Do Not Love Me ไม่รักก็ปล่อยฉันไป

ตอนที่ 15 : Ep.15

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,110
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    22 พ.ย. 58

Ep.15

 

 

 

หลังจากวันนั้นที่เยริตามมาป่วนเซฮุนถึงบริษัท เซฮุนก็ทำตัวติดฉันตลอดตามฉันตลอด จนบางทีฉันก็สงสัยว่าเขาตามฉันทำไม ทั้งที่ฉันก็เดินแค่ในบริษัท อ้อ แล้วก็ไปคุยเรื่องงานกับพี่ชานยอล ปกตินะเซฮุนจะไปยอมไปด้วย แต่เดี๋ยวนี้สิ พอฉันบอกว่าจะไปคุยงานกับพี่ชานยอลก็ไปด้วยทันที

 

“ทำไมต้องไปคุยกับพี่ชานยอลด้วย” เซฮุนพูดเหมือนจะไม่พอใจอะไรซักอย่าง

“เอ้า.. นายนี่ก็พูดแปลกๆ ก็ปกติพี่ชานยอลก็เป็นคนมาบอกงานฉันอยู่แล้วหนิ นายนี่คิดอะไรเนี่ย” ปกติก็ไม่เห็นว่าจะถาม

“ไม่รู้ล่ะ ฉันไม่ชอบ” เหตุผลเด็กๆอีกล่ะ

“พี่ชานยอลมาพอดีเลย ^ ^” ฉันยิ้มร่าให้เขาแล้วก็ผายมือให้พี่ชานยอลนั่งลง

“ขอบคุณครับ ^ ^” ชานยอลยิ้มให้ฉันแล้วหันไปพยักหน้าให้เซฮุน แต่อีกคนกลับทำหน้าบอกบุญไม่รับ

“ทำไมต้องยิ้มให้กันถึงขนาดนั้น” นั่นไง มันเริ่มเปิดศึกล่ะไง

“เวลาเจอหน้ากันไม่ให้ยิ้ม จะให้ร้องไห้แทนหรือยังไงเซฮุน หืม?” ใช่ฉันเห็นด้วยกับพี่ชานยอล คนเจอหน้ากันก็ต้องยิ้มให้กันสิ

“ไม่รู้ล่ะ กับซอลมุนเป็นข้อยกเว้น พี่ห้ามยิ้มให้ซอลมุนนะ” มีงี้ด้วยทื่

“พี่ทำไม่ได้หรอกนะ คนทำงานด้วยกันแล้วจะไม่ให้ยิ้มให้กันเนี่ย” ใช่ ฉันก็คนนึง ถ้าฉันเจอใครที่รู้จัก ฉันก็มักจะยิ้มให้เป็นอันดับแรก

“งั้นพี่ก็เปลี่ยนมาคุยงานกับผมแทน ไม่ต้องคุยกับซอลมุน” อะไรของเขาเนี่ยวันนี้ อะไรๆ ก็ดูเหมือนจะยุ่งยากเพราะเขา

“ได้ยังไง หน้าที่นี้มันเป็นของซอลมุนที่จะต้องรับงานจากพี่แล้วไปบอกนาย” พี่ชานยอลก็ดูเหมือนจะไม่ยอมนะ “อีกอย่างพี่ว่านายไปทำหน้าที่ของตัวเองให้ดี ดีกว่ามายุ่งกับหน้าที่ของคนอื่นนะ” คำนี้เจ็บอ่า

“ถ้าอย่างนั้นผมจะจ้างคนเพิ่มให้เป็นผู้ช่วยซอนมุล ถ้าพี่มีอะไรก็เรียกผุ้ช่วยของซอนมุลไปคุยก็แล้วกัน”

“เซฮุนฉันว่าอย่าทำอะไรให้มันยุ่งยากเลยนะ ฉันไม่อยากกลายเป็นตัวปัญหา นายเข้าใจฉันใช่มั้ย” คนแบบเซฮุนต้องเอาน้ำเย็นเข้าลูบ

“แต่ว่าฉัน................”

“ไม่มีแต่นะ ไม่อย่างนั้นฉันโกรธนายแน่” ฉันต้องขู่เขาเพื่อที่จะทำให้เขายอม ฉันรู้ว่าเขาไม่สบายใจเรื่องฉันกับพี่ชานยอล และฉันก็ดูออกว่าพี่ชานยอลคิดยังไงกับฉัน แต่ฉันไม่อยากเป็นตัวปัญหา และไม่อยากให้คนทั้งบริษัทเข้าใจฉันผิด

“.....................” เซฮุนไม่ตอบ ฉันรู้ว่าเขากำลังไม่พอใจ ฉันมองเขาแว๊บนึงแล้วต้องหันมาเริ่มคุยงานกับพี่ชานยอล

 

 

“นี่นายกำลังโกรธฉันอยู่ใช่มั้ย?” หลังจากตอนนั้นเซฮุนก็ไม่คุยกับฉันอีกเลย ทำตัวติดฉันเหมือนเดิม แต่เพียงแค่เขาไม่ยอมพูด แค่นั้นเอง

“เปล่า” ไอ้คำว่าเปล่าของเขานี้แหละที่แปลว่าโกรธ

“เซฮุนน่า.....” ฉันพูดเสียงอ้อนๆ เพราะฉันรู้ว่าเซฮุนชอบให้ฉันเรียกว่าเซฮุนน่า ฟังดูเหมือนว่าฉันอายุมากกว่าเขา แต่จริงๆเราก็อายุห่างกันแค่นิดเดียว นิดเดียวจริงๆ “ฉันรู้ว่านายหวงฉัน แต่ว่าฉันไม่อยากทำตัวเป็นปัญหา ฉันไม่อยากทำให้นายและพ่อนายลำบาก” ฉันต้องอธิบายให้เขาฟัง

“ไม่มีใครกล้าหือกับฉันและพ่อของฉันเธอก็รู้”

“มันก็จริงอยู่ แต่ว่าฉันไม่อยากให้ใครไปพูดเกี่ยวกับฉันเสียๆหายๆ” ฟังดูฉันอาจจะดูห่วงตัวเองมากไปเหมือนเป็นคนเห็นแก่ตัวแล้วก็ได้

“อยากทำงานมั้ย? ฉันว่าเธอออกจากงานแล้วไปอยู่เฉยๆเถอะนะ เดี๋ยวฉันเลี้ยงเธอเอง” บ้าอะไรล่ะ ให้ฉันออกไปอยู่เฉยๆแล้วให้เขามาเลี้ยงนี่นะ

“เราสองคนยังไม่ได้แต่งงานกัน ทำแบบนั้นไม่ได้หรอกเซฮุน” มือเรียวเล็กของฉันลูบที่หน้าเขาเบาๆ เซฮุนจับมือฉันแล้วทำหน้าจริงจัง

“แต่งงานกันมั้ย?” ไม่รู้อะไรที่ทำให้เขาพูดคำนี้ออกมา แต่บอกไว้เลยว่าถึงมันจะเป็นการขอแต่งงานที่มันธรรมดามากๆ แต่ใจฉันก็เต้นแรง “ถ้ายังไม่อยากแต่งหมั้นไว้ก่อนก็ได้” นี่เขาจริงจังขนาดนั้นเลยใช่มั้ย

“เซฮุน...” หน้าฉันร้อนผ่าว ป่านนี้หน้าฉันคงแดงเป็นลูกตำลึงแล้วแน่ๆ

“ฉันไม่อยากเสียเธอไป ไม่รู้ว่าทำไมฉันถึงคิดแบบนี้นะ แต่ฉันก็อดที่จะคิดไม่ได้”

“เพราะนายกลัว หรือเพราะว่านายเคยทำผิดกับฉันแล้วระแวงกันแน่เซฮุน” เขากลัวว่าฉันจะเอาคืนเขาหรือเปล่า เพราะอะไรถึงทำให้เขาระแวงขนาดนี้

“ทั้งสองอย่าง ตอนนี้ในหัวฉันมันคิดแค่ว่าไม่อยากเสียเธอไป” ฉันไม่รู้จะทำยังไงก็เลยได้แต่ดึงเขาเข้ามากอดปลอบไว้

“ฉันจะยอมหมั้นกับนายก็ได้ เพื่อความสบายใจของนาย”

“จริงๆนะ เธอห้ามเปลี่ยนใจนะ”

“อื้ม... แต่นายควรจะปรึกษาพ่อกับแม่ก่อนมั้ย?” เรื่องแบบนี้มนไม่ใช่เรื่องเล็ก ควรปรึกษาพ่อกับแม่ก่อนก็น่าจะดีนะ

“เธอไม่ต้องห่วงหรอก เดี๋ยวฉันคุยกับพ่อแม่เอง ^ ^” ทีงี้ล่ะยิ้มออกเลยนะคะคุณชาย

 

 

ฉันถอยห่างออกจากตัวเขาแล้วจ้องหน้า

 

“รู้มั้ยช่วงนี้นายทำตัวเด็กมากอะเซฮุน เมื่อก่อนนายไม่เห็นเป็นแบบนี้เลย”

“เธอจะรู้เมื่อคนเราต้องการจะทำอะไรจริงจัง ต้องการจะทำเพื่อใคร มันมักจะทำอะไรที่ตัวเองไม่เคยทำเสมอ ก็เหมือนกับตอนนี้ ที่ฉันต้องการจะดูแลเธอ  ต้องการทำทุกอย่างเพื่อเธอ และเธอ เป็นคนที่ทำให้ฉันเปลี่ยนไปมากขนาดนี้” ฉันควรร้องไห้ดีมั้ยฮ่าๆๆๆ ซึ้งอะ

“ดีนะที่นายยังมาคิดได้ตอนนี้ นายเกือบจะเสียฉันไปแล้วนะรู้มั้ย?”

“ขอโทษ.. สำนึกผิดแล้ว ไม่ทำอีกแล้ว” น่านไง อ้อนอีกตามเคย

เอาหน้านายออกไปจากคอฉันก่อนมั้ย?” ถ้าอยู่ที่บริษัทนะ ป่านนี้ฉันผลักหัวคว่ำไปล่ะ

“ไม่เอาอะฉันชอบ กลิ่นเธอหอมดี” จะดมอีกนานมั้ย มันเสียวนะเว้ย

“ปล่อยฉันได้แล้ว มาทำอะไรเนี่ย ไปเล่นเกมส์ของนายเลยไป”

“ไม่ไป.ง เกมส์อะหยุดเล่นนานแล้ว แต่ตอนนี้อยากเล่นผีผ้าห่มกับเธอมากว่า” หื่นขึ้นทุกวันแล้วนะ ไปเก็บกดมาจากไหน

“หยุดแม้แต่จะคิด.... อย่าคิดว่าเคยได้แล้วฉันจะง่ายนะจ้ะ” ฉันลุกขึ้นตบหน้าเขาเบาๆแล้วก็เดินเข้าห้องนอนทันที

 

 

ฮึฮึ

 

เซฮุนหัวเราชอบใจแล้วเดินตามหลังซอนมุลเข้ามาที่ห้องนอน

 

 

 “เธอไม่ง่าย แต่ถ้าฉันอยากได้ เธอก็ขัดไม่ได้อยู่ดีที่รัก”

 

นี่เขาจะรังแกร่างกายฉันบ่อยไปมั้ย





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

127 ความคิดเห็น

  1. #63 หมา'โก๊ะ (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2558 / 01:59
    เอาแล้วๆๆ เซฮุนรวบหัวรวบหางแล้วๆๆ หวงแฟนแม้กระทั่งกับพี่ไม่ธรรมดาเลยย
    #63
    0
  2. #61 เมียชานยอล (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2558 / 21:02
    ต่อค้ะไรท์~~~~~
    #61
    0
  3. #60 เมียเซฮุน ฮุนนี่ที่ร้าก (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2558 / 21:47
    ต่อค้ะไรท์ อร้ายยฟิน~~~
    #60
    0
  4. #55 Naey (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2558 / 18:55
    ฟินมากๆ55555
    #55
    0
  5. #54 liana (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2558 / 06:23
    555มาเป็นคำคล้องเลย
    #54
    0
  6. #53 nannapatmqntree (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2558 / 22:02
    -///-หมั้นแล้วว
    #53
    0