กำเนิดเทพเจ้าปีศาจที่ต่างโลก(นิยายแต่ง)

ตอนที่ 16 : ฆ่าล้าง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9,653
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 174 ครั้ง
    4 เม.ย. 60

พลังลมปราณขั้น ก่อตั้ง 2 ทะลักออกมา

 หลังจากการที่เขากินยาต้องห้ามเข้าไปแล้วนั้น พลังเพิ่มขึ้นถึงระดับรวบรวม ยาต้องห้ามนั้นชื่อมันก็ตรงตัวอยู่แล้ว

 แต่หลังจากใช้เม็ดยาต้องห้ามนั้น ร่างกายจะรับภาระหนัก และอาจจะถึงขั้นพลังลดไป 1 ละดับ ซึ่ง ท่าไม่จวนตัวจริงๆนั้น มันไม่คิดจะใช้ยานี้แม่แต่น้อย 

แต่หยางเฟยกลับทำลายทักษะของมันได้อย่างง่ายดาย 
แถมยังผลักมันกระเด็นจนบาดเจ็บภายใน ซีกโครงหักจนกระอักเลือดคำโต มันแผ่รังสีอยากจะฆ่าหยางเฟยออกเป็นชิ้นๆ

หยางเฟยมองมาทางมันด้วยแววตาราบเรียบ 

" หลังจากข้าพลังเพิ่มขึ้นมาถึงระดับนี้แล้ว เจ้าก็คงต้องไปอยู่กับตระกูลของเจ้าละนะ " 

" ตาย!!!!

อุ้ยผิงเค่นเสียงอย่างเย็นชา เขากระโจนมาอย่างกับเสือที่ออกล่าเหยื่อก็มิปาน เขาชกหมัดของออกมา ลมปราณของเขาเปลี่ยนเป็นสีเหลือง เนื่องจากเม็ดยา

 หยางเฟยกระโดดลอยเหนือศรีษะมันไป พลังลมปราณจากหมัดของมันพุ่งเข้าใส่ ตำหนักในจวนของมันจนเป็นรูโหว่ 


ตูมม"""


หยางเฟยซัดฝ่ามือ ไร้เงาลงมาข้างหลังศรีษะมัน แต่มันนั้นเร็วกว่า ด้วยระดับลมปราณที่เหนือกว่า มันเบี่ยงหัวของมันหลบอย่างรวดเร็ว 

พร้อมกับสวนมาด้วยทักษะกระบี่ลวงตา พลังลมปราณสีเหลืองพวยพุ่งออกมาเป็นกระบี่  
 หยางเฟยเองก็ซัดฝ่ามือลวงตาเข้าไปปะทะอีกครั้ง 

ตูมมม"

หยางเฟยกระเด็นเข้าไปภายในตำหนัก อุ้ยผิงกระโจนตามเข้าไปด้วยติดๆ กระบี่ลวงตาถูกกระหน่ำเข้าไปในจวนๆนั้นจนเกิดเสียงระเบิด

บึม"

จวนนั้นกายเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย มีแต่ควันลอยคุ้ง เศษซากจากจวนต่าง กระจายออกไปด้วยพลังของลมปราณ

" ตายแล้วงั้นรึ "

อุ้ยผิงหัวเราะ อย่างเหี้ยมเกรียม แผดเสียงดังสนั่นราวกับคนเสียสติ
 แต่ภายในควันนั้นมีเงาร่างๆหนึ่ง ค่อยๆเผยให้เห็น หลังจากกลุ่มควันหายไป 

ออร่าสีดำคล้ายกับกระจก ปล้องกันหยางเฟยจากการโจมตีเมื่อคู่ไว้

"  มันรอดจากกระบี่ลวงตามาได้ยังไง สิ่งนั้นคืออะไรกัน พลังที่ดำมืด และปล่อยกลิ่นไอแห่งความตาย มันคืออะไรกัน "

อุ้ยผิงเมื่อเห็นพลังที่แผ่ออกมาเป็นกระจกสีดำนั้น ก็รู้สึกหนาวไปถึงกระดูก เพราะตังแต่เขาเกิดมาก็มิเคยพบเคยเห็น พลังที่มืดมิดเช่นนี้

หยางเฟยค่อยๆเดินออกมา หลังจากสลายปราการทมิฬ ที่เสื้อผ้าของหยางเฟยล้วนฉีกขาด มีเลือดไหลซีมออกจากบาดแผล เนื่องจากเขาโดนกระบี่ลวงตา 

ก่อนที่จะใช้ปราการทมิฬ
สาเหตุที่เขาไม่ใช้ปราการทมิฬตั้งแต่แรก เนื่องจากร่างกายนี้ระดับของเขายังไม่สูงนักและพลังออร่าสีดำดั้งเดิมของเขาที่มีติดตัวมาตั้งแต่โลกก่อนนั้น ก็เกินที่ร่างนี้จะรับไหว เขาจึงใช้เพียงแค่น้อยนิดเท่านั้น


" หลังจากแกกินยานั่น พลังของแกมีแค่นี้เองเรอะ ช่างน่าสมเพช อีกอย่างรีบๆหายไปจากหน้าข้าซะ "

ตายย"

หยางเฟยเอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นชาพร้อมทั้ง แผ่รังสีฆ่าฟันออกมาจนทำให้ อุ้ยผิงกลัวจนตัวสั่น 

นี่มันรังสีฆ่าฟันอะไรกัน มันฆ่าคนมามากขนาดใหนกัน
 
"อุ้ยผิงคิดในใจ "

หยางเฟยรวบรวมลมปราณและพลังงานสีดำไว้ที่มือ จากนั้นต่อยพลังงานที่อัดแน่นทั้งสอง พุ่งเข้าใส่ อุ้ยผิงก่อนที่จะรู้ตัวร่างของอุ้ยผิง ก็กลายเป็นเศษละอองเลือดแล้ว 

แต่การโจมตียังไม่หยุดเพียงแค่นั้น มันพุ่งทำลายจวนเจ้าเมืองอีกครึ่งถึงกับแหลกสลายไป ด้วยการโจมีเพียงครั้งเดียว

 ทหารที่หยางเฟย กะจะดูดเอาพลังก็แหลกเป็นละอองเลือดไม่มีแม้แต่ศพเหลืออยู่ รวมถึงอุ้ยชิงที่ยืนดูอยู่ก็ล้วนตกตาย โดยที่มิรู้ตัว

" อั้ก   "

เลือดออกมาจากปากหยางเฟย

" แค่ใช้พลังแค่นี้ร่างกายก็รับภาระหนักแล้ว หนำซ้ำการโจมตีแค่นี้ พวกมันแหล่งพลังงานของข้าไม่มีเหลือแล้วชิ"
หยางเฟยสถบออกมาอย่างเย็นชา

" แต่ว่าทหารของมันที่อยู่ภายในเมืองยังไม่ถูกเรียกมาหมด งั้นข้าจะฆ่าพวกมันซะ "

" แต่เรื่องนี้จะให้มีใครรู้ไม่ได้ว่าข้าเป็นคนทำ งั้นก็ง่ายนิดเดียว ฆ่าทั้งทหารและชาวเมืองซะให้หมดก็สิ้นเรื่อง "

หยางเฟยหัวเราะอย่างยินดี เมื่อคิดวิธีออกแล้ว เนื่องจากเขาไม่เห็นใครมีค่าในสายตา และแล้ว การสังหารหมู่ทั้งเมืองก็ได้เริ่มขึ้น!! 

หนึ่งเดือนต่อมา

ทวีป เมฆาเขียวจีรัง

 ข่าวการสังหารหมู่ได้มาถึงหู จักรพรรดิ  
ราชวงศ์ที่ปกครองทวีป เมฆาเขียวจีรังนั้นคือ ราชวงศ์จิว 
(ก็ทวีปที่พระเอกอยู่นั่นละ)  

" องค์จักรพรรดิ   ภายในเมืองที่ขุนนางอุ้ยผิงดูแลอยู่นั้น ตอนนี้ไม่มีผู้คนอยู่แล้วพะยะค่ะ"

" เกิดอะไรขึ้นที่นั่น "

องค์จักพรรดิ เอ่ยถามบุรุษชุดดำปิดบังใบหน้า 
 
บุรุษชุดดำข้างหน้าที่คุกเข่าอยู่นั้น เป็นหัวหน้าหน่วย อสูรสังหารที่ขึ้นตรงต่อองค์จักรพรรดิเท่านั้น 

ระดับลมปราณภายในหน่วย ลมปราณขั้นจอมทัพ มีทั้งหมด 80 คน  ตัวหัวหน้านั่นอยู่ที่ระดับ 5

" ภายในเมืองนั้นล้วนว่างเปล่า แต่มีเพียงกระดูกและเสื้อผ้าเท่านั้น หม่อมฉันเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าใครที่มันสังหารจนเหลือแต่เพียงกระดูกและเสื้อผ้า"

องค์จักรพรรดิ ครุ่นคิดอยู่คู่นึง ก่อนจะเอ่ยไป 

" ส่งคนของหน่วยเจ้าสืบหาตัวมันให้ได้ ไม่ว่ามันจะเป็นใคร จากนั้นสังหารมันซะ ไปได้ "

" น้อมรับคําบัญชา " 

บุรุษชุดดำทะยานร่างของเขาออกไปด้วยความรวดเร็ว คล้ายดั่งภูติผี
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 174 ครั้ง

1,139 ความคิดเห็น

  1. #1134 0653124689 (@0653124689) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 เมษายน 2562 / 16:44
    รวบรวมก่อนไม่ใช่เหลอทำไมจากก่อตั้งกลายเป็นรวบรวมเพิ่มไม่ใช่เหลอทำไมมันลด
    #1134
    0
  2. #1129 9minx (@memindiiz) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2561 / 13:39
    เป็นการฆ่าที่ไร้สาระมากๆ =_=

    * ครู่ นะคะ ไม่ใช่คู่
    * เมื่อครู่ สักครู่
    #1129
    0
  3. #894 Dramione_lover (@Dramione_lover) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 31 มีนาคม 2560 / 19:54
    ทำไมอ่านไม่ได้อ่า เปิดให้หน่อยสิค้าา
    #894
    0
  4. #875 PokkyPokky99 (@PokkyPokky99) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 28 มีนาคม 2560 / 19:27
    เปิดใหหน่อย
    #875
    0
  5. #867 jakkapat001 (@jakkapat001) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 25 มีนาคม 2560 / 00:42
    เปิดให้อ่านหน่อยนะคับ ขอร้องน้าาาาาา
    #867
    0
  6. วันที่ 22 มีนาคม 2560 / 10:06
    ทำไมไม่เปิดให้อ่านอ่ะ
    #860
    0
  7. #145 dindo (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2559 / 16:08
    บูชาความชั่วร้ายนับถือลัทธิมารความชั่วจงเจริญคนบริสุทธิ์ต้องตายใครไม่เกี่ยวข้องต้องตายใครคนดีฆ่ามานนนน
    #145
    1
    • #145-1 skyling2 (@skyling) (จากตอนที่ 16)
      27 ตุลาคม 2559 / 20:50
      อิอิ
      #145-1
  8. #74 สายลม (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2559 / 12:55
    ขอบคุณครับ
    #74
    0
  9. #23 บุคคลหลับลึก (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2559 / 03:21
    โหดดิบเถื่อนฆ่ามัน!!!!!!!!"
    #23
    0
  10. #22 บุคคลหลับลึก (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2559 / 03:20
    โหดดิบเถื่อนฆ่ามัน!!!!!!!!"
    #22
    0