Bustop (yaoi)

โดย Shabukushiシ

แค่เรื่องที่มีตัวเอกเป็นกระเป๋ารถเมล์ กับเด็กนักเรียนมอปลายกางเกงน้ำเงิน (จบแล้ว)

ยอดวิวรวม

259,507

ยอดวิวเดือนนี้

297

ยอดวิวรวม


259,507

ความคิดเห็น


8,398

คนติดตาม


9,615
จำนวนรีวิว : 60
จำนวนตอน : 44 ตอน
อัปเดตล่าสุด :  22 ก.ย. 64 / 19:59 น.
นิยาย Bustop (yaoi)

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้






this is your stop.
stop hugging me. stop making me love you more.
because i will not be able to stop crying.

 writer talk

ขอบคุณทุกคนที่เลือกกดเข้ามาในนิยายเรื่องนี้นะคะ

- เพื่ออรรถรสในการอ่านไม่ควรดูคอมเม้นท์ก่อนอ่านนะคะ

- ขอบอกนิดนึง กันบางคนผิดหวังพออ่านๆ ไป
ดำเนินเรื่องเรื่อยๆ ไม่ปุบปับฉับไว คงไม่หวือหวาเหมือนเรื่องอื่นๆ


- จำนวนตอนอาจดูเยอะ แต่เนื้อหาในละตอนมีน้อยนิดเดียว เผลอแวบเดียวก็อ่านจบแล้วค่ะ

- อาจลงไม่ตรงหมวดเท่าไหร่ เพราะบรรยากาศเนื้อหาค่อนข้างมึนๆ ทึมๆ มากกว่า แต่ก็ไม่อยากเปลี่ยนหมวด อยู่กับหมวดนี้มานาน ขอโทษด้วยนะคะ เอาเป็นว่ารู้กันที่นี้

- นิยายเรื่องนี้จะเชื่อมกับเรื่อง Timelie ที่เป็นนักเขียนอีกคนเขียนค่ะ

- ขอบคุณ Lily's here (น้องโม) ที่วาดรูปรถเมล์(สีน้ำ)บนหัวเรื่องให้ด้วยค่ะ
         


 music
stoondio

twitter : @Shabukupat
 
 Facebook Page : shabukushiシ
          


 
start: 06-07-12
end: 18-05-13
 

© Tenpoints !

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

คำนิยม Top

"กระเป๋ารถเมล์ กับ เด็ก ม. ปลาย"

(แจ้งลบ)

อั้ยยย มาเจิมคนแรกค่ะ *ฮา* จิ้มเข้าเรื่องนี้มาเพราะหนุ่มเป๋ารถเมล์กับเด็กม. ปลายเลยนะเนี่ย >////< แอบสงสัยเบาๆ ว่ามันจะดำเนินไปในแนวไหน เอาเป๋ารถเมล์มาเป็นนายเอกเนี่ยนะ บลาๆๆ พออ่านบทแรก ฮึ้ยยย จิ้ม Favorite ก่อนเลยค่ะ ฮาา ชอบสำนวนที่ไรเตอร์เขียนมากมากกกกก บรรยายลื่นไหลมาก ถึงเนื้อเรื่องจะไม่ได้มาแบบหวือหวา(ตบจูบๆ//หื่น) แต่ก็ชวนให้อ่านต่อได้เรื่ ... อ่านเพิ่มเติม

อั้ยยย มาเจิมคนแรกค่ะ *ฮา* จิ้มเข้าเรื่องนี้มาเพราะหนุ่มเป๋ารถเมล์กับเด็กม. ปลายเลยนะเนี่ย >////< แอบสงสัยเบาๆ ว่ามันจะดำเนินไปในแนวไหน เอาเป๋ารถเมล์มาเป็นนายเอกเนี่ยนะ บลาๆๆ พออ่านบทแรก ฮึ้ยยย จิ้ม Favorite ก่อนเลยค่ะ ฮาา ชอบสำนวนที่ไรเตอร์เขียนมากมากกกกก บรรยายลื่นไหลมาก ถึงเนื้อเรื่องจะไม่ได้มาแบบหวือหวา(ตบจูบๆ//หื่น) แต่ก็ชวนให้อ่านต่อได้เรื่อยๆ อ่านแล้วแอบกรีดร้องเป็นพักๆ ทุบหมอนเบาๆ ไงก็ขอเกาะป้ายรถเมล์คันนี้ไปด้วยคนน้า *ฮาา* หวังว่าเมนต์นี้จะเป็นแรงใจให้ไรเตอร์ได้ไม่มากก็น้อยนะคะ ^________^ สู้ๆ น้าาาาา -POTTA-   อ่านน้อยลง

-Potta- | 8 ก.ค. 55

  • 59

  • 2

"เด็กไทยจะมองกระเป๋ารถเมล์เยอะขึ้น"

(แจ้งลบ)

อ้าว ไม่จริงหรอ เด็กไทยจะมองกระเป๋ารถเมลเยอะขึ้นจริงๆนะ เผื่อว่าฟลุ๊คมีกระเป๋ารถเมลที่น่ารักแบบหนูพีช แอร๊ยย แต่ถ้ามีหนุ่นกางเกงน้ำเิงินยืนข้างๆด้วยมันจะเป็นอารมณ์ที่ฟินมากกว่านี้สินะ สำหรับภาษาอ่านได้เรื่อยๆดีค่ะ ชอบในความเพ้อเจ้อของน้องพีช #เฮ้ยไม่ใช่ ตัวละครอินดี้แต่ยังอยู่ในพื้นฐานของความจริง มุมมองหลายอย่างในเรื่องมันแบบ มันใช่มากในชีว ... อ่านเพิ่มเติม

อ้าว ไม่จริงหรอ เด็กไทยจะมองกระเป๋ารถเมลเยอะขึ้นจริงๆนะ เผื่อว่าฟลุ๊คมีกระเป๋ารถเมลที่น่ารักแบบหนูพีช แอร๊ยย แต่ถ้ามีหนุ่นกางเกงน้ำเิงินยืนข้างๆด้วยมันจะเป็นอารมณ์ที่ฟินมากกว่านี้สินะ สำหรับภาษาอ่านได้เรื่อยๆดีค่ะ ชอบในความเพ้อเจ้อของน้องพีช #เฮ้ยไม่ใช่ ตัวละครอินดี้แต่ยังอยู่ในพื้นฐานของความจริง มุมมองหลายอย่างในเรื่องมันแบบ มันใช่มากในชีวิตประจำวัน หลายประโยคในนี้โดนใจดีค่ะ "นิยายวายที่มีชีวิต" คิดว่าคำนี้เหมาะกับเรื่องนี้นะคะ พล็อตเรื่องแปลกแหวกแนว หาอ่านยากมากๆจริงๆค่ะแนวนี้ มันใช่เด็กมอปลายที่ดำเนินชีวิตในกรุงเทพและสะท้อนสังคมเอามากๆ อัพต่อเขียนเพิ่มอัพไวๆนะคะ ขอให้แต่งจนจบเรื่องด้วยค่ะ ด้วยความหวังอย่างยิ่งยวด   อ่านน้อยลง

เด็กหญิงกาแฟ | 4 ส.ค. 55

  • 36

  • 0

ดูทั้งหมด

คำนิยมล่าสุด

"หน่วง ถ่วง โลก"

(แจ้งลบ)

ภาษาดีงาม เนื้อเรื่องกินใจ เล่าความได้อย่างเป็นไปจนรู้สึกอินตามเลยค่ะ และความพิเศษก็ชอบตรงที่ จบเรื่องแบบที่ชีวิตจริงควรทำ ไม่ใช่แค่จบแบบโรเเมนติกทั่วไป อีกอย่างคือชอบการวางเนื้อเรื่องแบบรักหลายเศร้าเจ้าปัญหามาก เป็นนิยายที่ห่วงจิตหน่วงใจโดยที่เนื้อเรื่องไม่มีการทำร้ายร่างกายแต่อย่างใดแต่เป็นการทำร้ายจิตใจที่สุดจะพรรณนาจริงไปค่ะ รักที่มอบให้ใครสักค ... อ่านเพิ่มเติม

ภาษาดีงาม เนื้อเรื่องกินใจ เล่าความได้อย่างเป็นไปจนรู้สึกอินตามเลยค่ะ และความพิเศษก็ชอบตรงที่ จบเรื่องแบบที่ชีวิตจริงควรทำ ไม่ใช่แค่จบแบบโรเเมนติกทั่วไป อีกอย่างคือชอบการวางเนื้อเรื่องแบบรักหลายเศร้าเจ้าปัญหามาก เป็นนิยายที่ห่วงจิตหน่วงใจโดยที่เนื้อเรื่องไม่มีการทำร้ายร่างกายแต่อย่างใดแต่เป็นการทำร้ายจิตใจที่สุดจะพรรณนาจริงไปค่ะ รักที่มอบให้ใครสักคน ให้ความหวังกับตัวเองมาตลอด โดยเนื้อเรื่องกลับมาพลิกเอาตอนท้าย จคงสอนใจนายเอกได้อีกนาน ขอบคุณสำหรับนิยายดีๆเรื่องนี้ค่ะ   อ่านน้อยลง

171147 | 23 เม.ย. 62

  • 3

  • 0

"เจ็บมากก"

(แจ้งลบ)

ในตอนแรกที่เข้ามาอ่านเรื่องนี้เพราะสนใจในคาเรคเตอร์บทบาทของนายเอกที่เป็นตั๋วรถเมล เพราะไม่เคยอ่านเจอนายเอกได้บทบาทแบบนี้ซึ่งเราชอบมากๆยิ่งพออ่านมาเรื่อยๆหลายๆตอนก็ยิ่งรู้สึกประทับใจในการพิมพ์คำบรรยายเนื่อยๆเรื่อยๆไปของแต่ละวันในเนื้อเรื่อง ราวกับเป็นเรื่องราวจริง เรื่องมันออกแนวเหงาๆ เอื่อยๆ แต่อ่านแล้วสบายใจ ซึ่งเป็นการแต่งอะไรที่ตรงกับสเปคกับใจเร ... อ่านเพิ่มเติม

ในตอนแรกที่เข้ามาอ่านเรื่องนี้เพราะสนใจในคาเรคเตอร์บทบาทของนายเอกที่เป็นตั๋วรถเมล เพราะไม่เคยอ่านเจอนายเอกได้บทบาทแบบนี้ซึ่งเราชอบมากๆยิ่งพออ่านมาเรื่อยๆหลายๆตอนก็ยิ่งรู้สึกประทับใจในการพิมพ์คำบรรยายเนื่อยๆเรื่อยๆไปของแต่ละวันในเนื้อเรื่อง ราวกับเป็นเรื่องราวจริง เรื่องมันออกแนวเหงาๆ เอื่อยๆ แต่อ่านแล้วสบายใจ ซึ่งเป็นการแต่งอะไรที่ตรงกับสเปคกับใจเรามากที่สุดยิ่งฟังเพลงของstoondio ไปอ่านไปมันทำให้เราอินและเหมือนกำลังดูหนังเกี่ยวกับชีวิตของใครคนนึงมาทั้งเรื่อง แต่เราคิดว่ามันจะจบดี.. หลังๆมาเนื้อเรื่องเริ่มหน่วงขึ้นมาตลอดทาง ความสัมพันธ์เริ่มไม่แน่นอน ไม่ควรคู่กันหรือเจอกันตั้งแต่แรกเลยด้วยซ้ำ ควรเปนอย่างนั้นอยู่แล้ว จากตอนแรกๆที่พีชพูดว่า"ขอไรอย่างนึงดิ่"ทอปก็จะบอกมาเลยว่าขอหลายอย่างก็ได้ แต่ตอนสุดท้าย พีชขอเพียงสามข้อทอปก็ไม่ได้ตอบอะไรแบบนั้นกลับมาอีกแล้ว:) มันชัดเจน เราคงอินเกินไปแต่เราไม่กล้ากลับมาฟังเพลงของนิยายเรื่องนี้อีกแล้วค่ะฟังทีไรหน่วงทุกทีทั้งๆที่มันเป็นเพลงสบายๆแท้ๆ..แต่เนื้อหาเพลงกลับหน่วงเหมือนเรื่องราวนิยายเรื่องนี้ที่ดูสบายๆแต่กลับหน่วงเอามากๆ ลางสังหรของพีชที่มีมาตลอดทั้งเรื่องนั้นไม่เคยผิดเลย ขนาดตอนที่ทอปจะจูบพีชแต่กลับนิ่งค้างอยู่นานนั้น เราว่าทอปไม่ได้เขินอะไรหรอก เหมือนทอปมันคิดอะไรบางอย่างอยู่มากกว่าราวกับลังเล ตอนที่ไทม์หนีพ่อมาซ่อนตัวในบ้านก็ยังเเกล้งทำเปนลืมเรื่องที่ั๊ปั๊มกุญแจ แถมเดินตามไทม์ไปแล้วทิ้งพีชเอาไว้ ตลอดมาทั้งเรื่องเหมือนทอปอยากรู้อยากพิสูจน์ตัวเองและพยายามเอาพีชมาในชีวิตเพื่อทำให้ตัวเองตัดใจจากไทม์และคิดว่าตัวเองจะมีความสุขขึ้นมาได้จรืงๆโดยที่ไม่ต้องมีไทม์...แต่ ทอปรักใครไม่เปนแล้วนอกจากไทม์ พิมแล้วก้เจบมากตรงนี้ เพราะทอปแสดงความอ่อนแอให้ไทม์เห็นและไทม์ปกป้องทอปมาตลอดแต่กับพีช ทอปต้องเปนฝ่ายปกป้องและรับฟัง แต่ตนเองกลับไม่เคยระบายหรือแสดงความอ่อนแอให้พีชได้ปกป้องเหมือนที่แสดงให้ไทม์บ้างเลย อยากให้บรรยายถึงอนาคตของพีชขึ้นมาบ้างว่าชีวิตอนาคตข้างหน้าเขาเดินต่อไปไหวด้วยตัวคนเดียวมั้ย มีงานทำดีๆขึ้นมั้ย เพราะโดนทิ้งมาหลายครั้ง พีชจะยังเข้มแข็งได้อีกรึเปล่า จากฝันร้ายเก่าหายไปฝันร้ายอันใหม่ก็มาแทนที่ ทุกอย่างนี้เกิดจากทอปคนเดียว ขอบคุณนะที่แสดงละครมาตลอด ขอบคุณนะคะนักเขียนที่เขียนนิยายเรื่องราวแบบนี้ให้เราอ่าน   อ่านน้อยลง

Demon shrek | 18 ก.ค. 61

  • 0

  • 0

ดูทั้งหมด

8,398 ความคิดเห็น

  1. #8398 Hydrangea (จากตอนที่ 42)
    17 ต.ค. 64 / 04:32 น.

    อ่านจนจบแล้วหน่วงตั้งแต่ตอนแรกยันตอนสุดท้ายรู้สึกหายใจไม่ออกเลยถ้าเป็นพิช ้ราก็ไม่รู้จะเดินไปทางไหนต่อเลยส่วนท้อปรู้ทั้งรู้ว่าพิชมีอยู่นั้นทำไมถึงกล้านะ... 😢

    #8,398
    0
  2. #8397 J.CHAE11
    19 ก.ย. 64 / 00:57 น.
    กลับมาอ่านอีกครั้งค่ะ เป็นอีกเรื่องที่กาลเวลาไม่สามารถทำให้เราลืมเนื้อเรื่องได้เลย เเค่เห็นเเจ้งเตือนชื่อเรื่องเนื้อเรื่องก็ลอยเข้ามาในหัว เป็นเรื่องมี่ดีเลยเรื่องหนึ่ง:)
    #8,397
    0
  3. #8396 Nanet
    16 ก.ย. 64 / 19:29 น.
    อ่านจบรวดเดียวเลยมาคอมเมนท์รอบเดียวเลยค่ะ
    เราคิดว่าความสัมพันธ์ของพีชกับท็อปมันอาจจะดูฉาบฉวย แต่ในระหว่างทางที่ทั้งสองคนร่วมเดินทางด้วยกันมา ก็มีเรื่องดีๆมากมายที่พีชได้เรียนรู้จากท็อป ท็อปเหมือนมาเปิดโลกใหม่ให้พีชเลย ไม่อย่างนั้นพีชอาจจะไม่คิดอยากเรียนต่อและต้องทำงานใช้หนี้ที่ตัวเองไม่ได้ก่อตลอดชีวิตก็ได้ แต่ท็อปก็ทำให้พีชสับสนในตัวเองและเจ็บปวดมาก ทั้งสองคนเป็นคนที่มีปมในใจแล้วมาเจอกัน เราคิดว่าวูบหนึ่งในใจของท็อปเคยคิดที่จะรักพีชเพื่อมูฟออนจากไทม์บ้าง แต่สุดท้ายท็อปก็ไม่สามารถลืมไทม์ได้จริงๆ เราคิดว่าความรักของสองคนนี้มันจบแบบงดงามที่สุดในแบบของมันแล้ว ต่างคนต่างแยกย้ายไปเติบโต สุดท้ายแล้วต่างคนต่างก็เป็นคนที่ผ่านเข้ามาในชีวิตและผ่านไป เหมือนกับการที่พีชได้พบเจอผู้คนมากมายตอนทำงาน แต่พวกเขาก็ไม่ได้อยู่กับพีชตลอดไป ผ่านมา และผ่านไป นิยายเรื่องนี้เป็นเรื่องที่หน่วงแต่สวยงามมาก ๆ เลยค่ะ หวังว่าวันหนึ่งท็อปจะลืมไทม์ไปได้ และเจอคนที่เขาอยากที่จะรักจริงๆ และหวังว่าสักวันพีชเองก็จะได้เจอคนที่พีชรักและเขาก็รักพีชเหมือนกัน ถึงจะเป็นช่วงเวลาสั้นๆที่ได้อยู่ด้วยกัน แต่ทั้งสองก็เติบโตขึ้นมากจากช่วงเวลานั้นเลยค่ะ ขอบคุณคุณนักเขียนที่เขียนเรื่องดี ๆ แบบนี้ออกมานะคะ (คอมเมนท์อาจจะวกไปวนมาหน่อยนะคะ ตอนพิมพ์กำลังเศร้าๆกับเรื่องนี้เลย55555)
    #8,396
    0
  4. #8395 BHUMUFO (จากตอนที่ 43)
    16 ก.ย. 64 / 01:06 น.
    เป็นนิยายวายเรื่องแรกที่อ่าน ที่เรียกน้ำตาได้เยอะมากๆ รอติดตามซัพพอตทผลงานใหม่ๆของไรท์นะครับ
    #8,395
    0
  5. #8394 Nipawadee Nick (จากตอนที่ 43)
    15 ก.ย. 64 / 23:38 น.
    คิดถึงรถเมล์คันนี้
    #8,394
    0
  6. #8393 Chatchai Wongcha-oom (จากตอนที่ 44)
    15 ก.ย. 64 / 23:36 น.
    ร้องไห้ หน่วงมากกกกก
    🥺🥺🥺
    #8,393
    0
  7. #8392 getgreatxx (จากตอนที่ 43)
    15 ก.ย. 64 / 19:54 น.
    คิดถึงมากเลยค่ะ ขอบคุณนะคะ
    #8,392
    0
  8. #8391 Leonidboy (จากตอนที่ 43)
    15 ก.ย. 64 / 17:02 น.
    สวัสดีค่ะคุณพัด เราอ่านเรื่องนี้ของคุณตั้งแต่เราอยู่มอปลาย ((ตอนนี้เรียนจบแล้วค่ะ)) เห็นแจ้งเตือนเรื่องนี้ขึ้นมาคือตกใจมาก ตอนนั้นเราไม่ชอบอ่านนิยายแนวดราม่าปวดตับแบบนี้เลย แต่ก็ลองเปิดใจอ่านเรื่องนี้แล้วไม่ผิดหวังจริงๆค่ะ เป็นนิยายออริเรื่องแรกที่เราเสาะแสวงหาการเก็บเล่มเพราะอยากอ่านตอนพิเศษ แล้วมันก็พิเศษจริงๆอย่างที่ว่า อ่านไปร้องไห้ไป

    งานคุณพัดมีอิทธิพลกับงานเขียนปัจจุบันเราจริงๆค่ะ ก่อนหน้าพยายามเขียนแนวฟีลกู๊ดแต่ไปไม่รอด แต่กลับเขียนแนวหนักอารมณ์ หน่วงในอกได้อย่างสบายใจ เราอยากให้คนอ่านรู้สึกแบบที่เราอ่านเรื่องนี้จริงๆค่ะ

    เรื่องบัสสต็อป เป็นเรื่องที่เราจำชื่อตัวเอกสองตัวได้แม่นมากและเราชอบพีชมาก ชอบความไม่เพอร์เฟคความไม่สมบูรณ์ของตัวละครทั้งสอง ชอบความที่ต่างฝ่ายต่างพยายามเติมเต็มให้กัน เรากลับไปอ่านตอนพิเศษบ่อยมากจริงๆค่ะ ตอนแจ้งเตือนขึ้นตกใจมากจริงๆค่ะ 😭

    รู้สึกอยากพิมพ์มากกว่านี้ อยากขอบคุณมากกว่านี้ เพราะงานคุณพัดทำให้เราค้นหาแนวนิยายที่เขียนถนัดเจอจริงๆค่ะ แต่ก็ต้องยอมรับเลยว่าขออ่านรอบเดียวพอ ถึงจะชอบเขียนแต่หัวใจรับมือกับแนวนี้ไม่ไหว 😭

    ไม่รู้จะเม้นอะไรดีแล้วค่ะนอกจากขอบคุณซ้ำๆ 😭😭😭😭
    #8,391
    0
  9. #8390 Soda_jae (จากตอนที่ 43)
    15 ก.ย. 64 / 16:58 น.
    รักที่นี้

    ชอบมามันแบบทุกครั้งที่ขึ้นรถเมล์แล้วรู้สึกคิดถึงพีชกับท๊อปมากๆๆ
    #8,390
    0
  10. #8389 jenetqc
    15 ก.ย. 64 / 16:58 น.
    ผ่านไปจะสิบปีแล้ว ยังเป็นเรื่องเดียวที่อยู่ในใจไม่เคยลืมเลยค่ะ เป็นเรื่องที่ได้พื้นที่ในความทรงจำของเราไปเป็นของตัวเองโดยเฉพาะ กลับเข้าไปโซนนั้นของความทรงจำอยู่เรื่อยๆ ได้กลิ่นสายลมเบาๆท่ามกลางอากาศร้อน เสียงการจราจร ลมที่พัดผ่านหน้าต่างรถเมล์ ไม่เคยลืมได้เลย~ (ดีใจที่ hangman จะมาด้วย เป็นกำลังใจให้นะคะ อยากอ่านตั้งแต่ตอนคุณนักเขียนเปิดเรื่องใหม่ๆเลย ตอนนั้นเห็นแค่คำนำก็รู้สึกว่าจะตกหลุมรักแล้วแน่ๆ ฮาา)
    #8,389
    0
  11. #8388 thursdaycloudy (จากตอนที่ 43)
    15 ก.ย. 64 / 16:40 น.
    เย่่่่ ขอบคุณนะคะ
    #8,388
    0
  12. #8387 FUTA HAYATO (จากตอนที่ 43)
    15 ก.ย. 64 / 16:40 น.
    ตอนนี้ผ่านมานานม่กตั้งแต่ครัแรกที่อ่าย แต่ก็ยังเป็นนิยายที่ชอบเสมอเลยค่ะ
    #8,387
    0
  13. 15 ก.ย. 64 / 16:38 น.
    เรื่องนี้คืออ่านตั้งแต่อายุ18จนตอนนี้อายุ25ก็ยังรู้สึกรักนิยายเรื่องนี้อยู่เห็นข้อความเด้งเตือนนึกว่าไรท์จะประกาศภาคต่อ😁😁😁😁
    #8,386
    0
  14. #8385 teeton131058 (จากตอนที่ 43)
    30 ส.ค. 64 / 05:50 น.
    เพลงใบไม้ เข้ากับพีชมาก
    #8,385
    0
  15. #8384 somchai191050 (จากตอนที่ 40)
    15 มิ.ย. 64 / 22:33 น.
    โหหห มือสั่นเลยยย
    #8,384
    0
  16. #8383 thursdaycloudy (จากตอนที่ 42)
    13 มิ.ย. 64 / 00:27 น.
    7 ปีแล้วยังคิดถึงเรื่องนี้ หวังว่าตอนนี้พีชจะมีความสุขกับใครคนนึงที่รักพีชจริง ไม่เจ็บปวดอีกต่อไปนะ
    #8,383
    0
  17. #8382 N_joon (จากตอนที่ 43)
    30 พ.ค. 64 / 20:52 น.
    ท็อปโคตรเ-้ยเลย
    #8,382
    0
  18. #8381 PaPiz (จากตอนที่ 13)
    27 ก.พ. 64 / 12:35 น.
    ชั้นว่าชั้นชอบเฮียโอมกว่าท็อป
    #8,381
    0
  19. #8380 PaPiz (จากตอนที่ 11)
    27 ก.พ. 64 / 12:14 น.
    ชอบเฮียอยากให้คู่กับพีช
    #8,380
    0
  20. #8379 Kimhunlmm (จากตอนที่ 41)
    15 ม.ค. 64 / 19:22 น.
    นี่มันคือตอนจบที่เราชอบ แม้น้ำตาจะไหลเปนสายเลือดก็ตาม
    #8,379
    0