Fic Detective Conan : Little Princess and Silver bullet Knight (Subaru x Haibara)

ตอนที่ 11 : เงามืดที่เข้าปกคลุม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 281
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 23 ครั้ง
    19 พ.ค. 63

"หายไปไหนกันมาเหรอครับ" เด็กหนุ่มใส่แว่นเอ่ยถามคู่ชายหญิงที่เพิ่งเดินกลับมาหลังจากหายด้วยกันไปสักพัก

"อ๋อ เธอคนนี้บอกว่าหิวก็เลยพาไปหาอะไรกินน่ะ" สึบารุตอบ

"อ๋อ อย่างนั้นเหรอครับ" เด็กแว่นเอ่ย

"พวกเธอเสร็จธุระกันแล้วใช่มั้ย งั้นกลับกันเถอะ" ร่างสูงเอ่ยชวน

"คร้าบ..ค่าา" ทั้งหมดตอบรับพร้อมกันก่อนจะรีบเดินไปขึ้นรถ โดยมีร่างสูงเป็นคนขับ ข้างๆกันเป็นหญิงสาวผมสั้นสีน้ำตาล ส่วนเด็กหนุ่มและเด็กสาวทั้งสามคนก็นั่งอยู่ด้วยกันบริเวณเบาะหลัง

"ตื่นเต้นจังเลยนะครับ ทริปมีวันเสาร์นี้แล้ว" เด็กหนุ่มที่ใบหน้ามีกระเอ่ยขึ้น

"นั่นสิ อายูมิก็ตื่นเต้น อยากไปไวๆจังเลย" เด็กสาวที่นั่งข้างกันเอ่ยอย่างเห็นด้วย

"นั่นสินะ ต้องสนุกมากๆแน่ๆเลยง่ะ" เด็กหนุ่มร่างท้วมก็พูดด้วยท่าทีกระตือรือร้น

"จริงสิ พี่ชิโฮะไม่สนใจจะไปด้วยกันเหรอคะ ไอจังก็ไปด้วยนะ" อายูมิเอ่ยถามหญิงสาวที่นั่งข้างหน้าข้างคนขับ

"อะ...เอ่อ ไม่ดีกว่าจ๊ะ พี่ไม่ว่างน่ะ" ร่างบางคนข้างหน้าเอ่ย  

'จะไปได้ไงล่ะ พอถึงตอนนั้นคงจะกลับคืนร่างเดิมเป็นไฮบาระแล้วแหละ เห้ออ' ร่างบางนึกในใจพลางถอนหายในออกมาเฮือกใหญ่ ร่างสูงที่นั่งข้างๆกันเห็นดังนั้นจึงลอบยิ้มออกมา  

"นี่ นั่นน่ะพวกเราไม่ใช่เหรอ" เก็นตะพูดพลางชี้ไปที่จอโฆษณาขนาดใหญ่ที่ตึกเบื้องหน้าขณะที่รถกำลังหยุดจอดเพื่อรอสัญญาณไฟ

"ใช่จริงๆด้วยคร้าบ นั่นมันตอนที่พิธีกรมาสัมภาษณ์เราเมื่อกี้นี้นี่นา" มิตสึฮิโกะพูดพลางจ้องไปที่จอ

 "เขาคงจะนำมาฉายเพื่อโปรโมททริปครั้งนี้น่ะ" โคนันบอก

"ดีจังเลยน้าา ได้อยู่บนจอใหญ่ๆแบบนี้ด้วย ที่จริงพี่สึบารุกับพี่ชิโฮะน่าจะมาร่วมสัมภาษณ์กับพวกเราด้วยนะคะ จะได้อยู่ในจอแบบนั้นด้วยไง" อายูมิพูดอย่างเสียดายแทนทั้งคู่

"ไม่ล่ะ พอดีฉันไม่ค่อยชอบกล้องเท่าไหร่น่ะ" ร่างสูงคนขับเอ่ย

"แต่ก็ถ่ายติดคุณสึบารุกับคุณชิโฮะด้วยนะครับ ถึงจะนิดหน่อยก็เถอะ" มิตสึฮิโกะบอก

"เอ๊ะ" ร่างบางที่นั่งเงียบอยู่นานถึงกับตกใจขึ้นมาเมื่อได้ยินแบบนั้น  

"นั่นไงครับ ที่ข้างหลังพวกเราน่ะ" มิตสึฮิโกะเอื้อมมือมาจากข้างหลังพลางชี้ไปยังจอใหญ่ข้างหน้า เผยให้เห็นใบหน้าเสี้ยวนึงของเธอ แม้จะไม่ชัดนักแต่นั่นก็พอที่จะทำให้ร่างบางที่เห็นถึงกับหน้าซีดเผือด เมื่อนึกว่ารูปที่ขึ้นโชว์อยู่นี้อาจจะเป็นเบาะแสที่สามารถทำให้คนพวกนั้นรู้ได้ว่าเธอยังมีชีวิตอยู่และพยายามออกตามล่าตัวเธออีกครั้ง

หลังจากขับรถไปไม่นานตอนนี้ภายในรถก็มีเพียงไฮบาระในร่างชิโฮะและสึบารุที่เป็นคนขับเท่านั้น เนื่องจากร่างสูงได้ขับไปส่งเด็กๆขบวนการนักสืบเยาวชนที่บ้านครบทุกคน ส่วนโคนันก็ขอลงที่หน้าสำนักงานนักสืบ ร่างสูงคนขับหันมามองร่างบางที่นั่งข้างๆเป็นระยะเมื่อเห็นเธอนั่งเงียบและไม่พูดไม่จาตลอดทาง สึบารุปล่อยมือข้างนึงจากพวงมาลัยรถแล้วเอื้อมมาจับมือเล็กของร่างบางคนข้างๆไว้โดยไม่พูดอะไรออกมา เขาขับรถต่อไปแบบเงียบๆจนมาถึงบริเวณแม่น้ำเทมุซึจึงได้หยุดรถ

"ทำไมพามาที่แบบนี้อีกแล้วล่ะ อย่าบอกนะว่า.." ร่างบางหันมาจ้องชายหนุ่มตาเขม็ง

"ไม่ได้จะทำอะไรแบบนั้นหรอกน่า แค่อยากพาเธอมานั่งให้จิตใจสงบลงก็แค่นั้น" ร่างสูงเอ่ย

"ฉะ...ฉันไม่ได้เป็นอะไรซะหน่อย" ร่างบางเอ่ยพลางก้มหน้า

"ไม่ต้องมาโกหกหรอกน่า แค่มองหน้าเธอฉันก็รู้แล้วว่าเป็นอะไร เอาล่ะ ลงไปกันเถอะ" สึบารุพูดจบจึงรีบเดินลงจากรถไปเปิดประตูให้ร่างบาง จากนั้นจึงจับมือพาเธอไปนั่งที่ศาลาริมน้ำที่ประจำก่อนจะขยับเข้าไปนั่งใกล้ๆร่างบาง

"กลัวเหรอ กังวลอยู่อีกแล้วใช่มั้ย" สึบารุเอ่ยถามด้วยสีหน้าเป็นห่วง ร่างบางเอียงหัวมาซบลงบนใหล่กว้างของชายหนุ่มที่นั่งข้างๆ

"อืม..นึกว่าจะไม่เป็นไรแล้ว แต่พอเอาเข้าจริงก็กลับกลัวพวกมันมากๆเหมือนเดิม ความกลัวแบบนี้มันคงถูกฝังลึกลงไปที่จิตใต้สำนึกของฉันแล้วล่ะ คนทรยศแบบฉันไม่ว่ายังไงก็คงต้องอยู่อย่างหวาดระแวงแบบนี้ไปเรื่อยๆ" ร่างบางเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่ชินชา ร่างสูงได้ยินดังนั้นก็รู้สึกเจ็บแปลบขึ้นมาในหัวใจ เขาอยากให้เด็กสาวคนนี้ได้ใช้ชีวิตแบบปกติ เพราะฉะนั้นไม่ว่ายังไงเขาก็จะต้องรีบทำลายองค์กรชั่วร้ายนี้ลงให้ได้ สึบารุนึกในใจพลางใช้มือหนาลูบไปที่หัวของเธอเบาๆ

"อย่ากังวลไปเลยนะ พวกมันคงไม่ได้เห็นเธอในVTRนั่นหรอก" ร่างสูงเอ่ยปลอบใจคนตัวเล็กข้างๆเพื่อให้เธอเลิกกังวล

"นายคิดแบบนั้นจริงๆเหรอ" ร่างบางหันหน้ามาถามชายหนุ่มด้วยใบหน้าจริงจัง

"อื้มม" สึบารุตอบพลางพยักหน้าเล็กน้อยเพื่อให้ร่างบางรู้สึกมั่นใจ

"ไอจัง.." ร่างสูงเรียกชื่อเธอเบาๆ  

"หืมม" ร่างบางตอบรับ

"ขอจูบหน่อยได้มั้ย" สึบารุพูดเสียงสั่นพลางใช้สายตาหรี่เล็กจ้องมองไปยังริมฝีปากบางชมพูระเรื่อของคนตัวเล็กตรงหน้า ไฮบาระเห็นสายตาร่างสูงจึงได้แต่เม้มปากแล้วรีบหันหน้าหนีด้วยความเขินอาย ใช่ว่าจะไม่เคยจูบกับเขา...มากกว่านี้ก็เคยทำมาแล้ว แต่การที่ร่างสูงมาเอ่ยขอกันแบบนี้มันก็ทำให้เด็กสาวทำตัวไม่ถูกเหมือนกัน

"อะไรของนายยะ ปกตินึกจะทำอะไรก็ทำไม่เคยขอเลยแท้ๆทำไมวันนี้ถึง.." ร่างบางเอ่ยอย่างสงสัย

"ก็ไม่ค่อยคุ้นกับเธอในร่างนี้นี่นา ถึงจะเป็นเธอเองก็เถอะ แต่พอเห็นแบบนี้แล้วรู้สึกเกรงใจยังไงไม่รู้" สึบารุพูดพลางเกาหัวอย่างเขินๆ

"เอ๋ อย่างนั้นเหรอ พอฉันอยู่ในร่างนี้ก็เลยรู้สึกกลัวรู้สึกเกรงใจขึ้นมาเลยเหรอยะ แสดงว่าที่กล้าทำอะไรแบบนั้นตอนที่ฉันอยู่ในร่างไฮบาระ เพราะเห็นว่าฉันเป็นแค่เด็กก็เลยไม่กลัวสินะ" ร่างบางเอ่ยถามด้วยสีหน้าน่ากลัว

"ปละ..เปล่า ไม่ใช่แบบนั้นซะหน่อย" สึบารุพูดปฏิเสธ

"งั้นเหรอยะ จะบอกไว้ก่อนเลยนะว่า ไม่ว่าฉันจะอยู่ในร่างไหนฉันก็จะไม่ยอมนายง่ายๆหรอกนะ" ร่างบางเอ่ยด้วยความมั่นใจ

"ถึงจะพูดอย่างงั้นแต่เห็นก็ยอมฉันแบบง่ายๆทุกทีเลยนี่นา" สึบารุพึมพำออกมาเบาๆ

"ว่าไงนะยะ" ไฮบาระรีบหันขวับมาหาชายหนุ่มเมื่อได้ยินเสียงบ่น

"ปละ..เปล่า แล้วว่ายังไงล่ะที่ฉันขอไปเมื่อกี้น่ะ" ร่างสูงเอ่ยถาม

"อืมมม ก็ช่วยไม่ได้นี่นะอุตส่าห์ขอมาขนา.." ไม่ทันที่ร่างบางจะพูดจบร่างสูงก็โน้มหน้ามาฉกฉวยจูบไปจากปากของเธออย่างรวดเร็ว สึบารุขบเม้มริมฝีปากล่างของคนตัวเล็กเบาๆอย่างต้องการจะขอนุญาตส่งลิ้นร้อนของเขาเข้าไปภายในปากเล็กของเธอ ร่างบางรู้สึกได้ถึงความต้องการบางอย่างของร่างสูงจึงได้รีบตอบรับด้วยการเผยอริมฝีปากบางของตัวเองขึ้นเล็กน้อยให้พอที่เขาจะส่งลิ้นเข้าไปกว้านชิมและกอบโกยความหวานฉ่ำจากปากของเธอได้

"อืมมมหวานจังอุ่นด้วยในปากเธอน่ะ ชอบจัง" ร่างสูงพูดพลางใช้นิ้วเรียวถูไล้ไปที่ริมฝีปากบางเบาๆ

"อื้ออออ จูบอีกสิ" ร่างบางเอ่ยขอ

"อืมมได้สิ จูบเธอในร่างนี้ค่อยสบายใจหน่อย" ร่างหนาเอ่ย

"เอ๊ะ ทำไมล่ะ" ร่างบางเอ่ยถามด้วยความสงสัย

"ก็ไม่ต้องกลัวติดคุกยังไงล่ะ เป็นแบบนี้ก็ไม่ถือว่าพรากย์ผู้เยาว์" ร่างสูงเอ่ยพลางยิ้มเจ้าเล่ห์

"คนบ้า แล้วใครใช้ให้ทำแบบนั้นกับเด็กม.ต้นกันล่ะ" เธอเอ่ยถาม

"ก็ไม่มีใครใช้หรอก แต่มันอดใจไม่ไหวนี่นา เด็กอะไรน่ารักแบบนั้น" เขาตอบพลางส่งรอยยิ้มกรุ้มกริ่มมายังร่างบาง

"ไอบ้า" เธอบ่นว่าเขาเพราะความเขิน

"ฉันก็ไม่เคยคิดว่าตัวเองจะมีแฟนเป็นเด็กม.ต้นหรอกนะ แต่พอมีจริงๆก็ไม่เลวเลยถึงจะเสี่ยงไปหน่อย แต่ก็คุ้ม" ร่างสูงบอก

"แย่ที่สุดเลย เป็นFBIแท้ๆแต่มาทำเรื่องแบบนี้เนี่ย อื้อออ" คำพูดของร่างบางถูกกลืนลงคอไปด้วยจูบอันจาบจ้วงจากร่างสูงอีกครั้ง 

 

ณ.บ้านด็อกเตอร์อากาสะ

สึบารุขับรถมาจอดหน้าบ้านด็อกเตอร์อากาสะเพื่อส่งไฮบาระ

"เข้าบ้านเถอะ" ร่างสูงเอ่ยขณะเปิดประตูรถให้เด็กสาว

"อื้ม ขอบคุณสำหรับวันนี้นะ เจอกันพรุ่งนี้นะ กับไฮบาระ ไอน่ะ" ร่างบางพูดด้วยรอยยิ้ม

"อืมฉันจะรอนะ เดี๋ยวพรุ่งนี้จะรีบทำแกงกะหรี่ไปให้" ร่างสูงบอก

"แกงกะหรี่อีกแล้วงั้นเหรอ ทุกวันเลยสิน่า" ร่างบางบ่นอุบ

"เดี๋ยวรอให้คุณยูกิโกะกลับมาจะขอให้เขาช่วยสอนเมนูใหม่ๆแล้วกันนะ" สึบารุเอ่ย

"ย่ะ ฉันเข้าบ้านก่อนนะ" ร่างบางพูดจบจึงรีบเดินเข้าบ้านไปอย่างอารมณ์ดี

ด้านสึบารุก็รีบเดินเข้าบ้านไปเช่นกันแต่ก็ต้องแปลกใจเมื่อเปิดประตูบ้านออกมาแล้วพบว่ามีไอเย็นๆจากแอร์ลอดผ่านช่องประตูออกมาเหมือนกับว่ามีคนอยู่ในบ้านหลังนี้ ร่างสูงเดินเข้าไปภายในบ้านอย่างระมัดระวังก่อนจะพบกับเด็กหนุ่มใส่แว่นเจ้าของบ้านที่แท้จริงนั่งอยู่บนโซฟา

"นายเองเหรอ เจ้าหนู" สึบารุเอ่ยทักโคนัน

"ครับ ผมมีเรื่องจะคุยกับคุณอากาอิน่ะ" เด็กหนุ่มใส่แว่นเอ่ย

"เรื่องเมื่อตอนเย็นสินะ ที่รูปของเด็กคนนั้นโผล่ขึ้นบนจอโฆษณาใหญ่ๆนั่นน่ะ" ร่างสูงเอ่ยอย่างรู้ทัน

"ใช่แล้วล่ะครับ คุณอากาอิก็คิดเหมือนผมใช่มั้ยล่ะครับ ว่าถึงยังไงเราก็ไม่ควรประมาทเจ้าพวกนั้นน่ะ" โคนันบอก

"อืม งานนี้เราคงต้องเตรียมรับมือกับพวกมันไว้หน่อยล่ะนะ" สึบารุตอบรับ ทั้งคู่จ้องหน้ากันด้วยสีหน้าจริงจังพลางส่งยิ้มเจ้าเล่ห์ออกมาพร้อมกัน

........เช้าวันเสาร์.......

ณ. จังหวัดนางาโนะ

ทริปตามรอยหน้ากากไยบะได้เริ่มขึ้นอย่างเป็นทางการโดยทุกคนที่ได้รับตั๋วจะต้องมาพร้อมกันที่หน้าสถานีรถไฟนางาโนะ ขบวนการนักสืบเยาวชนมาพร้อมกับด็อกเตอร์อากาสะและสึบารุถึงที่สถานีเรียบร้อย ไม่นานก็มีรถทัวร์ของทริปที่จัดมาเพื่อรับลูกทัวร์แล้วพาไปเที่ยวชมสถานที่ต่างๆที่เคยใช้ถ่ายทำหน้ากากไยบะ

"อีกเดี๋ยวเราจะพาทุกท่านไปเยี่ยมชมกับ สถานที่แรกที่ใช้ในการถ่ายทำหน้ากากไยบะนะคะ ที่นั่นก็คือสวนไคโคเอ็นนั่นเองค่ะ ซึ่งจะใช้เวลาเดินทางประมาณ20นาทีจึงจะถึงที่หมายค่ะ" ไกด์เอ่ยอธิบาย

"อายูมิตื่นเต้นจังเลย อยากให้ถึงไวๆจังเลยเนอะไอจัง" เด็กสาวเอ่ยถามความเห็นเพื่อนสาวที่นั่งอยู่ข้างกัน

"อื้มม" ร่างบางตอบอย่างเห็นด้วยพลางมองออกไปชมวิวสองข้างทาง

 

เดินทางมาไม่นานก็ถึงสวนไคโคเอ็น ลูกทัวร์ทั้งหมดลงจากรถและเดินเที่ยวชมไปรอบๆสวนเช่นเดียวกับกลุ่มขบวนการนักสืบเยาวชนที่มีด็อกเตอร์อากาสะและสึบารุเดินตามไล่หลังมาเพื่อคอยดูแล

"โหห หน้าปราสาทนี้สินะครับที่หน้ายากไยบะ ต่อสู้กับคนร้ายน่ะ สุดยอดไปเลย" มิตสึฮิโกะพูดพลางชี้ไปยังปราสาทตรงหน้า

"สุดยอดไปเลยแฮะ จะมีหน้ากากไยบะโผล่มามั้ยนะ" เก็นตะพูดพร้อมหัวเราะออกมา

"เก็นตะคุงล่ะก็ จะมีแบบนั้นได้ยังไงกันเล่า" อายูมิเอ่ยพลางส่ายหน้าให้กับความคิดของเพื่อนร่างท้วม

"ปราสาทนี้น่ะ ชื่อว่าKomoro เป็น 1 ใน 100 ของปราสาทญี่ปุ่น ที่มีต้นไม้แดง ซากุระ และมอสที่งอกมาเกาะกำแพง สวยมากเลยใช่มั้ยล่ะ" ร่างสูงใส่แว่นผมสีน้ำตาลอมแดงเอ่ยถามพร้อมอธิบาย

"อื้ม สวยมากเลยค่ะ เนอะไอจัง" เธอเอ่ยถามเพื่อนสาวที่ยืนคนข้างๆอีกครั้ง

"อื้อ สวยมากๆเลยล่ะ" ร่างบางเอ่ยพลางจ้องมองไปยังปราสาท

เวลาผ่านไปประมาณ10นาที ไกด์ก็เรียกลูกทัวร์ทุกคนมาพร้อมกันหน้าทางออก

"เอาล่ะค่ะ จุดต่อไปที่เราจะไปคือเรียวกังยาโนยะที่เราจะพักกันคืนนี้นะคะ อีกเดี๋ยวรถทัวร์จะไปส่งพวกเราที่สถานีรถไฟ หลังจากนั้นพวกเราจะนั่งรถไฟไปประมาณ15นาที แล้วจะมีรถของเรียวกังมารับอีกทีค่ะ" เมื่อไกด์พูดอธิบายเสร็จทุกคนก็เดินขึ้นรถทัวร์กันไป ไม่นานนักก็มาถึงยังสถานีรถไฟที่จะพาทุกคนเดินทางไปยังเรียวกัง

"เอาล่ะ ขึ้นรถไฟกันเถอะทุกคน" ด็อกเตอร์อากาสะเอ่ยชวน

"คร้าบ/ค่าา" ทุกคนตอบรับพร้อมกับเดินขึ้นไปบนรถไฟ แต่สึบารุฉวยมือของไฮบาระไว้

"เอ๊ะ มีอะไรงั้นเหรอ" ร่างบางเอ่ยถาม

"ฉันอยากกินน้ำน่ะ ไปซื้อเป็นเพื่อนหน่อยสิ" ร่างสูงเอ่ย

"อะ...อืม" ร่างบางตอบ

"พวกเธอขึ้นไปนั่งพลางได้เลยนะ เดี๋ยวฉันกับไอจังจะตามไป" ร่างสูงพูดจบจึงรีบจูงมือร่างบางเดินหายไป

 

ณ.สถานีรถไฟถัดไป

"ลูกพี่คิดว่าเชอรี่จะมาจริงๆเหรอครับ" ชายหนุ่มร่างท้วมที่สวมแว่นดำหมวกสีดำเอ่ยขึ้น

"อืม ถ้ามันมากับทัวร์นั่นล่ะก็จะต้องมาลงที่สถานีนี้แน่ จากนั้นพอมันมาถึงเราแค่ทำตามแผน แล้วก็ลากตัวมันมา" ร่างสูงผมยาวสีเงินพูดด้วยรอยยิ้มร้ายกาจ

 

"นี่คุณไฮบาระกับคุณสึบารุน่ะทำไมยังไม่มาอีกล่ะครับ รถไฟใกล้จะออกแล้วนะ" มิตสึฮิโกะเอ่ยขึ้นอย่างเป็นกังวล

"งั้นเดี๋ยวฉันลองโทรหาคุณสึบารุดูนะ" โคนันพูดจบจึงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโทรหาสึบารุ หลังจากโทรคุยกับปลายสายได้สักพักก็วางสายไป

"คุณสึบารุบอกว่าขึ้นรถไฟมากับไฮบาระแล้วล่ะ แต่ว่าคนยืนขวางอยู่เต็มมากก็เลยเข้ามาที่พวกเรานั่งอยู่ไม่ได้ เพราะงั้นเดี๋ยวค่อยเจอกันอีกทีที่สถานีข้างหน้าน่ะ" โคนันบอก

"งะ...งั้นเหรอครับ" มิตสึฮิโกะเอ่ย

หลังจากรถไฟมุ่งหน้าออกจากสถานีมาไม่นานก็ถึงยังสถานีปลายทาง เมื่อรถไฟจอดเทียบชานชลาทันใดนั้นเองเหตุการณ์ที่ไม่คาดคิดก็ได้เกิดขึ้น ด้านท้ายของขบวนรถไฟที่ไม่มีผู้โดยสารนั่งอยู่ได้เกิดการระเบิดขึ้นอย่างเสียงดัง แล้วไฟจากแรงระเบิดก็ได้ไหม้ลุกลามขึ้นเรื่อยๆ เหตุการณ์นี้ทำให้ผู้โดยสารที่อยู่ภายในขบวนเกิดความตื่นตระหนกและวิ่งกันไปมาอย่างชุลมุน

และภายใต้ความชุลวุนวุ่นวายนั้นมีมือแกร่งมาฉุดรั้งแขนเล็กของไฮบาระและลากเธอไปจากสึบารุที่ยืนอยู่ข้างๆ  

"นะ..นี่" เธอพยายามร้องเรียกให้ร่างสูงคนข้างๆหันมา ทันใดที่สึบารุหันมาก็เห็นร่างบางคนข้างๆถูกดึงลากตัวไปแล้ว เขาพยายามรีบแทรกตัวผ่านผู้คนในขบวนรถไฟที่กำลังวิ่งกันขวักไขว่ เพื่อไปตามตัวเด็กสาวที่โดนฉุดลากไปกลับคืนมา หลังจากที่เดินตามไปสักพัก เชาก็เห็นร่างบางนอนสลบอยู่บริเวณหน้าห้องน้ำเลยรีบไปประคองร่างเธอขึ้นมา

"ไอจัง..นี่ไอจัง ตื่นสิ" ร่างสูงเอ่ยเรียกพลางเขย่าตัวเธอเบาๆ ร่างบางลืมตาตืนขึ้นมาอย่างสะลึมสะลือ

"เป็นอะไรมากรึเปล่า ใครทำแบบนี้กับเธอ" ร่างสูงเอ่ยถาม

"ฉันก็ไม่รู้ว่ามันเป็นใคร หรือต้องการอะไร แต่พอฉันขัดขืนมันก็ทำร้ายฉันแล้วมันก็รีบหนีไป" ร่างบางตอบ

"ไม่เป็นอะไรมากก็ดีแล้ว ไปกันเถอะนะ" ร่างสูงพูดพลางเข้าไปพยุงตัวเด็กสาว

"ค่ะ คุณสึบารุ" เธอตอบ ประโยคตอบรับของเธอทำให้ร่างสูงหยุดชะงักไปครู่หนึ่ง

"แกไม่ใช่เธอ เธอไม่เคยเรียกฉันแบบนี้ บอกมานะว่าแกเป็นใคร" ร่างสูงที่รับรู้ได้ถึงความผิดปกติของเด็กสาวตรงหน้าได้จับแขนเธอคนนี้ไคว่หลังไว้แล้วกดตัวเธอไว้แน่นไม่ให้หนีไปไหน

"ตายจริง โดนจับได้แล้วสินะ รู้ตัวเร็วดีนี่ การปลอมตัวเป็นเด็ดม.ต้นนี่ยากเหมือนกันนะ ฉันต้องนอนลงบนพื้นแบบนี้เพื่ออำพรางส่วนสูงที่แท้จริง ก็คิดไว้แล้วแหละว่าอีกไม่นานคงโดนจับได้น่ะ"  หญิงสาวพูดพลางปลดหน้ากากที่ฉาบใบหน้าที่แท้จริงไว้ออกมา เผยให้เห็นใบหน้าสวยเฉี่ยวในเรือนผมสีบลอนด์ยาว เธอคือเบลม็อทนั่นเอง

"แก.." ร่างสูงเอ่ยเรียกเธอเสียงแข็ง

"ฉันปลอมตัวมาเพื่อสลัดแกให้หลุดจากเด็กคนนั้นยังไงล่ะ ตอนนี้ถึงแกจะรู้ความจริงก็คงจะช้าไปแล้วล่ะนะ ป่านนี้ยัยเด็กผู้หญิงผมสีน้ำตาลคนนั้น คงจะไม่รอดแล้วล่ะ" หญิงสาวพูดพลางเหยียดยิ้มเยาะเย้ย

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 23 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

162 ความคิดเห็น

  1. #78 fahluckkana2544 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2563 / 20:14
    ไรท์คะ เวลาไรท์อัพนิยายมันไม่ขึ้นแจ้งเตือนให้เราอะคะ
    #78
    3
  2. #77 NameNami (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2563 / 15:47
    ไอจังโดนจับตัวไปแล้ว คุณสึรีบตามไปช่วยเร็วค่ะ
    #77
    1
  3. #76 xilivegtar (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2563 / 11:09

    คุณสึต้องไปช่วยไอจังให้ได้นะ มาต่อไวๆนะคะ
    #76
    2
  4. #75 ฟูมิจัง (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2563 / 09:20

    งือออคุณสึจูบน้องเก่งจังเลยนะคะ เขินนน แล้วล่าสุดไอจังโดนจับไปแล้วเหรอ ไม่น้าาาาา ไรท์รีบมาต่อไวๆนะคะ
    #75
    1