คัดลอกลิงก์เเล้ว

{ FIC ChanSeo } อกหักมาเลยต้องมารักเทวดา

โดย SSAKURA

นะนี่นายเป็นเทวดาจริๆน่ะหรอ นี่ฉันฝันไปใช่ไหม!!! ฉันเนี่ยนะโชคร้าย

ยอดวิวรวม

825

ยอดวิวเดือนนี้

2

ยอดวิวรวม


825

ความคิดเห็น


2

คนติดตาม


17
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  9 ม.ค. 60 / 16:27 น.
นิยาย { FIC ChanSeo } ͡ѡµͧѡǴ

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
ใกล้จะถึงวันคริสต์มาสที่ศักดิ์สิทธิ์ความฝันของสาวๆที่จะได้อยู่ฉลองกับคนรัก 

"อีกแค่นิดเดียว อีกนิดเดียวเท่านั้นใกล้จะเสร็จแล้วละ''สวัสดีคะทุกๆคนฉันซอฮยอนตอนนี้กำลังถักผ้าพันคออยู่เหละ ฉันตั้งใจบรรจงถักอย่างดีเพื่อคนที่ฉันกำลังแอบชอบอยู่นั้นสิ คนคนนั้นคือ โอ เซฮุน เพื่อนร่วมห้องของฉันเองฉันตกหลุมรักเค้าตั้งแต่แรกพบเลยละ-///- 

"ว้าวเธอถักเก่งจริงๆเลยนะซอฮยอนฉันว่าเซฮุนจะต้องชอบแน่ๆ เลยละ"เพื่อนร่วมห้องฉันยุนอาที่กำลังยืนดูฉันถีกผ้าพันคออยู่

"ฉันก็หวังให้เป็นแบบนั้นละนะ คิคิ'ฉันถักไปยิ้มไปอย่างมีความสุข

"นี่ๆเธอรู้ไหม มีเคล็ดที่ว่าถ้าได้บอกรักกลางหิมะจะสมหวังในรักเหละ"นี่คือเพื่อนฉันอีกคนไอรีน 

"เอ๋!! จริงหรอไอรีน''ฉันรีบเงยหน้าจากการถักผ้าพันคอแล้วถามเพื่อนสาวอย่างตื่นเต้น

"ก็จริงน่ะสิ"

"หิมะตกก้ดีสิ ฉันจะารภาพรักกับเซฮุนซะเลย-//-"




เนื้อเรื่อง อัปเดต 9 ม.ค. 60 / 16:27


ตอนนี้เวลาก็ล่วงเลยไปจนถึงตอนเย็น

"เสร็จแล้ววว!!"ฉันที่นั่งถักผ้าพันคอจนเสร็จก็ปาไปซะเย็นมากเลยทีเดียวเชียว

"กลับบ้านดีกว่า คิคิ"ฉันมองไปยังหน้าต่างที่พระอาทิตค่อยๆเริ่มที่จะตกดินไปทุกที เอ๊ะ!!?นั้นหิมะตกงั้นหรอฉันที่ทองไปยังหน้าต่างเหมือนมีอะไรกำลังตกลงมาเป็นสีขาวๆ ฉันรีบวิ่งไปดูก็ต้องตกใจ ผะผู้ชายกะกำลังบิน เฮือก!!!มีปีกด้วย ฉันจ้องมองไปยังผู้ชายคนนั้นที่กำลังมองมาที่ฉันเช่นกัน

"เจอแล้ว.. ผู้หญิงที่โชคร้าย"นายคนนั้นพูดออกมาพร้อมกับยิ้มออกมาอย่างอ่อนโยน ตอนนี้หัวใจฉันเต้นไม่เป็นจังหวะเลยสักนิดกำลังเต้นอย่างรัวเร็ว... 

.
.
.
.
.
.
.


ปิ๊ด ปิ๊ด ปิ๊ด ปิีด ปิ๊ด... ปิ๊ดด (เสียงนาฬิกาปลุก)

เฮือก!! นะนี่ฉันฝันไปอย่างงั้นหรอ อ๊าา.. ฉันฝันสินะไม่มีหรอกน่าผู้ชายที่จะมีปีกแล้วบินได้หน้าตาอันหล่อเหล่าราวกับเทพบุตรนั้น เทวดา.. ฉันที่นอนอยู่พลิกตัวนอนตะแคง ควับอื้ออ เอ๊ะ!! 0_0 

"อื้มม.. ฟี้ ฟี้ฟี้zz"คะใครน่ะ ผู้ชาย บะบนเตียงนอน 

"กรี๊ดดดดดดดดดดดด!!"

"อืมมอะไรเนี่ย ..กรีีดอะไรแต่เช้าฮ้าวว"ฉันนั่งมองผู้ชายที่นอนอยู่ข้างๆฉันลุกขึ้นนั่งฮ้าวแล้วหันมามองฉัน ปะปีกนี่ ถ้างั้นมันก็ไม่ใช่ความฝันน่ะสิ!!?

"นะนายเป็นใคร มานอนบนเตียงฉันได้ไง"ฉันที่กำลังสับสน โอ้ยตายแล้วฉันไม่นะๆๆๆอื้อๆT_T 

"นี่อย่าทำหน้าจะร้องไห้สิ ฉันไม่ทำอะไรเธอหรอกน่าแค่นอนด้วยเฉยๆเอง"ฉันมองเค้าพูดอย่างหน้าตาย หึ้ย

"แล้วจะบอกฉันได้รึยังว่านายเป็นใครกัน หะหรือว่าเป็นเทวดา?"

"โอ้ว ปิ๊งป๊องถูกต้อแล่วละฉันเป็นเทวดา ชื่อปาร์ค ชานยอล มีหน้าที่ทำให้ผู้หญิงที่โชคร้ายมีความสุข "

"และเธอคือคนที่ฉันเลือกยังไงละ"มะไม่จริงน่า ไม่อยากจะเชื่อว่าเทวดาจะมีอยู่จริง 

"นายบอกว่าโชคร้ายอย่างงั้นหรอ มะไม่หรอกน่าฉันไม่ได้โชคร้ายสักหน่อย"

ปิ๊ด ปิ๊ด ปิ๊ด.. ปิีดนะนี่กี่โมงแล้ว 7 : 10 

"ว้ายยย สายแล้วๆๆๆๆต้องรีบไปทำข้าวกล่อง"ฉันรีบล้นลานทันทีต้องไปเรียนสายแน่ๆ

"พ่อแม่เธอละ"

"ไม่มีอยู่หรอก พ่อกับแม่ต้องไปทำงานที่อื่นฉันเลยต้องอยู่คนเดียว"ฉันรีบเตรียมตัวเตรียมของอย่างเร่งรีบ อ๊ะเกือบลืม

"ผ้าพันคอที่จะให้เซฮุน"ฉันที่กำลังจะเดินออกจากประตูก็นึกขึ้นได้ว่าลืมผ้าพันคอที่จะให้เซฮุน

"นี่น่ะหรอ อุ่นดีแฮะ"

"นี่นายอย่าเอาไปใช้มั่วสิ นั้นน่ะของเซฮุนไม่ใช่ของนายสักหน่อย"ฉันมองเจ้าเทวดาที่เอาผ้าพันคอของฉันที่ทำเสร็จเมื่อวานไปพันคอตัวองเรียบร้อย 

"นี่ฉันขอนะ ชักจะชอบซะแล้วสิ"ว่าแล้วเจ้าเทวดานั้นก็บินออกจากบ้านฉันไปทันที

"นี่!! เอาคืนมานร้าาาาาาT_T"ไปซะแล้วอื้อๆเอาไงดี



ตอนนี้ฉันมาถึงโรงเรียนแล้วฉันไปไม่ถูกจริงๆตอนนี้ผ้าพันคอที่ฉันทุ่มสุดตัวกลับโดนเอาไปซะแล้วอื้อๆไอ้เทวดาบ้า!!

"อ้าวว่าไงยัยซอเป็นอะไรไปหงอยเชียว"ฉันหันไปมองเสียงที่เดินเข้ามาทักฉันทันทีเมื่อฉันนั่งลงทรุดกับโต๊ะ

"ปะเปล่าหรอกอื้อๆT_T"ฉันตอบ

"แล้วผ้าพันคอถักไปถึงไหนแล้วละ"

"โดนเจ้าปีศาจร้ายขโมยไปแล้วT_T"

"หาาาา?? พูดอะไรน่ะยัยซอ"

"อุรุณสวัสดิ์วันนี้มาสายจังนะ" สะเสียงนี้มัน เซฮุนเค้าสังเกตด้วยหรอเนี่ย-///- 

''กะก็มัวแต่เตรียมทำข้าวกล่องน่ะเลยมาสาย''ฉันตอบอย่างตะกุกตะกัก เขิลชะมัดพึ่งจะได้พูดคุยกันอย่างใกล้ชิดแบบนี้เป็นครั้งแรก-///-


เอาละเป็นไงเป็นกันวันนี้ฉันจะสารภาพรักกับเซฮุน จะรีบหาหมอนั่นแล้วเอาผ้าพันคอมาให้ได้เลย ตอนนี้ถึงเวลาพักแล้วฉันกับไอรีนแล้วก็ยุนอากำลังเดินไป
ห้องน้ำกัน

"นี่ๆชานยอล"ชะชานยอลงั้นหรอ?

"ฉันที่กำลังเดินอยู่ก็ผ่านห้องเรียนห้องนึงได้ยินเสียงผู่หญิงเรียกว่าชานยอลงั้นหรอ"ฉันจงรีบเข้าไปดูในห้องเรียนนั้นอย่างถือวิสาสะ ไม่ผิดแน่ ทำไมถึงมาอยู่ที่นี่ละ

"อ๊ะนั้น ปาร์ค ชานยอลฉันรู้จักๆๆหนุ่มฮอตในโรงเรียนเลยละ"ไอรีน

"ว่าแต่เธอมีอะไรกับชานยอลงั้นหรอ เฮเปลี่ยนจาเซฮุนมาเป็นชานยอลแล้วงั้นหรอ เพื่อนฉันนี่ร้ายไม่เบาแฮะ"ยุนอา

"บะบ้าน่ายัยยุน"ทะทุกคนกำลังโดนหลอก นั้นน่ะปีศาจแสนแสบเท่านั้นเหละ

"นี่ชานยอล จุ๊ฟอุรุณสวัสดิ์หน่อยสิ"

"ได้สิจุ๊ฟฟ"อ๊ากกก!! กรี๊ดดนี่มันในโรงเรียนนะ

"ขี้โกงจุ๊ฟฉันด้วยสิ"ผู้ชายคนนี้ตัวอันตรายชัดๆ!!




''ช่วยไม่ได้นี่น่าจูบของสาวๆที่มีวามสุขก็สามาารถเพิ่มพลังให้กับเทวดาเหมือนกัน''ห๊าาาา มีแบบนี้ด้วยงั้นหรอให้ตายสิ

"แล้วพอฉันจูบใครคนนั้นก็พลอยมีความสุขไปด้วย" 'นี่เป็นงามของเทวดา'

"จะบ้ารึ ฉวยโอกาสชัดๆเทวดาลามก"

"แล้วนั้นน่ะเก็บปีกซะเดี๋ยวมีคนมาเห็น!!!"หึ้ย จริงๆเลยปวดหัววไมฉันต้องมาเจออะไรแบบนี้ด้วยเนี่ย

"จะลองดูไหมละ"ละลอง ลองอะไร!!! ว่าแล้วอีตานั้นก็บินมาใกล้ๆฉันประคองหน้าแล้วเข้ามา ปากของเราสองคนใกล้จะสัมผัส มะไม่ ไม่นร้าาาา!!!!

เพี๊ยะ !!!!!

"จะจูบของฉันน่ะมีไว้แค่คนที่รักเท่านั้น ฉันไม่ยอมให้ใครมาจูบได้มั่วๆนะ"ฉันพูดทั้งน้ำตาที่กำลังไหลออกมา 

"ละแล้วผ้าพันคอนั้นน่ะเอาคืนมานะ"ฉันรีบใช้โอกาสนี้ที่นายตาเทวดากำลังเผลอดึงผ้าพันคอออกมา

ตึง ตึง ตึง(เสียงวิ่ง) ฉันที่ได้ผ้าพันคอมาแล้วก็รีบวิ่งหนีไปทันที คนอะไรแย่ที่สุดเลย นั้นน่ะรึเทวดาเหอะ!! พวกเจ้าชู้ไก่แจ้ซะมากกว่า ตอนนี้ฉันกำลังวิ่งกลับเข้าไปที่ห้อง

''... ฮุน''อ๊ะ เซฮุนหรอ ยังอยู่ในห้องสินะดีละใช้โอกาสนี้สารภาพรักเลยดีกว่า ฉันที่กำลังจะเดินเข้าไปในห้องก็ได้มีเสียงพูดขึ้นมาซะก่อน

''มึงคิดยังไงกับเรื่องซอฮยอนน่ะ เหมือนเธอจะชอบนายนะ"พูดถึงเรา อยู่กับเพื่อนงั้นหรอ พะพูดถึงเราด้วย-//-

"ฉันเห็นยัยนั้นถักผ้าพันคอจนถึงเย็นเลยละ คงจะตั้งใจถักให้มึงแหงๆ"เสียงเพื่อนหนึ่งในของเซฮุนพูด

''เอ๋ ถักทำไมกัน บอกตามตรงหนักใจว่ะ''เอ๊ะ.. มะหมายความว่ายังไง ไม่จริงใช่ไหมเซฮุนน่ะหรอจะพูดแบบนี้กันคนที่ดูใจดี สุภาพแบบนั้น... ทุกอย่างเป็นแค่การแสดงโกหกอย่างั้นหรอ  ตะตอนนี้ฉันขาสั่นไปหมดกำลังสับสนไปหมดขาไม่มีแรงที่จะก้าวเลย

"ฉันคิดไว้นะยัยนั่นต้องมาสารภาพรักกับฉันแน่ๆใจจริงก็อยากคบหรอกนะ แต่มันจะลำบากตอนบอกเลิกนี่สิ5555"เซฮุน

"ร้ายไม่เบาเลยนะมึง555"เพื่อนเซฮุน

"พนันกันไหมล่ะ555 // 5555 "ทำไม ทำไมอื้้อตอนนี้ฉันรู้สึกหน้าชาไปหมดคอบตาของฉันเริ่มร้อนแผ่วจนเผลอกำมือแน่นข้างที่ถักผ้าพันคอตั้งจะเอาให้กับ เซฮุน ..

"ทำไมถึงพูดแบบนั้นละ?"สะเสียงนี้มัน ฉันหันไปมองคนที่พูดอยู่ข้างหลังฉันร่างสูงค่อยๆเือมมือมาโอบฉันเข้าไปชนกับแผงแกของเค้า ทะทำไมถึงมาอยู่นี่ละ เค้าไม่โกรธฉันที่ไปตบหน้าอย่างงั้นหรอ.. ชานยอล

"ทั้งยายนี่ ทั้งผ้าพันคอ.. "

"เป็นของฉัน"ชะชานยอลฉันเงยหน้ามองชานยอลอย่างตกใจกับสิ่งที่เค้าพูดออกมาแววตาที่กำลังฉายความโกรธแต่ต้องระงับอารมณ์ไว้สายตาที่จริงจังไม่เคยเห็นมาก่อน

"หน้าตาไม่หล่อ แถมนิสัยยังไม่ดีอีกแย่จริงๆ"ชานยอลพูดจบพร้อมกับอุ้มฉันในท่าเจ้าหญิงแล้วเดินออกไปจากตรงนั้น-///- ทะทำไมฉันถึงได้รู้สึกเขิลๆใจเต้นไม่เป็นจังหวะเลยละ

'สองคนนั้นเป็นแฟนกันงั้นหรอ'เสียงเหล่าเพื่อนเซฮุนพูดขึ้นตามหลังจากที่ทั้งสองออกจากห้องไปแล้ว

"ชะชานยอล ปล่อยฉันลงเถอะคนอื่นเค้ามองมากันหมดแล้วนะ"ฉันพูดขึ้นมองไปรอบๆตามทางเดินมองที่พวกเราสองคนตาเดียวเป็นจุดเด่น-0- 

"ก็ได้ๆ"ว่าแล้วชานยอลก็ค่อยๆวางฉันลงอย่างเบาๆฮึ เค้าก็มีอีกมุมหนึ่งที่ดีเหมือนกันแฮะน่ารัก.. เอ๊ะนะนี่ฉันคิดอะไรเนี่ไม่ๆ

"ทำไมถึงไปโกหกแบบนั้นละ"ฉันถาม

"ฉันไม่ชอบคนคุยโวโอ้อวดนิสัยไม่ดีเกลียดขี้หน้า"

"อะอ่อ อืม.."

"นี่.. ซอฮยอนผ้าพันคอนั้นฉันขอได้ไหม"เอ๊ะ ผ้าพันผ้านี่เค้าชอบขนาดนั้นเลยหรอ

"หา" 

"ได้ไหม ในเมื่อไม่มีใครเค้าเอาฉันขอแล้วกัน"

"ก็ได้สิ.."ฉันยื่นผ้าผันพันให้กับชานยอลเค้าจึงรีบเอาไปพันคอตัวเองอย่างเร็ว พร้อมกับรอยยิ้มที่กระชากใจสาวๆ.. ในตอนนี้คงจะรวมถึงฉันด้วยละมั้ง-////-

"เป้นอะไรของเธอไม่สบายงั้นหรอ"ชานยอถามฉันที่หน้าแดงอื้อ เพราะนายเหละอีตาบ้า

"ปะเปล่าฉันสบายดี แฮะๆขอบคุณนะชานยอลแล้วก็ขอโทษที่ตบหน้านาย"ฉันพูดอย่างรู้สึกผิด 

"ฉันตั้งหากละที่ต้องขอโทษเธอ "ฉันมองชานยอลที่พูดพร้อมกับใบหน้า พรางทำหน้าเศร้าลง

"เรื่องนั้นช่างมันเถอะ ลืมๆไป"

"อืมเธอนี่น่ารักจริงๆซอฮยอน "

"อะ อะไรของนายเปลี่ยนสีหน้าเร็วจริงนะ"

"555 ว่าแต่ว่าวันนี้กลับบ้านไปฉันก็ขอรบกวนเธอด้วยนะ"

"หาา!! หมายความว่ายังไง"

"ก็หมายความว่าอย่างนั้นเหละ ถ้าฉันยังทำให้เธอมีความสุขไม่ได้ฉันก็ไม่สามารถที่จะกลับไปสวรรค์ได้"ยะอย่างนั้นหรอ.. ถ้าเค้าฉันทำให้ฉันมีความสุขได้แล้ว เค้าก็จะกลับไปเลยสินะ..ทำไมถึงรู้สึกเศร้าใจแปลกๆ

"ว่าแต่ว่า.. อืมมนอกจากจูบแล้วทำยังไงเธอถึงจะปลื้มกันละ?"หาาาา

"นายนี่สมองคิดได้แค่เรื่องนี้อย่างนั้นหรอฮะ"ฉันโวยใส่นายชานยอล

"อะไรเล่าก็ฉันไม่รู้วิธีอย่างอื่นแล้วนี่น่า"นายชานยอลทำหนเามุ่ย 555แบบนี้ก็น่ารักดีแฮะ.. ถึงจะเป็นคนแปลกๆ แต่ก็ ดีใจจังที่ได้เจอกับเค้ามีความสุขมากจริงๆ

"มันก็มีวิธีนะ เย็นนี้ฉันจะทำอาหารนายกก็มาช่วยฉันทำด้วยสิ"ฉันพูดพร้อมกับยิ้มอย่างมีความสุข

"อะอืม ได้สิ"

.
.
.
.
.
 
'แค่นั้นเองเรอะที่จะทำใให้เธอปลื้มน่ะ'

'อืมมถ้างั้นเรามาเล่นกมกันทั้งคืนเลยเป็นไง ยังไงซพรุ่งนี้ก็หยุดเรียนนี่น่า'



โชคดีที่มีชานยอลอยู่ด้วย ถ้าอยู่คนเดียวเราคงต้อง.. ร้องไห้แน่ๆ



ในที่สุดวันนี้ก็มาถึง...

"วันนี้วันคริสต์มาสทั้งทีไม่มีโปรแกรมพิเศษเลยรึ?"ชานยอลถามแันขณะที่กำลังทานข้าวกันอยู่

"กินดีๆสิ ไม่มีหรอกฉันไม่ได้คิดไว้เลย.."

"อย่างงั้นหรออื้มม'

"ว่าแต่นายเถอะ ไม่ไปเที่ยวกับสาวที่มาชวนเมื่อตอนเที่ยงรึไง"

"เธอเห็นรึ หึหึหึงหรอ"เค้ามองฉันพร้อมกับยิ้มอย่างเจ้าเหล์

"ปะเปล่าสักหน่อย หลงตัวเอง "

"หึหึ พวกเราเทวดาน่ะมีแฟนไม่ได้หรอก เพราะเป็นเทวดามีข้อห้ามคือห้ามมีความรักกับมนุษย์"อย่างนั้นหรอ.. นั้นสินะทำไมรู้สึกเจ็บแปลกๆ ชานยอลไม่ใช่มนุษย์อย่างเรา แต่เราดัน..ไปหลงรักชานยอลอย่างไม่รู้ตัว เราจะทำยังไงกับความรู้สึกนี้ดีไม่รู้ว่าจะทำตัวยังไง.. .

"นี่ชานยอล เราออกไปข้างนอกดูต้นคริสต์มาสกันไหม.."

"โอ้ว ก็ดีแฮะงั้นเราไปกันเลยเถอะ"ฉันมองตามชานยอลที่ยิ้มอย่างร่าเริงมีความสุขยิ้มได้ตลอดเลยจริงๆนะ นี่เหละทำให้ฉันตกหลุมรักเค้ารอยยิ้มที่แสนจะอบอุ่น ฉันจะเหลือเวลาอีกเท่าไรที่จะได้มองรอยยิ้มนั้น


"ว้าว สวยจัง"ฉันพูดขึ้นตอนนี้พวกเราสองคนอยู่ข้างนอกกันแล้วกำลังยืนมองต้นคริสต์มาสกัน สวยจัง จริงสินะมีเคล็ดที่ว่าถ้าบอกรักกลางหิมะจะสมหวั
งในความรัก 

"เอ๊ะหิมะ ไม่ใช่!! ขนหกงั้นหรอ?"สวยจังฉันมองรอบๆตัวฉันที่มีขนนกสีขาวตกลงมาราวกับหิมะตก

"เป็นไงเธอชอบมั้ย?"ฉันมองชานยอลที่ตอนนี้กำลังยืนส่งยิ้มมาให้ฉัน ทำไมละทำไมถึงรู้สึก.. ว่ารอยยิ้มนี้จะหายไป

หมับฉันโพรงเข้ากอดชานยอลอย่างแน่น ตอนนี้ฉันไม่สนใจฉันผู้คนที่กำลังมองมาทางพวกเราตอนนี้ ในเวลานี้ฉันจะต้องบอกความรู้สึกว่าเราน่ะ..

"ฉัน.. ฉันรักนายชานยอลอื้อขอแค่มีนายคอยอยู่ข้างๆฉัน ฉัน ฉันก็มีความสุขแล้ว"ตอนนี้น้ำตาของฉันไหลออกมาอย่างไม่ได้นัดหมาย

"ขะขอโทษนะ.. ไม่ได้ตั้งใจแต่ว่า.. ฉัน"ฉันที่รู้สึกตัวว่าทำอะไรลงไปจึงจะคลายกอดออกแต่ก็ อ๊ะ หมับ!! ตอนนี้ชานยอลดึงฉันไปกอดอย่างแน่น ฉันจึงกอดเค้าตอบ

"พอเถอะ.."

"ยิ่งเธอพูดแบบนี้แล้วฉัน ยิ่งไม่อยากกลับ"

"ชะ.. อุ้บอื้ออ"ชานยอลจับฉัยเงยหน้าแล้วประกบปากจูบลงที่ปากฉันอย่างแผ่วเบา จะจูบแรกถึงจะไม่ใช่จูบที่ลึกซึ้งก็ตามทีแต่ทำก็ทำให้หัวใจฉันเต้นแรงเหลือเกิน

"ฉันก็.. รักเธอซอฮยอน"ชานยอลพูดจบร่างของเค้าก็เริ่มกลายเป็นขนนกสีขาว ค่อยๆจางหายไป มะไม่ไม่!!! ชานยอลฮึก..


หนึ่งปีผ่านไป

ปิ๊ด ปิ๊ด ปิ๊ด.. 

"อื้ออ เช้าแล้วงั้นหรอ.." ฉันลุกขึ้นนั่งบนเตียงมองไปรอบๆที่เมื่อก่อนนี้จะมีชานยอลมาแอบนอนอยู่ข้างๆฉัน เสียงนั้นรอยยิ้มอันสดใสที่ทำให้ฉันคอยยิ้มตามเสมอตอนนี้มัน.. หายไปแล้ว มันไม่มีอีกแล้ว.. ชานยอล

"ฮึก ..ชานยอล ชานยอลอื้อ"จู่ๆน้ำตาของฉันก็เริ่มไหลออกมาอย่างห้ามไม่อยู่ นายหายไปไหนชานยอล

"อ้าวๆตื่นมาก็ร้องไห้เลยหรอเนี่ย หึขี้แยจังนะ"สะเสียงนี้มัน!!

"ชะชานยอล!"

"ฉันเองซอฮยอน ฉันกลับมาหาแล้วนะอย่าร้องสิ"ชานยอลเดินมาหาฉันพร้อมกับลูบแก้มฉันเบาๆเช็ดน้ำตาให้

"นายหายไปไหนมารู้ไหน ว่าฉันเหงาแค่ไหนคิดถึงนายแค่ไหน"ฉันกอดเค้าอย่างแน่นราวกลับกลัวเค้าจะหายไปอีกครั้ง

"ฉันหายไปแล้วก็กลับมาเป็นมนุษย์น่ะ อย่าร้องสิ"ชานยอลยิ้มแล้วก้มลงมาจูบข้างแก้มฉันเบาๆ

-///- อื้ออ

"แต่ว่าทำไมนายถึงกลับมาเป็นมนุษย์ได้ละ"

"นั้นก็เพราะ... จูบกับเธอยังไงละ"

"จูบแห่งรักแท้จูบที่มีความสุขอย่าจริงใจ เอ๋ว่าแต่ว่าแค่จูบของฉันงั้นหรอที่ทำให้เธอมีความสุขมากขนาดนี้หึหึ"

"บะบ้าา-///- พูดอะไรของนาย"

"ไม่รู้เหละเธอทำให้ฉันกลายเป็นมุนษย์ เธอจะต้องรับผิดชอบ"ชานยอลดึงฉันเข้ามากอดพร้อมกับกระซิบที่ข้างหู คิ

"จร้าา❤" 



ตั้งแต่นี้ไปฉันขอจูบด้วยความเต็มใจ เทวดาที่รักของฉัน❤


                                                                             《 END 》

----------------------

จบแล้วอิอิหวังว่าจะอ่านกันอย่างสนุกนร้าาา ทำมาเอาใจแฟนคลับ ชานซอ อิอิ อย่าน้อยใจกัน 
 
 

ผลงานอื่นๆ ของ SSAKURA

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

2 ความคิดเห็น

  1. #2 Seohyun
    วันที่ 18 มกราคม 2560 / 06:55
    ชานซอ คู่นี้ก็ชอบสนุกคะไรท์
    #2
    0
  2. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(