บทความผีเข้าของ B 13 s.t

ตอนที่ 9 : Scattering of robot heart (ชิ้นส่วนแห่งคำพิพากษา)(บทนำ)(เรื่องย่อ)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3201
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    23 เม.ย. 55


แนะนำเรื่องแบบย่อๆ
เธอมนุษย์ที่ยังเชื่อ มั่นในหุ่นยนต์ และเป็นผู้เก็บของสำคัญบางอย่างโดยไม่รู้ตัว เขาคือหุ่นยนต์ที่ถูกสร้างขึ้นเพื่อจุดประสงค์สำคัญของสงครามสองเผ่าพันธ์ และจะเสร็จสมบรูณ์ได้เมื่อมีชิ้นส่วนสุดท้ายในมือเธอ


   เธอ... เด็กสาวคนเดียวที่รอดชีวิตจากครอบครัวที่ถูกฆาตกรรมด้วยหุ่นยนต์โรบอทที่ทำ งานรับใช้ครอบครัวมาหลายสิบปี... โดยเธอเป็นผู้รอดคนเดียวที่ไม่มีแม้แต่รอยบาดแผลใดๆ และถูกพบบนเตียงนอนในห้องนอนของเธอเอง ราวกับไม่มีใครเตะต้องเธอแม้แต่ปลายเส้นผม... ในคืนฆาตกรรมที่เต็มไปด้วยเสียงโหยหวนราวอยู่กลางขุมนรก ทว่าสิ่งเดียวที่ เด็กสาวยังคงจำได้... กลับคือเสียงเพลงกล่อมนอนจากหุ่นยนต์รับใช้ผู้ฆาตกรรมคนทุกคนในบ้านของเธอ 



                   เขา... ผู้ที่เธอระบุได้ว่าเป็นเพียงแอนดรอยด์ธรรมดา เมื่อเขาเหมือนไม่มีความรู้สึก ไร้สีหน้า และไร้ข้อมูลความทรงจำ หากประสิทธิภาพในการเรียนรู้ ระบบการคิดคำนวนต่างๆ ราวถูกสร้างขึ้นมาเหมือนปัญญาประดิษฐ์ให้มีการลอกเลียนแบบพฤติกรรมและสภาพ แวดล้อมรอบตัว คล้ายเด็กทารกที่พึ่งลืมตาเป็นครั้งแรกเพื่อเรียนรู้ทุกสิงบนโลกเน่าๆ ใบนี้ ท่ามกลางสงครามระหว่างมนุษย์และหุ่นยนต์... โดยที่อาจไม่มีใครรู้ว่า การสร้างแอนดรอยด์ตนนี้ถูกซ่อนด้วยวัตถุประสงค์ที่เหล่ามนุษย์ชาติต้องจดจำ ไปชั่วกาล  



... ฉันเชื่อว่าทุกสิ่งในโลกมีจิตวิญญาณซ่อนอยู่ ... แม้ว่ามันจะเป็นเพียงแค่สิ่งของ ชิ้นส่วนเล็กๆ... หรือเครื่องจักรก็ตาม


... ผมไม่เข้าใจความรู้สึกเจ็บปวด เสียใจ หรือดีใจของมนุษย์ ไม่รู้มันเป็นยังไง จะเหมือนไวรัสที่ปั่นป่วนอยู่ในโปรแกรมรึเปล่า... แล้วถ้าความรู้สึกของมนุษย์เป็นแบบนั้น... เธอก็คือคนที่ทำให้ไวรัสฝั่งอยู่ในระบบของผมตลอดกาล 










Shoes of Glass

Fuyu no hana ga saita hashiri yuku kisetsu no naka
เจ้าดอกไม้ในฤดูหนาวที่กำลังเริ่มต้นเบ่งบาน

Sorashita me no hashi o itai kaze ga naderu dake
มีเพียงเจ้าที่เป็นดั่งสายลมปัดเป่าความปวดร้าวไปจากสายตา

Futari de mitsumeta sono iro wa kawaranu aka
เจ้าสีแดงสว่างไสวที่เราสองต่างก็หมายตา

Tsukamasete oite te o hanashita
คิดว่าจะไขว่คว้ามันไว้ได้... แต่แล้วมันก็หลุดมือไป

Kowareta kakera mitsumete ugokenai mama
แหลกสลายเสียแล้ว... เศษเสี้ยวแห่งความหวังที่เราหมายตา ไม่ทันได้ขยับตัวด้วยซ้ำ

ima koboreochite ……
ในตอนนี้ มีเพียงน้ำตาที่ไหลรินออกมา

Yume no kakera atsumete ugokenai mama
ชิ้นส่วนแห่งความฝันที่ได้รวบรวมกันมา... ไม่ทันได้ทำอะไรด้วยซ้ำ

ima koboreochite kieta
ณ ตอนนี้ มันกำลังสูญสลายไปกับตา

Haru no hana ga saita musekaeru kisetsu no naka
เจ้าดอกไม้ที่ยืนหยัดเบ่งบานอย่างรวดร้าวในฤดูใบไม้ผลิ

Sorashita me no hashi o nurui kaze ga naderu dake
มีเพียงเจ้าที่เป็นดั่งสายลมที่ชะโลมความอบอุ่นในสายตา

Futrai de mitsuketa sono basho wa kie yuku ao
เราสองต่างหมายตาสถานที่เขียวขจีแห่งสุดท้ายที่ค่อย ๆ หายไป

Tsukamasete oite te o hanashita
พยายามไขว่คว้ามันไว้ให้ได้สุดกำลัง...แต่สุดท้ายมันก็หลุดมือไป

Kudaketa kakera idaite hanasenai mama
แตกสลายไปเสียแล้ว... ชิ้นส่วนที่ต่างช่วยประคับประคองกันมา ทั้ง ๆ ที่ไม่หลุดมือไปด้วยซ้ำ

ima koboreochite ……
ในตอนนี้ มีเพียงน้ำตาที่ไหลรินออกมา

Toki no kakera atsumete dakishimeta mama
ชิ้นส่วนแห่งความทรงจำดีๆที่มีร่วมกันมา... ทั้ง ๆ ที่พยายามกอดรัดมันไว้สุดชีวิตแท้ ๆ

ima koboreochite kieta
ณ ตอนนี้ มันกำลังสูญสลายไปกับตา

Kowareta kakera mitsumete ugokenai mama
แหลกสลายเสียแล้ว... เศษเสี้ยวแห่งความหวังที่เราหมายตา ไม่ทันได้ขยับตัวด้วยซ้ำ

ima koboreochite……
ในตอนนี้ มีเพียงน้ำตาที่ไหลรินออกมา

Yume no kakera atsumete ugokenai mama
ชิ้นส่วนแห่งความฝันที่ได้รวบรวมกันมา... ไม่ทันได้ทำอะไรด้วยซ้ำ

ima koboreochite kieta
ณ ตอนนี้ มันกำลังสูญสลายไปตลอดกาล...


**************************************************



บทนำ

              ... มันเริ่มต้นขึ้นเมื่อคดีแรกของโลกที่มนุษย์ถูกฆาตกรรม... โดยหุ่นยนต์

            ... หลังจากนั้นมันคือความพินาศที่มนุษย์ชาติต้องจดจำไปชั่วกาลนาน... การวิวัตทนาการถึงจุดสูงสุด คือสัญญาณในการเริ่มต้นของจุดสิ้นสุด... การพังทลาย  ล้มสลาย ย่อยยับ... น้ำตา และเลือดเนื้อ
 

ทุกความพินาศมักมีสัญญาณบอก... แต่มนุษย์จะไม่มีวันเห็น ตราบที่พวกเขายังคงสร้างและทำลายอย่างไร้ขอบเขต... ตราบที่มนุษย์ยังไม่ชนะ ตราบที่ศักดิ์ศรียังฝั่งแน่นอยู่ในปนิทานว่ามนุษย์คือผู้ที่อยู่บนจุดสูงสุด... ตราบที่ก้อนเนื้อสีแดงกลางอกยังคงมีเลือดไหลเวียนและเต้นระริกด้วยความหวาดกลัว...

และตราบเมื่อลวดหนามแห่งสติปัญญาจะย้อนกลับมาทิ่มแทงเหล่าสัตว์เลือนอุ่น เดินสองขาที่ครอบครองมันอย่างสาสม... พวกเขาจะไม่ยอมรับความพ่ายแพ้ ท่ามกลางเปลวเพลิง ควันไฟ เสียงโหยหวน แรงระเบิด และเสียงกระดูกที่ถูกบดละเอียด... มนุษย์จะไม่เปลี่ยนแปลงจนกว่าจะสิ้นมนุษย์คนสุดท้ายบนโลก

 

ขอพระเจ้าจงอภัยต่อบาปแห่งชนที่โง่เขลาทั้งมวล...

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

1,982 ความคิดเห็น

  1. #1394 Giftfiiz Oh Ho (@giftfiiz19) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 3 เมษายน 2557 / 13:38
    เชียร์เรื่องนี้ค่ะ เขัยนต่อเถอะนะ น้าาาา
    #1394
    0
  2. #418 NuMaple (@numagicpen) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 กันยายน 2556 / 18:36
    น่าอ่านมากกกกกก
    #418
    0
  3. #358 yamachito (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 มีนาคม 2556 / 09:05
    อ่านบทนำแล้วรู้สึกว่าน่าสนใจอ่ะค่ะ จะมีต่อมั้ยค่ะเนี่ย

    น่าจะสนุก ชักติดใจงานเขียนของคุณมากขึ้นแล้วสิ

    จาก คิวบิก 555555
    #358
    0
  4. #273 quarrtz (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2556 / 03:04
    อยากอ่านเรื่องนี้จังเลยค่ะ
    #273
    0
  5. วันที่ 5 มกราคม 2556 / 18:38
    ดูมันน่าจะดราม่านะเรื่องนี้
    #224
    0
  6. #172 xiujingggg (@xiu-jing) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 4 มกราคม 2556 / 19:35
    บทนำดึงดูดใจให้อยากกอ่านมาก
    เป็นบทความปล่อยผีใส่นักอ่านจริงๆด้วย
    แล้วผีไม่เข้านักเขียนให้อยากเขียนต่อบ้างเลยเหรอ(*o*)
    #172
    0
  7. #126 I'm (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2555 / 21:22
    อยากอ่านเรื่องนี้มากค่ะไรเตอร์ มาโหวตค่ะ

    เผื่อไรเตอร์จะเริ่มอยากเขียนจิงจังขึ้นมา :)
    #126
    0
  8. #70 watery (@wateryza) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2555 / 06:27
    คราวที่แล้วไม่ได้ฟังเพลง กลับมาดูอีกที OMG! หน้าซายะลอยมาแต่ไกลๆ พี่แบงค์เล่นเกมนี้จบด้วยหรอคะ? แบบว่าจบ3แบบก็...ทั้งนั้นถึงมันจะซึ้งก็เหอะ
    #70
    0
  9. วันที่ 16 พฤษภาคม 2555 / 04:38
    สำนวนในการใช้ยังจูงใจเชิญชวนให้อยาอ่านได้ยอดเยี่ยมเช่นเคยค่ะ
    #61
    0
  10. #57 kazakimi (@panisa02) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2555 / 12:54
    ชอบเรื่องนี้อย่างแร๊งงง น่าสนใจมากกกค่ะ
    #57
    0
  11. #55 Q-ry-z OwO ~ (@Princess_ch) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2555 / 23:18
    ถ้าหากเกิดหุ่นยนต์ขึ้นมาจริงๆในอนาคต เราว่ามันคงเกิดปัญหาเรื่องสิทธิเอไอ พอๆกับปัญหาเรื่องสิทธิทาสเลยล่ะ =_=
    #55
    0
  12. #52 AquamarineJang (@AquamarineJang) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2555 / 13:45
    มาโหวตเรื่องนี้ต่อจาก cubic ค่าาาาาาาา

    ติดใจตรงที่บอกว่า เสียงกล่อมนอนจากหุ่นยนต์รับใช้ที่ฆ่าทุกคนในบ้าน

    อ่านแล้วกินใจเหมือนรับรู้ถึงความเหงาจากพระเอกเลยค่ะ ถ้าแต่งคงเป็นนิยายสีเทาแน่ๆเลย 55+
    #52
    0
  13. #31 นักฆ่าแห่งไฟ (@killer-flame) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 เมษายน 2555 / 17:37
    จะรักหุ่นยนตืก็ครั้งนี้แหละรักพี่แบงค์ตลอดกาลลลลลลลลล พี่แต่งนิยายดีเยี่ยมเสมอเลย
    #31
    0
  14. #29 gebogift (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 เมษายน 2555 / 10:25
    เรื่องนี้น่าสนใจมากค่ะ
    #29
    0
  15. #27 watery (@wateryza) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 เมษายน 2555 / 09:51
    ชอบเรื่องนี้อย่างแรง !
    #27
    0
  16. #26 watery (@wateryza) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 เมษายน 2555 / 09:51
    ชอบเรื่องนี้อย่างแรง !
    #26
    0
  17. #25 Lulu (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 เมษายน 2555 / 01:51
    น่าอ่านมาเลย!!!!
    #25
    0
  18. #23 tomako (@tomako) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 เมษายน 2555 / 21:54
    เป็นความโรแมนติกท่ามกลางเสียงโหยหวนรึนี่...............แอบขมปนหวานแน่ๆเลยอะ

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 23 เมษายน 2555 / 21:59
    #23
    0
  19. #21 rainbow ♥ rozen (@rainbow-rozen) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 เมษายน 2555 / 18:48
    เป็นอะไรที่โรแมนติกมากค่ะ
    ไวรัสที่ฝังตัวอยู่ในระบบของผมตลอดกาล : )

    #21
    0
  20. #15 WoRth (@me_worth) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 เมษายน 2555 / 13:54

    แอร๊ย...

    โรแมนติกโคตรๆ
    ไวรัสที่ฝังอยู่ในระบบผมตลอดกาล
    อ๊ากกก โหยหวน

    รอได้ทุกเรื่องเลยค่า

    #15
    0
  21. #2 amnesiac (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 เมษายน 2555 / 00:58
    เรื่องนี้ดูแนวคิดซับซ้อนนะคะ ตราบใดที่มนุษย์คงอยู่ก็คงมีเรื่องราวแบบนี้เกิดขึ้นซ้ำแล้วซ้ำอีก



    เห็นด้วยกับประโยคสุดท้ายอย่างแรง อาเมน



    ส่วนประเด็นหุ่นยนต์กับจิตวิญญาณนี่ก็ชอบด้วยเหมือนกัน
    #2
    0