กำเนิดเทพเจ้าปีศาจที่ต่างโลก(นิยายแต่ง)

ตอนที่ 70 : ภาคที่ 2 หลางเว่ยหยาง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,676
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 81 ครั้ง
    5 ก.พ. 61

ในดินแดนแห่งหนึ่งท้องฟ้ามืดมิด ไร้แสงเดือนเเสงตะวัน มีเพียงความมืดที่พร้อมจะกลืนกินทุกสิ่งทุกอย่างให้หายไปกับมัน และกลิ่นไอแห่งความตายคละคลุ้งไปทั่วทุกพื้นที่


เบื้องล่างเป็นมหาสมุทรทอดยาวไร้ที่สิ้นสุด แต่มหาสมุทรนั้นกับไม่ใช่น้ำทะเลสีฟ้า แต่เป็นลาวาที่ร้อนระอุ ส่งกลิ่นไอของความร้อนแห่งการแผดเผาไร้ที่สิ้นสุดออกมา


เนินเขาสีดำทมิฬน้อยใหญ่ต่างกระจัดกระจายไปโดยรอบมหาสมุทร ภูเขาบางลูกก็ปะทุเกิดเป็นเปลวไฟขนาดใหญ่


ถัดมาเป็นสะพานหินเก่าแก่ที่พาดเป็นทางยาว มันเป็นสะพานที่ทอดไปสู่ปราสาทขนาดใหญ่ที่ทำจากหินสีดำแลดูน่าพรั่นพรึง


ภายในปราสาทถูกประดับตกแต่งด้วยเขาสัตว์บางอย่าง มันดูทรงพลังและแข็งแกร่งอย่างมาก


ในห้องๆนึงส่องแสงสว่างไสวของเปลวไฟจากเทียนไข แต่เปลวไฟนั้นมันกับไม่ใช่สีส้ม มันเป็นสีฟ้าอ่อนๆแต่ดูอบอุ่น ส่องสว่างไปทั่วทั้งห้อง


แสงจากเทียนไข กระทบกับร่างร่างนึง มันเป็นร่างกายที่ใหญ่โต เขานั่งอยู่บนเก้าอี้เบื้องหน้าของเขาเป็นโต๊ะทำงาน มีเอกสาร ต่างๆวางเรียงรายเป็นปึกหนา


ที่มือหนาใหญ่ของเขาถือหนังสือบางสีดำเล่มนึง บนปกเป็นภาษาบางอย่าง ข้างในหนังสือเป็นหน้ากระดาษสีดำสนิท เขามองไปที่มันด้วยไปหน้าดุดัน


" แปลกมาก" 


เขาพูดพลางมองหนังสือในมือ


" แปลกอะไรหรือท่านพี่ " 


หญิงสาวนางนึงนั่งอยู่บนเก้าอี้หนังสัตว์ในห้องกล่าวถาม เขาชำเลืองมองไปที่นางแล้วกล่าวว่า


" วิญญาณของมนุษย์ที่ตายแล้ว มันกับไม่มายังยมโลก " 


เขาพูดแล้วเงียบไปก่อนจะกล่าวต่อว่า 


" พวกมันกับหายไปอย่างแปลกประหลาด "


เขาพูดแล้วมองไปที่หนังสือสีดำ มันคือหนังสือบันทึกวันเวลาที่มนุษย์สิ้นอายุขัย เมื่อมนุษย์สิ้นอายุขัย ก็จะมายังยมโลกหรือก็คือนรก


เพื่อจะตัดสินตามกรรมของมนุษย์ที่ได้ทำไว้ ว่าจะไปเกิดที่ใดต่อไป แต่ในหนังสือของเขานั้น 


มนุษย์นับหลายล้านคนได้สิ้นอายุขัยหมดแล้ว แต่กับไม่มายังนรก เขาจึงรู้สึกแปลกประหลาดกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นอย่างมาก เพราะตั้งแต่เขาเป็นเจ้าแห่งความตายที่ดูแล นรกก็เพิ่งจะมีเหตุการณ์แบบนี้เกิดขึ้น


เขามีนามว่า หลางอวิ๋นเทียน ระดับพลังลมปราณ xxxx
อายุประมาณ ?? เขาสวมเสื้อผ้าสีดำสนิท แววตาดุจราชสีห์ที่พร้อมจะตะครุบเหยื่อทุกเมื่อ ร่างกายของเขากำยำและใหญ่โต


ส่วนหญิงสาวที่นั่งบนเก้าอี้หนังสัตว์มีนามว่า หลางทรวงฮวา นางเป็นภรรยาของหลางอวิ๋นเทียน ระดับพลังลมปราณ xxxx 
อายุ ?? นางสวมเสื้อสีม่วงรัดรูป ใบหน้างดงามดั่งแม่มดอสูร ผิวขาวเนียนเรียบงดงาม ร่างกายบอบบางแต่กับมีเนินอกที่นูนและชูชันอย่างมาก


หลางทรวงฮวาได้ฟังสามีนางพูดจึงกล่าวว่า


" งั้นข้าจะส่งปีศาจตนนึงไปสืบข่าวบนโลกมนุษย์ "


หลางอวิ๋นเทียนเมื่อได้ยินก็มองมาทางนางและกล่าวด้วยรอยยิ้ม


" เจ้าจะส่งปีศาจตนใดไปรึ ภรรยาข้า "


หลางทรวงฮวาจึงกล่าวสืบต่อว่า


" ข้าจะส่ง ปีศาจ แห่งฝันร้ายไป เขามีนามว่า เสี่ยวชิกัง ด้วยความสามารถในการเข้าถึงความคิดของมนุษย์ และสร้างฝันร้ายให้ผู้คนหวาดกลัว เขาจึงเหมาะสมกับการไปโลกมนุษย์ครั้งนี้ยิ่งนัก "


ในขณะที่พวกเขากำลังพูดคุยกันอยู่นั้น บานประตูได้ถูกแง้มออก แววตาของหญิงสาวที่มองเข้ามาภายในห้อง ได้เกิดเป็นประกายแห่งความดีใจบางอย่าง 


" ฮี่ ฮี่ "


นางหัวเราะในใจและค่อยๆปิดบานประตูเบาๆ หลังจากนางปิดบานประตูจนสนิดแล้ว นางจึงรีบเร้นกายหายเข้าไปในห้องๆนึง มันเป็นห้องสีแดง ทั้งผนังและพรมหรือที่นอนล้วนแต่เป็นสีแดง 


นางทิ้งตัวลงนอนบนที่นอนแล้วพึมพำบางอย่าง


" จะมีเรื่องสนุกๆรอคอยข้าซะแล้วซิ  ข้าอยากจะให้ถึงพรุ่งนี้เร็วๆ "


นางกลิ้งตัวกับที่นอนไปมาเหมือนเด็กๆ แท้จริงแล้วนางคือ หลางเว่ยหยาง นางเป็นลูกสาวของหลางอวิ๋นเทียนและหลางทรวงฮวา นางมีหน้าตาสวยงาม และแก้มของนางงดงามราวกับลูกท้อสีแดง เรือนร่างของนางบอบบางผิวขาวราวกับหยกขาวบริสุทธ์ นางสวมชุดสีแดงสดมันยิ่งขับเน้นหน้าอกสีขาวเนียนของนางที่ใหญ่ ให้ดูงดงามและน่าค้นหายิ่งขึ้น ระดับพลังลมปราณ xxxx อายุประมาณ ??



วันถัดมา


ที่ประตูบานยักมันสลักอักขระลวดลายบางอย่าง อยู่เต็มบานประตู มันคือประตูที่เชื่อมต่อไปยังโลกมนุษย์ และด้านข้างของประตูมียามยืนเฝ้าอยู่สองคน พวกเขามีหัวเหมือนกับสุนัข พวกเขามองไปยังบุรุษผู้หนึ่งที่ยืนอยู่ด้านหน้าเขา เขาคือ เสี่ยวชิกัง ใบหน้าของเขาแลดูธรรมดา เขาสวมชุดสีดำยาว ระดับพลังลมปราณของเขา XXXX


เสี่ยวชิกังยื่นบางอย่างให้พวกทหารยามดู เมื่อพวกเขาดู ก็รีบทำการเปิดประตู เมื่อประตูถูกเปิดออกภายในนั้นมันไม่มีแสง มันมีเพียงความมืดมิดอันไร้ที่สิ้นสุด


เสี่ยวชิกังไม่รอช้าเขารีบพุ่งทะยานร่างเข้าไปในบานประตูและหายลับไปในความมืด เมื่อเสี่ยวชิกังเข้าบานประตูไปพวกเขาเริ่มที่จะปิดบานประตู แต่ในตอนนั้นเอง



หลางเว่ยหยางได้ทะยานร่างผ่านบานประตูเข้าไป ทหารยามทั้งสองไม่แม้แต่จะเห็นนางหรือสัมผัสถึงการคงอยู่ได้    เนื่องจากนางสวมผ้าคลุมบางอย่าง ที่สามารถทำให้ล่องหนและปกปิดกลิ่นอายทั้งหมดได้ ด้วยเหตุนี้เองนางจึงแอบฟังพ่อและแม่ของนางคุยกันโดยที่พวกเขาไม่รู้ตัว 


 ฮี่ ฮี่ ในที่สุดข้าก็จะได้ไปเยือนยังโลกมนุษย์ !!!



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 81 ครั้ง

1,139 ความคิดเห็น

  1. #489 sivakornza (@sivakornza) (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2559 / 06:03
    ขอบคุณครับ
    #489
    0
  2. #475 Themud (@Themud) (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2559 / 23:42
    ระดับพลังลมปรานxxx
    อายุ??
    ถ้าไม่บอกละจะเขียนมาเพื่อ
    #475
    0
  3. #471 Hanseik Yulong (@1theone) (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2559 / 11:12
    เรื่องนี้ ดิบเถือนได้ใจจริงๆ หวังว่าพระเอกจะไม่ตายตอนจบนะครับ
    #471
    0
  4. #470 The-O (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2559 / 22:02
    XXXX คือ ยังไม่ได้คิดใช่ม่ะ 55555
    #470
    0
  5. #469 Zzz (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2559 / 13:23
    ใช้ผู้หญิงเปลืองมากครับเรื่องนี้
    #469
    0
  6. #467 shadow Dragon (@sackzero) (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2559 / 13:07
    xxxx คืออะไรหรอ
    #467
    0
  7. #466 cutehell (@cutehell) (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2559 / 12:08
    ทำไมต้อง XXXX หว่า
    #466
    0
  8. #465 เฟย4541 (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2559 / 10:50
    เดี๋ยวได้เจอของจริงที่โหดกว่าในนรกภูมิ
    #465
    0
  9. #464 Akoross (@Akoross) (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2559 / 10:38
    ส่งสาวมาอีกละ ฮ่าๆๆ
    #464
    0