กำเนิดเทพเจ้าปีศาจที่ต่างโลก(นิยายแต่ง)

ตอนที่ 71 : เดี้ยวก่อน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,900
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 71 ครั้ง
    6 เม.ย. 60

เมื่อหลางเว่ยหยางทะยานร่างไปในความมืดได้ชั่วเวลานึง นางก็มองเห็นแสงสีขาวส่องสว่างแก่สายตาของนาง 
 
วูบ!!!

เมื่อนางมองมาอีกครั้ง ก็พบว่าตนเองได้อยู่นอกประตูแล้ว  ที่ด้านนอกประตูเป็นถ้ำสีดำสนิท

และมีรูปปั้นอยู่สองตนที่ด้านข้างของประตู มันเป็นรูปปั้นของมนุษย์ที่เปลือยท่อนบน แต่กับมีหัวเป็นสุนัข แต่ถึงแม้มันจะดูเป็นรูปปั้นแต่เมื่อมองไปที่มัน ก็เกิดรู้สึกถึงพลังบางอย่างที่กดดันและน่าหวาดหวั่น 

หลางเว่ยหยางมองไปโดยรอบและตรวจสอบสิ่งมีชีวิตต่างๆโดยทันที เมื่อนางตรวจสอบจนไม่พบสิ่งมีชีวิตต่างๆนางทะยานร่างออกมาทางด้านบน และกล่าวว่า

" ฮีๆ เจ้าเสี่ยวชิกังนี่มันรวดเร็วชะมัด ขนาดข้าเข้าประตูตามมาติดๆกับไม่พบมัน "

นางพูดพลางยิ้มบาง แล้วมองไปด้านล่างเป็นป่องของภูเขาที่นางได้ออกมา มันเป็นภูเขาสีดำสนิท

" สมแล้วที่ท่านแม่ไว้วางใจ ให้เขาจัดการสืบข่าวต่างๆ "

นางพูดแล้วถอนหายใจ แล้วสูดอากาศโดยรอบเข้าเต็มปอด 

" อื้ม อากาศของโลกมนุษย์นี่มันช่างดีเหลือเกิน ไม่เหมือนกับยมโลก ที่นั่นมีแต่กลิ่นของความตาย "

หลังจากกล่าวนางก็กวาดสายตาไปโดยรอบ แลเห็นภูเขาน้อยใหญ่เป็นสีเขียวชอุ่มแลดูอุดมสมบูรณ์ ซึ่งแตกต่างจากภูเขาที่เป็นปากทางเข้าสูยมโลกเป็นอย่างมาก

จิ๊บ จิ๊บ  เสียงของนกกระจอกบินเกี้ยวกันไปมาบนท้องฟ้าสีครามที่สดใส มันบินโฉบเฉี่ยวนกอีกตัวไปมา ส่งเสียงร้องออกมากระทบกับหูของนาง นางมองดูด้วยแววตาที่เป็นประกาย

ฟึบบ!!!

เพียงพริบตา หลางเว่ยหยางคว้ำเอานกกระจอกที่บินอยู่มาไว้ในมือ ได้อย่างง่ายดาย นางจับลูบคำมันไปมาก่อนจะปล่อยมันบินออกไป 

" เป็นสัตว์แบบพวกเจ้านี่ก็ดีนะ มีอิสระไม่ว่าพวกเจ้าอยากจะบินไปที่ใหน ก็ได้โดยไม่มีใครมาพร่ำบ่น  เฮ้อ "

นางพูดแล้วก็ถอนหายใจเฮือกใหญ่ก่อนจะเอ่ยว่า

" ซึ่งผิดกับข้าลิบลับ ข้าอยากจะไปไหนมาไหนก็ไม่ได้ วันๆต้องเอาแต่ อยู่ในปราสาทและฝึกฝนพลังทุกวันๆ "

นางพูดพลางมองไปโดยรอบ ทัศนียภาพอันงดงามของหุบเขาต่างๆที่สวยงาม ทำให้นางยิ้มออกมา 

" ดีล่ะข้าจะเที่ยวเล่นบนโลกมนุษย์ จนพอใจให้หายเบื่อไปเลย " 

หลางเว่ยหยางกล่าวพลางผายมือออกไป เกิดเป็นแผ่นยันต์ พุ่งลงไปติดบนต้นไม้ไกล้ๆกับภูเขาที่นางออกมา มันคือยันต์บอกตำแหน่ง 

"  ติดยันต์บอกตำแหน่งไว้ เวลาหลงทาง หาทางกลับยมโลกไม่เจอ เสร็จเรียบร้อย " 

หลางเว่ยหยางเมื่อติดแผ่นยันต์เสร็จ ก็ทะยานร่างผ่านหุบเขาน้อยใหญหลายลูก จนมาถึงเมืองของมนุษยเมืองนึง นางร่อนกายลงตรงตรอกซอยที่ไม่มีผู้คน 

เมื่อนางเห็นว่าไร้ผู้คนก็ถอดผ้าคลุมออก แล้วจึงเดินออกมาจากตรอกซอย เมื่อนางออกมาก็ได้ยินเสียงผู้คนในเมืองต่างส่งเสียงแข่งกันเรียกลูกค้า ให้มาซื้อของที่วางขายข้างทางของพวกเขา 

มีผักต่างๆมากมาย ผลไม้หลากสี หรือสิ่งประดับที่เป็นกำไล ล้วนถูกวางขายบนผ้าที่วางปูบนพื้น 

หลางเว่ยหยางเดินเที่ยวชมสิ่งต่างๆด้วยแววตาที่เป็นประกาย ผู้คนที่เห็นนางต่างตะลึงตาค้างในความงดงามเหมือนดั่งหยกขาวบริสุทธิ์ 

นางเดินไปหยุดอยู่ร้านร้านนึง นางจ้องมองมันด้วยแววตาเป็นประกาย นางหยิบขึ้นมาไม้นึงและกัดไปคำเล็กๆ มันคือพุทราเชื่อม 

" หวานมาก "

หลางเว่ยหยางอุทานออกมาเบาๆ ก่อนจะกัดอีกคำ แม้แต่เวลากินใบหน้าของนางก็ยังงดงาม

เจ้าของร้านจ้องมองมาทางนางด้วยอารมณ์เคลิบเคลิ้มราวกับต้องมนต์เสน่ห์  เขาลอบกลืนน้ำลายไปหลายอึก จนนางเดินถือพุทราเชื่อมไปจึงได้สติ 

" เดี้ยวก่อนแม่นาง แม่นางยังไม่ได้จ่ายเงินข้า !!!!
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 71 ครั้ง

1,139 ความคิดเห็น

  1. #490 sivakornza (@sivakornza) (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2559 / 06:05
    ขอบคุณครับ
    #490
    0
  2. #474 winby1125 (@winby1125) (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2559 / 23:39
    เเม่นางเงินข้า~





    เนียนมาก
    #474
    0