Do Not Love Me ไม่รักก็ปล่อยฉันไป

ตอนที่ 14 : Ep.14

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,141
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    20 พ.ย. 58

Ep.14

 

 

 

หลังที่เราหนีไปเที่ยวกันสองคน และตอนนี้เราก็ต้องกลับมาสู่โลกแห่งความเป็นจริง นั่นก็คือกลับมาทำหน้าที่ของตัวเอง ฉันช่วยเซฮุนหาหลักฐานการโกงบริษัท ซึ่งเซฮุนสงสัยมานานแล้วว่าต้องมีใครซักคนที่โกงบริษัทของพ่อเขา แต่เพียงแค่ตอนนี้ หลักฐานยังไม่เพียงพอ และฉันก็จะเป็นคนช่วยเขาหาหลักฐานเอง

 

“เซฮุน คนที่สามารถเซ็นเอกสารการเงินทุกอย่างได้ก็มีแค่คุณอา เพราะคุณอาเป็นหัวหน้าฝ่ายการเงิน ฉันว่าต้องใช่แน่ๆ” คุณอาฮยอกชิน น้องชายแท้ๆของพ่อเซฮุน ที่ฉันคิดว่าเป็นเขาก็เพราะเขาเป็นคนเดียวที่เป็นคนจัดการและดูแลเอกสารการเงินและบัญชีของบริษัท

“ฉันก็คิดเหมือนเธอ แต่หลักฐานเรายังไม่เพียงพอ” เซฮุนนั่งขมวดคิ้วด้วยความเครียด เพราะเป็นห่วงบริษัท ซึ่งฉันเองก็เครียดไม่ต่างจากเขา “ตอนนี้เราอย่าพึงให้ใครรู้นะว่าเราสืบเองนี้กันอยู่”

“อื้ม.. รับรองฉันไม่บอกใครหรอก” จะรูดซิปปากอย่างดี ฉันจะไม่ให้เรื่องนี้แพ่งพรายออกไปโดยเด็ดขาด

“ตอนนี้เราต้องหาหลักฐานมาจับคนที่โกงให้ได้ เงินก็ไม่ใช่น้อยๆ”

“เดี๋ยวฉันจะช่วยนายอีกแรง” ฉันเอามือเขามาจับ

“ขอบคุณนะ ไหน เดี๋ยวจุ๊บเป็นการให้รางวัล” เซฮุนทำปากจู๋แล้วหันหน้ามาทางแก้มฉันทันที ส่วนฉันน่ะเหรอ ก็หันหน้าหนีสิ รออะไร ฮ่าๆๆๆ

“เกี่ยวกันมั้ย?” ฉันเอามือดันหน้าเขาไว้

“เกี่ยวสิ ก็จะขอบคุณเธอไง ไม่อยากได้เหรอ?” ทำหน้าทะเล้นแบบนี้ล่อผ่ามือของฉันชะมัดเลยคุณชายโอ

“ไม่เอา เดี๋ยวก็มีใครเข้ามาเห็นหรอก”

“ใครจะเห็น นี่มันห้องทำงานของเรานะ ถ้าใครจะเข้ามาก็ต้องเคาะก่อนสิ” เขาพยายามจะโน้มหน้าเข้ามา และฉันเองก็พยายามที่จะเอี้ยวหน้าหลบ แต่ก็หลบเขาไม่พ้น

 

ฟอดดดดดดด

 

“อื้ม... หอมชื่นใจ ^ ^

“นายนี่.................” ฉันกำลังจะพูดต่อ แต่อยู่ๆประตูห้องทำงานฉันกับเซฮุนก็ถูกเปิดโดยอีกบุคคลหนึ่ง

 

“พี่เซฮุน!! เพราะแบบนี้ใช่มั้ยพี่ถึงไม่รับสายฉัน ไม่ส่งข้อความตอบกลับฉัน” เยริ ไม่รู้ว่าเข้ามาในบริษัทได้ยังไงเดินเข้ามาหาเซฮุนแล้วทุบลงที่หน้าอกเซฮุนอย่างแรง

“แล้วยังไง” เซฮุนลุกขึ้นยืนแล้วจับข้อมือเยริลากออกให้ห่างจากตัวฉัน

“พี่ติดยัยนี่ จนลืมว่ามีฉันแล้วใช่มั้ย? ฮะ!!” เยริตะโกนใส่หน้าเซฮุน

“แล้วยังไง ซอนมุลก็แฟนฉันทำไมฉันจะตัวติดกับซอลมุลไม่ได้ เธอมากกว่าเป็นใครถึงมาเรียกร้องสิทธิ” เซฮุนพูดได้เจ็บมาก ฉันนี่ลอบยิ้มในใจเลย

“พี่เซฮุน! พูดแบบนี้พี่อยากให้ฉันบอกเขาไปใช่มั้ยว่าเราเป็นอะไรกัน”

“แค่คนเคยคุยไม่มีอะไรมากกว่านั้น หรือเธออยากจะพูดอะไรก็เชิญ เพราะตอนนี้ซอนมุลรู้เรื่องหมดแล้ว”

“นี่พี่หมายความว่ายังไง?”

“ใช่ ซอนมุลรู้เรื่องหมดแล้ว แล้วต่อจากนี้เธออย่าคิดที่จะเอาเรื่องของเธอและฉันมาขู่ว่าจะบอกซอนมุลอีก”

“ไม่จริง... ฉันไม่เชื่อ ถ้ารู้แล้วจะยอมโง่ต่ออีกทำไม” มันก็จริงอยู่ว่าฉันจะยอมโง่ต่อทำไม แต่ก็เพราะคำว่ารักคำเดียวจึงทำให้ฉันตัดสินใจแบบนั้น

“ฮึ.. บางทีมันก็มีเหตุผลมากกว่านั้นนะน้อง ถ้าการที่เรายอมให้อภัย มันก็เป็นผลดีทั้งพี่และเซฮุนไม่ใช่เหรอ พี่ได้เซฮุนกลับมา ส่วนเซฮุนก็ สลัดน้องออกจากชีวิตได้ อะไรประมาณนี้ หึหึ” ฉันเดินไปควงแขนเซฮุนแสดงการเป็นเจ้าของสุดๆ

“อร๊ายยยย ไม่จริง แกมันน่าโง่ โดนเขาหลอกมาเป็นปีๆ จะยอมให้อภัยเขาได้ยังไง ฉันไม่เชื่อ พวกแกสองคนกำลังเล่นละครตบตาฉันใช่มั้ย?” เยริกรี๊ดออกมาเสียงดังมาก แต่ดีที่ห้องทำงานของเซฮุนเก็บเสียง ไม่อย่างนั้นพนักงานคนอื่นคงได้พากันแห่มาแล้วแน่ๆ

“นั่นมันเรื่องของฉันป่ะ คนนอกอย่างแกไม่มีสิทธิมายุ่ง” อย่าให้ฉันโมโหนะ

“เออ ระวังไว้ให้ดี ฉันไม่ยอมแค่นี้แน่ ผู้ชายของแกต้องเป็นของฉัน!

“ถ้าอยากกินของเหลือจากฉันก็แย่งตามสบายเลยนะจ้ะน้องสาว บังเอิญว่าผู้ชายคนนี้ฉันได้กินแล้วล่ะ ว้า.... น่าเสียดายเนาะ แอบคุยกับแฟนคนอื่นเป็นปีๆ แต่ไม่เคยได้กินนี่ ควรพิจารณาตัวเองนะคะน้อง” เซฮุนแอบหลุดขำกับคำที่ฉันพูด

“แกรออีกหน่อยเหอะ อีกไม่นานหรอก ฉันได้กินผัวแกสมใจอยากแน่” เยริเริ่มเปลี่ยนสรรพนามไปเรื่อยๆ ฮึ เผยธาตุแท้ออกมาเรื่อยๆสินะ

“ฮึ พี่จะรอนะจ้ะ” สิ้นคำพูดฉันเยริก็เดินกระแทกเท้าแล้วออกไปจากห้องทันที ฉันถอนหายใจออกเฮือกใหญ่เลย

 

เฮ้อ.....

 

“เก่งนะเนี่ย” ยังมีหน้ามาจิ้มแก้มฉันเล่นอีกนะ อารมณ์ฉันเริ่มไม่ดีล่ะ เม็ดเหงื่อบนหน้าก็ผุดออกมาเรื่อยๆ “ดูสิ เหงื่อออกเยอะเลย” เซฮุนหยิบผ้าเช็ดหน้าในกระเป๋าเสื้อมาเช็ดให้ฉัน

“ฉันหยุดหงิด อย่าพึ่งมายุ่งกับฉันได้มั้ย”

“อา... ฉันขอโทษนะ ฉันไม่รู้ว่าจะเล่นบุกมาถึงที่นี่เลย”

“ต่อไปก็ระวังตัวไว้ด้วย เขาจ้องจะกินนายอยู่ ถ้านายไปมีอะไรกับน้องเขาจริงๆ ไม่มีคำว่าให้อภัยออกจากปากฉันแน่ เด็กอะไรทำตัวเหมือนขาดผู้ชายไม่ได้”

“ฉันจะระวังตัวก็แล้วกันนะ แต่ยังไงวันนี้ก็ขอบคุณเธอมากนะ ไม่งั้นฉันจัดการเองไม่ได้แน่” เซฮุนลูบผมฉันเบาๆ “แต่ฉันก็โกรธเธอเหมือนกันนะ”

“นายมาโกรธอะไรฉัน ฉันทำอะไรผิด????” เครื่องหมายคำถามเต็มหัว

“ก็เธอบอกว่าฉันเป็นของเหลือ ฉันไม่ใช่ของเหลือของเธอซะหน่อย” งอนฉันเรื่องนี้เนี่ยนะ คือถ้าฉันไม่พูดแบบนั้นน้องเขาก็จะไม่ยอมไปซักทีไง แต่เอาเป็นว่าตอนนี้เซฮุนมันโบ้ยความผิดว่าเป็นความผิดฉัน ปกติมันต้องเป็นเขาไม่ใช่เหรอที่ผิด

“เรื่องแค่นี้เหรอ?” ฉันขมวดคิ้วเข้าหากัน

“ช่ายยยย เธอผิดเต็มๆ”

“นี่คือสุดท้ายฉันเป็นคนผิด มันควรจะเป็นนายมากกว่ามั้ยที่ผิด ปล่อยให้น้องเขามาระรานถึงบริษัท คิดจะตัดก็ตัดให้ขาด อย่าให้มันเหลือใย ไม่งั้นน้องเขาไม่ปล่อยนายแน่ถ้านายยังเป็นแบบนี้อยู่”

“แค่นี้เธอก็เอาอยู่แล้วล่ะ แฟนใครเนี่ย ปากร้ายใช่ย่อย”

“ฮึ ต่อไปฉันจะร้ายมากกว่านี้บอกไว้เลย!!!







ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

127 ความคิดเห็น

  1. #59 หมา'โก๊ะ (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2558 / 15:23
    นางเอกเริ่ดมากๆๆ เต็มสิบให้ร้อยย เด็กเยริต้องเจอแบบนี้!
    #59
    0
  2. #51 Aun_ss (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2558 / 01:51
    มันต้องอย่างนั้นซอนมุล ตอนแรกนึกว่าจะยอมซะอีก สะใจมากค่า ยัยเยริต้องโดนหนักกว่านี้ อินมากอ่า~ 55555
    #51
    0
  3. #50 nannapatmqntree (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2558 / 07:45
    มาอัพเร็วๆน้ะค่ะ
    #50
    0
  4. #49 Oh'sehunn (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2558 / 06:12
    รออยู่นะคะไรท์.><
    #49
    0
  5. #48 เมียเซฮุน ฮุนนี่ที่ร้าก (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2558 / 00:23
    อร้ายยต่อค้ะไรท์ ฮุนนี่😘😘
    #48
    0