นิยาย Dek-D

ไม่พลาดทุกการอัปเดต
เพียงอ่านผ่านแอปนิยาย Dek-D

แอปที่จะทำให้คุณสามารถอ่านนิยายได้ทุกที่ ทุกเวลา พร้อมฟังก์ชันการใช้งานหลากหลาย รับรองสนุกไม่มีเบื่อ! ดาวน์โหลดฟรีได้แล้ว บน Android, iOS และ HUAWEI

คัดลอกลิงก์เเล้ว

ยอดวิวรวม

2,422

ยอดวิวเดือนนี้

8

ยอดวิวรวม


2,422

ความคิดเห็น


18

คนติดตาม


59
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  27 พ.ย. 58 / 03:23 น.
นิยาย Short Fic : Detective Conan "Flutter" [Amuro x Sera]

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
คำเตือน : ฟิคเรื่องนี้สปอยล์มากค่ะ

แต่งคู่แรร์ซะแล้ว... 
คิดว่ายังไม่มีใครแต่งออกมาเท่าไหร่
อยากกอ่านคู่นี้มานานมากแล้ว แต่ยังไม่เห็นเลย

และจากมังงะไฟล์ 936-938

ก็ทำให้เกิดแรงจิ้นเป็นฟิคสั้นเรื่องนี้ขึ้นมาค่ะ
แต่งสนองตัวเองอีกแล้ว (หัวเราะ)

ไม่มั่นใจว่าจะมีคนอ่าน เพราะคู่นี้ยังไม่ค่อยมีฉากกระชากใจกองอวยเท่าไหร่ //ปิดหน้า

ยังไงก็ฝากฟิคเรื่องนี้ไว้ด้วยนะคะ //โค้ง

เนื้อเรื่อง อัปเดต 27 พ.ย. 58 / 03:23




Short Fic : Detective Conan

[Amuro Tooru x Sera Masumi]

Title : “ Flutter

 

 

 

 

“นี่ มาแล้ว มาแล้ว”

เสียงใสของเด็กสาวที่หลายคนมักจะเข้าใจผิดเสมอว่าเป็นเด็กผู้ชายดังขึ้น เรียกให้คนที่กำลังเกากีตาร์เพลินๆ อยู่หันไปมองด้วยความสนใจ

“นี่นาย ฉันเอามาแล้ว”

เซระ มาสึมิ คือชื่อของเธอ เด็กสาวตะโกนลงมาจากบันไดชั้นบนของสวนสาธารณะที่สูงกว่าสองเมตร เพื่อจะพูดคุยกับผู้ชายผิวเข้มหน้าตาหล่อเหลาที่กำลังนั่งดีดกีตาร์เล่นอยู่ตรงม้านั่งกลางสวนสาธารณะ

อามุโระ โทโอรุ หยุดนิ้วของตัวเองที่กำลังจับคอร์ดกีตาร์ แล้วเงยหน้าหันกลับไปมองเด็กสาวคนที่ตะโกนเรียกเขาจากทางด้านหลัง

 


ย้อนกลับไปเมื่อสองวันก่อน

หลังจากคดีฆาตกรรมในห้องซ้อมดนตรีได้ปิดฉากลง

“นี่ นายน่ะ”

เสียงของเซระที่พูดขึ้นนั้นเรียกให้ฝีเท้าของอามุโระหยุดชะงักลง ก่อนที่เขาจะหันกายกลับมาเผชิญหน้ากับเด็กสาว

“เรียกผมเหรอ” ชายหนุ่มตอบกลับด้วยคำถาม

“ใช่ ก็ตรงนี้มีนายคนเดียว” เซระพูดก่อนจะพยักพเยิดหน้าให้ร่างสูงหันไปมองรอบๆ

อามุโระหันซ้ายหันขวามองสำรวจพื้นที่รอบข้างซึ่งเป็นทางเดินริมถนน

ด้านขวาเป็นถนนที่รถหลายคันแล่นผ่านเพราะเป็นช่วงเวลาที่ผู้คนต่างเลิกงานนักเรียนนักศึกษาก็เลิกเรียน แต่ฟุตบาทที่พวกเขายืนอยู่นั้นกลับร้างผู้คนเพราะเป็นเส้นทางที่ไม่ค่อยมีคนสัญจรเดินผ่านไปมาเท่าไรนัก

ชายหนุ่มเลิกสนใจมองรอบข้างก่อนจะหันไปสนใจเด็กสาวที่ยืนอยู่ตรงหน้าของตน

“มีอะไรกับผมเหรอ” อามุโระเอ่ยถามด้วยความสงสัย

“นายพอจะรู้วิธีจับคอร์ดของเบสมั้ย”

เด็กสาวเอ่ยกลับด้วยคำถาม เรียกให้ใบหน้าที่เรียบเฉยของร่างสูงพลันแสดงความรู้สึกพลางเลิกคิ้วสงสัยออกมา

“ก็พอจะรู้ครับ พื้นฐานของการจับคอร์ดเบสกับกีตาร์คล้ายกัน แม้จะมีวิธีจับคอร์ดต่างกันก็ตาม แล้ว..”

“งั้นนายก็ช่วยได้น่ะสิ”

อามุโระยังไม่ทันพูดจบประโยคดี เซระก็เอ่ยขัดขึ้นมาซะก่อน ทำให้ชายหนุ่มที่กำลังตั้งใจจะเอ่ยถามกลับว่า มีเรื่องอะไรกับเขากันแน่ ต้องชะงักนิ่งไป

ช่วยได้?

ก่อนที่จะได้คิดอะไรไปมากกว่านั้น เด็กสาวก็ยิ้มกว้างจนเห็นเขี้ยวเล็กๆน่ารักโผล่ออกมา แล้วตอบความสงสัยของชายหนุ่ม

“ช่วยสอนฉันเล่นเบสหน่อยสิ” เซระพูดพร้อมยื่นใบหน้าที่กำลังยิ้มน่ารักนั้นเข้ามาใกล้

อามุโระมองหน้าเด็กสาวที่กำลังยิ้มอยู่ไม่ห่าง ก็สบตาเข้ากับแววตาสีเขียวสดใสนั่น

สีเขียวที่คล้ายกับผู้ชายคนนั้น... ดวงตาแบบเดียวกับผู้ชายคนนั้น...

คนที่ทำให้เขาต้องตาย

ผู้ชายที่เขาเกลียด

และก็เป็นพี่ชายของเธอ...

พลันใบหน้าของผู้ชายที่เขาไม่เคยลืมก็ปรากฏขึ้นในห้วงความคิด ใบหน้าหล่อเหลา ดวงตาสีเขียวเข้ม รอยยิ้มที่แสดงถึงความมั่นใจในตัวเอง พร้อมหมวกไหมพรมสีเข้มประจำตัว

...อากาอิ ชูอิจิ

ก่อนเปลี่ยนเป็นภาพของผู้ชายคนนั้นที่เสื้อผ้าเปรอะเปื้อนเต็มไปด้วยเลือด...

อามุโระสะบัดหัวไล่ความคิดและภาพความทรงจำครั้งอดีตของเหตุการณ์ที่เขาไม่มีวันลืมเลือนออกจากหัว ก่อนจะดึงสติตัวเองกับมาที่เหตุการณ์ปัจจุบันตรงหน้า

“ฮิฮิ” รอยยิ้มน่ารักพร้อมกับเสียงกังวานใสลอดออกมาจากริมฝีปากบาง

ชั่วครู่เขาเผลอคิดไปว่า รอยยิ้มนั่นช่างน่ารักเหลือเกิน...

“เอ่อคือ...”

อามุโระเงียบไปก่อนจะคิดหาเหตุผลยกมาปฏิเสธคำขอร้องของเธอ และเหมือนร่างบางจะเข้าใจถึงการกระทำของเขาได้ในทันที

“นายน่ะว่างจะตาย ช่วยสอนฉันหน่อยไม่ได้หรือไง” เซระพูดพร้อมยื่นหน้าเข้าไปใกล้ชายหนุ่มอย่างรู้ทัน

“เอ่อ...แต่ผมต้องทำงานที่ร้านปัวร์โรนะครับ” อามุโระว่าก่อนส่งรอยยิ้มแห้งๆมาให้เธอ

“งั้นก็ตอนนายเลิกงานสิ ฉันก็เลิกเรียนพอดี” เด็กสาวเสนอความคิดแย้งข้ออ้างของชายหนุ่มขึ้นทันที

“ตะ แต่...”

“ไม่มีแต่ทั้งนั้นแหละ ตกลงตามนี้”

เซระตัดบทพูดของอามุโระ ก่อนจะยิ้มกว้างตกลงเออเองโดยที่ชายหนุ่มไม่มีโอกาสได้ปฏิเสธ

หรืออาจจะเป็นเพราะเขาเองก็ไม่อยากปฏิเสธ...

อามุโระพยักหน้ายอมรับอย่างปลงตกกับการกระทำเด็กสาว แต่ก็ยังคงมีรอยยิ้มเล็กๆ ตามแบบของตัวเองประดับอยู่บนใบหน้าหล่อของเขา

เซระยิ้มตอบกลับ ก่อนจะหัวเราะเสียงใสออกมา “ฮิฮิ”

และมันก็น่ารักเหมือนกับเด็กน้อยเพิ่งได้ของเล่นที่พอใจ

เธอเหมือนเด็ก ใช่... ในบางมุม

และเธอก็เข้มแข็ง แต่นั่นก็แค่เปลือกนอก...

เขามองออก คิดว่าอย่างนั้นนะ

อามุโระละความสนใจจากเด็กสาวตรงหน้า ก่อนจะหันหน้าเตรียมออกเดินอีกครั้ง

“เดี๋ยวสิ” เสียงใสของเซระดังขึ้น ทำให้อามุโระรั้งเท้าเอาไว้ก่อนจะได้ก้าวเดิน

“ครับ” ชายหนุ่มหันกลับมาพร้อมทำสีหน้าสงสัย

“แล้วจะเริ่มวันไหนล่ะ” เซระเดินเข้าไปยืนข้างอามุโระแล้วถามขึ้น

“แล้วแต่คุณเลยครับ” เขาตอบกลับอย่างไม่คิดอะไร

“พรุ่งนี้ฉันไม่ว่าง งั้นมะรืนนะ” เด็กสาวพูดกับตัวเองในต้นประโยค แล้วจึงหันไปเอ่ยกับชายหนุ่มทีหลัง

“ครับ” อามุโระตอบรับง่ายๆเพื่อให้จบเรื่อง

“แล้วจะไปสอนที่ไหนล่ะ” เซระยังคงมีคำถามในเรื่องการสอนเบสของชายหนุ่ม

“เอ่อ...” อามุโระเองก็นึกไม่ออกเช่นกัน

“ที่บ้านนายเป็นไง” เซระออกความเห็นด้วยใบหน้าครุ่นคิดจริงจัง แต่กลับทำให้คู่สนทนาหน้าเปลี่ยนสีไปเล็กน้อย

“คะ.. ครับ เอ่อคือ...”

จะให้เธอเข้าไปในที่พักของเขาได้อย่างไร ถ้าเธอเกิดรู้เรื่องของเขาขึ้นมาจะอันตราย

อันตรายต่อเขาเอง และต่อตัวของเธอด้วย...

ถ้าหากเบลม็อทหรือคนอื่นในองค์กรจับตาดูอยู่แล้วรู้ว่าเขาติดต่อกับเธอ... กับน้องสาวของอากาอิในพื้นที่ส่วนตัวของเขา จะทำให้เธอตกอยู่ในอันตรายโดยไม่รู้ตัว

แล้วหมอนั่นจะต้องเอาปืนมายิงเขาทิ้งแน่นอน... เจ้ากระสุนเงินของพวกเอฟบีไอนั่นน่ะ

โทษฐานที่ทำให้น้องสาวมันเข้ามาเกี่ยวข้องกับเรื่องที่อันตราย

หรือถ้าหากว่าเธอเกิดระแคะระคาย แล้วล่วงรู้ความลับของเขาเข้า มันก็ไม่ดีแน่

เพราะตัวตนของเขาจะต้องปกปิดเอาไว้เป็นความลับ

ยังไงเรื่องนี้ก็เป็นอันตรายต่อเธอ จะให้เธอเข้ามาเกี่ยวข้องด้วยไม่ได้เด็ดขาด

แต่เรื่องที่ยิ่งกว่านั้นก็คือ...

เธอไม่คิดถึงเรื่องการอยู่กับผู้ชายสองต่อสองในที่รโหฐานเลยหรือยังไง

อามุโระคิดพลางส่ายศีรษะด้วยความเหนื่อยใจเล็กน้อย กับตรรกะความคิดของเด็กสาว

ถึงเธอจะมีฝีมือเรื่องการป้องกันตัวเองด้วยจีคุนโดที่พี่ชายเธอสอนก็เถอะ แต่เรี่ยวแรงของผู้หญิงมีหรือจะสู้ผู้ชายได้

คิดแล้วอามุโระก็ส่ายหัวอีกครั้ง

เธอเหมือนเด็กจริงๆ นั่นแหละ ทั้งดื้อ รั้น แล้วก็แก่นแก้วซุกซน

ไม่มีความเป็นสาวอยู่ในตัวของเธอเลย แม้แต่หน้าอก... เอ่ออันนี้ไม่ใช่ ...ไม่ใช่ความคิดผมนะ

“สวนสาธารณะ”

เสียงของเซระดังขึ้นเรียกให้อามุโระหลุดจากห้วงความคิด

“ครับ?” อามุโระย้ำถามในสิ่งที่เธอเพิ่งพูดไปเมื่อครู่อีกครั้งหนึ่ง เพราะเมื่อกี้เขามัวแต่คิดเรื่องอื่นจนไม่ทันได้ฟังเด็กสาว

“สวนสาธารณะเป็นไง” เซระหันหน้ามาเอ่ยถามความเห็นจากชายหนุ่ม

“ก็ดีครับ” ร่างสูงตอบกลับด้วยความรวดเร็วทันที

“งั้นสวนสาธารณะที่บล็อกสองละกันนะ ฮิฮิ” เด็กสาวตอบก่อนจะส่งยิ้มหวานให้อามุโระ

“ตกลงครับ” พูดจบอามุโระก็ได้ฤกษ์เดินกลับที่พักของเขาได้จริงๆซะที เพราะเซระเองก็เดินออกไปพร้อมรอยยิ้มกว้างอย่างพออกพอใจแล้ว

เรื่องในวันนั้นก็สรุปได้ว่าเขาต้องสอนเด็กสาวเล่นเบส ในตอนที่เธอเลิกเรียนเสร็จแล้วที่สวนสาธารณะในบล็อกที่สองของเมืองเบกะ

 


สองวันต่อมาในร้านปัวร์โร

กริ๊ง กริ๊ง

เสียงกระดิ่งของร้านปัวร์โรดังขึ้น บ่งบอกว่าเพิ่งจะมีคนเดินเข้ามาในร้าน

“ฉันมาแล้ว”

เสียงใสดังขึ้นอย่างร่าเริงพร้อมเดินเข้ามาในร้าน เรียกให้ลูกค้าในร้านที่กำลังนั่งกินอาหารกันอยู่หันไปมองต้นเสียงเป็นทางเดียวกัน

อามุโระที่กำลังจะเดินเข้าครัวไปรับอาหารตามออเดอร์มาเสิร์ฟลูกค้า ถึงกับต้องหันหลังไปกุมขมับตัวเองเอาไว้ ด้วยความอับอายขายหน้าแทนต้นเสียงที่ทำหน้ายิ้มไม่รู้ร้อนรู้หนาวอยู่หน้าร้าน

ไม่นานเด็กสาวนามว่า เซระก็เดินตรงหรี่เข้ามาหาเขาด้วยความรวดเร็ว โดยมีสายตาของลูกค้าในร้านมองตามเป็นทิวแถว

“เฮ้อ”

ชายหนุ่มถอนหายใจออกมาเล็กน้อย ก่อนจะยกมือจับแขนของเด็กสาวแล้วพาเดินหลบเข้ามาในมุมหนึ่งของร้านที่ไม่มีลูกค้าคนอื่นอยู่

“ผมยังไม่เลิกงานนะครับ” อามุโระพูดพลางถอนหายใจไปด้วย

“เพราะงั้นฉันเลยมาหานายที่นี่ไงล่ะ”

เด็กสาวพูดแล้วส่งยิ้มมาให้ อามุโระก็เพียงถอนหายใจสั้นๆออกมาอีกที

“แต่เรานัดกันที่สวนสวนสาธารณะบล็อกที่สองไม่ใช่เหรอครับ” ชายหนุ่มเอ่ยถึงเรื่องที่เคยได้ตกลงกันไว้

“ก็นายยังไม่เลิกงาน จะให้ฉันไปนั่งรออยู่คนเดียวหรอไง” เซระพูดพลางทำหน้าเอาเรื่องชายหนุ่ม แล้วจึงพูดต่อไปอีกประโยคหนึ่ง “เพราะงั้นฉันมารอนายที่นี่เลยดีกว่า”

อามุโระส่ายศีรษะตัวเองเล็กน้อย ก่อนจะหันกลับและเดินไปทำหน้าที่ของตนต่อ

“รอผมอยู่นี่ละกันนะครับ” ไม่วายชายหนุ่มก็หันกลับมากำชับเด็กสาวก่อนเดินจากไป

“อืม” เซระพยักหน้าตอบรับแต่โดยดี

ผ่านไปเกือบชั่วโมงอามุโระก็เลิกงาน ชายหนุ่มรีบเดินมาหาเด็กสาวทันที เมื่อมาถึงเขาก็เห็นเซระกำลังนั่งดูดน้ำผลไม้ด้วยหน้าตายิ้มแย้มท่าทางร่าเริงสดใส

จะบอกว่าบริสุทธิ์สดใสเหมือนเด็ก หรือจะให้พูดว่าเป็นเด็กไม่รู้จักโตดีนะ

อามุโระสะบัดหน้าไล่ความคิดเพ้อเจ้อไร้สาระก่อนจะเดินเข้าไปหาเซระซึ่งนั่งอยู่ที่โต๊ะ

“ผมลืมถามไปว่าคุณจะให้ผมช่วยสอนเพลงไหน” อามุโระถามขึ้น

“อ่าาา...”

แต่ดูเหมือนว่าเธอจะตอบคำถามนี้ไม่ได้ เพราะเธอเอาแต่ลากเสียงยาวพร้อมทำหน้านิ่วคิ้วขมวดอย่างครุ่นคิดไปด้วย

ตลกดี

อามุโระหลุดขำออกมาเล็กน้อยก่อนจะพูดตัดบทเธอขึ้น

“งั้นคุณกลับไปหาโน้ตเพลงที่อยากเล่นมาละกันครับ แล้วไปเจอกันที่สวนสาธารณะ เพราะผมเองก็ไม่ได้เอากีตาร์มา ต้องกลับไปเอาก่อน”

เซระฟังจบจึงพยักหน้าตอบรับชายหนุ่มอย่างเข้าใจ

“แล้วกี่เพลงดีล่ะ ฉันว่าฉันมีเพลงที่อยากลองเล่นดูอยู่ตั้งเยอะ” เด็กสาวเอ่ยถาม

“แล้วแต่คุณเลยครับ ให้ผมสอนหมดเลยก็ได้” อามุโระตอบกลับพร้อมรอยยิ้มแห้งอย่างเหนื่อยใจ ในเรื่องที่เขาจะต้องเจอ เพราะเขาอาจจะได้สอนเธอไปอีกหลายวัน

“ฮิฮิ โอเค”

เซระหัวเราะออกมาด้วยความดีใจ ก่อนตอบตกลงกับชายหนุ่ม แล้วจากนั้นจึงรีบรุดเดินออกไปจากร้านปัวร์โรด้วยความรวดเร็ว

อามุโระมองตามจนร่างบางปิดประตูร้านแล้วหายลับไปจากสายตา ก่อนเดินกลับเข้าไปหลังร้านเพื่อเก็บผ้ากันเปื้อนและหยิบสัมภาระของตน เพื่อจะกลับไปเอากีตาร์ที่ที่พัก

 

 

ที่สวนสาธารณะบล็อกสอง

อามุโระเดินแบกกีตาร์ไฟฟ้าของตัวเองมาจนถึงที่นัดหมาย แต่เมื่อทอดสายตามองหาคนร่างบางกลับยังไม่เห็นมา เขาเลยตัดสินใจเดินไปนั่งรอเธออยู่ที่ม้านั่งเกือบจะด้านหลังสวนในมุมที่สงบ ใกล้กับแนวรั้วกั้นด้านบนของพื้นถนนอีกฝั่งที่ถูกยกระดับสูงขึ้นไปราวสองเมตร

จากนั้นชายหนุ่มจึงหยิบเอากีตาร์ออกมาเกาเล่นตามทำนองเพลงที่นึกได้ในหัว

ดีดเล่นได้เกือบสิบนาทีก็มีเสียงตะโกนโหวกเหวกดังขึ้นที่ด้านหลังของเขา

ในตอนแรกนั้นชายหนุ่มไม่ทันได้ฟังว่าเป็นเสียงอะไรหรือของใคร แต่เมื่ออามุโระชะงักมือที่กำลังจับคอร์ดดีดกีตาร์ แล้วละสายตาเหลียวกลับไปมอง

ว่าแล้วเชียว

แต่เขาเองก็ยังไม่เข้าใจอยู่ดีว่าเธอจะตะโกนโหวกเหวกไปทำไม แค่พูดด้วยโทนเสียงปกติจากตรงนั้นเขาก็ได้ยินชัดอยู่แล้ว

ทำตัวเหมือนเด็กจริงๆเลย

ถึงจะเด็กจริงๆก็เถอะ แต่แบบนี้มันจะเด็กเกินไปแล้ว

อามุโระคิดแล้วก็รีบสะบัดศีรษะไล่ความคิดเหล่านั้นทิ้งไป จากนั้นจึงวางกีตาร์ลงที่ด้านข้างตัว

“นี่ๆ ฉันเอามาแล้ว โน้ตเพลงไง” เซระตะโกนลงมาพร้อมโบกสะบัดชูกระดาษโน้ตเพลงที่เธอปริ๊นท์มาด้วยให้อามุโระได้เห็น

“เฮ้อ” ชายหนุ่มได้แต่ถอนหายใจเบาๆ กับท่าทางเริงร่ามากเกินเหตุนั่นของเธอ 

เซระยิ้มกว้างเมื่อสังเกตเห็นชายหนุ่มทำท่าเอือมระอา แล้วหัวเราะคิกคักออกมาอย่างชอบใจ

“งั้นก็ลงมาได้แล้วมั้งครับ” ...ไปยืนตะโกนอยู่บนนั้นทำไม

อามุโระตอบกลับเด็กสาว พลางคิดต่อประโยคของตนเองในใจ

“โอเค” เสียงใสของเซระตะโกนกลับมา ก่อนที่เธอจะยัดโน้ตเพลงลงกระเป๋าเสื้อนอก และลงมาจากบนนั้น

แต่มันกลับทำให้ชายหนุ่มที่นั่งรออยู่ข้างล่างมองตาค้างชะงักนิ่งไปด้วยความตกตะลึงกับการกระทำของเซระ

เธอยังเป็นผู้หญิงอยู่มั้ย

อามุโระเบิกตากว้างมองเซระที่กำลังเอาตัวโหนซี่เสาลูกกรงของรั้วกั้นขอบเพื่อจะปีนลงมาหาเขาที่ด้านล่างอย่างตื่นตระหนก

หลังจากเซระตอบตกลงอามุโระเรียบร้อยแล้วเธอก็สังเกตเห็นว่าทางลงไปด้านล่างที่เป็นบันไดนั้นอยู่ห่างออกไปเกือบอีกฝากหนึ่งของสวน เด็กสาวก็ถอนหายใจออกมาโดยพลัน

จากนั้นเธอจึงกระโดดเอี่ยวตัวเกี่ยวกับราวเหล็กของที่กั้นชั้นบนนี่ แล้วจึงใช้มือทั้งสองข้างจับราวเพื่อเกาะพยุงตัวเองเอาไว้ไม่ให้ร่วงลงไป

...สองเมตร

จากตรงนั้นมันสูงสองเมตรเลยนะ แม่คุณ...

ถึงตกลงมาจะไม่ทำให้เสียชีวิต แต่ก็บาดเจ็บ ขาพลิกขาแพลง ข้อมือซ้น แขนถลอกได้นะนั่น

พลันคิดได้ดังนั้นอามุโระก็สังเกตเห็นความผิดปกติจากร่างบางที่กำลังเกาะราวรั้วกั้นนั้นอยู่

มือเรียวข้างหนึ่งของเซระที่พยายามใช้ยึดจับราวเอาไว้นั้น เกิดลื่นหลุดจากรั้วเหล็กนั่น ก่อนที่เธอจะเสียการทรงตัวเพราะใช้เพียงแขนเดียวในการโหนราว

สุดท้ายมือบอบบางอีกข้างของเธอก็ไม่อาจรั้งน้ำหนักของตัวเธอเองเอาไว้ได้ หลุดออกจากราวกั้นไปอีกข้างหนึ่ง

และเป็นผลทำให้ร่างบางของเธอร่วงหล่นลงมาจากที่สูงเกือบสองเมตรสู่พื้นผิวดินตามกฎแรงโน้มถ่วงของโลกทันที

...จนได้รับอาการบาดเจ็บ

ถ้าหากว่า...

อามุโระไม่วิ่งมารับร่างของเซระเอาไว้ได้ทัน

ชายหนุ่มที่สังเกตเห็นความผิดปกติเนื่องจากมือของเซระหลุดออกจากราวเหล็กกั้นนั้น จึงรีบวิ่งไปหาเธอด้วยความเร็วที่ยิ่งกว่าความคิดทันที

และมันก็เป็นช่วงจังหวะเดียวกับที่มืออีกข้างของเธอลื่นหลุดจากรั้ว

ทำให้ร่างบางของเซระหล่นลงมาในวงแขนแกร่งของอามุโระทันก่อนที่จะตกกระทบถึงพื้นนั่นเอง

แต่ด้วยน้ำหนักของเธอรวมกับแรงดึงดูดของโลกทำให้ชายหนุ่มไม่อาจจะต้านทานแรงกระทบที่เกิดขึ้นได้ไหว จนร่างสูงของเขาต้องเซล้มลงไปนอนหงายกับพื้นโดยมีร่างบางของเซระที่อยู่ในอ้อมแขนล้มตามลงไปทับอยู่บนตัวของอามุโระอีกที

“อั่ก..ก” เสียงร้องเพราะความเจ็บจุกจากการที่แผ่นหลังกระแทกพื้น และร่างบางหล่นทับหน้าอกดังลอดออกมาจากริมฝีปากของชายหนุ่ม

เซระยังคงหลับตาแน่นตั้งแต่ตอนมือทั้งสองข้างของเธอหลุดออกจากราวรั้วกั้น ด้วยความกลัวที่จะต้องเจ็บตัวจากการตกลงสู่พื้นดินด้วยความสูงถึงสองเมตร เผลอกำเสื้อของอามุโระเอาไว้แน่นราวกับต้องการที่ยึดเหนี่ยว

อามุโระใช้เวลาระงับอาการจุกของเขาอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะลืมตามองเด็กสาวบนตัว

และก็เป็นจังหวะเดียวกับที่เซระเรียกสติของเธอกลับคืนมาจากความกลัวเจ็บได้ ค่อยๆเปิดตามองสิ่งที่เกิดขึ้น

ดวงตาสีน้ำเงินเข้มจึงพลันสบเข้ากับดวงตาโตสีเขียว แล้วก็เหมือนบรรยากาศสงบเงียบนิ่งงันไปในทันที

แววตาสีเขียวที่แสดงออกว่าขี้เล่นเสมอของเด็กสาว เปลี่ยนเป็นตระหนกกลัวเล็กน้อยจากเรื่องที่เกิดขึ้นนั้นทำให้ร่างสูงที่กำลังนอนมองอยู่เปลี่ยนความคิด

...เธอไม่ใช่เด็ก

เธอก็เป็นผู้หญิงคนหนึ่ง...

ดวงตาสีน้ำเงินที่ราวกับมองออกทุกสิ่งก็พลันเปลี่ยนไป

เซระจ้องลึกลงไปในแววตาคู่นั้น และนั่นก็ทำให้เธอคิดไปว่าเหมือนกับมีเรื่องลึกลับมากมายหลบซ่อนอยู่ภายในนั้น

ภายในแววตานั้น... ภายในตัวตนของเขา...

ที่เธอไม่สามารถจะเข้าถึงได้

แต่อะไรบางอย่างในแววตาเขาก็ทำให้เธอรู้สึกว่า เขารู้จักเธอดี...

เด็กสาวพยายามมองลึกเข้าไปในนั้นอย่างไม่ละสายตา เผื่อจะสามารถดูออกได้บ้างว่าเขากำลังคิดอะไร

“เซระซัง อามุโระซัง...”

แล้วเสียงหนึ่งก็ดังแทรกเข้ามาภายในโสตประสาทของคนทั้งคู่ที่กำลังจ้องมองกันอยู่

อามุโระที่หลุดจากภวังค์ก่อนเป็นฝ่ายเขย่าแขนของเด็กสาวให้รู้ตัว

เซระที่ได้สติแล้วจึงปล่อยมือที่กำเสื้อของชายหนุ่มเอาไว้แน่นออก แล้วรีบลุกขึ้นยืนอย่างรวดเร็ว ไม่ให้ใครได้ทันเห็นสีหน้าที่ขึ้นรอยแดงจางๆ

ชายหนุ่มลุกขึ้นตามร่างบางก่อนจะหันกลับไปทักทายต้นเสียงที่ดึงให้เขาหลุดจากห้วงความคิด

“สวัสดีครับคุณรัน” อามุโระพูดขึ้นพร้อมรอยยิ้ม แล้วหันไปทักอีกคนที่เดินมาด้วยกับเด็กสาวผมยาว “โคนันคุงด้วย”

“อ่า รันจัง โคนันคุง” และก็เป็นเซระที่เอ่ยทักทั้งสองขึ้นอีกคนตามอามุโระ

“เอ่อ..ทั้งสองคน...” รันเอ่ยขึ้นน้ำเสียงเหมือนไม่แน่ใจในสิ่งที่ตัวเองกำลังจะพูดออกไป

เหมือนอามุโระจะรู้ว่ารันต้องการจะเอ่ยถามอะไรพวกเขา ชายหนุ่มจึงรีบพูดขัดประโยคขึ้นทันที

“อ๋อ เมื่อกี้คุณเซระ ปีนรั้วจากตรงนั้นแล้วพลาดทำให้ตกลงมาน่ะครับ” ชายหนุ่มพูดพลางชี้ไปยังแนวรั้วสูงด้านบนด้วย

รันยิ้มตอบเล็กน้อย ก่อนพยักหน้ารับอย่างเข้าใจ ต่างจากเด็กแว่นข้างตัวที่มองทั้งสองคนด้วยความสงสัย

“แล้วพวกพี่มาทำอะไรกันที่นี่หรอครับ” โคนันถามขึ้น

“ฉันขอให้อามุโระซังสอนเล่นเบสน่ะ เรานัดกันที่สวนสาธารณะนี่หลังเลิกเรียน” เซระกล่าวตอบเด็กแว่นไปพร้อมส่งยิ้มแบบฉบับของเธอไปให้เด็กชายด้วย

“แล้วรันจังมาทำอะไรที่นี่หรอ” เด็กสาวที่ใครต่อใครเข้าใจผิดว่าเป็นเด็กหนุ่มจึงเอ่ยถามรันกลับบ้าง

“อ๋อ พอดีว่าฉันไปซื้อของมาทำกับข้าวเย็นให้คุณพ่อที่ซุปเปอร์หน้าสถานีน่ะ” รันตอบ ก่อนจะนึกได้ถึงจุดประสงค์ของเธอ “อ๊ะ จริงด้วย คุณพ่อ”

“อ่า งั้นฉันขอตัวก่อนนะคะ ทั้งสองคน”

เมื่อคิดได้ว่าโมริ โคโกโร่กำลังรอกินข้าวเย็นอยู่รันจึงเอ่ยขอตัวกับทั้งสองคนแล้วโค้งลา รีบจูงมือโคนันวิ่งกลับบ้านไปด้วยความรวดเร็วทันที

ความเงียบเกิดขึ้นเมื่อรันเดินหายลับไปจากระยะการมองเห็นของคนทั้งคู่ที่ยังคงยืนนิ่งอยู่กับที่

“อะ เอ่อ...” เป็นเซระที่พยายามจะทำลายความเงียบระหว่างพวกเธอลง

“เบส... กีตาร์...” และตามด้วยอามุโระที่พูดขึ้น แต่เหมือนว่าเขาจะพึมพำกับตัวเองซะมากกว่า

“อ่า ใช่ๆ เบสไงเบส นายต้องสอนฉันเล่น” แล้วเซระก็พูดทวนขึ้น เมื่อนึกออกว่าตัวเองมาที่นี่เพื่อทำอะไรกันแน่

“อ่าครับ”

อามุโระตอบรับ เมื่อเรียกสติตัวเองกลับมาจนครบถ้วนแล้ว พร้อมกับความเยือกเย็นที่ชายหนุ่มเผลอทำหลุดหายในตอนที่เห็นว่าเซระกำลังร่วงลงมาจากราวกั้นเหล็ก

ร่างสูงมองตามหลังเด็กสาวที่วิ่งไปนั่งลงตรงม้านั่งที่เขาวางกีตาร์เอาไว้

พลันความคิดบางอย่างก็แล่นกลับเข้ามาในหัวอีก

...เขาเผลอคิดไปว่าเธอเองก็เป็นผู้หญิงเหมือนกับเด็กสาวคนอื่น...

อามุโระสะบัดหัวไล่ความคิดอีกครั้ง ก่อนเดินตามเซระไปนั่งลงที่ม้านั่งข้างเธอ แล้วจึงหยิบกีตาร์ขึ้นมาเพื่อจะเริ่มสอนการจับคอร์ดเบสให้เธอ

“ขอบคุณนะที่ช่วย” เซระพูดพลางดึงกระดาษโน้ตเพลงออกมาจากกระเป๋าเสื้อนอก

เด็กสาวที่ข้างตัวส่งยิ้มแยกเขี้ยวน่ารักมาให้เขาพร้อมหัวเราะเสียงใสเช่นที่ทำเป็นประจำอย่างไม่คิดอะไร

แตกต่างจากเขาที่มองว่าการกระทำนั้นเป็นสิ่งที่น่าสนใจจะมองมากเสียยิ่งกว่าการจับกีตาร์ดีดเล่นตามโน้ตเพลงที่เธอยื่นมาถือให้ดูตรงหน้า

“ไม่เป็นไร..ครับ”

ชั่ววูบอามุโระรู้สึกถึงความสั่นไหวภายในอก...

จากความบริสุทธิ์ไร้เดียงสาของคนตรงหน้านี้

.

.

หรือว่าบางที...

ก็แค่บางที... ความสดใสของเธออาจจะช่วยชำระล้างจิตใจที่เต็มไปด้วยความเกลียดชังเคียดแค้นมากมายที่มีต่อตัวพี่ชายของเธอให้หายไปก็เป็นได้

อามุโระลอบยิ้มอยู่ในใจพลางส่งกีตาร์ให้เธอลองจับคอร์ดดูตามที่เขาสอนเมื่อครู่

สายลมตอนเย็นพัดไหวแผ่วเบาต้องผ่านผิวกาย พร้อมผีเสื้อหลายตัวที่บินคลอรอบข้างขยับปีกล้อเลียนเป็นจังหวะท่วงทำนองของเมโลดีจากกีตาร์

...เฉกเช่นเดียวกับหัวใจที่สั่นไหวเต้นรัวอยู่กลางอกเขา ตอกย้ำจังหวะการกระพือปีกบินของพวกมัน



 

 

 













 

 

 

 

Fin.



__________________________________________________

ปล่อยฟิคหนีความจริงจากการอ่านหนังสือสอบค่ะ 555
ปล.ฟิคเรื่องนี้ไม่ยาวนะคะ คิดได้เล่นๆตอนอ่านหนังสือสอบ 
ดีใจที่มีคนกด fav. ด้วย คิดว่าจะไม่มีคนอ่านซะแล้ว

เกร็ดเล็กน้อย : คำว่า Flutter แปลว่า กระพือปีก, โบยบิน, ใจสั่นไหว
ความหมายในฟิคเรื่องนี้คือ หัวใจเต้นรัวสั่นไหวเหมือนผีเสื้อกระพือปีก
เหมือนหัวใจของพี่เรย์ (อามุโระ) นั่นแหละค่ะ อิอิ

ผลงานอื่นๆ ของ Sherry R

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

18 ความคิดเห็น

  1. #18 pa ku (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2562 / 21:28
    รูปแบบว่า... เซคุง(?) ให้หน้าผู้ชายมาก หรือเราคิดไปเอง????
    #18
    0
  2. #17 yaoi yaoi
    วันที่ 22 มิถุนายน 2561 / 04:28

    เห็นรูปละให้ความรู้สึกเซระแมนกว่าอามุโระอีกค่าา แต่คู่นี้น่ารักมากเลยชอบ

    #17
    0
  3. #16 Felina365 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2561 / 15:02
    น่ารักอ่า เเต่งออกมาอีกก็ได้นะคะสนุกน่ารักมากเลย:)
    #16
    0
  4. #15 ゆめ。 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 มีนาคม 2561 / 21:33
    อ้ากกกก คู่นี้มันน่ารักจีๆ
    #15
    0
  5. #14 LED_LAG
    วันที่ 22 มิถุนายน 2560 / 23:05
    ลองหาฟิคอามุโระเซระเล่นๆ ไม่คิดว่าจะมีคนแต่ง ฮืออ เป็นบุญมากๆค่ะ ที่ได้อ่านคู่แรร์ที่ตัวชิป

    เนื้อเรื่องน่ารักมากๆเลยค่ะ ตอนที่บรรยายฉากเซระยิ้มนี่คือนึกภาพออกเลย ภาพลอยมา ยิ้มพิมพ์ใจมาก

     

    รูปภาพที่เกี่ยวข้อง
    #14
    1
    • #14-1 Sherry R
      17 ธันวาคม 2560 / 19:29
      ใช่ม้า ไรท์ฯก็ชอบเซระเพราะรอยยิ้มนางนี่แหละ ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนะคะ
      #14-1
  6. วันที่ 18 เมษายน 2560 / 09:14
    ในที่สุดก็เจอคู่นี้หายากมากกกกกก(ก.ล้านตัว)
    #13
    1
    • #13-1 Sherry R
      17 ธันวาคม 2560 / 19:27
      หาอ่านยากมากจริงๆค่ะ จนต้องมาแต่งเอาเองเลย 555
      #13-1
  7. วันที่ 17 เมษายน 2560 / 18:33
    โฮรรรรรร ไม่นึกว่าจะได้เจอฟิคคู่นี้แบบนี้ ชิปเหมือนกันเลยค่ะ และยอมรับว่าแรร์มากกกกกกกกกก T_T

    เนื้อเรื่องน่ารักใสๆมากกกกก ไรท์บรรยายภาษาดีมากเลยนะ เราชอบ อิ้ <33

    #12
    1
    • #12-1 Sherry R
      17 ธันวาคม 2560 / 19:27
      ขอบคุณจ้า เพราะไรท์หาอ่านคู่นี้ไม่ได้เลยมาแต่งเองนี่แหละค่ะ 5555
      #12-1
  8. #11 Ryu77 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2559 / 06:17
    กรีดร้องงงงงงงง ><
    มีคนจิ้นเหมือนเราเลย //กราบขอบพระคุณที่แต่งฟิคเรื่องนี้ออกมาให้อ่านกันนะคะ
    อยากให้เข็นออกมาอีกหลายๆเรื่องสำหรับคู่แรร์คู่นี้
    #11
    1
    • #11-1 Sherry R(จากตอนที่ 1)
      17 ธันวาคม 2560 / 19:09
      ขอบคุณสำหรับคอมเมนท์ค่ะ
      #11-1
  9. #10 นัทโต๊ะ
    วันที่ 28 ตุลาคม 2559 / 22:40
    ไหนที่สุดก็เจอฟิคคู่นี้ซักที เเอบจิ้นมานานล่ะ 555

    ไรท์เเต่งเพิ่มได้มั้ย มันดีต่อใจมากเลยย
    #10
    1
    • #10-1 Sherry R
      17 ธันวาคม 2560 / 19:08
      เดี๋ยวถ้ามีโอกาสจะแต่งคู่นี้เพิ่มนะคะ ไรท์ก็ชอบส่วนตัวค่ะเลยแต่งสนองตัวเอง ^^
      #10-1
  10. วันที่ 24 ตุลาคม 2559 / 13:10
    กรี๊ดด ท่านเรย์ของบ่าวววว
    พึ่งติ่งท่านเรย์ไม่นานหรอกค่ะ แต่ฟิคนี้มันกระชากใจโฮกฮากมาก อะเฮื้ออ
    #9
    1
    • #9-1 Sherry R
      17 ธันวาคม 2560 / 19:07
      ^^ ขอบคุณมากค่ะที่ชอบเรื่องของไรท์เตอร์คนนี้
      #9-1
  11. วันที่ 31 มีนาคม 2559 / 00:18
    โอ๊ยยย น่าร้ากกกก เรย์จังของน้อง 555555
    #8
    1
    • #8-1 Sherry R
      16 กรกฎาคม 2559 / 00:06
      ไรท์ก็ชอบพี่เรย์ค่ะ 55555
      #8-1
  12. #7 Z_MiwA
    วันที่ 24 มีนาคม 2559 / 02:44
    ไม่ได้ชอบคู่นี้ แต่ฟิคน่ารักมากเลยค่ะ ><
    #7
    1
    • #7-1 Sherry R
      16 กรกฎาคม 2559 / 00:04
      ขอบคุณมากค่ะที่ชอบ อิอิ
      #7-1
  13. #6 ____
    วันที่ 19 มีนาคม 2559 / 15:16
    เปิดให้คัดลอกภาพได้ไหมคะ? คือมันน่ารักมากค่ะ!!
    #6
    1
    • #6-1 Sherry R
      16 กรกฎาคม 2559 / 00:02
      ขออภัยจริงๆค่ะ ภาพนี้เจ้าของภาพอนุญาตให้นำมาใช้แค่ประกอบฟิคเองค่ะ -/\-
      #6-1
  14. วันที่ 13 มีนาคม 2559 / 18:19
    โอย....อ่านแล้วฟินจิกหมอนจริงๆ ค่ะ//เข้ามาพร่ำเพ้อ
    #5
    1
    • #5-1 Sherry R
      16 มีนาคม 2559 / 01:32
      ขอบคุณมากค่ะที่ชอบ ถูกใจคนอ่านคนเขียนก็ดีใจค่ะ ><
      #5-1
  15. #4 Furuya_Ray
    วันที่ 8 ธันวาคม 2558 / 23:09
    ในที่สุดก้อหาอ่านฟิีคคู่นี้เจอ ไม่ค่อยมีใครเขียนเลยน่ะครับ ขอบคุณที่แต่งมาให้อ่าน ฟิน จริมๆ
    #4
    1
    • #4-1 Sherry R
      9 ธันวาคม 2558 / 20:10
      เพราะเป็นคู่ใหม่ล่ะมั้งคะ เลยยังไม่มีใครอวยใครจิ้นกันเท่าไหร่ ตอนแรกก็คิดว่าจะไม่มีคนอ่านแล้วค่ะ T^T ถ้ามีโอกาสก็ว่าจะเขียนคู่นี้อีกค่ะ หลงคู่นี้ไปแล้ว ฝากติดตามด้วยนะคะ
      #4-1
  16. วันที่ 30 พฤศจิกายน 2558 / 05:23
    ครบแล้วววววววววว>0<
    เซระะะะ  เรย์คุงเค้าน่ารักมากเลยอ่ะ ขอได้มั้ย55

    น่ารักจริงๆคู่นี้ หวังว่าความสดใสของเซระจะทำให้บักเรย์(เรียกบักเรย์
    คงไม่โดนยิงใช่มั้ย...*วิ่งหนีลูกซอง)
    เลิกแค้นเฮียชูนะ ไหนๆไอจังกับเซระก็จะเป็นครอบครัวเดียวกันแล้ว
    บักเรย์ก็มาเป็นด้วยกันนะ^^*หนีตายอีกรอบ
    ปล.รอฟิคพี่แดงไอจังอยู่นะคะ555
    #3
    1
    • #3-1 Sherry R
      1 ธันวาคม 2558 / 23:45
      เซระ กับพี่เรย์ พี่อวยใสๆค่ะ น่ารัก ฟินๆ
      พี่ก็หวังว่าทั้งสอง(สาม รวมเฮียด้วย) จะลงเอย และจบลงด้วยดี
      ยังไงพี่เรย์ก็ไม่ใช่คนเลว เฮียก็ไม่น่าจะเป็นคนฆ่าสก็อต (น่าจะเป็นต้นเหตุมากกว่า)
      มันน่าจะมีเรื่องอะไรที่ทำให้สองคนนี้ยอมลงให้กันได้
      แต่เรื่องเฮียจะยกน้องสาวให้มั้ยนั่นอีกเรื่อง เฮียชูเป็นพี่ชายที่หวงน้องสาวสุดๆ

      อีกฟิคจะรีบพิมรีบอัพนะจ๊ะ สอบเสร็จแล้วขอเวลาพักแปบนึง
      #3-1
  17. วันที่ 29 พฤศจิกายน 2558 / 05:50
    อมยิ้มทั้งเรื่องงงงงง

    ถึงจะไม่ได้ตามอ่านตั้งแต่คดีของชูคิจิ และตามเรื่องราวในหัวอามุโระ (ยูขอไม่เรียกว่าพี่เรย์นะคะ... เพราะเรย์เป็นชื่อที่หวงให้พระเอกนิยายแฟนตาซีเรื่องแรกที่อ่านและติดงอมแงมค่ะ ถถถถ) แต่คือฟินมากมาย.....
    พูดได้คำเดียวจริงๆ.... น่ารักมาก....
    รูปปิดท้ายเข้ากับฟิคมากค่ะ แต่ที่ชอบที่สุดคือท่อนปิดของฟิค มันอบอุ่นอวยทิ้งปมให้คิดดด

    ปล.ยูคิดไปเองคนเดียวรึเปล่าว่าอามุโระดูสุภาพกว่าในเรื่อง...... แต่ชอบค่ะ!!
    #2
    1
    • #2-1 Sherry R
      1 ธันวาคม 2558 / 23:31
      ที่จริงเรื่องนี้แอบแต่งช่วงเกรียนแตกด้วยแหละ
      ไม่คิดว่าจะออกมาให้ดูหวาน กะจะเอาฮาด้วยซ้ำไป
      ไม่ต้องเรียกเรย์ก็ได้ แค่รู้ว่าเขาคือใครก็พอจ้า
      ดีใจที่มีคนชอบเรื่องนี้ ตอนแรกนึกว่าจะไม่มีคนอ่านด้วยซ้ำ
      คู่จิ้นใหม่แบบนี้ แถมยังไม่มีโมเม้นอะไรให้ก่อตั้งกองอวยด้วย 555555
      เรื่องรูปนั่นพี่ให้แฟนวาดให้ค่ะ รูปหัวนิยายก็ขอเพื่อนแฟนมาอีกที
      พี่อาจจะเขียนให้อามุโระสุภาพไปจริงๆล่ะมั้งเนี่ย 5555
      #2-1
  18. วันที่ 26 พฤศจิกายน 2558 / 05:05
    กริ๊ดดดดดด คู่นี้มัน><  มันช่างงงงงง*ดิ้นพรวดพราด XD
    อามุโร่นายหล่อมากกกกก ความคิดนายหล่อมาก
    (ยกเว้นเรื่องทะเลาะกับเฮียชูกับหน้าอกเซระนะ อันนั้นไม่หล่อ555)
    มันเป็นอะไรที่สดใสมากเลยยยยยย
    เซระ เธอน่ารักที่สุดในโลกกกกก(ถ้าไม่นับไอจังอ่ะนะ/โดนตบ)
    จะเล่นกีตาร์กันรึ???
    เล่นด้วย:3
    เอา60%มาเลยค่าาาาTwT
    #1
    1
    • #1-1 Sherry R
      26 พฤศจิกายน 2558 / 23:52
      จะรีบมาต่อถ้าพิมเสร็จค่ะ
      ใจเย็นๆน้าาา เรื่องนี่น่ารักใสๆ
      #1-1