นางเอก(แอบซ่า)ฉบับแวมไพร์

ตอนที่ 18 : ตอนที่18 เจ้าเล่ห์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 379
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 37 ครั้ง
    1 ก.ค. 63


ตอนที่18

เจ้าเล่ห์


................................................................


       'นี่ข้าจะต้องตื่นเช้าจริงๆรึ? ข้าผู้นี้เนี่ยนะ?' 


       อีฟบ่นกระปอดกระแปดแต่เช้า ถ้าเป็นเมื่อก่อนเธอก็คงอายุประมาณยี่สิบห้ายี่สิบหกได้ ไม่ใช่วัยเรียนที่ต้องมาตื่นแต่เช้า แถมงานของเธอก็เรียกได้ว่าเป็นงานกิ๊กก๊อก ก็เป็นได้แค่ผู้ช่วยของคู่หมั้นที่จะดูแลกาวิน แค่คิดอีฟก็ร้อง 'เหอะ!' ออกมาอย่างเบื่อหน่าย


       "ทำไมเจ้าทำหน้าอย่างนั้นเล่า?" อีฟเหลือบไปมองลูปแล้วหันมาถอนหายใจอีกรอบ ลูปได้แต่ขมวดคิ้วงง ไม่รู้จะทำอะไรต่อ ได้แต่เหลือบมองเป็นครั้งครา 


       หลังจากที่เรียนจบคาบบ่ายอีฟก็รีบเก็บข้าวเก็บของ ถึงอีฟจะรีบเก็บของขนาดไหนสุดท้ายเธอก็ต้องรอลูปอยู่ดี อีฟยืนเท้าเอวรอ เมื่อสายตาของเธอจับจ้องไปที่ผู้หญิงผมชมพูอย่างไม่ตั้งใจ อีฟก็พูดขึ้นเบาๆ "..น่าเบื่อ" 


        เนื่องจากภายในห้องมันเงียบอยู่แล้ว เสียงของอีฟเลยดังขึ้นมา ก้องไปทั่วทั้งห้อง หลายสายตาของคนทั้งห้องจึงหันไปมองอีฟเป็นทางเดียวกัน


        "หมายความว่าไง?" ยิ่งคนโต้ตอบเป็นโนเอลอีฟก็ยิ่งกรอกตามองบน 'ไฉนจึงต้องเป็นเจ้าอีกแล้ว?' 


        "อะไรของเจ้า แค่บอกว่าน่าเบื่อผิดนักรึไง" อีฟกล่าวใส่โนเอลและหันไปพูดกับลูปต่อ "เจ้าเก็บของเสร็จยัง ไปกัน" อีฟจับมือลูป พร้อมที่จะเดินออกจากห้องนี้ทันที แต่ก็โดนโนเอลยืนขวางไว้ ข้างๆมีฮารินเกาะแขนใกล้ๆ 'เหอะ ช่างดูน่าสงสารจริงๆ'


       "จะไปไหน คิดจะหนีรึไง" 


       "ห๊ะ..หนี? ข้าเนี่ยนะจะหนี แล้วก็นะ ต้องการอะไรกันแน่" อีฟคลี้ยิ้มออกมา ดูหวานฉ่ำยิ่ง ทว่าแฝงไปด้วยความชั่วร้ายเจ้าเล่ห์อย่างปิดไม่มิด ผู้คนที่อยู่ในห้องต่างก็กลืนน้ำลายอย่างช้าๆ รู้สึกหวั่นๆกับรอยยิ้มนั่น คลับคล้ายคลับคลาว่าอยากจะออกไปจากห้องนี้โดยเร็ว แต่ก็ยังอยากดูการแสดงตรงหน้าของพวกเขา


       โนเอลพูดเสียงเข้ม "ขอโทษฮารินเดี๋ยวนี้"


       อีฟเมินโนเอล "รีบไปกันลูป ข้าอยากกินเค้กอร่อยๆที่ห้อง"


       "เดี๋ยวนี้! ขอโทษนาง!" โนเอลจับแขนอีฟไว้ อีฟคิ้วกระตุกก่อนจะสะบัดแขนออก ปัดๆแขนบริเวณที่โนเอลจับอีฟไว้ ทำท่าราวกับกลัวเชื้อโรคมาติดอย่างไรอย่างงั้น แต่เกรงว่าที่กลัวจะไม่ใช่เชื้อโรคเสียมากกว่า


       อีฟแย้งกลับ "บอกให้นางมาขอโทษข้าก่อนสิ แล้วข้าจะเก็บไปคิด"


       "อีฟ!"


       "โนเอล!"


       ทั้งสองจ้องหน้ากันสักพัก สุดท้ายอีฟก็เป็นฝ่ายพูดก่อน "นี่ถ้าเจ้าอยากจะโง่ก็โง่ไปคนเดียวสิ อย่ามาแบ่งความโง่ของเจ้ามาให้พวกข้า แล้วก็นะ ร้อนตัวรึไงกับไอคำว่า 'น่าเบื่อ' ใช่ เจ้ามันน่าเบื่อ น่าเบื่อมากๆ"


       "อะ..อิฟฟี่!"


       อีฟยิ้มกว้างกว่าเดิม "ทำไม? ยอมรับไม่ได้รึไง" ขณะที่อีฟกำลังจะเอ่ยต่อ...


       "พอเถอะค่ะ! อย่าทะเลาะกันเพราะฉันเลย!" เสียงใสออกโรง ทำท่าบีบน้ำตาสุดขีด อีฟเห็นก็เปลี่ยนสีหน้าทันที ใบหน้างามเผยสีหน้าเย็นชาออกมา เย็นยะเยือกราวกับจะแช่แข็งทุกอย่างที่อยู่รอบด้าน


        อีฟแค่นเสียงพลันยิ้มร้าย "ทะเลาะเพราะเจ้า? อย่าหลงตนเองไปหน่อยเลย หน้าตาก็พื้นๆ ฝีมือก็ขยะ 


        พรึ่บ... ทุกคนที่อยู่ในห้องสั่นสะท้านไปพร้อมๆกัน ขนลุกไปหมด แต่ก็อดยิ้มในใจไม่ได้ ไม่มีใครกล้าที่จะพูดแบบนี้กันหรอกนะ หน้าตาฮารินถือว่าใช้ได้ แต่ถ้าเทียบกับอีฟก็คงพูดยาก อีฟดูเป็นนางร้ายหน้าสวยก็จริง แต่ท่าทางทุกอย่างของอีฟล้วนแต่น่าดึงดูด ราวกับไม่ว่าเธอจะทำอะไรก็ดูดีไปหมด ส่วนฝีมือน่ะหรอ อย่าว่าแต่จะเทียบเลย


        "อุ้ย ขออภัยที่เสียมารยาท ข้า...ข้าไม่ตั้งใจ ฮึกๆ ข้าผิดไปแล้ว" สีหน้าท่าทางของอีฟพลันเปลี่ยนไปอีกรอบจนทุกคนในห้องยืนนิ่งอ้าปากค้าง 


       'ไอคนเจ้าเล่ห์!!' เสียงในใจทุกคนดังเป็นเสียงเดียวกัน


       "ฮึกๆ ข้าไม่ตั้งใจจริงๆ" น้ำตาสีใสกลิ้งไหลออกมา อีฟเอามือปิดหน้า ปาดน้ำตาอย่างสง่างาม ขนาดร้องไห้ยังงดงามไร้ที่ติ ผู้คนแอบรู้สึกสงสารตามๆกันไปแม้จะรู้ว่าเป็นการแสดงละคร


       "จะ..เจ้า" โนเอลไร้คำพูด สีหน้าตกใจสุดขีด


       "ข้าขอโทษจริงๆ ฮึกๆ ไม่นึกว่า'หน้าตาพื้นๆ ฝีมือขยะ' จะร้ายแรงขนาดทำให้..ฮึกๆ" จุกตามๆกันไปอีกรอบกับคำว่าหน้าตาพื้นๆ ฝีมือขยะ ช่างเป็นประโยคที่ทำลายล้างเสียจริง คงจะมีเพียงอีฟที่กล้าพูดออกมาได้อย่างเต็มปากเต็มคำ


       มือที่ปิดใบหน้างามขยับออกนิดนึง เผยให้เห็นรอยยิ้มจางๆ ยิ่งทำให้ทุกคนอยากจะขำยิ่งกว่าเดิม! มองดูก็รู้ว่าตั้งใจทำให้เห็น แต่มันอดขำไม่ได้จริงๆ บ้างจึงหลุดขำดัง 'พรืด!' บ้างก็ยังคงเก็บสีหน้าอาการ 


       "ข้าไม่ตั้งใจ ฮือๆ" 


       'โกหกเห็นๆ!!!' ทุกคนต่างร้องเป็นเสียงเดียวกันรอบที่ล้าน แม้เจ้าตัวจะบอกอยู่ทนโท่ว่าไม่ตั้งใจ แต่ไฉนทุกคนเหมือนเห็นป้ายอักษรแปะเต็มหน้าผากว่าตั้งใจ


       "ฉะ..ฉัน" ฮารินหน้าเสีย โดนชิงบทน้ำตาไปเสียแล้ว


       "ฮือๆ ฮือฮ่าๆๆ" เสียงหัวเราะเปลี่ยนกลายเป็นเสียงหัวเราะลั่นชั่วขณะ


       "ฮะฮ่าฮ่าๆ ขอโทษๆ หลุดบทเสียได้ ไปกันๆลูป ฮ่าฮ่าๆ ขออภัยๆ" อีฟปาดน้ำตา ใบหน้าเต็มไปหน้ารอยยิ้ม ใครๆต่างก็คิดว่าเธอบ้าไปแล้วจริงๆ! อีฟเดินไปที่ประตู เปิดมันและก้าวขาออกไป ทว่าก่อนจะไปอีฟก็ชะโงกหัวกลับมาภายในห้องแล้วกล่าว "บ๊ายบาย แล้ว-เจอ-กัน-ใหม่" อีฟพูดเน้นแต่ละคำพลางส่งยิ้มกว้าง เสียงหัวเราะของอีฟดังไปทั่วทางเดิน ทิ้งให้คนที่อยู่ในห้องค้างไปตามๆกันและยังทิ้ง...


       เศษเสี้ยวของหน้าฮารินที่ร่วงหล่นไปบนพื้น


       'ระ..ร้ายกาจ!'


.

.

.

.

.


.................................................................


แฟนเพจจิ้มเลย!

https://www.facebook.com/Bxben_s-658269717965307/


สั้นไปหน่อย55

มีใครเปิดเทอมแล้วบ้าง?

ไรท์เลขคู่ บอกเลยว่าเหงามากเลยค่ะ>~<


........................................


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 37 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

32 ความคิดเห็น

  1. #22 ChLoE. (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2563 / 23:26
    สะใจมาก55555
    #22
    0
  2. #20 CrescentMoonStar (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2563 / 15:45
    ชอบอีฟเวอร์ชั่นนี้มากกก
    #20
    0
  3. #19 nuknik2482 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2563 / 15:25
    ร้ายกาจ!
    #19
    0
  4. #18 Warisa5936 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2563 / 12:54
    เลขคู่เหมือนกัน
    #18
    0