King of Dark Land ราชันแห่งแดนมืด (เป็น e-book แล้ว)

ตอนที่ 105 : [Side Story ตอนพิเศษ] : ไปเที่ยวแดนพราย ตอนจบ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 390
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 42 ครั้ง
    25 ก.ย. 61

ระหว่างที่สองหนุ่มกำลังคุยกัน ทางด้านสองสาวซึ่งนั่งอยู่อีกโต๊ะก็กำลังเปิดฉากสนทนา โดยเฉพาะเดลฟิน่าที่มีความรู้สึกหึงหวงอยู่เต็มอก ถึงจะรู้ว่าวาเรียสกับเซซาเนียมีความสัมพันธ์กันแบบไหน แต่เธอก็อยากจะแกล้งคนตรงหน้าสักหน่อย ท่าทางซื่อ ๆ อย่างนี้ เวลาถูกใครต่อว่าก็มักจะร้องห่มร้องไห้ด้วยกันทั้งนั้น

“เมื่อกี้ข้ากับท่านวาเรียสไปพิพิธภัณฑ์ เห็นเรื่องเมื่อสองร้อยปีก่อนด้วย หวังว่าเจ้าหญิงเดลฟิน่าจะไม่ถือโทษโกรธเคืองท่านวาเรียสนะคะ ที่ทำให้เกิดข่าวลือ” เซซาเนียระบายยิ้มงามราวกับนางฟ้า หลังจิบชา เธอก็ค่อย ๆ วางถ้วยเซรามิกลงบนจานรองอย่างเรียบร้อย สมแล้วที่คนเขาพูดกันว่าเจ้าหญิงแห่งโรซานนั้นสวยทั้งภายนอกและภายใน

แต่พรายสาวไม่ค่อยชอบนัก!

“ข้าก็ไม่ได้มีปัญหาอะไร ไม่จำเป็นต้องห่วงหรอก” เจ้าของเสียงหวานปฏิเสธความห่วงใยของคู่สนทนา “ท่านวาเรียสไม่ใช่คนดี เรื่องนี้ข้ารู้ แต่อย่างน้อยเขาก็ไม่ได้ชั่วร้ายถึงขนาดรังแกข้า”

“แล้วท่านวาเรียสดูแลเจ้าหญิงดีหรือเปล่าคะ” เซซาเนียเอียงคออย่างไร้เดียงสา เดลฟิน่าอดคิดไม่ได้ว่าอีกฝ่ายมีดีอะไร วาเรียสถึงชอบ มองปราดเดียวก็รู้ว่าคนแบบนี้ไม่ควรปล่อยออกมาข้างนอก เนื่องจากง่ายต่อการถูกรังแก

“ดูแลดีสิ เขาช่วยข้าดูแลรัสเซลจนเติบโต ลูกชายข้ามีความสุขมากเลยเวลาที่อยู่กับเขา แย่จังนะ ถ้าเขาเป็นพ่อจริง ๆ ของรัสเซลก็คงจะดี ตอนที่ข้าอยู่ในสถานะตัวประกัน เขาก็ไม่ให้ใครมารังแกข้าแถมยังส่งคนมาอยู่เป็นเพื่อนด้วย” นึกถึงสมัยก่อนแล้ว หญิงสาวก็อดยิ้มไม่ได้ จากนั้นก็นึกสนุกลองแกล้งอีกฝ่ายด้วยการใส่สีตีไข่เรื่องราว “ท่านวาเรียสเคยคิดจะแต่งงานกับข้าด้วยล่ะ (จริงเหรอ) เวลาเขาบาดเจ็บ ข้าจะต้องทำแผลให้ทุกครั้ง (เคยบาดเจ็บด้วยเหรอ) บางทีเขายังเคยขอให้ข้าเป็นแบบเวลาวาดรูปด้วยนะ (ป๋าวาวาดแต่รูปแม่เซไม่ใช่เหรอ) แย่จัง ข้าพูดอะไรออกมาเนี่ย”

ข้าพูดขนาดนี้ เจ้าจะรู้สึกยังไงนะ เจ้าหญิงแห่งโรซาน เดลฟิน่าสังเกตปฏิกิริยาของคู่สนทนา ผู้หญิงที่ได้ยินว่าสามีตัวเองให้ความสำคัญกับคนอื่น ก็เป็นธรรมดาที่จะรู้สึกหึงหวง

“ท่านวาเรียสเป็นคนดีจังค่ะ ดูแลเจ้าหญิงเดลฟิน่าดีมาก ข้าเลือกแต่งงานไม่ผิดคนจริง ๆ มีอีกหรือเปล่าคะ ข้าอยากฟัง” เซซาเนียยิ้มแย้มแจ่มใสราวกับตะวันบานเช้า นัยน์ตาสีเขียวน้ำทะเลเป็นประกายสดใสไม่เหมือนคนหึงหวงเลยแม้แต่น้อย

ใสซื่อเกินไปแล้ว!

“...ข้าขอเป็นฝ่ายถามเจ้าหญิงบ้างดีกว่า

“เจ้าหญิงเดลฟิน่าอยากทราบเรื่องอะไรเหรอคะ” เจ้าของเสียงใสถามกลับ เจ้าของเรือนผมสีทองหรี่ตามองคู่สนทนา เธอเคยเห็นวาเรียสวาดภาพคนรักของตัวเองซึ่งคล้ายคลึงกับหญิงสาวมากทั้งที่อีกฝ่ายชื่อเทียน่า

หน้าเหมือนกันสินะ เธอกล่าวในใจและถามออกไป

“เจ้าหญิงเซซาเนียไปรักกับท่านวาเรียสได้ยังไงคะ”

“เรื่องนั้นเหรอคะ เมื่อยี่สิบปีก่อน ข้ากับท่านวาเรียสเจอกันที่ชายแดน เราพูดคุยกันถูกคอมาก หลังจากนั้นท่านวาเรียสก็แวะมาหาข้าบ่อย ๆ พาข้าออกไปเที่ยวเล่นเปิดหูเปิดตา ทุกครั้งที่ข้ามีอันตราย ท่านวาเรียสก็มาช่วยทุกครั้ง เอ...มีครั้งหนึ่งข้าถูกมีดกรีดแผ่นหลัง ท่านวาเรียสเลยขอทำแผลให้ ถึงจะอาย ๆ แต่ท่านวาเรียสดีกับข้า ข้าคงปฏิเสธน้ำใจไม่ได้” เซซาเนียอธิบายทั้งที่หน้าแดงแจ๋ ในขณะที่เดลฟิน่าก็เกือบปล่อยถ้วยชาหลุดมือ

ทำไมเธอจะไม่รู้ ถูกมีดกรีดหลัง ถ้าจะทำแผลต้องถอดเสื้อออกหรือไม่ก็ดึงเสื้อลง แบบนั้นก็เท่ากับว่าคนตรงหน้าเธอถอดเสื้อให้ผู้ชายเห็นน่ะสิ!

ทีกับข้าไม่สนใจ แต่กับนางถึงขั้นขอทำแผลให้เลยเหรอ! หญิงสาวพยายามสะกดอารมณ์ไม่ให้โมโหจนเผลอแสดงออกทางสีหน้า เมื่อก่อนวาเรียสไม่สนใจเธอเลย แต่กับเซซาเนีย ทำไมมันต่างกันอย่างนี้!

“แล้วทำไมถึงได้แต่งงานกันล่ะคะ ข้าได้ยินว่ามนุษย์ไม่ชอบปีศาจนี่” เธออยากรู้ว่าทำไมสองคนนี้ถึงได้ลงเอยกันจนเป็นข่าวลือ เมื่อชำเลืองมองไปทางสองหนุ่ม เห็นวาเรียสเอารูปของเซเรียสออกมาให้รัสเซลดู ไม่แน่ว่าลูกชายของเขาอาจเกิดจากผู้หญิงคนนี้จริง ๆ ก็ได้

“ข้าถูกบังคับให้แต่งงานกับคู่หมั้น ก่อนถึงวันนั้น พอสบโอกาส ข้าก็หนีออกมา ช่วงเข้ามาในเขตแดนมืด ข้าถูกสัตว์อสูรทำร้าย น้ำลายของมันทำให้พลังเวทของข้าแปรปรวน ท่านวาเรียสพาข้าไปหาหมอในเมืองที่อยู่ใกล้ที่สุด หมอบอกว่าต้อง...” พอถึงตรงนี้ เจ้าของเสียงใสก็เงียบไปทั้งที่แก้มสองข้างขึ้นสีแดงระเรื่อ ทางด้านเดลฟิน่าที่เงียบอยู่ก็เค้นความรู้ในสมองจนกระทั่งนึกออก เธอก็ตกใจ

“ขออภัย ข้าไม่น่าถามเจ้าหญิงเลย”

แผนสูงจริง ๆ นะเจ้าหญิงแห่งโรซาน ถึงใช้วิธีนี้ดึงเขามาติดกับ เดลฟิน่าคิดว่าเซซาเนียจงใจเสี่ยงอันตรายเพื่อให้วาเรียสไม่มีทางเลือกจึงต้องช่วยด้วยวิธี ทั้งที่ความจริงแล้วตอนนั้นเจ้าของเรือนผมสีเขียวน้ำทะเลแค่อยากหนีออกจากกรงทองเท่านั้น

“แล้วเจ้าชายแห่งแดนมืด?”

“ลูกชายของข้ากับท่านวาเรียสจริง ๆ ค่ะ”

“อย่างนั้นหรือ”

เดลฟิน่า เจ้าชอบเขา แต่เจ้าไม่หน้าด้านพอทำให้เขาเป็นของเจ้า สุดท้ายก็มีคนอื่นได้ไป แย่จริง ๆ ร่างบางคิดว่าตัวเองเสียโอกาสอย่างมาก ทั้งที่มีใจให้เขาแต่เขาไม่ตอบรับความรู้สึก นึกแล้วอดอิจฉาไม่ได้

“เจ้าหญิงเซซาเนียพายเรือเป็นไหมคะ ในเมืองหลวงมีการขุดคลองเล็ก ๆ ที่เชื่อมมาจากแม่น้ำไว้สำหรับพายเรือเล่น ถ้าเจ้าหญิงสนใจ ข้าจะพาไปค่ะ”

“จริงเหรอคะ ข้าเองก็พอพายเรือเป็นบ้าง อยากไปจังค่ะ” เรื่องเปิดหูเปิดตามีหรือหญิงสาวจะพลาด “ท่านวาเรียส ข้าขอไปข้างนอกกับเจ้าหญิงเดลฟิน่านะคะ” วาเรียสยังไม่ทันอ้าปากพูด สาวผมทองก็รีบลากเจ้าหญิงแห่งโรซานออกไปข้างนอกโดยเร็วเพราะมั่นใจว่าชายหนุ่มไม่ยอมให้คนรักคลาดสายตาแน่

 

เดลฟิน่าพาเซซาเนียไปพายเรือเล่นตามที่พูดไว้จริง ๆ คลองหลายสายที่แยกออกไปตามเส้นทางต่าง ๆ นั้นเป็นน้ำใสที่เชื่อมมาจากแม่น้ำที่ไหลมาใกล้ ๆ เมือง มีผู้คนมาพายเรือเล่นซึ่งส่วนใหญ่เป็นกลุ่มเพื่อนและคู่รัก เจ้าหญิงแห่งโรซานพายเรือพอใช้ได้จึงค่อย ๆ ไปในขณะที่เดลฟิน่าทิ้งห่างเธอไปไกลแล้ว

“เจ้าหญิงเดลฟิน่ารอด้วยสิคะ” แต่ท่าทางเจ้าของชื่อจะไม่สนใจ ยิ่งตอนนี้เธอมาอยู่กลางน้ำแม้จะเห็นก้นคลองชัดเจนเพราะน้ำใสมาก แต่ความลึกไม่ต้องพูดถึง อาจจะลึกถึงสิบเมตรเลยก็ว่าได้

เซซาเนียกวาดสายตามองไปรอบ ๆ ผู้คนพายเรือเล่นผ่านไปผ่านมา บางคู่รักก็ถีบเรือเป็ดซึ่งทำมาจากไม้ชนิดหนึ่ง มีน้ำหนักเบาและลอยน้ำได้ คนที่สร้างคงนำมาดัดแปลงให้เป็นรูปเป็ดยักษ์และทาสีสันจากนั้นก็ปรับแต่งให้มีกลไกเคลื่อนที่ได้เหมือนถีบจักรยาน เห็นแล้วก็ทำให้เธอนึกอยากพายเรือกลับและชวนวาเรียสมาถีบเรือเป็ดด้วย

“น้องสาว พายเรือคนเดียวเหรอ มานั่งเรือเป็นเพื่อนพวกพี่ไหมจ๊ะ” หนุ่ม ๆ ชาวพรายสี่คนนั่งเรือลำเดียวกันผ่านมาพร้อมกระดกเหล้าส่งกลิ่นเหม็น แน่นอนว่าคนไม่ถูกกับสิ่งนั้นทำให้เซซาเนียทำท่าจะพายเรือหนี

“อ้าว ๆ จะไปซะแล้ว”

“พวกพี่ยังพูดไม่จบเลย กลับมาก่อนสิ คนสวย”

“หนีไปอย่างนี้ ใจพี่จะขาดรอน ๆ”

“ฮิ้ว!

ถ้าข้าขอให้มีใครสักคนมาล่มเรือพวกเขา พระเจ้าจะเมตตาข้าหรือเปล่านะ เซซาเนียกล่าวในใจขณะค่อย ๆ พายเรือไปที่อื่นแต่หนุ่ม ๆ พวกนั้นยังพายเรือตามมาไม่เลิก

โครม!

จังหวะนั้นเอง เรือเป็ดสีชมพูลำหนึ่งก็ตรงดิ่งมาทางนี้ก่อนจะชนเรือหนุ่ม ๆ พวกนั้นจนพลิกคว่ำ ส่งทุกคนลงไปว่ายน้ำเล่นให้สร่างเมา เซซาเนียนั่งกะพริบตาปริบ ๆ ก่อนจะมองคนถีบเรือเป็ดที่โผล่ออกมาข้างนอกและกระโดดขึ้นมาบนเรือแถมไม้คว้าไม้พายจากมือเธอไปพายเรือหนีจากบริเวณนี้อย่างรวดเร็ว

“โชคดีที่ท่านมาทัน”

“ข้าเป็นห่วง รู้สึกไม่ไว้ใจก็เลยรีบมา น่าเสียดายที่ไม่มีเรือให้พายแล้ว ข้าก็เลยรีบถีบเรือเป็ดมาหาเจ้านี่ไง” วาเรียสอธิบายขณะพาหญิงสาวไปยังบริเวณที่ไม่ค่อยมีผู้คนพายเรือผ่าน

“ถ้าข้าจำไม่ผิดเรือเป็ดต้องใช้สองคนถีบ” ร่างบางที่มองเบื้องหลังรีบหันกลับมาอย่างรวดเร็ว “นี่ท่านถีบเรือเป็ดคนเดียวเหรอคะ!

“ก็คนเดียวน่ะสิ”

“แล้วท่านรัสเซล”

“ข้าไล่ไปหาเดลฟิน่าแล้ว” คราวนี้เซซาเนียมองเขาอย่างประหลาดใจ คงเป็นเพราะเขาถีบเรือเป็ดคนเดียวมาช่วยเธอ “มีอะไรน่าตกใจเหรอ แค่ข้าถีบเรือเป็ดคนเดียวเนี่ย”

“ก็ปกติมันต้องถีบสองคน”

“ช่วงที่เจ้าอยู่โรซาน วันไหนเซเรียสอยู่กับแม่ข้าและพวกองครักษ์ไปต่างเมือง ข้าก็จะออกมาเที่ยวข้างนอก บางทีก็ถีบเรือเป็ดคนเดียวในหนองน้ำสวนสาธารณะ ถึงชาวบ้านเขาจะมอง ข้าก็ไม่สน”

“นี่ท่านเหงาขนาดนี้เชียวเหรอคะ” เธอไม่นึกมาก่อนว่าการที่ตัวเองถูกขังอยู่ในโรซานจะทำให้วาเรียสเหงาถึงขั้นออกมาถีบเรือเป็ดคนเดียวในยามว่าง

“ไม่เห็นเป็นไรนี่ กินข้าวคนเดียวก็ทำมาแล้ว เดินตลาดคนเดียวก็ไปบ่อย บางทีเจอเรื่องเครียด ๆ ข้าก็จะพูดใส่กระจกว่าทำไมข้าถึงหน้าตาดีขนาดนี้ เอ...คุยกับตัวเองก็ไม่เลวนะ ทำงานนั่งโต๊ะอยู่ก็ร้องเพลงแก้เบื่อ ตอนไหนว่าง ไม่อยากอยู่วัง ข้าก็จะมาถีบเรือเป็ดคนเดียว” วาเรียสอธิบายพลางนึกถึงช่วงที่อยู่คนเดียว แน่นอนว่านั่นคือสิ่งที่เขาทำแก้เบื่อ (หรือแก้เหงา?)เวลาไม่มีใคร

มีครั้งหนึ่งสี่องครักษ์ไปต่างเมือง วานาเลียไปหาคาเรียสที่สุสานหลวงและพาเซเรียสไปหาปู่ด้วย ส่วนเขาก็นั่งกินข้าวในห้องอาหารอันแสนโอ่อ่าคนเดียว บางครั้งพออยากไปเดินเลาะ เขาก็จะเดินผ่านตลาดไม่ก็ย่านการค้าคนเดียว วันไหนเจอเรื่องน่ารำคาญ กระจกเงาคือสิ่งที่เขาไปคุยด้วย บางทีจัดการเอกสาร ห้องมันเงียบ ร้องเพลงขึ้นมาสักนิดคงไม่มีใครว่า แน่นอนว่าช่วงไหนอากาศดีและอยากมาข้างนอก เขาจะไปถีบเรือเป็ดโดยไม่สนใจสายตาประชาชีที่มองมาอย่างประหลาดใจแม้แต่น้อย

“ตอนนี้ข้าอยู่ตรงนี้ ไม่เหงาแล้วนะคะ โอ๋ ๆ” เซซาเนียเขยิบมาใกล้ ๆ คู่สนทนาหวังจะปลอบใจ เธอรู้แล้วว่าลึก ๆ วาเรียสก็เป็นคนขี้เหงา ไม่อย่างนั้นคงไม่หาอะไรทำคนเดียวก่อนจะเบื่อตายจริง ๆ

“ก็เพราะมีเจ้าอยู่ตรงนี้ ข้าถึงไม่เหงาแล้ว” เจ้าตัวเขยิบมาหาแถมยังโน้มใบหน้าเข้ามาใกล้ ๆ อีก ทำเอาคนปลอบใจเบิกตากว้าง หน้าแดง ใจเต้นแรง ถึงจะรู้ว่าแถวนี้ไม่ค่อยมีคนก็เถอะ แต่จะมาจูบกันอย่างนี้ไม่ได้!

“นี่มันกลางแจ้งนะคะ”

“แล้วมีคนเห็นไหมล่ะ” อีกฝ่ายยังไม่หยุดแถมยังเข้ามาใกล้จนเซซาเนียต้องเขยิบหนี จังหวะนั้นลูกแก้วสื่อสารก็ปรากฏขึ้นกลางอากาศพร้อมกะพริบแสงสีแดง วาเรียสทำหน้าไม่สบอารมณ์เพราะถูกขัดจังหวะ แต่ก็จำใจโบกมือตอบรับการติดต่อ

ท่านพ่อ ท่านแม่ ภาพสามมิติของเซส โดโนเวน หรือแท้จริงแล้วคือเจ้าชายแห่งแดนมืดปรากฏขึ้นมา ทว่าพอเห็นสีหน้าทั้งคู่ เซเรียสก็ขมวดคิ้ว ถ้าข้าขัดจังหวะ ไว้จะติดต่อมาทีหลังนะครับ

“ไม่ต้อง ๆ ติดต่อมาแล้วก็คุยกันเถอะจ้ะ” เซซาเนียอยากคุยกับลูกชายคนโตอยู่แล้วเพราะไม่ได้เลี้ยงดูลูกคนนี้ตั้งแต่สิบเดือนจนโต แน่นอนว่าการสนทนาคงไม่พ้นเรื่องสัพเพเหระทั่วไปตามประสาคนคิดถึงบ้านที่อยากคุยกับพ่อแม่ แต่ท่าทางคุณพ่อจะไม่ค่อยพอใจ

ขัดจังหวะได้ถูกเวลาแท้!

 

ช่วงเช้าวันใหม่ เวลาที่วาเรียสจะพาเซซาเนียออกไปเดินเที่ยวข้างนอกต้องพับเก็บไว้ก่อนเพราะตั้งแต่ตื่นมา ท่าทางเธอไม่ค่อยดีนัก มีอาการหน้ามืดแต่เช้าแถมยังคลื่นไส้อีกต่างหาก ร่างสูงจึงพาร่างบางกลับเข้าห้องน้ำแล้วช่วยลูบหลังให้เมื่อหญิงสาวทำท่าจะอาเจียน

“คงไม่ใช่เพราะมะม่วงดองทำพิษหรอกใช่ไหม”

“ท่านก็กินด้วยไม่ใช่เหรอคะ” ถ้าสาเหตุที่เธอมีอาการแปลก ๆ มาจากผลไม้ชนิดนั้น วาเรียสก็น่าจะมีอาการบ้างสักนิด ถึงจะเป็นปีศาจ แต่ใช่ว่าอาหารการกินจะไม่ส่งผลต่อร่างกาย

“เริ่มแล้วใช่ไหม ค่อย ๆ นะ” พอเห็นเธอเริ่มคลื่นไส้จะอาเจียนจริง ๆ เจ้าตัวจึงช่วยลูบหลังให้พลางช่วยพยุงเพราะกลัวเธอก้มแล้วจะเกิดอาการหน้ามืด

น่าเป็นห่วงจริง ๆ

“อ้วก!” จังหวะที่เซซาเนียกำลังจะอาเจียนออกมา อยู่ ๆ วาเรียสก็อาเจียนตัดหน้าเธอไปเฉยเลย หญิงสาวเบิกตากว้างด้วยความตกใจจนลืมอาการคลื่นไส้ก่อนจะรีบลูบหลังให้ทันที

“ตายจริง ท่านก็เป็นเหมือนกันเหรอคะ ค่อย ๆ นะ ระวังด้วยค่ะ”

กลายเป็นว่ายามเช้าวันนั้นวาเรียสคลื่นไส้อาเจียนอย่างหนักจนต้องกลั้นใจไปหาหมอกับเซซาเนีย

 

“ยินดีด้วยพ่อหนุ่ม เมียเจ้าท้องได้เกือบสองเดือนแล้ว”

“ท้อง!

“ก็ท้องน่ะสิ” หมอประจำสถานพยาบาลที่อยู่ไม่ไกลจากโรงแรมที่พักเป็นหญิงแก่ชาวพรายท่าทางจู้จี้ขี้บ่นแต่ใคร ๆ ก็รู้ว่าแท้จริงแล้วนางเป็นคนใจดี “เตรียมตัวเป็นพ่อคนได้แล้วนะ พ่อหนุ่ม”

“ข้าไม่ได้หูฝาดใช่ไหมหมอ”

“ข้าว่าข้าพูดชัดเจนแล้วนะ”

“ข้า...ข้า...ข้ากำลังจะมีลูก...คน...คนที่สอง...” ยี่สิบปีก่อน เซซาเนียก็คลอดเซเรียสให้เขา แต่ไม่นึกว่าตอนนี้จะมีอีกคน ซึ่งถ้าเขาจำไม่ผิด เขาพาเธอกลับมาอยู่ด้วยกันรวมเวลาแล้วก็สามเดือนแถมทำตัวติดกันยิ่งกว่าปาท่องโก๋ และตอนนี้เธอก็ท้องได้เกือบสองเดือนแล้ว

โครม!

“มีคนเป็นลม!

“ไปเอายาดมมาเร็ว!

“ท่านวาเรียสทำใจดี ๆ ไว้นะคะ” เซซาเนียประคองร่างสูงที่นอนสลบคาพื้นขึ้นมาพลางช่วยโบกมือพัดให้ หลังจากนั้นก็มีพลเมืองดีมาช่วยยกเจ้าตัวนอนบนเตียงพยาบาล ก่อนที่ยาลม ยาดม ยาหม่อง และยาหอมจะถูกนำมาช่วย

“เป็นลมเพราะรู้ว่าเมียท้อง นี่อย่าบอกนะว่าแม้กระทั่งเมียคลอดลูกก็ยังเป็นลมด้วย”

ตั้งแต่เกิดมา หมอไม่เคยเจอ!

 

เพราะเมื่อวานวาเรียสรีบมาหาเซซาเนีย จึงไม่มีใครเข้าไปยุ่งกับเจ้าหญิงแห่งโรซานซึ่งมันขัดใจเดลฟิน่าอย่างมาก เธอได้ข่าวจากคนที่รัสเซลส่งไปติดตามดูสองคนนั้นว่าเช้านี้พากันไปไหน จึงรู้ว่าทั้งสองอยู่ที่สถานพยาบาล เธอจึงตามมาพบทั้งคู่โดยมีทหารและข้ารับใช้นับสิบติดตามมาด้วยห่าง ๆ

“ท่านวาเรียส เจ้าหญิงเซซาเนีย เกิดอะไรขึ้นหรือถึงต้องมาที่นี่” หญิงสาวถามขึ้นเมื่อเห็นทั้งสองออกมาจากสถานพยาบาลแถมสีหน้าก็ยิ้มแย้มแจ่มใสทั้งคู่ด้วย

“เจ้าหญิงเดลฟิน่า” เจ้าของเสียงใสยิ้มกว้างเมื่อเห็นว่าใครมา

“เซซาเนียท้องน่ะ เกือบสองเดือนแล้ว” วาเรียสไม่อ้อมค้อมแต่พูดออกมาตรง ๆ ประโยคนั้นทำให้เจ้าหญิงแดนพรายชะงัก ก่อนจะเบิกตากว้าง เมื่อประมวลผลข้อมูลในสมองแล้วพบว่าอะไรคือเหตุผลที่สองคนนี้มาสถานพยาบาล เธอก็ยิ่งเจ็บปวด

ผู้ชายที่เธอแอบมีใจให้ กำลังจะมีลูกกับคนอื่น แถมเป็นลูกคนที่สองด้วย!

“เจ้าหญิงเซซาเนีย”

“มีอะไรเหรอ เจ้าหญิงเดลฟิน่า” คนถูกเรียกตรงเข้ามาใกล้ ๆ เพราะอยากรู้ว่าอีกฝ่ายจะกล่าวอะไร จังหวะนั้นเจ้าหญิงแดนพรายก็ออกแรงผลักจนร่างบางแทบเซล้ม แต่วาเรียสรอรับอยู่พอดีจึงช่วยไว้ได้

“ทำบ้าอะไรของเจ้า!” วาเรียสตรงเข้ามาพร้อมเอาเรื่องคนหาเรื่องประทุษร้ายชาวบ้าน “นี่น้อยใจที่ข้าไม่เอาเจ้าแต่เอาคนอื่นใช่ไหม มิน่าล่ะ เมื่อวานถึงปล่อยเซซาเนียไว้คนเดียว เจ้ารู้ว่านางสวยมากถึงตั้งใจจะให้พวกผู้ชายเข้ามาวุ่นวาย ตอนนั่งคุยกับนางก็อีกเรื่อง ใส่สีตีไข่เล่าเรื่องไม่เป็นเรื่องให้นางฟัง คิดว่าข้าไม่ได้ยินเหรอว่าเจ้าพูดอะไร!

“ใช่! ข้าน้อยใจ! ข้ามาก่อนแท้ ๆ แต่ท่านกลับไม่สนใจ! ไหนท่านบอกว่าในใจท่านมีแต่คนที่ชื่อเทียน่า แล้วนี่อะไร สุดท้ายก็แต่งงานกับคนหน้าเหมือนคนที่ตัวเองรัก น่าสงสารนางนะคะ สุดท้ายคนที่นางรักก็ไปมีคนใหม่!

“ท่านวาเรียสหลบไปค่ะ” ปีศาจหนุ่มกำลังจะโต้กลับคืน แต่เซซาเนียเดินสวนขึ้นมาก่อนจะตบเดลฟิน่าเต็มแรงทำเอาพรายสาวถึงกับล้มลงพื้นเลยทีเดียว

“เจ้า!” สาวใช้สองคนที่อยู่ใกล้ที่สุดรีบวิ่งมาทันที

หญิงสาวเจ้าของฝ่ามืออรหันต์ใช้มือซ้ายตบผู้มาใหม่จนล้มลงไปทางขวา แล้วใช้มือขวาตบข้ารับใช้คนต่อมาจนล้มไปทางซ้ายมือ สาวใช้คนที่สามวิ่ง เธอก็โบกเสียจนเซล้มตามเพื่อนไปอีกราย มีผู้หญิงอีกสองคนวิ่งมาทางด้านหลัง เซซาเนียหันกลับไปแล้วหน้าจนเธอคนนั้นล้มไปทางขวาก่อนจะเหวี่ยงมือกลับทำให้หลังฝ่ามือของเจ้าหญิงแห่งโรซานประทับรอยห้านิ้วส่งเป้าหมายล้มไปอีกราย

“นี่เจ้า! เป็นแค่มนุษย์แต่มารังแกชาวพรายได้ยังไง! ที่นี่คือแดนพรายนะไม่ใช่แดนมนุษย์!” คุณป้าสามคนเห็นแล้วหงุดหงิดจึงตรงเข้ามาช่วยจัดการแม่สาวนักตบ

เซซาเนียตวัดสายตาไปจ้องอย่างเอาเรื่อง เธอตรงเข้าไปหาทั้งสามตามด้วยโบกมือขวาไปทางซ้ายส่งคุณป้าหมายเลขหนึ่งเซไปด้านข้าง จากนั้นก็วาดหลังฝ่ามือโบกหญิงวัยกลางคนเซไปอีกทาง ก่อนจะเอี้ยวตัวหลบฝ่ามือของคุณป้าคนสุดท้ายจากนั้นเธอก็ผลักอีกฝ่ายจนหงายหลังล้มลงไปทับเพื่อนร่วมกลุ่ม

“จับนางไว้!” ทหารองครักษ์ที่ตามมาอารักขาเจ้าหญิงแดนพรายวิ่งมาหาเจ้าหญิงแห่งโรซานจำนวนสิบคน เซซาเนียเดินไปหาอย่างไม่เกรงกลัวยังแจกฝ่ามืออรหันต์ไปคนละเพี้ยะสองเพี้ยะจนล้มหัวทิ่มกันทั้งทางซ้ายทางขวาไปตาม ๆ กัน

ทหารชาวพรายอีกสองนายวิ่งมา เจ้าหญิงแห่งโรซานสะบัดมือสองข้างออกไป หลังฝ่ามือคู่ซัดสองหนุ่มจนร่วงลงกับพื้นก่อนที่เธอจะงัดท่าไม้ตายออกมาเมื่อเจอทหารสี่คนวิ่งเรียงหน้ากระดานมาหา

เพี้ยะ เพี้ยะ เพี้ยะ เพี้ยะ

ฝ่ามือบางแต่เรี่ยวแรงถึงขั้นทำจ้าวปีศาจหัวทิ่มตบทั้งสี่เรียงรวดเดียวส่งผลให้พวกเขาลงไปนอนแผ่คาพื้น วาเรียสอ้าปากค้างเพราะเพิ่งเคยเห็นเธอใช้ท่านี้ครั้งแรก แต่พอหันไปมองคนอื่น ๆ แต่ละคนมึนหัวจนลุกไม่ขึ้น ถ้าไม่ทำอะไรสักอย่างคงได้มีคนเจ็บตัวเพิ่มแน่

“เซซาเนีย ข้าว่า...”

เพี้ยะ!

วาเรียสหันไปทางซ้ายตามแรงตบพร้อมกับเซเล็กน้อย แน่นอนว่ามันทำเอาเขาเอ๋อไปชั่วขณะ คนจะเข้าไปห้าม แต่อยู่ดี ๆ เธอก็หันมาตบหน้าเขาซะอย่างนั้นแถมยังไม่ขอโทษด้วย

“นี่คือโทษฐานที่ไปโปรยเสน่ห์ใส่สาว ๆ จนหลงหัวปักหัวปำ ถ้าไม่ติดว่าอยู่บนแดนพราย ป่านนี้ข้าตบท่านหัวทิ่มไปแล้ว” จากนั้นร่างบางก็ตรงไปหารัสเซลที่เพิ่งตามมาถึง “บอกแม่บุญธรรมของท่านด้วยนะคะ ข้านี่แหละเทียน่า ข้ารักกับท่านวาเรียสมาสองหมื่นปีแล้ว ข้าต่างหากที่มาก่อน บอกให้นางจำใส่สมองไว้ด้วย เมียเขาอยู่นี่ อย่าริอาจมาแย่ง เป็นถึงเจ้าหญิง ถ้าแค่นี้ไม่มีปัญญาหาคู่ได้ ก็เชิญขึ้นคานต่อไป อย่ามาไล่ตามผู้ชายที่มีเจ้าของ เดี๋ยวชาวบ้านเขาจะสมเพชเอา ท่านเป็นลูก ลูกที่ดีก็ควรห้ามปรามแม่ซะบ้าง อย่าตามใจให้มันมากนัก”

“...” รัสเซลได้แต่อ้าปากพะงาบเพราะอยู่ ๆ ก็เจอเซซาเนียเวอร์ชันคุณแม่ยืนเท้าสะเอวชี้นิ้วสั่งสอนเหมือนแม่สอนลูก พอหันไปดูเดลฟิน่า เธอลุกขึ้นมานั่งมองอย่างอึ้ง ๆ แล้ว

ในที่สุดหญิงสาวก็รู้ เจ้าหญิงแห่งโรซานไม่ได้ไร้พิษภัยอย่างที่คิด!

“ไปค่ะท่านวาเรียส ข้าอยากกลับแดนมืดแล้ว”

“เอ่อ...” ปีศาจหนุ่มถูกคว้าแขนและโดนลากไปจากบริเวณนี้ทันที ส่วนคนลากก็ไม่สนใจสายตาประชาชีที่มองมาอย่างหวาดกลัวเลยแม้แต่น้อย

อย่ามีเรื่องกับคนท้อง ช่วงนี้อารมณ์แปรปรวน!

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 42 ครั้ง

368 ความคิดเห็น

  1. #360 YadawunThomkham (@YadawunThomkham) (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 26 กันยายน 2561 / 20:07
    อย่างเด็ด ^Δ^555
    #360
    1
  2. #359 Lord of Devil (@yokandmom) (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 26 กันยายน 2561 / 10:04
    กรี๊ดดดด นังผีพรายขึ้นคานแย่งสามีชาวบ้านแต่เขาก็ไม่เอา แกกล้าผลักท่านแม่~!!!!!
    เป็นไงล่ะ เจอฝ่ามือเพชรฆาตเข้าไป ตบเรียงสี่คนรวดก็มี สะจาย~!!!
    ป๋าคะ มันกล้าผลักท่านแม่ ป๋าต้องจัดการนะคะ โดนตบแค่นี้น้อยไปค่ะ ป๋าต้องเล่นงานมันลับหลังนะคะ ป๋าจะปล่อยให้มันลอยนวลไปไม่ได้นะคะ //เป่าหู //ยุแยง
    #359
    5
    • #359-1 Lady Weiss (@sairetus) (จากตอนที่ 105)
      26 กันยายน 2561 / 10:15
      ปล่อย ๆ ไปเห้ออออออ ป๋าจะพาแม่เซกลับบ้านแล้ว กลับไปดูแลเจ้าตัวเล็กในท้องไง 55555+
      #359-1
  3. #358 จิ้งจอกวารี (@17122547a) (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 25 กันยายน 2561 / 22:28

    รู้สึกรักตอนนี้ที่สุด
    #358
    1
    • #358-1 Lady Weiss (@sairetus) (จากตอนที่ 105)
      25 กันยายน 2561 / 23:02
      ถถถถ เพราะท่านแม่สิน้าาาาา
      #358-1
  4. #357 Narumi-chan (@poonlovekid) (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 25 กันยายน 2561 / 21:54
    ขำ5555555 ขุ๋นแม่ฝ่ามืออรหันต์ //เดฟิน่าแดกเอ๋อสิคับรออะไร55555
    #357
    1
    • #357-1 Lady Weiss (@sairetus) (จากตอนที่ 105)
      25 กันยายน 2561 / 22:22
      อย่าริอาจมีเรื่องกับท่านแม่ 55555
      #357-1