เหตุผลคือรักเธอ - เหตุผลคือรักเธอ นิยาย เหตุผลคือรักเธอ : Dek-D.com - Writer

    เหตุผลคือรักเธอ

    เมื่อผมยอมเปลี่ยนทุกอย่างที่ผมเป็น เพื่อเธอคนเดียว เธอที่ผมรักมากที่สุด แล้วเธอหละจะคิดยังไงกับผมบ้าง

    ผู้เข้าชมรวม

    605

    ผู้เข้าชมเดือนนี้

    1

    ผู้เข้าชมรวม


    605

    ความคิดเห็น


    0

    คนติดตาม


    0
    เรื่องสั้น
    อัปเดตล่าสุด :  21 ม.ค. 47 / 17:57 น.


    ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
    ตั้งค่าการอ่าน

    ค่าเริ่มต้น

    • เลื่อนอัตโนมัติ
      รักครั้งแรกของผม เริ่มต้นเมื่อวันที่เธอเดินเข้ามาในห้องเรียน ทุกคนรวมทั้งอาจารย์ก็หันมามองเธอเป็นตาเดียวกันทั้งนั้น  ไม่ใช่เพราะเธอสวยสะดุดตาหรอก  แต่เป็นเพราะเธอมาสายต่างหาก  เธอเดินเข้ามานั่งข้างผม  ก็ทำไงได้หละ มันเหลือที่เดียวนี่นา  ถ้ามีที่อื่น เธอคงไม่มีวันมานั่งข้างผมหรอก  ตลอดเวลาที่อาจารย์สอน  ผมก็นั่งมองแต่หน้าเธอ  ก็คนอะไรก็ไม่รู้น่ารักชะมัด  อยากรู้จักจัง  แต่จะทำไงดีนะ  ผมคิดหาวิธีที่จะรู้จักกับเธอ แล้วผมก็พบ  เผอิญว่าเพื่อนสนิทของผมรู้จักกับเธอคนนี้เป็นอย่างดี  ผมเลยใช้เพื่อนคนนี้ให้เป็นประโยชน์ซะหน่อย
          “เฮ้ย  นายรู้จักผู้หญิงคนนั้นไหม”  ผมเอ่ยถามขึ้น  พร้อมชี้นิ้วไปทางเธอ
          “รู้จักดิ นั่นเกตุเพื่อนเรา  ตอนเรียนมัธยม  ทำไมหรอ  สนใจหละสิ”  เพื่อนผมคนนี้ช่างแสนรู้จริง ๆ
          “อือ  เขานิสัยดีปะ”
          “ก็ดี  แถมยังเรียนเก่งมาก ๆ ด้วย  นายแน่ใจหรอที่จะจีบเธออะ”
          “ทำไมหรอ  เรามันไม่ดีตรงไหน”
          “ก็ดูนายสิ  เรียนก็ไม่เก่ง  แถมยังชอบหลับในห้องเรียนอีก  แล้วอย่างนี้ เขาจะชอบนายหรอ”
          “อือ จริงของแกวะ  แต่ไม่เป็นไรเว้ย  ต่อไปนี้ เราจะเป็นคนใหม่ให้นายดู  เราจะขยันเรียน  แล้วก็ไม่หลับในห้องอีกแล้ว”
          “อือ ขอให้เป็นจริงเหอะวะ”
          “ต้องได้สิ  จีบหญิงซะอย่าง”
          ตั้งแต่วันนั้น ผมก็เปลี่ยนตัวเองทุกอย่าง  จนเพื่อน ๆ ผมแปลกใจกันเป็นยกใหญ่  เกรดผมก็พุ่งกระฉูด  พอ ๆ กับเธอคนนั้นแหละ  ผมเริ่มสนิทกับเธอมากขึ้น  เวลาเรียนเรามักจะนั่งด้วยกันเสมอ  ถ้าวันไหนผมไม่มาเรียน หรือจดไม่ทัน  ผมก็จะยืมสมุดแล็กเชอร์ของเธอมาจด  เช่นเดียวกัน ถ้าเธอขาด ผมก็ให้เธอยืมเหมือนกัน  แต่ลายมือผมอ่านยากไปนิดนึง เธอก็บ่นอยู่ทุกครั้ง  บางครั้งเรามีงานกลุ่มหรืองานเดี่ยวต้องทำกัน  แล้วเราสองคนมักโดนจับแยกเสมอ  ผมมักจะใส่ใจกับงานของเธอมากกว่าของผมเอง  ไม่รู้ว่าทำไม แต่ผมอยากให้เธอได้คะแนนดี ๆ ถึงแม้ว่าผมจะได้น้อยก็ตามเถอะ  ผมยอมทั้งนั้นแหละ
          “วันนี้เกตุเป็นอะไรหรือเปล่า  ทำไมถึงขาดเรียนหละ”  ผมโทรไปถามเธอทุกครั้งที่เธอไม่มาเรียน
          “เราไม่สบายนิดหน่อยอะ”
          “รู้ว่าไม่สบาย แล้วเป็นอะไรหละ”
          “เป็นไข้”
          “ไปหาหมอยัง  แล้วทานยาหรือยัง”  ผมแทบอยากไปหาเธอตอนนั้นเลย  แต่ก็ทำไม่ได้
          “เรียบร้อยทุกอย่างแล้ว อูไม่ต้องเป็นห่วงหรอก  เดี๋ยวพรุ่งนี้เราก็ไปเรียนได้แล้ว”
          “ถ้าไม่ไหวก็อย่าฝืนนะ  นอนพักให้มาก ๆ หละ  เราไม่กวนดีกว่า  แค่นี้นะ”
          “อือ  ขอบคุณนะที่เป็นห่วงเรา”

          แล้ววันนี้ก็เป็นอีกวันที่ผมและเธอต่างรอคอย  วันที่เราสำเร็จการศึกษา  ผมเห็นใบหน้าแห่งความยินดีของเธอแล้ว  ผมก็รู้สึกดีไปด้วย  เธอได้เกียรตินิยมอันดับ 1  ส่วนผมนะหรือ แน่นอน ก็ต้องเป็นเกียรตินิยมอันดับ 2 สิ  ผมอุตส่าห์ตั้งใจเรียนหนิ  ซึ่งมันขัดกับใจผมบ้างก็เถอะ  แต่วันนี้ผมรู้แล้วว่าการขัดใจในบางครั้ง  มันก็ทำให้เราได้สิ่งดี ๆ กลับมา

          “อู เราถามอะไรอย่างสิ”
          “อือ อะไรหรือ”
          “ทำไมนายถึงดีกับเรา เป็นห่วงเรามากขนาดนี้หละ”
          “เกตุ ไม่รู้จริง ๆ หรอว่าทำไม”  ผมยังไม่อยากพูดไป  ก็มันเขินนี่นา
          “ถ้ารู้ แล้วเกตุจะถามอูหรอ”
          “อือ จริงเนอะ  ไม่น่าโง่เลยเรา”
          “แล้วว่าไงหละ”
          “ก็อูรักเกตุไง  รักมานานแล้วด้วย  แอบรักตั้งแต่วันแรกที่เกตุมานั่งอยู่ข้างเรา”
          “โห  นี่ก็ 4 ปีแล้วสินะ”  เธอหน้าแดงเล็กน้อย  แต่ก็ยังคงพูดออกมา
          “ใช่ 4 ปีแล้ว  มันคงนานพอนะ ที่เราจะขอเกตุเป็นแฟน”
          “นานพอแล้วหละ  เกตุยินดีรับข้อเสนอนี้”
          “เราดีใจจัง  ตอนแรกเรากลัวว่าเกตุจะปฏิเสธ  กลัวว่าเกตุจะไม่ยอมรับเรา  แต่สุดท้ายมันก็ happy ending เนอะ”
          “อือ”
          การที่เราจะรักใครสักคน  มันต้องใช้เวลานาน  อาจจะนานมาก  จนบางครั้งเราอาจจะท้อไป  แต่ผมอยากให้ทุกคนจำไว้นะครับ  ว่าเวลามันจะทำให้เรารู้ว่าเรารักเขา  และทำเพื่อเขาได้มากแค่ไหน  คนสองคนกว่าจะมาคบหาดูใจกันเป็นแฟนกัน  มันอาจจะต้องใช้เวลาบ้าง  เพื่อให้ทั้งคู่ได้เรียนรู้ในกันและกันจนดีพอ  พอที่จะฝากใจให้กันได้

      **********************

      เหตุผลข้อเดียวที่สั่งให้หัวใจทำทุกอย่าง ก็คือใจฉันมันรักเธอ
      เหตุผลใดๆ คงไม่มีความหมายเท่ารักเธอ และคิดว่าเท่านี้ก็คงพอ

      นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ ดูทั้งหมด

      loading
      กำลังโหลด...

      คำนิยม Top

      ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

      คำนิยมล่าสุด

      ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

      ความคิดเห็น

      ×