วนหนังสือทำมือก็ทำได้เพียงไม่กี่พันเล่มเท่านั้น
ทำให้ได้เงินในส่วนนี้ค่อนข้างช้า และยังเสียค่าอื่นๆ อีก 

การขายอีบุ๊คจึงเป็นแหล่งรายได้หลักของเขา!

ประชากรจีนมีราวๆ หนึ่งพันกว่าล้านคน อ่านหนังสืออิเล็กทรอนิกส์ราวๆ 30% หรือประมาณสี่ร้อยกว่าล้านคน ตามข้อมูลจากวิกิพีเดียไบดู เพราะงั้นจำนวนหนึ่งล้านเล่มไม่ได้เป็นจำนวนที่มากนักเมื่อเทียบกับตัวเลขนั้น แต่ถ้าหากพูดกันตามตรง ในหนึ่งเดือนขายได้ขนาดนี้มันเป็นอะไรที่บ้ามากสำหรับนักเขียนโนเนมอย่างหลางหลิน 

หลางหลินถึงแม้จะรู้ว่ามันขายดี แต่เมื่อเห็นเงินในบัญชีตอนนี้ เขาก็ถึงกับสั่นไหวอย่างช่วยไม่ได้
เขาเป็นแค่คนจนธรรมดา ไม่เเปลกที่จะตกตะลึงกับจำนวนเงินนี้ 

ส่วนการทดลองเลือดของยักษ์กระดูกโบราณระดับต่ำ หลังจากที่ลองจนหมดเลือดไป 1 ลิตร เขาก็สามารถทำมันได้สำเร็จ

อัตราส่วนก็คือใช้เลือด 1 หยดต่อน้ำ 1 ลิตร หลังจากฉีดมันไปหนึ่งครั้งด้วยอัตราส่วนที่บอก  ตอนนี้เขามีไก่ที่มีขนเงางาม พวกมันไม่ได้ตัวใหญ่เหมือนกับครั้งแรกที่ทดลอง แต่ก็แข็งแรงกว่าไก่ทั่วไปมาก

หลังจากนั้นเขาก็ฉีดมันซ้ำไปอีก โดยเว้นระยะเวลา 1 สัปดาห์ ผลของมันก็คือตัวใหญ่ขึ้นเล็กน้อย
และดุร้ายขึ้นด้วย นั่นทำให้เขารู้ว่า ต้องรอเวลาให้มันปรับตัวเข้ากับเลือดที่ฉีดไปก่อน จากนั้นร่างกายมันก็จะแข็งแกร่งขึ้น ทำให้สามารถรับการฉีดหลอดที่ 2 ได้

ถึงแม้จะเห็นการเปลี่ยนแปลงของไก่ หลางหลินก็ยังไม่กล้าทดลองกับตัวเอง เขาจำเป็นต้องหาหนูทดลองก่อน แล้วจะหาที่ไหนล่ะ? นั่นแหละที่เขากำลังคิด

ตัดมาที่ปัจจุบัน หลางหลินยืนลูบแหวนมิติในมือ ก่อนจะพึมพำ "ตอนนี้ฉันสำเร็จระดับแรกแล้ว ถึงแม้จะไม่แข็งแกร่งมาก แต่ก็ไม่น่าจะมีอะไรต้องเป็นห่วง เพราะขาของฉันก็หายดีแล้ว" 

ขาของเขาตอนนี้เหมือนกับคนปกติ อีกทั้งยังแข็งแรงกว่ามาก เขาจึงรู้สึกมั่นใจเมื่อเปิดประตูมิติ ถึงแม้ว่าจะเจอผีหรือคนที่แข็งแกร่ง เขาก็คิดว่าตัวเองสามารถที่จะหนีออกมาได้เพราะขากลับเป็นปกติแล้ว

ฟูม....

ประตูมิติปรากฏขึ้นมา มันยังเป็นประตูหัวกะโหลกเหมือนเคย ทุกอย่างไม่มีอะไรเปลี่ยน แต่เขาก็รู้ดีว่ามีบางอย่างเปลี่ยนไป นั่นคือตัวเขาเอง!

ฉึก!! มีดทำครัวอาวุธเปื้อนสนิมคู่ใจ เขากำมันไว้แน่นก่อนจะก้าวเท้าเข้าประตู...

......................................

อีกมิติเมืองพาราไดซ์

เป็นเมืองที่มีเทคโนโลยียิ่งใหญ่ที่สุดในดาวดวงนี้ 

บ้านหลังหนึ่งตั้งอยู่บนยอดเขาสูง มียักษ์สีน้ำเงินตัวหนึ่งนั่งอยู่บนเก้าอี้ ไม่รู้ว่าเขาเป็นเพศชายหรือหญิง ใบหน้ามีเพียงตาดวงหนึ่งพร้อมกับสีผิวสีน้ำเงินอ่อน 
ร่างกายดูแข็งแรงน่าหวาดกลัว ที่เท้าของเขามีสุนัขขนาด 2 เมตรนอนขดอยู่ ใบหูของมันลู่ลงพร้อมกับน้ำลายที่ไหลออกมาจากปาก เขี้ยวของมันเป็นสีเงินเงาวับดั่งมีดเล่มหนึ่ง

"นั่งทำอะไรอยู่งั้นเหรอ? ชาลี" ยักษ์อีกตนเดินเข้ามาใบหน้าของเขาไม่มีอะไรแตกต่างกับชาลีซึ่งนั่งอยู่บนเก้าอี้

หากจะบอกให้ถูกก็คือ ไม่ว่าจะมียักษ์แบบนี้สักเท่าไรบนดาวดวงนี้ มันก็ไม่มีความต่างเลยในเรื่องของหน้าตา แต่...คลื่นสมองของพวกมันสามารถจำแนกความแตกต่างได้

ด้วยสมองของพวกเขาที่มีขนาดใหญ่ จึงทำให้เทคโนโลยีของพวกเขาถูกพัฒนาถึงขั้นสูงสุด

"ไม่มีอะไรหรอกเอ็ดเวิร์ด ฉันก็แค่เบื่อเท่านั้น" ชาลีตอบและไม่ได้หันไปมองเอ็ดเวิร์ดแม้แต่น้อย เขายังคงจ้องไปข้างหน้า แต่ขณะเดียวกัน.....ดวงตาก็ดูไร้ประกายชีวิต 

"งั้นเหรอ?" เอ็ดเวิร์ดเดินเข้ามา และนั่งคร่อมลงบนตักของชาลี "ถ้างั้นล่ะก็เรามาทำอะไรอะไรสนุกๆ กันมั้ยเพื่อน!" 

"ก็ดี!" ชาลีตอบด้วยรอยยิ้ม ทันใดนั้นปากของพวกเขาก็เปิดออก มีดอกไม้ข้างในปากที่มืดสนิท มันค่อยๆ ยื่นออกมาจากปาก มันเป็นกลีบดอกไม้สีชมพูอ่อน บนกลีบมีน้ำใสๆ หยดลงมาและค่อยๆ ผลิบาน มันดูงดงามราวกับพวกเขาเป็นยักษ์ดอกไม้ แต่หากมองดูดีๆ จะพบว่ามันคือหัวทารกน้อย...ทารกน้อยหัวเราะคิกคัก ก่อนที่มันจะเริ่มโลมเลียกันเเละกัน...
 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 614 ครั้ง

473 ความคิดเห็น

  1. #389 Laboons (@Laboons) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 6 เมษายน 2562 / 11:38
    ควรหาอาวุธใหม่จริงๆยังใช้มีดขึ้นสนิมอยู่อีกอย่างน้อยก็ปืนสักกระบอก
    #389
    0
  2. #292 k.am. (@kam0) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2561 / 10:17
    ซื้อมีดใหม่เถอะ
    #292
    0
  3. #218 นัทจัง (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2561 / 12:53

    มีตังค์แล้วทำบ้านใหม่เลยจัดให้เป็นกิจจะลักษณะ มีห้องแพ็คหนังสือ ห้องนอนส่วนตัว ห้องเด็กยักษ์ ห้องที่เป็นโรงนอนกระต่ายน้อย ห้องครัว ห้องโุถง เอาให้ดูดี (รวยแล้วควรมีบ้านที่มิชิดปลอดภัย มีรถส่งหนังสือ มีรถส่วนตัว ค่อยเป็นค่อยไป อือื)

    #218
    0
  4. #215 shiro sora no kuhaku (@jackkomhatasen) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2561 / 05:29
    โอะ จิตนาการเเต่ระตอนนี้ ชวนให้รีบหนีไปไกลๆจิงๆ
    #215
    0
  5. #191 wirayutZ (@wirayutZ) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2561 / 21:09

    ......
    #191
    0
  6. #90 เทพฝึกหัด (@RUBEPXS) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 8 กันยายน 2561 / 06:54
    ตอนนี้ก็รวยแล้วขอแนะนำให้ไปซื้ออาวุธใหม่เถอะ
    #90
    1
    • #90-1 tanakittayunram (@tanakittayunram) (จากตอนที่ 26)
      2 ธันวาคม 2561 / 08:00
      อาวุธเก่าดีแล้ว มีโอกาสติดโรคบาดทะยัก
      #90-1
  7. #84 tomtam333 (@tomtam333) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 7 กันยายน 2561 / 15:59

    เห็นชื่อชาลีนึกถึงรถลุ่นชาลีที่บ้านเลย 555+

    #84
    0
  8. #83 Peremu (@Peremu) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 7 กันยายน 2561 / 13:28
    มันคืออะไรรร
    #83
    0