[fic Identity V] รักที่อยู่บนเส้นด้าย ( แจ็ค×น้องของแจ็ค ) [จบ]

ตอนที่ 34 : บทที่34 หวาน (2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 126
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 16 ครั้ง
    13 ก.ย. 62



บทที่34

หวาน (2)


.................................................................


       ขอบอกไว้เลยนะว่าตอนนี้หัวใจจะวายตายแล้ว!!! อ้าก! คนอะไรหล่อก็หล่อ! ยังจะมาแกล้งคนอื่นได้อีก!


       "อ่าว นิ่งเลยแหะ" 


       "..." ฉันลนลาน ก้มหน้าลง เขินอย่างบอกไม่ถูก เอาไงต่อดี?


       "งั้นเงียบแสดงว่าชอบใช่มั้ย พี่จะได้ทำให้น้องเขินบ่อยๆ ให้รู้ว่าอยู่กับพี่ก็ต้องอยากอยู่พี่ตลอด:)" 


       "ขี้โกงอ่า" ฉันทำหน้างอนใส่ หยิบพลาสเตอร์จากมือแจ็คมาแปะเอง ซึ่งเจ้าตัวก็หน้าเหวอกับสิ่งที่ฉันทำ


       "งั้นหนูก็จะทำให้พี่ต้องรู้ว่าอยู่กับหนูก็ต้องหลงหนูแบบที่ขาดหนูไม่ได้^^" สิ้นเสียงแจ็คก็ประกบริมฝีปากเข้ามา มันแตกต่างจากครั้งอื่นเพียงเพราะว่ามันเร่าร้อนและรุนแรงจนสติถึงกับพร่าเลือน


       "เฮือก..." ฉันถึงกับรีบกอบโกยลมหายใจทีนทีที่แจ็คละริมฝีปากออก


       "มันต้องอย่างนี้สิ" แจ็คประกบจูบอีกรอบพร้อมกับลูบไล้เอวบางที่อยู่ใต้เสื้อผ้า 


       "อา..." แจ็คเลื่อนไปไซร้คอ พรมจูบไปทั่วร่างแสดงความเป็นเจ้าของ


       "จูน...พี่ขอได้มั้ย?" ฉันกลืนน้ำลายลงพร้อมกับพยักหน้า ใบหน้าหล่อเหลาของอีกฝ่ายกระตุกยิ้มขึ้นมา แจ็คลูบหัวฉันเบาๆก่อนจะกำลังเลิกเสื้อผ้าขึ้น


       ก็อกๆๆ


       ทุกอย่างภายในห้องพลันหยุดนิ่ง แจ็คร้อง "ชิ!" ออกมาอย่างไม่พอใจ เขาสวมเสื้อของตัวเขาให้เรียบร้อยแบบเดิม ส่วนฉันก็รีบจัดการทุกอย่างให้เป็นปกติ


       "อ่าว ทำอะไรกันอยู่ เหงื่อออกเชียว?" โจเซฟเดินเข้ามาภายในห้องแจ็ค ฉันที่นั่งอยู่หัวเราะแห้งเบาๆ ส่วนแจ็คก็สวมหน้ากากไปเสียแล้ว ทำให้ไม่รู้ถึงสีหน้าของแจ็คในเวลานี้


       "มีธุระอะไร" เสียงที่เยือกเย็นราวกับจะแช่แข็งสิ่งรอบด้านพลันดังขึ้น โจเซฟเหงื่อตก 'ผมคงไม่ได้มาขัดจังหวะพวกนายใช่มั้ย?' โจเซฟคิดในใจ


       "อ้อ! พอดีทุกคนเป็นห่วงเห็นว่าพวกนายไปทำแผลแล้วยังไม่กลับมาสักทีเลยให้ผมมาตามนะ" 


       "อ่า" แจ็คตอบพร้อมกับลุกขึ้นเดินออกไป ส่วนฉันตัดสินใจไปเข้าห้องน้ำแทน หลังจากที่เสร็จก็ตรงไปที่ห้องทานอาหาร แต่ก็ไม่เจอใครเสียแล้ว สงสัยคงกลับห้องไม่ก็ไปลงเล่นเกม


       "เธอคือ?" ฉันหับขวับไปทางต้นเสียง ลำตัวมีเกล็ดสีเขียว มีหาง ใส่เสื้อผ้า ฉันค่อยๆพิจารณา เอิ่ม...น่าจะเป็นฮันเตอร์มนุษย์กิ้งก่าสินะ


       "อ่อ..สวัสดีค่ะ ชื่อจูนค่ะ คุณคือฮันเตอร์ที่เข้ามาใหม่สินะคะ" ฉันสวัสดีโค่งหัวตามมารยาท 


        "ผมลูชิโน เป็นมนุษย์กิ้งก่า" เขาแนะนำตัวก่อนจะเดินย่อมๆไปทางสวน สงสัยคงจะไปเยี่ยมดูคนอืนละมั้ง ฉันเดินตรงตามลูชิโนมนุษย์กิ้งก่า


       "ตามผมมาทำไมครับ?" เขาหันกลับมามอง เอ๊ะ? เขารู้ได้ยังไงนะ


       "รู้ด้วยหรอคะ...ว่าฉันตามมา" ฉันฉีกยิ้มเดินไปอยู่ข้างๆเขา จะว่าไปแล้ว เขาก็ตัวใหญ่เหมือนกันนะเนี่ย


       "ฮะๆ ก็รู้สิถึงถาม" เขายักไหล่พลางถามเกี่ยวกับเซอร์ไวเวิล ฉันก็ตอบได้บ้างไม่ได้บ้าง บางทีฉันควรจะศึกษาให้เยอะกว่านี้ แต่พอคิดดูแล้วฉันก็ไม่รู้ว่าควรไปศึกษาจากไหน ห้องสมุดจะมีรึเปล่านะ


       "ผมไปก่อนนะ พอดีมีตารางเล่นเกมตอนหกโมงเย็น ขอบคุณที่มาอธิบายให้นะ" เจ้ากิ้งก่ายิ้มอย่างอ่อนโยนก่อนจะกระโดดหายไป ซึ่งฉันก็ได้แต่พยักหน้า


       "เฮ้อ...ว่างอีกแล้วสิเรา จะให้เล่นกินนอนก็อ้วนพอดี จะไปไหนต่อดีนะ แถมตอนนี้ก็ฤดูฝนใกล้ถึงฤดูหนาวแล้วด้วยสิ" ฉันเกาคาง หลับตานึกไปมา ไปดื่มน้ำส้มสักหน่อยดีกว่า จำได้ว่าคุณโจเซฟเคยทำไว้ให้


       ว่าแล้วก็ก้าวขาพรืดๆอย่างเร็ว ก่อนที่จะไปเปิดตู้เย็นหาน้ำส้มที่ว่า 


       "อืม...ไม่มีงั้นหรอเนี่ย" ฉันถอนหายใจอย่างเสียดาย จะว่าไปแล้วทุกคนไปไหนกันเนี่ย นี่ก็ห้าโมงเย็นแล้วนะ ฉันเดินไปห้องน้ำโดยผ่านห้องซักรีด แต่ก็ต้องชะงักเพราะปกติต่อจากห้องน้ำจะเป็นกำแพง แต่คราวนี้กลับมีห้องมาเพิ่ม


       "อ่าวจูน มาทำอะไรหรอ?" มิชิโกะในชุดของนกยูงเผือกเดินเข้ามาถาม


       "สวัสดีค่ะ ยังสวยเหมือนเดิมเลยนะพี่ ส่วนหนูแค่จะมาเข้าห้องน้ำนะ แล้วทุกคนล่ะคะ?"


       "คงจะไปพักผ่อนกันแล้วมั้ง" ว่าแล้วฉันก็พยักหน้า มิชิโกะเดินขึ้นไปชั้นสอง ฉันหันหลังกลับจะไปเข้าห้องน้ำ แต่ดันเห็น


       ด้วยความสงสัยจึงเดินไปที่หน้าห้องนั้น แอบแงบประตูเข้าไป ภายในห้องมันมืดและเย็น ทันใดนั้นไฟก็เปิดขึ้นเองอย่างกะทันหัน มีเสียงเพลงขึ้นมาเบาๆให้อารมณ์ผ่อนคลาย


       ฉันก้าวเข้าไปในห้อง มันมีเวทีเล็กๆที่เต็มไปด้วนแสงหลายสีสัน มีโต๊ะเล็กๆที่ทอดยาวพร้อมกับเก้าอี้ ตรงปลายมุมก็มีโต๊ะกลมและโซฟาที่วางโค้งตามโต๊ะอยู่4-5โต๊ะ 


       "บาร์งั้นหรอ?" ฉันเดินไปที่โต๊ะทอดยาวที่ว่า พร้อมกับนั่งบนเก้าอี้


       "สั่งอะไรดีครับ" ฉันสะดุ้ง หันซ้ายหันขวาตามหาต้นเสียง แต่ก็พบว่าต้นเสียงนั้นมาจากด้านหน้าของตนเอง ได้แต่อ่ำอึ้งเพราะด้านหน้าของฉันมันไม่มีอยู่อยู่เลยสักคน


       "น้ำส้ม มีมั้ย" ฉันลองพูดตอบกลับไป ซึ่งเสียงที่ได้ยินมาก็มาจากด้านหน้าเหมือนเดิม


       "มี แต่นี่มันบาร์นะ ทำไมถึงสั่งน้ำส้มล่ะ" เพียงแค่กระพริบตาน้ำส้มที่ฉันสั่งก็อยู่ตรงหน้าของฉัน ฉันแปลกใจเล็กน้อยก่อนจะตอบคำถาม


       "เพราะฉันอยากดื่มน้ำส้มและฉันก็ไม่เคยดื่มพวกของที่มีแอลกอฮอล์ด้วย จะว่าไปแล้ว นายคือใคร? "  ฉันมองแก้วน้ำส้มพลางถามพลาง


       "นั้นสิ ผมก็แค่บาร์เทนเดอร์ แล้วไม่ดื่มน้ำส้มที่ว่านั่นหรอ ไม่ได้ใส่ยาพิษไว้สักหน่อย ไว้ใจได้" ฉันอมยิ้มก่อนจะดื่มแก้วน้ำส้มไป ไม่รู้ว่าทำไมฉันถึงเชื่อ แต่บางอย่างมันบอกว่าปลอดภัย 


       "นี่ มีใบเมนูมั้ย ขอดูหน่อยสิ" ฉันเริ่มหิว ท้องร้องโครกคราก คนอื่นก็ไปไหนก็ไม่รู้หมดเลยกะจะกินข้าวที่นี่


       "มี" สิ้นสุดเสียง ใบเมนูก็ปรากฎออกมาอยู่ข้างหน้าเหมือนตอนที่สั่งน้ำส้ม ฉันค่อยๆเปิดดูว่ามีอะไรมาก ส่วนใหญ่ก็จะเป็นเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ แต่ก็ยังมีอาหารอยู่เช่นพวกขนมเล็กๆน้อยๆ


       "นี่ อันนี้คืออะไรหรอ? น้ำแตงโมปั่น?" ฉันเปิดไปเห็นมันดื่มสีแดงๆ ซึ่งดูน่าลองเป็นอย่างมาก


       "อุ๊บ! ฮ่าๆๆ น้ำแตงโมปั่น! มันคือไวน์แดงต่างหาก!" ฉันถึงกำลังเอามือมาปิดหน้าตนเอง ไม่น่าเลย...


      "อยากลองชิมมั้ยล่ะ จะหาอันที่ไม่แรงมากให้" ตาของฉันเป็นประกาย นี่คือโอกาสที่จะได้ชิมเชียวนะ! แต่มันอาจทำให้ฉันมึนหัวแน่เลย แต่ละคนที่ฉันเห็นว่าดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์แล้วสภาพดูไม่ได้ รู้สึกเหมือนความคิดกำลังตีกันเลยแหะ


       "เอาไง ไม่เคยดื่มไม่ใช่หรอ ลองมั้ยล่ะ" ฉันหลับตาแน่นพร้อมพยักหน้างึกๆ พอลืมตาไวน์แดงที่ว่าก็วางอยู่บนโต๊ะ


       "สีสวยกว่าในภาพอีก" ฉันถือแก้วไวน์ไปมาอย่างพิจารณา ก่อนจะดื่มมันไปทั้งหมด


       "รสชาติเป็นบ้าง" 


       "ไม่เหมือนที่ฉันคิดเลย มันหอมละมุนดีนะ แต่ที่แปลกคือมันไม่ทำให้ฉันรู้สึกมึนหัวหรือเมาด้วยสิ" ฉันยื่นแก้วขออีกรอบ บอกเลยว่าฉันเพลินกับการชิมโน้นชิมนี่และคุยกับเออ...บาร์เทนเดอร์ที่ไม่มีร่าง


.

.

.


          18:48น. 


       เสียงของนาฬิกาดังออกมาเบาๆ ตอนนี้ที่ห้องอาหารเต็มไปด้วยอาหารและเหล่าฮันเตอร์มากมาย


       "จูนล่ะ?" แจ็คเดินมาถามมิชิโกะ 


       "ไม่รู้สิ สงสัยคงนอนอยู่ที่ห้องละมั้ง เห็นตอนแรกทำหน้าเพลียๆอยู่หน้าห้องน้ำนะ" 


       "ขอบคุณ" แจ็คลุกขึ้นจากโต๊ะอาหาร เขายืนคิดค้างอยู่


      "นี่ๆ ผมเห็นพี่จูนเข้าไปในห้องข้างๆห้องน้ำล่ะ" แจ็คหันไปมองร็อบบี้ที่ยิ้มแย้มทานอาหารอยู่ตรงข้าม ห้องข้างห้องน้ำ? แจ็คขมวดคิ้วก่อนจะก้าวขาออกไป


       "เกิดอะไรกันขึ้นนะ?" มิชิโกะหันไปคุยกับร็อบบี้ ซึ่งเจ้าตัวก็ส่ายหน้าตอบกลับ


       แอ๊ด~

  

       "จูน!" แจ็คเปิดประตูเข้ามาในห้องที่ว่า ก่อนที่จะเห็นจูนนั่งหลับอยู่บนโต๊ะ เขาค่อยๆเดินเข้าไปเขย่าร่างบางเบาๆ


       "อืม..." จูนงัวเงียและหันหน้าไปทางอื่น


       แจ็คขมวดคิ้ว พยายามปลุกจูนหลายครั้งแต่ก็ไม่สำเร็จ พอเขายื่นหน้าไปใกล้ๆก็พบกลิ่นของเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ทันที รวมถึงหน้าที่แดงแจ๋ของเธอ


       "...." แจ็คยืนค้างไปอีกรอบกับสิ่งที่เกิดขึ้นตรงหน้า เขาอุ้มจูนท่าเจ้าสาวก่อนที่จะพาไปที่ห้องของเธอ


       "โอย! หนักชะมัด" แจ็คบ่นพึมพำและวางจูนลงบนเตียง 


       แจ็คกลืนน้ำลายลงคออย่างฝืด ตอนที่วางจูนลงเขาไม่ทันระมัดระวังทำใก้กระโแรงของจูกเลิกขึ้นมาจนเห็นขาอ่อน แจ็คหันหน้าไปทางอื่น แต่ตากลับเหล่มอง 


       "อืม..." เสียงของจูนดังขึ้นมาเบาๆยิ่งกระตุ้นให้แจ็ครู้สึกอยาก เขาค่อยๆก้มหน้าลงไปหาจูน


       "จะทำอะไรกันแน่คะ" สิ้นเสียงจูนก็ลืมตาขึ้นมา



   CUT NC บทที่35 ครั้งแรก


   ลิงค์อยู่ตอนถัดไป ไปกดกันได้เลยนะวันนี้อัพ2ตอน


   อ่านจบอย่าลืมมาคอมเมนต์กันด้วยน้า~


.

.

.

.




.................................................................


แฟนเพจ จิ้มเลย ส่งแฟนอาร์ตได้นะและยังแจ้งเตือนหากไรต์มีเรื่องใหม่หรือตอนใหม่มาลง


https://www.facebook.com/Bxben_s-658269717965307/


ฝากกดไลค์กดแชร์กันด้วยน้า


.................................................................


เรื่องจากมีบทที่35 ดังนั้นสัปดาห์หน้างดอัพ! ไรต์จะไปพักผ่อน55




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 16 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

81 ความคิดเห็น