[fic Identity V] รักที่อยู่บนเส้นด้าย ( แจ็ค×น้องของแจ็ค ) [จบ]

ตอนที่ 33 : บทที่33 หวาน (1)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 142
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 17 ครั้ง
    24 ส.ค. 62

 

บทที่33

หวาน (1)


.................................................................


       ตอนนี้ฝนยังคงตกลงมาอย่างต่อเนื่อง แต่ไม่แรงมาก เมื่อมองไปมาก็ไม่ต่างกับหยดน้ำที่ไหลลงมาอย่างช้าๆ 


       ทันใดนั้นแทนที่หมู่บ้านริมทะเลสาบจะมีดวงอาทิตย์ลอยขึ้นตามปกติซึ่งก็คือสัญญาณแห่งการเริ่มต้นวันใหม่ก็พลันหายไป เริ่มมีหมอกลอยขึ้นมา มันบดบังทุกสิ่งทุกอย่างราวกับว่ากำลังจะกลืนกินหมู่บ้านแห่งนี้


       "แค่กๆ อะไรเนี่ย?" อิไลไอค่อกแค่ก พยายามปัดควันหมอกที่ล่องลอยไปมาอย่างลำบากเพราะอิไลกำลังแบกฟีโอน่าอยู่


       "นั่นสิ" นอร์ตันขมวดคิ้ว เขาก็แบกเพื่อนร่วมทีมไม่ต่างกัน แต่เพื่อนที่ว่าคือเอ็มม่า ไม่รู้ว่าจะเรียกว่าเพื่อนร่วมทีมได้รึเปล่านะ


       ฟรึบ~


       ร่มคันสีขาวลอยมาแต่ไกล บางทีเรื่องหมอกอาจจะเกี่ยวกับผู้มาเยือนคนนี้ก็เป็นได้


       "ฮะ..ฮันเตอร์งั้นหรอ?" เสียงของฟีโอน่าสั่น เธอกำชับอิไลแน่นขึ้นด้วยความหวาดกลัว หัวใจของเหล่าเซอร์เต้นด้วยความเร็วและส่องแสงออกมา


       "สวัสดี เรามาดี ทางเราได้ได้ทราบข่าวมาแล้วล่ะ"


       ฝาแฝดในร่างสกินชายหนุ่มสี่แยกเอ่ย พลันหมอกรอบด้านก็เริ่มหนาขึ้น ในตอนนี้เป็นปาเยี่ย ผิวที่ขาวซีดตัดกับปากที่เป็นสีแดงเอ่ยขึ้นมา มันดูน่าค้นหาและน่าสยองไปตามๆกัน


       นอร์ตันกลืนน้ำลาย บรรยากาศเริ่มน่าอึดอัดยิ่งขึ้น สุดท้ายปาเยี่ยก็เอ่ยขึ้นมาว่าจะช่วยแบกฟีโอน่า ซึ่งเจ้าตัวถึงกับสั่นงึกๆด้วยความกลัว บางทีก็อดสงสารนอร์ตันที่ต้องมาแบกเอ็มม่าโดยไม่มีใครมาช่วย


       "นี่ ไม่คิดจะรอกันเลยหรอ?" สิ้นเสียงก็ปรากฏร่างใหญ่ที่พึ่งจะมาถึง ผมสีแดง ใส่หน้ากากตัวตลกยิ้ม จะเป็นใครได้นอกซะจาก'โจ๊กเกอร์'


       "ก็นายช้าเอง ไปช่วยนอร์ตันโน้นไป"


       "เออ..." โจ๊กเกอร์เอื้อมมือมารับเอ็มม่าสุดท้ายทั้งสี่ ไม่สิทั้งหกก็ได้กลับไปที่คฤหาสน์


.

.

.

.

.


       ณ คฤหาสน์ฮันเตอร์ (จูน)


       ฉันฮึมฮำร้องเพลงไปมาในห้องน้ำ อ้อ! ลืมบอก ตอนนี้ฉันอยู่ในห้องของตนเอง วันนี้มีอะไรเปลี่ยนไปมากมาย ทั้งหนังสือพิมที่จะถูกส่งมาให้ทุกสัปดาห์ รวมถึงฮันเตอร์ที่มาใหม่(ฮันกิ้งก่า) เอาจริงๆเขาก็มานานแล้ว แต่ยังไม่เคยเห็นหน้าเลย แล้วก็ทางฝั่งเซอร์ไวเวิลก็มีตัวละครที่มาใหม่แล้วเหมือนกัน(นักสะกดจิต)


       ฉันแต่งตัวและออกไปเดินเล่นตั้งใจจะตามหาไนต์เหมือนกัน แต่ไม่ทันไรฉันก็เจอไนต์ที่สวนด้านนอกเสียแล้ว


       "เมื่อวานไปไหนมา" ฉันที่กำลังจะเดินไปทักยืนนิ่งกับคำถาม


       "หมายถึง?"


       "เมื่อคืนไปไหนมา"


       "อ้อ... ฉันไม่เห็นไนต์เลยไปหาเออ..แจ็คนะ" ฉันยิ้มแห้ง แอบคิดว่าไม่มาหาไนต์น่าจะดีกว่า ไนต์หรี่ตาลงอย่างไม่พอใจ บางทีฉันอาจจะคิดไปเองใช่มั้ยว่าไนต์กำลังไม่พอใจ


       "คราวหลังบอกข้าด้วย ไม่ใช่จะไปไหนก็ไป"


       "ดะ..ได้สิ ว่าแต่ทำไมไนต์ดูใช้ภาษาโบราณจัง" ฉันพยายามเปลี่ยนบรรยากาศรอบด้านให้ดูสดใสขึ้น ไนต์เองก็เริ่มกลับมาเป็นแบบเดิม


       "แล้วจะให้ข้าพูดแบบไหนหรอ?"


       "ก็แบบ ที่ไม่ใช่ข้า เจ้า อาจจะใช้ผมแทนประมาณนี้ล่ะมั้ง" พูดจบไนต์ก็ส่งยิ้มหวานมาให้ มองแล้วดูน่าขนลุกแปลกๆ


       "งั้นฉันไปก่อนนะ" โบกมือลาอยากเกร็งๆและรีบเดินออกไป


       "เฮ้อ!" ฉันถอนใจออกมา บอกเลยว่าเกร็งมาก! ชีวิตนี้ไม่เคยจะเกร็งขนาดนี้มาก่อน ว่าแล้วฉันก็เดินไปที่ห้องอาหาร


       เสียงจ้อกแจ๊กดังมาถึงหน้าทางเดิน ทันใดที่ฉันมาถึง ดวงตาสีแดงก็กวาดตามองไปรอบๆ  แต่ก็ไม่เจอแจ็ค 


       "รู้ยังว่าที่คฤหาสน์เซอร์ไวเวิลมีคดีขึ้นมาด้วยล่ะพี่" ร็อบบี้พูดอย่างร่าเริง วันนี้เขาก็ยังคงสวมผ้าคลุมไว้ที่หัวแบบเดิม


      "ทำไมหรอ?" 


       "ก็เพราะว่าวันนี้มีเซอร์คนนึงจับเพื่อนร่วมทีมไปทรมานไงล่ะ! น่ากลัวเนอะ!" ร็อบบี้ยิ้ม นี่คืออารมณ์ของคนที่กำลังกลัวหรอเนี่ย?


       "เออ..นั่นสินะ" ฉันรู้สึกแปลกๆกับวันนี้ มันแปลกไปหมดสะทุกอย่าง จะว่าไปแล้วที่ร็อบบี้เล่าใครจะเป็นคนทำกันนะ แล้วมันจะเกิดอะไรขึ้นต่อนะ


       "พี้ไม่ต้องกลัวหรอกนะ เพราะพวกเขาถูกจับไปแล้วล่ะ!" ฉันพยักหน้าและตักข้าวเข้าปาก วันนี้มีอาหารเช้าเป็นข้าวไข่เจียว จะว่าไปแล้วใครเป็นคนสรรหากันเนี่ย


       ฉันเขี้ยวไปพลางนึกบางอย่างไป แปลว่าวันนี้ว่างสินะ ว่างทั้งวัน? ไปชวนแจ็คเดินเล่นดีมั้ยนะ 


       เมื่อนึกได้จึงรีบทานข้าวไปด้วยความรีบ ฉันกล่าวลาทุกคน เดินไปเก็บและล้างจาน 


       เพล้ง!


       จานตกลงมากระแทกกับพื้นอย่างแรง ฉันหลับตาแน่น ลืมตาอีกทีก็เห็นจานแตกละเอียดไปเสียแล้ว ฉันแอบถอนหายใจออกมาและก้มลงไปเก็บ


       "อ่ะ!" ฉันที่กำลังจะใช้มือเปล่าเก็บเศษสะกุ้งเพราะมีคนมาฉุดแขน นิ้วบางมีเส้นยาวปรากฏขึ้น ก่อนที่จะมีหยดน้ำสีแดงตามมา


       "นี่!" ฉันรีบหันไปมองคนที่ทำให้ฉันต้องมีแผล แต่พอหันไปก็เจอแจ็คแทน ทำให้โกรธไม่ลง 


       "ไม่ต้องมานี่เลย ใครเขาเก็บเศษจานด้วยมือเปล่ากันล่ะ" แจ็คสวมถุงมือและก้มไปช่วยเก็บ ฉันบู๊ปากก่อนจะหันไปมองทางอื่น


       "มานี่ เดี๋ยวช่วยทำแผล" ว่าแล้วแจ็คก็เก็บกวาดทุกอย่างและจูงมือฉันไป ฉันก้มหน้าลง เขินจัง -////- มีการมาดูแลเราด้วย!!


       "คราวหลังก็หัดดูแลตนเองหน่อย" แจ็คปล่อยให้ฉันนั่งลงที่ห้องของเขา พอมองไปรอบๆก็เห็นว่าห้องสะอาดเป็นระเบียบเรียบร้อย


       "มาแล้ว" ฉันพยักเบา แจ็คหยิบพลาสเตอร์มาอันนึง ฉันที่กำลังอมนิ้วยื่นนิ้วออกมา ตั้งใจจะเช็ดน้ำลายที่ติดก่อน แต่แจ็คจับข้อมือของฉันและดึงให้เข้าไปใกล้ขึ้น


       ฉันกลืนน้ำลายลงอย่างฝืด เราสบตากันสักพักก่อนที่เขาจะกระตุกยิ้มอย่างชั่วร้าย แจ็คเลียเลือดที่เริ่มไหลออกมาต่อและนำพลาสเตอร์มาติดให้


       "...." ฉันนิ่ง รู้สึกตกใจกับเหตุการณ์ตรงหน้า


       "หึๆ น่ารักจริงๆ แค่หยอกนิดเดียวเอง หน้าแดงไปหมดแล้วนะ" นิดเดียว? หัวใจจะวายตายแล้วเนี่ย!!


.

.

.

.

.


.................................................................


แฟนเพจ จิ้มเลย ส่งแฟนอาร์ตได้นะและยังแจ้งเตือนหากไรต์มีเรื่องใหม่หรือตอนใหม่มาลง


https://www.facebook.com/Bxben_s-658269717965307/


ฝากกดไลค์กดแชร์กันด้วยน้า


.................................................................


ว้ากกกก เมื่อไรจะnc ไม้รู้ว~ เอาหวานๆไปก่อน55



อยากได้มาก~ แต่ทำไมมันซื้อไม่ได้55

 มีใครแล้วบ้าง


โอเคร เมื่อกี้เกิดข้อผิดพลาดทางเทคนิกคือไม่แจ้งเตือนในวันพฤหัส จึงนำมาลงอีกครั้งในวันนี้

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 17 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

81 ความคิดเห็น

  1. #74 noonoiiq (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2562 / 09:30
    เยี่ยมมมมม เขาต้องได้กันนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน ว่าแต่..เอ็มม่ามันจะก่อคดีอีกรึเปล่าฟะ!?
    #74
    1
    • #74-1 Yu124(จากตอนที่ 33)
      25 สิงหาคม 2562 / 10:41

      องติดตามกันต่อไปนะ!
      #74-1