เล่ห์ลวงบ่วงมาร

ตอนที่ 12 : ตอนที่ 3 มารร้ายอยากเข้าเครื่องจับเท็จ 2 50%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,239
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 14 ครั้ง
    24 ก.ย. 60


 ราวกับมีกระแสไฟฟ้าโวลต์ต่ำแล่นผ่านร่างกาย ทำไมพลิสราจะไม่รู้ว่านี่คือปฏิกิริยาตามธรรมชาติเมื่อได้อยู่ใกล้ชิดกับเพศตรงข้าม แม้จะเพิ่งรู้จักเขาได้ไม่ถึงหนึ่งวันเต็ม แต่แววตาเร่าร้อนที่เปิดเปลือยความปรารถนาออกมาอย่างโจ่งแจ้งก็ชักนำให้เธอหลงใหลไปกับความวิเศษที่เนื้อตัวได้แนบชิดกัน

หากเมื่อตั้งสติดึงตัวเองกลับสู่ความถูกต้อง ตอนนี้เธอกำลังปล่อยให้พี่ชายของคนรักได้ถึงเนื้อถึงตัวอย่างย่ามใจ!

“ปล่อยนะเลสเลอร์ บอกให้ลุกขึ้น อื้อ... ฉันหนักแล้วก็จุก”ยิ่งห้ามก็เหมือนยิ่งยุ ยิ่งบอกให้ถอยห่างเขายิ่งทิ้งน้ำหนักตัวลงมากกว่าเดิม

นับตั้งแต่สองแก้มเนียนไล่ลงมาถึงลำคอระหง ลาดไหล่ ผิวเนื้อเธอเป็นสีระเรื่อน่าหลงใหลจนไม่รู้ตัวว่ากำลังมองเธอตาปรอย ใจหนึ่งอยากจูบเธอทั้งเนื้อทั้งตัว ใจหนึ่งอยากยั่วให้โกรธ อยากให้เธอแสดงอารมณ์ออกมาอย่างเต็มที่

“แบบนี้ค่อยยังชั่วไหม” ถามอย่างเอาใจ

“ไม่ ลุกขึ้นเดี๋ยวนี้”

เป็นคำสั่งที่ถูกต้องแล้วและเขาก็ปฏิบัติตามในทันที แต่เมื่อเจ้าของร่างแกร่งขยับตัวทิ้งน้ำหนักส่วนมากไว้ที่ขาทั้งสองข้าง ส่วนกลางร่างกายอันน่าพรั่นพรึงกลับขยับขยายแล้วเบียดเข้ามาแนบชิดอยู่กับจุดที่เธอหวงแหนที่สุดในชีวิต

ดวงตากลมโตเบิกกว้าง ริมฝีปากเผยอค้างด้วยความตกใจนั้นทำให้เลสเลอร์หัวเราะร่วน “คุณพูดเองนี่พลีสว่ามีนิดเดียว แล้วจะตกใจอะไรนักหนา ก็แค่นิดเดียวไม่ทำให้คุณเจ็บจุกเท่าไหร่หรอก”

เธอคงตายน่ะสิ!

ถ้าเขามี นิดเดียวอย่างที่โป้ปดมดเท็จออกไปจะสร้างความหวาดหวั่นให้เธอได้มากมายถึงเพียงนี้หรือ

ทว่าความเจ้าเล่ห์แสนกลที่ปรากฏอยู่บนใบหน้าคร้ามคมช่างสวนทางกับคำพูดพาซื่อยิ่งนัก เขากำลังปั่นอารมณ์เธอให้โกรธและขายหน้าในเวลาเดียวกัน

ในตอนที่เขาทาบทับไว้ทั้งตัวจะสัมผัสได้ถึงความซาบซ่านซึ่งเกิดขึ้นระหว่างร่างเปลือยเปล่าของชายหญิง แต่ตอนนี้เขากำลังนั่งคร่อมเธอไว้ บดเบียดความฮึกเหิมเข้าหาอย่างจาบจ้วง ในขณะที่จ้องมองร่างกายส่วนบนของเธออย่างไม่เกรงใจ

แม้เมื่อครู่จะออกคำสั่งที่ถูกต้องไปแล้ว แต่เมื่อเขาทำตามกลับสร้างความอับอายมากยิ่งขึ้น

...ถึงเขาจะเป็นสามีอย่างถูกต้องชอบธรรม แต่ในด้านของจิตใจแล้วเธอจะปล่อยตัวให้เรื่องเกินเลยนี้เกิดขึ้นไม่ได้เด็ดขาด

“ถ้าคุณคิดว่าจะใช้กำลังบังคับฉันมาทวงสิทธิ์ความเป็นสามี นั่นเป็นเรื่องที่แย่มาก ถ้าคุณไม่นึกถึงจิตใจของฉันก็น่าจะเห็นแก่น้องชายบ้าง อย่างน้อยเราก็รักกัน” พลิสราต้องข่มความอายเอาไว้จนลึกแล้วใช้เหตุผลที่มีชี้แจงกับเขา ซึ่งสีหน้าที่เปลี่ยนไป ดวงตาคู่คมละจากทรวงอกขึ้นมาจ้องตากันก็ทำให้รู้ว่าตนนั้นเดินมาถูกทางแล้ว “มันผิดศีลธรรม ไม่ถูกต้องเลยที่คุณจะลวนลามคนรักของน้องชาย”

“ถ้าตัดเรื่องที่ว่ามีพ่อคนเดียวกันออกไป ผมกับมันก็ไม่ต่างจากคนแปลกหน้า”

น้ำเสียงเย็นชาและแววตามุ่งมั่นเช่นเดิม ทำให้พลิสราต้องหาเหตุผลมาตอบโต้โดยเร็ว “แต่อธิปไม่ได้เห็นคุณเป็นคนแปลกหน้า เขาเรียกคุณว่าพี่ รอดส์เองก็แทนตัวว่าพ่อทุกคำ มีแต่คุณนั่นแหละที่เป็นคนตัดความสัมพันธ์นี้ออกไปเอง ที่สำคัญฉันรักอธิป”

ฉันรักอธิป

ชัดถ้อยชัดคำจนเบนความสนใจจากเรื่องความสัมพันธ์ในครอบครัว ซึ่งตอนแรกตั้งใจจะซักถามเธอให้ละเอียด ความจริงแล้วเขาเคยพบอธิปอยู่สองครั้ง แต่สถานะความเป็นพี่ชายและลูกอีกคนหนึ่งของรอดส์ ไม่ได้ทำให้เลสเลอร์รู้สึกอุ่นใจเลย

คำสารภาพรักนั้นทำให้เขาชะงักงันไปครู่หนึ่ง ดวงตาที่มองเธอนั้นหรี่แคบลง แต่เมื่อเวลาผ่านไปเพียงเสี้ยววินาที พลิสราก็รู้ว่าสิ่งที่ทำลงไปนั้นผิดพลาดมหันต์ เมื่อได้เห็นเพลิงโทสะที่คุกรุ่นในดวงตาคู่คม มารร้ายที่ซ้อนเร้นอยู่ในตัวเขากำลังเผยโฉมออกมาให้เห็นอีกครั้ง

“สวมแหวนหมั้นของผม จดทะเบียนสมรสกับผม แต่ตะโกนใส่หน้าผัวว่ารักผู้ชายคนอื่น ถ้าสมองของคุณหมอไม่เลอะเทอะจนเกินไปนักคงจะคิดได้ว่าคนที่ผิดศีลธรรมคือใคร”

          “ก็ใช่ แต่เพราะเกิดเรื่องวุ่นวายขึ้นมาก่อน ไม่อย่างนั้นเราคงไม่ต้องจดทะเบียนกัน ถึงมันจะเป็นเรื่องที่ถูกต้อง แต่มันผิดเพราะฉันเป็นคนรักของน้องชายคุณ พ่อฉันหรือเพื่อนร่วมงานก็รู้ว่าฉันกับเขารักกัน เมื่อเช้าฉันไม่รู้หรอกว่าเกิดเรื่องบ้าบออะไรขึ้นกับชีวิต แต่คุณจะฉวยโอกาสนี้มาขืนใจฉันไม่ได้” พลิสราหอบหายใจราวกับใช้พลังงานอย่างมากในการเผชิญหน้ากับเขา “พ่อฉันบอกว่าคุณเป็นคนที่น่านับถือคนหนึ่ง ซึ่งฉันก็บอกตัวเองให้คิดอย่างนั้น แต่ถ้าคุณยังเอาเปรียบฉันอยู่อย่างนี้นั่นก็แปลว่าทำลายความเชื่อของพ่อกับฉันจนไม่เหลืออะไรเลย”

          พลิสราไม่มีทางรู้เลยว่าสิ่งที่อธิบายไปนั้นจะทำให้เขาปล่อยเธอเป็นอิสระหรือไม่ หากแรงที่เขากดข้อมือของเธอเอาไว้กลับเพิ่มขึ้นทุกครั้งที่พูดถึงความสัมพันธ์ของเธอกับอธิปความจริงที่อับอายหากเลี่ยงไม่ได้คือ...

          เธอต้องแอ่นตัวมากขึ้นจนยอดทรวงทั้งสองข้างขยับเข้าใกล้ใบหน้าหล่อเหลามากขึ้นทุกที!

          “ก็น่าประทับใจที่คุณใช้คำพูดเหล่านั้นเพื่อเตือนสติให้ผมรู้ว่าเมียตัวเองคือคนรักของน้องชาย จะบอกอะไรให้รู้ไว้นะคุณหมอ ความเชื่อใจหรือการยอมรับนับถือใครสักคนต้องเกิดขึ้นจากความรู้สึกข้างในใจ ไม่ใช่การเรียนรู้ที่จะเชื่อจากคำบอกเล่าของคนอื่น แล้วถ้าคุณหมอยังย้ำว่าเป็นคนรักของมันอยู่ ผมก็ยังยืนยันคำเดิมว่ามันกับผมก็เหมือนคนแปลกหน้า”

          โอ... ที่เสียเวลาพูดมายืดยาวที่ไม่ได้ทำให้เขาเข้าใจเลยสักนิดสินะ!

          พลิสราแทบจะร้องกรี๊ดๆ ใส่คนที่ปั้นหน้าปั้นตาท้าทายเธอ รอยยิ้มที่เกิดขึ้นมีความสะใจบางอย่างซ่อนเร้นเอาไว้ด้วยความโมโหจึงทำให้เธอลืมตัวจนหลุดคำถามอันตรายออกไป ทั้งที่สั่งตัวเองแล้วว่าจะเก็บไว้เป็นความลับแล้วค้นหาความจริงด้วยตัวเอง

          “เชื่อแล้วว่าพวกเขาเป็นคนแปลกหน้าสำหรับคุณจริงๆ เชื่ออีกเหมือนกันว่าคนแปลกหน้าอาจจะอยู่เบื้องหลังเรื่องวุ่นวายที่เกิดขึ้นก็ได้”

          “อะไรนะ?...”

          “อธิบายมาสิว่าทำไมถึงแต่งงานกับฉัน อย่ามาอ้างว่าทำไปเพราะช่วยพ่อฉัน ไม่อยากเห็นพ่อฉันเสียใจ ฟังแล้วมันเป็นเหตุผลดูดีเกินไปสำหรับมารร้ายอย่างคุณ” พลิสราเริ่มควบคุมโทสะเอาไว้ไม่ได้”

          “อ้อ... ผมเจอข้อหานี้เข้าเองสินะ” ตอบได้เพียงเท่านั้นจริงๆ เพราะการตัดสินใจแต่งงานกับเธออย่างไม่ลังเลนั้นก็ยังเป็นข้อกังหาในใจตนเองจนถึงวินาทีนี้

          หากการนิ่งเงียบก็เปรียบเหมือนยอมรับ นั่นยิ่งทำให้พลิสราโกรธเพราะคิดว่าเขาอาจมีส่วนรู้เห็นที่ทำให้เรื่องวุ่นวายทุกอย่างเกิดขึ้นเธอยิ่งยิงคำถามที่คาใจเข้าใส่ไม่ยั้ง

          “วันนี้ฉันคงตายไปแล้วถ้ามือปืนคนนั้นไม่เห็นคุณเอาตัวเข้ามาบังไว้เสียก่อน”

          ฟังดูแล้วเหมือนเธอจะขอบคุณ แต่เชื่อเถอะว่าสายตาและน้ำเสียงเธอเย้ยหยันราวกับเขาเป็นคนสั่งฆ่าพ่อตัวเอง “ถึงจะไม่มีความผูกพัน แต่คงไม่ชั่วชาติคิดสั่งฆ่าพ่อตัวเองได้ลงคอ”

          พลิสราส่ายหน้าช้าๆ อย่างไม่รู้ปูมหลังและพื้นฐานทางจิตใจของสามีโดยนิตินัยเลย “ที่ฉันสัมผัสได้คือคุณเลือดเย็น ต่อให้เข้าเครื่องจับเท็จ ใจคุณก็นิ่งพอที่จะเอาตัวรอด”

เลสเลอร์ร้ายมากนะคะหัวหน้า ร้ายขนาดไหนตอนต่อไปได้รู้กัน ไม่ตั้งใจให้ค้างคาแต่ตัดตรงไหนก็ค้างทุกตอนค่า

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 14 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

89 ความคิดเห็น

  1. #30 satafanorawan (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 24 กันยายน 2560 / 21:34
    รอๆๆๆๆๆๆมาอัพไวๆๆๆนะ
    #30
    1
    • #30-1 ศิริพารา(จากตอนที่ 12)
      25 กันยายน 2560 / 08:53
      อัปเพิ่มแล้วค่า มาอ่านทุกวันนะคะ จุ๊บบบ
      #30-1
  2. #29 นัควัต (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 24 กันยายน 2560 / 20:05
    จะรอติดตามว่าเมื่อไหร่คุณหมอจะใจอ่อนให้กับเลสเลอร์
    #29
    1
    • #29-1 ศิริพารา(จากตอนที่ 12)
      25 กันยายน 2560 / 08:53
      อ่อนแล้วค่า แพ้ฟามหล่อ
      #29-1
  3. #28 Nnn (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 24 กันยายน 2560 / 19:00
    แหมเฮียเลสนี่ช่างยั่วหน้าตายนะคะ
    #28
    1
    • #28-1 ศิริพารา(จากตอนที่ 12)
      25 กันยายน 2560 / 08:52
      ยั่วแบบเปิดหมดด้วยเนาะ เป็นคนเปิดเผยจริงๆ
      #28-1
  4. #27 coffee (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 24 กันยายน 2560 / 12:56
    แซบบบบทุกตอนค่ะ แต่ค้างทุกตอนเช่นกันจึงต้องได้เล่มค่ะคุณตาล ระหว่างนี้ก็ต้องรออัพค่ะ
    #27
    1
    • #27-1 ศิริพารา(จากตอนที่ 12)
      25 กันยายน 2560 / 08:52
      55555ไม่ได้ตั้งใจให้ค้างนะคะ
      #27-1
  5. #26 Poppy1973 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 24 กันยายน 2560 / 11:21
    เฝ้ารอคร้า
    #26
    1
    • #26-1 ศิริพารา(จากตอนที่ 12)
      25 กันยายน 2560 / 08:51
      มาทุกวันค่า ขอบคุณสำหรับคอมเมนต์นะคะ จุ๊บบบ
      #26-1