Fic Detective Conan : Little Princess and Silver bullet Knight (Subaru x Haibara)

ตอนที่ 10 : ชิโฮะจัง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 408
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 27 ครั้ง
    16 พ.ค. 63

ภายในห้องครัวที่มีกลิ่นอาหารหอมโชยมาอย่างคละคลุ้ง เผยให้เห็นร่างเด็กสาวตัวเล็กที่ถูกยกขึ้นมานั่งอยู่บนโต๊ะอาหารในสภาพเหนื่อยหอบอย่างหมดเรี่ยวแรงจากการกระทำเมื่อครู่ เธอใช้แขนเรียวโอบกอดร่างสูงที่ยืนแทรกตัวอยู่ด้านหน้าไว้พลางฟุบใบหน้าลงบนร่างกายกำยำของเขา ร่างสูงใช้มือหนาลูบหัวเธอเบาๆเพื่อให้คลายจากอาการเหนื่อยหอบ สักพักร่างเล็กจึงผละขึ้นมามองหน้าเขาด้วยแววตาตำหนิพลางใช้มือเล็กทุบไปยังอกแกร่งของชายหนุ่มเบื้องหน้า

"แย่ที่สุดเลย ทำแบบนี้อีกแล้วนะ แถมที่แบบนี้อีกแล้ว คนลามก" ร่างบางเอ่ยพลางทุบอกเขา

"แต่เมื่อกี้ดูเหมือนจะชอบมากนะ ทำไมตอนนี้มาบ่นล่ะ" ร่างสูงพูดพลางยิ้มเย้ย

"ชะ...ชอบอะไรกัน เปล่าซะหน่อย" ร่างบางพูดปฎิเสธ

"งั้นเหรอ แต่เสียงร้องครางเมื่อกี้น่ะ..." ร่างสูงทำท่าจะเอ่ยต่อ

"หยุดพูดอะไรแบบนี้ได้แล้ว ทะลึ่งที่สุดเลย นายน่ะทำไมถึงชอบทำแบบนี้กับฉันนะแถมในที่แปลกๆอีก ทั้งที่โซฟา ไหนจะในรถตอนนั้น ในสวนตอนงานดอกไม้ไฟ แถมตอนงานทานาบาตะนั่นอีก โรคจิตที่สุดเลย" ร่างบางจ้องชายหนุ่มตาเขม็ง

"หืมม จำได้หมดเลยงั้นเหรอ หมกมุ่นจังเลยน้าา เธอน่ะ" ร่างสูงเอ่ยพร้อมยิ้มเจ้าเล่ห์

"คนบ้า!!! ไม่พูดด้วยแล้ว ฉันจะกลับ" ร่างบางพูดจบทำท่าจะลงจากโต๊ะ แต่ก็โดนร่างสูงกดตัวเธอไว้ให้นั่งลง

"จะทำอะไรอีกเนี่ย ปละ...ปล่อยนะ พอได้แล้ว" ร่างบางเอ่ย

"ไม่ได้จะทำอะไร อยู่เฉยๆเถอะน่า" ร่างสูงพูดจบจึงใช้มือหนาหยิบทิชชู่ที่วางอยู่บนโต๊ะข้างๆเด็กสาวขึ้นมา ก่อนจะใช้มันเช็ดและซับไปทั่วด้านในขาอ่อนขาวเขียนของเธอ

"นะ...นี่ อย่านะ" ร่างบางเอ่ยห้ามพลางหุบขาเล็กหนีด้วยความเขินอาย

"อยู่นิ่งๆสิ แค่จะเช็ดให้" ร่างสูงใช้มือหนาลูบไล้เช็ดไปทั่วทุกส่วนที่ได้เปรอะเปื้อนด้วยน้ำรักสีขาวขุ่นจากตัวของเขา ร่างบางทำได้แค่ใช้มือเล็กปิดหน้าเอาไว้เพราะรู้สึกเขินและอายกับการกระทำของร่างสูง

"ระ...รีบๆเช็ดเข้าสิ ฉันอายจนจะทนไม่ไหวอยู่แล้ว" ร่างบางกัดฟันพูดกรอด

"อายเหรอ ไม่ใช่ว่ามีอารมณ์ขึ้นมาอีกแล้วเหรอ" ร่างสูงเอ่ยแซว

"คนบ้า จะเป็นแบบนั้นได้ยังไงกันเล่า" พูดจบร่างบางก็ตีลงโทษร่างสูงไปอีกหนึ่งที

"เสร็จแล้วล่ะ" ร่างสูงพูดจบจึงใช้มือแกร่งยกร่างเล็กลงมาจากโต๊ะ

"อะ...อืม ขอบคุณ ไม่สิ ไม่น่าขอบคุณเลยสักนิด เพราะนายมาทำแบบนี้ ข้าวเช้านี่ก็เลยไม่ได้กินกันพอดี" ร่างเล็กเอ็ด

"ไม่เป็นไร ฉันกินเธอจนอิ่มแล้วล่ะ" สึบารุกระซิบไปที่หูของเด็กสาวตัวเล็ก ทำเอาเธอเขินจนหน้าแดงอีกครั้ง

"ไอบ้า ไปดีกว่า" ร่างเล็กพูดจบจึงรีบเดินหนี

"จะไปไหนน่ะ" ร่างสูงเอ่ยถาม

"จะขึ้นไปอาบน้ำแต่งตัวแล้วก็จะรีบกลับบ้าน ถ้าอยู่ที่นี่นานกว่านี้ฉันจะต้องฆ่านายแน่" ร่างบางเอ่ยพร้อมกับแผ่รังสีอำมหิตออกมาก่อนจะรีบเดินขึ้นบนห้องไป

หลังจากร่างบางหายขึ้นไปเพื่อไปอาบน้ำ ไม่นานนักเธอก็เดินกลับลงมาด้วยหน้าตาสดใสพร้อมกับกลิ่นกายที่หอมฟุ้ง

"เดี๋ยวฉันเดินไปส่งนะ" ร่างสูงเอ่ย

"ไม่เป็นไรหรอก ฉันเดินไปคนเดียวได้น่า" ร่างบางบอก

"ฉันอยากเดินไปส่งนี่ อย่าดื้อนะ ไปกันเถอะ" สึบารุพูดจบจึงรีบจูงมือเด็กสาวเดินกลับไปยังบ้านข้างๆ เมื่อเดินมาใกล้จะถึงพวกเขาก็เจอด็อกเตอร์อากาสะกับโคนันยืนอยู่หน้าบ้าน ทั้งสองจึงรีบปล่อยมือออกจากกันอย่างรวดเร็ว

"เพิ่งกลับมาถึงงั้นเหรอ" เด็กสาวเอ่ยทักทั้งสอง

"อืม แล้วเธอกับคุณสึบารุไปไหนด้วยกันมาแต่เช้าน่ะ" โคนันเอ่ยถามด้วยความสงสัย

"เอ่อ...คือ..."ร่างบางได้แต่ยืนอ้ำๆอึ้งๆกับคำถามของโคนัน

"เธอทำอาหารเช้าเอามาให้ฉันน่ะ ทีนี้ฉันก็เลยเดินมาส่ง" สึบารุเอ่ยตอบแทนเด็กสาว

"อย่างยัยนี่น่ะเหรอครับ ทำอาหารไปให้น่ะ..." เด็กหนุ่มใส่แว่นเอ่ยถามย้ำอยากจะไม่อยากเชื่อ

"อย่างฉันมันทำไมงั้นเหรอยะ" ร่างบางเอ่ยถามพร้อมทำสีหน้าบ่งบอกถึงความไม่พอใจพลางใช้มือเท้าสะเอว

"ปละ...เปล่า ก็แค่เธอน่ะไม่ค่อยจะทำอาหารให้ใครกินนี่" โคนันเอ่ยอย่างตะกุกตะกัก

"ก็ฉันอยากทำให้เขากินนี่" เด็กสาวเผลอพูดออกไปเสียงดังด้วยอารมณ์หงุดหงิด ทำให้ทั้งหมดถึงกับทำหน้าอึ้ง สักพักเธอจึงนึกขึ้นได้ว่านี่ไม่ใช่สิ่งที่เธอควรพูด

"มะ...ไม่ใช่อย่างนั้นนะ ก็แค่หมอนี่น่ะ ชอบทำอาหารมาให้พวกเราบ่อยๆนี่ ฉันก็เลยอยากจะทำให้เขาคืน ไม่อยากให้เป็นหนี้บุญคุญกันน่ะ ไม่มีอะไรทั้งนั้นแหละ งั้นฉันขอตัวเข้าบ้านก่อนนะ" ร่างบางรีบแก้ตัวอย่างร้อนรนก่อนจะรีบวิ่งเข้าบ้านไปอย่างรวดเร็ว ทิ้งให้ทั้งสามคนยืนงงอยู่หน้าบ้าน

ขณะที่ไฮบาระวิ่งผ่านหน้าโคนันไป เด็กแว่นกลับได้กลิ่นกายหอมอ่อนๆจากเธอซึ่งเป็นกลิ่นเดียวกันกับร่างสูงตรงหน้า

"เอ่อ...คุณสึบารุใช้น้ำหอมกลิ่นอะไรเหรอครับ" โคนันเอ่ยถาม

"ฉันไม่ได้ใช้น้ำหอมหรอก คงเป็นกลิ่นแชมพูน่ะ มีอะไรงั้นเหรอ" ร่างสูงเอ่ยถามเด็กแว่น

"ปละ.. เปล่าหรอกครับ ผมแค่คิดว่ามันหอมดีน่ะ แหะๆ" เด็กหนุ่มใส่แว่นเอ่ย

"งั้นผมขอตัวเข้าบ้านก่อนนะครับ" เขาบอกลาชายหนุ่มและรีบเดินเข้าบ้านไป ภายในหัวเด็กหนุ่มใส่แว่นได้รู้สึกสงาัยและคิดไม่ตกกับเรื่องบางอย่างที่สัมผัสได้เมื่อครู่

'ทำไมไฮบาระถึงมีกลิ่นแบบเดียวกับคุณสึบารุล่ะ...อืมม อาจจะใช้แชมพูยี่ห้อเดียวกันล่ะมั้ง...บ้าน่า ยัยนั่นจะใช้แชมพูสำหรับผู้ชายได้ไง ไม่น่าใช่ หรือว่าสองคนนั้นจะ...." คิดได้ดังนั้นเด็กหนุ่มใส่แว่นจึงทำหน้าตกใจออกมา ก่อนจะหลับตาลงและส่ายหัวไปมาราวกับต้องการจะสลัดความคิดที่มีในหัวให้ออกไป

"คิดอะไรอยู่เหรอชินอิจิ" ด็อกเตอร์อากาสะเอ่ยถาม

"ปละ...เปล่าครับด็อกเตอร์" โคนันเอ่ยปฏิเสธก่อนจะหันหน้าไปมองไฮบาระที่นั่งอยู่บนโซฟาด้วยท่าทีเหนื่อยล้า

"มีอะไรยะ" ร่างบางเอ่ยถามหนุ่มแว่นที่เอาแต่จ้องหน้าเธอมาพักนึงแล้ว

"ปละ...เปล่า" โคนันเอ่ยปฏิเสธ

"เหรอ งั้นฉันขอตัวไปกินยาก่อนนะ รู้สึกปวดหัวนิดๆเหมือนจะไม่สบายน่ะ" ร่างบางพูดจบจึงรีบเดินไปหยิบกล่องยามาก่อนจะเดินเข้าไปในครัว

'เพราะโดนฝนมาเมื่อคืนแน่เลย'ร่างบางใช้มือข้างนึงกุมศรีษะที่กำลังปวดตุบๆอยู่ในขณะนี้ พลางใช้มืออีกข้างหยิบยาออกมาจากตลับด้วยสายตาที่พร่ามัวสะลึมสะลือก่อนจะรีบกลืนมันเข้าปากและดื่มน้ำตามลงไป

สักพักยาที่เธอกินไปก็ได้ออกฤทธิ์อย่างรวดเร็ว มันไม่ได้ออกฤทธิ์ทำให้เธอหายจากอาการปวดหัว แต่กลับทำให้ร่างกายของเธอร้อนรุ่มไปทั่วทั้งตัวปานกระดูกจะละลายหลอมเหลวออกมา

"ร้อนนน กรี๊ดดด อะไรกัน อาการแบบนี้อย่าบอกนะว่า..." ร่างบางตกใจพลันกรีดร้องด้วยอาการเจ็บปวด พลางหยิบตลับยาที่เพิ่งกินไปเมื่อครู่ขึ้นมาดู และพบว่ายาที่เธอกินไปนั้นคือยาแก้พิษAPTX4869ไม่ใช่ยาแก้ปวดแต่อย่างใด และด้วยฤทธิ์ของมันทำให้ตอนนี้เธอกลายมาอยู่ในร่างของหญิงสาวในวัย25ปีอย่างสมบูรณ์ ชุดเดรสยาวโพล่งๆที่เธอใส่อยู่ก็กลับกลายเป็นรัดรูปขึ้นและดูสั้นขึ้นอย่างทันตา

ฝ่ายด็อกเตอร์และโคนันตกใจกับเสียงกรีดร้องอย่างเจ็บปวดของไฮบาระจึงรีบวิ่งมาดูในห้องครัวและพบว่าเธอได้อยู่ในร่างนี้เรียบร้อยแล้ว

"อะ...ไอคุง" ด็อกเตอร์เอ่ยเรียกเธออย่างตกใจ

"ไฮบาระทำไมเธอถึง..." โคนันทำท่าจะเอ่ยถาม

"ฉันเผลอกินยาผิดเข้าน่ะ คิดว่าเจ้านี่คือยาแก้ปวด แต่ที่ไหนได้ เห้อ..." ร่างบางพูดพลางโชว์ตลับยาแก้พิษAPTX4869ให้พวกเขาดูก่อนจะถอนหายใจออกมา

"อย่างนี้เองสินะ..." โคนันกับด็อกเตอร์เอ่ยออกมาอย่างเข้าใจ

"ใครกันเหรอครับ...นี่น่ะ" เด็กหนุ่มที่ใบหน้ามีกระเอ่ยถามขึ้น พร้อมกับสายตาสงสัยของเด็กหนุ่มร่างท้วมกับเด็กสาวตัวเล็กอีกหนึ่งคนที่ยืนอยู่ข้างๆกัน

"หาาา นี่พวกนาย ทะ...ทำไมถึงมาอยู่นี่ล่ะ" โคนันเอ่ยถามอย่างตะกุกตะกัก

"พวกเราน่ะกดกริ่งหน้าบ้านแล้วนะครับแต่ก็ไม่มีใครออกมา" มิตสึฮิโกะบอก

"ใช่ๆ อายูมิเรียกแล้วด้วยก็ไม่มีใครตอบ" เด็กสาวเอ่ย

"ใช่ พวกเราก็เลยเข้ามายังไงล่ะ" เก็นตะพูด

"งะ..งั้นเหรอ" เด็กแว่นตอบ

"แล้วว่าแต่พี่สาวคนนี้ ใครกันน่ะคร้าบ" มิตสึฮิโกะถามขึ้นอีกครั้ง

"นั่นสิ แล้วไอจังหายไปไหนล่ะ" อายูมิถามต่อ

"นั่นจิๆ แต่ว่าพี่สาวคนนี้หน้าเหมือนไฮบาระเลยแฮะ" เก็นตะพูดพลางเดินเข้ามาจ้องหน้าหญิงสาวที่ยืนหลบอยู่หลังโคนัน

"เอ่อ...คือ...นี่น่ะ เป็นพี่สาวของไฮบาระน่ะ" เพื่อปิดบังตัวตนที่แท้จริงของเธอโคนันจึงจำเป็นจะต้องโกหกคำโตออกไป

"พี่สาวไอจังงั้นเหรอ อืมมหน้าเหมือนไอจังมากเลยนะ อย่างกับแฝดแหน่ะ" อายูมิเอ่ยพลางเดินมาหาหญิงสาวใกล้ๆ

"พี่สาวชื่ออะไรเหรอคร้าบ" มิตสึฮิโกะเอ่ยถาม

"เอ่อ...คือ ฉันชื่อ...ชิโฮะน่ะ" เธอบอก

"จะว่าไปพี่สาวคนนี้หน้าคุ้นๆแฮะ เหมือนเคยเจอที่ไหนมาก่อนเลยน้าา" เก็นตะเอ่ย

"นั่นสิ อายูมิจังก็คุ้นๆ" เด็กสาวเห็นด้วย

"ฉะ...ฉันไม่เคยเจอพวกเธอมาก่อนเลยนะ" เธอรีบปฏิเสธ

"ใช่แล้ว พี่น่ะหน้าเหมือนพี่สาวคนที่ช่วยพวกเราไว้ตอนไฟไหม้เมื่อตอนนั้นเลย" มิตสึฮิโกะเอ่ยเมื่อนึกถึงเหตุการณ์ที่ไฮบาระเคยกินยาแล้วช่วยพวกเขาออกมาจากกองไฟได้

"นะ..นั่นสิ ใช่จริงๆด้วย เหมือนจริงๆด้วย" อายูมิเห็นด้วย

"เหมือนมากๆเลยแฮะ" เก็นตะก็เอ่ยอย่างเห็นด้วย

ขณะที่การสนทนาได้เป็นไปอย่างอึดอัดร่างสูงของชายหนุ่มผมสีน้ำตาลอมแดงที่ในมือมีหม้อแกงกระหรี่ก็ปรากฏขึ้นอีกครั้ง สึบารุที่ได้แอบติดเครื่องดักฟังไว้ในบ้านหลังนี้ได้ยินเรื่องราวทั้งหมดและรับรู้ได้ว่าแฟนสาวของเขากำลังเผชิญกับเหตุการณ์ที่กลืนไม่เข้าคลายไม่ออกอยู่จึงได้รีบทำอาหารมาที่บ้านหลังนี้ เพื่อเบี่ยงเบนความสนใจจากเด็กๆ

"คุณสึบารุ" พวกเขาทั้งหมดเอ่ยขึ้นพร้อมกันเมื่อเห็นชายหนุ่มตรงหน้า

"สึบารุคุง มีอะไรงั้นเหรอ" ด็อกเตอร์อากาสะเอ่ยถาม

"ผมเผลอทำแกงกะหรี่มากเกินไปอีกแล้วล่ะครับ ก็เลยเอามาแบ่งให้ พวกเธอก็มาทานด้วยกันสิ" ร่างสูงเอ่ยกับเด็กๆ

"ได้เลยคร้าบ/ได้เลยค่าา" พวกเขาตอบรับพลางมุ่งความสนใจไปยังแกงกะหรี่หม้อใหญ่ตรงหน้า

"ว่าแต่เธอคนนี้..." ร่างสูงเอ่ยถามถึงหญิงสาวตรงหน้า

"อ๋อ พี่สาวคนนี้เป็นพี่ของคุณไฮบาระน่ะครับ ชื่อพี่ชิโฮะ" มิตสึฮิโกะตอบแทนหญิงสาวที่กำลังทำหน้าอึ้งๆอยู่

"ชิโฮะงั้นเหรอ ยินดีที่ได้รู้จักนะ ขอฉันเรียกว่าชิโฮะจังได้รึเปล่า" ร่างสูงเอ่ยพลางยิ้มให้หญิงสาว

"คะ...ค่ะ" เธอพูดพร้อมกับพยักหน้าตอบรับ

"งั้นเรายกแกงกะหรี่ไปที่โต๊ะกันเถอะ ฉันหิวจะแย่แย้วว" เก็นตะเอ่ย

หลังจากนั้นทุกคนก็ช่วยกันจัดโต๊ะและนั่งทานอาหารร่วมกัน

"นี่ว่าแต่คุณไฮบาระหายไปไหนเหรอคร้าบ" มิตสึฮิโกะเอ่ยถาม

"นั่นสิ ยังไม่ได้ตอบพวกเราเลยนี่นา" เก็นตะเสริม

"อ๋อ ไฮบาระต้องไปธุระกับญาตินิดหน่อยน่ะ ก็เลยให้พี่สาวมาช่วยงานด็อกเตอร์แทน ส่วนยัยนั่นจะกลับมาพรุ่งนี้" โคนันตอบ

"งั้นเหรอ น่าเสียดายจังเลยนะครับ" มิตสึฮิโกะพูดพร้อมทำหน้าเศร้าๆ

"น่าเสียดายอะไรงั้นเหรอ" เด็กแว่นเอ่ยถาม

"เอ๋ อย่าบอกนะครับว่าโคนันคุงก็ลืมแล้วน่ะ ก็วันนี้พวกเรานัดกันว่าจะไปซื้อตั๋วทริปตามรอยหน้ากากไยบะด้วยกันยังไงล่ะคร้าบ" มิตสึฮิโกะเอ่ยขึ้น

"ทริปตามรอยหน้ากากไยบะ อย่างงั้นเหรอ" สึบารุเอ่ยอย่างสงสัย

"ใช่แล้วล่ะคร้าบ เป็นทริปที่จัดขึ้นสำหรับแฟนตัวยงของหน้ากากไยบะ ทริปจะเป็นแบบ2วัน1คืน จะมีการนั่งรถไฟเพื่อพาไปยังสถานที่ที่เคยถ่ายทำแล้วก็พักผ่อนที่โรงแรมในเมืองนางาโนะน่ะครับ" มิตสึฮิโกะอธิบาย

"แล้วจะไปกันทั้งหมดนี่เลยน่ะเหรอ" ร่างสูงเอ่ยถามอีกครั้ง

"ใช่แล้วล่ะคร้าบ แต่คุณไฮบาระไม่อยู่นี่สิ น่าเสียดายจัง" เด็กหนุ่มทำหน้าหงอยอีกครั้ง

"เดี๋ยวฉันจะไปซื้อให้ไอจังเอง เธอจะได้ไปกับพวกนาย" หญิงสาวที่นั่งเงียบอยู่นานเอ่ยขึ้น

"จริงเหรอคะพี่ชิโฮะ ดีใจจัง" อายูมิพูดด้วยใบหน้ายิ้มดีใจ

"ฉันก็สนใจด้วยนะทริปนี้น่ะ เพราะงั้นขอฉันไปด้วยคนจะได้มั้ย" ร่างสูงที่นั่งตรงข้ามเอ่ย

"ได้สิคะพี่สึบารุ เนอะๆ" อายูมิเอ่ยถามความเห็นเพื่อนๆทุกคน

"ได้สิคร้าบ" ทุกคนตอบรับ

"งั้นเดี๋ยวทานข้าวเสร็จพวกเราทุกคนไปซื้อตั๋วที่บูธหน้าห้างไฮโด้ด้วยกันนะคร้าบ" มิตสึฮิโกะบอก

ณ.ห้างไฮโด้

หลังจากที่ทั้งหมดทานข้าวกันเสร็จเรียบร้อยก็ได้เดินทางมายังหน้าห้างไฮโด้ที่มีการออกบูธสำหรับขายตั๋วของทริป

ตอนนี้หน้าบูธขายตั๋วกำลังคราคร่ำไปด้วยผู้คนที่เป็นแฟนของหน้ากากไยบะ พวกเขามารอต่อแถวเพื่อจะซื้อตั๋วที่มีอยู่อย่างจำนวนจำกัด เช่นเดียวกับพวกกลุ่มขบวนการนักสืบเยาวชนที่ได้มายืนรอต่อแถวด้วยและหลังจากการยืนรอคอยอยู่เนิ่นนานตอนนี้ทุกคนก็ได้ตั๋วมาเป็นที่เรียบร้อย สักพักก็มีกล้องจากรายการทีวีมาถ่ายทำเพื่อสอบถามความรู้สึกของผู้ที่ได้ตั๋วเพื่อไปทำVTRในการโปรโมททริปครั้งนี้ นักข่าวมุ่งหน้ามาสอบถามกลุ่มขบวนการนักสืบเยาวชนที่ยืนอยู่ สึบารุเห็นกล้องกำลังจับภาพอยู่จึงรีบลากมือร่างบางออกมาไปพ้นจากมุมกล้อง

"ไปหาไรกินกันเถอะ ชิโฮะจัง" ร่างบางเดินตามชายหนุ่มออกมาอย่างว่าง่าย

"อยากกินอะไรรึเปล่า" ร่างสูงเอ่ยถาม

"อยากกินอันนั้นจัง" ร่างบางพูดพลางชี้ไปที่เครปเย็นที่ท็อปปิ้งด้วยไอศกรีมและสตรอเบอรี่ที่อยู่ตรงหน้า

"งั้นไปซื้อกันเถอะ" พูดจบร่างสูงก็จูงมือร่างบางไปที่ร้าน

"เป็นไง อร่อยมั้ย" ร่างสูงเอ่ยถาม

"อืม อร่อยดีนะ ชิมดูหน่อยมั้ย" ร่างบางเอ่ยถามพลางยื่นให้

"มือไม่ว่างน่ะ" สึบารุพูดพลางชูมือที่กำลังจับมือเล็กของร่างบางอยู่

"งั้นก็ปล่อยออกก่อนสิ" เธอบอก

"ไม่อยากปล่อย ป้อนหน่อยนะ...นะชิโฮะ" ร่างสูงอ้อนคนตัวเล็กกว่า

"ช่วยไม่ได้นี่นะ อืม.." ร่างเล็กช้อนไอศกรีมคำเล็กๆก่อนจะป้อนเข้าปากร่างหนาไป

อีกฟากหนึ่งของถนน รถปอร์เช่356Aซึ่งเป็นรถประจำตัวของชายหนุ่มร่างสูงผมยาวสีเงิน ที่มีคนขับเป็นหนุ่มร่างท้วมสวมหมวกและแว่นตาดำได้หยุดจอดเพื่อรอสัญญาณไฟ ระหว่างที่รอสัญญาณไฟร่างท้วมคนขับก็เหลือบหันไปมองยังจอโฆษณาใหญ่ตรงหน้า ที่ได้ฉายVTRเพื่อแนะนำทริปตามรอยหน้ากากไยบะ ทันใดนั้นเขาก็ได้เห็นหญิงสาวที่คุ้นตา

"ลูกพี่ครับ ในVTRนั่นน่ะเชอรี่ไม่ใช่เหรอ" ร่างท้วมเอ่ยขึ้น ทำให้ร่างสูงผมยาวสีเงินถึงกับรีบหันขวับไปมองที่จอโฆษณา ถึงแม้จะเป็นแค่เสี้ยวนึงและช่วงเวลาสั้นๆ แต่เขาก็มั่นใจว่าคือเธอคนนั้นอย่างแน่นอน...ผู้หญิงที่ทรยศต่อองค์กรแล้วหนีหายไป

"หึ งั้นที่ฉันเห็นที่สวนสาธารณะเมื่อวันก่อนก็คงไม่ใช่วิญญาณสินะ..." ร่างสูงผมสีเงินเอ่ยออกมาด้วยสีหน้าเย็นชาพลางจ้องที่จอโฆษณาก่อนจะมีตัวอักษรโผล่หราขึ้นมา

'แล้วเจอกันในทริปตามรอยหน้ากากไยบะนะคะ'

ยินเห็นดังนั้นจึงได้เหยียดยิ้มมุมปากพร้อมกับส่งสายตาอาฆาตแค้นออกมา "แล้วเจอกันนะ...เชอรี่"

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 27 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

163 ความคิดเห็น

  1. #143 papermail (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2563 / 18:56

    ในตอนที่อยู่ๆเศร้าเพราะอะไรก็ไม่รู้ ได้ฟิคคุณเชอรี่ช่วยให้ดีขึ้นนะคะ

    #143
    1
    • #143-1 sherryj_jung(จากตอนที่ 10)
      30 กรกฎาคม 2563 / 23:07
      ดีใจที่ทำให้คุณกวางสดใสขึ้นนะคะ ต่อไปก็อย่าเศร้าอีกนะคะ ยิ้มให้เยอะๆเลยน้าาา ❤️❤️
      #143-1
  2. #68 xilivegtar (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2563 / 20:54

    ชิโฮะจังงง คุณสึต้องปกป้องให้ได้น้า
    #68
    1
  3. #67 Minoon_ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2563 / 19:32

    อ่อยยยยยินเจอเชอร์รี่แล้ว คุณสึต้องดูแลดีๆนะคะ
    #67
    1
  4. #66 NameNami (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2563 / 19:30

    จะโป๊ะแตกอีกแล้วสินะคะคู่นี้ อย่างว่าเนาะทำตัวติดกันซะขนาดนั้น แล้วยินเจอน้องละด้วยอะ จะเป็นไงต่อไปน้าาา งือรีบมาต่อไวๆนะค้าไรท์
    #66
    1
  5. #65 pw_214 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2563 / 18:44
    อ่า ยินเห็น sherry แล้วด้วย ทริปนี้อันตรายแน่ๆ เจ้าเด็กแว่นเหมือนจะรู้ความลับบางอย่างเข้าซะแล้ววว
    #65
    1
  6. #64 ฟูมิจัง (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2563 / 16:46
    ฮืออออดีใจจังไรท์มาอัพแล้ว มาไวด้วยย สู้ๆนะคะ รอตอนต่อไปอยู่น้า ลุ้นจังยินจะเจอชิโฮะมั้ยน้ออ~~
    #64
    1